SERIAL NETFLIX
Możemy ocalić ludzką rasę
Ruszajmy teraz w kosmiczną trasę
Start, nie ma już odwrotu W drogę
BOCHEN
Psy w kosmosie!
Jesteśmy w domu. Nieźle nam poszło.
PRZYSZŁOŚĆ W DOBRYCH ŁAPACH
Świetna misja.
Na Botanice nie było świeżego powietrza, ale…
Byli tam bogaci kosmici!
Którzy za bardzo ufają obcym.
I całonocne konkursy tańca.
Że też Portek to taki tancerz.
Trochę salsy z odrobiną rumby.
- Świętujemy? - Już o tym pomyślałam.
Uczcijmy udaną misję, analizując ją.
Super. Segregatory.
Nasza efektywność wyniosła 85%.
Było 9% mniej wygłupów.
I według wykresu tortowego mieliśmy 22% mniej głupich pytań.
Jaki smak tortu?
Zmienię na 20%.
Chodziło mi o koktajle.
Koktajle!
Daj mi go.
Dobra, zrobimy to później.
Jasne, że wolicie koktajle. Przepraszam.
- Nie przepraszaj. - Przyjdę po pracy.
Nie, jesteś jedną z nas.
Świętuj z załogą.
Będę, gdy je załaduję.
Co? Gdzie?
Dołączę do was.
Was też to zaciekawiło?
Tak. Co to za odrobina rumby?
GOSPODA POD PSEM
- Portek! - Zatańcz rumbę!
Trzeba rozluźnić stopy, żeby nie uszkodzić sobie kostek.
Brakuje mi Pepper.
Tak, powiedziałaby,
że koktajle byłyby 8% lepsze
z wisienkami.
Osiem? Serio?
Kocham matmę.
Jest jedną z nas. Szkoda, że jej koktajl się rozpuści. Hej!
Nie chciałem, żeby się rozpuścił.
To ona.
Dokąd idzie?
Mówiła coś o ładowaniu.
Czekajcie! Szpieguje nas?
- Wiedziałem. - Naprawdę?
Nie.
Ma to sens. Dlatego dołączyła do załogi.
Pewnie Happy ją przysłał.
Co? Nie. Myślicie, że rada nam nie ufa?
Nie gadaj bzdur.
Nie mają powodów, żeby…
Albo nie. Mają ich wiele. Nieważne.
Nie, poprawiliśmy się. Przesadzacie.
Tak myślisz?
Zaraz się obróci i spojrzy na nas tajemniczo.
Kryć się!
Widzisz?
Na Plutonie nie ma miejsca dla donosicieli.
Bo ja nim jestem.
Nie wierzę w to. Pepper jest super i ufam jej na 1000%.
Ty wszystkim ufasz na 1000%. Mamy przez to problemy.
Nie, Pepper się wykazała.
Nie musimy jej śledzić, żeby zobaczyć, dokąd idzie.
Idzie na północ.
Kryjcie się!
Sztuczne lilie to słaba przykrywka, Ed.
Nie wiem, po co je nosisz, ale nigdy…
Gdzie Bochen?
Zdradziła mnie wyporność.
- Zajęcia miały być w czwartek. - Wyrzut!
- Wam też chce się sikać? - Trzeba było nie pić dwóch koktajli.
To sala holograficzna.
Stworzymy sobie toaletę.
To my!
Co was tak zszokowało?
Ale obskurny pies.
Kolego, szczotka nie zabija.
To ty.
Co? Nie. Zobacz, jakie ma uszy.
Moje nie są spiczaste ani brudne.
Boże, to ja!
Witajcie.
Dwie minuty za późno. Zaktualizuję algorytm.
Co to?
Stworzyłam symulacje, które oddają waszą osobowość.
Niezwykłe hobby.
Raczej dziwaczne.
Potrzebuję tego jako oficer taktyczna. Jesteście nieprzewidywalni.
Jak żywy.
Nomi, przestań, to ja.
To byś powiedział.
Nieprzewidywalni, a ja lubię przewidywalność.
Poprzednie wersje nie były doskonałe.
Ed!
Hej!
Rety, Ed, wykapany ty!
Świetnie cię zrobiła.
„Ed!”.
Potem był błąd Kevin.
- Dobrze wyglądasz, Kevin. - Hej, Kevin.
Kevin, jak leci?
Ale teraz działają bezbłędnie.
Poznam wasze decyzje, zanim je podejmiecie.
Daj spokój, to niemożliwe.
Symulacja „Stella dowiaduje się o symulacji”.
Nie jesteśmy tylko przewidywaniami. Jesteśmy dzicy.
I piękni. Maszyna nie przewidzi naszych ruchów!
Kokos! Szop! Kumkwat! Nienawidzę tego czegoś.
Przewidzi słowa. Ale na misji nawet ja nie wiem, co zrobię.
A ja nie wiem, co zrobię, gdy on nie wie, co zrobi.
Te symulacje może i są mądre, ale trzeba ufać załodze.
Nie muszę ci ufać, bo przewidzę twoje zachowanie.
To niemożliwe.
Załoga Plutona wzywana do rady.
Tego nie przewidziałaś.
Nie. To symulator, a nie wehikuł czasu.
- Jeszcze. - Co?
Nic.
Ostatnio mieliście wiele udanych misji,
więc wyślemy was na obiecującą planetę.
To ryzykowna misja, ale zgodnie stwierdziliśmy,
że to misja dla was.
To zaszczyt…
Chwila. Kapitan Happy przyznaje, że jesteśmy dobrzy?
Załoga Plutona ostatnio zachowuje się bardzo profesjonalnie.
Ale?
Bez „ale”.
Powiedział „bezale”!
Polibia wydaje się idealna.
Bujna fauna, idealna atmosfera,
dobre fale do surfowania i innych sportów wodnych.
Piękna wodna planeta.
Ale zamieszkują ją terratory.
Nasze skany wykazują, że śpią od dekad i są niegroźne.
- Uf! - Chyba że się obudzą.
Uf?
Spróbujemy je usunąć
bez zakłócania im snu.
Wy jesteście ekspertami od zakłócania…
Tak? Może zakłócę ci twarz?
Zrobicie próbę.
Wylądujecie na Polibii i spróbujecie przenieść terratora.
Jeśli się nie obudzi, to będzie nasz nowy dom.
A jeśli tak?
Jeśli się obudzi, wrócicie cali na Haulera.
Chyba.
Chyba?
Tylko tyle wiemy z naszych skanów.
Bawcie się dobrze.
Komputerze, załaduj skany Polibii.
Żeby nie było wpadek.
Nie wiemy, co obudzi terratory, więc uważajcie.
Stella ma rację. Uważajmy.
To może być idealna planeta.
Koralowiec!
Pomogę ci!
Świetny pomysł.
A laser je obudzi?
Nomi, nie!
No dobrze, czyli Nomi nie może zabrać ze sobą lasera.
Sprawdzę coś innego.
Uważajcie.
Koralowiec!
W końcu mogę przetestować łuparkę do skał.
Dobrze. To może…
Uważajcie.
Ale fajnie!
No to może…
Mam nowego przyjaciela.
Wężuś, kop!
Nie, musi być jakiś scenariusz, w którym wszyscy nie…
Siemanko! Ktoś mówił o bandanach?
PROSZĘ CZEKAĆ
Sprawdziłam wszystkie scenariusze. Jeśli tam polecimy, to zginiemy.
- Nie lećmy. - Pomóżcie, są ciężkie.
Tak, pomóżcie mu.
Już to omówiłyśmy.
- Symulacje się mylą. - Obudzicie terratory!
Przeżyjemy.
Co tydzień prawie giniemy.
Gdybyśmy za każdym razem umierali, już byśmy nie żyli.
Skany nie są tak dokładne jak sprawdzenie planety przez nas.
Jeśli mamy szansę przenieść terratora, musimy spróbować.
Nie mamy jej.
To tylko symulacje.
Nie są nami. Będziemy uważać, obiecuję.
Może komputer nie przewidzi wszystkich…
Siemanko! Ktoś mówił o bandanach?
Gotowi?
Jasne.
Oczywiście.
To moja nowa stylówka.
Hej!
- Hej! - Hej!
Nie wiemy, co obudzi terratory, więc uważajcie.
Ale słodziak.
To może być idealna planeta.
Przepraszam. Wybacz.
Wszystko wygląda całkiem spokojnie.
- Myliłaś się… - Coś atakuje Eda.
To o niczym nie świadczy.
Jest.
Myśl o tym, co się dzieje, a nie co może się stać.
Wiem, co się stanie.
Nie wiesz. Rada w nas wierzy, ja też.
Nie!
Pepper, pewnie ci teraz głupio.
Kryć się! Ognia!
Skoro teraz na pewno zginą, to muszę zrobić…
Nie!
Moja stylówka!
Wyrzut!
Jakie były szanse na taki ruch?
Pierwszy raz w życiu nie wiem.
Dobra. Olać taktykę!
To kiedy się wprowadzamy?
Przyznaję.
To lepsze niż analiza misji.
Pepper, byłaś tam świetna!
Strzelałaś, a terratory robiły…
Zaskoczyłaś mnie.
Nie umieszczałam siebie w symulacji.
Myślałam, że jestem przewidywalna,
ale coś wam groziło, więc zadziałałam impulsywnie.
„Działać impulsywnie” to motto załogi Plutona.
Jestem jedną z was.
Nie chcesz tego sprawdzić w symulacji?
Nie, koniec z symulacjami. Zajmę się prawdziwym życiem.
Słusznie, Kevin.
Kevin, też tak myślę.
Będę za wami tęsknić.
Idziesz z nami na koktajle?
Przewidujemy, że ci się spodoba.
Nie ma co przewidywać. Ufam wam.
Zaraz przyjdę.
Komputerze, pokaż scenariusz,
w którym rada ponownie mianuje mnie na kapitana.
Błąd. Scenariusz mało prawdopodobny.
- Pokaż mi go! - Nie.
Kurczę.
Napisy: Kamila Krupiński