Isang buwan na nang iwan ako ng fiancé ko.
Ayon sa dakilang American poet, Kelly Clarkson,
mahirap na wala si Lev.
ISANG TAON NA NGAYONG ARAW
Charlie's Angels.
Ang cute namin.
Ali, tingnan mo.
Waterpik. Gusto ko 'yan. Parang bidet para sa bibig.
Hindi. Kay Lev 'to. Iniwan niya sa bahay.
Di ka mag-iiwan ng Waterpik kung wala kang balak makipagbalikan.
Diyos ko, tama ka.
Male version ng pag-iwan ng hikaw sa bahay ng lalake.
Mismo. Gano'n ko siya nakuha.
Van Cleef diamond earring sa nightstand.
-Mahal 'yon. -Oo. Sobrang nakaka-stress.
'Yan ang energy na kailangan mo para sa Game 7.
Pwede ba akong pumunta sa Lincoln Heights mamaya?
Pumupunta ako restaurant, sa Maya's, minsan sa isang taon para sa gagawin ko.
Ang totoo? Hindi. Mamaya ang pinakamalaking laro ng buhay ko.
Ano'ng mas mahalaga do'n?
Kasi…
Ano?
Wala.
Sorry, 'tol. Ipag-Postmate ka na lang ni Ali.
Di ko libre.
Kumusta, Coach? Ano'ng game plan para mamaya?
Inaalam ko paano pigilan si Reynolds,
pero pwede siyang i-double ni Badrag at Dyson sa post.
Basta di iiwan ni Dyson ang corner three.
Oo.
Di para dagdagan ang nakadagan na sa 'yo,
pero alam mo na ang sasabihin mo?
-Kay Bituin? Dahil in-unfollow niya ako? -Sa team. Bago ang laro.
-Ano? -Oo.
-Magpe-pep talk ako? -Oo.
-Hindi. -Oo.
Tradisyon 'yon bago ang Game 7. Ginawa ni Dad mo, ni Cam…
Inaasahan 'yon ng players.
Gusto nila akong mag-speech para i-motivate sila?
Di ba para do'n ang pera?
Sa tingin ko, mahalagang alalahanin kung saan tayo nagsimula at nasaan tayo.
Plus, napapalitan ang coaches.
Pero nandito ka sa susunod na season.
Ano'ng sasabihin? Ano'ng gusto nila?
Strippers, Call of Duty, John Wick.
Di ko alam ang isa't kalahati do'n.
Uy, kaya mo 'yan.
Start na ng cheat day.
Reggie, may ginagawa ako. Di kita makakausap.
Pag-usapan natin si Jay pagkatapos ng playoffs.
-Teka, Jay Brown? -Oo, pagpunta niya sa Boston.
Pupunta siya saan?
Ano'ng sasabihin ko? Pwedeng i-FaceTime si Tony Robbins?
-Kaibigan siya. -President ka nila.
Dapat galing sa 'yo 'yon. Mula sa puso.
Gumamit tayo ng AI.
Gamit ko 'yon sa weekly status reports.
Talaga?
Hindi, mahalaga ang paperwork ko.
-Pucha naman. -Ano?
Lilipat si Levi sa Minnesota?
"Excited sumama sa Lakeland Pediatrics sa Minneapolis.
-I-DM ako ng recommendation ng parka." -Ano 'to?
Oo, mag-North Face ka. Di mo kailangang mag-post.
Lilipat si Lev? Ibig sabihin, tapos na kami.
E, 'yong Waterpik?
Baka bumili siya ulit.
Iwan mo ako.
-Iwan mo ako. Gusto kong mapag-isa. -Sige.
May staff meeting ako. Pero mahal kita.
Nandito lang ako.
-Hinahanap ka ni Ness at Sandy. -Paalisin mo.
Nandito sila, narinig nila 'yon.
Baliw ka ba? May tatlong taon pa si Jay sa kontrata.
Oo, baliw ka ba? Nakalimutan ko ang sasabihin ko kaya ginaya ko na lang.
Wag kayo basta pumasok at maninigaw!
Di ka na namin sisigawan pag tumigil ka sa pagiging tanga.
Tanga! Diyos ko…
Sorry. Pamilya lang 'to.
Pakakawalan ko si Jay kasi lilipat ang dati niyang asawa at mga anak niya.
Di siya pwedeng bumisita sa offseason gaya ng ibang absentee father?
May Zoom, FaceTime, inaayos ng Microsoft Teams ang problema.
Di ko 'to mahaharap ngayon!
Ayaw na ni Lev sa akin, at nasasaktan ako,
at mahal ko ang lalaking 'yon.
Sana madalas kong sinabi.
Lagi ako sa trabaho kasama n'yo.
Uy…
Ayos ka lang?
Lilipat na si Lev sa Minneapolis.
Makakakilala siya ng Norwegian
at magkakaanak nang matatangkad na nagha-hockey.
Isla, guwapo at mabait na doktor si Lev na nasa kuwarenta na
na hindi pa ikinasal at interesado sa mga kaedad niya.
Sa Los Angeles, hinding-hindi ka na makakatagpo ulit ng gano'n.
Bakit mo sinasabi 'yan?
Dahil totoo 'yon. Kailangan mong ayusin ang sarili mo,
magpush-up bra ka at bawiin ang mahal mo.
Wag mo siyang paalisin. Low-maintenance ang mga babae do'n.
Galit pa rin ako tungkol kay Jay, pero tama si Ness.
Umalis ka na.
Sige na.
Aalis na ako.
Pag-usapan natin si Jay pagbalik ko.
-Magtanggal ka ng butones. -Itigil mo 'yang tungkol sa dibdib niya.
Happy birthday, dear Akshara
Lev!
Happy…
-Isla? -Mag-usap tayo.
-May ginagawa kami. -Sandali lang 'to.
Dear Lev, ayon sa Webster's Dictionary, ang relasyon ay…
Sabihin mo di mo sisimulan sa kahulugan.
-Mula sa puso 'to. -Bawal magkalat.
-Ayos lang… -Okay, sige.
Heto na.
Mahal kita, Lev Levenson.
Nagkamali ako.
Binalewala kita, at pinakamalaking pagkakamali ko 'yon.
Sarili ko lang iniisip ko, makasarili, at work-obsessed…
Puno ng pinagkainan ang bahay.
Nakakadiri ako, okay? Di ko ide-date ang sarili ko.
Pero gayunpaman,
nalinlang ko 'tong guwapong pediatrician na may busilak na puso
na mahalin ako.
Kandila na ang cake ko.
Bata at matanda lang ang pwedeng mag-alala sa birthday.
Sige. Uy, guys, pwede n'yo ba kaming maiwan sandali?
-Magpakatatag ka. -Salamat.
Alam ko.
Kailangan ng tapang para pumunta dito
na uso ang bulutong at alam mong ayaw sa iyo ng mga katrabaho ko.
Di ko alam ang mga 'yon.
Parehong totoo 'yon.
Wag kang lumipat sa Minnesota.
Nandito ang buhay mo. Kasama ako.
Di ko alam ang gagawin ko kung wala ka, Lev.
Naupuan ko 'yong universal remote.
Spanish na ang TV.
Isla, kailangan ko ng sandali para iproseso 'to, okay?
-Pwedeng bigyan mo ako ng panahon? -Oo naman.
Isang minuto? Kulang isang oras…?
Kailangan mong gawin ang pinakaayaw mong gawin.
-Kailangan mong maghintay. -Kuha ko.
Private rehearsal 'to at mahigpit na ipinagbabawal ang mga kupal dito.
Sofia, sandali.
Oo, nagkamali ako. Pero di 'to tungkol sa atin.
Gusto ko ng kaibigan.
Ayaw namin sa pakikipagkaibigan o chlamydia mo. Alis.
Oo, nagka-chlamydia ako,
kaya nag-doxycycline na ako, at wala na 'yon.
May problema ako at… walang kahit sino'ng makakaintindi liban sa 'yo.
Aalis na ako.
Hindi, Jackie, sandali.
Uy, Jackie! Gusto mong magsulat ng maikling speech para sa team?
Bibigyan kita ng 50.
Jackie?
Uy, nakita mo ba si Jackie?
Hindi, di ko siya makita. Titingnan niya dapat ang nunal sa likod ko.
Ano kaya 'yon?
Tuwing 2 p.m. dinadalhan niya ako green juice.
Halos 2:30 na. Ano'ng gagawin ko ngayon? Magtubig?
May mali. Hanapin natin siya.
Kakaiba na wala siya.
Wala akong nakitang kinakausap niya liban sa atin.
May alam ako.
Sofia, salamat sa pakikipag-usap.
Mahalaga ang Wave City Dancers sa organisasyon.
-Makakakuha kami ng health insurance? -Hindi. Si Jackie?
-Ba't ko sasabihin? -Pamilya kami.
-Di halata. -Sabihin mo o masisisante ka.
Biro 'yon.
Di 'yon seryoso. Ilegal 'yon. Ligtas ang trabaho ng lahat.
Di n'yo dapat malaman.
Sandy, ungrateful ka.
Ino-objectify siya ni Ness at binabalewala mo siya, Isla.
Gusto niya lang ng pamilya at di n'yo alam paano 'yon.
Naiintindihan namin, pero itatama namin 'to. Nasaan siya?
Kung nasaan siya pag birthday ng mama niya.
Birthday ng mama niya?
Oo.
Alam ko.
Salamat, Sofia.
Sorry sa nangyari. Magkaka-health insurance kayo.
Hindi. Hindi. Imposible. Nagbibiro lang siya.
-Hi, kami… -Ako na.
Lalaki ang hanap ko.
Sobrang bata at lungkot.
Kita ko na.
Ano?
Uy.
Pwedeng makiupo?
Bahala kayo.
Wag n'yo akong pabalikin.
Hindi.
Nagkamali kami. Di ka naman namin kukumbinsihin.
Condolence sa pagkawala ng mom mo.
Hindi ka dapat mag-isa dito sa birthday niya.
Kung ayos sa 'yo, gusto namin siyang makilala.
Nakaka…
Nakakatawa siya.
Alam mo 'yon, mas nakakatawa kaysa sa akin o kahit sino sa mga kaibigan ko.
Hinahatid niya kami sa school araw-araw,
at nahihiya ako no'n.
Pero na-realize kong mahal siya ng lahat.
Ayos, galing no'n.
Patingin ng picture niya?
Maganda siya.
Oo. Sa loob at labas.
E, kayo?
Lagi kong naririnig si Dad. 'Yong nanay n'yo?
Grabe ang ugali nila.
-Napakasakit sa ulo. -Nakakabaliw.
Makikilala mo rin sila, pero hindi nila kami tinuruan
paano maging maayos sa pamilya.
At nagawa ng mama mo.
Kaya baka pwede mo kaming turuan.
Tutulong ako.
Dahil lang sa ang gulo n'yo.
Magulo nga kami.
Uy, di pa tayo nakakalabas na pamilya. Ngayong weekend?
Manonood ako ng John Wick.
Napanood namin ni Sandy 'yong huli na na-high.
-Sobrang high. -Gusto mo ang John Wick?
Oo. Gusto ng lahat ang John Wick.
Pag may pumatay sa pusa ko, papatay din ako ng 400 katao.
Gusto ng lahat ang John Wick.
Lintik! 40 minutes na lang bago ang tip-off. Tara na.
Gusto mong sumama?
-Oo. -Sige, tara na.
-Dapat may magbayad. -Ako na. Sa harap na.
Ness, nasaan ang kotse mo?
Lintik! Baka na-tow ulit 'yon.
Buwisit, Ness, magbayad ka ng parking ticket!
Hindi! Nagbubuwis ako. Kasama ang parking do'n!
-Tama na. Paano tayo pupunta sa arena? -Buwisit.
Ang pinakamalapit na Uber ay 45 minuto ang layo.
Buwisit.
-Hindi. -May speech ako!
Apat na milya ang layo no'n.
At hindi nagka-cardio si Ness.
Welcome sa Copilot Arena.
Nasa 30 minuto bago ang Game 7 ng Western Conference Semifinals.
Okay, guys. Sampung minuto. Mag-focus na tayo.
Okay. May 1.3 milya na lang.
Walang balita kay Lev?
Wala kahit ano.
Mangyayari 'yon.
-Ba't kayo huminto? Tuloy lang! -Hindi.
Di ko na kayang nakapaa. Nakatapak ako ng karayom.
Diyos ko.
Di ako aabot.
Kailangan nila ako't wala ako do'n.
-Isuot mo 'yong akin. -Ano?
Isuot mo na.
-Dress shoes mo 'yan. Di kasya. -Sige na.
Ayun, kasya sa akin!
-Ang liit ng paa mo? -Delicate ang features ko.
Ayokong mabubog ka. Sakay.
-'Yong binti mo… Diyos ko. -Sakay!
Diyos ko!
Tara na!
Sige.
'Yan ang Achilles!
Sige, guys. Tara na. Sige na, tara.
Nandito ako!
-Upo kayo. -Nandito ako!
Nag… dead sprint ako.
Mula sa Lincoln Heights.
Sandali lang.
Sandali lang. Buwisit.
Okay.
No'ng kinuha ko ang trabahong 'to,
sobrang hirap.
Maraming masamang sinabi ang iba.
Tinawag nila akong bruha. Malandi.
-Haliparot. -Itlog.
Tama na 'yon.
Pero nalampasan ko.
Dahil sa inyo.
Naglaro kayo nang matindi.
Marcus.
Dyson.
Badrag.
Victor.
Travis.
-Patay na si Travis? -Ano?
Nagpunta siya sa norte.
Sa rehab.
Okay.
Sa maraming bagay, para kayong si John Wick.
Nakalimutan. Di inaasahan.
Napag-iwanan.
Pero winalanghiya pa nila tayo.
Pinatay nila ang aso mo.
Beagle puppy 'yon.
Sinira nila ang kotse mo.
Kakabayad ko lang.
-Sinunog nila ang bahay mo. -Bago ang home theater.
'Yong team sa kabilang locker room, Marcus.
Sila ang sindikato, at binansagan ka nilang excommunicado.
Grabe. Napanood pa niya 'yong pangatlo.
Oo. Siyempre napanood ko 'yong Parabellum.
Dahil tinatanong ako kung nagbalik na ang Waves.
Wala akong sagot noon.
Pero ngayon? Oo. Iniisip kong nagbalik na tayo!
-'Yon! -'Yon!
-John Wick! -'Yon!
John Wick!
-Tara! -Tara!
-John Wick! -John Wick.
John Wick!
Mukhang naging maayos ang speech.
Okay. Gawin natin 'to.
Uy.
Dinala mo kami dito.
Sa Game 7 hahantong ang lahat.
Aabante ba ang Waves sa Western Conference Finals?
Malalaman natin sa ilang oras.
Ramdam mo sa arena.
Ang pinakamalaking game ng Waves franchise sa limang taon.
Magagawa ba ng squad ni Isla Gordon?
Sige, tara. Itodo n'yo.
Alam n'yo ang gagawin, okay? Waves sa three. One, two, three.
Waves!
Handa na ba kayo?
Oras na 'to para gumawa o wag na kumuda. Mananalo o uuwi.
Mag-ingay!
Dapat silang harangan sa three-point line.
Go lang, Waves!
Winfield para sa dos.
Naghaharap sina Badrag at Ralston.
-Badrag! -Di magkasundo.
Nag-iinit sila. Nakikita 'yon.
Nag-alley-oop si Ralston.
Tuloy lang, Badrag!
At nakalusot si Badrag sa screen para makabawi.
Ganyan nga!
Patapos na ang half. Tumira si Victor. Pasok!
Ito ang momentum papunta sa half.
'Yon ang gusto mong makita.
Grabe ang first half. Bigay-todo ang Waves sa Storms,
pero lamang ang Portland ng six.
Mag-ingay para sa Wave City Dancers!
Snacks 'to na di ka kagagalitan ng tao.
Ayoko ng pagkain ng rabbit. Kailangan ko ng manok
at isang bowl ng ranch
at isang dosenang Starburst, walang dilaw.
DEFCON 1. Sige.
Nagkamali ka, pare.
At nag-aapoy ang Portland para simulan ang third quarter.
At nabitawan ni Badrag. Delemose para sa tres.
Pasok.
Kailangan nilang mas galingan.
-Pabagalin sila. -'Yon ang punto.
Tara, Coach. Bumalik tayo sa D.
Walang sinasabi ang ref kay Ralston.
Kumalma kayong lahat, okay? Hinga.
Nag-run sila. Ano naman? Balik tayo sa laro.
Mag-run tayo. Alam n'yo ang gagawin. Di ba?
Double side out kay Marcus. Waves sa three. One, two, three.
Waves!
-Tara, LA! -Sige!
Nakita ni Badrag si Winfield sa corner.
Bucket. Pasok.
Mula sa time-out, 'yon mismo ang kailangan namin.
Tinaasan ng Waves ang depensa.
-Steal ni Winfield. -Sige!
Nag-pump, nag-reset. Tres. Pasok!
Ginalingan ni Marcus.
-Naku. Kay Marcus 'yon. -Hindi 'yon foul!
-Bernard, ano ba. -Jay, five kay Marcus.
Edwards, palitan mo si Marcus.
Wala si Travis at bangko si Winfield.
Kritikal ito para sa Waves.
Dehado ang LA ng apat, 82-78, walong minuto na lang.
Wala si Marcus, tingnan natin kung matutuloy nila 'to.
Na-rebound ni Badrag.
-Victor. -Gusto ng play ni Jay.
Dyson, ipapasa sa 'yo.
Si Dyson. Para sa tres.
Pasok.
Alam kong kaya niyang tumira.
Nag-block si Badrag.
Dinala ni Atkins sa court, binigay kay Edwards. Wow!
Ang galing! Determinado sila.
Time out, Portland.
Diyos ko. Hindi ko alam kung kakayanin ko 'to.
Hindi 'yan makakatulong sa 'yo. Kalma.
Fifty-eight seconds na lang. Parehong nag-timeout ang teams.
Two out.
Dito ginagawa ang mga bayani, John.
Kontrolado ni Marcus sa wing.
Sa screen para sa tres.
-At pasok! -'Yon!
Winfield o'clock na!
Sakyan ang alon!
Depensa!
Gusto ng Portland na makabawi.
Ang jumper. Sablay, pero nag-rebound si Ralston.
-Inalis si Badrag, at nag-dunk. -Ano ba!
Diyos ko. Ang tindi ng basketball.
Mamamatay ako.
Lamang na ulit ang Portland.
Kumapit na kayo sa upuan n'yo.
Trapped si Winfield. Apat na segundo. Kay Gibbs.
Tumira, at na-foul siya.
Tatlong segundo na lang, at ang undrafted rookie na si Dyson Gibbs
ay magso-shoot.
Diyos ko. Free throws ni Dyson.
Kaya niya 'yan. Granny-style.
Pasok! Tabla na ang laro!
Nangunguna na ang Waves. Nagkakagulo sa arena.
Tuloy! Tara!
Si 11!
-Nag-dribble si Delemose. -Defense.
Nahanap si Ralston.
Defense!
Half-quarter para sa panalo!
At pasok!
Di 'yan isa sa isang bilyon. Isa sa isang trilyon 'yan. Isang trilyon.
Delikadong magmaneho si Ness ngayon.
Tama siya. Magsama-sama tayong lahat ngayon.
-Pumunta sa strip club. -Hindi.
O magandang restaurant o bar.
Makakaapat na espresso martinis ako.
-Oo. -Oo.
-Isla. -Ha?
Gusto mong sumama?
Mauna kayo. Susunod ako.
Gusto kong mapag-isa.
Ali, ikaw na. Sama-sama.
-Di atin 'yan. -Sa ibang Uber 'yan.
Hindi sports movie ang buhay ko.
Sa magandang sports movie, ang bida,
na minamaliit, sinusuntok sa mukha,
nananalo sa big game.
Ang hindi dapat mangyari
ay ang makagawa ng himala ang kabilang team
sa pagtunog ng buzzer.
Uy.
Naisip kong kailangan mo 'to.
O, salamat naman.
Oo.
Ang hirap nito.
Lagi bang ganito kasakit?
Hindi 'yon bumubuti.
At kahit manalo ka,
ang mga talo ang pinakamaaalala mo.
Pucha.
Oo.
Sorry, binigo ko kayo.
Ha?
Seryoso ka ba?
Hindi. Di kami aabot dito kung wala ka.
Kahit galit ako sa Portland, alam mo sino'ng mas ayoko?
Boston.
Kukunin ka nila.
Aalis na ako.
Oo.
Medyo kakaiba 'yong kagabi. Maraming nangyari na hindi ko inakala.
Di ko alam ano ako kay Lev.
Sa buhay, sa sports,
pagkatapos ng season, magsisimula ang kasunod.
Alam n'yo, kaya ko 'to. Akin na 'to ngayon.
Kaya ko 'to.
Isla!
Uy, kumusta, sis?
Nakabalik na ako.
Anak ng…?
Nagsalin ng Subtitle: Sol Santos