NA PODSTAWIE KSIĄŻKI
MIASTO W OGNIU
Hej, William.
Uśmiechniesz się do mamusi?
Bardzo cię kocham.
Powiedzcie, co się stało.
Znaleźliście kogoś? Widzieliśmy nosze.
To nic nie znaczy.
Może być na wszelki wypadek.
- Jest źle. Nie patrz. - O Boże, Mercer, kto to?
Nie wiem. Nie chcę wiedzieć.
To Bruno.
Jest tam ktoś jeszcze?
Co się dzieje?
Znał pan ofiarę? Augenblicka?
Był marszandem Williama
i jego bliskim przyjacielem.
Ale co z Williamem?
Nie ma go tam. Widziałam go dziś wcześniej.
Według świadków uciekł przed kimś na prom. Pewnie przed tymi samymi ludźmi.
I? Nic mu nie jest?
Nie ma dowodu, że coś mu się stało, ale... zgubiłam go.
Czyli jesteście pewni, że to nie wypadek?
Czemu ktoś chciał zabić Bruna?
Raczej nie chciał.
Próbował zniszczyć dowód na to, co badał William.
Ojej...
Nicky. No weź.
- Wpuść nas. - Chcemy pomóc.
W czym?
Nieważne.
- Co się dzieje? - Mówię, że to nieważne.
Wiem, co mówisz. Nie pytałem ciebie, tylko ją.
Chodzi o Nicky’ego.
- Przeżywa to, co się stało. - Hej, wystarczy.
Gdzie byłeś, Charlie?
Nieważne.
Mówiłem, żebyście dali mi spokój!
O cholera, Charlie.
Prorok Charlie.
Ty możesz wejść.
Nieszczęścia chodzą parami, chłopcze.
Nie, dzięki.
Wszystko gra?
Jak może grać?
Demon zrobił ze mnie pierdolonego diabła.
Może zawsze nim byłeś.
Wiem o tobie i Sam.
Znalazłeś zdjęcia?
Nie spodziewałem się tego.
Chłopiec dorasta.
Przykro mi, młody.
Przykro mi. Co mogę powiedzieć?
Dziewczynom podobają się muzycy. Nawet tym mądrym.
Czułeś coś do niej?
Kochałeś... Kochasz ją?
Tak.
A czy...
ona kocha ciebie?
Nie wiem.
Może przez chwilę kochała.
Dlaczego tylko przez chwilę?
Jeśli znalazłeś zdjęcia, to już to wiesz, nie?
To był wypadek, ale ją zniszczył.
Zniszczył nas.
Sprawił, że zwątpiła... we wszystko.
Jak mam tak po prostu zapomnieć o tym, co się stało?
Hej, Sammy.
Sammy. Nasze serca są czyste.
Proszę, pamiętaj o tym.
Pamiętaj o tym.
Wiedz, że...
- Jakoś to naprawimy. - Nie. Nic...
- Nic tego nie naprawi! - No weź.
Nicky, zjebało się. Wszystko się zjebało!
Straciła wiarę, Proroku.
Ja też teraz straciłem.
Nie... Charlie, rozgrzesz mnie.
Rozgrzesz mnie, Charlie.
Potrzebuję rozgrzeszenia.
Rany.
Potrzebujesz to odespać.
Amory. Co za niespodzianka.
Mam nadzieję, że miła.
Przepraszam, że tak bez zapowiedzi,
ale martwiłem się o ciebie.
I to jeszcze zanim zobaczyłem tę ruderę.
Słuchaj, choć sprawa taty jest pilna, to nie jest dobra pora.
Wygląda na to, że ostatnio żadna nie jest dobra.
Dlatego przyszedłem. Musisz być przytłoczona.
Okropna sytuacja z Keithem, zdrowie ojca, spotkanie z Williamem.
Nie mówiłaś jeszcze, jak ono poszło.
Dobrze.
W pracowni Williama wybuchł pożar.
Boże. Co z nim?
Nie było go.
Ale był tam jego przyjaciel, Bruno.
Nie żyje.
William zaginął.
- To straszne. - Uciekł przed kimś na prom.
Według policji ci sami ludzie wzniecili pożar,
ale mieszkanie Mercera nie jest bezpieczne.
- I przyszedł do ciebie? - Tak.
Kiedy usłyszałam, zaprosiłam go.
Liczę, że mnie też zaprosisz.
Nie miałam okazji poznać Bruna, ale wiem, ile znaczył dla Williama.
A teraz nie żyje.
- A William... - À propos,
co policja wie o tych bandziorach, którzy go ścigali?
Nazwiska, twarze, czy są na wolności?
A co, chcesz zostać samozwańczym obrońcą? Zamaskowanym dandysem?
Wisielczy humor. Ważny w trudnych chwilach.
Ale mam kontakt z tymi, którzy mogą pomóc.
Policją, strażą przybrzeżną, służbami ratowniczymi...
Nie szukamy ciała.
William się znajdzie, cały i zdrowy.
Panie Goodman, gdyby tylko życzenia się spełniały.
Życzę sobie, żeby pan już wyszedł.
Spełnione.
Proszę. Amory, to był ciężki wieczór.
Dziękuję, że tu przyjechałeś.
Jeśli coś usłyszymy, damy znać.
Mam nadzieję, że pan trochę odpocznie.
W obecnej sytuacji kto wie, co jeszcze się zdarzy?
Reegs, wyjdę sam.
Joł, tu Nicky. Szczerze? Nigdy tego nie sprawdzam.
- Skrzynka jest pełna... - Cholera jasna, ty skurwysynu!
Boże! Zabiłeś kogoś innego, a William wciąż może żyć!
Ty cholerny skurwysynu!
Niszczysz mi życie!
Jedź.
Co się wtedy stało?
POŻAR SKLEP SPORTOWY
PRACOWNIK SKLEPU SPORTOWEGO OFIARĄ POŻARU
Panie Yeung? Nie przeszkadzam?
Skądże.
Proszę robić swoje. Mogę wyjść.
Właściwie to nie przyszłam do Sam, tylko do pana.
Panie Yeung, Sam się nie polepsza.
Ale też nie pogarsza, prawda? Więc to dobrze.
Nie tak dobrze, jak byśmy chcieli.
Takie urazy mają swoją trajektorię.
Po paru tygodniach,
w trakcie których mózg miał szansę się wyleczyć, budzi się sam.
Tu się tak nie dzieje.
Jeszcze.
A może w ogóle.
Co chce pani powiedzieć?
Nie musi pan decydować dzisiaj ani jutro,
ale czas zacząć oswajać się z myślą,
że prawdopodobnie będzie pan musiał zadecydować.
Nie mogę.
Nie biorę tego pod uwagę.
Nigdy się nie poddam.
W takich sytuacjach to nie poddawanie się... tylko pozwolenie na odejście.
To wygląda na podanie o nakaz. Jakiś przełom w sprawie?
Może, jeśli mnie pan poprze.
Dzień po wypadku
poprosiłam o nagrania z kamer budynków naprzeciw parku.
Wszyscy odmówili.
Drogie budynki, wyższe sfery, kwestia prywatności...
Właśnie.
Broń Boże zauważylibyśmy czyjąś kochankę albo dilera.
Ale może wtedy odmowa miała sens.
Żadnego mieszkańca nic wyraźnie nie łączyło z przestępstwem,
ale jeśli teraz łączy?
Dziewczyna czekała przy domu Hamiltonów-Sweeneyów.
Williama Hamiltona-Sweeneya goniono z biur Hamilton-Sweeney Group.
To wyraźny związek.
Z kim?
Wiem z gazet, że senior ma kłopoty.
Nie było go w te dni na przyjęciu ani w biurze.
Według świadków William spotkał się z wujem, Amorym Gouldem.
- Ciężko będzie to... - Gould był też na przyjęciu.
To usprawiedliwia sprawdzenie, czy on lub inny podejrzany
jest na nagraniach.
Gould jest darczyńcą. Wspiera wydział, radę miejską, burmistrza.
Zrobi się niezręcznie.
Dzwonili ze szpitala. Dziewczyna może nie przeżyć.
Mamy ją, tę śmierć w pożarze. Teraz zaginął William.
To może być potrójne zabójstwo.
Chce mu pan anulować mandaty? Proszę bardzo.
Ale odwracanie teraz wzroku jest złe.
Dostaniesz podpis i nakaz. Może jakiegoś sędziego nie przekupił.
Dziękuję.
- Kapitanie. - Co masz?
Mamy wyniki po tym zamachu w Bronksie. Ktoś zdobył od zarąbania fajerwerków.
Ojciec Samanthy je produkuje.
Halo? Tak?
Dziękuję. Pa.
Ubieraj się.
- Co się stało? - Wiem, gdzie jest.
Przyjechałem od razu.
Dzięki.
Czemu spał u nas nauczyciel?
Ma na imię Mercer i jest chłopakiem twojego wujka Williama.
Tak, jestem nauczycielem imieniem Mercer
i jestem chłopakiem Williama.
Gdzie jest wujek? Chcę go poznać.
Mam nadzieję, że niedługo będziesz mogła.
Pa.
Kocham cię. I to bardzo.
Hej, popatrz na mnie. Wszystko ci wytłumaczę.
Hej. Nie chcę wyjść na dupka,
ale wciągasz Regan w życie Williama.
Mamy teraz sporo problemów
i pewnie zauważyłeś, że William wszystko komplikuje.
Może skomplikowało się właśnie dlatego, że byli rozdzieleni.
- Chcę tylko jak najlepiej dla Regan. - Tak, to właśnie twój priorytet.
Dam sobie radę.
Dobrze. Tylko uważaj na siebie.
Kolejna rzecz, której nie powiedział mi William.
Macie dom w Hamptons.
Choć w ogóle mnie to nie dziwi.
Tam ostatnio byliśmy razem.
Tam ostatnio byliśmy naprawdę szczęśliwi.
Po śmierci mamy tata zatracił się w pracy
i swojej nowej dziewczynie, Felicii.
William i ja byliśmy dla siebie wszystkim. Naprawdę wszystkim.
Patrz na Amory’ego. Lucyfer i jego trzy wiedźmy.
O czym mogą rozmawiać?
Planują swawole na golasa podczas sabatu przy pełni księżyca.
Pewnie złożą w ofierze stażystę z banku.
Regan, chciałbym ci kogoś przedstawić.
A mnie nie?
Nie jest w twoim typie.
Chodź.
- Okej, co ty robisz? - A oto i ona.
Córka Billa, Regan Hamilton-Sweeney.
- Cześć. - Cześć.
Przyjechała z Vassar. Cudna, prawda?
Jak aniołek Botticellego połączony z Aniołkiem Charliego.
Czemu tak mówisz? Musi być jakieś wyjaśnienie.
- To miał być komplement, prawda? - Zgadza się.
Mój ojciec mówi tak samo. Znam ten język z konieczności.
Ten bystry młodzieniec studiuje na Yale.
I tak, jest synem nowego partnera twojego ojca.
Dzięki temu partnerstwu oboje będziecie kiedyś bardzo bogaci.
Zakładając, że z fuzją wszystko się uda.
À propos fuzji, pozwolę wam bliżej się poznać.
O Boże. Przepraszam. To psychol.
- Niewątpliwie. - Tak.
W sumie to poprosiłem go, żeby nas sobie przedstawił.
Przejdziemy się gdzieś i pogadamy?
Jasne.
Słuchajcie, hej!
Bardzo wam dziękuję za przybycie.
Dzisiejszy dzień zapamiętam na zawsze,
nie tylko dlatego, że to najlepsze przyjęcie tego lata.
To także dzień, w którym Bill i ja ogłaszamy,
że zamierzamy się pobrać!
Tak!
To przyjęcie zaręczynowe!
Serio, tato?
Wiem, co o niej myślicie.
Dlatego tak nam o tym mówisz?
Prosiłem, żeby tak tego nie robiła.
Właśnie.
Dlatego takie mamy na jej temat zdanie.
Tato.
Skarbie, ciesz się razem ze mną.
Trzeba jej to przyznać.
Namówiła go do małżeństwa.
Myślisz, że jest w ciąży?
- Musi być, nie? - Co? Nie.
Przytyłaby kilkanaście kilo?
Chyba żartujesz.
Za żadne pieniądze świata.
Co się dzieje?
Nie przestawaj. Podoba mi się to.
Mój brat i ja... przeżywamy tragiczne wieści.
Tragiczne.
Może się przejdziemy. Przewietrzymy się.
Jesteśmy na dworze. Mamy powietrze.
- Hej, William. - Cześć, Bret.
Cześć.
Chodź na chwilę.
Idź, idź.
Tylko nie pozwól tacie się złapać. Nie daj Felicii tej satysfakcji.
Uważaj.
Zgadnij, kto ma klucze do domku.
Tak. Jest tam zaopatrzony barek.
Mały książę w końcu się obudził.
Nie wiedziałem, czy dzwonić po policję, czy koronera.
Nie. Proszę, nie dzwoń do nikogo.
Jesteś Jacob, prawda?
Pamiętasz moje imię.
Nie przypominam sobie, żebyś go używał. W zasadzie w ogóle mnie nie zauważałeś.
Wybacz.
Przepraszam za moje zachowanie.
- Ludzie się zmieniają. - Nie tacy jak ty.
Niech zgadnę.
Przećpałeś swój spadek
i przyszedłeś tu w nocy, żeby ukraść srebra rodowe.
Rozumiem.
No i zdaję sobie sprawę, że nigdy mnie nie lubiłeś
ani nie pochwalałeś mojego stylu życia,
ale wiem, że pracowałeś lojalnie dla moich rodziców i mojej siostry
przez wiele lat.
A przyszedłem tutaj...
bo chcę ocalić moją rodzinę.
Nie przeczę. Byłeś zepsutym dzieckiem i niewdzięcznym nastolatkiem,
ale jeśli chodzi o twój styl życia,
gdybyś choć trochę interesował się pomocą domową,
wiedziałbyś, że prowadziłem taki sam na długo przed tym, zanim był modny.
Ale tak.
Twoja mama była mi bliska. Niech spoczywa w pokoju.
Mimo wszystko twoja rodzina nie zasłużyła na to, co ją spotkało.
Tak.
I odpowiada za to jedna osoba.
Amory Gould dotarł tam, gdzie jest, przekupując kelnerów i portierów.
Znajdując brudy na te same osoby, które teraz nazywa przyjaciółmi.
Tak, wymuszenia.
Właśnie.
Ale skurwysyn był sprytny.
Chciał czegoś bardziej wartościowego od gotówki.
Czego?
Dostępu.
Wymieniał ciszę na zaproszenia.
Wkręcał się na imprezy charytatywne
i do prywatnych odrzutowców.
Wkrótce siedział już przy stoliku Bianki Jagger w Studiu 54
i nikt nie pamiętał, skąd się tam wziął.
- Kiedyś śledził mnie jeden facet. - Tak?
Myślałem, że wpadłem mu w oko, póki go nie rozpoznałem.
Widziałem go tu wcześniej z Amorym.
Był jakimś prywatnym detektywem.
Domek Amory’ego.
Co chcesz tam znaleźć?
- Dowód. - Na szantaże?
Na jego związek z postrzeleniem niewinnej dziewczyny.
Co? Morderstwo?
Aha. A co?
Nie sądzisz, że Amory może być zamieszany w coś takiego?
Wręcz przeciwnie. Amory Gould to bardzo zły człowiek.
Nie, nie mówiłam... Nie wiem, co... Odpierdol się ode mnie.
No weź. Czemu płaczesz? Podobało ci się.
Pani Regan?
Regan!
Hej!
Dobrze się bawiłeś?
Czyli wiedziałeś.
Wiedziałem, co podpowiada mi intuicja.
Ale to nie leżało w moich kompetencjach.
O to się pokłóciliście, prawda? W dniu ślubu.
Okej. Wiem, że ten ślub jest pojebany, ale do niego dojdzie.
A ty... byłaś na studiach, prawda?
Rozbijałaś się po Włoszech,
a ja zostałem tutaj,
prowadząc na całego kampanię przeciw temu przeklętemu sakramentowi.
Przez to...
tata znienawidził mnie jeszcze bardziej.
Chcesz?
Czyli nie chodzi o ślub.
Serio,
- skąd te łzy? - Proszę.
Nie płaczę, kurwa.
No weź.
Jesteś ulubienicą tatusia, ukończyłaś z wyróżnieniem studia,
jesteś przyszłością tej firmy,
a ten twój wioślarz z reprezentacji...
Nie wiem, jakie ma IQ, ale te ramiona...
Masz idealne życie, Reg.
Wytrzymam...
Wytrzymam jego obecność na ślubie.
Ale Amory mi powiedział, że tata dał mu miejsce w zarządzie.
To znaczy... że będzie w naszym życiu na zawsze.
- Nie mogę tam pracować. - Nie wiem, o kim mówisz.
Nie mogę ci powiedzieć. Nawet Keith nie wie.
Nie wie o czym? Co miałabyś mu mówić? Że kogoś przeruchałaś?
Słuchaj, Reg,
to nie sprawa Keitha.
Nie przeruchałam go.
O Boże.
To ten gość z przyjęcia w tamtym roku?
Kiedy się obudziłem, powiedział, że wyszłaś wcześnie.
Że musiałaś wracać do szkoły.
- Chciałaś ominąć korki. - Skłamał.
Kurwa.
Powinien iść siedzieć.
Tak? Z innymi gwałcicielami z Ligii Bluszczowej?
Jego słowo przeciw mojemu. Wiesz, jak to jest.
Kurwa.
Powinienem był zostać z tobą.
Nie mogłeś wiedzieć. Ja też nie wiedziałam.
Zabrał mnie do domku.
Wiesz, że tylko Amory ma do niego klucze?
Jebany Amory.
- Mówiłaś tacie? - Jasne, że nie.
- Musimy trzymać ich z dala od rodziny. - Już po fuzji.
Mówię o Gouldach.
Chodź! Musimy mu powiedzieć.
- Proszę, William, nic nie rób. - Dobrze. Przepraszam.
- Proszę. - Musisz powiedzieć tacie.
Musisz.
Nasi nowi partnerzy biznesowi nie wezmą udziału w tej uroczystości
ani w żadnej innej w przyszłości.
Regan skończyła już studia, więc dostanie miejsce w zarządzie.
Nie wiedziałem, że jest wolne.
Właśnie je uwolniłem.
To tyle?
To sprawa między twoją siostrą a mną. Odbyliśmy szczerą rozmowę.
Podejmujemy kroki, żeby naprawić tę sytuację.
Dobrze, czyli...
Myślałem, że może wykluczysz ustawiającego gwałty psychopatę
- z rodziny, ale... - William, proszę.
Nawet nie rozumiem, co teraz mówisz.
To zjadliwe i irracjonalne słowa, więc pewnie dotyczą mnie.
- Tak. I z wielką chęcią ci je wyjaśnię. - Nie!
Mam dość twoich dziecinnych wybuchów i protekcjonalnych komentarzy.
Nie mówiąc o czekach, które muszę wypisywać,
- kiedy wyrzucają cię ze szkoły. - Tak, to straszne.
Nie myśl też, że nie wiem o twoich nocnych wycieczkach do parku.
Szpiegujesz mnie?
Myślałeś, że ojciec pozwoli ci włóczyć się po mieście bez nadzoru?
Więc ty miałeś mnie pod nadzorem, co?
Dobrze. Tato...
ta osoba jest zboczeńcem,
a ona jest pazerną jędzą.
Oboje są wampirami żerującymi na naszej rodzinie!
Bill, on nie może tak do nas mówić.
- Przekroczyłeś granicę! - Jaką granicę? Proszę.
Po tym, co zrobił Regan?
- Nigdy bym was nie skrzywdził. - William, nie wiemy na pewno, co zrobił.
Tak, jest kłamcą. To jasne.
Ale nigdy się nie dowiemy, czy kłamie w tej sprawie, prawda?
- Byłam pijana. - Nie.
Tak, to było głupie!
- Serio? - Nie zniszczę przez to tacie życia.
Nie chcę zniszczyć mu życia. Naprawdę.
Chcę je uratować. Chcę uratować twoje.
Hej, Reg, proszę. Stań teraz w swojej obronie.
No już!
Wiecie co? Pierdolcie się.
Jesteście martwi w środku. Pójdę sobie, zanim mnie też zabijecie, dobra?
No to życzę miłego ślubu.
A może raczej pogrzebu?
Po tym nie widziałem ich już przez następne 15 lat.
A to co, Regan?
Co?
Była w ciąży?
Ja pierdolę.
Ten skurwiel zrobił jej brzuch.
Musiała się tym zająć przed Włochami.
DOM NIEZAMĘŻNYCH MATEK
Albo nigdy tam nie była.
Biedaczka.
O Boże.
Nie wierzę, że przeżyła to wszystko i nic mi nie powiedziała.
Gdybym wiedział, to...
Zrobiłbym to inaczej, nie? Wszystko.
Jezu. Amory ma teczki o każdym z nas. Twoja jest gruba jak książka telefoniczna.
Przedawkowanie twojego kolegi.
Każdy gość, z którym byłeś, albo który sprzedał ci dragi.
Ale nic o Nickym?
To bez sensu.
- A to co? - Dokumenty biznesowe.
To by było w osobistych, nie?
Chyba że dla Amory’ego to interesy.
- Ja pierdolę. - Chwila. Kim jest Nicholas McKay?
Nicky Chaos. To jego akta z poprawczaka. Raporty prywatnego detektywa.
„Szkody publiczne. Kradzież sklepowa.
Podpalenie.
Podpalenie. Kolejne podpalenie”.
PODSUMOWANIE DOCHODZENIA
„McKay nie bierze dożylnych narkotyków.
Może jednak cierpieć na piromanię...
zaburzenia kontroli odruchów w wyniku traumatycznych przeżyć,
zwykle spotykane u młodych mężczyzn.
Z racji na upodobanie do podpaleń
zalecam rozważenie McKaya jako kandydata do projektu LH”.
Co to jest projekt LH?
Nie wiem.
Ale wiem, kto może wiedzieć.
Muszę wrócić do miasta, natychmiast.
Autobusem albo pociągiem.
Mogę też dotankować ci tę kradzioną łódź.
Powinienem ją oddać, co?
Tak.
Zadzwoniłem.
Prosiła, żeby cię zatrzymać.
Stary, żyjesz!
Tak.
Martwiłem się.
Nic mi nie jest. Serio.
William, stało się coś strasznego.
Chodzi o Bruna.
Dzień dobry.
Poproszę o nagrania z kamer.
Azotan strontu pali się na czerwono. Chlorek miedzi na niebiesko.
Po połączeniu obu prochów dostajemy nowy kolor. Fioletowy.
Jak dziecko z kredkami.
A czarny proch?
Tak zwany pulverone. Ma pan taki?
Oczywiście. Służy do wywołania wybuchu.
Ale mam go w osobnym pojemniku.
Zamkniętym.
O cholera.
- Co się dzieje? - Zniknął. Cały.
Co można zrobić z tym, czego brakuje?
Wysadzić przecznicę.
Dobra, do dzieła. O tak.
Piękna jest.
Hej, Proroku. W samą porę.
Na co?
Nasz projekt jest skończony.
Chodź.
Poznaj...
demonicznego brata.
Dobrze. Proszę tu zatrzymać
i odtworzyć.
Jezu, zabijesz nas!
Wyłącz to!
Robię cię w chuja.
Więc to nie bomba?
O nie. To zdecydowanie bomba.
Muszę tylko podłączyć licznik i detonator.
Ale jeszcze nie teraz.
Co chcesz z tym zrobić?
Odpowiedzieć na twoje modlitwy.
A gdybym ci powiedział, że mam wiedzę, której szukałeś,
odkąd się u nas pojawiłeś?
A gdybym umożliwił ci zemstę
na diable odpowiedzialnym za postrzelenie Sam?
Wiesz, kto postrzelił Sam?
Tak. Jestem, kurwa, pewny.
To człowiek, który zabija, żeby ukryć swoje sekrety,
a Sam znała ich zbyt wiele.
Zna go pan?
- Nie widzę dobrze jego twarzy, ale... - Włosy?
Tak. I spodnie.
Wchodzi od strony parku.
Znacznik czasu.
Nie było go na przyjęciu, kiedy postrzelono ofiarę.
Pan Gould?
Słuchaj, oczywiście zależy mi na tym,
żeby sprawca za to odpowiedział.
I na pewno w najgorszych chwilach chciałem...
Dobrze, modliłem się o jego śmierć.
Ale to...
To cholernie duża bomba.
Malarz maluje.
Tancerz tańczy.
Ja sprowadzam na świat siłę, która żyje własnym życiem.
Ogień oddycha, Charlie.
Ale w przeciwieństwie do nas potrafi zmienić wodę w parę.
Ciało stałe w ciecz.
Ciecz w światło.
Ogień jest alchemikiem. Magikiem.
To poetycka sprawiedliwość, że umrze w ten sposób,
pochłonięty przez pięknego potwora, za wyzwolenie którego mi zapłacił.
Co za stek bzdur.
Zależy ci w ogóle na gentryfikacji,
artystach i marzycielach? Czy lubisz tylko palić?
- Charlie. - Nie, serio.
Jesteś tylko pojebem, który lubi ogień, a reszta jest kłamstwem,
bo poza tym podnieca cię tylko kontrola?
Musisz odejść, Proroku.
To się nie uda.
- Spoko. - Chwila.
Nie może odejść.
Czemu nie?
Za dużo wie. Wie wszystko.
Walić to. Kolejny trup nic nie zmieni.
Co? Nie!
Nie zabijesz go!
Czy ty się w ogóle słyszysz?
Ma rację. To tylko dzieciak.
Nic nie zrobi. Uspokój się.
- Przesadzasz. - Skąd wiesz?
- Zostaw mnie! - Sol!
Kogo mam znokautować?
- Tylko się rusz. - Sol! Proszę.
Za nim! Dajecie mu...
- Kurwa. - Przestań!
Proszę!
Kurwa!
Numer alarmowy. Słucham.
- Bomba. - Słucham?
Tacy jedni goście robią bombę. Ulica Henry Mechanics.
To stara restauracja. Cicciaro’s.
Jest duża. Bomba, nie restauracja.
- Kto to? Mogę prosić o więcej informacji? - Tak, proszę się pośpieszyć.
Mówi Charles Weisbarger. To nie są, kurwa, żarty.
Napisy: Marzena Falkowska