W firmie rodzinnej bywa tak, że najbliższych traktuje się podle.
Ale czy to takie okrutne, że odzyskuję posadę od siostry?
Nie obiecywałem, że będzie prezeską na stałe.
Poradzi sobie.
Bycie laską to teraz zale…
- Isla chce pogadać. - Kurwa!
Co jest?
Musimy pogadać.
Sandy znów dostał kosza? Nie musimy zawsze robić spotkań.
Usiądź.
Co jest?
Zdefraudowałeś dwa miliony i dalej bierzesz narkotyki.
Nie możesz być prezesem Los Angeles Waves.
O czym ty mówisz?
Cam!
Przestań. Wiemy.
Skurwiałe kapusie. Pozwę cię za bezprawne zwolnienie.
Nic mi nie udowodnisz.
Jackie.
Zrobiłem to, byś otrzymał pomoc.
Używam twojego moczu od miesiąca. Nikt się nie połapał.
Milcz, a będzie dobrze.
Cały czas… mnie nagrywałeś?
Jebane ścierwo!
- Zajebię! - Cam!
Usmażyłem ci stek!
- Cam! - Puszczaj!
Dość! Zostaw go.
Nie wiecie, jak trudno być najstarszym dzieckiem.
Wszyscy byście ćpali,
gdybyście przeżyli to, co ja.
Dla was tata był dobry, ale ja przeszedłem piekło.
A przed śmiercią rzucił mi drużynę idącą na dno.
A i tak zdobyłem kilka tytułów. Cały czas pod presją.
Owszem,
sięgnąłem po przyjazny narkotyk na bazie koki, by sobie poradzić.
Z pewnością było ci trudno. Przykro mi, że tata był ostry,
ale to nie zmienia obecnej sytuacji.
Przestanę. To się nie powtórzy.
Zadzwonię do Roba Lowe’a. Dołączę do jego programu.
Na Jackiego rzucił się stary Cam. Zmieniłem się.
Cam! Okradłeś własną rodzinę,
szantażowałeś Sandy’ego i oszukałeś sąd poprzez Jackiego.
Poinformowałem Stephena i resztę członków zarządu.
Nici z umowy z Fleischmanem.
Sprzedasz nam swoje udziały. Bernie pomoże.
A mecze możesz oglądać z domu.
Siur aż leciał ci do kubka, póki miałeś z tego korzyść.
A ty pomogłeś mi z forsą.
Też jesteś winny.
Odpuść.
- Nie byłeś ulubionym bratem. - Drugim?
Trzecim.
Tata spogląda z góry i wstydzi się za was.
Jebani frajerzy.
ROZGRYWAJĄCA
Spróbujmy jeszcze raz.
Cam odszedł miesiąc temu i sytuacja wygląda świetnie.
Jak świetnie?
Awansowaliśmy do pieprzonych finałów.
Pokonaliśmy Phoenix, a potem Houston.
Finał konferencji z Seattle był nieco zbyt zacięty,
ale jesteśmy o krok od tytułu.
A mój chłopak na odległość wpadł do miasta.
Niestety przyjechał dlatego,
że gramy z nimi w finale.
LA kontra Boston, najwięksi rywale w koszykówce.
Isla Gordon dowiozła.
Zaczynam lubić Seana.
Niestety dla niej Boston złoi LA.
To będzie szybka akcja.
Jednak nie. Dureń.
Nie słuchaj go. Jesteście świetni.
- Zdominowaliście playoffy. - No nie wiem.
Z Chicago się napociłem.
To tak jak ze mną.
Mądrze wiązać się z facetem, który mieszka daleko stąd
i trenuje drużynę, której nienawidzę ponad życie?
Nie wiem.
Ale cieszymy się chwilą.
Choć dziś to początek finałów.
Taksówka już jedzie.
Nie będzie śladów. To pojazd autonomiczny.
Są całe w kamerach.
No tak.
Pogadajmy, co zrobimy teraz, kiedy rozpoczną się finały.
Masz skłonność do rywalizacji,
więc na razie nie gadajmy o koszykówce.
Co?
Ty jesteś bardziej rywalizujący.
- Rywalizujesz o to, kto mniej rywalizuje. - I wygrywam.
Dobra.
Racja.
- Zero rozmów o koszu. - Umowa.
Musieli zmienić mi auto. Będzie dopiero za 18 minut.
No to…
Plan podróży przed draftem.
- Lecisz po finałach. - Dzięki.
Jebjana?
Lublana.
A potem Belgrad i Chorwacja.
Obejrzysz skrzydłowego Splitu.
- Marco Kukoca? Mądrze. - Ma świetne statystyki.
Dobra!
Kto wykupił na finały Four Seasons i Ritza?
To przesada.
Na finały zjechały rodziny. Jeden hotel dla żon, drugi dla kochanek.
Prędzej dodajmy jakiś motel dla lokalnych panienek.
- Co z tobą? - Dobra!
Jestem wyczulony przez sprawę z Camem.
Wszystko musi być jak należy.
Gadaliśmy już o tym. Postąpiłeś słusznie. Wszystko gra.
Kogo się boisz?
Wie o tym tylko Cam, a nie wyda sam siebie.
Jasne. Tylko Cam, ja i Aruna.
Aruna?
To źle?
Jedna z drużyn wzięła czas.
Świetny początek finałów.
Boston prowadzi punktem, do końca 10 sekund.
Macie gumę?
- Wyjadłaś mi całą paczkę. - Ja ci dam.
Dzięki.
Kupiłam oczyszczacz powietrza. Możesz spać u mnie.
Isla już wie, że spędzisz lato w stolicy?
Jeszcze nie. Zacięty mecz. Zadzwonię potem.
- Chwila prawdy. - Waves na trzy! Raz, dwa, trzy!
Dajesz, Tommy.
Ciekawe, co wymyślił Norm.
Pokryj go!
Poda do Marcusa!
Boston kryje Marcusa, który podaje do Gibbsa.
Rzut o zwycięstwo!
Chybiony!
Boston wygrywa.
Jay Brown dobrze to rozgryzł.
Dobrze.
Winfield chyba odniósł kontuzję.
Co jest?
Kurczak na ostro dla Isli.
Prosiłam o dostawę bezkontaktową.
Będzie bardzo kontaktowa.
To staw kolanowy.
Na razie zerwanie jest częściowe, ale dalsza gra to wielkie ryzyko.
Kończy na ten sezon?
- Nie odpuszczę. - Nie dziwi mnie to.
Gra z tą kontuzją od miesięcy.
Dam radę. Mój gość to obejrzy.
Twój gość? Kurwa, miałem nas za kumpli.
Ja też.
Mamy fajną więź zawodową.
Jak Murtaugh i Riggs w Zabójczej broni.
- Kto jest kim? - On to Glover, a ja Gibson.
- Jest młodszy. - Norm, doktorze.
- Zostawicie nas? - Tak.
Nie możesz grać.
Polemizowałbym.
Nie pomożesz nam, kulejąc po boisku.
To moja ostatnia szansa.
Może i tak,
ale dla innych – jedyna.
Brakuje mi tarcia w kolanie. Isla…
Muszę grać.
Proszę.
Nie ma mowy.
Skup się na leczeniu kolana. Bez negocjacji.
Waves zdecydowanie przegrywają drugi mecz.
Zagrali bez Marcusa Winfielda.
LA pojedzie do Bostonu bez swojej gwiazdy.
Paczka dla Isli.
Przez nasze porażki te przebieranki mnie irytują.
Ale działają?
Tak.
Aruna, moja diwa.
Jak się masz, mama?
- Nie poleciałeś do Bostonu? - Bez psiapsióły?
- Sera? - Jestem w ciąży.
Czyli dosłownie mama!
Chciałem zamknąć sprawę tego czeku na odwyk Cama.
Jak postanowiłaś to rozliczyć?
Nic nie postanowiłam.
Było to źle zaksięgowane, więc o tym poinformowałam.
Jasne, ale dług spłacono, a Cam odszedł.
Zostanie to między nami?
Widzę, o co chodzi.
- Dochowam tajemnicy. - Boże.
Dzięki.
Chyba że ktoś spyta. Nie skłamię.
Co?
Nie! Dlaczego?
- Nie mam moralności twojej rodziny. - Ja też nie! Jestem tym dobrym.
Tak sobie wmawiaj.
Boże.
LA przegrywa trzeci mecz finałów.
Gdzie jest Marcus Winfield?
- To koniec. - Wcale nie.
Fakt, przegrywamy trzy do zera, nikt tego nie odrobił,
ale wciąż masz nieskazitelną fryzurę.
- Co jest? - Jay?!
Niezły numer! Myślałem, że to mój pokój.
Mieszkasz w tym mieście!
Wiem, strasznie dziwne.
- Boże! - Zakręciłem się.
- Boże. - Przepraszam. Pa!
Zaczęło się po McShayach.
Dość tajemnic z Jayem!
Pisaliśmy do siebie, a w finałach poszliśmy do łóżka.
Jesteście razem?
Żyjemy chwilą.
Co? Związki na odległość są możliwe.
Nie chcę być ostra, fajnie, że żyjecie chwilą,
ale masz szansę na tytuł.
Przyznaję, kiepski moment.
Ryzykownie spać z wrogiem w środku wojny.
Nie zdradzam mu naszej taktyki, kiedy… No wiesz.
I tak nie potrzebuje pomocy. Zmietli wszystkich w playoffach.
Poza Chicago.
Fakt.
- Co? - Zawołaj Nessa.
Boston pokonywał rywali średnio o 9 punktów.
Poza Chicago.
Pokonali ich trzema punktami.
Dwa razy w dogrywce.
Co Chicago robi inaczej?
Zagrali ostrożnie. Czterech obrońców i silny skrzydłowy.
Stały pressing strefowy. Zmienili wszystko.
Zrobimy to w stylu Chicago.
Atak ze skrzydeł. Turner i Kuman z faulami.
- Odbierzemy im główny atut. - To co robimy?
Styl Chicago.
Podoba mi się.
I zachciało mi się pizzy. Pogadam z trenerem.
Mogłaś wpaść na to szybciej.
- Hej. - Możemy pogadać?
Boję się, że to wszystko robi się zbyt pogmatwane.
Zwolnijmy trochę.
- Bo Ali widziała mnie nago? - Nie.
Ale ciężko mi się skupić.
Czy ciężko przegrywać?
Czułbyś się tak samo po trzech porażkach.
Mieliśmy nie łączyć tego z koszykówką.
Podjęliśmy tę decyzję bez spodni.
Wróćmy do tego po finałach.
Jasne.
Zaczekam ten jeden mecz.
Dogadujesz mi?
Znów jesteśmy rywalami.
Dobra.
Powodzenia.
Osłabione LA ucieka przed porażką,
ale Boston wciąż prowadzi 3:1.
Styl Chicago zadziałał!
Jay nie wiedział, co się dzieje! Aż zakrztusił się Gatorade’em.
W końcu spocił się cały jak my wszyscy.
Co z Marcusem?
Ray i Roy nie odbierają.
Mógł się wkurzyć, ale powinien wspierać zespół z ławki.
Znajdziemy go. Rozchmurz się.
Sorki. Za mocno?
To twój ząb?
To przez te gumy. Straciłaś zęba, suko!
- W LA pojedziesz do dentysty. - Jackie, wsiadaj. Jezu!
Wróćmy oddzielnymi lotami. To może być zakaźne.
Zostań tam na miesiąc, Gene.
Boże, nie mówiłam poważnie.
Hej. Wszystko gra?
Nie, mój mąż wymyślił sobie, że zostanie komikiem w Austin.
Chce zostać asystentem Theo Vona.
Co tam?
Leć ze mną oglądać graczy.
- Co? - Znasz się na tym.
Umiesz znajdować wady, uwydatniając ludzkie słabości.
- No nie wiem. - Pomożesz mi.
Młodzi mają mnie mają za fajnego wuja. Potrzebuję suczowatej matki.
- „Matka” by wystarczyła. - W porządku.
Wiesz co?
- Dobra. - Świetnie!
Na ostatni długi lot wziąłem Ambien
i wciąż się kręciłem, ale mniejsza.
Monica!
Musisz nitkować zęby.
Robię to.
Miałaś między zębami całą sałatkę Cobb.
Pan McShay!
- Dobry! - Miło widzieć pana dziąsła.
Pana zęby są coraz prostsze.
Dobre geny.
Cześć.
Kupujesz nowe zęby dla graczy?
- Chodzę do doktora Weavera od lat. - Ja też.
Wstawiał mi aparat jako dziecku i jako dorosłej!
Żaden powód do dumy.
Wiem.
Jestem zakręcona. Cały dzień nie jadłam.
Na szczęście w tym budynku jest najlepsza knajpa w LA.
Lepiej?
- Cukier w normie? - Była tu palarnia cygar.
A potem sklep z babeczkami i fedorami.
Zadowolona z wygranej?
Jasne, potrzebowaliśmy jej.
Zaskoczyła ich zmiana taktyki.
Oglądałeś!
Jestem z LA! Uwielbiam wszystko, co stąd.
- Poza drogą 405. Masakra. - To co powiesz o 110?
- Koszmar. - Koszmar.
Te durne zjazdy z lewej strony.
Widzisz? Wiedziałem, że randka to fajny pomysł.
- To nie randka. - Nie?
Nie, rozmawiamy sobie w przychodni medycznej.
Jasne.
- Kolejnym razem chodźmy na kolację. - Wolnego.
Może wpadniemy na siebie u podologa.
Dyson za trzy punkty! Trafia!
Waves wygrywają piąty mecz!
Waves dominują w szóstym meczu.
Travis do Tommy’ego.
Waves wygrywają w Bostonie. Czeka nas mecz siódmy.
Niesamowity triumf.
Czy Isla Gordon zdobędzie pierwszy tytuł?
Okaże się wieczorem.
Jackie!
Cześć. Marcus się pojawił?
- Nie. - Cholera.
Zabrałem gumy. Zalecenia lekarza.
Mogę poczęstować cię serem lub owsianką.
Dzięki.
Usiądź na chwilę.
Cam mylił się w wielu sprawach, ale w jednej miał rację.
Że podatki to zło?
Nie.
Zasługujesz na więcej.
Leć z Nessem szukać graczy w Europie.
Serio?
- Tak. - Marzę, by zwiedzić Europę.
- W Disneylandzie była super. - Świetnie.
Ale muszę odmówić.
Serio? Jak to?
Chciałem z tobą o tym pogadać.
Sofia ma staż w stolicy.
Liczyłem na urlop, żebym mógł ją odwiedzić.
Jak miło.
Co będziesz tam robił?
Pomogę jej szykować się do pracy, a potem…
zaczekam, aż wróci.
Jackie…
mam taką przyjaciółkę,
która miała szansę na świetną pracę w Paryżu,
ale odmówiła, by spędzić lato z chłopakiem.
Po miesiącu się rozstali.
Zawsze będzie znana jako dziewczyna, która odmówiła Paryżowi.
Brzmi jak LC z Wzgórz Hollywood.
Bo to o niej mówię. Świetna kumpela.
Ale chyba nie chcesz być jak ona.
Witamy w siódmym meczu finałów.
LA kontra Boston. Zwycięzca zdobędzie tytuł.
Gotowa? Stresik?
Wszystkiego po trochu.
To będzie wieczór marzeń lub z koszmaru.
- Powodzenia. - Wzajemnie.
Marcus wciąż nie wrócił.
Może sobie mnie nienawidzić, ale powinien tu być.
- Zróbcie hałas! - Zaraz zaczynamy.
Mecz siódmy. Gotowy, Edgar?
Zwarty i gotowy, John.
Zwarcia będą po meczu.
Zaczęli!
Boston przy piłce. Howard ze wsadem!
Piłka Waves.
White daje sygnał.
Dyson będzie rzucał.
Niecelnie.
Nie zaczął za dobrze. Howard zdobywa kolejne punkty.
Kryjcie go!
- Demoluje nas. - Boston zaczął z impetem.
No dalej!
- Tommy traci piłkę. - Wracajcie!
Tracą już 20 punktów.
Jay Brown i Boston rozgryźli nową taktykę LA
i rozpoczęli kontratak.
- Sorki. - Dziękuję.
- To mai tai? - AMF.
- AMF? - Adios, mothefucker.
- Jackie! - Tak się nazywa.
Sí, hermano.
Spędźmy dzień w Dubrowniku.
Dzieciak rzuca trójki z połowy boiska.
Do tego to królestwo krewetek.
Byle była tam plaża.
To wyjazd służbowy czy miesiąc miodowy?
Co?
O czym ty mówisz?
Wiem, że stresujesz się Camem, ale szybko się upijasz.
Napij się kawy. Gail, kawę!
Starczy ci.
Kawę i AMF, Gail!
Druga połowa już za chwilę.
Waves bez Marcusa Winfielda nie dają sobie rady.
Jay jest w transie.
No dobra.
Wydaje się to niemożliwe
i może takie jest, ale wszystko jest możliwe.
To nie ma sensu, trenerze.
Na boisko wchodzi Marcus Winfield!
- Gdzieś ty był? - W Chinach.
Wróciłem godzinę temu.
Co?
W laboratorium w Chengdu prowadzą eksperymentalną kurację.
- Zagrasz? - Jasne.
- Super! - Dobra.
Jeszcze jedno.
Opowiem wam o nocy, gdy poznałem moją zmarłą żonę.
Był październik 1990 roku.
Wiem, bo pamiętam ciotkę Viv z Bajeru z Bel-Air.
Albo rok później, bo oglądałem też Roseanne.
- Tak czy inaczej… - Trenerze, mogę?
Pomogę.
Dzięki.
Wiemy, że tęsknisz za żoną.
Jeśli nas teraz ogląda, zależy jej na jednym.
Żebyśmy to, kurwa, wygrali!
- Waves na trzy. - Raz, dwa, trzy!
Leciały też Złotka.
Nie wierzę.
Marcus Winfield zagra w drugiej połowie.
Gdzie byłeś?
Kazałaś mi się wykurować. Tak zrobiłem.
Zaczynamy drugą połowę.
Marcus Winfield wrócił i wywiera ostry pressing.
Odbiera piłkę Turnerowi. Biegnie w stronę kosza.
Trafienie i faul!
- I wolny. - Co?
Czwarty faul. Super!
Waves znów atakują. Tommy White szuka miejsca.
Nie dajcie mu!
Do Marcusa.
Trafia!
Pressing!
- Obrona! - LA kontynuuje pressing.
Turner rzuca.
I chybia.
Podanie do Gibbsa. Ten do Tommy’ego.
Za trzy!
Trafia!
Zatrzymajcie ich.
Obrona LA jest bezbłędna.
Kolejne przejęcie.
Atkins do Edwardsa.
Co za wsad!
Jay panikuje.
Została niecała minuta. Waves muszą coś ugrać.
Faul!
Sędzia odsyła Adriana Turnera, głównego punktującego Bostonu.
LA naciska.
Zostało 30 sekund. Brakuje im czterech punktów.
Dajecie!
Ciśnijcie!
LA naciska.
Boston musi oddać rzut.
- Niecelny! - Powrót!
LA potrzebuje punktów. Podanie do Victora.
Ten do Dysona.
Gibbs za trzy!
Trafia!
Waves brakuje punktu!
Piłka Bostonu. Dziesięć sekund.
Muszą faulować.
- Podanie. Przejęcie Marcusa! - Czas!
Czas dla Waves!
Gra jak opętany!
Tak!
Zwymiotuję. Masz worek?
Vanessa go użyła.
To stres czy zatrucie?
Jezu.
Co za mecz.
Zaraz wszystko się rozstrzygnie.
Stawką jest wynik meczu i tytuł.
Waves przy piłce.
Tommy z piłką.
Podaje do Winfielda do trumny.
Nie mogą podwoić krycia, bo strzelcy LA są niezawodni.
Rusza do boku, robi zmyłkę…
rzuca!
O wygraną!
Niech obrońca trafia za trzy.
Pracuj u nas.
Zostaniesz prezeską Waves.
Wysyłam ci umowę.
Będą kolejne playoffy, które wybierzesz zamiast mnie.
Trafia!
Waves wygrywają!
Marcus Winfield bohaterem!
Waves wygrywają mistrzostwo!
Norm! Zrobiłeś to!
Tak.
Dzięki, że we mnie uwierzyłaś.
Gdy Andrea odeszła,
sądziłem, że skończę jak starcy, którzy codziennie śledzą wyścigi,
aż pewnego dnia woźny znajdzie mnie martwego na klopie.
Dzięki tobie odzyskałem godność.
Kocham cię, Norm.
Ale to za ciężki kaliber na teraz.
- Jasne. - Gratki!
Wzajemnie.
No dobra… Wygraliśmy.
- Najlepsze jest to, że… - Najlepszy jest szampan!
Chodź tu, Jackie!
Gratulacje!
Powiedziałem Sofii, że lecę do Europy.
Wspaniale! Jak to przyjęła?
Kiepsko.
Ale nie mogłem odmówić Paryżowi.
Tak jest!
Uczyń mnie największym farciarzem świata.
Zgódź się na trójkącik.
Z tą pindą z pierwszego rzędu?
- Tak! - Czekałam, aż spytasz!
Marcus!
- Udało się. - Tak.
- Na szczęście to nie kolano. - To świetna wieść.
Tylko achilles.
Co?
- Chodźmy do doktora Habera… - Potem.
Nie spędzę końcówki kariery w gabinecie lekarza.
No weź. Wygraliśmy.
Dzięki, Marcus.
To ja dziękuję.
Pomóż mi wstać. Proszę.
137 NIEPRZECZYTANYCH WIADOMOŚCI
OMG! WYGRALIŚCIE!
LUKE MCSHAY NIEODCZYTANA WIADOMOŚĆ
GRATULUJĘ TYTUŁU W SPORCIE NR 2.
Ale się spocił.
Chyba wolałabym przegrać, gdybym wiedziała o tym kacu.
Bez urazy, ale brzmisz, jakbyś wierciła mi dziurę w głowie.
Boże.
Czuję się strasznie.
Co?
- O nie. - Co jest?
Zasnąłeś przy grillu.
- Jedź do szpitala. - Włączcie TV.
Jackie.
O ja pier…
Zespół LA Industry był integralną częścią miasta.
- Co jest? - Aż do przenosin.
Ale dziś Industry wraca.
Staniemy się najlepszą drużyną w całym Los Angeles!
Cholera.
Co jest?
Z dumą łączę siły z Alem Fleischmanem,
by zakupić Industry.
Znam Ala od niedawna, ale jeste dla mnie jak rodzina.
Boże.
Zespół z najwyższej półki potrzebuje trenera z najwyższej półki.
Zrobiliśmy wszystko, żeby go przekonać.
Mam zaszczyt przedstawić
nowego trenera i współwłaściciela LA Industry,
Jaya Browna.
Chodź.
- Dzięki. - Róbcie zdjęcia.
Skurwiel!
Napisy: Krzysztof Zając