SERIAL NETFLIX
Możemy ocalić ludzką rasę
Ruszajmy teraz w kosmiczną trasę
Start, nie ma już odwrotu W drogę
PORTEK
BOCHEN
Psy w kosmosie!
Wszyscy na statek!
TAKTYKA GALAKTYCZNA
Niedobrze.
Mogłam przewidzieć, że przejdą przez metal.
Spokojnie, wszyscy popełniamy błędy.
Wyrzut kiedyś nie zamknął Plutona.
Bo to raz?
To nie jest taki błąd.
Nie dam rady.
Portek, zhakujesz panel Plutona?
- Tak, kapitanie. - Ed, odwróć ich uwagę.
Nomi, pobiegniesz na statek.
A co zrobi nasz oficer taktyczny, bo…
Za Plutona!
Zmiana planów.
Ratujcie Bochena. Znowu!
Dałam plamę, prawda? Przepraszam was.
Nie zadręczaj się.
Pierwszy raz od 12 misji mogliśmy zginąć.
To nowy rekord. Rekord Wyrzuta to zero.
Był konsekwentny.
Nie chcę być oficerem taktycznym.
Błagam, zwolnij mnie ze służby.
Co? Nie. Świetnie sobie radzisz.
Szkoda, że musisz wrócić do łączności.
Radziłem sobie?
Nie, ale twój zastępca był super.
Rover, jesteśmy w domu. Tęskniliśmy!
Ed, wróciłeś.
I jeśli mogę tak powiedzieć, to wyprzystojniałeś.
Tak, możesz tak mówić.
Dałeś z siebie wszystko.
Niedługo wybiorę nowego oficera taktycznego.
Zawęziłam listę do 67 kandydatów.
W takim tempie, gdy go wybierzesz, Ziemi już nie będzie.
To moja pierwsza ważna decyzja. Musi być idealnie…
Proszę, najlepsza piątka.
Możemy z nimi porozmawiać.
GOSPODA POD PSEM
Dlaczego byłbyś dobrym oficerem taktycznym?
Przyrządziłem ten tonik.
Ze mną będziecie silni i nikt was nie pokona.
Ekstra. Czuję się super.
Możecie mi pomóc?
Nikomu nie ufam.
Jeśli mnie zatrudnisz, tobie też nie będę.
Raczej nie pasujesz do naszego zespołu.
Super. Kiedy zaczynam?
Nie dziwi was, że nie chciał się przemienić…
Jestem za Jerrym!
- Cześć, jestem… - Wyrzut, wyjdź.
Jaki Wyrzut? Jestem generał Basura, pogromca złoczyńców i…
Tęsknię za wami.
Rada nie przywróci cię do zespołu.
Generał Basura się zemści!
Do zobaczenia, Wyrzut… Basura! Też tęsknię! Nie to, że cię znam.
Czterech za nami, zostało 63?
Kapitanie, gratuluję awansu. W końcu.
Pepper? Cześć!
To Pepper, oficer taktyczna na Neptunie. Trenowałyśmy razem.
Neptun?
Wasze wszystkie misje były idealne.
Ale nuda.
Poprosiłam o przeniesienie.
„Poprosiłaś o przeniesienie”?
Pewnie odkryli, że sfałszowałaś tożsamość i udawałaś ambasadora Plutona,
i cię wylali.
No co?
Porzuciłaś zespół? Nie szukamy kogoś takiego.
Może wrócimy do Basury?
Pepper, jak mogłaś porzucić Neptuna dla… nas?
Przez ciebie.
Zawsze wiedziałam, że będziesz kapitanem.
Serio? No nie wiem…
I czytałam raporty o całej załodze.
To moja zasługa, bo je sfałszowałem. Kolejna zaleta pracy na Plutonie.
- Co? - Co?
Twoje dowództwo może zrekompensować waszą niekompetencję.
- Hej! - Że co?
Jaką niekompetencję?
Działania byłego dowódcy przeszkodziły wam w sukcesie.
Nasiona, Walka z zawieszeniem, Dzień Kapitana…
Dzień Kapitana był najlepszym dniem roku.
Jasne, ale kapitan Wyrzut kierował się emocjami.
Basurze nie podoba się, jak mówi o byłym kapitanie.
Wyrzut! Proszę cię.
Na razie.
- Do później? - Pa.
Tak czy siak…
ja opieram się na danych,
analizuję, przewiduję zagrożenie i doradzam załodze.
Podasz przykład?
Za pięć sekund schowajcie się pod stołem.
- Dlaczego? - Teraz.
Boję się być pod stołem.
Nie ma się…
Jak… Ustawiłaś to? Jeśli tak, to szacun.
Nie. Analizuję ryzyko.
Kelner niósł nachos.
90 sekund temu przyjął zamówienie.
Ser topi się w 90 sekund.
Wszyscy to wiedzą.
Wyrzut zgubił wąsy przy stolikach.
5 SEKUND
Byłam w 81% pewna, że nachos wylądują na czyjejś twarzy.
Ze mną unikniecie błędów, zanim je popełnicie.
Kapitan niepopełniający błędów?
Nie uważam, że to błąd.
Misja próbna?
Kogo oszukuję? Nie wrócę na Plutona dzięki przebraniu.
Wrócę na niego dzięki lepszemu przebraniu.
Tęskniłeś za mną?
Co z moim fotelem?
Nie ma odcisku mojej pupy.
Tak lepiej.
Co zrobiłaś, Stella?
Zniszczyłaś feng shui.
Chelsea, to ja.
Kapitan Wyrzut!
Jestem w swoim pokoju.
Wybacz, trochę minęło. Byłem zajęty dowodzeniem.
Dziękują mi za ocalenie Embark.
A ja: „Już wystarczy. Wiem, że jestem bohaterem”.
Są tutaj? Teraz?
No jasne, że są. My jesteśmy. Pa. Kocham cię.
Te stwory to Bombasy i są nieprzyjazne.
Jeden słaby ruch i po nas.
Warto zaryzykować, bo kropla ich miodu to pół roku energii dla Embark.
Załatwmy te robale…
Nomi, nie strzelaj, bo wszystkie obudzisz.
Strzelę po cichu.
Obejdźmy je.
- Ale jeśli się obudzą i pójdą za nami… - Racja. Mam pomysł.
Pepper jest super, nie?
Basura pozwoliłby nam niepotrzebnie ryzykować życie.
Racja, zrobiłbym to.
Wyrzut, jesteś na Plutonie?
Nie, tu generał Basura. Pomyłka. Pa!
Generał Basura?
Idziemy tędy.
Bombasy patrolują kanion.
Wpadniemy w zasadzkę i nas zabiją. Proponuję tę drogę.
Nie wygląda na bezpieczną.
W lesie jest pełno pająków z 20 nogami, które zabijają oddechem,
ale są wybredne i jedzą tylko lokalne jelenie.
Mniam.
Pepper? On wygląda jak Portek.
Portek ma 98% szans na stracenie twarzy.
- Przynajmniej mam 2%… - Te 2% to śmierć.
Wysyłasz nas na śmierć? Dlatego cię zwolnili?
Podejmujemy ryzyko razem.
- Idziemy przez kanion. - Tak, kapitanie.
Obym się nie myliła.
Muszę im pomóc.
I chcę zobaczyć te jelenie.
Udało nam się, przeszliśmy. Tak! Ja…
Uratowałaś mnie!
Twoja śmierć już nam nie pomoże.
Hura?
Pepper, cofam, co mówiłam. Grzyby nas ocaliły.
To moja wina, ja…
Co? Dokąd one lecą?
Tęskniłem za tym!
To bolało.
Tak się zastanawiam, że może moglibyśmy…
Mam pomysł.
Wolałabym tego nie widzieć.
Nurkujemy!
Kiepsko to brzmi.
Przynajmniej mamy paliwo. Ich żądła nie mogą… O nie.
Jeśli się poddamy, mamy 4% szans na przeżycie.
Musi być…
Chwila, to coś jest jak paliwo. A one to piją.
Tak, ale strzał wywoła reakcję łańcuchową.
Mamy 4% szans na przeżycie.
Nie wiem, co robić. Co robić?
Zaufaj sobie.
Wyrzut? Jesteś tu?
Nie! Jestem głosem w twojej głowie. Duchem? Podświadomością!
Super, mogłaby mieć inny głos.
Właśnie obraziłaś siebie, bo jestem twoim mózgiem.
Musisz zaufać intuicji. Jesteś kapitanem.
Wyrzut jej ufał, a teraz… Nie jesteś kapitanem!
Nie ufaj mojej intuicji, tylko swojej.
Wierzę w ciebie.
Załoga też. Zawsze w ciebie wierzyliśmy.
Co robimy?
Ed!
Załogo, wracamy na statek!
Pep, przepraszamy, że ci nie ufaliśmy.
Ja nikomu nie ufam, ale tobie nie będę mniej.
Chciałaś pozwolić, żeby pająki zjadły moją twarz.
- Ale potem mnie ocaliłaś. - Dobra decyzja, kapitanie.
- Tak. - To prawda.
Witamy w załodze.
Hej, „głosie w głowie”.
Stella! Szukałem łazienki.
Nie tęsknisz za czasami, gdy mogliśmy sikać na dworze?
Nie.
Dziękuję, że we mnie wierzysz.
Pójdziesz z nami na kolację? Dziś jemy tacos.
Chciałbym, ale dwa dni temu miałem być w pracy. Lecę!
Masz pracę?
Napisy: Kamila Krupiński