อิชิดะคุง
อิชิดะ
พูดอะไรสักอย่างทีเถอะ
อิชิดะ
คุโรซากิคุง
อิชิดะ
รูเคีย
(หลังรุกราน อดีตที่ทำการหน่วยที่หนึ่ง)
ไม่ยิงมันให้ตกเรอะ
คิดจะรอต้อนรับพวกมันเข้าเมืองหลักหรือไง
นี่ก็อยู่ในแผนด้วยงั้นเหรอ
เจ้าอาวาสมานาโกะ
(หลักรุกราน เขตเมือง)
ตายจริง ถึงกับโดนซัดกระเด็น มาพร้อมกับซันเท็นเคชุนเลยเหรอเนี่ย
โดนเข้าให้เต็มๆ เลยนะ
ทั้งสองคนไม่ได้หัวกระแทกกันใช่ไหม
อิจิโกะ พวกเราเองก็ช็อกพอๆ กันนั่นล่ะ
นิสัยอย่างหมอนั่น
ถ้าเลือกจะเข้ากับพวกควินซี่
หมายความว่าเขาได้เตรียมใจ และคิดมาเป็นอย่างดีแล้ว
อือ รู้แล้วล่ะ
รู้มานานแล้วล่ะ
ตั้งแต่สงครามครั้งนี้เริ่มต้นขึ้น
ฉันก็คิดมาตลอด
ว่าในเมื่อนี่คือสงครามระหว่างยมทูตและควินซี่
ฉันและอิชิดะก็คง…
แต่ว่าพวกเราต่อสู้ เคียงบ่าเคียงไหล่กันมาโดยตลอด
อิชิดะน่ะ…
เป็นพวกพ้องของเรา
อื้อ
ถึงจะไม่รู้ว่าเจ้านั่นคิดยังไงก็เถอะ
ถ้าอย่างนั้น
ที่พวกเราต้องทำก็เหลืออย่างเดียวแล้วสินะ
ใช่ ฉันจะไม่ยกโทษให้เจ้านั่น ที่จากไปโดยไม่ตอบอะไรพวกเราเลย
อย่างน้อยฉันก็จะตามไปถามเหตุผล ว่าทำไมถึงทำแบบนี้
แล้วถ้าเหตุผลฟังไม่ขึ้นละก็
ฉันจะอัดให้คว่ำแล้วพากลับมาซะ
แล้วถ้าเหตุผลเขาฟังดูเข้าท่าล่ะ
ถึงงั้นก็จะอัดให้คว่ำแล้วพากลับมาอยู่ดี
นั่นสินะ
จริงด้วยนะ
ว่าแต่พวกเราจะไปกันได้ยังไงล่ะ
โอ๊ะ มาช้าไปก้าวหนึ่งสินะครับ
คุณอุราฮาระ
เอายังไงดี
อยากให้ช่วยเตรียมตั๋วสำหรับ ไปยังวังราชันวิญญาณไหมครับ
รบกวนด้วย
เป้าหมายของพวกควินซี่ไม่ใช่เซเรเทย์
แต่เป็นวังราชันวิญญาณงั้นเหรอ
พวกมันมีแผนอะไรกันนะ
คิดจะไล่ตามไปงั้นเหรอ
พวกเรายังไม่ตายซะหน่อย
คุโรซากิ อิจิโกะหายไปไหนแล้ว
หัวหน้าหน่วย ข้ามาช่วยแล้ว
มีแต่เจ้านั่นที่จะปล่อยไปไม่ได้เด็ดขาด
ไม่เป็นอะไรใช่ไหม รูเคีย
อือ โทษทีนะ
สัมผัสได้หรือเปล่า
อืม ดูเหมือนจะไม่ได้คิดไปเองสินะ
ทำไมกัน อิชิดะ…
อะไรกัน
พวกเจ้าก็หงุดหงิดเจ้าอิชิดะ อูริว เหมือนกันหรอกเหรอ
พวกเราเองก็หงุดหงิดเจ้านั่น
ถ้าอยากจะฆ่ามัน
ข้าจะร่วมมือด้วยก็ได้
ว่าไงนะ
อย่ามาพูดจาไร้สาระน่า เจ้าหัวหงอนไก่
- หัวหงอนไก่งั้นเรอะ - ไม่ต้องร่วมมือกับคนอย่างเจ้า
- ถึงคิดว่าไม่น่าใช่ก็เถอะ แต่เจ้า… - พวกเราก็ซัดเจ้านั่นได้อยู่ดี
คงไม่ได้กำลังพูดถึงทรงผมโมฮ็อค สุดแสนจะเฟี้ยวฟ้าวของข้าอยู่ใช่ไหม
อะไรกัน ไม่ชอบไก่หรือไง
มันตื่นแต่เช้าแถมยังต้องวางไข่อีก น่าประทับใจจะตาย
เจ้าเองก็เป็นคนแบบนั้นล่ะสิ
น่านับถือจริงๆ
ข้าจะฆ่าเจ้าซะ
เห็นว่าคิ้วเจ้าเท่ไม่เบา
เลยนึกว่าจะเป็นพวกเซนส์ดี
แต่เหมือนว่าข้าจะดูเจ้าผิดไป
เจ้านี่มันเป็นคนดีจริงๆ
ดีจังนะ
มาพูดเอาป่านนี้มันสายไปแล้ว
เบิร์นเนอร์ ฟิงเกอร์ โฟร์
เดี๋ยวๆ หยุดก่อนสิ
จะฆ่าเด็กผู้หญิงไร้ทางสู้แบบนี้
ไม่อายบ้างหรือไง
ทำเรื่องแบบนี้มันได้เหรอ
เดี๋ยวจะเสียเกียรติลูกผู้ชายเอานะ
เห่ยชะมัด
นี่มันยั่วโมโหกันเห็นๆ เลย
รู้น่า
ระวังด้วยล่ะ
ถ้ายั่วยุให้ฟันซะขนาดนี้
พอฟันลงไปต้องเกิดอะไรขึ้นแน่
อย่างเช่น หากโดนเลือดของยัยนี่แล้ว จะงานเข้าอะไรแบบนี้
ขะ ข้าว่าไม่ถึงขนาดนั้นหรอก
แต่ก็อย่าฟันข้าจะดีกว่านะ
เล่นละครได้ห่วยจริงๆ
ข้าจะแฉอุบายอีกอย่างของเจ้าด้วยแล้วกัน
เจ้าพูดว่าตัวเองเป็นเด็กผู้หญิงไร้ทางสู้สินะ
แต่เจ้าเป็นผู้ชายไม่ใช่เรอะ
หา
ถึงจะพยายามปกปิดก็จริง แต่ตัวเจ้ามีกลิ่นน้ำกามหึ่งเลยนะ
แบมบี้จัง
เจ้าเป็นใคร
ขอโทษที่ให้คอยนานนะแบมบี้จัง
เอาล่ะ มาจัดการพวกมัน ให้แหลกไม่เหลือชิ้นดีกันเถอะ
คนอื่นไม่อยู่ที่นี่งั้นเหรอ
หัวหน้าหน่วยและรองหัวหน้าทุกคน กำลังต่อสู้กับพวกควินซี่อยู่น่ะครับ
คุณคุโรซากิ
นี่ก็เพื่อส่งพวกคุณไปยังวังราชันวิญญาณ
เอาล่ะ รีบขึ้นไปเถอะครับ
เอาปืนใหญ่ของคุณคูกาคุ
มาสร้างที่ชั้นใต้ดินของหน่วยที่ 12 ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
เหมือนว่าหัวหน้าหน่วยคุโรซึจิ จะคาดการณ์ได้ตั้งแต่ตอนหน่วยศูนย์ลงมาที่นี่แล้ว
ว่าจะเกิดเรื่องพวกนี้ขึ้น เลยสร้างฐานนี้เอาไว้ล่วงหน้าน่ะครับ
เขารู้ว่าผู้นำของฝ่ายนั้น มีแผนจะไปที่วังราชันวิญญาณเหรอคะ
ใช่ครับ
ผมแค่มีหน้าที่มาปิดจ็อบหลังมาร่วมมือด้วยน่ะ
เขาสุดยอดมากเลยนะ
นึกว่าเป็นแค่คนเพี้ยนๆ ซะอีก
หัวหน้าหน่วยคุโรซึจิเป็นอัจฉริยะน่ะครับ
ถึงแม้จะไม่เท่าผมก็เถอะ
เอาเถอะ แต่ถึงอย่างนั้นเราก็จำลอง ให้เหมือนไม่ได้ทั้งหมดหรอกนะครับ
ปืนใหญ่ของตระกูลชิบะ ถูกสร้างด้วยวิทยาการลับของตระกูล
ไม่ใช่สิ่งที่จะเลียนแบบได้โดยง่าย
เพราะงั้นปืนใหญ่กระบอกนี้ เลยจะพังหลังยิงแค่นัดเดียวครับ
นัดเดียวเรอะ
เอาเถอะ ถ้าไม่พลาดก็ดีไป
แต่ปัญหาคือตอนนี้เรา ไม่มีพลังงานเพียงพอที่จะยิงมันน่ะครับ
งั้นจะส่งเราขึ้นไปยังไงเหรอคะ
เป็นคำถามที่ดีครับ อีกไม่นาน…
คุณคิสึเกะ
ครับ
แขกที่คุณพูดถึงมาแล้วครับ
เขาแจ้งว่าทำงานเสร็จแล้วเลยกลับมา
รบกวนแจ้งให้ทุกคน ดำเนินการขั้นตอนต่อไปได้เลยครับ
คุณโยรูอิจิ
ยินดีต้อนรับกลับครับ
คุณโยรูอิจิ เป็นยังไงบ้างครับ
นี่ไง
ไม่ผิดหวังเลยจริงๆ
นั่นคืออะไรน่ะ
มันคือ “ความบิดเบือน” ที่เกิดจากฝีมือพวกควินซี่น่ะ
ก่อนวาเดนไรค์จะเริ่มทำการรุกรานไม่นาน
ผมให้เขาไปช่วยตรวจสอบเรื่องนี้น่ะ
- ทีมซ่อมแซมการบิดเบือนเจ้าปัญหา - ฮิโยริจังนี่
ระหว่างโลกมนุษย์กับโซลโซไซตี้
ถือกำเนิดแล้ว
ตรงจุดที่แหวกออกอยู่ตรงนี้คือ "จุดบิดเบือน"
- บริเวณรอบๆ จะดูเบี้ยวสินะ - ใช้คำว่าจุดบิดเบือนมันแหวกออกงั้นเหรอ
- ใช่ - ฟังดูทะลึ่งยังไงไม่รู้
- มีเพียงบริเวณรอบๆ จุดบิดเบือน - พูดอะไรเล่า
- ที่เหมือนถูกของมีคมแทงทะลุแบบนี้ - ไม่ได้ทะลึ่งซะหน่อย
- ที่เขตแดนโลกมนุษย์กับโซลโซไซตี้จะเลือนราง - ต่อให้พยายามขนาดนั้น
- และเชื่อมเข้าหากัน - ก็ไม่ดูเซ็กซี่หรอกนะ
ทำแบบนี้แล้วจะมีผลตามมาไหม
เรื่องนั้นยังอยู่ในระหว่างการตรวจสอบครับ
สิ่งที่เราควรให้ความสำคัญตอนนี้ก็คือ
เจ้าจุดบิดเบือนนี่
มันเป็นพลังงานเคลื่อนย้ายมหาศาล ที่สามารถเชื่อมทั้งสองโลกเข้าด้วยกัน
พลังงานเคลื่อนย้าย…
จะใช้สิ่งนั้นเพื่อส่งพวกเราขึ้นไปงั้นเหรอ
ผมกะแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
เลยขอให้คุณโยรูอิจิกับพวกคุณฮิโยริ
ช่วยไปรวบรวมพลังงาน "จุดบิดเบือน" มาครับ
ถนัดใช้งานคนอื่นซะจริงๆ นะ ให้ตายเถอะ
เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย
เตรียมพร้อมออกเดินทางสู่วังราชันวิญญาณได้
ยัยนั่นมันอะไรกันเนี่ย
ขว้างระเบิดมาได้แบบไม่มีวันหมดเลยนี่หว่า
ไม่หรอก ดูเหมือนจะมีอะไรต่างออกไปนิดหน่อย
แล้วมีอะไรต่างออกไปล่ะ
ตัวกระสุนนั่นไม่ใช่ระเบิด
แต่วัตถุที่สัมผัสกับกระสุนเข้าจะระเบิดออกเอง
ก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอฟะ
ไม่เหมือนหรอก
เพราะเจ้าไม่สามารถใช้โฮซึคิมารุ สะท้อนกระสุนนั่นกลับไปได้
งี้นี่เอง
ถ้าอย่างนั้น
ก็แค่ต้องหลบให้พ้นและฟันไม่ยั้งไปพร้อมๆ กันสินะ
อย่าบุ่มบ่ามสิ ให้ตายเถอะ
วิถีทำลายที่ 57
ไดจิเทนโย
โง่จริงๆ เลย
ไม่ว่าจะทำยังไงเธอก็ไม่ตายหรอกน่า
ก็แบมบี้จังตายไปนานแล้วนี่นา
ลำบากเอาเรื่องเลยนะ กว่าจะเปลี่ยนแบมบี้จังให้เป็นซอมบี้ได้น่ะ
สำหรับควินซี่ด้วยกัน ถ้าไม่ตายไปสักครั้งหนึ่งก่อนก็ทำไม่ได้
ข้าเลยต้องลงมือสังหารทิ้งซะ
สีหน้าของแบมบี้จังในตอนนั้น
เล่นเอาข้าแฉะเลยล่ะ
เจ้าโรคจิตเอ๊ย
ในจุดนั้นน่ะ การที่อีกฝ่ายเป็นยมทูต มันง่ายกว่ากันเยอะเลย
ต่อให้ยังไม่ตาย ขอแค่สาดเลือดของข้าใส่ซะ
ก็จะกลายเป็นซอมบี้ในไม่ช้าไงล่ะ
จะเปลี่ยนใครเป็นซอมบี้ก่อนดีนะ
อย่างนี้นี่เองๆ
พลังที่เปลี่ยนศัตรูให้เป็นซอมบี้สินะ
ช่างเป็นพลังที่น่าสนใจมากจริงๆ
แสงจ้าซะจนมองไม่เห็นอะไรเลย
ใครน่ะ
พวกไม่รู้อะไรอีกคนแล้วสินะ
คู่ต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่คือผู้ที่จะมองเห็นว่าเจิดจ้าไงล่ะ
ข้าไม่ได้ถามว่าทำไมเจ้าถึงสว่างจ้าสักหน่อย
(ทัพซอมบี้รุกราน)
(ม่านกำแพงวังราชันวิญญาณ)
(ปืนใหญ่ชั้นใต้ดินของหน่วยที่ 12)
ถึงจะมองไม่ค่อยเห็นเพราะแสงจ้าเกินไป
แต่ฟังจากเสียงแล้ว น่าจะเป็นหัวหน้าหน่วยคุโรซึจิสินะ
ไม่ต้องได้ยินเสียงก็รู้น่า
คนที่จะแต่งตัวแบบนั้นมีเขาคนเดียวนั่นล่ะ
อะไรเนี่ย แบมบี้จังมาช่วยปกป้องข้าเหรอ
ขอบคุณนะ
ต้องการ…
ข้าต้องการ สิ่งนั้นของจีจี้ ต้องการมากเลย
ขอร้องล่ะ ข้าไม่ไหวแล้ว
ข้าไม่ไหวแล้ว จีจี้
ข้าต้องการมัน
ให้ตายสิ
สกปรกชะมัด
ต้องการถึงขนาดนั้นเลยเหรอ
เป็นเด็กที่ไม่รู้จักอดทนซะเลยนะ แบมบี้จังเนี่ย
จะเอารางวัลก็ต้องรอให้ทุกอย่างเสร็จก่อนสิ
ค่ะ
ขอโทษนะคะ อย่าโกรธข้าเลยนะ
แบมบี้ไม่อยากถูกลงโทษ
ขอโทษค่ะ ขอโทษนะคะ
แหมๆ เยี่ยมไปเลยนะ
ความรู้สึกนั้นช่างยอดเยี่ยมไปเลย
เลิกเปล่งแสงแล้วนี่นา
ข้าแค่ลดแสงลงเฉยๆ
พวกสามัญชนจะได้มองเห็นข้าให้ชัดๆ
ไหนชมว่าเยี่ยมมากไง เป็นได้แค่สามัญชนเองเหรอ
อย่าน้อยใจไปเลย
หากเทียบกับข้าแล้ว ไม่ว่าใครก็เป็นแค่สามัญชนทั้งนั้น
แบมบี้จัง จัดการซะ
ดูเหมือนความเร็วกระสุนจะเท่ากันเกือบหมดนะ
เนมุ ใช้เจ้านั่น
ค่ะ
คิดว่าจะหนีรอดเหรอ
เวลาตั้งค่าค่ะ
คิดก่อนนะ
สักสามวินาทีแล้วกัน
ไม่ระเบิดงั้นเหรอ
หมายความว่ายังไง
ทำไมมันถึงระเบิดช้าลงล่ะ
ก็ไม่อะไร แค่หลักการง่ายๆ เอง
เจ้านี่เรียกว่าเครื่องตรึงอนุภาควิญญาณ
มันสามารถหยุดการทำงานของอนุภาควิญญาณ
ที่สัมผัสโดนตามเวลาที่ตั้งเอาไว้
ไม่ใช่ว่ามันระเบิดช้าลงหรอก
แค่หลังจากสัมผัสกับกระสุนและกลายเป็นระเบิด มันหยุดทำงานไปสามวินาทีก็เท่านั้น
เป็นกลไกที่ง่ายมากเลยล่ะ
และด้วยกลไกง่ายๆ นี้เอง
ข้าจึงผนึกพลังของแม่หนูซอมบี้นั่น ไว้ได้อย่างราบคาบ
ทีนี้พวกเจ้าสองคนก็จับมือกัน มาเป็นหนูทดลองของข้าได้แล้ว
ที่บอกว่าให้เราสองคนจับมือกัน
หมายถึงสองคนไหนล่ะ
นี่มัน…
ถ้าได้เห็นพลังของข้าก็น่าจะรู้อยู่สินะ
ตั้งแต่ที่ข้ามายังเซเรเทย์ ก็สร้างซอมบี้เพิ่มมากมายเลย
มีคนรู้จักอยู่หลายคนเลยนะ
ไอ้สารเลวเอ๊ย
แหมๆ เล่นแบบนี้ก็แย่เลยสิ
ถึงพวกเขาจะเป็นซอมบี้ไปแล้ว
แต่ก็เคยเป็นสมาชิกของสิบสามหน่วยพิทักษ์
ข้าผู้แสนมีเมตตาคงจะปวดใจ จนทำใจสู้กับพวกเขาไม่ลงหรอก
ช่วยไม่ได้นะ ในเมื่อเป็นแบบนี้ คงต้องให้ผู้ไร้ซึ่งความรู้สึกใดต่อพวกเขา
อย่างเหล่าอารันคาร์มาช่วยแทนซะแล้ว
เฮ้ย ข้าจำเจ้านั่นได้
ข้าเคยสู้กับมันครั้งหนึ่งที่โลกมนุษย์
ข้าเองก็เคยฆ่าเจ้านั่นไปแล้วครั้งหนึ่งเหมือนกัน
เจ้าคนขี้เหร่ที่นอนกองอยู่ตรงนั้น
ขี้เหร่…
- หรือว่าจะเป็นยูมิจิ… - ขี้เหร่เหรอ…
อ๊ะ ลืมซะแล้ว ไม่ไหวเลยเรา
ข้าจำชื่อพวกหน้าตาขี้เหร่ไม่ได้หรอก
ย่อมได้ ถ้างั้นข้าจะฆ่าเจ้าอีกรอบ เผื่อจะจำได้ขึ้นมาบ้าง
เฮ้ย เดี๋ยวก่อนยูมิจิกะ อย่าวู่วามสิ
แล้วเจ้าหนูนั่นอยู่ไหนล่ะ
ที่ข้ามาก็เพราะได้ยินว่า เจ้าหนูผมสีส้มคนนั้นอยู่ที่นี่เลยนะ
ข้าเองก็มาเพื่อเจอกับ เจ้าแว่นควินซี่คนนั้นเหมือนกัน
ข้าจะทำให้มันต้องเสียใจที่บังอาจมาดูถูกข้า
หนวกหูจริงๆ เลย
ยังไงก็ฟื้นคืนชีพกันมาแล้ว เป้าหมายพวกนั้นเดี๋ยวก็สำเร็จเองแหละน่า
- น่ารำคาญชะมัด - พูดเรื่อยเปื่อยอะไรอยู่ยะ
ถึงจะคืนชีพกลับมาได้แต่เจ้านั่นมันเพี้ยนจะตาย
เราไม่มีทางรู้เลยว่า วันไหนเจ้านั่นจะเปลี่ยนใจแล้วฆ่าเราทิ้ง
เลิกเอะอะโวยวายสักทีจะได้ไหม
นอกจากอึดถึกทนแล้ว ยังกรีดร้องกันเสียงดังฟังชัดด้วย
ฟังแล้วมันรู้สึกดีจริงๆ
ค่อยรู้สึกคุ้มค่าหน่อยที่ขโมยพวกเจ้า มาจากโกดังของซาเอล อพอลโล่
แต่ข้าไม่เหมือนใครนะ
เห็นไหม
งี้นี่เอง เจ้าเองก็มีซอมบี้ของตัวเองสินะ
แล้วยังไงล่ะ
คิดว่าใช้แค่ซอมบี้สี่ตัวนั้น แล้วจะเอาชนะกองทัพซอมบี้ของข้าได้เหรอ
ดูเหมือนฝั่งนั้นจะพูดว่า พวกเจ้าเอาชนะไม่ได้หรอก
คิดว่ายังไงกัน
ช่างกล้าพูดนะ นังหนู
พวกเราไม่มีทาง…
แพ้พวกยมทูตหรอก
ดะ เดี๋ยวก่อน
เกินครึ่งที่อยู่ตรงนี้เป็นคนของหน่วยที่ 11 นะ
แล้วมันยังไงล่ะ
การยกเรื่องนั้นมาพูด
ไม่สมกับเป็นหน่วยที่ 11 จอมปีศาจเลยนะ
และการที่ยังต้องการจะช่วยสมาชิกในหน่วย ทั้งที่สถานการณ์เป็นแบบนี้ไปแล้ว
ไม่สมกับเป็นสิบสามหน่วยพิทักษ์เลย
ปกป้องเซเรเทย์
ผู้ที่ถูกเรียกว่า "ผู้พิทักษ์" ไม่ใช่สิ่งที่ตื้นเขินแบบนั้นหรอกนะ
สมาชิกหน่วยจำต้องพลีชีพเพื่อปกป้องหน่วยพิทักษ์
หากหน่วยพิทักษ์ตกอยู่ในอันตราย ก็จำต้องพลีชีพตนเองซะ
นั่นเป็นคำพูดของหัวหน้าใหญ่รุ่นก่อน ที่พวกเจ้านับถือ
ไม่จำเป็นต้องคอยหลบเลือดเจ้าพวกนี้หรอก
เมื่อกี้เจ้าโล้นนั่นโดนเลือดกระเด็นใส่เข้า ยังไม่กลายเป็นซอมบี้เลย
แต่ยังไงเราก็เป็นซากศพกันอยู่แล้ว
ถึงโดนเลือดเข้า ก็ไม่น่าเกิดอะไรขึ้นหรอก จริงไหม
อย่างนี้นี่เอง เข้าใจแล้ว
ถ้าอย่างนั้นก็จะเดินหน้าสู้เต็มกำลังเลย
วุ่นวายกันไปหมดแล้ว ให้ตายสิ
เอ้า แบมบี้จัง เดี๋ยวข้าต่อมันให้นะ
เจ้าเป็นคู่ต่อสู้ของข้างั้นเหรอ
ข้านึกว่าจะเป็นเจ้าร่างเปล่งแสงนั่นซะอีก
ใช่แล้ว สัญชาตญาณของข้า มันร่ำร้องให้มาสู้กับเจ้า
เพราะว่าเจ้ากับข้า เราคล้ายกันมากทีเดียวเลยไงล่ะ
คล้ายตรงไหนมิทราบ
แบมบี้จัง
ดูไว้ให้ดี
ต่อกรกับเด็กเหลือขออย่างเจ้า
ข้าไม่ต้องชักดาบเลยด้วยซ้ำ
น่าเสียดายนะที่ไม่โดนข้า
ไม่ใช่นะฮ้า พอดีว่ามือมันลื่นค่า
ตายจริง ยังแรงดีอยู่อีกเหรอ
ก็เจ้าเป็นซอมบี้นี่นะ
ถ้าไม่ขยี้ให้แหลกเป็นผุยผงซะ คงไม่ยอมตายสักทีสินะ
ท่าไม้ตาย
ชาร์ลอตเต้ คูลฮอร์นสุดสวย พร่างพราวอลังการ ตัวแม่ของวงการ
เซ็กซี่เกินต้าน เสน่ห์ทะลุดาวดึงส์
แข็งแกร่งจังเลยน้า
แบมบี้จังรับมือไม่ไหวแล้วสิ
ช่วยไม่ได้นะ
ออกมาได้แล้ว
คุณหัวหน้าหน่วย
อย่างนี้นี่เอง
เจ้านี่ท่าจะยุ่งยากซะแล้ว
ไม่ว่าจะมองอีกสักกี่หน
ชีวิตก็เป็นดังเปลือกที่ว่างเปล่า