แด่ราชาผู้ถูกสังหาร
แคสเซียส
ผู้ดูแลโลกนี้อยู่ที่ไหน เราควรเจรจากับเขา
เขาอยู่ใกล้ซิตาเดลครับ
เขายังขัดขืน
- พาข้าไปหาเขา - ได้ครับ
หนีไปได้เท่าไหร่
เราทำลายยานและไพร่พลส่วนใหญ่
ในช่วงโกลาหล เดฟร่า บลัดแอ็กซ์กับน้องชาย
หลบหนีเราไปได้พร้อมกับยานจำนวนหนึ่ง
เราจำเป็นต้องถอย
ได้ยินพ่อเจ้าสั่งแล้วนี่ เราต้องไปแล้ว
สาวๆ ไปเดี๋ยวนี้ ไปเร็ว
แม่จ๋า
ไป
คาล คาล มองข้า มองหน้าข้า
เราต้องไปแล้ว เดี๋ยวนี้เลย
ไป พาน้องเจ้าไป
เดินหน้า
ลูกชาย พาแม่กับน้องๆ ไปที่ท้องพระโรง
ไปสิ
มาเร็ว
หยุด!
เจ้าตกเป็นของมาเธอร์เวิลด์แล้ว นังแม่มดนอกรีต
พาสิ่งที่เรียกว่านักบวชหญิงนี้มาอีกคน
เปลื้องเสื้อคลุมของนาง
ราชาเห็นเจ้าตลอดเวลา
พวกเขา… ต้องการทำร้ายนาง
ทำร้ายนาง
ข้าอยากให้เป็นข้านัก
ผู้ดูแล
นี่ทำให้ข้าเศร้าใจนัก
ทั้งหมดนี้
เปล่าประโยชน์ ว่าไหม
วัฒนธรรมหลายพันปี ต้องมาสูญสิ้นเพื่อ… เพื่ออะไร
ไม่จำเป็นแท้ๆ
อย่าทรมานเราเลย
ถ้าท่านมาเพื่อฆ่าข้า ก็ลงมือเลยเถอะ
ข้าเป็นคนตัดสินใจให้พวกเขาอยู่ที่นี่ และช่วยพาพวกเขาหนี
แต่ให้ตายเถอะ ได้โปรด ข้าขอร้อง ไว้ชีวิตภรรยาและลูกๆ ข้าเถอะ
พวกเขาไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย
ข้าไม่ได้มาเพื่อฆ่าเจ้า
อันที่จริง ข้ามาเพื่อรับรองเจ้าว่า สายเลือดของเจ้าจะดำรงอยู่
เจริญรุ่งเรืองด้วยซ้ำ
และเจ้าต่อสู้ด้วยความห้าวหาญนัก
ข้าจะฆ่าเจ้าได้ยังไง
แต่แน่นอนว่าเจ้าต้องชดใช้…
ฐานขัดขืน
ต้องชดใช้
ยืนขึ้นสิ เด็กน้อย ขอเรามองเจ้าหน่อย
ข้าบอกให้ยืน!
ต้องอย่างงี้สิ
ทีนี้ก็…
ครั้งหนึ่งในชีวิตของเด็กหนุ่มทุกคน
เมื่อเขากำลังจะก้าวย่างเป็นชายเต็มตัว
มันคือช่วงเวลาที่เขา… จดจำเสมอ
ช่วงเวลาที่เขาจะมองย้อนกลับมา และรู้ว่านับจากขณะนั้น
เขาคือชายเต็มตัว
สำหรับบางคน มันคือริมฝีปากฉ่ำๆ กับอกอันอบอุ่นของผู้หญิง
สำหรับบางคน อย่างข้านี้
มันคือการจากบ้านเป็นครั้งแรก
ยืนหยัดบนลำแข้งตัวเอง
แต่สำหรับเจ้า เจ้าจะได้เลือก ตัดสินใจ
เด็กน้อย…
ข้าเองก็รับคำสั่งของท่านอุปราชมา
เขาจ้องตาข้าและขอให้ข้า นำเดฟร่าและแดเรียน บลัดแอ็กซ์มาลงโทษ
ข้อหากบฏและขายชาติ
ข้าเสาะหาจนมาถึงที่นี่
ที่ที่ข้ารู้มาว่าพ่อเจ้าได้ให้ที่พักพิงแก่พวกเขา
ที่หลบซ่อนและฐานปฏิบัติการ
สั่งโจมตีและทำลายทรัพย์สินหลายอย่าง ที่เป็นของอาณาจักร
ท่านทำแบบนี้ทำไม
ให้ลูกชายเจ้าเข้าใจเป็นเรื่องสำคัญไม่ใช่รึ
ลูกชายเจ้าชื่ออะไรล่ะ
- เจ้าชื่ออะไร เด็กน้อย - อาริส
- พูดดังๆ ข้าไม่ได้ยิน เจ้าชื่อ… - อาริส
ดี
อาริส
มาดูกันว่าพ่อเจ้าไม่อาจสอน บทเรียนสุดท้ายให้เจ้าหรือไม่
ข้าอยากให้เจ้ารับไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์นี้
มันคือกระดูกต้นขาของล็อคน่าที่ศักดิ์สิทธิ์
ทีนี้…
ข้าอยากให้เจ้าฟาดกะโหลกของพ่อเจ้า
แบบว่า… ฟาดแรงๆ
จนสมองของเขาไหลออกมา…
นองพื้นที่เคยสวยมากเมื่อสองวันก่อน
ถ้าเจ้าตกลง
ข้าก็จะไว้ชีวิตแม่กับน้องๆ ของเจ้า
แต่ถ้าเจ้าปฏิเสธ เหมือนที่พ่อเจ้าเคยปฏิเสธ
พวกเจ้าทุกคนก็จะต้องตาย
ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเจ้าแล้ว หนุ่มน้อย
อาริส
ฟังพ่อนะ
เจ้าต้องทำตามที่เขาบอก
ช่วยชีวิตแม่กับน้องๆ
อาริส ไม่!
- ปล่อยพวกเราไปเถอะ - เชื่อฟัง… อย่าหันไปมอง
ข้าทนใช้ชีวิตกับเรื่องนี้ไม่ได้ เจ้าก็เช่นกัน
เจ้าจะเสียใจไปชั่วชีวิต
- พวกเราทุกคนด้วย โปรดอย่าทำแบบนี้ - ฟังพ่อคนเดียว ข้าบอกอย่ามองนางไง
ทีนี้ก็ลงมือ
เป็นชายชาตรีแล้วลงมือ
ช่วยชีวิตพวกเขา
ลงมือเลย
เจ้าแข็งแกร่ง
ทีนี้…
ช่วยชีวิตพวกเขา
เชื่อฟังพ่อเจ้านะ อาริส
- เขาคือผู้มีปัญญา - ถูกต้อง ลูก
เจ้าต้องเชื่อฟังข้า
เอาเลย
ลงมือสิ
ลงมือ
ไม่
ข้ารักเจ้านะ ลูก
ข้ายกโทษให้เจ้า
ข้ายกโทษให้
ไม่
เร็วสิ
ทำให้เสร็จ
ทำต่อให้เสร็จ เด็กน้อย
ฮีรอน
ข้าขอโทษ
ไม่
วางใจได้ ลูกชายเจ้าจะอยู่รอดปลอดภัย
แรกๆ เขาจะทำใจลำบาก
แต่ความโกรธและความเศร้า…
วิญญาณตายแล้วที่อยู่ข้างในตัวเขาตอนนี้
เราใช้มันได้ทั้งหมด
เขาจะได้ปลดปล่อยความแค้นใจ ได้ทำแน่
เพราะขณะที่เราไล่ล่าพวกนักโทษหลบหนี ที่สามีเจ้ายอมสละทุกอย่างเพื่อช่วย…
เราจะตามล่าพวกเขา
จะมีผู้ปกครองโอหังอีกหลายคนมาขวางทาง
รออีกไม่นานหรอก
เป็นความสูญเสียที่น่าเศร้านัก
สามีเจ้าน่ะ
นี่คือความงามของประสบการณ์ชีวิตเขา
นี่คือความทรงจำของเขา
มีช่วงเวลาที่เจ้าและเขาพรอดรัก
บนผืนหญ้าใต้ร่มไทรกลางฤดูร้อนอันอบอุ่น
และนี่…
นี่คือตอนที่เขาร้องไห้ดีใจ เมื่อเจ้าคลอดลูกสาวคนโต
และนี่…
ช่วงเวลาที่ไม่มีใครเห็น นอกจากเขา
เจ้ากำลังหลับ
เขาปัดผมที่ปิดตาเจ้า
บรรจงจูบหน้าผากเจ้าเบาๆ
เจ้าไม่มีทางให้เรื่องจบแค่นี้
งั้นรึ
เจ้าทำทุกอย่างเพื่อหวังผล เจ้าไม่มีทางไว้ชีวิตพวกเรา
เจ้าเป็นคนไร้สัจจะ
ใช่แล้วละ
(บทที่ 1 จอกโลหิต)
คอร่า
ข้านึกว่าเจ้าเสร็จแล้ว
ทุกคนอยู่ที่ลองเฮาส์
- อีกไม่กี่แถวก็จะเสร็จแล้ว - ก็ได้
โอเค
เดนถามว่าเจ้าอยู่ไหน
เขากับน้องชายจับกวางเอลก์หิมะตัวใหญ่ได้ ตัวผู้
เขาอยากให้เจ้าเห็นก่อนจะควักเครื่องใน
เขาถามหาข้าทำไม
ก็แบบว่า เพราะเขา…
ข้าแค่คิดว่า…
เจ้าคิด
เดินไป
นานแล้วนะที่เราไม่ได้กินเนื้อสดๆ ลืมไปแล้วว่ามันอร่อยเพียงใด
เดนบอกว่าพวกเขาเห็นฝูงกวางฤดูร้อนกลับมา
เดินทางแค่สามวันก็เจอแล้ว
- เขาถามหาเจ้า - ข้ารู้แล้ว
และใช่ น่าประทับใจมาก
อย่างไหนล่ะ สัตว์นี้เหรอ
หรือว่า…
หรือคนล่ามัน
ไง
คนของข้า
ในฐานะหัวหน้าชุมชน ข้ามีหน้าที่
เตือนเจ้าว่าเหล่าทวยเทพแห่งการเก็บเกี่ยว ต้องการของบรรณาการ
ใช่
ของถวาย
แต่เราต่างก็รู้ว่าสะโพกที่เบียดกันแนบชิด
กับเสียงครางลั่นด้วยความพึงพอใจต่างหาก ที่เรียกให้ต้นกล้างอกขึ้นมา
ใช่
ฉะนั้นจงเอากันให้หนักคืนนี้
- เอากันเพื่อการเก็บเกี่ยว - ใช่
เอากันเพื่ออาหารที่เรากิน
ใช่
เอากันเพื่อเหล่าทวยเทพ
ใจเย็นๆ สิจ๊ะ
ให้ข้าทำหน้าที่ส่วนรวมให้เสร็จก่อน แล้วข้าจะทำไปหน้าที่สามี
เฮ้ย ข้าบอกให้ไปเอากันแล้วใช่ไหม
- บอกแล้ว - บอกแล้ว
บอกแล้วสินะ
เรามาฟังเพลงกัน
เพลงที่จะทำให้เราเกิดอารมณ์
เดนเป็นคนดี
ท่านควรนอนแล้ว
เขาล่าสัตว์เก่งที่สุดในบรรดาพวกเรา
และเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์
ท่านจะพูดอะไร
เจ้าคิดถึงความสัมพันธ์ที่ถาวรกว่านี้บ้างหรือเปล่า
ข้ารู้ว่าเขาคล้อยตามกับความคิดนี้
เขาถามข้าเอง
นั่นจะเป็นก้าวสุดท้ายของเจ้า ที่จะได้เป็นสมาชิกของชุมชนนี้เต็มตัว
ระหว่างเรา มันง่าย
มันต้องเป็นอะไรมากกว่านั้นเหรอ
ก็แค่…
จะไม่มีใครคิดว่าเจ้าเป็นคนนอก เมื่อเจ้าแต่งงานและมีลูก
แต่ข้าจะเป็นคนนอกเสมอ
ข้าซาบซึ้งใจที่ชุมชนนี้รับข้าไว้
และแน่นอนว่าที่ท่านช่วยชีวิตข้า
แต่ยังไงข้าก็เป็นคนนอก
มันกำลังเปลี่ยนไป ข้ารู้ข้อนั้น
คนเหล่านี้เริ่มจะไว้ใจเจ้า
และเจ้าสมควรได้รับ
ข้าบอกเลย ตอนนี้นี่คือบ้าน
ข้าก็อยากให้เป็นเช่นนั้น
รู้ไหม
ตลอดสองฤดูกาลที่ข้าอยู่ที่นี่ ข้าได้รับความสุข
ที่ข้าไม่คู่ควร
แต่เข้าใจไว้นะ ข้าคือบุตรีแห่งสงคราม
การจะรักและถูกรักอย่างแท้จริง ข้า…
ข้าไม่รู้ว่าข้าสามารถทำทั้งสองอย่างได้หรือไม่
ความคิดเรื่องความรัก เรื่องครอบครัว ถูกกำจัดไปจากความคิดข้าแล้ว
ข้าถูกสอนมาว่าความรักคือความอ่อนแอ
และข้าไม่รู้ว่ามันจะเปลี่ยนไปได้ยังไง
ท่านควรพักผ่อนได้แล้วนะ
ไง
หนึ่ง
- สอง - ขอบใจ
แซม หนึ่ง
- สอง - ขอบใจ
อรุณสวัสดิ์
เมื่อคืนข้าสังเกตเห็นเจ้าออกไปก่อน
เจ้าเหนื่อยเหรอ
ใช่แล้ว ข้าคิดจะเข้านอนแต่หัวค่ำ
ข้านึกว่าเจ้ากำลังทำหน้าที่ของเจ้า เพื่อการเก็บเกี่ยว
เพราะขณะที่ข้าเดินกลับ ข้าผ่านบ้านของเดน
และได้ยินเสียงแบบนั้นจริงๆ
แซม ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพูดเรื่องอะไร
ข้าว่าเจ้ารู้
เจ้าว่าพวกมันต้องการอะไร
ทุกอย่าง
ข้าไม่สนว่าอาจจะได้ประโยชน์อะไร
ยานรบมาวนเวียนเหนือแผ่นดินเรา ไม่ใช่เรื่องดีแน่
เจ้าก็แบบนี้ทุกที ปฏิกิริยาแรกคือกลัวก่อนเสมอ
สมมุติว่าพวกเขาลงมาคุย
อย่างน้อยเราก็ฟังพวกเขาก่อน ว่าพวกเขาตั้งใจมาทำไม
นั่นสิ ฟังพวกเขาก่อน แค่นั้นแหละ
คิดดูว่าเราขายผลผลิตตั้งกี่บุชเชล ให้โพรวิเดนซ์เมื่อฤดูกาลที่แล้ว
มาเธอร์เวิลด์กระเป๋าตุง
ข้าแค่จะบอกว่าเราอาจได้ราคาที่ดีขึ้น
จากเพื่อนของเราที่อยู่ในวงโคจรต่ำ
ดีกว่าต้องตกลงกับพวกกดราคาในโพรวิเดนซ์
ขายธัญพืชให้ใครก็ไม่รู้
อย่าทำท่าเหมือนเราไม่รู้ ว่าเจ้าขายธัญพืชส่วนเกินของเรา
ให้ฝ่ายศัตรูของยานนั้น
อยากรู้นักว่าพวกนั้นจะว่ายังไง ถ้ารู้ว่าธัญพืชส่วนเกินเมื่อปีที่แล้วหายไปไหน
ข้าไม่ใช่นักปฏิวัติ
พวกเขาให้ราคาดีที่สุด ข้าไม่สนอุดมการณ์พวกเขาหรอก
เห็นๆ อยู่
ซินดรี ข้าไม่ได้เข้าข้างใคร นอกจากชุมชนนี้
ข้าภักดีกับที่นี่ที่เดียว
และข้าว่าเราควรเริ่มจากไมตรีจิต ไม่ใช่ความกลัว
ว่าเราคือคู่ค้าของพวกเขา ไม่ใช่คู่แค้น ถูกต้องไหม
เจ้าพูดว่า "คู่ค้า" เหรอ กุนนาร์
ใช่แล้ว มีปัญหาเหรอ
ยานนั้นไม่ใช่ตัวแทนความรุ่งเรือง
เป้าหมายของมันคือทำลาย ปราบ จับคนเป็นทาส
พวกมันไม่รู้จักการเป็นคู่ค้าหรอก
มันขออะไรก็ให้มันไป
แต่อย่าแพร่งพรายว่าผืนดินนี้อุดมสมบูรณ์แค่ไหน
และหวังว่าพวกมันจะไปก่อนสืบรู้
ว่ากุนนาร์ขายธัญพืชปีที่แล้วให้ใคร
- นั่นสินะ - ข้าฟังความพอแล้ว
เราจะไม่แพร่งพรายอะไร
ชัดเจนไหม
พวกมันมาแล้ว
มาแล้ว
สวัสดี ข้าคือซินดรี บิดาหมู่บ้านนี้
ยินดีต้อนรับ
ข้าคือพลเรือเอกแอตติคัส โนเบิล
ตัวแทนผู้จงรักภักดีของราชาผู้ถูกสังหาร
ขอต้อนรับสู่อ้อมกอดอันอบอุ่นของพระองค์
เชิญครับ บิดา เล่าเรื่องหมู่บ้านอันสวยงามนี้ให้ฟังที
เดินไปที่ลองเฮาส์กับข้าสิ
เราจะดื่มเบียร์สักถ้วย และข้าจะเล่าเรื่องชีวิตที่นี่ให้ฟัง
ฟังดูเข้าท่า เชิญนำทางเลย
พลทหารอาริส เดินไป ไอ้บ้าเอ๊ย
ที่นี่เราใช้ชีวิตเรียบง่าย
และเราภูมิใจในความรักที่เรามีต่อชุมชน
และการต้องทำงานหนักเพื่อความอยู่รอด
คนของท่านดูแข็งแรงและอ้วนท้วน
ในฐานะผู้นำ ความสมบูรณ์นั้น ส่วนใหญ่ต้องยกความชอบให้ท่าน
ไม่หรอก เราเป็นชุมชน ความชอบไม่ใช่ของใครคนใดคนหนึ่ง
ในยามดีมีสุข ความชอบเป็นของร่วมกัน
แต่ในยามอาหารขาดแคลน ท่านก็รู้ว่าความรับผิดชอบจะตกไปที่ใคร
ภาระของผู้นำละมั้ง
งั้นท่าน… ท่านเข้าใจความรู้สึกของคนเป็นพ่อ
ความจำเป็นที่ต้องเลี้ยงดูลูกๆ ถูกไหม
ข้าหวังว่าแผ่นดินของท่านและชาวเวลท์
อาจช่วยเราได้ ขณะที่เราตามหา กลุ่มกบฏเล็กๆ ที่หลบซ่อนอยู่ในระบบนี้
ซึ่งผู้บัญชาการข้า ท่านอุปราชบาลิซาเรียส สั่งให้ข้าตามหาและนำตัวมาลงโทษ
เราเป็นเพียงชาวไร่ผู้ต่ำต้อย
ห่างไกลจากเรื่องการเมือง ของมาเธอร์เวิลด์ยิ่งนัก
แต่ท่านก็รับใช้ได้
กบฏที่เราตามหาโจมตีคลังเสบียงของเรา
นำโดยผู้หญิงที่ชื่อ เดฟร่า บลัดแอ็กซ์ และน้องชายชื่อแดเรียน
เราต้องจับพวกเขาได้แน่
เพียงแต่มันใช้เวลานานกว่าที่คาด
และบอกตามตรง เสบียงเราร่อยหรอ
และอย่างที่ท่านรู้หรืออาจจะเคยได้ยิน กองทัพเดินด้วยท้อง
ข้ากำลังคิดว่าเราควรเป็นคู่ค้ากัน โดยท่านส่งเสบียงอาหารให้เรา
แน่นอนว่าอะไรก็ได้ที่ท่านจะแบ่งให้ได้
แล้วท่านจะได้รับการชดเชย…
เอาเป็นว่าสามเท่าของมูลค่าตลาดก็แล้วกัน
ด้วยเงินมหาศาลนั้น ท่านจะสามารถ ซื้อเครื่องเก็บเกี่ยวและหุ่นยนต์มากมาย
และไม่ต้องทำงานยากๆ นี้ด้วยมือ
เราเชื่อว่าการทำงานด้วยมือ ทำให้เราผูกพันกับแผ่นดิน
และยกย่องทุ่งนาอันศักดิ์สิทธิ์นี้ ที่มอบชีวิตแก่เรา
แต่ท่านจะสบายใจถ้าได้รู้ว่าท่านมีบทบาทล้ำค่า
ในภารกิจสำคัญ ในการถอนรากถอนโคนศัตรูของมาเธอร์เวิลด์
- เป็นข้อเสนอที่ดีมาก - ใช่
เพียงแต่เราไม่มีอาหารเหลือเฟือให้
ผืนดินนี้เต็มไปด้วยหิน
แทบไม่ให้ธัญพืชเพียงพอที่จะเลี้ยงพวกเรา
ข้าขอโทษจริงๆ เราต้องขอปฏิเสธข้อเสนอ
แต่เราซาบซึ้งที่มีผู้ปกป้องผู้เมตตา
และทรงอำนาจมาหาเรา
ไม่มีเหลือเหรอ
ไม่มีเลยเหรอ
แต่ผืนดินของท่านดูอุดมสมบูรณ์
ทุ่งนาดูใหญ่เกินกว่าความต้องการของประชากร
แน่นอน ข้าเข้าใจว่ามันอาจดูเป็นเช่นนั้น
แต่ขนาดของการเพาะปลูก คือหลักฐานว่าดินไม่ดี
และฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ ก็ยิ่งทำให้ฤดูกาลเพาะปลูกสั้นลงไปอีก
งั้นเราไปดื่มเบียร์กันเลยไหม
ขอโทษที
เพียงแต่…
ดูคนที่สวยงามเหล่านี้สิ
ข้านึกไม่ถึงว่าผิวพรรณที่เปล่งปลั่งเหล่านี้ ได้รับการบำรุงจากพื้นที่อันแห้งแล้ง
ไหน… ในบรรดาพวกท่าน ใครเป็นคนดูแลการเก็บเกี่ยว
ต้องมีใครสักคนที่ปลูกพืชเก่งกว่าคนอื่น
มีไหม
มีครับ
ข้าเอง
ดี
ใช่ ข้าดูแลการเก็บเกี่ยว
ถ้าคนเหล่านี้ไว้ใจเจ้า ข้าก็ไว้ใจเจ้า
ข้าแค่อยากทำความเข้าใจ ว่าข้าคิดผิดเกี่ยวกับผลผลิตที่นี่ได้ยังไงเท่านั้นเอง
คือว่า…
ซินดรี บิดาที่เรารัก คอยดูแลความเป็นอยู่ของหมู่บ้านเราเสมอ
และยืนกรานให้เราสำรองเสบียงไว้ เผื่อเกิดภาวะขาดแคลนหรือภัยแล้ง
ซึ่งอย่างที่ท่านรู้ นั่นเป็นความรับผิดชอบของผู้นำ
แต่สองสามฤดูกาลที่ผ่านมา เราโชคดี
เรามีเสบียงมากเกินกว่าเราจะเก็บได้
ฉะนั้นก็อาจจะมี
ความเป็นไปได้ที่เราจะแบ่งปันให้เล็กน้อย
ขึ้นอยู่กับว่าท่านต้องการมากแค่ไหน
ดี
อืม มีเสบียงเก็บไว้เป็นเรื่องฉลาดเสมอ จริงไหม ท่านบิดา
ใช่
แต่ข้างงนะ
อยากรู้ว่าทำไมท่านถึงบอกว่า ผืนดินนี้แทบไม่ให้ผลิตผลเพียงพอ
ที่จะเลี้ยงคนของท่าน
- ดูจะไม่จริงเลย - ไม่ เดี๋ยวก่อน
ท่านนายพล ไม่มีใครพยายามหลอกท่าน
ซินดรีก็แค่ชอบกักตุนเสบียงอาหาร มากกว่าข้าเท่านั้นเอง
แต่เราต่างก็ตื่นเต้นที่อาจจะได้เป็นคู่ค้า
เพียงแต่ขอให้มองความจริง ว่าเรามอบให้ได้แค่ไหน
ท่านบิดา คนนี้เป็นใครกันแน่
- ข้า… - เขาเป็นคนไม่สำคัญ
ข้าได้รับมอบอำนาจจากคนของข้า ให้พูดแทนพวกเขา
ชายผู้นี้ไม่มีอำนาจอะไรที่นี่
ท่านอย่าไปสนใจเขาดีกว่า
แหม… แตกแยก
ไม่ใช่ชุมชนที่สงบสุขอย่างแรกเห็น
ท่านบิดา ข้าขออนุญาต
ให้คำแนะนำแก่ท่าน ในการรับมือกับคนในปกครองที่ต้องรู้จักที่ต่ำที่สูง
ข้าพบว่าคนเราอาจลืมไปว่าอะไรสำคัญ และบางครั้งต้องได้รับการเตือนเบาๆ
ว่าคนที่มีอำนาจจัดการกับคนที่ไม่มีอำนาจยังไง
ท่านนายพล
ซินดรี…
ได้โปรด
- ไม่ ข้า… ข้าไม่ได้จะ… - ไม่เป็นไร
ข้า…
ข้าจะแสดงให้ดูว่าข้าหมายถึงอะไร
ได้โปรด
ท่านนายพล
ไม่ หยุด
ไม่
ซินดรี
ท่านทำอะไรลงไป
ข้าจะได้ธัญพืชของข้าเมื่อไหร่
ข้าไม่…
ข้าพูดว่า บอกมา ไอ้คู่ค้า เมื่อไหร่ข้าจะได้ธัญพืช
- เก้า… เก้าสัปดาห์ - ดีมาก
ข้าจะกลับมาในสิบสัปดาห์
เตรียมไว้หนึ่งหมื่นบุชเชลสำหรับยานข้า
หมื่นสอง… เราผลิตธัญพืชได้ ไม่ถึงหมื่นสองบุชเชลด้วยซ้ำ
เราจะอดตายกันหมด
ข้าไม่เข้าใจว่าท่านต้องการอะไร
ง่ายออก
ข้าต้องการทุกอย่าง
ทหาร ตามข้ามา
เดี๋ยว
- หุบปากน่า - เจ้า… เจ้าจะทำอะไร
ไม่
เอาละ ฟังให้ดี
ขนอุปกรณ์ทั้งหมดไปที่อาคารหินหลังใหญ่นั่น
น่าจะเหมาะกับเราชั่วคราว
มาร์คัส มาช่วยข้าไล่ชาวบ้าน ออกจากบ้านใหม่ของเรา
เข้าใจไหม
ครับ หัวหน้า
ได้เลย
สวัสดี ทุกคน
ข้าคือเจซี-1435 จากกองกำลังจักรกล
ผู้พิทักษ์ขององค์ราชา
ไม่ใช่สิ ของราชาผู้ถูกสังหาร
ข้ารู้สึกเป็นเกียรติที่ได้รับใช้
ข้าพลทหารอาริส
เราจะย้ายของไปยังอาคารนั้น ถ้าเจ้าไม่รังเกียจที่จะช่วย
ขอบคุณ พลทหารอาริส
คำสั่งนั้นไม่ละเมิดระเบียบของข้า
ข้ารู้สึกเป็นเกียรติที่ได้รับใช้
ข้ากำลังพูดกับเจ้า ไอ้เฒ่าสกปรก มาตรงนี้
รออะไรล่ะ ออกไปสิ
ขอบใจ
แล้วนี่มองหาพระแสงอะไร
ข้าขอโทษ ข้าแค่รอว่าท่านต้องการน้ำเพิ่มหรือไม่
น้ำเพิ่มเหรอ
แบบนี้แหละที่ข้าชอบ
อายุยังน้อย ยังพอมีแรงขัดขืน
และรับรสเลือดในปากขณะที่ข้าสมสู่ ข้าชอบ
หัวหน้า
ดูสิ พวกเขาทิ้งจิมมี่ไว้ให้เรา
จิมมี่เชียวนะ
ไม่ยักรู้ว่าเรายังมีจิมมี่เหลืออยู่
ระวังด้วยนะ พื้นขรุขระไปจนถึงสะพาน
ขอบคุณ พลทหารอาริส แต่ข้าเชื่อว่าข้าจัดการได้
เดี๋ยวนี้พวกมันไม่สู้แล้ว หัวหน้า
หมายความว่าไง ไม่สู้แล้ว
มันถูกโปรแกรมมา
เมื่อราชาถูกฆ่าตายแล้ว
พวกมันก็วางอาวุธแล้วไม่ยอมสู้อีกเลย
คอยดูนะ ไม่ว่าข้าจะทำอะไร มันก็ไม่สู้กลับ
เฮ้ย
ระวังของนั่นเว้ย ไอ้หุ่นโง่
เดี๋ยวได้กลายเป็นเศษเหล็ก ไอ้โง่ ได้ยินไหม
แกไม่ได้ยินสินะ
เฮ้ย หยุด
อยากโดนยิงแทนมันรึไง
ข้าสังหารเจ้าตอนนี้เลยยังได้ และจะไม่มีใครสนด้วย
- ว่าไหม - พอได้แล้ว
ว่าไงล่ะ อยากตายไหม
เอายังไง
เอาเลยสิ
ลงมือ
ข้าบอกให้พอ
ขนลังพวกนี้เข้าไปในบ้านเดี๋ยวนี้ พลทหาร
ครับ หัวหน้า
เครื่องรวนหรือเปล่า
ไม่ครับ
ลุกขึ้นมา ไปที่แม่น้ำ ล้างเนื้อล้างตัวซะ
ที่เหลือ เลิกมองได้แล้ว
กลับไปทำงาน
กลับไปทำงานสิวะไอ้พวกส้นตีน
รวมถึงเจ้าด้วย มาร์คัส
ไหวนะ
- ต้องไปแล้ว - อืม
ขอโทษค่ะ
ขอบคุณ ช่างมีเมตตา
- เจ้าเป็นทหารเหรอ - นานมาแล้ว
ขอนั่งด้วยคนนะ ข้าชื่อแซม
เชิญ
ถามหน่อย แซม เจ้ารู้จักเรื่องราวของราชาผู้ถูกสังหาร
กับเจ้าหญิงอิซซ่า ธิดาผู้เลอโฉมหรือไม่
ข้าไม่รู้
เจ้าทำให้ข้านึกถึงนาง
ตามตำนาน นางถูกเรียกว่า จอกกาลิกส์หรือพระผู้ไถ่
นางคือเด็กผู้กอบกู้
ก่อนนางประสูติ
ข้าและพี่น้องของข้าสาบานว่าจะอุทิศตน
อุทิศทุกอย่างที่อยู่ใต้ผิวโลหะนี้
เพื่อต่อสู้ในนามของนาง
ฉะนั้นเมื่อเราได้ยินข่าวในสนามรบอันห่างไกล
ว่านางถือกำเนิดมาพร้อมเลือดเนื้อ ในโลกของเราแล้ว ตามคำพยากรณ์
ข้าก็รู้สึกถึงความอบอุ่น สำหรับจักรวาลเป็นอย่างมาก
และเชื่อเหลือเกินว่านางจะเป็นผู้ส่องแสงนำทาง เข้าสู่ยุคใหม่แห่งสันติภาพและความเอื้ออาทร
และพาเรากลับบ้าน
นางวิเศษมาก
ใช่
นางยิ่งกว่าวิเศษเสียอีก
คืองี้ ราชาคือมนุษย์คนหนึ่ง
และมนุษย์ย่อมมีวันล้มเหลวหรือหักหลัง
แต่ผู้เป็นตำนานไม่อาจทำลายได้
แต่หาเป็นอย่างที่คิดไม่
เพราะในวันราชาภิเษกของนาง
นาง พร้อมราชาและราชินีที่เคารพของเรา
ถูกพวกที่พระองค์ไว้ใจที่สุด ปลงพระชนม์อย่างเลือดเย็น
ข้าเกรงว่าเราสูญเสียเกียรติของเราไปบ้างแล้ว ตั้งแต่การทรยศครั้งนั้น
ข้ากลัวว่าความเอื้ออาทร ความเมตตา
ความปีติใจของเรา
ได้ตายไปกับธิดาน้อยของเราแล้ว
ข้าว่ามันอยู่ในตัวท่าน
นี่เป็นความผิดของเจ้า กุนนาร์!
ข้าไม่รู้นี่ว่ามันจะฆ่าพวกเขา
ไม่สำคัญหรอก ตอนนี้เขาตายแล้ว
เราจะทำยังไงเรื่องทหารในยุ้งฉาง เดี๋ยวมันก็ต้องยึดบ้านอีกหลังแน่
- ข้าไม่รู้ - หยุดทีเถอะ
ทีนี้เราจะทำยังไงดี
เราลุกขึ้นสู้ก็ได้
- ใช่ - ใช่ เคียวข้าคม
- ข้ามีปืนล่าสัตว์ - หา
บรรพบุรุษของเรา นี่บ้านของเรา
ไม่ สู้ไม่ได้นะ
สู้ด้วยอะไร
และต้องไม่ใช่พวกมัน
ถ้าเจ้าพอมีสติอยู่บ้าง เจ้าจะหอบสิ่งที่เจ้าหอบได้แล้วหนี
- หนีเหรอ ไม่ - เดี๋ยว
- เราหนีไม่ได้ - อะไรกัน ยอมแพ้รึ
ยกทุกอย่างให้พวกมันรึ
- คอร่า - ทุกอย่าง ยกเว้นชีวิตเจ้า
และถ้าจะให้พูดตรงๆ จะมีบางคนต้องตาย
ไม่ว่าเจ้าจะทำอะไร
- ข้าจะไม่ยอมไปจากที่นี่ - พวกนั้นไล่ยิงตามพวกเราแน่
ข้าก็ไม่ไป ข้าจะอยู่
- เราจะอยู่ - เราจะหนีไปไหนได้
- ใช่ - พวกเขาพูดถูก
ที่นี่… เรารู้จักแต่ที่นี่ มันคือทุกสิ่งทุกอย่าง คือภูมิหลังของเรา
เราทิ้งไปให้พวกมันทำลายไม่ได้ พวกมันป่าเถื่อน
เรารวบรวมธัญพืช แล้ววิงวอนขอความเมตตาดีไหม
- ใช่ - เราทำตัวเราให้มีค่ามากต่อพวกเขา
จนพวกเขาไม่อาจฆ่าเราได้ พวกเขาจะต้องมีเรา
- ใช่ - เขาพูดถูก
การเพาะปลูก นั่นคือทักษะที่เราทำได้ ทักษะที่พวกเขาทำไม่ได้
ถ้าเราแสดงให้เห็นว่าเราเก่งแค่ไหน พวกเขาก็จำเป็นต้องไว้ชีวิตเรา
- ใช่ - ใช่ๆ
- เห็นด้วยไหม เราใช้งานต่อสู้ - ใช่
- เห็นด้วย
- เราใช้งานต่อสู้ ใช่ไหม - ใช่
- ใช่
งั้นตกลงตามนี้
- เราแสดงให้พวกนั้นเห็นว่าเรามีค่าแค่ไหน - ตกลง
และเมื่อเราทำตามข้อตกลงแล้ว
พวกนั้นก็ต้องทบทวน ว่าจะเหลืออาหารไว้ให้เรามากแค่ไหน
- ใช่ - ใช่
เราจะขอร้องทหารในยุ้งฉาง ให้เห็นแก่เพื่อนมนุษย์
- ใช่ พวกเขาต้องให้ - ดี
อ้อ… จะหนีสินะ
นึกว่าเจ้าหนีปัญหามาพอแล้วเสียอีก
ท่านได้ยินพวกเขาแล้วนี่ สติฟั่นเฟือนกันไปหมด
คิดว่าทหารพวกนั้นจะเมตตา แม้หลังจากสิ่งที่พวกมันทำกับซินดรี
ต่อหน้าต่อตาพวกเขา
ตอนที่ข้าไปเจอเจ้าในซากยานนั้น
ข้าคิดจะทิ้งเจ้าไว้
ข้ากลัวว่าเจ้าอาจนำปัญหามาให้เรา
แต่ข้าเสียใจสักนิดไหมที่พาเจ้าเข้ามาในชีวิตเรา
ไม่เลย
เจ้ากลายเป็นส่วนหนึ่งของเรา
แต่ตอนนี้เจ้าจะหนีไป ในยามที่เราต้องการเจ้ามากที่สุด
ในเวลาที่คนของเจ้าต้องการเจ้า
ข้าทำไม่ได้
ไม่ทำซะมากกว่า
ที่นี่ตกเป็นของพวกมันไปแล้ว
แต่ถ้ามีทางเปลี่ยนแปลงล่ะ
แล้วถ้าเราสู้ล่ะ ไม่ใช่แค่เรา แต่คนอื่นด้วย
- ใครจะมาสู้ที่นี่ - คนอื่นๆ
คนอื่นๆ ที่มีเหตุผลให้เกลียด ทุกอย่างที่เป็นมาเธอร์เวิลด์
คอร่า เจ้ารู้จักจักรวาลนี้ดีกว่าข้า
ถ้าเจ้าหานักรบที่โนเบิลกำลังตามหาได้ล่ะ
คนนอกกฎหมายที่จะต่อสู้เคียงข้างเรา
ถ้าข้าหานักรบที่จะสู้เพื่อเวลท์เจอ ข้าจะทำให้คนในหมู่บ้านมีความหวัง
ถ้าพวกเขามีความหวัง พวกเขาก็จะสู้และแพ้แน่นอน
ข้าจะไม่พาใครไปตาย
และข้าก็จะไม่ทิ้งชีวิตตัวเองไปเปล่าๆ เหมือนพวกท่านที่เหลือ
เจ้าว่าเราต้องอยู่ในรูหนูบ้าๆ นี่อีกนานแค่ไหน
ดูนี่นะ
นี่ เด็กส่งน้ำ
- มานี่ซิ - มีอะไร
ต้องการน้ำเพิ่มเหรอ
แค่… น้ำนิดหน่อย
หยุดนะ
ไม่งั้นจะทำไม
ช่วยด้วย
ใครก็ได้ช่วยด้วย
- จับนาง - ช่วยด้วย
- หุบปาก - ปล่อยข้า
- ช่วยด้วย - หุบปาก
ไม่ ได้โปรด
- หุบปาก - ใครก็ได้ช่วยด้วย ช่วยข้าที
- ช่วยด้วย ปล่อยข้านะ - หุบปาก
ปล่อยข้า!
อย่า!
ได้เลย คิดจะช่วยยังไง
ข้าจะมัดเจ้าไว้กับเสา บังคับให้เจ้าดูทุกวัน
ขณะที่นางเปลี่ยนจากสาวชาวไร่เป็นอีตัว
มาร์คัส ลูกน้องคนสนิทของข้า…
ที่พูดมาเนี่ยก็น่าสนุกดีนะ
แต่เจ้าจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น
จนกว่าข้าจะปู้ยี่ปู้ยำนังหนูนี่ก่อน
แล้วค่อยถึงตาเจ้า
แล้วทุกคนค่อยย่ำยีนาง
ปล่อยนางนะ
หยุด!
หยุด
ของหวาน เหมาะเลย
ไปจับนางมา
ได้โปรด
ข้าจะฆ่านาง
ต้องการอย่างงั้นเหรอ
ดูสิว่าใครมาร่วมวง
พวกแกซวยละ
หยิบปืนนั่นขึ้นมา ไอ้หุ่นเหล็ก แล้วฆ่าไอ้พวกนี้
อย่างงั้นแหละ แกถูกสร้างขึ้นมาเพื่อฆ่าคน ไอ้เวร
รออะไรอยู่ล่ะ ข้าสั่งเจ้าไปแล้วนะ
ฆ่านัง…
เราจะต้องสู้
คอร่า เจ้าอาจต้องใช้นี่
ข้าเจอมันตรงที่ยานตก
ข้านึกว่าหายไปแล้ว
วัฒนธรรมของเราไม่เหมาะกับอาวุธแบบนี้
ข้าเกรงว่ามันจะเป็นอันตรายได้
ท่านพูดถูก
ขอบคุณ
เจ้าจะไปไหน
มีคนคนหนึ่ง นายพลที่มีชื่อว่าไททัส
เคยเป็นวีรบุรุษของอาณาจักร
ผู้ปลุกใจให้กองทัพของตน หันไปต่อต้านกองทัพของมาเธอร์เวิลด์
ล่าสุดข้าได้ข่าวว่าเขายังอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ถ้าข้าหาเขาเจอและหาไพร่พลให้เขานำทัพได้…
กุนนาร์
ปีที่แล้วในโพรวิเดนซ์ เจ้าขายธัญพืชให้พวกกบฏ
ใช่ ข้าพบชายคนหนึ่ง ที่แนะนำให้ข้ารู้จักกลุ่มกบฏ
พี่น้องบลัดแอ็กซ์
- เขายังรู้ไหมว่าจะหาพวกเขาเจอได้ยังไง - น่าจะรู้
งั้นพาข้าไปหาเขาได้ไหม
ได้สิ
เฮ้ย เอายูรากิมาอีกตัว
นายพลกับกองทัพงั้นรึ
เราอาจมีโอกาสรอด
ระวังตัวด้วยนะ
ขอให้เดินทางปลอดภัย… ทั้งคู่
เจ้าเคยเป็นทหารของมาเธอร์เวิลด์สินะ
ต่อสู้เพื่ออาณาจักรเหรอ
จะว่าอย่างนั้นก็ได้
ยศสูงเลยล่ะสิ
ถูกล่าตัวฐานละทิ้งกองทัพใช่ไหม
ใช่ และเรื่องอื่นด้วย
โอเค
มีอะไรจะถามอีกไหม
พวกนั้นจะไม่ฆ่าเราเฉยๆ ใช่ไหม
ข้าเข้าใจนะ ฆ่าซินดรีเป็นตัวอย่าง
เพื่อให้เราเชื่อฟัง
แต่เราเป็นแค่ชาวไร่ เราไม่มีพิษภัย
เจ้ารู้ได้ยังไงว่าพวกมันจะบดขยี้เรา
ตอนที่พวกมันมาโลกของข้าครั้งแรก ข้าอายุเก้าขวบ
พวกมันไม่เคยขออะไร
ไม่มีการตกลงอะไร
มีแต่ความกระสันที่จะทำลายล้าง
ผู้บัญชาการกองทัพของมาเธอร์เวิลด์ คือนายพลหนุ่มที่ชื่อบาลิซาเรียส
ผู้หลงใหลชื่นชอบการทำศึกสงคราม
คนของโลกข้าตั้งรับอย่างกล้าหาญ
แต่มันกลับยิ่งทำให้นายพลหนุ่มเดือดดาล
และไปกระตุกหนวด ให้เขาระบายโทสะนั้นกับผู้บริสุทธิ์
ไปเร็ว
ข้าได้เผชิญหน้ากับบาลิซาเรียส
ผู้ชอบบัญชาการกองทัพ
ไม่ใช่จากหอบัญชาการในยานของเขา
แต่ในสนามรบ
ปลดปล่อยข้าที เด็กน้อย
ข้ารู้ว่าเจ้าทำได้ ใช่
ข้ารู้ว่าเจ้าทำได้
ได้โปรด
บาลิซาเรียสฆ่าทุกคนในครอบครัวข้า และพาข้าไปกับเขา
ข้าไม่รู้ว่าทำไมเขาไว้ชีวิตข้า
ในบรรดาคนนับร้อยนับพันคน ที่ตายด้วยน้ำมือเขา
ทำไมเขาจึงเลือกข้าให้มีชีวิตต่อไป
คงเห็นบางอย่างในตัวข้า
คนที่เจ็บปวดแบบเดียวกับเขา
พวกเขาตั้งชื่อข้าว่าอาร์เธเลส
เริ่มฝึกข้าและสอนประวัติศาสตร์ มาเธอร์เวิลด์ให้ข้า
ตลอดห้าปี ข้าใช้ชีวิตอยู่บนยานนั้นกับทหารของมัน
ซึ่งเป็นครอบครัวเดียวของข้า
ไม่สอนความอ่อนโยน
มีแต่สอนความกระด้างของสงคราม
บางครั้งข้าขโมยของเข้าไป จนถึงใจกลางห้องเครื่องของยาน
ที่นั่นข้าเจอคนที่เข้าใจความเจ็บปวดของข้า
ในห้องเครื่องนั้น
อินทรีย์วัตถุถูกป้อนเข้าไปในขุมพลัง
ของยานรบนี้ที่ข้าเรียกว่าบ้าน
มันใช่ร่างเปื่อยยุ่ย ของคนที่เคยท้าทายเราหรือไม่
ข้าไม่รู้แน่ ข้าไม่กล้าถาม
นานๆ ครั้ง นางจะหันมามองข้า
และในแววตาที่ทุกข์ทรมานนั้น ข้ายังมองเห็นความสมเพช
ข้าเรียนรู้ประวัติศาสตร์ของมาเธอร์เวิลด์
ภายใต้การควบคุมใกล้ชิดของฝ่ายอาลักษณ์
ในบรรดาความรุ่งโรจน์ทั้งหมดนั้น มีตำนานหนึ่งที่ฝังอยู่ในจินตนาการของข้า
ตำนานแห่งกาลิกส์
พระผู้ไถ่ เจ้าหญิงอิซซ่าองค์แรก
ถึงข้าจะรู้ว่ามันเป็นแค่นิทาน
เรื่องราวที่เด็กทรงคุณธรรมคนนั้น ฆ่าศัตรูอย่างสง่างาม
ทำให้ข้าสบายใจ
เขามักพาข้าไปทำภารกิจทางการทูต
ที่ที่ข้าจะจ้องหน้า
กับผู้นำผู้ภาคภูมิและสูงส่ง ของโลกต่างๆ นับไม่ถ้วน
ที่ที่พวกเขาวิงวอนขอความเมตตา
และข้าคือลูกของเขา
ข้าคือลูกบุญธรรมของเขา ข้าคือลูกศิษย์
และเขาสอนข้าด้วยการทำเป็นตัวอย่างเสมอ
ข้าคือพวกเดียวกับเขา
ลูกสาวของผู้บัญชาการผู้ทรงเกียรติยศ
สหายของราชาและราชวงศ์
ใช้ชีวิตของอภิสิทธิ์ชน
แต่ไม่ว่าสถานะทางสังคมของข้าเป็นเช่นไร ข้าถูกคาดหวังให้ทำตามหน้าที่
ต่อสู้เพื่อมาเธอร์เวิลด์
ในโรงเรียนฝึกทหาร พวกเขาส่งเสริมให้เราหาคนรัก
คนที่เราจะปกป้องด้วยชีวิต
เมื่อการเมืองของการขยายดินแดน เริ่มรู้สึกไกลตัวเกินไป
ไม่!
และเหตุผลที่จะพิชิตดินแดน สลายไปในสนามรบอันป่าเถื่อนเลือดเย็น
มัวทำอะไรอยู่ ไปกัน เร็วเข้า
เมื่อข้าอายุ 18 ข้าได้รับแต่งตั้ง เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพหนึ่ง
ข้ารบเพื่อราชาที่อยู่ห่างไกลออกไปหลายโลก
ภายใต้ธงของคนที่ฆ่าทุกคนในครอบครัวข้า
และทำลายดาวของข้า
พวกมันฝึกข้า
ทำลายข้า และสร้างข้าขึ้นใหม่ ให้คิดเหมือนพวกมัน
เจ้าถามว่าข้ารู้ได้ยังไงว่าพวกมันจะบดขยี้เจ้า
เพราะถ้าเป็นข้าก็จะทำแบบนั้น
ข้าเคยโยนศพของโลกนับพันแห่ง
ทิ้งลงในหลุมมหึมา ราวกับทิ้งตุ๊กตาเน่าๆ
และข้าเคยยืนอาบแสงไฟที่ลุกโชน
ขณะที่เผาอารยธรรมทั้งปวงเป็นจุณต่อหน้า
ทั้งหมดในนามของเด็กคนหนึ่งซึ่งยังไม่เกิด
ขณะนี้ที่ล่องลอยอยู่ที่นี่ราวกับฝัน โชคชะตาได้มอบโอกาสแก่ข้า
นี่เป็นครั้งแรกที่ข้ารู้สึกว่านางกำลังชี้ทางข้า
เลือกให้ข้าเป็นตัวแทนของความชอบธรรม
ขอบใจ เราจะกลับมาในสองชั่วโมง
ขอบอกไว้ก่อนนะ ร้านที่เรากำลังจะไป
มันเป็น… โรงโสเภณี
ไม่เป็นไร
มันเป็นร้านที่ชายที่เรามาหา แนะนำให้ข้ารู้จักกับเดฟร่า
เดฟร่า คนที่เจ้ารู้จักเป็นโสเภณีเหรอ
เปล่า ไม่ใช่แบบนั้น เดฟร่าเป็นผู้นำของพวกบลัดแด็กซ์
พวกนอกกฎหมายน่ะ
- ที่ข้าขายธัญพืชให้น่ะ - ข้าเข้าใจ
พวกฮอว์คชอวส์
นักล่าหัว ทำงานให้จักรวรรดิ
มาเธอร์เวิลด์ใช้ให้พวกเขาทำงานสกปรก
เดี๋ยวนะ
ไม่นะ
คนนี้แหละ คนที่เรามาตามหา
คนที่แนะนำให้ข้ารู้จักพวกบลัดแอ็กซ์
ไปตายซะ
พวกบลัดแอ็กซ์บอกวิธีติดต่ออื่นอีกไหม
ไม่ พวกเขาบอกว่า พวกเขากบดานอยู่บนดาวที่ชื่อชาราน
- ได้รับการปกป้องโดยราชาชื่อเลวีติกา - เลวีติกา
ตามมา
นี่ เจ้า!
ดูแลลูกค้าสิ หน้าที่ของเจ้าคืออึ๊บกับลูกค้า
เขาน่าขยะแขยง
เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร
ราชินีมีรุรึไง
คาร์บอสต์
ข้าว่านะ ทางดีที่สุดที่เราจะหาพวกบลัดแอ็กซ์เจอ
ก็คือติดต่อชาวเลวีติกา
แบบนั้นเราอาจถูกเปิดโปง
เราต้องหานายพลไททัสก่อน แล้วค่อยคิดเรื่องกบฏของเจ้า
นี่เจ้าของของเจ้ารึ
ข้าพร้อมจะจ่าย
ข้ามองเจ้ามาพักหนึ่งแล้ว
เจ้าเป็นของพิเศษ
นุ่มๆ ขาวๆ ตรงสเปกข้าเลย
ไปซะ เขาไม่ได้มีไว้ขาย
ทุกอย่างในนี้มีไว้ขาย ว่าไง เท่าไหร่
- ข้ามีห้องอยู่ข้างบน… - ไม่
และผ้าปูก็ค่อนข้างสะอาดนะ
เป็นข้อเสนอที่ดีมาก แต่ข้าไม่คิดว่า…
รับรองได้ ก่อนรุ่งเช้า
เจ้าจะติดใจจนต้องร้องขอจะเอาอีก
ข้าบอกให้ไปไง
เอาน่า แม่
ปล่อยให้เขามาเล่นเถอะน่า
แกต้องไปซะ
ฟังให้ดี นังขี้อิจฉา…
ข้าจะอึ๊บปากสีชมพูระเรื่อนั่น
และเจ้าก็ทำอะไรไม่ได้ที่จะห้ามข้า
ทีนี้แกฟังให้ดีนะ นังตัวดี
คนเดียวในที่นี้ที่จะเจ็บตัวก็คือแก
ข้าต้องการข้อมูล
มีใครในนี้เคยได้ยินชื่อนายพลไททัส หรือรู้ไหมว่าเขาน่าจะอยู่ที่ไหน
รู้จักสิ นายพลไททัส
บ้าระห่ำ สั่งให้ลูกน้องตัวเอง หันไปต่อสู้กองทัพมาเธอร์เวิลด์
ในศึกสงครามที่ซาราวู
รู้ไหมว่าเขาอยู่ไหน
ล่าสุดที่ได้ยินมา เขารบอยู่ในโคลีเซียมที่พอลลักซ์
เป็นข้า ข้าจะระวังตัว สาวน้อย
นักล่าหัวคนก่อนที่ไปตามหาเขา ถูกตัดหัวเสียบประจาน
หน้าทางเข้าโคลีเซียม
แทนคำเตือนว่าอย่าไปยุ่งกับเขา
สรุปเขาอยู่ที่ดาวพอลลักซ์
- นั่นแผนของเจ้าเหรอ - นั่นแผนของข้า
อะไร
เราคงต้องหายานพาเราไปพอลลักซ์แล้วสิ
เจ้าเริ่มตามทันแล้วนี่
เฮ้ย นังตัวดี
แกน่าจะฆ่าข้าเมื่อมีโอกาส
ตอนนี้แกจะต้องตาย
ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้งเดียว กลับหลังหันแล้วออกไปซะ
แกจะให้โอกาสพวกเราทุกคนเหรอ
ฆ่ามัน
น่าประทับใจนะเนี่ย
พวกฮอว์คชอวส์ที่จ่ายเงินให้เจ้า ทำงานให้มาเธอร์เวิลด์รึเปล่า
- ข้าไม่ชอบนักล่าหัว - ข้าไม่ได้ถาม
และขอบอกให้ชัดๆ นะ ข้าก็ไม่ชอบนักล่าหัว
งั้นเจ้าก็เป็นมือปืนรับจ้าง
เปล่า ไม่ใช่แนวข้า
ข้าแค่ไม่อยากตายเพราะปัญหาของคนอื่น
ข้าเป็นพวกรอฉวยโอกาสมากกว่า
ฮีโร่ตัวจริงสินะ
เดี๋ยว
ฟังนะ ข้าได้ยินเจ้าพูดในนั้น
เจ้าอยากจะไปพอลลักซ์
ข้าช่วยเจ้าได้
แน่นอนว่ามีค่าเหนื่อยนิดหน่อย
ขอให้เข้าใจ เราเป็นแค่ชาวไร่ธรรมดา
เรากำลังรวบรวมทหารมาต่อกรกับมาเธอร์เวิลด์
เราพอมีเงินบ้าง แต่อย่าคิดจะรวยกับงานนี้
อืม ข้าเข้าใจ
ก็จ่ายข้าตามที่เจ้าเห็นสมควร
หาทหารไปต่อกรมาเธอร์เวิลด์สินะ
ข้าชื่อไค
มาเถอะ ยานข้าอยู่ที่ท่าจอด
เอาละ ตั้งเส้นทางไปพอลลักซ์
ข้าต้องแวะนูวอดีก่อน
มีเจ้าของฟาร์มคนหนึ่งที่นั่น
เขามีคนงานคนหนึ่งที่อาจเหมาะกับเจ้า
เขาคุ้มค่ากับเวลาของเราไหม
เพราะเราไม่อาจเสียเวลาได้เลย
ข้าว่าเจ้าจะชอบเขา
เจ้าเคยไปดาวอื่นไหม
ไม่
เจ้าทำอะไรที่ไร่
ข้าดูแลการเก็บเกี่ยว การเพาะปลูก แยกเมล็ดพันธุ์ และคอยดูว่า…
แจ่มนะ แต่หาอะไรเกาะก็ดี
เจ้าคอยส่งข่าวสารให้พวกเดรดนอต
ใช่
รายงานสถานะเพื่อให้แน่ใจว่า ทุกอย่างเป็นไปตามแผน
สรุปว่าตอนนี้เจ้าอยู่ข้างพวกเรา
ก็คงงั้น
ถ้าเจ้าไม่ว่าอะไร
มันอยู่ตรงนี้ เราเจอแล้ว มาเร็ว
- เอาพวกสัตว์กับเชือกมา - ได้
ให้มันรู้ไปว่าเราจะดึงมันออกมาไม่ได้
- ท่านบอกว่ามันอยู่ตรงนี้มานานแค่ไหนนะ - สองฤดูกาล
ลุยเลย
ทุกคนจับเชือกไว้นะ
จับแน่นๆ
พร้อมไหม
ดึง!
เร็วเข้า
เอ้าเร็ว
พับผ่าสิ
ไหวไหม
ข้าซ่อมไม่ได้
ซ่อมไม่ได้ด้วยเครื่องมือพวกนี้
งั้นช่างมัน
เจ้าต้องพักผ่อนบ้าง เจ้าซ่อมมาหลายชั่วโมงแล้ว
เจ้าไม่เข้าใจ
ถ้าข้าซ่อมไม่ได้ เราจะไม่มีปืน และข้ารู้ว่าเราต้องใช้
ทุกคนรู้ว่าเจ้าพยายามเต็มที่แล้ว
คอร่าจะพาคนมาช่วยเราต่อสู้
- เราอาจไม่ต้องใช้ปืนของยานนี้ - ไม่ เราจะต้องใช้ทุกอย่าง
ข้าเคยเห็นมาแล้วว่า ยานนี้กับคนบนยานทำอะไรได้บ้าง
พวกมัน…
ไม่เป็นไร
เจ้าซ่อมได้แล้ว
ข้าเปล่า
จิมมี่
แหม ไอ้สารเลวจากซาลโดรันนี่เอง
- อะไรพาเจ้ามาถึงที่นี่ล่ะ - คิดถึงใบหน้ายิ้มแย้มของเจ้าไง
ยังล่ามไอ้หมอนั่นไว้หลังบ้านอยู่หรือเปล่า
ทารัคน่ะเหรอ ใช่ เขาทำงานชดใช้หนี้ข้าอยู่
อีก 20 กว่าฤดูกาลก็คงใช้หมด
จะรู้ไปทำไม
เราขอคุยกับเขาได้ไหม
เจ้าอาจจะได้ประโยชน์นะ
ถ้าจะทำเงินได้ งั้นก็…
แต่ข้าไม่อยากมีปัญหา
เราไม่ได้มาสร้างปัญหา
งั้นก็ได้
ตามข้ามา
เฮ้ย
เฮ้ย ทารัค
คนพวกนี้อยากคุยกับเจ้า
- ทำไมเจ้าถึงถูกล่ามโซ่ - ทำผิดพลาดมาเยอะ
เจ้าเคยใส่เครื่องแบบไหม
เจ้ากำลังถามว่าข้าสู้อยู่ฝ่ายไหน
เพราะถ้าเจ้ามาที่นี่เพื่อกล่าวหาว่า ข้ากระทำผิดต่อมาเธอร์เวิลด์ละก็
ข้าทำผิดจริง ชำระความกับเขาได้
ไม่ นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เรามา
เรามาจากหมู่บ้านเล็กๆ และต้องการจ้างนักสู้
เพื่อฝึกเราและปกป้องเรา จากกองทัพมาเธอร์เวิลด์
- ข้าเกลียดอาณาจักรนั้น - โอเค
ใครๆ ก็รู้
และข้ายินดีจะสู้กับพวกเจ้า
แต่… ข้ามีหนี้
และข้าต้องชดใช้
เขาติดหนี้เจ้าเท่าไหร่
สามแสนดาแรมส์น่าจะครอบคลุม ความลำบากที่ข้าประสบ
บ้าน่า
เราไม่มีเงินมากขนาดนั้น
ไม่มีเงิน
อืม ข้าชอบพนันซะด้วย
เอาละสิ
เดิมพันอะไร
ถ้าทารัคปราบพยศไอ้ตัวที่อยู่ตรงนั้นได้ ข้าก็ล้างหนี้ให้หมด
แต่ถ้าเขาขี่มันไม่ได้
พวกเจ้าทุกคนต้องถูกล่ามโซ่
นั่นคือข้อตกลง
จับให้แน่นกว่านี้
ข้าได้สัตว์ตัวนี้มา จากการเสี่ยงโชคบนดาวซามันดราย
ระวังหางมัน
เจ้าขี่มันได้ไหม
อืม… ขี่ได้
ดึงมันแรงๆ
อย่าให้มันสู้แบบนั้น
ปล่อยเชือก
มันจะขย้ำเจ้าน่ะสิ
ปล่อยเชือกแล้วออกไปซะ เดี๋ยวนี้
ตามใจ ปล่อยเชือก
ข้าจะไม่ทำร้ายเจ้า
เจ้าจากบ้านมาไกล ข้าก็เช่นกัน
เจ้ากับข้า
เราหัวอกเดียวกัน
เราเคยถูกทำร้าย
ถูกหักหลัง… เราถูกทรยศ
เราต่างรู้จักความกลัว
แต่ความกลัวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเรา
คือความกลัวตัวเราเอง
อย่างนั้น
เรามาแสดงให้พวกเขาเห็นกันว่าเราไม่กลัว
เรามาแสดงให้พวกเขาเห็นกัน ว่าเราเป็นมากกว่าพันธนาการที่ผูกมัดเรา
เย็นไว้ ไปกันเลย
อยู่นั่น
ใช่
ไม่เป็นไรนะ
ฮิคแมน ข้าทำตามที่เจ้าขอแล้ว
เจ้าไม่ติดหนี้ข้าแล้ว
ดูแลมันดีๆ ล่ะ
ไป ออกไป
เฮ้ย
ไม่
เฮ้ย
ไม่
ต้องอย่างนั้น
ทารัค ไปกันเร็ว
คนนี้ดี เจ้ารู้จักใครอีกระหว่างทางไหม
ข้าอาจจะพอรู้จักสองสามคน
เข้ามา
แคสเซียส เจ้านี่เอง ดี
อยากมาร่วมวงไหม
ขอบคุณครับ ดูท่า… น่าสนุก
แต่ข้ามีเรื่องด่วน
เราได้รับข้อความจากพวกฮอว์คชอวส์
พวกเขาต้องการนัดพบเรา
ดูเหมือนว่าพวกเขาได้จับสัตว์ตัวหนึ่ง
ที่มีข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับพวกกบฏ
เดฟร่า บลัดแอ็กซ์กับน้องชายของนาง
บลัดแอ็กซ์เหรอ
เอ่อ ก็…
เยี่ยมมากเลย แคสเซียส
แจ้งข้าเมื่อพวกเขามาถึงนะ
- ได้ครับ - นี่
แหม ขอบคุณมาก
เจ้าจะกินนั่นหรือเปล่า
- ไม่ละ เชิญ อืม เชิญเลย - แน่ใจนะ
เราจะรอกันอีกนานแค่ไหน
ทำใจร่มๆ น่า ข้าเพิ่งปล่อยข่าวออกไป
ให้โอกาสนางหน่อย เดี๋ยวนางก็มา
เรากำลังเสียเวลาขณะนั่งอยู่ที่นี่
ทุกวินาทีที่ผ่านไป คือเวลาที่เราไม่ได้สร้างการตั้งรับ
เจ้ากำลังตามหาข้าเหรอ
ก็ขึ้นอยู่กับว่า
เจ้าคือคนที่พวกเขาขานชื่อว่าเนเมซิสหรือเปล่า
ใช่แล้ว
เห็นไหม บอกแล้วว่าข้าจะหานางจนพบ
อาจถึงเวลาที่พวกเจ้าเริ่มไว้ใจข้านะ
เนเมซิส
เนเมซิส ได้โปรด มีเด็กถูกจับตัวไป
ฝีมือฮาร์มาดา นางอาละวาด ฆ่ายามรักษาการณ์ไปคนหนึ่ง
เราต้อนนางไว้ได้ แต่นางขู่จะฆ่าเด็กและเรา…
พาข้าไป
นี่ สุดหล่อ
สรุปว่างานอะไร
เราเป็นตัวแทนหมู่บ้าน บนดวงจันทร์เล็กๆ ที่ชื่อเวลท์
หมู่บ้านนี้กำลังจะถูกกองทัพมาเธอร์เวิลด์
ทำลายจนสิ้นซาก
เรามาตามหานักรบ
ไปร่วมต่อสู้เพื่อปกป้องพวกเขา
เจ้าจะพาคนไม่กี่คนไปสู้รบกับ เจ้าหน้าที่และทหารของอาณาจักรเนี่ยนะ
ใช่แล้ว
เนเมซิส
งั้นเจ้าก็รู้ว่าพากันไปตาย
- อะไร นางพูดว่าอะไร - ทางนี้
ไม่ ข้าหมายถึง ฟังนะ
เราคิดว่าถ้าเราสามารถน่ะ ใช่ไหม
หาคนเหมาะๆ แล้วเราก็อาจมีโอกาส…
ข้าจะไปร่วมรบ
ถ้าข้ามีโอกาสทำให้ เจ้าหน้าที่ของอาณาจักรหลั่งเลือด
เจ้าจะมีโอกาสนั้น
ดี
นางอยู่ในนั้น
- เนเมซิส ได้โปรด - จับนางไว้
ช่วยนางด้วย ได้โปรด
ถอยไป
ข้าแค่ต้องการคุย เท่านั้นเอง
จริงอยู่ว่าข้าเป็นทุกข์
แต่ข้าไม่ได้โง่
ข้ารู้ว่าเจ้ามาที่นี่ทำไม เจ้าต้องการเด็กคนนี้
ใช่แล้ว
เจ้าเอาเด็กคนนี้ไปไม่ได้
เด็กคนนี้เป็นของข้า
นางมีแม่ที่รอนางอยู่
แม่ที่คิดถึงนาง
งั้นรึ
ทำไมข้าต้องไปสนใจ ความเจ็บปวดของแม่คนนั้นด้วย
ในเมื่อไม่มีใครสนความเจ็บปวดของข้า
เจ้าเห็นที่นี่หรือยัง
ที่นี่เคยเป็นบ้านของข้าก่อนพวกมันมา
หลายต่อหลายรุ่น
สูดอากาศดูสิ
มันทำให้ร่างกายข้าเป็นพิษ
ทำให้ไข่ของข้าอ่อนแอ และตอนนี้ลูกๆ ข้าไม่ออกจากไข่
แล้วความเจ็บปวดของข้าล่ะ
ข้าควรได้รับความยุติธรรม
ข้าเข้าใจ
แต่นี่ไม่ใช่วิธีที่ถูกต้อง
ความยุติธรรมกับการแก้แค้นนั้นแตกต่างกัน
งั้นเหรอ
ข้าว่าไม่หรอก
ข้าเข้าใจความเจ็บปวดของคนเป็นแม่
ข้าเข้าใจความโดดเดี่ยวของความเจ็บปวดนั้น
แต่เจ้าทำร้ายเด็กคนนี้ไม่ได้
ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าทำ
ข้าเชื่อเจ้า
แต่เข้าใจไว้นะ
ข้าจะฆ่าเด็กคนนี้
และจะฆ่าไปเรื่อยๆ จนกว่าแม่ทุกคนจะร้องไห้เสียใจ
ที่มายังเหมืองของแด็กกัส
เวรละ
มาเร็ว
ไปกันเร็ว
มา ถอยไปก่อน
มานี่
ว้าว นั่นมัน…
สุดยอดมาก
อย่าได้ยินดีกับเรื่องนี้
มันไม่มีเกียรติอะไรเลย
อาจเป็นเจ้าคนไหนก็ได้ที่ตายตรงนี้
ในที่โสโครกของโลกที่ถูกลืม
เพียงเพื่อการแก้แค้น
จงจดจำคำนั้นให้ดี
ในความฝันนั้น นางแต่งตั้งข้าเป็นหัวหน้าคนรับใช้
และมีที่พักในวังของนาง
ทุกคนยกย่องนับถือข้า
เพราะข้าได้ดื่มจากจอกแห่งความเชื่อที่แท้จริง
และมันปลดปล่อยข้า
นี่คือคนที่รู้ว่าพวกกบฏอยู่ไหนเหรอ
ใช่ครับ
เอ้า ว่ามาสิ
เจ้าจะปล่อยข้าไปไหม ถ้าข้าบอกสิ่งที่ข้ารู้
ข้าจะปล่อยเจ้าเป็นอิสระ ข้าสัญญา
ข้าไม่เห็นเดฟร่า บลัดแอ็กซ์มาหนึ่งฤดูกาลเต็มๆ
แต่ในเวลานั้นพวกเขาอยู่ที่ดาวชาราน ภายใต้การคุ้มครองของราชาที่ชื่อ…
เลวีติกา
ว่าไป
นี่คือเมื่อนานมาแล้ว แต่พวกเขายังอยู่ที่นั่นแน่ๆ
ไปคุยกับเขา คุยกับเลวีติกา
ข้าคุยแน่ ขอบใจ
ข้านึกว่าเราตกลงกันแล้ว
ใช่ เราตกลงกันแล้ว
เจ้าได้เป็นอิสระ
ผ่าสมองมันออกมาดูซิว่ายังมีข้อมูลอื่นอีกไหม
แล้วเราจะไปเข้าเฝ้าราชาเลวีติกา
ครับ ท่านนายพล ข้าจะตั้งเส้นทางไปชาราน
ลงมือ
เมื่อกี้เจ้าทำดีมาก ที่ช่วยเด็ก
- ข้าแค่อยากช่วย - ใช่ แต่ใช่ว่าทุกคนจะคิดทำ
แต่เจ้าก็ทำ
ที่หมู่บ้านเรา เจ้าช่วยแซมโดยไม่ลังเล
ความเมตตาเป็นคุณธรรม ที่ควรค่าแก่การแลกด้วยชีวิต
ข้าเชื่อเช่นนั้น
ข้าเคยไม่เชื่อ
บอกแล้วไงว่าข้าเคยต่อสู้บนดาวมานับไม่ถ้วน
คำร่ำลือเรื่องชัยชนะของข้า แพร่ไปถึงหูพ่อบุญธรรมของข้า…
และราชา
ผลจากการรับใช้อย่างจงรักภักดี
ทำให้ข้าได้เลื่อนตำแหน่ง เป็นองครักษ์ระดับสูงของราชวงศ์
พ่อข้าเป็นคนจัดการเรื่องการแต่งตั้ง
ข้าน่าจะรู้ว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น
ข้าได้รับเกียรติ
ให้เป็นองครักษ์เจ้าหญิงอิซซ่า
เจ้าหญิงได้พระนามตามราชินีโบราณ ราชินีอิซซ่า
ผู้มอบชีวิต
ในตำนานเก่าแก่ของราชินีนี้
กล่าวว่าพระองค์มีพลังมอบชีวิต
มันดูเป็นแค่ตำนานหรือคำเปรียบเปรย
ที่แต่งขึ้นเพื่อตอบสนองคน ในยุคของสงครามและการพิชิตดินแดน
แต่เรื่องราวนั้นไปติดตรึงอยู่ในใจประชาชน
และเชื่อกันว่าเจ้าหญิง เจ้าหญิงของข้า อาจมีพลังเดียวกันนั้น
มีมากกว่าหนึ่งครั้ง ที่ข้าเห็นสิ่งที่ข้า… ไม่อาจอธิบายได้
สิ่งที่ทำให้ข้าคิดว่าพระองค์แตกต่าง
พิเศษ
ครั้งหนึ่งราชาตรัสกับข้าว่า…
บาร์โธโลมิวจะไม่มีวันยอมรับ
แต่อัครสาวกทั้ง 12 โหยหาสัมผัสฟื้นฟู
และข้าดีใจที่เจ้าได้รับมอบหมาย ให้ปกป้องนาง
นางชอบเจ้า นางบอกข้า
ใช่ นางพูดว่าเจ้า…
เจ้าไม่เหมือนองครักษ์หน้าหงิกงอที่นางเคยมี
เจ้ายิ้มบ้างบางเวลา
ข้าขออภัยที่ข้าเริ่มหละหลวม ฝ่าบาท
แต่อิซซ่าเป็นเด็กแสนพิเศษ
มันยากที่จะรักษาระยะแบบมืออาชีพไว้ได้
เมื่อนางแสดงความเมตตาต่อข้า
อาร์เธเลส ไม่เอาน่า
ไม่เอาน่า ไม่จำเป็นต้องขอโทษเลย
ข้าดีใจที่พวกเจ้าเป็นเพื่อนกัน
เมื่อเจ้าหญิงได้เป็นราชินี
ข้าเชื่อว่านางจะนำมาซึ่ง ความเอื้ออาทรที่ข้าสูญเสียไป
หลังจากทำสงครามหนักมาตลอดหลายปีนี้
"มันจะเป็นรุ่งอรุณของสิ่งที่ดีกว่า"
- ข้าว่ามิตรภาพของเจ้าทำให้นางปลอดภัยขึ้น - "ว่ามิตรภาพของเราทำให้นางปลอดภัยขึ้น"
ข้าเชื่อมั่นในตัวองค์หญิง
ในความเมตตา
ข้าเชื่อว่าพระองค์สามารถช่วยเราได้
ดวงจันทร์ฝาแฝดของดาวแคสเตอร์กับพอลลักซ์
เป็นที่รู้กันทั่วในกาแล็กซี่ ว่าจัดการต่อสู้ที่น่าดูมาก
มีแต่นักรบดุดันเท่านั้นที่มา
ชายคนนั้นล่ะ ดูทรงน่าจะเป็นนายพล
ใช่ ต้องใช่ไททัสแน่
ท่านนายพล
ท่านนายพลไม่อยู่ เขาไม่ต่อสู้แล้ว
เขาพ่ายแพ้รึ
ไม่ใช่ในโคลีเซียม เขารบเพียงที่เดียว
รบกับตัวเอง
ไปหาเขาได้ที่ประตูทางใต้
เจ้า พาพวกเขาไปที
ตามข้ามา
ขอบคุณ
นายพลไททัสผู้ยิ่งใหญ่
ขอบคุณ
โอเค
แน่ใจนะว่าคิดดีแล้ว
พาเขาไปล้างเนื้อล้างตัวให้สร่างเมากัน
- โอเค ก็ได้ - มาเร็ว
- เอ้า เร็วเข้า - พยุงเขาขึ้น
- มาเร็ว - ปล่อยข้า
สารเลว
ไอ้พวกสารเลว ไอ้พวกขี้ขลาด
พวกแกขี้ขลาดทุกคน
ไร้ความกล้า
ข้าจะฆ่าทิ้ง
พวกแกขี้ขลาดทุกคน
ไร้ความกล้า
พวกเจ้าคิดจะทำอะไร
คิดว่าไงล่ะ
ไปลงนรกซะ
พอแล้ว ขอบคุณ
ท่านบัญชาการหน่วยรบตะวันออก ให้ราชาองค์ก่อนใช่ไหม
ท่านไม่ใช่นายพลไททัสเหรอ
ผู้ปกป้องคนบริสุทธิ์และคนที่ถูกกดขี่
ผู้เป็นตำนาน
ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพล่ามเรื่องอะไร
ข้าเป็นแค่ขอทาน
ไม่เคยได้ยินเรื่อง… นายพลคนนี้
ฟังเหมือนคนเฮงซวย
ข้าว่าท่านคือคนเฮงซวยคนนั้น
อาจจะเมื่อนานมาแล้ว
ทำไมต้องมายุ่งกับข้า
เพราะข้าหวังใจว่า อดีตนายพลคนนั้นยังอยู่ตรงหน้าข้า
เจ้าต้องการอะไรจากข้า
คนของข้าตาย
ข้าเบื่อที่จะใช้ชีวิตในฝันร้ายเดิมซ้ำๆ ทุกวัน
ในโคลีเซียม ความโกรธแค้นทำให้ข้าเป็นเทพ
แต่มันถูกใช้ไปหมดแล้ว
ขวดนี้เป็นสิ่งเดียวจริงๆ ที่ย้อมใจข้าจากนรกนั้น
ทีนี้ก็ขอเถอะ ไปซะ ปล่อยให้ข้าตายอย่างสงบ
ข้าว่าท่านไม่ได้ถูกลิขิตมาให้ตายที่นี่…
ท่านนายพล
เลิกเรียกข้าแบบนั้น
ข้าไม่มียศถาบรรดาศักดิ์
ข้ามีข้อเสนอมาให้ท่าน
เพื่อให้ท่านมีโอกาสไถ่บาป
- ข้ามันเกินเยียวยาแล้ว - ข้าไม่มีเวลามาสมเพช
แล้วคนตายทั้งหลายที่ท่านเคยบัญชาการล่ะ
พวกเขาล่ะ
ถ้าไม่ไถ่บาป
งั้นแก้แค้นเป็นไง
ขอบคุณที่อดทน ข้ารับรองได้ว่า…
เดฟร่าทราบแล้วว่าเจ้าอยู่ที่นี่
จะตัดสินใจเร็วๆ นี้ว่าจะพบเจ้าเมื่อไหร่
ขอบคุณ เลวีติกา ราชาผู้ทรงเกียรติ
เราจะรอให้พวกเขามา
ว่าไง
เขาว่ายังไง
พวกนั้นบอกเขาหรือเปล่าว่าเป็นข้า
อดทนไว้ เดี๋ยวพวกเขาก็มา
เจ้าเห็นนั่นไหม
บนนั้นน่ะ
ดาวซามันดราย
- รู้จักท้องฟ้ายามราตรีด้วยรึ - รู้บ้าง
เคยเห็นดาวซามันดรายไหม
มัน… สวยจัง
มันคือดาวต้นกำเนิดของบรรพบุรุษข้า
ข้าเกิดที่นั่น
ทำไมท่านไม่กลับไป
ที่นั่นไม่เหลืออะไรให้กลับไปแล้ว
คนที่สู้แล้วไม่ถูกฆ่า ตอนนี้ก็เป็นทาสของมาเธอร์เวิลด์
ท่านรอดมาได้ยังไง
เขาพูดว่าคนที่สู้ก็ถูกฆ่าตายหรือไม่ก็เป็นทาส
ท่านไม่ได้สู้สินะ ท่านหลบหนี
แทนที่จะกล้าเผชิญพวกมัน
เยี่ยม
ข้าเชื้อเชิญคนขี้ขลาดเข้ามาร่วมทัพ คงช่วยได้หรอก
เรื่องจริงเหรอ พี่เบิ้ม
กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ทั้งหมดนั้น ซ่อนคนขี้ขลาดไว้ข้างในเหรอ
อย่างน้อยเขาก็กล้าลุกขึ้นสู้กับเราตอนนี้
นักบิน
เจ้าโชคดีถ้ายังยืนไหว ไอ้ขี้เมาเอ๊ย
ทุกคน ขอเถอะ ไม่ ขอเถอะ
ดูสิ
แดเรียน เดฟร่า สวัสดี
พวกเขารออยู่
ข้าเชื่อว่าพวกเขาจริงใจ
ชาวไร่ ทำไมเจ้าถึงติดต่อเรา จากยานไร้ชื่อไร้ธงลำนี้เล่า
ข้านึกว่าเราไว้ใจกันอยู่บ้าง หลังจากการเจอกันคราวก่อน
เราซื้อธัญพืชจากเจ้า เพื่อเลี้ยงปากท้องนักรบของเรา
อย่าเอาธุรกิจด้านการค้าของเจ้า มาปนกับการปฏิวัติของเรา
ข้าเข้าใจ
การที่เจ้ามาที่นี่ทำให้เราทุกคน และผู้อุปการะเราต้องเสี่ยงมาก
แต่เราไม่ต้องการธัญพืชของเจ้าแล้ว
ความเมตตาของราชาเลวีติกา มากเกินพอที่จะดูแลเราแล้ว
ฉะนั้นข้าขอแนะนำให้เจ้าไปเดี๋ยวนี้
เราไม่ได้มาขายธัญพืช
เดรดนอตมาเยือนหมู่บ้านของกุนนาร์
และขู่จะทำลายล้างหมู่บ้าน
ข้าได้หานักรบเหล่านี้มา
และรับปากว่าจะพาพวกเขา กลับไปปกป้องพวกชาวไร่
- แต่เราไม่มีเวลาแล้ว - อะไร
คนไม่กี่คน จะสู้กับเดรดนอตเหรอ
เราจึงมาที่นี่ไง พวกเจ้ามีทั้งคนและยาน
ถ้ามีพวกเจ้า เราจะตั้งรับได้อย่างแข็งแกร่ง
แน่นอนว่าเราสามารถจ่ายพวกเจ้า ด้วยธัญพืชส่วนเกิน
เรามีเพียงเท่านั้น
กองทัพข้าสู้กับยานเนตรราชันรึ
ไปตายชัดๆ
นักสู้ไม่กี่สิบคนทำลายยานนั้นไม่ได้หรอก
ยานนั้นกับทหารบนนั้นทำลายล้างโลกมานักต่อนัก
ข้าขอโทษ แต่มันเป็นไปไม่ได้
ข้าไม่รู้หรอกนะว่าเจ้าลำบากเรื่องอะไร
แต่ข้ารู้จักความเจ็บปวดของการปฏิวัติ จากแววตาเจ้า
ใช่
ชายคนนี้ไม่ใช่นักปฏิวัติ
เขาเป็นแค่ชาวไร่ธรรมดาๆ คนหนึ่ง
แต่จะค้าขายหรือไม่
คนของเขาใช้มือเปล่าๆ ปลูกพืชพันธุ์ที่เลี้ยงปากท้องเจ้า
พวกเจ้าทุกคน
และเพราะการค้าขายครั้งนั้น
ตอนนี้หมู่บ้านของพวกเขา จึงถูกนายพลโนเบิลข่มขู่
เพราะต้องการไล่ล่ากลุ่มกบฏของเจ้า
เจ้ามีโอกาสหนี แต่เจ้าก็เลือกที่จะลุกขึ้นสู้
เข้าใจละ
ข้าจะไป
ขอบคุณ
น้องข้า ขอคุยด้วยหน่อย
ชัยชนะของเรา ซึ่งมีไม่กี่ครั้ง ล้วนต้องใช้กลยุทธ์
เราสู้กับยานเนตรราชันในที่โล่งไม่ได้
ถ้าชาวไร่คนนี้หาเราเจอได้ อีกไม่นานโนเบิลก็คงหาเราเจอ
และข้าจะไม่ยอม ให้อีกโลกหนึ่งต้องล่มสลายในนามของเรา
แล้วผู้ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาเจ้าล่ะ
ชีวิตเป็นของพวกเขา
คนเหล่านี้ พวกเขามาหาเรา
เพราะไม่รู้จะหันไปพึ่งใครอีก
พวกเขามา… ขอให้เราช่วย
เพื่อสู้กับเดรดนอตของมาเธอร์เวิลด์
นั่นคือหลักการของเราไม่ใช่รึ
พวกเขาเป็นอย่างที่เราเคยเป็นไม่ใช่รึ
ถ้าเราไม่ช่วยชาวไร่ที่ลุกขึ้นสู้ เพื่อปกป้องบ้านเกิดตัวเอง
งั้นการปฏิวัตินี้ก็ไร้ความหมาย
ข้าจะไม่บังคับใคร
พวกเจ้าคนไหนเต็มใจจะตายเพื่อสิ่งที่เรายึดมั่น
ดีกว่าหลบซ่อนอยู่เบื้องหลังมัน
มิลิอัส
ทำไมข้าถึงไม่แปลกใจ
ไม่งั้นใครจะคอยดูแล ให้ท่านกลับมาในสภาพครบ 32 ล่ะ
ไปขอบคุณเลวีติกาและออกไปจากดาวนี้
พี่ พี่คือหัวใจของการปฏิวัตินี้
เต้นให้ดัง
แบบนี้อาจมีสิทธิ์รอดก็ได้นะ
ทำไมเขาถึงตกลงจะช่วยเจ้า
บลัดแอ็กซ์น่ะเหรอ เจ้าคิดว่าพวกเขาไม่ควรช่วยรึ
มันดูคิดสั้นไปหน่อย
ข้าหมายถึง เขาลดทอนความสำคัญของ…
คำอะไรก็ได้ที่เจ้าอยากเรียก…
การต่อต้าน การกบฏ
เพื่ออะไร คอร่า
โอกาสที่จะถูกเดรดนอตทำลายจนสิ้นซากรึ
ความรู้สึกผิด เป็นสิ่งที่ทรงพลัง
อ้อ ความรู้สึกผิด จุดอ่อนของเกียรตินี่เอง
ข้าว่าข้าเคยมีมันนะ
เกียรติน่ะ
เชื่อไหมล่ะ
เรื่องจริง
คิดดูสิ
ข้าคงขโมยได้อีกสิบ มากสุดสิบห้าฤดูกาล ก่อนจะไปลูบคมผิดคน
น่าจะโดนไอ้เลวหัวรั้นสักคนแทงจนตาย ระหว่างซัดกันในบาร์
ยังไงซะก็เป็นความผิดเจ้า
ทำให้ข้าอยากเป็นคนมีเกียรติ
ถ้าเจ้ามีกำลังคนต่อต้านมากกว่านี้
ก็คงไม่ต้องมาตื๊อให้ข้าเข้าร่วมหรอก
เจ้าเต็มใจจะต่อสู้กับพวกเราเหรอ
ก็เห็นเจ้าอ้อนวอน
ไค เราไม่ได้อ้อนวอน
งั้นก็เพราะเจ้าขอ
ถ้าเจ้าจะอนุญาต
ว้าว
ติดอยู่อย่างหนึ่ง
ของที่อยู่ในคลังเก็บ
คนซื้อรอข้าอยู่ที่กอนดิวอล
ไม่ใช่คนที่จะอดทนรอ
น่าจะดีกว่าถ้าข้าตัดขาดกับชีวิตโจร
ก่อนเราไปหาเรื่องพวกเดรดนอต
อีกอย่าง เราตกลงกันแล้ว
แม้แต่ในหมู่โจร
ข้าจะตั้งเส้นทาง และบอกให้พวกเขารู้ว่าเรากำลังไป
ตายละ แปลว่าข้าเป็นคนดีไหมเนี่ย
ข้าขอร้อง…
ได้โปรด
ข้าบอกความจริงไปหมดแล้ว
ไม่มีอะไรแล้ว
ความจริงก็คือ
เจ้าเลี้ยงดูปูเสื่อพวกมัน ศัตรูฉกาจของมาเธอร์เวิลด์
เจ้ารักษาแผลให้มัน ซ่อมยานที่เสียของมัน
ทั้งหมดเพราะเห็นแก่คุณธรรมและความเอื้อเฟื้อ
อารยธรรมของเราดำรงอยู่ และรุ่งเรืองมาเป็นหมื่นปี
เพราะยึดถือเกียรติและความเอื้อเฟื้อ เป็นหลักการที่มีค่าสูงสุด
ใช่ ใช่ เกียรติและความเอื้อเฟื้อ
เจ้าเห็นนั่นไหม
ยานนั้นมีชื่อว่ายานเนตรราชัน
ตั้งขึ้นเพื่อยกย่องพ่อหลวงที่ถูกปลงพระชนม์
ฉะนั้น
เรื่องเกียรติ ข้าเข้าใจ
แต่เรื่องเอื้อเฟื้อ ข้าไม่
ราชาของเราแสดงความเอื้อเฟื้อ แก่คนดาวอื่นอย่างเจ้า
แต่กลับถูกสังหารเพราะความเอื้อเฟื้อ
เราจึงตั้งชื่อยานเพื่อเตือนใจเรา ถึงอำนาจในสายพระเนตรอันเมตตานั้น
ที่สูญสิ้นไปเพราะความเอื้อเฟื้อ
และเพื่อระลึกว่า ถ้าเป็นประสงค์ของพระเจ้า ที่สายพระเนตรนั้นควรทอดลงมาที่เรา
แม้เพียงครู่เดียว
มันก็อาจเปลี่ยนชีวิตเจ้าไปตลอดกาล
วันนี้สายพระเนตรมองมาที่เจ้า
เราได้รับคำสั่งให้โจมตีได้
ชาร์จ
ล็อกเป้าหมาย
ยืนยัน
มีโอกาสก็ยิงเลย
- ชาร์จ - ยิง
ท่านครับ เราได้รับข้อความ จากฮอว์คชอวส์ของเราคนหนึ่ง
พวกเขาเกือบถึงตัวพวกบลัดแอ็กซ์แล้ว
ในที่สุดก็มีข่าวดีบ้าง
เตรียมยิงไฮเปอร์ลอนช์
ข้าจะไปเก็บซากหมาทรยศด้วยตัวเอง
แล้วยานเนตรราชันล่ะครับ
ทันทีที่เจ้าทำลายดาวนี้ราบคาบแล้ว
เราจะมาเจอกัน หาตำแหน่งที่แน่นอนของกบฏที่เหลือ
และทำลายพวกมันให้สิ้นซาก
ได้ครับ
ยานติดอาวุธของนายพลโนเบิล แยกตัวออกไปได้
รับทราบครับ ผู้บัญชาการ เรากำลังแยกตัวออกไป
ล่าตัวได้ดี
ขอบใจ แคสเซียส
ในอีกชีวิตหนึ่งนั้น ไร้เวลา เป็นอิสระแล้ว
ข้าคุกเข่าต่อหน้าเทพธิดาเด็กน้อยนั้น
แสงละมุนของความเมตตา ส่องลงบนใบหน้าของข้า
และนางวางมงกุฏบนคิ้วที่ขมวดของข้า
เพื่อให้ข้าได้รู้ถึงความสูงส่งของตัวเอง
เมื่อข้ารู้แล้ว ข้ารู้สึกปลอดภัย
และยอมให้นางมองเห็นความเจ็บปวดของข้า
ข้าจ้องมองขณะที่น้ำตานางรื้นเพื่อข้า
และเป็นครั้งแรก…
ที่มีคนมองเห็นข้า
น้ำตาที่ไหลลงบนใบหน้าของข้า คือพิธีศีลจุ่ม
และข้ารู้สึกถึงความสุขสงบ
อย่างล้นปรี่
ข้าค่อนข้างมั่นใจ ไคบอกว่าเป็นลังพวกนี้
- ตรงนี้มีหนึ่งลัง - โอเค
อืม ขนเฉพาะลังสีเทา
- ทำสัญลักษณ์ไว้หมดแล้ว - ก็ได้
แล้วอย่าเปิดดูข้างในล่ะ ข้าไม่อยากให้เจ้าหมดศรัทธาข้า
เอาตรงไหนดี
- มีที่ว่างอยู่ข้างหลังสะพาน - ได้
ขนไปวางอีกฝั่งของสะพาน
เอาละ ขนของออก แล้วไปจากดาวหดหู่นี้กัน
ข้าจะดีใจที่ได้ละทิ้งชีวิตนี้
ดี
แค่อยากให้แน่ใจว่าลังนี้อยู่ในบัญชีสำแดง
นักบิน
เมื่อเจ้าผูกยานแล้ว ไปหาเชื้อเพลิงมาด้วย
ส่วนเจ้าสองคน คอยเฝ้าข้างบนไว้ให้ดี
สถานการณ์เป็นยังไง
ทุกอย่างพร้อมแล้ว
- เอาละ ลงมือกันเถอะ - ได้
เตรียมพร้อม
มีอะไรแปลกๆ
คุกเข่า
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาทำตัวเป็นพระเอก
ตั้งแต่เมื่อไหร่
บนเวลท์ ที่โพรวิเดนซ์ ตั้งแต่ได้ยินเรื่องของเจ้า
เลยคิดว่าด้วยอุดมการณ์การต่อต้านของเจ้า ข้าอาจล่าหัวคนได้สองสามคน
ทารัคเป็นต้น
ดาวของเขาตกเป็นทาสแล้ว
แล้วก็เนเมซิส
ทุกคนในครอบครัวนางถูกฆ่าตาย
แต่นายพลไททัส
เจ้ารู้บ้างหรือเปล่าว่าเขาคนเดียวมีค่าแค่ไหน
พวกนี้พร้อมฉวยโอกาส
ที่จะได้แก้แค้นอาณาจักร แม้เพียงสักนิดอยู่แล้ว
แม้จะได้รับค่าตอบแทนเป็นธัญพืชเพียงถุงเดียว
แล้วก็เจ้า คอร่า
หรือข้าควรเรียกเจ้าว่าอาร์เธเลส
รางวัลที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาทุกคน
เจ้ารู้ไหมว่ามาเธอร์เวิลด์ทำอะไรดาวของข้า
พวกมันไม่เพียงทำลาย
พวกมันทรมานชาย หญิง และเด็กทุกคน
ทิ้งให้หายใจรวยริน ขณะถูกพวกมันเผาเป็นจุณจากวงโคจรต่ำ
รู้ไหมว่านั่นสอนอะไรข้า
อย่าได้เข้าข้างฝ่ายผิดของประวัติศาสตร์
เจ้าคิดว่าเราอยู่ผิดฝ่ายงั้นเหรอ
ไม่ใช่
เจ้าเลือกเข้าข้างฝ่าย ที่ไม่มีค่าให้จารึกในประวัติศาสตร์ด้วยซ้ำ
ไหนบอกว่าอยากมีเกียรติไง
ก็มันหายไปแล้วนี่
ไอ้สารเลว
เรามีใครบ้างล่ะเนี่ย
ใครกันล่ะ
ผู้บัญชาการบลัดแอ็กซ์
ผู้นำการก่อกบฏนี้
ที่ยานเนตรราชันถูกส่งมาจับ ถึงกาแล็กซีที่ห่างไกลความเจริญ
แค่เขาคนเดียวก็จะทำให้ข้า ได้ตำแหน่งในสภาสูงแน่ๆ
ข้าคงบกพร่องถ้าไม่ได้เอ่ยว่า เรากำลังอยู่ต่อหน้าราชวงศ์
ทารัค เดซิมัส
หรือข้าควรเรียกว่าเจ้าชายทารัคสินะ
นายพลไททัส
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร
การกระทำของเขา ในศึกสงครามที่ซาราวูทำให้เขาเป็นที่รู้จัก
ชาวไร่
ชาวไร่ที่ทะเยอทะยาน
ข้าภูมิใจในตัวเองที่ไม่เคยประหลาดใจ
แต่ข้าประหลาดใจจนได้
ข้าเข้าใจว่าพวกที่เหลือมาที่นี่ทำไม ยกเว้นเจ้า
เจ้าคาดหวังจะได้อะไร จากการขัดขืนที่… อ่อนด้อยเช่นนี้
บอกข้าซิ
อ้อ ใช่
นักดาบในตำนานซึ่งเป็นที่รู้จักในนามเนเมซิส
ลอบสังหารเจ้าหน้าที่ระดับสูง ของจักรวรรดิ 16 คน
และองครักษ์ของพวกเขา
ตามล่าเพียงเพื่อล้างแค้นให้ลูกที่ถูกฆ่า
ดาบเหล็กเทพพยากรณ์
ข้าตามหาดาบเช่นนี้มานานโข
บอกมาซิ ทำยังไงให้มันเปล่งแสง
ข้าจะชิงมันมาจากมือเจ้า
และใช้มันตัดหัวเจ้าหลุดจากบ่า
แล้วมันจะเปล่งแสงสีส้ม พร้อมกับไฟของเตาหลอมแห่งบยอล
แน่นอน
ข้าว่าข้าเห็นบางอย่างในตัวเจ้า
ที่หมู่บ้านโสโครกนั่น
ที่นั่น ท่ามกลางชาวบ้านธรรมดาๆ
คือนักโทษหลบหนี ที่เป็นที่ต้องการตัวมากที่สุดทั่วจักรวาล
นักรบผู้ตีตรา อาร์เธเลส
รู้ไหมว่าจริงๆ แล้ว เจ้าได้ทำอะไรให้ข้า อาร์เธเลส
ที่มาคลุกคลีกับคนพวกนี้น่ะ
เมื่อข้าวางศพพวกเจ้าแทบเท้าท่านอุปราช
ข้าก็จะเป็นวีรบุรุษแห่งอาณาจักร
คนจะแต่งเพลงสรรเสริญความกล้าหาญของข้า
พูดเหมือนข้าไม่ได้ลงแรงอยู่คนเดียวเนอะ
เราเริ่มเดินทางกันได้แล้ว
ทำให้เป็นอัมพาตก่อนแล้วค่อยขนไป เผื่อใครนึกสนุกอยากขัดขืน
ลุกขึ้นมา ข้ามีงานให้เจ้าทำ
ฟังนะ… ก็ได้ๆ
ทำตัวดีๆ อย่างน้อยเจ้าก็อาจได้มีชีวิตกลับไป
เจ้าแค่ต้องเหนี่ยวไก
นี่คือทางรอดทางเดียว
ไม่
- ข้าจะไม่ทำ - เจ้าต้องทำ
บ้าไปแล้ว
เขาจะไม่เป็นปัญหาใช่ไหม
ไม่หรอก ข้าเจอเขาครั้งแรกในการยิงต่อสู้ รู้ไหมว่าเขาทำอะไร
เขารีบวิ่งไปหลบอยู่ใต้ขาของนาง
มุดหลบอยู่หลังนางขณะที่นางบู๊
เจ้ามันโรคจิต
ส่วนเจ้ามันขี้ขลาด
เจ้าทำได้ แค่เหนี่ยวไก
ข้ารู้ว่าเจ้าตกหลุมรักนาง
คอร่า
กุนนาร์
ข้าขอโทษ
เจ้าทำได้
นักบิน ประจำยาน
ตัดเชือกให้ข้าเร็ว เราต้องเผ่นแล้ว
ไม่!
วิเศษไปเลย
พวกเขาสละชีวิตเพื่อเรา
พวกเขายึดมั่นในอุดมการณ์
ไม่มีอะไรควรค่าแก่การสละชีวิตไปกว่านี้แล้ว
และข้าน่าจะตายไปพร้อมกับพวกเขา
ข้าพอจะเข้าใจ
เรื่องความรู้สึกผิดที่รอดชีวิต ในขณะที่คนที่เจ้าสาบานจะร่วมต่อสู้กลับตายก่อน
ยกย่องพวกเขา
ด้วยทุกอย่างที่เจ้าทำได้จากนี้ไป
เก็บพวกเขาไว้ในใจ
ศึกนี้เป็นการถีบหน้ามาเธอร์เวิลด์ สิ่งที่เราทำวันนี้
อาชญากร คนธรรมดา ยืนหยัดต่อสู้เครื่องจักรสงคราม
การกระทำแข็งขืนเล็กๆ นี้ ได้มอบเสียงแก่ผู้ไม่มีโอกาสเรียกร้อง
นี่ไม่ใช่แค่นายทหารสารเลว กับลูกน้องมันที่ตายไป
มันคือจุดเริ่มต้นของบางสิ่ง
ทีนี้พวกนั้นจะทำยังไงต่อ
ลูกเรือของยานจักรวรรดิไม่กล้าหาญอะไร
หลังจากนายพลตาย ระเบียบปฏิบัติบังคับให้ต้องนำยานกลับ
ดีเลย
เราจะยังได้รับค่าจ้างใช่ไหม
ตกลงกันแล้ว
เราจะจ่ายที่เวลท์
ข้าต้องขอบคุณเจ้า กุนนาร์ รู้ไหม ข้าไม่เคยไว้ใจนักบินคนนั้นเลย
เราทุกคนต้องขอบคุณเขา
เขาช่วยชีวิตพวกเรา
1,530…
เอาละ
มาเร็ว
ข้าสงสัยนะ
สิ่งที่นักล่าหัวที่ตายไปแล้วคนนั้นพูด เป็นเรื่องจริงไหม
ว่าเจ้าคืออาร์เธเลสน่ะ
ไคเป็นคนหลอกลวงและหัวขโมย ที่เกือบเอาท่านไปขายแลกเงิน
อยากรู้อะไรอีกไหม ท่านนายพล
อย่าเรียกข้าว่านายพล
นี่ เห็นกันไหม
ตรงนั้น
นั่นหมู่บ้านของเรา
บ้าน
ข้าไม่เคยเรียกที่ไหนว่าบ้านมาก่อน
แทบจะน่าเสียดาย ที่เจ้าฆ่าไอ้โนเบิลสารเลวไปแล้ว
เราอดต่อสู้เลย
ที่นี่งดงามจนเหมาะเป็นที่ตายจริงๆ
นั่นน่ะสิ
ไปกันเถอะ
เตรียมพร้อมส่งจิตเขาไป
บาลิซาเรียสรออยู่
ท่านครับ เราควรทำให้เขาอาการคงที่ก่อนไหม
ไม่ เราจะไม่ปล่อยให้ท่านอุปราชรอ
นิวโรลิงก์
ลิงก์พร้อมแล้ว
การเชื่อมต่อเสร็จสมบูรณ์
สัญญาณแรง
ส่งเขาไป
อากาศหนาวในปอดนั่นรู้สึกยังไงล่ะ
นายท่าน ข้ารู้สึกเจียมตัว และเป็นเกียรติที่ได้สนทนากับท่าน
ใช่
ทีนี้บอกข้ามา เจ้าทำอะไรลงไป
ข้าเจอนางแล้ว
อาร์เธที่เราชิงชัง
ผู้สังหารสิ่งที่เรารักที่สุดอย่างเลือดเย็น
แค่พูดชื่อนางก็ทำให้ข้ารู้สึกระคายคอ
ข้าเจออาร์เธเลสแล้ว
- แน่ใจนะว่าใช่นาง - แน่ใจครับ
นางอยู่กับนายพลไททัสผู้อัปยศ และแดเรียน บลัดแอ็กซ์
เราจวนจะจับพวกเขาได้แล้ว
ดาวต่างๆ ของเราจะมาร่วมกันฉลอง
ไม่ใช่แค่ที่เราทำลาย การก่อกบฏที่น่าสมเพชได้เท่านั้น
แต่ฉลองให้กับการทวงความยุติธรรม
จากผู้มีสายเลือดแปดเปื้อน อสูร
ผู้ตีตรา ผู้ชิงชัง ศัตรูของเราทุกคน
บอกมาซิ ท่านนายพล
ตอนนี้ข้าควรทำอย่างไร
ข้าควรกล่าวคำชื่นชมเจ้างั้นรึ
หรือสัญญาจะมอบความรุ่งเรือง
- ข้านึกว่าท่าน… - นึกว่าอะไร
นางผู้สังหารราชาและราชินี
อีกทั้งฆ่าเจ้าหญิงอิซซ่าที่นางอารักขา อย่างเลือดเย็น
หนึ่งในนักรบที่อันตรายที่สุดและมีเกียรติที่สุด
ในประวัติศาสตร์ความขัดแย้งทางทหาร เป็นส่วนหนึ่งของการกบฏที่กำลังเติบโต
ข้าควรจะดีใจรึ
ดีใจที่นางไปผนึกกำลัง
กับนายพลไททัส ผู้บัญชาการสนามรบที่ชาญฉลาด
เจ้าคิดว่านี่ถือเป็นข่าวดีเหรอ
ท่านครับ นางอยู่ใกล้แค่เอื้อม
อนุญาตให้ข้านำหัวนางมาให้ท่าน
บอกตามตรง ข้าเกรงว่า หัวที่มีสิทธิ์ขาดที่สุดน่าจะเป็นหัวของเจ้ามากกว่า
แต่ข้าดีใจที่ข้าพาเจ้ามาที่นี่
ข้าจะได้บอกเจ้าต่อหน้า ว่าเจ้าจะทำอะไรเป็นลำดับถัดไป
เจ้าจะต้องบดขยี้กลุ่มกบฏนี้ ไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว
จากนั้นเจ้าจะจับเป็นลูกสาวข้า
และพาลูกรักของข้ากลับมาให้ข้า
เพื่อที่ข้าจะได้ตรึงกางเขนนางต่อหน้าสภาสูง
ทำให้ตำนานนี้จบลง ก่อนมันจะเริ่มด้วยซ้ำ
ถ้าเจ้าพานางกลับมาไม่ได้
คนที่จะถูกประหารต่อหน้าธารกำนัล
จนทำให้สมาชิกสภาสูงทุกคนหนาวสันหลัง
และคนที่จะส่งเสียงร้องโหยหวน กึกก้องทั่วหอประชุมหินอ่อน
ก็คือเจ้า
เขากลับมาได้หรือเปล่า
ข้าไม่รู้
ไม่มีชีพจรหรือคลื่นสมองเลย
กระตุ้นแรงกว่านี้
ใช้ทุกอย่างที่มีกระตุ้น
คำบรรยายโดย สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช