KOŚCIÓŁ ZJEDNOCZONY WATSONII SZCZĘŚLIWEGO 2010 - B BŁOGOSŁAWIONY
W PEWNYM WIEKU
Halo?
Ebony?
Nie ma jej.
Jest na Bali.
Kto dzwoni?
Nikola.
Kol!
Kol Denic?
Denic.
Brzmisz dojrzale.
W porządku, skarbie?
Mało kto dzwoni o tej porze.
Wiem.
Właśnie myślałem o Eb.
Kochany…
Nie że… Po prostu…
Przepraszam.
Dobra…
Kurwa!
Proszę pani!
Dzień dobry!
Przepraszam, że niepokoję.
- Ma pani 40 centów? - Tak.
Tyle wystarczy.
- Dziękuję pani. - Drobiazg.
Dziękuję.
Dobra.
Żeż chuj!
Miałeś nie wchodzić!
Dzwoni twoja laska.
Streszczajcie się. Ściągam coś.
- Co jest? - Do kurwy nędzy, Kol!
Wydzwaniam jak pojebana.
Ivo okupuje linię, bo coś ściąga.
Gdzie jesteś?
Błagam, tylko się nie drzyj.
Czemu miałbym się drzeć?
Gdzie jesteś, Ebony?
Nie mam pojęcia!
Jakim cudem?
Poszliśmy na plażę na jacht starego takiego typa.
Gdy koleś
po nią poszedł, Tari wyciągnęła fetę.
Normalnie wciągnęłam ociupinkę.
Z pół kreski. Nawet mniej.
Wszystko było git
i ten typ z Saint Basil miał po nas przypłynąć.
Skąd był?
- Przysięgam… - Nie słyszę.
Z Saint Basil.
Jego stary ma jacht. Skup się.
Zebrało mu się na macanki,
ale nie był obleśny, więc poszłam w to.
Wansajah i Tari szmaciły się całe wakacje, a ja byłam jak święta.
Zjadłeś śniadanie? Bo wystygnie.
Nie rozumiem z tego ani słowa.
Wiem! Po prostu…
Nie myśl, że przelizałam się z byle kim.
Był starszy, ale nie był jakimś dziadem.
Dopiero co zdał prawko. Nie mogliśmy znaleźć tego jachtu.
Siedzieliśmy na plaży, a potem…
urwał mi się film.
Ebony, to jakiś bełkot.
Nie rozumiem, jak mam ci pomóc.
Rzecz w tym,
że nie wiem, gdzie jest moja torba. Mam tylko jeden but.
I…
Sukienka, którą miałam założyć do domu kultury,
została u Tari.
Musisz po mnie przyjechać.
Pogięło cię?
Za dwie godziny musimy być w domu kultury.
Boże, Kol! W ogóle mnie słuchasz?
Nie wiem, gdzie jestem.
Jedź do Tari, zgarnij suknię
i po mnie przyjedź. Nie mamy czasu. Pojedziemy do domu kultury
- prosto stąd. - Jak mam po ciebie przyjechać?
Nie wiem! Poproś mamę, żeby nas podwiozła.
Właśnie wróciła z nocnej zmiany.
Nie zawiezie nas do…
Zaraz.
Gdzie ty w ogóle jesteś?
- Znasz nazwę plaży? - Potrzebuję netu!
Morda, kurwa!
Co?
Widzisz jakiś znak? Co to za plaża?
Jest znak z nazwą ulicy!
Idź po informator drogowy.
- Znajdź Allenby Street. - Co?
Allenby, kretynie! Ruchy!
Allenby Street. A, L, L.
Umieram z zimna.
Allenby Street jest w Reservoir, Canterbury,
w Altonie i Coburgu. W którym mieście jesteś?
W którym z nich jest plaża?
Może w Altonie?
To kawał drogi.
Sprawdź inne miasta.
Spytaj kogoś.
Nikogo tu nie ma. I nie wydzieraj się!
- Ktoś na pewno jest! - Poczekaj!
Ja pierdolę!
Dobra. Tylko się nie rozłączaj.
Znowu zapomniałam wyprać ci rzeczy?
Dziś finał mistrzostw seniorów.
Mam występ.
Mój przystojny mężczyzno.
Jestem w Altonie!
Kol, jesteś tam?
Jestem w Altonie. Zgarnij mnie!
Halo?
Kurwa! Niby jak, Ebony?
Nie drzyj japy!
Zadzwońmy do twojej mamy.
Altona to godzina drogi stąd.
Ani mi się waż, Kolu Denic!
Nie ma bata!
Do kurwy nędzy, jest 7.35!
Powinniśmy się szykować.
Wymyślimy jakąś historyjkę.
Jeśli zadzwonisz do mojej starej, nigdy już z tobą nie zatańczę.
- To jedyny sposób, żeby… - Nie waż się!
- No co? - Tylko ona może nam pomóc, Ebony!
Znasz kogoś jeszcze? Przydaj się i rusz łepetyną.
Nie mam do kogo zadzwonić.
To się nie dzieje.
Kto jeszcze ma auto?
Skoro ktoś ma auto, pewnie ma własne życie.
Dupek!
Czekaj!
Znam kogoś bez życia!
Kogo?
Jesteś tam?
Muszę się skoncentrować!
Dobra. Zrób, co ci powiem.
Słuchasz?
Tari?
Śpi.
Tari to twoja siostra?
Tak, Romeo. Jeszcze śpi.
Masz. Ty mów.
- Halo? - Dzień dobry, zastałam Adama?
Chwileczkę.
Dziękuję.
- Sam nie mogłeś? - Ich mama kojarzy mój głos.
Nie może wiedzieć, że to ja.
- Halo? - Cześć, Adam?
Tak.
- Tu Jaya. - Kto?
Podobno chodziliśmy razem do Watsonia High.
Nie wiem, o co biega,
ale ponoć twoja siostra ma kłopoty.
Jakiś homoś wbił mi na chatę.
Dam mu słuchawkę i wszystko wytłumaczy.
Nie jestem homosiem.
Co to w ogóle ma do rzeczy?
- Cześć, Adam? - Tak?
Tu Nikola. Kol.
Poznaliśmy się na „Makbecie”, w którym grała Ebony.
Nie mów nic mamie.
Udawaj, że wszystko jest spoko.
Ja i twoja siostra jesteśmy w strasznej dupie.
Gdzie teraz?
Gdzie ona jest?
- W którym pokoju? - W tamtym.
Czekaj.
- Tari? - Boże!
Tari.
Stary.
To suknia Ebony?
To jej torba.
Stary.
Wyluzuj.
Gdzie sukienka?
- Gdzie ona jest? - Nie wiem.
- Burgundowa. - Poczekaj.
- Z frędzlami. - Bez spiny.
Burgundowa z frędzlami! Widziałyście ją?
Nie.
Tak!
Boże!
Dobra!
Z nikim nigdy się nie trzymał.
Wszyscy obstawiali, że go wyleją z liceum.
Kto robi takie durne zakłady?
Trzy kumpele próbowały go przeruchać.
W sumie ja też.
Tak to już jest w Watsonia High.
Nie ma z czego wybierać.
Nie ma lekko.
Adam?
Dziękuję, Jaya!
- Luz. - Oddam ci pierworodnego.
Stokrotne dzięki.
Cześć. Jestem Kol.
- Ratujesz mi życie. - Dokąd jedziemy?
Skręć w lewo w Grimshaw, a potem…
Nie wiem, czy…
A może?
To chyba zła droga.
- To jak? - Nie wiem.
Nie wiem, czy to tędy.
Jesteśmy na Grimshaw?
- Chyba źle jedziemy. - Zdecyduj się.
Damy radę dotrzeć do Altony,
żeby być w domu kultury na 8.45?
Może być na 9.00.
Tylko helikopterem.
Może jest jakiś skrót? Od cholery tych dróg.
W godzinę?
Musielibyśmy frunąć.
W godzinę co najwyżej dojedziemy do Altony.
Musi być jakiś skrót!
Po prostu przełóżcie próbę i już.
To nie próba tylko jebane mistrzostwa.
Kumasz?
- Co ty wyprawiasz? - Zatrzymaj.
Co jest, kurwa?
Sorry.
Nie przejmuj się. To nie z ciebie.
Tylko trochę.
Ogólnie mam dziwny dzień.
Może lecieć.
Spoko muza.
Argentyńska?
Niektóre kawałki.
To z filmu.
Kiedy wylatujesz?
Jutro.
O pierwszej.
Racja.
Ebony wspominała.
Najwyżej zatańczycie na przyszłorocznych mistrzostwach.
Ebony będzie wtedy studiować w Sydney.
Wyjedzie stąd.
Na filmówkę?
Myślisz, że się dostanie?
Widziałeś, jak grała?
Łudzisz się, że ją przyjmą?
„Precz, znamię przeklęte.
Precz”!
Wredne.
Jeśli udział w przyszłorocznych mistrzostwach
zależy od tego, czy Ebony dostanie się do Szkoły Aktorskiej im. Cate Blanchett,
to nie ma co bać żaby.
To tytoń.
A co innego mógłbyś palić?
Nie palę.
Wybacz.
Wiem, co jeszcze się pali.
Grzeczny chłopczyk, co?
Nie szkodzi.
Grzeczni chłopcy mają dobre życie.
Właśnie czytam książkę
argentyńskiego pisarza.
Borgesa.
Borgesa?
- Tak? - Tak.
Uczysz się z moją siostrą i czytasz Borgesa?
Już się nie uczymy.
- Racja. - Jesteśmy po maturze.
Dopiero co.
Absolwenci.
Już jesteś zblazowany?
Wiadomo.
Przymknij się.
Czytasz Borgesa?
- Masz z 11 lat. - Za trzy tygodnie kończę 19 lat.
Dupek.
Trzy tygodnie.
Trzydziestego pierwszego grudnia?
W sylwestra.
Pierwszego stycznia.
No proszę.
W dniu końca świata.
Lepiej trzymać się z dala od komputerów.
Schronię się w jakiejś winiarni.
Jak zamierzasz świętować?
W towarzystwie trzech zalanych wujków.
- W Sarajewie. - Jezu!
Poważnie?
Jadę na ślub kuzynki.
Po raz pierwszy odwiedzę dom od wyprowadzki.
Nie boisz się, że umrzesz?
Trochę.
Pewnie podetnę sobie z nudów żyły.
Lubisz dramatyzować, co?
To twój strój estradowy czy paradujesz w tym na co dzień?
Weź się.
Z jakiego to filmu?
Muza.
Z Happy Together.
Nie widziałem.
Zdziwiłbym się, gdybyś widział.
Ale z drugiej strony
czytujesz Borgesa,
jeździsz na wakacje do Bośni
i masz dekolt do pępka.
Nigdy nie wiadomo.
Polecasz?
Ten film.
Zainspirował mnie do przeprowadzki do Buenos.
Obczaję.
Lubię filmy, z krajów, w których nie byłem.
Imigrowaliście z powodu wojny?
- Tak? - Wojna.
Nie było co jeść.
Nie było wody.
Piliśmy własne łzy.
- To akcent Drakuli? - Wal się.
Kutafon.
Czyli nie chodziło o wojnę.
Przylecieliśmy tu w 1991.
Tata był inżynierem.
I co teraz robi? Jeździ taksą?
Nie żyje.
- Kurwa. - Tak.
Przykro mi.
Nie rusza mnie to.
- Serio. - Spoko.
Minęło pięć lat. Nawet więcej.
Teraz czekam, aż kipnie wujek.
Mieszkamy u niego.
Choruje?
Nie.
Po prostu
jest psycholem.
Nie obraziłbym się, gdyby kopnął w kalendarz.
Zabij go, a ja zabiję kogoś dla ciebie.
To z Nieznajomych z pociągu.
To też dobre kino.
Jesteś nieźle pierdolnięty, co?
Troszkę.
Podoba mi się to.
Chyba.
Naprawdę przeprowadzasz się z powodu filmu?
Wiesz, że studiowałem lingwistykę i mam magisterkę z filologii hiszpańskiej?
Z uniwerku w Melbourne?
Tak.
Wychodzi na to, że w liceum też byłeś grzecznym chłopcem?
Nie określiłbym się w ten sposób.
Jaya opisała cię jako terrorystę samotnika.
Pewnie wzięło to się stąd, że nigdy nie utrzymywałem
kontaktu wzrokowego.
I miałem problem
z robieniem min, które wyrażałyby pozytywne emocje
i otwartość.
Wyglądałem jak morderca.
Nie potrafiłem wyrażać prawdziwych emocji.
Na uniwerku będzie lepiej, prawda? W porównaniu do liceum.
W porównaniu tego legowiska tępaków? Nawet kamienie nerkowe są lepsze.
Moim priorytetem jest uniwersytet w Melbourne.
Chcę iść na behawiorystykę.
Jesteś łebski, poradzisz sobie.
Też byłem łebski.
Ale na studiach wszyscy są łebscy.
Czemu wybrałeś hiszpański?
Szczerze?
Ze względu na Latynosów.
Są cholernie seksowni.
Tak?
Kumam.
Masz rację. Jak ta modelka,
Gisele.
Masz inne kasety?
Z tyłu powinno być całe pudło.
Co to za klamoty?
Muszę oddać eks.
Niepotrzebnie zamieszkaliśmy razem.
Eks z Francji?
- Z Macedonii. - Ale słuchała francuskiej muzy?
Spójrz, masz piekarnię.
Moje imię pisze się inaczej. K-O-L.
PIEKARNIA COLE'A
Ebony wymyśliła to zdrobnienie.
Romantyczne.
K-O-L.
Kol.
Józef K.
MASARNIA JOSEPHA KAYE
Powodzi mu się, otworzył masarnię.
Nawiązujesz do Kafki? Czytałeś go?
Na chuj pytam. Oczywiście, że tak. Czytałeś Zamek?
Proces.
- Podobał ci się? - Tak.
- Tak? - Dał mi do myślenia.
- Ulubiona książka? - Wielkie nadzieje.
- A twoja? - Pod wulkanem.
- Nie czytałem. - Szok.
Liczyłem na dogłębną analizę.
- Bingo, esplanada! - Bingo?
Morda. Jedź wzdłuż plaży i wypatruj Allenby Street.
I budki telefonicznej.
Obiecałeś Jayi pierworodnego?
K-O-L-U?
A co ja dostanę?
Kolejną piątkę dzieci.
To rozpocznij rozpłód.
Książki muszą poczekać.
W tym stroju wyrwiesz każdą.
Laski będą się ustawiać w kolejce.
Zabiorę się do dzieła.
Trzymam kciuki.
Allenby.
Cicho.
Widzę budkę!
To…?
Nie wierzę.
Pobudka, księżniczko.
Srogi zgon.
Spójrz na nią.
Twoja macedońska eks mnie zabije.
Luz.
To spoko gość.
Nie spieszyliście się, kurde.
Nie ma za co, świrusko.
Przejmę mapę.
Klimatyzacja!
Trzeba było zadzwonić do mamy.
Wrócimy inną trasą.
- Pilnuj drogi. - Spoko, ziom.
- Dasz radę? - Łatwizna. W pytę.
Jedziemy.
- Do dechy. - Jedziemy na Kororoit Creek,
potem Geelong Road i Dynon.
Będzie git.
W dechę, ziom!
Chuj z tym.
Zatrzymamy się na burgera? Zdycham z głodu.
Masz dziewczynę, Kol?
Nie.
Bo lecisz na moją siostrę?
Nie.
Wiadomo, niezła z niej laska.
Ale po prostu się kumplujemy.
Nie jestem w jego typie.
A kto jest?
Nie wiem.
Ktoś oczytany.
Ktoś, kto czytał Borgesa?
Co?
Wystarczy Kafka.
Oczywiście, że się pokochaliście,
pieprzone nerdy.
- Eb? - Czego?
Zahaczymy o dom kultury?
Lada moment ogłoszą zwycięzców.
Możemy zajrzeć
i poklaskać.
Do kurwy nędzy! Musisz robić z tego dramę?
Przegapiliśmy jedne pedalskie zawody. Wielka mi tragedia.
Musisz odstawiać szopkę?
Taniec to nie wszystko.
Skup się, żeby wreszcie wydorośleć.
Bez jaj. Lady Makbet opieprza Nikolę, królową dramy.
- Przyganiał kocioł garnkowi. - Ssij pałę, cioto.
Na aktorstwie cię pokochają!
Boże! Weźcie precz moją kobiecą naturę, duchy pedalskie.
Pierdol się, Adam.
Normalnie legalnie wykarmiacie zbrodnicze plany.
Nie żartuję, odpuść.
Tak se myślę, niechaj wypełni mnie najzajadlejsze okrucieństwo.
Była świetna, co?
Wymiotłaś jako Lady Makbet, Ebony.
Jestem taki dumny.
Boże! Precz, pedalska plamo. Nie paskudź mnie.
Co jest?
Ebony!
Bez jaj.
Eb!
Dokąd idziesz?
Eb!
Przepraszam.
Masz rację.
- Jestem do niczego. - Przepraszam.
Jesteś wybitną aktorką.
Każdy tak mówi.
Nieprawda.
Właśnie że prawda!
Jesteś następną Nicole Kidman.
To jebane drewno!
Rzeczywiście, jest do dupy.
Jesteś następną Cate Blanchett, Eb.
- Nie dostałam się. - Dostaniesz się!
Nie słuchasz.
Wczoraj przyszło pismo.
Nie przyjęli mnie.
Jebać tę szkołę!
Chuj z nią.
Te pizdy się nie znają.
Poważnie.
Chuj z Cate Blanchett.
Bijesz ją na głowę.
Kocham cię.
Cymbał.
Wracajmy do auta.
Pierdolony rzęch. Pierdolony Adam.
Rozwaliło mnie to, mamo. Poszliśmy z Kolem na jednego drinka,
żeby wyluzować przed występem,
a potem normalnie urwał mi się film.
Spaliśmy do rana.
Wiem, jak to brzmi…
Boże!
Kurwa, nigdy mi nie wierzysz!
Czemu łudziłam się, że teraz będzie inaczej?
Boże!
Denerwowaliśmy się przed mistrzostwami i poszliśmy poczilować.
Kompletnie nas odcięło. Nie wiemy, co się stało.
Boże, przysięgam, obudziliśmy się ze zrytymi mózgami.
Czekaj!
Chyba cię porąbało!
Jesteś szurnięta! Mam tego dość!
Nie mam siły na twoją histerię!
Jak Fay to przyjęła?
Po prostu jedź.
Od kiedy roi się tu od Europejców?
Jezu!
Masakra.
Też powinieneś zadzwonić do swojej mamy.
Nie wybierała się na pokaz.
Lipa, że cię nie wspiera.
Pracuje na trzy etaty.
Praktycznie nie ma kontaktu z rodziną.
To wszystko z myślą o mnie.
Pięćdziesiąt trzy.
- To my. - Dzięki.
Donegal!
Adam Donegal.
Stary!
Nie poznajesz mnie?
Travis Mellor.
Gdzieś się zaszył?
- Co? - Pytasz mnie?
Twojego brata. Ale ciebie też miło widzieć.
- Jestem Mellor. - Cześć, Ebony.
Nie rozpoznałem cię.
Wiadomo.
Wyhodowałem bicki.
Spoko.
Nie dlatego.
- Wbijasz później? - Dokąd?
Na urodzinową wiksę Boon-Doga.
Boon-Doga?
Co to za jeden?
Bez jaj.
Zgrywasz się?
Byliśmy w jednej szkole przez sześć lat.
- Udaje, że się nie znamy? - Tak.
Wszyscy próbujemy zapomnieć o Watsonia High.
Co racja, to racja.
Kojarzysz siorę Boon-Doga?
Moją narzeczoną.
- Coral? - Birch?
Wiksa jest na ich kwadracie.
- Wpadnijcie. - Totalnie!
Mieszka za wypożyczalnią kaset, niedaleko Tari?
- Dokładnie. - Chętnie.
- Jestem za. - Spoko.
- To impreza tematyczna? - Wstęp tylko z chorobą weneryczną.
Nie, nieszczególnie lubią się wysilać.
Najlepiej przyjdź w tym bikini.
- No i git. - Spoko.
- Do wieczora. - Wiadomiks.
Fajsko.
Do zobaczenia, Donegal.
- Do potem. - Pa.
Cześć.
No i git, ziom.
Wiadomiks.
Coral Birch to jebana zdzira,
ale bankowo tam idziemy.
Nie ma mowy.
Zaprosił mnie.
Ja odpadam.
Jestem Adam i jestem przegrywem.
Kocham cię.
Chodźcie.
Chodź.
Cześć.
Fay! Dzień dobry!
- Co słychać? - Do stołu. Ale już.
Miło cię widzieć.
Dociera do ciebie, ile mnie to kosztuje?
Dociera czy nie?
Co takiego niby zrobiłam?
Szlajasz się po nocach z jakimiś gachami.
Jakimi znowu gachami? Byłam z Kolem.
Zdajesz sobie sprawę, ile robię dla dobra tej rodziny?
A ty, ile ja? Jak śmiesz umniejszać mój wkład?
Wychodzę z siebie, żeby dotrzeć na pokaz, a ty się nie zjawiasz.
- Wiesz, jak się poczułam? - Byłam z Kolem.
- Ale mnie wkurzasz. - Całą noc?
Nie machaj mi łapami nad głową, bo zwariuję.
- Cofnij się. - Nie wierzę!
- Jak zwykle wciskasz kit. - Nieprawda.
- Boże! - Mówię prawdę!
- Szlaban? - Wiesz, ile wydałam na lekcje tańca?
To nie moja wina.
Wybacz.
Ebony chyba chciałaby odzyskać pokój.
Kurde.
- Luz. - Przepraszam.
Nie szkodzi.
Jesteś głodny?
Która godzina?
Pora na kolację.
Nie zaszkodziłoby,
gdybyś zmienił koszulę.
Czemu?
O co chodzi?
To kolacja pożegnalna.
Chodź.
W porządku?
Tak.
Możesz założyć to
i to.
Kto to?
Tori Amos.
To gejowska ikona?
Jest uniwersalnie zajebista.
Miałem na myśli,
czy jest
jak Madonna i Barbra Streisand.
Tori Amos nie ma nic wspólnego z Barbrą Streisand.
Spoko.
Sorry.
Nie szkodzi.
Żeby nie było,
jestem tolerancyjny.
Wiesz, pełen luz.
Że jesteś gejem.
No co?
Nieważne.
Zassam to z Napstera?
Co za album?
To b-side singla.
Kumam.
Proszę.
To koszulki, których nie noszę.
Dzięki.
Chodź.
Dwadzieścia trzy.
Już niedaleko.
Kiedy oddałeś kasety?
Kiedy spałeś, królewiczu.
Zatrzymaj.
Goran nie będzie za nią tęsknił.
A więc to był…
Goran.
Jest…
architektem.
O imieniu Goran.
- Mój kuzyn tak ma na imię. - Tak?
To Macedończyk?
- Serb. - Kumam.
Mam pochodzenie serbskie, bośniackie i jugosłowiańskie.
Jugosłowiańskie?
Jak to możliwe?
Mam objaśnić przemiany geopolityczne w 45 sekund?
Przemiany geopolityczne.
Co za zwrot!
Wkuwasz trudne słówka ze słowników i ćwiczysz przed lustrem?
- Nie. - Akurat.
Robisz to, co?
Przemiany geopolityczne.
Dobra.
Panie Nikola Denicu.
To była fascynująca przygoda. Czysta przyjemność.
Może wymienimy się mailami?
Mój to…
czemu-adam-nie-potrafi-czytać@hotmal.com.
Przekażę ci przez Ebony.
Wątpię, żebym w Argentynie miał neta.
Kumam.
Cóż…
Naprawdę…
cieszę się,
że cię
poznałem.
Tak myślę.
Wiem.
Na pewno.
Tak.
I…
bezpiecznego lotu,
powodzenia na doktoracie…
i…
tyle.
Dobra.
Idę.
Cześć.
Kolya wrócił.
Chodź, kochany.
- Poczęstuj się. - Nareszcie.
Dopiero co byłem w restauracji.
Przyszedłeś w sam raz na mecz.
Od dziecka nie przepada za piłką nożną.
Zawsze wolał się zaszywać z książkami.
Prawdziwi faceci interesują się sportem.
Nie przeginaj z książkami. Jeszcze ci przez nie odbije.
- Jak jego zdurniałej matce. - Dajcie mu spokój.
Co to za cudaczne wdzianko? Jesteś narcyzem?
Też byliśmy w restauracji. Zimą.
- Smakowało wam? - Średnio.
- Piłka nożna zrobi z ciebie faceta. - Potrzebuje porządnej dawki.
- Siadaj, młody. - Zaraz wrócę.
Cześć.
Potrzebuję magnetofonu.
- Nowa koszula? - To długa historia.
Jak występ?
Co jest?
Dzwoni Ebony.
Co znowu?
Dzięki Bogu. Obstawiałam, że śpisz.
Jestem u Coral. Wbijaj.
- Co? - Spadaj.
Co?
Masz szlaban.
Wymknęłam się. Mama może mi naskoczyć.
Widzimy się.
Coral!
Ktoś zarzygał ci wycieraczkę.
Cześć, Coral.
Cześć.
Znamy się?
Jestem Nikola. Chodziliśmy razem na ekonomię.
Ebony mnie ściągnęła.
Jest tu?
Kojarzysz ją?
Jesteś, mule.
Nie spieszyłeś się.
Co jest, kurwa?
Tari mówiła, że jest tu jakieś ciacho,
i próbuję typa wyczaić.
Znalazłaś.
Co? Nie, ten koleś jest biały.
To ja.
Jest Australijczykiem.
Czyli odpadam, bo jestem z Nikaraguy.
Namierzmy go, Kolly.
Jak się wymknęłaś?
Z pomocą Adama.
Z drogi, pachoły.
Jeśli to ten koleś, o którym myślę, wynagrodzi mi to cały rok posuchy.
- Zaraz będę leciał. - Boże, to on!
Niby który?
Ale się denerwuję. Dobra.
- Cześć. - Cześć, Eb.
To Brayden.
- Cześć. - Cześć.
Jestem Ebony.
Miło cię poznać.
- Ciebie też. - Proszę, mleko z Bailey's.
Chyba poznaliśmy się u Samary?
W dniu wagarowicza.
Nie ogarniałam, co się działo.
To Tamagotchi. Zabiłaś je?
- Tak? - Tak.
- Nie znosiłam jej. Chodząca tragedia. - Boże.
Cześć!
Gwiazdo wieczoru.
- Chodź. - Boże!
- Dawaj. - Nie wierzę.
Przyszedłeś. Niech no cię uściskam.
- Śmiało. - Cześć!
Dawaj, na misiaczka!
No chodź.
Spoko, przytulas na odległość też może być.
Do dzieła.
O tak.
Nie wiedziałem, że się znacie.
Ten zjeb udaje, że mnie nie zna,
ale normalnie jesteśmy parą.
- Akurat. - Właśnie że tak.
Nie zgrywaj się.
Co ty pleciesz?
Co? Kumam. Boże!
Dobrze ci w tej koszulce.
Wiecie, na co mam ochotę?
Spizgać się z tobą.
- Odpadam. - Nie masz wyjścia!
Loredana, rusz grube dupsko i przynieś bongo.
Ruchy, to pilne!
Zabieraj te obleśne buciory.
Wyluzuj.
- Jak leci? - Łapy precz, Adam.
Luzuj wora.
Po coś tu przylazł?
Dawaj!
Dobrze. Elegancki buch.
Zielsko dobrze robi na psychikę, bo pomaga się zrelaksować.
Jak to się robi?
- Nie wierzę. - „Jak to się robi?”
Wymiatasz!
- Tak uważasz? - Wiadomo.
- Wymiata? - Jest przeuroczy.
Zielsko dobrze mu zrobi.
Oczyści mu umysł i poczuje się lepiej.
- Dawaj, Kol. - Do dzieła.
- Wciągnij dym. - Jedziesz!
Nie całował żadnej laski.
Ani razu.
Hardo!
Żyjesz?
- Nie dramatyzuj. - Nic nie czuję.
Towar jest dla ciebie za słaby?
Co myślisz o Coral?
Która to?
Nie poznałaś jej?
To wredna sucz, ale całkiem miła.
- Spoko. - Tak.
Skumałybyście się.
Czy ja wiem? Sucz to sucz.
- Uważaj! - Debil!
Sorki.
- Kurwa. - Coral.
Niechcący.
Jebany trep.
Czy…
Adam jeszcze tu jest?
Lecisz w chuja?
To brat Ebony.
Wypierdalaj z mojego domu.
Nagadaj mu!
Wracaj do Czechosłowacji, kurwa!
Na co się gapisz, złotko?
Mam zawołać narzeczonego?
Chętnie rozkwasi ci facjatę.
Jebany pedzio.
Nie można cię na chwilę zostawić. Dokąd idziesz?
Wskakuj.
Poszedłem się odlać i zniknąłeś.
- W porządku? - Tak.
Koszmarna impreza.
Żartujesz?
Nie imprezuję.
Nie znam się.
Jesteśmy.
Gdzie Ebony?
Wątpię, żebyś obchodził ją jak ona ciebie.
Obiecasz mi coś?
Odetnij się od niej.
Przy pierwszej okazji.
Mówię to z troski.
Obiecujesz? Zasługujesz na lepszych przyjaciół.
Jesteś dla niej za dobry.
Kocham Ebony.
Nie romantycznie, rzecz jasna.
Jako przyjaciółkę.
Ja jebię.
Wiem, że bywa chodzącą tragedią,
ale…
wierzę, że…
ściągnęła mnie na imprezę, bo chciała mnie przeprosić.
Zadzwoniła, bo ją o to poprosiłem.
Poza nią nie mam…
zbyt wielu przyjaciół.
Tylko nie mów jej tego.
Przepraszam.
Pewnie chcesz iść spać.
Wybieram się na przejażdżkę.
Mogę dołączyć?
Ebony nigdy nie mówiła, że jesteś…
Kim?
Lingwistą?
Nie, że jesteś…
No wiesz.
Sodomitą?
Nie kryłeś się z tym
w liceum?
W Watsonia High?
Bez jaj, kurwa.
Poznałeś tam jakiegoś geja, który się z tym nie krył?
Nie.
Wszyscy byli hetero?
Dziewięciuset uczniów
i sami wzorcowi heterycy.
Bez wyjątków?
Okłamałem cię.
W sprawie Kafki.
Przeczytałem Proces,
ale go nie zrozumiałem.
A co z Borgesem?
Walczę z nim.
Praktycznie niczego nie ogarniam.
A w sprawie Bałkanów?
Twoja mama jednak jest Australijką?
Naprawdę pochodzę z Bałkanów.
Niestety.
To wszystko?
Czy w czymś jeszcze minąłeś się z prawdą?
Zaczekaj.
Cholera!
Przepraszam.
- Wybacz. - Nie szkodzi.
To nic.
Mogę dojść po raz drugi.
Szykuj się.
Przyjechałeś po mnie.
Jak długo robi się doktorat?
Wybacz.
Durne pytanie.
Wcale nie.
Rozumiem.
Mogę cię odprowadzić?
Chodzi o mojego wujka.
Nie musisz się tłumaczyć. Rozumiem.
Chuj z tym.
Obiecaj, że kogoś poznasz.
Dobrze?
Mój piękny.
Ostrożnie.
Co za przypadek,
że przylecimy w tym samym czasie.
Kilka tygodni temu bym tak pomyślał.
Ale skoro mamy apokalipsę
spowodowaną wybuchem wulkanu, jakoś mnie to nie dziwi.
Ile razy odwołali ci lot?
Dwukrotnie.
A tobie?
Pierwszy samolot przetrzymali 22 godziny, drugi – 26 godzin,
a trzeci – 42 godziny.
Miałeś fart.
- Tak. - Owszem.
- Cuchnę jak farciarz? - I to jak.
Boże.
Melbourne.
Nie tęskniłeś?
Nie.
Ale dom to dom.
Niestety.
Gdy byłem nastolatkiem,
wmawiałem sobie, że zwiedzę świat i przeżyję mnóstwo przygód.
Poznam oświeconych ludzi.
I poczuję jakąś więź.
Kurwa. Przepraszam.
Za co?
Nie minęły nawet cztery minuty,
a ja zafundowałem ci egzystencjalny samogwałt.
Właśnie za to cię lubię.
Dobrze, że to się nie zmieniło.
W odróżnieniu od całej reszty.
- Jestem zgorzkniałym zgredem. - Przymknij się.
W niedzielę gorący twink nazwał mnie tatuśkiem.
Nie wierzę.
Tatuśkiem?
No cóż.
Nie chciałem nic mówić,
ale dokładnie to samo pomyślałem na lotnisku.
Ja pierdolę, zmieńmy temat.
Opowiedz o sobie.
Mieszkasz nadal w Buenos?
Wiem jedynie, że jesteś jednym z tych przekozaków,
którzy nie korzystają z social mediów.
- Żyję w Gwatemali. - Jakżeby inaczej.
Pracuję charytatywnie.
Pył wulkaniczny dotarł aż do Gwatemali?
Przyleciałem ze Szwajcarii.
Byłem na konferencji.
Elegancko.
Byliśmy w ośrodku narciarskim, gdzie noc kosztuje 3000 $,
i rozważaliśmy, jak rozwiązać problemy biedoty.
Rozwiązaliście je?
Co do jednego.
- Akurat. - Tak.
Czujesz się brudny czekaniem w samolocie, a ja przez konferencję, więc…
A ty, jak zarabiasz kieszonkowe?
Prowadzę badania nad zdrowiem publicznym na uniwersytecie w Bristolu.
W Anglii.
No co?
Jakim cudem nadal przyjaźnisz się z Ebony?
Nie mamy kontaktu.
Nie rozmawialiśmy od pięciu albo sześciu lat.
Ale kisiłeś się 37 godzin w samolocie, lecąc przez pył wulkaniczny
specjalnie dla niej.
Cóż…
Nie tylko z nią chciałem się zobaczyć.
To był dobry pretekst.
Nocujesz u mamy?
- Przeniosła się do Bendigo. - Tak?
Z moim bratem.
Znalazła tam pracę.
I wychowuje wnuka.
Czadowo.
Nie nudzi się.
Odwiedzę ją za kilka dni.
Czyli zatrzymasz się u wujka?
W życiu.
Nie chcą mieć ze mną nic wspólnego.
Ani z moją mamą.
Dlaczego?
Odkryli, że rucham faciów.
Nieakceptowalne.
A ty, gdzie nocujesz?
W hotelu obok Bundoora Parc?
Ugościlibyśmy cię.
Mam blisko do kościoła.
Kto bierze ślub kościelny?
Kto w ogóle bierze ślub?
Chcesz się przywitać?
Odwiozę cię do hotelu.
Co?
Będę wam zawadzał.
Nie.
Nie wywiniesz się.
Jedziesz do nas.
Cześć! Wejdźcie.
- Mamy komplet. - Boże!
Wspaniale.
Boże, dasz wiarę?
Jak się macie?
- Co słychać? - Niech no cię uściskam.
Boże, masz mięśnie.
W SkyBusach zawsze mnie mdli.
- Tak. - W porządku.
Wygląda dobrze.
- Jestem Rhiannon. - Nikola.
Nikola.
W Bristolu? Gdzie to jest?
Wychowałem się tutaj. Jestem przywiązana.
Nie chciałabym opuścić Australii.
- Nie? - Raczej nie.
Masz metkę na podeszwie.
- Adam, musimy dziś razem zatańczyć. - Nie tańczę.
- Ze mną zatańczysz. - Popsuję wesele.
- Zgódź się. - Nie. Kol jest tancerzem, prawda?
- Tak? - Po kilku kieliszkach.
Zatańczymy.
To było słodkie, że nagle po tylu latach zadzwoniłeś.
Akurat byłam na Bali.
Faktycznie.
Było mi wstyd. Zapomniałem o różnicy czasowej.
Nieźle mnie nastraszyłeś.
Mama namówiła mnie, żeby zaprosić cię na wesele.
Wiadomo.
Wybacz, Fay.
- To był dobry pomysł. - Coś mi się przypomniało.
Gdy woziłam was na zajęcia taneczne,
Kol zawsze wychodził za wcześnie i biedak marzł na poboczu.
Słodziaczek.
Wszyscy goście są gejami?
- Trochę na to liczę. - Nie przeginaj z winem, Rhiannon.
Lepiej zrób pauzę.
Pamiętam cię.
Kol Denic.
Też cię pamiętam, Coral Birch.
Zmieniałam nazwisko na Davidovich.
Wyszłaś za Serba?
Owszem.
Živeli.
- Tak się to wymawia? - Nie machaj kieliszkiem.
Bardzo blisko.
Živeli.
Uważajcie z tym winem. Jeszcze kogoś oblejecie.
Też planujesz wziąć ślub, Kol?
Cóż…
o ile zalegalizują gejowskie śluby.
Adam to obszedł. Dopiero co się pobrał.
Tak?
Tak.
W Nowym Jorku?
W Toronto.
Mój mąż nie jest Amerykaninem, tylko Kanadyjczykiem.
Poważnie? Super.
Tak.
- Matt nie mógł przylecieć? - Jest w podróży służbowej.
Nie wiedziałam.
Na weselu będzie też… Nie pamiętam imienia. Tari?
Kto by ją tu chciał?
- Živeli! - Ostrożnie!
- Nic się nie stało. - Boże, Rhiannon!
- To tylko koszulka. - Nie mówiłam?
Poplamiłaś mu białe buty.
- Przebierz się u Ebony. - To na górze.
- Idź do mnie. - Niechcący.
Nie szkodzi.
- Wznosiłam toast. - W porządku.
- Chodź. - Wypierze się.
- Nie szkodzi. - Nie wierzę.
Przykro mi, Kolly.
- Nic się stało. - Przepraszam za nią.
Pamiętasz, który pokój?
- Tak. - Na pewno?
Śmiało przesuń, co chcesz.
- Jeszcze jedna afera i dostanę szału. - Przerzucimy się na proseczko.
- Dobry pomysł. - Tak.
Makijaż wygląda gorzej niż na zdjęciu.
Lecę do hotelu.
Zamelduję się i zdrzemnę.
Wezmę klucze.
Nie trzeba. Zamówiłem taksę.
- Co takiego? - Pojadę taksówką.
Odwołaj ją. Zawiozę cię.
Widzimy się na miejscu.
- Może być? - Nie.
- Oświadczam, że ja, Jacob Curtis Stewart… - Oświadczam, że ja, Jacob Curtis Stewart…
Biorę ciebie…
Ebony Katrino Donegal…
Biorę ciebie, Ebony Katrino Donegal…
Lecą na miesiąc miodowy na Bali do Kuta Beach.
Mają wspaniały ośrodek. Mogą się byczyć w basenie.
Też chciałabym polecieć, ale wolą być sami.
- Zatańczymy później? - Zdecydowanie.
Znalazłaś swój stolik? Tam jest rozpiska, kto gdzie siedzi.
- Bez problemu. - Boże!
Cześć.
Jestem Jenny.
Nikola.
Naprawdę dziś rano?
Poważnie?
Jestem kretynem. Przyleciałem tu trzy miesiące temu.
Nie wracałbym, gdybym wiedział o weselu.
Te loty nieźle przetyrały mnie i moje konto.
Ale przyleciałeś, dla Ebony.
Myślałam, że posadzili mnie przy stoliku dla randomów,
ale chyba jesteście blisko.
Tak.
To moje dzieci. To Bentley.
Jest starszy, bo jest wyższy.
A to Shaquira.
- Piękna. - Dziękuję.
Jest młodsza. To dziewczynka.
Gdy dorośnie, chce zostać dentystką.
Lubi wycinanki.
- Widać libańskie pochodzenie? - Tak.
No wiesz co?
Zaprosiła samych homosiów.
Kol!
Wymiatasz, człowieku!
Boże!
Mam prośbę. Zejdźcie mi, kurwa, z oczu.
Taniec państwa młodych mi się podobał, ale to było niesamowite.
Geje to najlepsi tancerze. Taka prawda.
Oglądałam dokument o niedźwiedziach polarnych i…
Pięknie wygląda, prawda?
Dziękuję.
Poważnie?
Jak się poznaliście?
W pracy.
Dawno?
Pięć lat temu.
Jesteś szczęśliwy?
Durne pytanie.
Tak już mam.
Jestem przegrywem.
Nie mów tak.
Taka prawda.
Jestem.
A to dlatego,
że moje życie
zatrzymało się,
gdy poczułem to,
co tamtego dnia.
Czasami…
Bardzo często…
myślę sobie,
„Kurwa!
Jestem szczęściarzem”.
Rozumiesz?
Nikt inny w tym mieście nie doświadczył czegoś takiego.
Spotykałem się z różnymi chłopakami.
I to wieloma.
Nie znali tego uczucia.
Jestem wyjątkiem.
Tylko ja go doświadczyłem.
Jestem szczęściarzem.
Codziennie,
tydzień po tygodniu,
miesiąc po miesiącu
myślę sobie…
„jestem szczęściarzem”.
Bo tamto uczucie…
Masz klucz?
Nie chcę się pieprzyć.
Ja też nie.
To czego chcesz?
Przytulić cię.
Mój piękny.
Napisy: Karol Gajos