Hamnet en Hamlet zijn in feite dezelfde naam en uitwisselbaar...
...in de archieven van Stratford eind zestiende en begin zeventiende eeuw.
Goed zo.
Je had trek.
Heel goed.
Ga door.
Goedendag, meneer. -U ook een goede dag.
Wat brengt u naar Hewlands? -Ik geef de jongens les.
De leraar Latijn. Ik heb over u gehoord.
Wat doet u in de tuin?
Het is maar een vraag. -Ja, ik...
Ik wilde een luchtje scheppen.
En toen zag ik u en uw vogel.
Het is een havik.
Mag ik?
Niet te dichtbij.
Hij kent u niet.
Hij mag u wel.
Wat is uw naam?
Dat ga ik u niet vertellen.
Jawel.
Nee, hoor. -Jawel.
Echt niet.
U zegt het wel na onze zoen.
Wat doet u?
Agnes.
Ik heet Agnes.
Waar kom je vandaan?
Heb ik iets verkeerds gezegd? -Nee.
Je kent me niet. -Ik wil...
Je ziet me nooit meer.
Waar was je?
Ik hielp Bartholomew in de wei met een ziek lammetje.
Ik heb je niet gezien in de wei. -Ik was er wel.
Bartholomew kan het bevestigen. -Ze was bij mij.
De zoon van de handschoenenmaker geeft nu Latijn.
Hij zou zomaar de klas uit zijn gelopen.
Hij geeft les om z'n vaders schulden af te betalen.
Ik heb hem niet gezien. -Het was te verwachten. Zo vader, zo zoon.
Jullie zijn de mooiste meisjes in de omgeving.
Ik krijg nog wat te verduren met alle vrijers die voor jullie komen.
Agnes trouwt als oudste eerst.
Niet als ze door het bos blijft zwerven als een zigeunerin.
Waar was je? Je had allang thuis moeten zijn.
Nou? -Op m'n werk.
Ga zitten.
Je eten is bijna koud.
Jongens. Er is genoeg.
Hoe gaan de lessen? -Het zijn geen hoogvliegers.
Het heeft ook weinig nut. Latijn voor jongens die schaapsherder worden.
Gewichtigdoenerij.
Hou daarmee op.
Moeder zei toch dat er genoeg is.
Je spreekt laatdunkend over die jongens op Hewlands.
Maar ze zijn meer mans dan jij.
Zij doen straks eerlijk werk en jij bent maar een arrogante nietsnut.
Een goede opleiding, maar geen greintje verstand.
Ik geef daar les om uw schulden aan de familie af te betalen.
Uw immense schuld aan die...
Ophouden.
Heb je de rest van de familie al ontmoet?
Alleen de moeder. -De oudste dochter niet?
Er wordt gezegd dat ze het kind is van een bosheks.
Ik heb haar weleens zien lopen met een havik op haar arm.
Een havik op Hewlands?
Ja. Ze schijnt ermee naar het bos te gaan, zonder begeleiding.
Weet je dat zeker, Eliza? Is dat de oudste dochter, niet een dienstmeid?
Ja.
Agnes.
Wat doe jij hier? -Ik heb iets voor je.
Wat is dat? -Een nieuwe handschoen voor je vogel.
Ik heb er al eentje.
Agnes.
Agnes, wacht.
Ik weet wie je bent. -Wie ben ik dan?
Ik ken je niet, maar heb gehoord...
Dat ik de dochter ben van een bosheks? -Ja...
Ik ben de dochter van mijn moeder. Ik heb veel van haar geleerd.
Wat kijk je nou?
Ik kijk naar jou. -Waarom?
Ik dacht dat je goed was met woorden.
Niet dan?
Met mensen praten vind ik soms lastig.
Vertel me dan maar een verhaal.
Een verhaal?
Wat voor verhaal?
Iets wat je raakt.
Ken je het verhaal van Orpheus en Eurydice?
Orpheus is heel muzikaal.
Hij heeft een prachtige stem.
Hij bespeelt de kithara, een soort harpachtige lier...
...zo ontzettend mooi.
Vogels...
...dieren...
...en zelfs stenen en bomen bewegen op het ritme van zijn muziek.
Orpheus wordt verliefd op de prachtige nimf Eurydice.
Vlak nadat ze getrouwd zijn...
...wordt Eurydice gebeten door een slang en sterft ze door het gif.
Orpheus is ontroostbaar en reist naar de onderwereld om haar terug te halen.
Hij betovert de driekoppige hond Cerberus.
En daarna Hades en uiteindelijk...
...mag hij zijn geliefde mee terug nemen, maar...
...op één voorwaarde. -Wat dan?
Zij moet achter hem aan lopen en hij mag niet omkijken.
Ze beginnen aan hun tocht, maar Orpheus hoort haar voetstappen niet.
Dus luistert hij goed.
Hij luistert en luistert en luistert.
Maar het enige wat hij hoort is z'n eigen hartslag.
En verder niks.
Als hij de poort van de onderwereld nadert...
...kan hij zich niet inhouden. Hij draait zich om en dan...
...zit zij daar voorgoed vast.
Dat was een goed verhaal. -Vond je het mooi?
Vergeet niet, bijvoet, wat je gedaan hebt, wat je beraamd hebt bij Regenmeld.
Je wordt Una genoemd, de oudste der planten.
Je weerstaat drie, je weerstaat dertig.
Je weerstaat gif, kwalijke dampen en de gruwel die door het land waart.
En jij, weegbree, moederplant, geopend naar het Oosten, doch krachtig vanbinnen.
Karren reden over je heen, vrouwen vertrapten je.
Je weerstond alles en keerde terug.
Klopt het dat jij alles over iemand weet als je ze hier aanraakt?
Niet alles.
Wat zag je toen je mij aanraakte? -Een landschap.
Een landschap?
Ruimtes, grotten, rotsen, tunnels en oceanen.
Een diepe duistere leegte.
Onontdekte landen.
Ze spreekt...
Ze spreekt, ze spreekt.
Maar stil. Welk licht zie ik ginds door dat raam?
Dat is het Oosten en Julia is de zon.
...en dood...
...de afgunstige maan.
Hallo.
Ik wil me aan jou verbinden. Nee...
Het moet. Ik wil geen ander.
Ik praat met je stiefmoeder en je broer. Ze zullen vast niet akkoord gaan.
Dat kan me niet schelen. Ik ben niet goed in wachten.
Wachten is ondraaglijk.
Je ouders zullen er nooit mee instemmen.
Kom mee.
Wacht, wacht, wacht.
M'n handschoen.
Hij was van m'n moeder.
Ze kwam uit het woud.
Net als haar moeder en haar grootmoeder.
De vrouwen uit mijn familie zien dingen die anderen niet zien.
Agnes.
Vergeet niet, bijvoet, wat je gedaan hebt, wat je beraamd hebt bij Regenmeld.
Je wordt Una genoemd, de oudste der planten.
Je weerstaat drie, je weerstaat dertig, je weerstaat gif.
Je weerstaat kwalijke dampen en de gruwel die door het land waart.
Bartholomew, het geneest wel.
Wordt het een litteken? -Misschien, maar dat is niet erg.
Luister.
Hoor je dat?
Schenk aandacht aan je dromen.
Ze zijn je leidraad.
Goedendag.
Agnes, wat...
Wat is er aan de hand?
Haar moeder heeft haar het huis uitgezet.
Ze is m'n moeder niet en het huis is van m'n broer Bartholomew.
Ik ben zelf weggegaan.
Ze is in verwachting.
Van jouw kind, zegt ze.
Is het inderdaad van jou?
Heb jij haar zwanger gemaakt?
Ja.
We zijn verloofd. -Geen sprake van.
Je hebt onze toestemming nodig en die krijg je nooit.
Je bent behekst. -Niet.
Ik heb nog liever dat je gaat varen dan dat je met dat wicht trouwt.
Zo is het wel genoeg.
Er valt vast wel iets te regelen.
John. -Stil, mens.
U wil vast graag dat uw zus in het huwelijk treedt.
En u wilt vast niet dat uw zoon beschimpt wordt.
Dat is niet nodig.
Ze zeggen dat ze verloofd zijn.
Alleen met mijn instemming.
Wat moet je met zo'n bleekneuzige studiebol?
Er zit meer in hem dan in alle andere mannen die ik ken.
Alles zal veranderen.
Jij.
Jij zult veranderen. -Dat doe ik al.
Het is daar te stil. -Waar?
In dat huis.
Wat zei moeder als we bang of onzeker waren?
Dat we ons hart moesten openstellen.
Sluit het niet in het donker, maar keer het naar de zon.
Hij houdt van me zoals ik ben. Hij geeft niet om status.
Trouw dan maar met hem.
Dank je wel.
Vergeet niet, bijvoet...
Zeg het samen.
Wat je gedaan hebt, wat je beraamd hebt bij Regenmeld.
Je wordt Una genoemd, de oudste der planten.
Je weerstaat drie, je weerstaat dertig.
Je weerstaat gif, je weerstaat kwalijke dampen...
...en de gruwel die door het land waart.
Kijk me aan.
Agnes.
Kijk. Kijk daar. In de haard.
Wat is dat? De hond heeft iets meegenomen. Er ligt iets.
Daar is papa.
De steken moeten kleiner.
Veel kleiner.
Waardeloos.
Goed, en nu kleiner.
Waar ga je heen? -Weg.
Aan het werk.
Dat was de laatste keer dat u me hebt geslagen. Begrepen?
Liefste, kom toch naar bed.
Wat schrijf je? -Niks noemenswaardigs.
Het is nooit niks.
Misschien als het af is...
Misschien als het af is. -Lees voor wat je hebt.
Agnes, het is nog niet af.
Het is nog niet af.
Hou op, je maakt de kleine wakker.
Stil maar.
Het spijt me.
Ik heb te veel...
Agnes, ik heb te veel gedronken.
Ik heb...
Ik heb te veel gedronken.
Wat is er?
Geef me je hand.
Toe, toe, toe.
Waar ben je bang voor? -Dat ik gevaarlijk ben.
Dat ben je niet. -Hoe weet je dat?
Je bent een goed mens.
Had je liever dat we nooit getrouwd waren?
Hoe kun je dat nou zeggen?
Jij en Susanna zijn alles voor me.
Alles.
Wat is er dan?
Kijk me aan. -Hou op. Alsjeblieft.
Kijk me aan. -Luister nou.
Ik weet het niet meer.
Ik ben...
Ik ben de weg kwijt.
Ik moet gewoon werken, Agnes.
Hij slaapt niet.
Valt hij weleens uit tegen jou?
Als hij je ooit slaat... -Nooit.
Hij is boos op zichzelf en worstelt met zichzelf.
Hij is een goede man en vader, maar hij heeft meer nodig.
Wat dan? Hij heeft zijn gezin en jou.
Hij moet naar Londen. -Londen?
Waarom Londen?
Daar gebeurt het. Hij kan z'n vaders handel uitbreiden.
Dit is overhaast. -Niet, hij heeft meer nodig.
Hij heeft een goede baan nodig.
Dit gat en dit leventje. Hij gaat eraan onderdoor.
Hij moet bij z'n vader weg. -Ga jij mee?
Als hij alles op orde heeft. We zijn straks met meer.
Nog een kind? -Tegen het einde van de zomer.
Moet hij dan niet hier zijn? -Dan raak ik hem kwijt.
Ik raak hem al kwijt. -Als hij weggaat ook.
Onze liefde zal ons sterken.
Praat alsjeblieft met zijn vader. Die luistert wel als jij het voorstelt.
Alsjeblieft.
Ik moet woonruimte vinden. Bij de rivier, in de buurt van looierijen.
De stroming schijnt sterk te zijn. Je moet oversteken met een ervaren schipper.
Dat zal ik altijd doen. Dat beloof ik.
Ik zal veel aan jou en Susanna denken en een onderkomen voor ons samen vinden.
Weet je nog niet wat het geslacht is? -Nee. Geen idee waarom niet.
Zei je niet altijd dat je twee kinderen zou krijgen?
Twee kinderen aan mijn sterfbed.
De tweede is onderweg.
Wil je geen afscheid nemen?
Ga dan.
Ga je ergens heen?
Ja, ik ga... -Je gaat niet naar het bos.
Ik moet erheen. -Nee.
Gilbert. -Laat me erlangs.
Je moet me laten gaan. -Miss Agnes.
De rivier is buiten z'n oevers getreden. Het gaat niet.
Alles staat hier klaar. -M'n baby...
Ik kan het niet.
Ik wil niet dat m'n kind in dit huis geboren wordt.
De rivier.
Stil. -Hij had het over de rivier.
Straks wordt hij meegesleurd.
Agnes, het gaat goed met hem. Dat stond toch in z'n laatste brief?
En schreeuw niet zo. De hele stad kan je horen.
Hij klonk anders. -Hij had goed nieuws. Het theater.
Hij heeft een contract binnengesleept om handschoenen voor ze te maken.
Stil toch, Agnes. Stil.
Persen.
Kijk eens aan. -Een jongen.
Goed zo, jongen.
Een jongen.
Mijn zoon.
Wat is er aan de hand? -Ze begint weer.
Je krijgt een tweeling, meisje. -Eliza, kom snel hier.
Neem hem over. Heb je hem?
Er stonden er twee bij m'n sterfbed.
Ik dacht altijd dat dat m'n kinderen zouden zijn.
Maar blijkbaar zijn jullie dat.
Je moet naar de kruk. Het komt eraan.
Kom. Overeind. -Wacht.
Ik had nooit...
Ik red het niet. Ik had het verkeerd.
Hij is er niet.
Agnes, je kunt dit.
En je moet wel. -Ik kan het niet.
Je kunt het.
En je gaat het doen.
Je man is hier ook geboren, in deze kamer.
Hij haalde voor het eerst adem bij dat raam daar.
Zorg alsjeblieft dat dit kind in leven blijft.
Laat hem terugkomen en bij z'n kind zijn.
Laat hem altijd met genegenheid aan me denken en me niet vergeten...
Mama.
Mama? Mam?
Het ging niet meer. Ze had te veel pijn.
Die arme vrouw werd almaar zwakker.
Zo gaat het. -Ze wist dat het einde nabij was.
Bespreek het niet met de kinderen. Ze zijn beter af met een andere moeder.
Ze zijn nog jong. Misschien herinneren ze zich haar niet.
Mama, nee. -Agnes. Kindje, toch.
Mammie, nee.
Nee. Ik wil haar zien.
Nee, mama.
Mama. Ik wil m'n mama.
Ik wil m'n mama.
Kijk aan, het is een meisje. Ze is...
Kom op. -Waarom huilt ze niet?
Waarom huilt ze niet? -Ze leeft niet.
Geef haar aan mij. -Dat brengt ongeluk.
Geef haar aan mij. -Ik regel...
Geef me mijn kind.
Agnes, je hebt een zoontje.
Ik geef hem aan je, dan kun je hem voeden.
Het meisje is naar de hemel.
Ze is niet naar de hemel.
Ik heb iets gezworen toen mijn moeder stierf.
Ik ga naar jullie kerk, maar ik zeg daar geen woord.
Laat me kijken.
Je zult leven.
Ik beloof dat niks of niemand je van me af zal nemen.
Ik kon hem niet vinden.
Hier.
Perfect.
Daar is m'n pet.
Pak die kant.
En dan hieromheen.
Perfect.
Ik help je wel.
Zo zie ik niks.
Ik ben Hamnet.
Ik ben Judith.
Niet rennen in huis.
Gedraag jullie alsjeblieft als een jongedame en een jongeheer.
Waar gaan jullie heen?
Hij komt eraan.
Alsof we niet zien dat ze elkaars kleren aanhebben.
Laat ze maar.
Wilt u me helpen met de Griekse les van gisteren?
Die had je toch al geleerd?
Nee, ik heb m'n boek op school laten liggen.
Je moet het wel serieus nemen. Hoe moet je beter worden...
Stelletje donderstenen.
Trapte u erin? -Zeker weten.
Jullie hebben me er weer in geluisd.
Susanna, kom eens hier.
Weten jullie nog wat we voor mama zouden doen? Zijn jullie klaar?
Ga maar naar buiten.
Snel, snel, snel.
Loop naar voren.
Iets naar rechts. Nog een stapje.
Nog een stap.
Wanneer komen wij elkaar weer tegen?
Bij donder, bliksem of regen?
Als het rumoer heeft afgedaan en de strijd is gedaan.
Dat is voor zonsondergaan.
Waar dan wel? -Op de heide.
Daar ontmoeten we Agnes.
Ik kom, kattenbeest. -Padje roept.
Aanstonds.
Goed is slecht en slecht is goed.
Door mist en nevel ernaartoe.
Goed gedaan. -Dat was geweldig.
Diep graven. Dan duw je de rest opzij en zet je hem erin.
Zie je? En dan doe je er aarde omheen en druk je het aan.
En dan pak je deze stukjes.
En die wrijf je tussen je handen.
Achteruit.
En dan zo.
Dan loop je rond.
Zo dus. Klaar?
Naar voren. En achteruit.
Afweren, afweren.
Goed zo. Nog eens.
Daarna doe ik dit en dan stap jij opzij.
Klaar? Loop rond en zwaai met je zwaard.
Rondlopen en draaien.
Loop naar voren.
Achteruit.
Eén, twee, drie.
En opzij.
Goed zo. Nog eens.
Hoe heet dit, Judith? -Rozemarijn.
Tijm.
Geeft niet.
Dit hier...
Dat is rozemarijn.
Waar is rozemarijn voor? -Voor in appels.
Nee. Waar is het goed voor? -Dingen onthouden.
Dit wrijf je tussen je handen.
Dan blaas je je wens erop...
...om hem een goede vlucht te wensen.
Dat is je geheimpje met hem.
Zag je hem?
Zag je hem niet in de lucht?
Nog een keer dan.
Doe nog een wens.
Kijk, daarboven.
Kijk daar. Zag je hem?
Hij bewaart al jullie wensen in z'n kleine hartje.
Dus als je aan hem wilt denken, doe je gewoon zo.
Waar ga je heen?
Ik ga je pakken.
Vader.
Is alles goed met u? -Ja.
Blijf uit de buurt van je grootvader.
Je zussen slaat hij niet, maar ik wil dat jij veilig bent als ik weg ben.
Gaat u terug naar Londen? -Ja, morgen.
Morgen al? -Het komt wel goed.
Gaan we dit keer met u mee? -Nee, nog niet.
Ik zal je missen.
Maar ik moet wel. Begrijp je dat?
Ik weet het.
Ik begrijp het wel.
Mooi zo.
Want jij moet op je moeder en je zussen passen. Doe je dat?
Zul je dapper zijn? -Ja.
Zul je dapper zijn?
Ja, ik zal dapper zijn.
Ik zal dapper zijn.
Ik heb naar huizen gekeken.
Het wordt straks herfst.
Dan worden de kinderen ziek.
Judith is nog steeds niet sterk genoeg. Ze krijgt vaak last van haar luchtwegen.
En de lucht in Londen is...
We kunnen niet...
Maar binnenkort komen we echt.
Dan gaan we mee naar Londen.
Vast niet.
Je komt toch nooit.
Je hebt gewacht tot de zomerhitte voorbij was.
De droogte van de herfst.
De sneeuw en de kou.
Je denkt dat Judith het niet overleeft in Londen.
En je doet alles om haar in leven te houden.
Dat is toch m'n taak als moeder? -Uiteraard.
Daarom...
...heb ik besloten naar land te kijken buiten Stratford.
Daar kun je wonen met de kinderen.
Dank je wel.
Waar is ze?
Hamnet. Daar is hij al.
Kom erbij.
Ik hou van je.
Kom. -Ik hou van je.
Ik hou van je.
Kom eens.
Goed onthouden wat ik gezegd heb, hè?
Goed zo.
Dag.
Hamnet?
Kom. Kom maar hier.
Geef me je hand eens.
Wat ziet u?
Ik zie jou.
Je bent groot.
En heel sterk.
Je bent in Londen en werkt voor je vader.
In het theater? -Bij het toneel.
Wat doe ik dan? -Wat zou je willen doen?
Ik wil een van de spelers zijn met een zwaard.
Een zwaard?
Ja, en dat sla ik tegen het zwaard van een andere speler.
Laat eens zien.
Het wordt een spannend gevecht en iedereen die kijkt is doodsbang.
En wie wint er?
Ik, natuurlijk. -Natuurlijk.
Ze zijn ergens door van streek.
Waardoor dan?
Het weer. Of iets wat in de lucht hangt.
Joan kan de kinderen beter binnenhouden vandaag.
Judith.
Judith. Waar ben je?
Word wakker.
De kat van de bakker heeft jonkies. We moeten erheen.
Het zijn er acht, Judith. Acht.
Snel, het gaat straks regenen.
Judith?
Jude?
Wat is er?
Wat is er met je? Geef antwoord.
Word nou wakker. Toe nou, Judith.
Wat is er? -Er is iets met Judith.
Hoelang is ze al zo? -Sinds ik uit school kwam.
Ze heeft het, hè?
Ze heeft de pest. Of niet, mama?
Zoek je oma en zeg dat ze moet komen.
Nu.
Ze heeft koorts.
We hebben meer water nodig. Maak het vuur groter en verwarm het water.
Eliza, haal water en lakens.
Kaneel helpt tegen koorts. Pijnboomkruid en tijm.
Ze liggen aan de andere kant van de tafel.
Mama is bij je. Drink dit maar. Er zit rozemarijn in.
Het komt wel goed.
Judith, blijf bij me. Mama is bij je. Het komt goed.
We hebben rabarber nodig om de pest uit te drijven. Kun je dat halen?
Mama is bij je. -We zijn er allemaal.
Hamnet en Mary en Susanna. -Susanna, haal warm water. Snel.
Eliza, schrijf je broer dat hij moet komen.
Judith.
Mond open, Judith.
Doe je mond maar open. Mama is bij je. Goed zo.
Je wordt wel beter. Doe je mond open en slik dit door.
Slik maar door. Het komt goed.
Mama is bij je. Het komt goed.
Agnes.
Je hebt gedaan wat je kon.
Ik laat haar niet gaan.
Grootmoeder, u bent drie dochters verloren.
Waren die...
...net als Judith?
Anne was zeven.
De andere twee waren nog baby's.
Ze hadden allemaal zwellingen...
...en koorts, net als Judith.
Je moeder probeert zich aan haar vast te klampen.
Maar dat werkt niet.
Wat gegeven is, kan elk moment worden afgenomen.
We moeten altijd op onze hoede zijn.
En nooit als vanzelfsprekend beschouwen...
...dat de harten van onze kinderen kloppen, dat onze kinderen ademen.
Dat ze rondlopen en praten.
Lachen, kibbelen, spelen.
Vergeet geen moment dat je ze kunt kwijtraken.
Jude.
Niet verdrietig zijn, Hamnet.
Het komt wel goed met je.
Nee, het komt niet goed.
Niet zonder jou.
Hij is hier.
Zie je hem, Jude?
Hij kijkt naar ons.
Ik zeg dat hij ons allebei moet meenemen. Dan gaan we samen.
Draai je om.
Dan vergist hij zich.
Hij houdt ons niet uit elkaar.
Adem met me mee, Judith.
Ik geef je mijn leven.
Jij wordt beter.
Ik geef je mijn leven, Judith.
Ik zal dapper zijn.
Ik zal dapper zijn, vader.
Ik zal dapper zijn.
Ik zal dapper zijn, vader.
Ik zal dapper zijn.
Er is haast bij.
Hamnet, je moet hier niet slapen. Ik breng je naar bed.
Hamnet.
Hamnet?
Mama.
Mond open.
Het komt wel goed. Mama is bij je.
Hij wil niet...
Hij heeft hoge koorts.
Het lukt niet.
Er ligt een steen met een gat erin achter z'n bed. Die heb ik nodig.
En zout. Haal zout. Zo veel als je kunt vinden.
En hij heeft water nodig.
Hij is veel te warm.
Lieverd, mama is er. Het komt wel goed.
Het komt wel goed.
Niet bang zijn. Je hoeft niet bang te zijn.
Het komt wel goed. Mama is bij je.
Rustig maar. Mama is bij je.
Kijk me aan. Mama is bij je. Ik laat je echt nooit gaan.
Hoor je me? Ik laat je echt nooit gaan.
Ik hou van je.
Eliza, neem Judith mee naar de keuken.
Hij heeft me nodig. -Blijf hier.
Valeriaantinctuur.
Nee, Hamnet.
Hamnet, je moet blijven. Alsjeblieft, blijf bij ons.
Mama heeft je nodig.
Stop. Hou op. Laat hem. -Toe, Hamnet.
Ziet u dan niet dat het te laat is?
Blijf alsjeblieft. Hamnet?
Hamnet, alsjeblieft. Nee.
M'n zoon is er niet meer.
Ik kan het niet geloven. M'n zoon... Ik ben hem kwijt.
Ik zag licht branden. Ik kon niet slapen.
Kom.
Kind toch. Je moet naar bed.
Ze mag wel blijven.
Het is mijn schuld, mama.
Nee.
Het is niet jouw schuld, Judith.
Hij wilde van plaats ruilen om hem te foppen.
Om wie te foppen? -De dood.
Hij heeft hem meegenomen in plaats van mij.
Dat wil ik je nooit meer horen zeggen.
Je broer is bezweken aan de koorts.
Wil je hem zien?
Ja.
Toe maar, ga maar kijken.
Is hij het echt?
Het lijkt niet op hem.
Nee.
Hij is het niet. Echt niet.
Hij is het niet.
Nu al? Het is nog geen ochtend. Hij is nog niet klaar.
Ben ik te laat?
Daar ben je. -Vader.
Waar is hij?
Waar is...
M'n zoon.
Het is m'n zoon.
Ik zag het niet aankomen.
Ik had beter op hem moeten letten.
Ik was altijd bang dat ik haar zou kwijtraken, maar hij was het.
Ik ben zo dom.
Hij kon niet gered worden. Je hebt gedaan wat je kon.
Uiteraard heb ik dat.
Jij was er niet.
Ik had m'n leven voor hem willen geven, maar dat kon niet.
Dat weet ik. -Je weet het niet.
Je weet het niet. Je was er niet.
Hij heeft vreselijk geleden.
Het was vreselijk. Hij gilde het uit. -Agnes, hou op.
Hij verging van de pijn.
Laat me. Hij was zo bang en jij was er niet.
Ik heb alles geprobeerd. -Dat weet ik.
Niks hielp. -Je hebt alles gedaan wat je kon.
Alles.
Agnes.
Je was er niet.
Ik zal schrijven.
Zul je schrijven?
Aan wie? -Aan jou.
Ik ben hier.
Ik zal schrijven als ik in Londen ben. -In Londen?
Ik moet weer gaan.
Hoe kun je nu weggaan?
De wereld staat niet stil, Agnes.
Er wachten mensen op me in Londen.
Het seizoen begint weer en mijn spelers keren terug uit Kent.
Ik moet nu gaan.
Nu?
Er vertrekt een groep reizigers die een paard overhebben.
Zorg goed voor de meiden. Ik... Hou op.
Nee.
Ga dan.
als ik op de klok de tijd voorbij zie gaan
en de dag in de nacht zie verzinken
als ik viooltjes zie die zijn vergaan
en in zwarte haren zilver zie blinken
als ik bomen zie zonder bladertooi
die het vee voor de hitte had gewaard
en als het gras gemaaid tot balen hooi
wordt weggedragen met stoppelbaard
dan ga ik peinzen over schoonheid
vergankelijkheid komt ook voor u
want al het schoon vergaat met tijd
en moet plaatsmaken voor het nieuw
er is niets wat de tand des tijds doorstaat
behalve het kroost dat u achterlaat
Wil je hem nog eens voorlezen? -Nee, ik heb hem al drie keer voorgelezen.
Is dat niet genoeg?
Tijd voor cadeautjes? -Uit Londen.
Een kam voor jou, Jude.
Wees er wel voorzichtig mee.
Dit is voor jou, Agnes.
Dat is een robijn, toch?
Ik heb nog nooit zo'n mooie gezien.
Iedereen heeft het over het huis.
Het is het grootste huis van Stratford. Je kunt erin verdwalen.
Susanna, jij krijgt de sleutels en regelt de dagelijkse zaken.
Doe hem om, mama.
Heeft Bartholomew je het huis laten zien?
Vind je het mooi?
Waarom heb jij het me niet laten zien?
Was je bang dat ik niet weg zou willen?
Omdat Hamnet in dit huis is overleden.
Ik vraag me continu af waar hij is.
Of waar hij heen is gegaan.
Bij alles wat ik doe, denk ik: waar is hij?
Hij kan niet zomaar verdwenen zijn.
Ik moet hem gewoon vinden. Hij moet ergens zijn.
Het maakt me gek. Zelfs nu nog, een jaar later.
Een jaar is niks.
Een jaar is niks. Het is elke seconde...
...elke minuut, elke dag.
We zullen hem altijd blijven zoeken.
Het spijt me, Agnes.
Ik zei dat het me spijt. -Wat?
Je wordt in beslag genomen door die plek in je hoofd.
Niets kan je daarvan weerhouden, zelfs de dood van ons kind niet.
Hamnet is doodgegaan. Op een vreselijke manier.
Je had er moeten zijn.
Dan had je afscheid kunnen nemen.
Wat zie je?
Niets.
Niets?
Helemaal niets.
Ga maar terug naar Londen.
Maak je over ons geen zorgen.
We redden ons prima zonder je.
Dit was eens een paradox, maar de tijd heeft het bewezen.
Ooit heb ik van u gehouden. -Dat hebt u me inderdaad doen geloven.
Had me maar niet geloofd.
Want de deugd kan onze oude aard niet zo doordringen...
Had me maar niet geloofd.
De deugd kan onze oude aard niet zo doordringen dat er niks van overblijft.
Ik hield niet van u.
Ik was te meer misleid.
Ga naar een klooster. Waarom zou u zondaars baren?
Ikzelf ben tamelijk deugdzaam, maar ik ben schuldig aan zulke dingen dat...
Opnieuw.
Ga naar een klooster.
Waarom zou u zondaars baren?
Ikzelf ben tamelijk deugdzaam... -Opnieuw.
Ikzelf ben tamelijk deugdzaam.
Maar ik ben schuldig aan zulke dingen dat ik...
Opnieuw.
Ik ben...
Opnieuw. -Ik ben...
Ikzelf. -Ikzelf ben tamelijk deugdzaam.
Maar ik ben schuldig aan zulke dingen dat...
Opnieuw. -Maar ik ben schuldig...
Opnieuw.
Ikzelf ben tamelijk deugdzaam, maar...
Je zegt je tekst gewoon op.
Ikzelf ben tamelijk deugdzaam.
Maar ik ben schuldig aan zulke dingen dat ik beter nooit geboren had kunnen worden.
Ik ben trots, wraakzuchtig, eergierig...
...en heb meer zonden begaan dan ik gedachten in m'n hoofd heb...
...verbeelding om ze vorm te geven of tijd om ze in uit te voeren.
Wat moet iemand als ik hier tussen hemel en aarde?
We zijn allen door en door slecht. Geloof niemand van ons.
Ga naar een klooster. Opnieuw.
Te zijn...
...of niet te zijn.
Dat is de vraag.
Is het nobeler van geest...
...om de porren en pijlen te verduren...
...van het misdadige lot?
Of...
...te strijden tegen...
...een zee van zorgen en door verzet...
...ze te beëindigen?
laat die bomen toch mijn zoon teruggeven
want die lieve Robin is mijn leven
Agnes?
Ik was in de buurt en wilde even bij je langsgaan.
Mijn deelneming met het overlijden van John.
Hoe vergaat het je man? Triest om je vader te verliezen.
Het gaat goed met hem. Hij werkt hard aan een nieuwe komedie.
Zijn nieuwe stuk is geen komedie.
Het is een tragedie.
Maar dat wist je al. Iedereen heeft het erover.
Ik had je nog gewaarschuwd voor hem. -Doe niet alsof u om me geeft.
U bent mijn moeder niet. Dat bent u nooit geweest.
Fijne dag, Agnes.
We horen al maanden niks van hem. Hoe kan hij zoiets verzwijgen?
Bent u niet nieuwsgierig?
Waarnaar?
Het toneelstuk.
Wie zoekt u?
William Shakespeare. We zijn z'n familie uit Stratford.
Kom boven. Hij woont op zolder.
Waarom woont de man met het grootste huis van Stratford hier?
Ik begrijp het niet.
Ik dacht...
Ik dacht dat hij...
Wat moet ik nu doen?
Stel je hart open.
Wie is daar? -Nee, antwoord mij. Sta en zeg op.
Lang leve de koning. -Bernardo?
Als je Horatio en Marcellus ontmoet, die met mij waken, zeg ze zich te haasten.
Ik meen ze te horen. Blijf staan.
Wie is daar?
Is dat ding opnieuw verschenen? -Ik heb niks gezien.
Waar hebben ze het over?
Wat heeft dit met mijn zoon te maken?
Die mannen zijn bang. -Waarvoor?
Ze verwachten een geest.
Een geest?
...klokslag één.
Stil. Houd op.
Daar komt hij weer.
In de gestalte van de overleden koning.
Hij schrijdt weer weg.
Dat was hem.
Dat was Will.
Hij is geen speler. -Will was de geest.
Onze voormalige koning die zojuist voor ons verscheen, werd uitgedaagd.
De dappere Hamlet...
Hoorde je dat?
Ze zeiden z'n naam. -Agnes.
Wacht. -Aan de kant.
Stil.
Waarom zeiden ze z'n naam?
Blijf kalm.
Waarom noemt hij z'n naam? Ik ken hem niet eens.
Laat ons wat we gezien hebben aan de jonge prins meedelen.
Spreek m'n zoons naam niet uit.
Stil. -...zal tegen hem wel spreken.
De dood van onze lieve broeder ligt nog vers in ons geheugen.
Toch heeft verstand gestreden met gevoel...
...zodat wij met smart aan hem denken, maar ook onszelf niet vergeten.
Ik wil hier geen minuut langer blijven. -Wacht nou.
Nee, ik wil naar huis.
...en mijn zoon.
Vanwaar die wolken boven je?
Mijn beste Hamlet, werp die nachtkleur van je af.
Blijf niet met neergeslagen ogen je nobele vader zoeken in het stof.
Alles wat leeft moet sterven en gaat door het leven naar de eeuwigheid.
Ja, moeder. Zo is het.
Maar wat ik in me draag, is meer dan slechts uiterlijk vertoon van smart.
Te volharden in halsstarrig verdriet is een gevolg van oneerbiedige koppigheid.
Het is onmannelijk leed.
Het toont een wil in strijd met de hemel.
Laat dit te verdorven vlees...
...wegsmelten, ontdooien en vervloeien tot een dauw.
Had de Almachtige maar geen canon ingesteld tegen zelfslachting.
Als een ongewiede tuin waaruit ontspruit...
...vuil en vunzig gewas dat alles overwoekert.
Dat het zover moest komen.
Slechts twee maanden dood.
Nee, niet eens. Niet twee.
Zo een goede vorst naast deze, als Hyperion naast een sater.
Waarheen leidt u mij?
Spreek. Ik ga niet verder.
Ik ben de geest van je vader.
Gedoemd om 's nachts rond te dolen en overdag vast te zitten in het vagevuur.
De tijd nadert waarop ik me moet overgeven aan de kwellende vlammen.
Arme ziel. -Heb geen meelij.
Maar luister goed naar wat ik je meedeel. Hoor.
Hoor, o, hoor. Als je je vader ooit hebt liefgehad.
Maar stil, ik ruik de morgenlucht.
Ik hou het kort. Slapend in mijn boomgaard...
...besloop je oom mij met een flacon sap van de vervloekte hebenon...
...en druppelde in mijn oor dat schurftige distillaat...
...dat zo vijandig is aan mensenbloed dat het als kwik zo vlug...
...elke poort en gang van het lichaam doorkruist.
En door de snelle werking verdikt en stolt het...
...als scherpe druppels doen in melk, het dun en nuttig bloed. Zo ook bij mij.
Een onmiddellijke uitslag brak uit.
Melaatsig, een vuile en vieze korst over heel mijn gladde lichaam.
Vreselijk.
Vreselijk. Zo vreselijk. Als je rechtschapen bent, verdraag het niet.
Hij heeft de plek van onze zoon ingenomen.
Kijk me aan.
De glimworm toont dat de morgen nabij is door het verbleken van zijn doffe vuur.
Mijn zoon.
Vaarwel.
Gedenk mij.
Te zijn of niet te zijn.
Dat is de vraag.
Is het nobeler om de porren en pijlen van het misdadig lot te verduren...
...of te strijden tegen een zee van zorgen en door verzet ze te beëindigen?
Sterven? Slapen, nooit meer.
En kan slaap het hartzeer stoppen...
...en al het levensleed dat ons ten deel valt?
Het is een wenselijke vervulling.
Sterven? Slapen, dromen wellicht. Daar ligt de zorgelijkheid.
Want wat voor dromen wachten als we dit aardse leven verlaten?
Dat zet tot denken aan.
Dat is de reden dat we zo lang doorploeteren.
Wie zou slag en stoot der tijd verdragen...
...het juk van de tiran de vernedering van de trotsaard...
...de smart van onbeantwoorde liefde, trage gerechtigheid...
...ambtelijke grofheid en belediging door onwaardigen...
...als hij het zelf kan afmaken met een dolk?
Wie zou zuchtend en zwetend dit zware leven ondergaan...
...zonder vrees voor wat wacht na de dood?
Het onbekende land waaruit niemand terugkeert...
...is een raadsel en doet ons berusten...
En garde.
Eén. -Nee.
Raak. Het was heel duidelijk raak.
Onze zoon zal winnen.
Opnieuw. -Gertrude, drink dat niet.
Weer geraakt. Wat zegt u?
Hier dan.
Hoe maakt de koningin het?
In zwijm bij het zien van bloed.
Nee, de wijn. De wijn.
Mijn lieve Hamlet. Ik ben vergiftigd.
Wat laaghartig.
Halt, doe de deur op slot.
Zoek de verrader.
Hier is het.
Het is met je gedaan. Geen middel ter wereld kan je nog redden.
Er rest je geen half uur meer. De koning is de schuldige.
De punt was ook vergiftigd. Vergif, doe uw werk.
Hier, incestueuze, moordzuchtige, verdomde Deen.
Drink.
Drink dit op.
Zit de parel hierin?
Ga mijn moeder achterna.
Ik ben dood.
Jij leeft.
Vertel mijn zaak, zoals die is, aan de onbevredigden.
Als je mij hebt liefgehad, houd dan de zaligheid nog een poos af.
Verdraag de harde wereld lang genoeg om mijn verhaal te vertellen.
Ik sterf.
Het krachtig gif overmant me.
Wat rest is stilte.