ใช่แล้ว
ในฐานะผู้ดูแลความสมดุลของโซลโซไซตี้ โลกมนุษย์และฮูเอโก้ มุนโด้
ข้าต้องการให้โซลโซไซตี้และอาณาจักรแห่งแสง
ทำพันธสัญญาสงบศึก
ยกให้เหล่ายมทูตอย่างพวกเราดูแลโลกมนุษย์
พวกเจ้าแค่พัฒนาอาณาจักรให้รุ่งเรืองก็พอ
เราจะไม่ก้าวก่ายการรวมควินซี่
เป็นหนึ่งเดียวของอาณาจักรแห่งแสง
เป็นข้อเสนอที่มีแต่ผลประโยชน์ คงไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธหรอกนะ
หลอกลวงทั้งเพ
เจ้าดูถูกข้าเป็นเด็กน้อยไม่รู้เดียงสาอยู่หรือไง
อะไรกัน ข้าไม่ได้คิดดูถูกแม้แต่น้อย
แต่เจ้าก็ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ
เช่นนั้น ขอถามเจ้าหน่อย
เมื่อก่อนโลกมีเพียงหนึ่งเดียว
ใครเป็นคนขีดเส้นแบ่ง ระหว่างความเป็นความตาย
ในความสงบสุขอันเป็นนิรันดร์
ท่านราชันวิญญาณไงล่ะ
ใครเป็นคนนำพาความกลัวต่อการตายมาสู่ผู้คน
ก็เป็นท่านราชันวิญญาณเช่นกัน
เหล่าดวงวิญญาณที่หวนกลับมาสู่ข้า ต่างโอดครวญอย่างเจ็บปวด
หวาดกลัวต่อความตาย
ยึดติดกับชีวิตอันแสนสั้น ข้ารู้ถึงความเจ็บแค้นของผู้คนดีนัก
แล้วยังจะให้ข้าตอบคำถามเมื่อกี้ของเจ้าอีกเหรอ
เฮียวสุเบะ อิจิเบย์
อย่ามาเรียกชื่อข้าพล่อยๆ จะดีกว่า
ในสามภพยังมีความสงบสุขอยู่ที่ใด
- ข้ามองเห็น - ข้าจะทำให้เจ้าได้เห็น
นี่น่ะหรือ ราชันวิญญาณ
เห็นไหม เจ้าไม่รู้อะไรเลย
ข้ากับท่านราชันวิญญาณ
ร่วมกันปกป้องโลกที่แสนอันตรายแห่งนี้
น่าเศร้าจริงๆ
น่าอนาถจริงๆ
ข้าบอกแล้วว่าข้ามองเห็น เฮียวสุเบะ อิจิเบย์
คิดว่าจะฆ่าข้าด้วยมือนี้ได้เหรอ
มือนี้เป็นเพียงแค่มือของบิดาที่ลูกๆ นับถือ อย่าว่าแต่มอบชีวิตเลย จะพรากชีวิตก็ยังทำไม่ได้
ช่างเป็นตาเจ้าปัญหาเสียจริง
แต่ว่าดวงตาของเจ้าไม่สามารถ มองทะลุราชันวิญญาณได้หรอกนะ
หา
คิดว่าข้าจะยกมือของ ราชันวิญญาณให้ฟรีๆ งั้นเหรอ
ก่อนที่เจ้าจะตาย ตาคู่นั้นของเจ้าจะบอด และไม่สามารถลืมตามองเห็นได้อีก
ใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังล่ะ
หากตาคู่นี้บอดไปก็ยิ่งดี
ข้าจะได้ไม่ต้องทนดูตอนจบอันน่าอัปยศอดสู
ราชันวิญญาณเอ๋ย ท่านได้สูญเสียจิตสำนึก กลายเป็นก้อนเนื้อน่ารังเกียจที่ผู้คนยกให้เป็นบิดา
ข้าจะมอบหมายภารกิจใหม่แก่ท่าน
จงหายไปพร้อมกับโลกใบนี้ซะ
กลายเป็นสุสานของสามภพไปเสียเถิด
อย่างนี้เองเหรอ
นี่เหรอวังราชันวิญญาณ
ข้าเข้าใจความรู้สึกของท่านแล้ว ฝ่าบาท
หมายความว่ายังไง ฮัชวาลต์
การได้มาเห็นศิลาผุพัง
ไม่ได้ทำให้ข้ารู้สึกอะไรทั้งนั้น
ต้องขออภัยด้วยครับ
ไปกันเถอะ ไปยุติโลก ที่เต็มไปด้วยการหลอกลวงนี้
และสร้างสันติสุขที่แท้จริงกับโลกใบใหม่ขึ้นมา
ด้วยมือของพวกเราเอง
ช้าก่อนๆ
คิดจะไปกัน
โดยปราศจากท่านชิบะ กันจู ผู้ที่รู้จักวังราชันวิญญาณดียิ่งกว่าใคร
กล้าไม่เบาเลยนี่หว่า
กันจูเองเหรอ มาทำอะไรเนี่ย
ถามโง่ๆ
คิดว่าใครเป็นคนส่งเท็นจูเร็น ของหน่วยศูนย์ขึ้นไปกันล่ะ
พี่สาวนายไง
ใช่แล้ว
ไม่ใช่นายสักหน่อย
ใช่ ไม่ใช่ข้าหรอก
ไม่รู้จักยอมแพ้จริงๆ เลยนะ
แล้วมาที่นี่ทำไม
นอกจากโค่นพวกควินซี่แล้ว ยังจะมีอะไรอีกล่ะ
ข้าถึงกับไปขอแผนที่เส้นทางบนฟ้า เพื่อไปยังวังราชันวิญญาณกับพี่สาวมาแล้วด้วย
ถ้าไม่มีเจ้านี่ก็ไปไม่ถึงวังราชันวิญญาณหรอก
รู้ใช่ไหม
กันจู จากตรงนี้ไป มันคนละระดับกับที่ผ่านมาเลยนะ
จะเป็นการต่อสู้ที่อันตรายมาก
เจ้าบ้า รู้อยู่แล้วเฟ้ย
ก็เพราะแบบนั้นข้าถึงต้องไปไม่ใช่หรือไง
งั้นเหรอ
งั้นก็จะไปแล้วนะครับ
สาม สอง หนึ่ง…
เอ๊ะ มันบินแบบนี้หรอกเรอะ
เป็นเส้นทางบินที่ตุปัดตุเป๋น่าดูเลย
ถึงจะควบคุมไม่ได้ก็ต้องมีขอบเขตบ้างสิ
ไม่เจอกันนานเลยนะ จูฮาบัช
กล้ามายังวังราชันวิญญาณโดยไม่ได้รับเชิญแบบนี้
เห็นได้ชัดว่าแค่ล้มเก็นริวไซลงได้ ก็ชักจะเหิมเกริมใหญ่แล้วนะ
โซลแดท
ดาบแห่งราชันวิญญาณ
จองหองซะจริง
จงกลายเป็นสนิมบนดาบราชันวิญญาณซะเถอะ
ใครกันแน่ที่จองหอง
อักษรศักดิ์สิทธิ์ของข้าคือดับเบิลยู
เนียนซอล ไวซอล ผู้ถือครองพลังคดเคี้ยวเบี้ยวงอ
ศัตรูที่ข้าเจอตัวเข้าทั้งหมดจะพากันบิดงอ
และถูกผลักออกไปจากตัวข้า
(กองอัศวินกางเขนดารา "ดับเบิลยู" เนียนซอล ไวซอล)
เจ้าพูดว่า "ศัตรูที่เจอตัวเข้าทั้งหมด" สินะ
ถ้างั้นก็แปลว่าศัตรูที่ไม่เจอตัว ก็ไม่สามารถเบนออกได้สินะ
ศัตรูที่เจอตัวเข้าน่ะ หมายถึงศัตรูที่หาเจอโดยสัญชาตญาณ
ไม่ว่าจะโจมตีมาจากทางไหน ก็จะถูกผลักออกจากตัวข้าหมด
ขอโทษที่ไม่ได้พูดให้ชัดเจนแต่แรกนะ
คนอื่นบอกบ่อยๆ เลย
ว่านิสัยเสียของข้าคือการที่ชอบพูดไม่ชัดเจน
เจ้าไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอก
ใครๆ ก็ล้วนมีนิสัยเสียด้วยกันทั้งนั้น
ศัตรูน่ะ ยิ่งอยู่ใกล้ๆ
จนแทบจะแตะตัวได้มากแค่ไหน ก็ยิ่งมองไม่เห็น
เสื้อคลุมที่เจ้าสวมอยู่ก็เช่นกัน
ระหว่างที่เจ้ากำลังเล่นอยู่กับพวกทหารเทพ
ข้าได้ใช้ผ้าของข้าทำการตัดเย็บบางส่วนให้ใหม่
ไม่จริงน่า นี่มัน…
จุดเด่นของข้าคือทำงานรวดเร็ว
พวกเบี้ยล่างชั้นต่ำอย่างเจ้า ควรจะยินดีนะที่ได้สวมใส่มัน
แล้วก็อย่าคิดจะถอดมันออกจนกว่าจะตายเชียวล่ะ
จะว่าไปเรากำลังคุยเรื่องนิสัยเสียกันอยู่ใช่ไหม
การลืมเอาเข็มออกหลังเย็บผ้าเสร็จ เป็นนิสัยเสียที่แก้ไม่หายของข้า
ข้าเองก็ต้องขอโทษด้วยเช่นกัน ที่ไม่ได้พูดให้ชัดเจน
(หน่วยศูนย์ ผู้พิทักษ์แห่งการถักไหม ชูทาระ เซ็นจูมารุ)
แต่ก็ชักจะลำบากแล้วสิ
ข้าเคยคิดว่าท้ายที่สุดแล้วยมทูตจะเป็นฝ่ายชนะ
ลงทุนสร้างปราสาทซะขนาดนั้น แต่กลับทิ้งมันไปง่ายๆ
เจ้าคนที่ชื่อจูฮาบัชนั่น คิดอะไรอยู่กันนะ
แล้วที่วังราชันวิญญาณมีอะไรอยู่กันแน่
ไม่รู้สิ ข้าก็ยังไม่เคยไปเหมือนกัน
แต่กันจูคุงพูดไม่ใช่เหรอว่า รู้จักวังราชันวิญญาณดียิ่งกว่าใครน่ะ
ใช่ เพราะพี่สาวเล่าให้ฟังหลายอย่างน่ะ
แต่ก็จำรายละเอียดไม่ค่อยได้แล้ว
นี่นับเป็นรายละเอียดแล้วเรอะ
ในเมื่อพวกมันเหยียบย่าง เข้าไปในวังราชันวิญญาณ
เป้าหมายคงเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้ นอกจากราชันวิญญาณ
ราชันวิญญาณ…
โซลโซไซตี้ โลกมนุษย์ ฮูเอโก้ มุนโด้
พระองค์เปรียบดังพระผู้เป็นเจ้า ผู้ปกครองโลกทั้งสามใบ
ข้าเองก็เคยได้ยินแต่ที่เล่าต่อกันมา ไม่เคยเจอตัวจริงหรอก
พระเจ้างั้นเหรอ
จูฮาบัชต้องการจะ ยกตัวเองขึ้นเป็นพระเจ้างั้นเหรอ
ต้องเป็นแบบนั้นแน่
การแทนที่ราชันวิญญาณมันเป็นไปได้ด้วยเหรอ
ระหว่างที่ฉันกำลังฝึกอยู่ที่วังราชันวิญญาณ
ก็ได้เห็นอะไรมากมาย
ราชันวิญญาณเปรียบดังแกนหลัก ที่เป็นรากฐานของโลก
ไม่น่ามีใครมาแทนที่ได้หรอก
งั้นเป้าหมายของพวกมันคืออะไรกันแน่
อย่ามาถามฉันสิ
ช่างเถอะ ในเมื่อมาถึงจุดนี้แล้ว
ไม่ว่าเป้าหมายจะเป็นอะไร ก็มีแต่ต้องเอาชนะพวกมันให้ได้นั่นแหละ
นั่นสินะ
พออยู่แบบนี้แล้วก็นึกถึงเรื่องเก่าๆ เลยนะ
ตอนที่พวกเราร่วมมือกันไปช่วยคุณคุจิกิ
ตอนนั้นคุณโยรูอิจิยังเป็นแมวอยู่เลย
และก็มีอิชิดะคุงอยู่ด้วย
อิชิดะคุงจะกลับมาไหมนะ
แหงอยู่แล้วสิ
พวกเราจะไปโค่นจูฮาบัช
และอัดเจ้าอิชิดะให้คว่ำ ก่อนจะลากตัวหมอนั่นกลับมา
ตกลงกันไว้แบบนั้นแล้วไม่ใช่เหรอ
ก็แค่ภารกิจรองเท่านั้นแหละ
จริงด้วยสินะ
เอาล่ะ เท่านี้ดาบของข้า ก็จะไปถึงตัวเจ้าแล้วสินะ
คิดอย่างนั้นเหรอ
องครักษ์ของข้า
เราได้คำตอบแล้วครับ
(กองอัศวินกางเขนดารา “เอ็กซ์” ลิเย บาร์โร)
(กองอัศวินกางเขนดารา "ซี" เพอร์นิด้า พาร์นคจัส)
โอ๊ะ พอดูดีๆ แล้วคนที่ถูกพามาจากข้างล่าง มีแค่ข้าคนเดียวเหรอเนี่ย
คงต้องตั้งใจแสดงฝีมือซะแล้ว
ใช่แล้ว ถ้าเจ้าไร้ประโยชน์
ข้าจะสับเจ้าแล้วโยนลงไปซะ
(กองอัศวินกางเขนดารา "เอ็ม" เจราร์ด วาลคีรี่)
อุตส่าห์รอดมาถึงจุดนี้ทั้งที จะทำแบบนั้นกับข้าได้ยังไงกัน
แขนเรียวบางของผู้หญิง
คิดเหรอว่าจะหยุดดาบของข้าได้
ทหารเทพชั้นสอง โล่ราชันวิญญาณเอ๋ย
จงหยุดเจ้าพวกนี้ซะ
ตัวใหญ่ใช่เล่นเลยแฮะ
มีอะไร เจ้าพูดอะไรหรือไง
เขาพูดว่าตัวใหญ่แล้วมันยังไง
เมื่อกี้เจ้าคงคิดในใจว่า "วังราชันวิญญาณอาจจะล่มสลายก็ได้" สินะ
ช้าไปแล้ว
ฝ่ายที่พ่ายแพ้น่ะ
มักจะเข้าใจสถานการณ์ช้าและตอบสนองช้า
ตั้งแต่ฝ่าบาทเหยียบย่างเข้ามาที่นี่
วังราชันวิญญาณก็ได้ล่มสลายแล้ว
(อาณาจักรแห่งแสง)
(องครักษ์)
ง่ายดายซะไม่มี
นี่น่ะเหรอพวกหน่วยศูนย์
ที่ผ่านมาเคยมีด้วยเหรอ
คนที่ไม่น่าผิดหวัง เมื่ออยู่ต่อหน้าพวกเราน่ะ
เท่านี้ก็ไม่เหลือใครมาขวางหูขวางตาแล้ว
เชิญผ่านไปได้ครับ ฝ่าบาท
นี่มันอะไรกัน
ทิวทัศน์ของวังราชันวิญญาณ…
มันเกิดอะไรขึ้น
ที่นี่คือที่ไหนกันแน่
ที่นี่เป็นวังราชันวิญญาณของปลอม ที่เอาไว้ใช้ต้อนรับพวกเจ้า
วังราชันวิญญาณของจริง
หลวงพ่อเอาไปซ่อนไว้อีกฝั่งแล้ว
อะไรกันๆ ความแตกแล้วเหรอเนี่ย
ก็แปลว่ากรงเสร็จทันเวลาสินะ
อะไรนะ
ใช่แล้วๆ เสร็จทันเวลาพอดี
ไม่ได้สร้างห้องอยู่ไฟขนาดใหญ่แบบนี้มานานแล้ว
เล่นเอาเหนื่อยเลย
โอ๊ะโอ อะไรกันล่ะนั่น
บังอาจใช้วิชาพิสดารนะ
ต่อให้จะยิงที่เดิมซ้ำๆ ก็ไม่เสียหาย
ถึงจะเล็งตรงช่องว่าง ก็มีกิ่งก้านงอกออกมาในพริบตา
เสียชื่อฉายา "ทะลวงทุกสรรพสิ่ง" ของเจ้าจริงๆ เลยนะ ลิเย
ก็ยังทะลวงอยู่นะ
การควบคุมอาหารก็คือการควบคุมชีวิต
ข้าทำอาหารก็เพื่อสร้างชีวิต
และวัตถุดิบเองก็ผลิตขึ้นจากตัวข้า
ต้นไม้นี่จะกลืนกินแรงกดดันวิญญาณ ของข้าและออกผล
กระสุนของเจ้าคืออนุภาควิญญาณ ที่มีความหนาแน่นมหาศาลใช่ไหมล่ะ
ของอร่อยขนาดนี้
ต้นไม้แห่งชีวิตไม่มีทางพลาดหรอก
ต่อให้จะโดนเจาะทะลวง ก็จะยิ่งเร่งให้เจริญงอกเงยเร็วขึ้นไปอีก
เชิญอาละวาดให้เต็มที่ได้เลย
ความสามารถของพวกเจ้า ไม่มีทางหนีออกจากกรงแห่งชีวิตนี้ไปได้หรอก
ตกใจกับเรื่องแค่นี้มันยังเร็วไปนะ แขกผู้มาเยือนทั้งหลาย
ผู้พิทักษ์ลำดับหนึ่งของหน่วยศูนย์
ผู้พิทักษ์ทิศบูรพา ปีศาจแห่งบ่อน้ำพุร้อน
คิรินจิ เทนจิโร่ก็คือข้าผู้นี้เอง
ผู้พิทักษ์ลำดับที่สี่ของหน่วยศูนย์ ผู้พิทักษ์ทิศอุดร
ผู้พิทักษ์แห่งการถักไหม ชูทาระ เซ็นจูมารุ
ผู้พิทักษ์ลำดับที่สองของหน่วยศูนย์ ผู้พิทักษ์ทิศทักษิณ
เจ้าแห่งธัญพืช ฮิคิฟุเนะ คิริโอะ
โย่ว
ข้าคือนักสร้างดาบฟันวิญญาณอันดับหนึ่ง
สิบ เก้า แปด เจ็ด หก ห้าแผ่น
สี่แผ่นและสามแผ่น
นิไมยะ โอเอ็ตสึ
ไม่มีเส้นทางให้พวก ปลาซิวปลาสร้อยผ่านไปหรอกนะ
หุบปากแล้วดาหน้ากันเข้ามาซะ
จากนี้ไปจะเป็นการต่อสู้ของหน่วยศูนย์
อ้าว ไม่ได้ชักออกมานานแล้วหรือเปล่าเนี่ย
ด้ามดาบมันโยกเยกๆ แฮะ
หลบได้สวย
อ้อมกอดจากชายฉกรรจ์ มันก็ต้องหลบตามมารยาทน่ะ
งั้นเหรอ ถ้างั้นต่อไป…
มันตาข้าต่างหาก
หา เฮ้…
อะไรกัน โกหกน่า
คิดว่าข้าเป็นใครกัน
สิบ เก้า แปด เจ็ด หก ห้าแผ่น
สี่แผ่นและสามแผ่น
นิไมยะ โอเอ็ตสึ
สมาชิกหน่วยศูนย์หน่วยศูนย์ที่เจ๋งที่สุด
ดาบของข้าสังหารคนได้ในคราวเดียวไงล่ะ
ใช้วิชาที่แปลกทีเดียวนะ
หืม หมายความว่ายังไงกัน
มันเป็นอุบาย แค่เห็นก็รู้แล้ว
ดาบที่เสียหายจากการที่เจ้าแช่ลงไป ในของที่เหมือนเยลลี่นั่น
จนใบดาบสั่นคลอน
ไม่มีทางจะฟันเจราร์ดเข้าหรอก
เมื่อกี้เจ้าทำอะไรลงไป
ก็ไม่ได้ทำอะไร
แค่ตั้งท่าแบบนี้
รับเอากระสุนที่เล็งมาอย่างแม่นยำทุกนัดของเจ้า
ก่อนจะผ่าพวกมันเป็นสองซีกไงล่ะ
อะไรกัน
เก่งนะเนี่ย
กระโดดถอยหลังให้ตรงจังหวะ กับความเร็วดาบของข้า
ถ้าไม่มองออกถึงความคมของเจ้านี่ ก็คงไม่ทำไม่ได้หรอก
ความแตกงั้นเหรอเนี่ย
ซายาฟุชิเล่มนี้เป็นผลงานที่ล้มเหลว
เพราะใบดาบที่คมและลื่นเกินไป ถึงจะฟันไปเท่าไรก็ไม่มีรอยบิ่น
แบบนี้ช่างตีดาบจะตกงานเอา
ที่สำคัญกว่านั้นคือ ข้าไม่สามารถสร้างฝักให้เจ้านี่ได้
มันจึงถือว่าเป็นดาบที่ล้มเหลว
เป็นของที่ไม่สามารถส่งไปยังเซเรเทย์ได้
โชคดีที่พวกเจ้าอุตส่าห์บุกมายังวังราชันวิญญาณ
ดาบนี่ถึงได้มีโอกาสเฉิดฉาย
ต้องขอบคุณเจ้ามากนะ จูฮา
ไม่คิดว่าเจ้าจะมีความสามารถ หนีออกจากห้องอยู่ไฟได้ เก่งไม่เบาเลย
สมกับเป็นราชา กลับมาผงาดอย่างโดดเด่นเลย
ไม่ตามฝ่าบาทไปจะดีเหรอ
พวกเจ้าต่างหากไม่ตามไปจะดีเหรอ
ที่อยู่ข้างบนนั่นแม้แต่น้ำพุร้อนของข้า ก็ล้างกลิ่นไม่ออกหรอกนะ
เจ้าหลวงพ่อเหม็นคาวเลือดนั่นน่ะ
อย่าคิดว่ายืนอยู่ไกลๆ แล้วจะพูดอะไรก็ได้นะ
เจ้าคิดยังไงล่ะ
ให้ข้าผ่านไปได้หรือไม่ เฮียวสุเบะ อิจิเบย์
ถึงจะเตือนไปสักกี่ครั้ง ก็ยังจะเรียกชื่อข้าพล่อยๆ อยู่นั่น
คอแหลกไม่เหลือซากขึ้นมาไม่รู้ด้วยนะ
(หน่วยศูนย์ เจ้าอาวาสมานาโกะ เฮียวสุเบะ อิจิเบย์)
ความมืดสนิทตรงเบื้องหน้า กำลังกลับตาลปัตร