Gotowe.
Zaśmiej się dla mnie, Joss.
Świetnie.
Zrób niewinną minkę.
Bosko. Prosto w obiektyw.
Ciepłe spojrzenie.
Pięknie.
Teraz zadziorna.
Baw się z aparatem.
A teraz seks.
Dobrze.
Trochę delikatności?
I wzruszenie.
Przepięknie.
Wchodzę.
Mogę też prosić fryzjera?
Przynieście zebrę.
IDOL
Joss.
Czas wstawać.
Kawa czeka.
Dziękuję.
Co mówi to zdjęcie?
Że jest młoda, piękna i skrzywdzona.
Nie. Że miała problemy, z których wyszła obronną ręką.
Ale szlafrok i opaska szpitalna?
Celebrujemy chorobę psychiczną?
Dokładnie.
Pasuje ci to?
- Jesteście oderwani od rzeczywistości. - My?
Magistrzy ery Internetu.
Mam się z tego tłumaczyć?
Daj ludziom cieszyć się seksem, dragami i gorącymi laskami.
Nie jestem cnotką niewydymką.
Ale uważam, że po tym, co przeszła, nie powinna nosić szpitalnej opaski.
- Choroby psychiczne są sexy. - Nie są.
Jeśli mieszkasz w ciemnej dupie w Iowa,
nigdy nie poznasz takiej dziewczyny jak Jocelyn.
Nie zobaczysz jej na ulicy,
nie poznasz w liceum ani w pracy na zmywaku.
Nie wyjdzie za twojego kumpla.
A nawet jeśli, to i tak się z tobą nie prześpi,
chyba że okaże się poważnie chora.
I dlatego właśnie choroby psychiczne są sexy.
Słuszna uwaga.
Pięknie.
Wyciągnij się.
Fajnie, podoba mi się.
- Przepraszam. - Za chwilę.
To nie może czekać. Przepraszam.
Zaraz wracamy.
Ale musisz przyznać, że świetnie sobie radzi.
Jak Brigitte Bardot.
I trochę Sharon Tate.
Broń Boże.
Zgodnie z zapisem o nagości
możemy pokazać tylko bok i dół piersi oraz okolice żeber.
Nie poprosiłem, sama to zrobiła.
- Mamy jakiś problem? - Ty się tym zajmij.
- Widać otoczkę. - I wygląda bosko.
Możliwe, ale nie możemy tego zrobić.
- Czego? - Pokazać jej piersi.
W kontrakcie z wytwórnią jest zapis o nagości...
- Co słychać? - O czym rozmawiacie?
- O twoich cyckach. - O zapisie o nagości.
- To moje ciało. - Tak.
Nikt tego nie kwestionuje.
Jeśli chcesz je pokazać, co byłoby super,
musimy renegocjować zapis.
To zrób to.
Potrzebuję co najmniej 48 godzin.
Nie mogę pokazywać własnego ciała?
Nikt nie próbuje pozbawić cię twoich praw.
Chaim, rozłącz się. Mamy problem.
- Co? - Potrzebuję cię.
Zdajesz sobie sprawę, jakie to kretyńskie?
To bardzo progresywny zapis.
- Nikt nie może jej do niczego zmusić. - I nikt mnie nie zmusza.
A ja to szanuję.
- To okładka jej płyty. - To też mój cycek i mój dom.
Masz prawo decydować o własnym ciele.
Muszę lecieć, pogadamy później.
Chaim?
- Co? - Muszę ci coś pokazać.
- Proszę. - Co to?
- Zdjęcie wyciekło. - Jedenaście minut temu.
- Ale co to jest? - Sperma.
- Co? - Na jej twarzy.
Co?
Ktoś się jej spuścił na twarz i zrobił zdjęcie.
Zrobić zbliżenie?
Rany...
- Kto to zrobił? - Nie wiem.
- To jest selfie? - Kąt się zgadza.
- Jakoś tak... - Klęczała.
- Nie stała. - Na podłodze.
Dlaczego to sobie zrobiła?
Gość pewnie miał wielkiego kutasa i była z siebie dumna.
Jest sławna! Nie może robić takich rzeczy!
- Dowiem się kto to, obiecuję. - Gdzie i kiedy?
- Wiesz, kto to zrobił. - Nie wiem.
- Mieszkasz tu. - Kto, do cholery...
Wiem, kto wchodzi do pokoju,
ale nie wiem, kto się jej spuścił na twarz.
Kiedy się dowiem, rozwalę mu łeb.
- Jasne? - I to będzie twoja wina.
- Staram się być dobrą przyjaciółką. - Pracujesz dla niej.
- Nie kłam. - Nie kłamię. Minęło tylko 11 minut.
- Dajcie mi dziesięć. - Ilu ich było?
- Patrząc w kalendarz... - Zamknij się!
- Co się dzieje? - Zamawiamy lunch.
- Co jest? - Takie tam problemiki.
- Ten koordynator intymności... - Jasne.
Co robimy? Co teraz?
Schowaj jej telefon.
- Daj mi jej telefon. - W sumie...
- Jeszcze tego nie widziała? - Nie.
Niech tak zostanie.
Jocelyn jest w trudnej pozycji pomimo całej władzy, którą ma.
Nasz delikatny kwiatuszek.
Co słychać?
- W porządku. - Fajnie.
Musimy pogadać na osobności.
Jestem w trakcie ważnej dyskusji.
To będziesz w trakcie innej. Chodź.
Dziękuję.
Kontynuujcie!
Tędy.
Osoba fotografowana chce pokazać pierś.
Mówi, że chce to zrobić.
Ale kocica.
Więcej pazurów.
Jestem tu, żeby ją chronić.
- Czyżby? - Tak!
Radzę sobie sam.
Nie musisz tego robić i niszczyć jej całego dnia.
Bosko. Po sześćdziesiątce mi podziękujesz.
Bosko.
Więcej sutka, bo pozbyliśmy się tego sztywniaka.
Jeśli chce być naga,
musimy tylko renegocjować umowę i wrócić na plan za 48 godzin.
A co mamy robić dzisiaj? Zapłaciłem za cały dzień.
Mam spuścić ten hajs w kiblu?
Taka jest cena bezpieczeństwa.
Chodź tutaj.
Nie chcę, żeby ktoś nas usłyszał.
Chodź.
To łazienka.
Bardzo duża. Proszę, właź.
- Co ty robisz? - Cena bezpieczeństwa!
Hej, chodź tutaj! Chcesz pięć kafli?
Nie otwieraj tych drzwi przez kolejne trzy godziny.
Pilnuj ich. Trzymaj mocno.
- Kto tam jest? - Nieważne.
- Wchodzisz w to? - Tak.
Świetnie. Masz tu dwa tysiące.
Reszta później.
Tylko go nie wypuść.
Boże.
Dobra. Dzięki, Daniel!
Świetna robota. Czujemy się bezpiecznie.
Skoro muza jest coraz głośniej, ktoś musi mieć mój telefon.
Kto by chciał ukrywać takie cycki?
No kto?
- Mogę cię prosić na chwilę? - Zaraz wrócę.
Wygoogluj Jocelyn. Teraz.
- Tak po prostu? - Tak.
- Zdjęcia? - Tak.
Co?
Spokojnie.
- Ona o tym wie? - Nie.
- Kto to zrobił? - Nie wiemy, ale zajmiemy się tym.
- Bezczelna, mała siksa! - Jest Benjamin. Pogadajmy.
Co zrobimy, kiedy zobaczy to zdjęcie i jej odbije?
Musimy to przed nią ukrywać tak długo, jak się da.
- W końcu to zobaczy. - Nikomu nie odbije.
- Spokojnie. - Oddychaj.
Muszę coś powiedzieć i macie przyjąć to ze spokojem.
Trendujemy na Twitterze.
To nie...
Dowiem się, kto to zrobił,
i niech Duch Święty przyświeca jego pojebanej duszy.
Mogło być gorzej.
Czyżby?
- Niby jak? - Z Jocelyn wszystko jest możliwe.
Nie chcę wychodzić na cynika...
- Cześć! - Hej.
- Witaj. - Cześć, Nikki.
Wyglądasz fantastycznie.
A ty bardzo stylowo.
- Dziękuję. - Jestem Chaim, manager Jocelyn.
Talia Hirsch z Vanity Fair.
Miło poznać.
Wzajemnie.
- Co słychać? - Bywało lepiej.
Chyba zostawiłam go w łazience.
Znajdziemy go. Na razie przygotujmy cię na próbę.
Leżał tutaj.
Naprawdę? Dziwne.
Kto z tu zebranych nigdy nie miał spermy na twarzy?
To zawsze było coś fajnego.
Kiedyś to była oznaka dobrej randki.
O rety...
- Tak tylko mówię. - Dużo przeszła.
To obrzydliwe, że ludzie nie uważają jej za ofiarę tej sytuacji.
- Wszystko w porządku? - Tak, oczywiście.
A o czym rozmawialiście?
O niczym.
Tancerze od 45 minut czekają na słońcu.
Kurwa, serio?
- Przebierzmy cię. - Wybacz.
Jej matka zmarła na raka.
Jocelyn wszystko widziała.
Trzymała ją za rękę.
Nie musimy się w to zagłębiać.
Najważniejsze, że teraz skupia się na własnym zdrowiu.
Jak ta czarna dziewczyna na igrzyskach.
Wiesz która. Ta amerykańska bohaterka.
- Simone Biles. - Właśnie.
Niech to opiszą jako porno-zemsta. Inaczej tego nie zdejmą.
Andrew Finkelstein.
- Poproszę przepustkę. - Jestem z Live Nation.
Byłem tu milion razy. Słuchaj...
- Świetnie. Poproszę przepustkę. - Nie mam!
Przesunęliśmy trasę, oddaliśmy kasę za bilety.
To bardzo odważny ruch jak na kogoś w jej wieku.
- Ale bilety wróciły do sprzedaży? - Tak.
Nowy singiel wychodzi za dwa tygodnie.
- Jest niesamowity. - Doskonały.
Kocham tę piosenkę.
Nazywa się "World Class Sinner".
Mamy tu dzisiaj sporo ludzi. Nie wpuszczę nikogo bez przepustki.
Muszę ogarnąć tego kretyna.
Wygoogluję się. Proszę bardzo.
Andrew Finkelstein, Live Nation.
A to kto?
Widzisz podobieństwo?
- Widzisz tę twarz? Ale podobni! - Po co od razu tak niesympatycznie?
Zaraz to wyjaśnimy.
Moja klientka supergwiazda ma całą twarz w spermie, ale spoko.
Przyszła Talia Hirsch z Vanity Fair.
Chce ci zadać parę pytań. Powiedz, że nie masz czasu.
Potrzebujesz czegoś? Wody?
Cześć.
- Witam. - To jest Talia z Vanity Fair.
Najlepsza w swoim fachu.
- Opisuję ludzi. - Właśnie.
- Bardzo mi miło. - Mnie również.
Uwielbiałam cię w Rock House.
To słodkie. Z przyjemnością z tobą porozmawiam.
- Złap mnie później. - Jasne, masz dużo pracy.
Miło cię poznać. Do zobaczenia.
Na razie.
- Wszystko w porządku? - Tak, a co?
Tak tylko pytam.
- Wychodzimy wieczorem. - Sama nie wiem.
Nikt jej nie powiedział o zdjęciu?
Tancerze na pozycje.
Nogi szeroko.
- Kogo mam zapytać? - Nie jestem tym złym!
Finkelstein jest przy bramie.
Oddzwonię do ciebie.
Co się, kurwa, dzieje?
Co z nim zrobisz? Jego też gdzieś zamkniesz?
Wykonuję tylko swoją pracę.
Przypomnij mi, żebym go wypuścił. Ale jeszcze nie teraz.
Dobra.
Bardzo pana przepraszam. Śmiało.
Teraz przepraszasz! Świetną tu macie obsługę.
Na Twitterze nazywają ją "wycieraczką spermy".
Jedziemy, siedem, osiem! Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć.
Pozy mają być wyraźne.
Ramiona w górę! Sześć, siedem, osiem...
Podoba mi się, jak symboliczna jest ta choreografia.
- To hołd. - Britney.
Britney i Jocelyn przeszły przez coś niesamowitego.
A jednocześnie uniwersalnego. Prawda?
Pomyślcie, ile przeszła. Media były brutalne.
Względem Britney też. Ludzie spisali je na straty.
To jest odpowiedź Jocelyn: "Nigdzie się nie wybieram".
Szybciej, jesteś w tyle!
Dwa, trzy!
Skup się, Joss!
Andrew Finkelstein, mój drugi ulubiony Żyd.
- Chryste... - Co słychać?
Nie jestem w nastroju na żarty o Żydach.
Jeśli wstawisz link do zdjęcia, stajesz się częścią problemu.
Proste.
Cała ekipa pracuje nad klipem.
To coś, o czym się marzy, a czego się nigdy nie zdobywa.
Wiesz, o czym marzę?
O wyprzedanych halach koncertowych w całym kraju.
Ale to złudne marzenia, bo bilety się nie sprzedają.
Za dużo się martwisz. Spokojnie.
Moi inwestorzy uważają, że za mało.
Że wyrzucamy forsę w błoto.
Na tym polega ich praca. Powiedz im, że wszystko w porządku.
Sprzedaż ruszyła w zeszłym tygodniu, ale singiel jeszcze nie wyszedł.
Widziałeś to?
Jak 14-latki mają kupić bilety,
skoro nasza gwiazda wygląda jak lukrowany pączek?
Możesz wyluzować?
Załatwię ci kawę albo wodę. Co chcesz?
Pyszną wodę.
Czy to Andrew Finkelstein z Live Nation?
Tak.
- Talia! - O rety, Xander!
Oczywiście, że się znacie.
- Wyglądasz bosko! - Dziękuję, ty też.
I ty się uważasz za przyjaciela kobiet?
To nie sarkazm. Próbuję to zrozumieć.
Obserwujemy siebie nawzajem na Twitterze. Widzę, co wrzucasz.
I nagle udostępniasz to zdjęcie.
Dobrze. Końcówka. Ma być ostro.
Pięć, sześć, siedem.
Ramiona w górę. Spóźniasz, na siedem, nie osiem.
Dobrze. Ale jeszcze raz.
W porządku? Wyglądasz na zmęczoną.
- Wczuj się. - Słabo spałam.
Znasz kroki. Zrób sobie przerwę.
Obserwuj Dyanne.
Odpocznij.
Wyglądają jak statyści w Rencie.
Co cię do nas sprowadza?
Moja 15-letnia córka wysłała mi zdjęcie, którego wolałbym nie oglądać.
Przyszedłeś zwyzywać Jocelyn od szmat?
Nie ma nic złego w byciu szmatą.
Ale boję się o jej zdrowie psychiczne.
Nigdy nie miała żadnego ataku.
- Była po prostu wykończona. - Joss!
Patrz. Wygląda świetnie.
- Cześć! - No proszę.
Czy tak wygląda ktoś, komu miałoby zaraz coś odbić?
- Właśnie. - Joss, patrz na Dy.
Zwróć uwagę na szczegóły.
Energia! Tak!
Język! Klaps!
Biodro! Obrót.
Cudnie! Dokładnie!
Właśnie tak!
Jest wojowniczką. Jak ja w jej wieku.
Przerażająca wizja.
Lubiłam się zabawić.
Uprawiałam dziki seks na klatce schodowej, a potem szłam prosto na spotkanie.
Pamiętam. Ze mną.
Uczyłem się od najlepszych.
Wybaczcie.
Przypominam tylko, że jest z nami przedstawicielka Vanity Fair.
Spuśćcie z tonu.
Czuję się jak w komunistycznych Chinach.
- Co słychać? - Świetnie.
- Jesteś kreatywnym, tak? - Zgadza się.
Super. Jak jest?
Cieszymy się na premierę singla.
Jocelyn ewoluowała, to bardzo inspirujące.
Jesteśmy z niej dumni.
Nasza mała księżniczka.
Wspaniale. Pięknie. Zajebiście.
Dziękuję bardzo. Widziałaś?
Chcesz spróbować?
Chciałabym tańczyć tak jak ty.
- Daj z siebie wszystko. - Gotowa?
Wszyscy patrzą?
Dasz sobie radę. Jesteśmy tu dzięki tobie.
Zaczynamy.
Pozycje. Prawe biodro, Joss.
Dajcie z siebie wszystko.
Poradzisz sobie, Joss.
Dobra, do roboty. Nina? Gotowa?
Tancerze na pozycjach. Muzyka!
Pięć, sześć, siedem, osiem!
Spokojnie, poczuj to. Kamera! Dobrze.
Ładnie.
Ma być gorąco.
Chcę to poczuć.
Bogini! Pięknie, Joss.
Skończcie z mocną energią!
Pięć, sześć, siedem!
- Bosko! - Rewelacja!
Dobra robota!
To jedna z największych gwiazd w historii.
Dostałeś nową wersję oświadczenia od Holly?
- Porno-zemsta? - Tak.
Niech wie to każdy dupek, który ma klawiaturę.
- Ale to prawda. - Skoro my tak mówimy...
- Czuję się jak w serialu. - Kochani?
Przeżyliśmy kolejny dzień.
- Idziemy do sauny? - Jasne.
Nikki i Chaim chcą z tobą omówić parę spraw.
Są w salonie.
- Znalazłaś mój telefon? - Oni go mają.
Do zobaczenia.
- Mogło być gorzej. - Idzie.
- Ja to zrobię. - O Boże.
Spokojnie.
Wiedziałam.
Cały dzień czułam, że coś się dzieje.
O co chodzi?
To właśnie wylądowało w sieci.
- Jest wszędzie? - Tak.
Pozwaliśmy Reddita.
Szukają adresu IP sprawcy.
Działamy. To nic wielkiego.
Mogło być gorzej.
Prawda? To samo powiedziałam.
- Dokładnie. - Działamy. Spokojnie
Jutro obudzimy się i Internet będzie trąbił,
że Joss jest feministyczną bohaterką.
Potwierdzam.
Wystarczy, że uznają ją za ofiarę przestępstwa.
- Wszystko jedno. - Jak niby mogłoby być gorzej?
Przypomnij mi większy skandal.
Będzie sławniejsza niż do tej pory.
Dla nas to zwycięstwo.
Myślicie, że tak ludzie to odbiorą? Jak to się nazywa?
Bugooki? Banooki? Jak się na to mówi?
- Bukkake. - Właśnie!
I to ma sprawić, że stanie się sławniejsza?
Kim Kardashian jest miliarderką.
To nie jest bukkake,
bo tu nie ma kilku osób.
Chyba tylko jedna.
Jak nazywa się ten klub?
Jesteśmy tu, żeby pić.
Żeby tańczyć.
Żeby się zakochać.
Żeby się pieprzyć.
Kłopoty świata zewnętrznego tutaj nie istnieją.
Jebać je. To kościół grzeszników.
Shoty dla każdego.
Ja stawiam. Jedziemy!
Mogę prosić wodę?
Wyluzuj. Zabaw się.
Strasznie tu głośno.
- Bo to klub. - Wiem.
Jocelyn znowu ruszyła na polowanie.
Wyłączcie muzykę.
Czy ja widzę Jocelyn?
Czy na moim parkiecie tańczy Jocelyn?
W moim klubie?
Jesteś ikoną. Jesteś legendą.
Boże, jakaś ty piękna.
Muszę z tobą zatańczyć.
Mogę?
I tak z tobą zatańczę.
Włączcie muzę. Idę.
On tu naprawdę idzie?
- Kto to? - Tedros. Właściciel.
Idę tam.
Nagle jesteś nieśmiała?
Oto i ona!
Niebezpieczna jesteś.
Jak można się w tobie nie zakochać?
Nawet cię nie znam.
Mogę prosić moją wodę?
- Czekam już siedem minut. - Chwileczkę.
Idealnie wpasowujesz się w moje ramiona.
To twój lokal?
Witam w mojej dziurze.
Nigdy nie ruchałam się z kimś z ogonkiem.
- Z czym? - Masz ogonek.
Ogonek? Tak to się nazywa?
Joss?
Mam twoją torebkę.
Kto to?
Joss?
Gdzie ona jest?
Widzieliście Joss?
Gdzie ona jest?
- Poszła. - Chryste.
O rany.
Ta to potrafi zepsuć nastrój.
Przez nią nie założymy rodziny.
Przykro mi.
Joss?
Zatańczymy?
Przepraszam. Szukam...
Szukam...
Zgadzasz się?
Tak.
- Kiedy usłyszę nową płytę? - Nigdy.
Nigdy? Dlaczego?
Bo jest głupia i jej nie lubię. Tobie też się nie spodoba.
To dlaczego chcesz ją wydać?
Widać, że nie pracujesz w branży muzycznej.
Muzyka pop jest powierzchowna.
- Prince by się z tobą nie zgodził. - Kocham go.
"When Doves Cry" jest powierzchowne?
Nie. Uwielbiam tę piosenkę.
Gdyby wyszła dzisiaj, jutro byłaby hitem.
Wystarczy robić taką muzykę jak Prince?
Tego nie powiedziałem.
Spoko, działam.
- Dlaczego sama na to nie wpadłam? - Prince był absolutnym mistrzem.
Pop to koń trojański.
Sprawia, że ludzie tańczą, śpiewają.
Zrobią wszystko, co każesz.
Ma moc.
Lubię cię.
Ja ciebie też.
Masz najlepszą pracę na świecie.
Powinnaś się przy tym lepiej bawić.
Staram się.
Chodź do mnie.
Joss?
Wstawaj.
Od dawna tu mieszkasz?
Jakieś dwa lata.
Twoja mama tu mieszkała?
Posłuchaj.
Nie powinnam tego mówić, ale robisz na mnie ogromne wrażenie.
Ktoś opublikował to zdjęcie.
Nie wyobrażam sobie, jak bardzo poczułaś się upokorzona,
a jednak to cię nie złamało.
Podziwiam twoje skupienie. Jak u olimpijczyka. Niesamowite.
O co chcesz zapytać?
Bolało?
To zdjęcie? Płynąca za nim zdrada?
Oczywiście. Ale co miałam zrobić?
Nie wiem. Zajebać gościa, który ci to zrobił.
Na przykład w twoim artykule.
Dokładnie.
Byłabyś inspiracją dla młodych kobiet,
które są ofiarami takich sytuacji.
Siła zemsty?
Zemsta to rzecz ludzka.
Gdyby ktoś mi powiedział pięć lat temu,
że warto wypowiadać się na takie tematy, łyknęłabym to.
Teraz wiem, że to wykorzystywanie.
Przyznaję, naczelna mocno naciska,
żebym coś z ciebie wyciągnęła na temat zdjęcia.
- Nikt o niczym innym nie mówi. - Rozumiem.
Wszyscy przed kimś odpowiadamy.
A ty przed kim?
Przed Bogiem.
Mogę zaraz cię zgarnąć.
Możesz odczytać mi moje prawa.
Albo wypierdalać.
Podoba ci się singiel?
Tak.
- Naprawdę? - Jest świetny.
Dlaczego pytasz?
Mam wrażenie,
że się sprzeda,
ale za każdym razem, jak go słyszę, jest mi wstyd.
Bo to coś innego niż to, co robiłaś do tej pory.
Ma pazur.
Jest naprawdę dobry.
"Skarbie, lepiej, żebyś miał kasę, jeśli chcesz mnie lepiej poznać.
Jestem grzeczną niegrzeczną dziewczynką, więc zapnij pasy?"
No cóż...
Każda piosenka brzmi dziwnie, kiedy recytujesz słowa.
Poza tym nie wszystko musi być...
Jest fajna.
Chce się do niej tańczyć. Ma klimat.
Tak, ale...
Sama nie wiem. Nic nie wydałam od roku.
Ludzie oczekują klapy.
Nie chcę, żeby mieli rację.
Zawsze to robisz.
Wątpisz tuż przed premierą.
Zwariujesz od tego.
Nie chcę wyjść na idiotkę.
Nie chcę, żeby się ze mnie śmiali.
Nie będą. Zaufaj mi.
To dobra piosenka. Naprawdę.
Chyba zaproszę Tedrosa.
Gościa z ogonkiem?
Tak.
- Joss! - Co?
Gość mi się nie podoba.
- Serio? - Tak!
Dlaczego?
Ma vibe gwałciciela.
- I to mi się podoba. - Joss...
Ohyda.
To nie brzmi dobrze.
Ludzie ciągle kombinują.
Uczą się kłamać.
Jak to?
Muszą być wiarygodni.
To tak zwane zawieszenie niewiary.
Będzie dobrze.
Zaufaj mi.
Detektyw nieszczęśliwie się zakochuje.
I co potem?
Ona go zabija.
Tedros jest przy bramie.
Powiedz, że się szykuję. I że przyjdę, niedługo.
W tym?
Tak.
- I w obcasach? - Chcę być wyższa od niego.
Jasne. Fajnie.
Taki strój domowy.
Bosko.
Powiem mu, żeby zaczekał.
Bądź tajemnicza.
Dobrze. Będę bardzo tajemnicza.
Cześć.
Leia.
Tak.
Dziękuję.
Jocelyn potrzebuje chwili.
Możesz zaczekać w salonie, napić się czy coś.
Czuj się jak u siebie.
Jesteś pewna?
Witaj, aniele.
Wszystkie dziewczyny nazywasz aniołami?
Tylko ciebie.
Jasne.
Napijmy się.
Numer dwa. Spójrz mi w oczy.
Zdrowie!
Zdrówko.
Joss, musisz wstać o siódmej rano.
Dobrze.
Co z nią?
- Nie chce z nami zostać? - To moja asystentka.
I najlepsza przyjaciółka.
Jednocześnie?
Najlepsza przyjaciółka dla ciebie pracuje?
Fajnie, co?
Nie uważasz, że to przyjemny układ?
Dla niej na pewno.
Mogę być twoim przyjacielem? Chętnie trochę zarobię.
- Mogę ci puścić moją nową piosenkę? - Desperacko czekasz, aż się ukaże?
Nie, ale mój sztab tak.
Wszyscy mówią, że jest świetna,
ale ja im nie wierzę.
Dlaczego?
Bo kiedy jesteś sławny, wszyscy cię okłamują.
A mi ufasz?
Jesteś dupkiem, więc może powiesz mi prawdę.
Wypijmy za to.
Pomożesz mi?
Na dół?
Tam mam studio.
To ta piosenka, o której mówiłam.
Surówka, jeszcze niezmiksowana.
Ciężko to dostrzec Gdy na mnie patrzysz
Robię, co chcę
Jebie mnie to
Szukam czegoś słodkiego
Gdy czas coś zjeść
Lepiej uciekaj, gdy dzwonię
Bo wiem, że nie masz pojęcia Jak się za to zabrać
Padnij na kolana
Będziesz moją suką
Jestem szalona
Wiesz, że tego chcę
Możemy się zabawić
Nie muszę znać twojego imienia
Ciągnij mnie za włosy
Dotykaj, gdzie chcesz Nie bądź delikatny
Jestem szalona
Pokaż, po co przyszedłeś
Nie ma nic za darmo
Szczególnie u mnie
Lepiej bądź przy kasie Jeśli chcesz mnie poznać
Grzeczna niegrzeczna...
- Dlaczego wyłączyłaś? - Bo to tyle.
Nie podoba ci się.
Podoba. Jest dobra.
- Będzie hit. - Naprawdę?
Rozumiem, dlaczego wytwórnia chce ją wypuścić.
Czuję, że jest zbyt powierzchowna czy coś.
Dlaczego?
Bo nie jest szczera.
Czyli nie jesteś szalona?
Może wolisz śpiewać o byciu zakonnicą?
Nie jestem zakonnicą.
Jesteś pewna?
Na sto procent.
To pierwsza piosenka, jaką nagrałaś po mamie?
Tak.
Podoba mi się.
Jest dobra.
Mam jedną uwagę.
- Jaką? - Nie wierzę ci.
Skoro chcesz śpiewać o byciu szaloną,
to chociaż śpiewaj jak ktoś, kto umie się pieprzyć.
Po czym wnioskujesz, że nie umiem?
Po twoim wokalu.
Jeb się.
Spadaj.
Słuchałaś kiedyś Donny Summer?
Kiedy ona śpiewa,
nie masz wątpliwości, że potrafi się pieprzyć.
Słychać to w jej głosie.
Czuć.
A u mnie nie?
Jeszcze nie.
Śpiewasz na siedząco?
Tak.
Wstań.
Przestań przejmować się tym, co pomyślą inni.
Blokuje cię...
głowa.
Za dużo myślisz.
Musisz odciąć się od świata.
Poczuj to.
Ufasz mi?
Nie.
Nie bój się.
Otwórz usta.
Otwórz.
Teraz śpiewaj.
Napisy: Katarzyna Wolfke
Tekst polski: Bartosz Ostrowski