SERIAL NETFLIX
Możemy ocalić ludzką rasę
Ruszajmy teraz w kosmiczną trasę
Start, nie ma już odwrotu W drogę
PORTEK
BOCHEN
Psy w kosmosie!
DOGADAMY SIĘ?
Witaj z powrotem.
- Tak, kapitan Wyrzut! Brawo! - Wyrzut!
Dzięki. Wstrzymajcie się z brawami.
Myślałem, że to znaczy, że dalej macie bić brawo.
Wznówcie oklaski.
Już po wszystkim. Witaj.
Pepper, znasz Wyrzuta?
Znam generała Basurę, ale…
Generał Basura to byłem ja w przebraniu! Myślałem, że jesteś bystra.
Jak dobrze tu wrócić! Tęskniłem za tym panelem.
Ktoś przypadkowo przyciemnił światło.
Już to naprawiam.
Wolę tak, jak ustawiłam.
Ktoś przestawił termostat na chłodzenie.
To pingwiny w kosmosie?
Cieszę się, że wróciłeś, ale…
Wybacz, to z przyzwyczajenia.
Nie szkodzi. Musimy lecieć.
Oczywiście. Nomi, lecimy.
Tak jest… nie-kapitanie…
Wyrzut? Wyrzut.
Stella… Kapitanie, wybacz. Nie myślałem. Pamięć mięśniowa.
Wydawanie rozkazów?
Język to mięsień.
Nie teraz!
Usiądę sobie. Przepraszam!
Róbcie to, co każe Stella, ale nie dlatego, że ja wam każę.
Pójdę sobie stąd. W porządku, kapitanie? Pa.
Chcesz mieszkać w kwaterze Kiry?
Jasne, przez ostatnie tygodnie
przypominano mi o mojej „porażce z Kirą”.
Dam radę.
Przygotowałem ci łóżko w moim pokoju.
Nie martw się, poradzę sobie.
Wracaj do reszty. Zaufaj mi.
Kapitan potrzebuje oficera pokładowego.
Cieszę się, że wróciłeś… Wyrzut. Tęskniliśmy za tobą.
Też za sobą tęsknię.
Co myślisz?
Spełnia warunki! Patrzcie na niebo!
Te drzewa.
Powietrze jest takie czyste.
To miejsce może ocalić mieszkańców Ziemi.
Dobra robota.
Fantastycznie.
Na Zounda! Ta planeta spełnia warunki.
Patrzcie na te gniazdka i pieńki.
Powietrze jest takie snorpowe.
Ta planeta może ocalić naszych drogich Frokwizerów.
Wspaniale.
Dobra, to delikatna sytuacja.
Załatwmy ją dyplomatycznie i strategicznie.
Spadajcie! Byliśmy tu pierwsi.
Wyjaśnijmy coś sobie, złodzieje planet.
To raczej ja ci coś wyjaśnię. Wynoście się z naszej planety!
Nie.
- Jesteś dowódcą? Nazywam się… - Jestem kapitan Sturgill.
Właśnie rozmawiam z twoim kapitanem. Cicho!
Co? Nie. Rety. Już rozumiem…
Stella jest kapitanem. Ja nim kiedyś byłem.
Nie chciałem ci wchodzić w paradę.
Wyrzut, zmasakrowałeś moją paradę. Nie zachowuj się jak kapitan.
Wstawiłam się za tobą. Nie chcę tego żałować.
Nie chcę podważać twojego autorytetu. Możesz na mnie liczyć.
To kapitan Stella, główna dowódczyni Plutona,
bohaterka tysiąca bitew, orędowniczka słabszych,
orędowniczka silniejszych, orędowniczka wszystkich pomiędzy.
Dziękuję, Wyrzut.
Moi nie wymienią moich osiągnięć,
bo nie mamy czasu.
Dla jasności. Oboje rościmy prawa do tej planety.
Tak, może porozmawiamy…
Porozmawiajmy o tym.
Dobrze. Ja tylko… Tak.
Koleś jest…
uroczy.
Planeta jest większa od Ziemi. Podzielmy się nią.
Świetny pomysł.
Dzięki.
Wy z nimi negocjujcie, a ja wejdę na ich statek
i poszukam tam jakichś brudów.
Tak! Pobrudźmy im statek. Zobaczą, kto tu rządzi.
Spróbujcie być pomocni.
Jeśli mogę. To dobry pomysł.
Tak!
Szantaż czy pobrudzenie statku?
Ani to, ani to.
Ale na statku możemy znaleźć coś, co da nam nad nimi przewagę.
Nie chcemy, żeby zrobili to nam. Musimy poznać ich punkt widzenia.
Świetny pomysł.
Doceniam, że mnie wspierasz, ale nie bądź lizusem.
Cokolwiek powiesz. Nie będę lizusem.
Świetna rada. Dzięki.
Bądźmy pomocni. Ja sprawdzę kwaśność gleby.
Nomi, sprawdź jezioro, a…
Ed! Co robisz?
Stella zabroniła szukania brudów.
Tak, ale nie mówiła, że nie możemy szukać skarbów.
To chyba oczywiste.
„Chyba”. Dla mnie to było niejasne.
A ja lubię jasność.
Ed, wyjdźmy stąd, zanim nas złapią.
Jasne. Ale kiedy to będzie?
Przyszłam wam pomóc.
Jak chcesz nam pomóc, będąc na statku?
Gdy Ed coś ukradnie, to stąd wyjdzie?
To prawda.
Kradnij szybciej!
Oficer taktyczna Marta mówiła,
że opuściliście planetę, bo zaatakowali ją wrodzy najeźdźcy…
Nie znasz się na negocjacjach.
Zanim zaczniemy, dam ci parę wskazówek.
Jasne.
Pierwsza porażka! Ustąpiłaś mi.
Pierwsza zasada negocjacji: nie ustępuj!
A jaka jest druga zasada?
Powiem ci, jeśli pozwolisz nam zatrzymać tę planetę.
Bum!
Druga zasada: rób ze wszystkiego żądanie.
Kapitanie Sturgill, może pójdźmy na kompromis?
Wiem. Mam świetny pomysł.
Może jakoś się dogadajmy? Znajdźmy kompromis.
Rety, ale czad.
Fuj. Jak bardzo ten koleś jest w siebie wpatrzony?
Tak, fuj. Ja bym nie chciał takiego.
Chcesz ocalić swój gatunek.
- Chcesz być ich bohaterem. - Jestem nim.
Jeśli podzielisz się z nami planetą,
ocalisz nie tylko swój gatunek, ale też nasz.
Chwila. Będę podwójnym bohaterem?
No pewnie. No nie?
Będą o tobie śpiewać.
Tak, piosenki.
Podwójny bohater.
Kapitanie Sturgill.
Nic się nie dzieje. Marzy o byciu bohaterem.
Tak, poznaję ten wyraz twarzy. Zaraz uroni łezkę.
Tak, za trzy, dwa…
Oto ona.
Skoczmy potem na kawę.
Patrzcie.
Koleś ma obsesję na punkcie babki z innego gatunku.
Rety. Wyobrażasz sobie bycie nim?
Tajne przejście.
Robią w tym gofry ze swoich wrogów?
Fuj!
Pomocy, utknąłem! Zjada mnie!
Jest lepkie i miętowe.
To nie jest broń, tylko narzędzia tortur.
Wyglądali podejrzanie.
Dość tego.
Tylko złoczyńcy mogą więzić takiego słodziaka.
Ostrzeżmy Stellę.
No to ustalone.
- Ziemia bierze Północ. - A Frokwizery Południe.
Cieszę się, że się dogadaliśmy.
My też.
Ocaliłem was. Nie ma za co.
Podpisz i zawrzemy układ. To historyczna chwila.
Kapitanie, nie podpisuj tego, chyba że to wypowiedzenie wojny!
O czym ty mówisz?
Znaleźliśmy to na ich statku.
Byliście na ich statku?
- Zrobiliśmy to, o co prosiłaś. - Mieliście tam nie iść!
Chodzi mi o Eda. Nieważne. Patrzcie na to.
Wyrzut! Planetę Frokwizerów zaatakowali agresywni kosmici.
Gatunek Sturgilla kazał części statków uciec.
Dlaczego?
Torturowano nimi nasz gatunek.
Nawet nie wiemy, jak ich używać.
Były w sekretnym pokoju.
Bo nie chcemy na nie patrzeć?
Wyjaśnię to.
To zdrada! Już wiem, czym dla psów jest lojalność.
Oni kłamią.
Tak! Trzymali w klatce słodkiego kosmitę.
Chwila! Jak to „trzymali”?
Mówiłeś, że są…
Niezwyciężoną bronią zjadającą planety. Chrońmy nasz nowy dom!
Obmyślmy strategię razem!
Ja będę bohaterem! Ja wszystkich uratuję!
Nie można ci ufać, psie. Frokwizery, do ataku!
Taki miałam plan. Macie pomysł?
Ja mam. A jeśli…
Taktycznie mówiąc, ta planeta jest stracona.
Wysłuchajmy Wyrzuta.
Dlaczego mamy mu ufać?
Jego plan będzie miał wiele wad.
Ale to lepsze niż nic.
Wiem, że pogorszyłem sprawę, ale…
Wyrzut! Planeta. Jedzą ją. Jaki masz plan?
Zaufaj mi.
Cześć, mogę pogadać z kapitanem?
- Może go zabili? - Nomi!
Przepraszam, pewnie nie. No nie?
Co to?
Nie ma za co, planeto.
Nie zabił cię? Po twoich negocjacjach zwykle…
Uciekamy?
Zgadza się.
Tęsknię za tym.
A ja nie.
Przekonałem go, bo zrozumiałem jego punkt widzenia.
Boże. Chcę, żeby była ze mnie dumna.
Rozumiem cię.
Tacy jak Sturgill chcą udowadniać, że są bohaterami,
ale nie będą nimi, jeśli nie odpuszczą.
Wygląda na to, że Sturgill coś zrozumiał.
Nie jestem tego taka pewna.
Dzięki tobie to maleństwo zjadło część planety.
Sturgill, ocalili nas.
Ja nas ocaliłem!
Myślałem, że się dogadaliśmy. Płakaliśmy razem!
Ja nie płaczę! Nie płakałem nawet jako dziecko!
Marta, szybko!
Tchórze. Uciekajcie.
Ta bestia nie ma ze mną szans.
Sturgill, musimy lecieć.
Nikt nie odbierze mi chwały.
To za Frokwizerów!
Straszny koleś.
Fajnie, że negocjowałeś, choć się nie udało.
Dzielenie z nim planety byłoby błędem.
Skoro mowa o błędach, wracam do herbaciarni.
Nie. Trzymaj się od niej z daleka.
Tutaj jesteś mniej groźny.
Dzięki, kapitanie.
Napisy: Kamila Krupiński