NETFLIX PRZEDSTAWIA
Tak jak pani mówiłem.
Łazienka jest dobrze wyposażona,
ale dla dwojga może być za mała.
- Albo i nie. - Ma pani rację.
Lustro jest śliczne.
Duże.
Ma duży potencjał.
A tu ma pani…
najwyższej klasy marmur.
Może sobie pani wyobrazić codzienne czynności,
na przykład mycie zębów lub…
przygotowania na wieczorne wyjście na imprezę…
Wyobraźmy sobie, że zjawia się pani chłopak
i mówi, że jest pani taka seksowna
i że chce panią przelecieć.
Powodzenia.
- Miło poznać. - Wzajemnie.
- Witam. - Zapraszam.
- Lucia, tak? Miło mi. - Nie byliśmy pierwsi?
Kolega ją umówił.
Chce wpłacić zaliczkę, ale możemy jej kazać zaczekać.
Zapraszam.
A dla pani?
Możemy wziąć te.
Jakieś wieści
o szkoleniu biurowym?
Dziewczyno,
dwa lata zajęło mi wyrwanie się stąd.
Tak, ale to może robić każdy.
Jasne.
To też dokończysz?
Halo?
Tak, to ja.
Dziękuję za wysłuchanie, Święta Maryjo.
Za to, że dałaś mi nową szansę.
Wiem, że jestem gotowa.
Musisz mi pomóc.
Daj mi pewność siebie i siłę, których potrzebuję.
Zdrowaś Mario, łaski pełna, Pan z tobą…
- Sofia? - Tak, to ja.
Dzień dobry.
Proszę mówić.
Studiowałam finanse na uniwersytecie w Buenos Aires,
zdobyłam tytuł magistra z biznesu międzynarodowego.
Potem zrobiłam tu MBA.
Byłam najlepsza z grupy na wydziale.
Pracowałam też w kilku firmach z tego sektora:
Davandra, Fun&Co…
Belén, prześlij mi briefing na później.
Oczywiście.
Pracę dyplomową pisałam o pani firmie.
Dołączyłam ją, gdy ostatnio składałam CV.
Uważam, że zbudowanie takiej firmy od podstaw to coś niesamowitego.
Proszę odebrać.
Słucham?
Halo?
Tak, gabinet Beatriz Gayi. Czym mogę służyć?
Rozumiem.
Bardzo przepraszamy.
Proszę podać dane do wysyłki.
Sprawdzimy u kuriera i dokonamy zwrotu.
Może wyślemy pani za darmo sukienkę z nowej kolekcji?
Aurorę. Idealnie.
W razie potrzeby proszę dzwonić.
Co?
Coś niesamowitego.
Dzięki.
Ty też, ale mówiłam o niej.
Co? No ładnie.
Po prostu jest taka silna.
Nie miała nic, była nikim.
Sama zbudowała imperium.
Ciężką pracą i wiarą w siebie.
Uwierzysz, że jej pierwszą pracą było ubieranie zwłok?
Nie gadaj.
Ubrania na czuwanie.
Aż mam ciarki.
Słuchaj…
babka, której pokazywałem mieszkanie, zna właściciela dwóch budynków w centrum.
To świetnie.
Na pewno zdobędziesz je dla agencji.
Jasne.
Ale chcę je dla siebie.
W takim razie…
potrzebujesz pieniędzy.
Wiesz, że oszczędzam.
A teraz na pewno poznasz wielu potentatów nieruchomości.
Nie ma mowy.
Kochanie, jesteś na stażu.
- Tak. - Na pewno cię zatrudnią.
Mam nadzieję.
Niczego tak nie pragnę.
Bilet pierwszej klasy na lot do Zurychu o 18.00.
Jej standardowe menu.
Dostawca tkanin z Londynu
prosi o zmianę umowy.
- Zacytowałaś ostatnią odpowiedź? - Tak.
Powtórz ją.
Zawsze uściśnij dłoń. Dzień dobry.
- Witam. - Dziękuję za przybycie.
- Sofia. - Miło mi, Ricardo.
Dam ci znać, jeśli będziesz potrzebna.
Moja torebka.
- Zapraszam. - Dziękuję.
Dobrze…
Jedź do domu.
- Jeśli wróci, powiem, że jesteś chora. - Nic mi nie jest.
Kiedy zacznę uczestniczyć w spotkaniach?
A czy ja uczestniczę?
Sofia.
Już późno.
Jedź do domu.
Lidia?
Cześć.
Choć nie masz zdjęcia profilowego, myślałem, że będziesz piękna, ale…
nie doceniłem cię.
- Napijesz się? - Poproszę.
Co robisz? Nie tak.
- Chodź tu. - Nie.
Złaź ze mnie!
W porządku.
Nie lubisz tak.
Przepraszam.
MATKO, POMÓŻ NAM ZADBAĆ O ŻYCIE
Już na nogach?
Co mówi moja królowa?
Robię dla ciebie specjalne wzmacniające kontynentalne śródziemnomorskie śniadanie.
Mój słodziak źle się ostatnio czuł, a nie mogę na to pozwolić.
Nie mam ochoty.
Zaczekaj, nadciąga drugie danie.
Potrzebujesz urlopu.
Znalazłem bardzo tanie loty do Medellín.
Ale trzeba się decydować.
- Później cena pójdzie w górę. - Nie wiem, co będę robić za dwa miesiące.
Wiem, kochanie, ale…
nie byłem w domu od dwóch lat.
Ja w Buenos Aires też nie.
Poproś o dziesięć dni wolnego.
Nie mogę prosić o dziesięć, dwa czy pięć.
Nie możesz czy nie chcesz?
Jak ma na imię twój Romeo?
Nie mam pojęcia.
Żartujesz.
A cóż to?
Co?
Nie wierzę, że się ugięłaś.
- Nareszcie. - Nie wyglądam źle.
Chyba jestem seksowna.
To prawda.
Są tacy młodzi.
Nic nie wiedzą.
Są jak tort pełen powietrza.
Nadal warto?
Życie jest tak źle pomyślane.
Nim zrozumiesz, czego chcesz, twój czas mija.
Nie dramatyzuj.
Przed nami połowa życia.
Zazdroszczę ci. Tobie zawsze wszystko pasuje.
A która z nas jest milionerką?
O co chodzi?
Może dodamy cekiny na rękawach?
Wiem.
Mogę?
Pokaż.
Dodając podwójny mankiet,
możemy osiągnąć bardziej…
wyrafinowany efekt,
którego brakuje.
Jak w kolekcji Adriana z 1998.
Z 1998?
- Nie pasuje do tej kolekcji. - Przepraszam.
W końcu to nie pani dziedzina.
Odsuń się.
Podoba mi się.
Jeszcze jedno piwo.
- Dzięki, Benja. - Dziękujemy.
Nie ma za co.
Co się stało?
Nic, skarbie.
Naprawdę.
Jak w pracy?
Dobrze.
Policzyłem i moje oszczędności
tutaj nic mi nie dają, ale w Kolumbii byłoby inaczej.
Tutejsze agencje są zbyt potężne. Nie stać mnie, żeby kogoś zatrudnić.
Rozmawiałem z wujkiem Jorge
i wynajmie nam prawie za darmo biuro w Robledo.
Miałbym swoich ludzi. To dla nas najlepsza opcja.
Robledo.
Co ty na to?
Nie wiem.
Madryt nas przerasta.
Nie rozwijam się, a ty nie masz życia.
Prawie się nie widujemy. Jak mamy założyć rodzinę?
Jak mam zrobić kolejny krok? Jak mamy się rozwijać i iść do przodu?
Rodzinę?
Nie przyjechałam tu, żeby wracać do siebie albo przenieść się do Kolumbii
ani żeby być kurą domową.
Nie o tym mówię.
Pracowałbyś ze mną na luzie.
Nie chcę luzu.
Chcę harować.
Chcę się bać, że coś zawalę. Chcę…
uczyć się od niej cały czas.
Pracuję z nią 12 godzin dziennie i wiesz co?
To za mało.
Za mało.
No tak.
Mogę spytać, dokąd jedziesz?
Do Barcelony.
Widzimy się za godzinę na dole.
Było świetne jedzenie z Azji. Japońskie, chińskie, filipińskie.
Pakowałem je w siebie
i poznałem piękną kobietę.
Mówię jej: „Niesamowite potrawy. Jest pani kucharką?”.
Na co ona: „Nie, żoną konsula”.
Boże!
- Chciałem zniknąć. Trząsłem się… - Witam. Jak się macie?
Miło cię widzieć, Jonathanie.
- Wzajemnie. - Miło mi.
- Siadaj. - Miło cię widzieć
Co on tu robi?
Chcesz mnie opuścić, więc pozwalam sobie na flirt.
To nowicjusz, pracował dla mnie do zeszłego roku.
Owszem, do tego ma dużo energii i nie jest zadufany w sobie.
Mogę zaproponować o dziesięć procent lepszą cenę.
Przez dziesięć lat nie wzrośnie.
Nie słyszałaś tego?
Raczej nie, choć brzmi znajomo.
Tak, zdecydowanie.
To wszystko?
Została tylko bielizna.
Przymierz.
Zobaczę, czy dobrze wybrałam.
Zobaczmy.
Idealna.
Spróbuję jednej rzeczy.
Tak wyglądasz na silniejszą.
Siły będą ci potrzebne, bo zatrudniam cię na stałe.
Myślałam, że to dobre wieści.
Bo tak jest.
Najlepsze.
Ojcze…
muszę wiedzieć, że Bóg mi wybaczy.
Czy twój żal jest szczery?
Czym zgrzeszyłaś, dziecko?
Nieskończone miłosierdzie Pana cię oczyści,
ale musisz wykazać się odwagą i wyznać grzechy.
Chcę…
zakończyć życie, które w sobie noszę.
Chciałam tego uniknąć, wahałam się.
Każdego dnia.
Ale już nie.
Czy Bóg mi wybaczy?
Nie ma gorszej zbrodni
niż przelanie krwi niewinnej istoty.
Dzień dobry.
O co chodzi?
Carmen…
w ostatnich miesiącach miałaś dziesięć nieobecności.
Wszystkie usprawiedliwione.
Przyniosłam zaświadczenia i odpracowałam je.
Nikt tego nie kwestionuje, ale…
Wiesz o mojej córce, prawda?
Musisz jej poświęcić cały swój czas.
Dostaniesz solidny pakiet odpraw.
Nie chcę wybierać między córką a pracą.
Pracuję tu od 15 lat. Jestem częścią tej firmy.
Musisz się tego nauczyć. Nikt nas do tego nie przygotował.
Faceci mogą być draniami.
Nazywają to „determinacją”.
Nie czuj się winna.
O co chodzi?
Chodź tu.
- Ja… - Spokojnie.
Co się dzieje?
Co z tobą?
Nie…
Zaczekaj.
Zaczekaj!
Spokojnie.
Sofio, nie jesteś chyba w ciąży?
Wiedziałaś, gdy zaczynałaś pracę?
Nie.
Sądziłam, że wiesz, co robisz.
Nie rozumiem. Tak dobrze ci szło…
Też nie rozumiem.
Przepraszam.
Kto wie?
Ty.
Albo tak, albo zapłacisz połowę w podatkach.
To 25%. Złóż weksel w grudniu, a potrącą ci w czerwcu.
Robią tak przy festiwalach, imprezach i start-upach…
- Wszyscy w firmie zaczynają tak robić. - To legalne, panie prawniku?
Nie chcę kolejnych kontroli.
Każdy tak robi.
- Jakich kontroli? Tak się obniża stawkę. - Będę miała dziecko.
Co?
Sofii.
Asystentki?
Tak.
Jest w ciąży, ale nie chce aborcji ani utraty pracy.
Odda ci je?
Który miesiąc?
I kto jest ojcem? Jest singielką?
Nie, ale on nic nie wie. Powiedziała tylko mi.
Przemyślałaś to?
Nie łatwiej byłoby ci adoptować?
Chcę dziecka, a nie mogę go już urodzić.
- Wiem, ale nie ma innej opcji? - Nie.
Chcę doświadczyć ciąży.
Być z dzieckiem od początku.
- Pomożecie mi? - Oczywiście.
We wszystkim. Jak zawsze.
Naturalnie.
Zaproponuj jej pieniądze. Dużo pieniędzy.
Wiedziałem, że trzeba wyjąć dobre wino.
Tati!
Jeszcze butelkę.
- Gotowa? Jesteś sama? - Tak.
Wiesz, czemu cię zatrudniłam?
Bo jesteś dobra w tym, co robisz.
Potrafisz znaleźć rozwiązania.
Sadzę. że jest wyjście z każdego problemu. Z tego też.
Mówisz poważnie?
Tak.
Nie spiesz się.
Nikomu nie mów. I przemyśl to.
Nikomu nic nie mówiłam.
Zawsze jest wyjście.
Zawsze.
Sofio…
służę ci pomocą.
Zrobię, co trzeba.
Dziękuję, Beatriz.
Naprawdę.
Idź spać. Już późno.
Dziękuję.
Od kiedy nie masz okresu?
Od lutego.
Dobrze.
Jest.
Widzę je.
Jakie małe.
Oczywiście.
Wyjaśnię ci procedurę, Sofio.
Zajmiemy się badaniami i testami
przed i po porodzie.
Na zabieg skierujemy cię do specjalistycznej kliniki.
To krótka operacja. Nie będzie boleć. Będzie to przypominało skurcze okresowe.
Nie dostaniesz narkozy. Wystarczą zwykłe środki uspokajające.
Rozszerzą twoją macicę prętami
i uruchomią ssanie.
Potrwa to do dziesięciu minut.
Muszą się upewnić, że macica jest pusta.
Co to?
Wybacz, to urządzenie kontrolne. Mam wyłączyć?
W porządku?
Nie mogę.
Nie widzę go.
Tam!
Co robisz, Sofio?
Nie wiem, co robić.
Nie mogę dokonać aborcji.
Posłuchaj…
Dużo o tym myślałam i…
po prostu ci to powiem.
Mam dla ciebie ofertę.
Zabrzmi ona dziwnie, ale…
Będziesz mogła zostać matką, gdy tylko zechcesz.
Gdy się zdecydujesz.
Ale jeszcze nie teraz, tak?
No dobrze.
Zawsze chciałam być matką.
Pomyślałam, że…
mogłabym zatrzymać twoje dziecko.
- Wiesz, że ludzie tak robią. - Tak, urodzenie zastępcze…
Nie o tym mówię.
Tu byłoby inaczej.
Nie byłabyś surogatką, bo…
Obie skorzystałybyśmy na takim rozwiązaniu.
Ja pomogę tobie, a ty mi.
Obiecuję dobrze zająć się dzieckiem.
Możesz to zrobić? Jak…
Musimy spisać jakąś umowę, to pewne.
Oczywiście zostaniesz u mego boku w firmie.
To, co ty i Beatriz chcecie zrobić, nie jest do końca legalne.
W Hiszpanii ostrożnie podchodzą do tych spraw.
Mimo to ludzie zawsze jakoś to robili.
W niektórych krajach to legalne, a matka może otrzymać zapłatę.
To kwestia dokumentu, który jasno określa,
na co obie się zgadzacie
i że jesteście świadome tego, co zrobicie.
Beatriz od początku będzie prawdziwą biologiczną matką
i to właściwie tyle.
Zatem w zasadzie będzie to adopcja w stylu Trzeciego Świata,
ale bez obaw, zajmę się tym.
W skrócie wygląda to tak, że musisz zrzec się wszystkich praw
od momentu operacji.
- Czyli od porodu? - Właśnie.
Będę nadzorować cały proces. Do operacji dojdzie w mojej klinice.
My zdecydujemy, co wyjdzie na jaw.
Innymi słowy, nic.
Musimy zachować całkowitą poufność. To jedyny sposób.
Pokryję wszelkie koszty.
W tym samego zabiegu. Co tylko będzie trzeba.
Normą są dwa, trzy dni w szpitalu.
W zamian Beatriz gwarantuje, że twoja posada będzie zabezpieczona,
a w dniu operacji otrzymasz finansowe wynagrodzenie
równe najwyższemu, jakie w Europie dostała surogatka.
Chcę dostać dwa razy tyle.
Dwa razy? Zapłata będzie nieoficjalna.
Zarobisz więcej niż te dziewczyny. To duża kwota.
Oczywiście, ale one działają zgodnie z prawem,
a ja nie.
Jeśli to się wyda, mogę trafić za kratki albo być deportowana…
Za to ryzyko też trzeba zapłacić.
Nie będzie go,
bo Beatriz chce, żebyś ciążę spędziła w jej domu.
- Całą? - Tak.
Z nikim nie mogłabym się spotkać?
Nikt nie powinien cię widzieć.
Możemy to zrobić tylko w tajemnicy.
Nie mamy wyboru.
To tylko kilka miesięcy.
A co z moją pracą? Chcę być na bieżąco.
Będę cię o wszystkim informować. Będziemy mieszkać razem.
Podwójcie wynagrodzenie i dorzućcie dwa wyjazdy do Argentyny rocznie.
Mówiłam, że jest bystra.
Stworzyłam potwora czy już taka byłaś?
Dla nikogo innego bym się nie zgodziła.
Nacho nic nie wie.
Rozumiem.
Nie przejdzie przez ciążę, poród, karmienie piersią,
nie zawiesi też swojej kariery.
Po prostu miał orgazm.
Ja też nie będę karmić.
A Nacho to mój chłopak.
Kocham go.
Wiem, przepraszam.
Ale gdybyś mu powiedziała, nie miałabyś swobody decyzji.
A jeśli powie, że się nie zgadza?
Może nadal mogłybyśmy to zrobić, ale straciłabyś go.
Prawda?
Nie wszystko możemy zrobić idealnie.
Tylko najlepiej, jak umiemy.
MATKA ZASTĘPCZA
- To… - Tak jest dobrze.
Świetnie. To wszystko.
Jeśli to pana nie przekonało, mamy piękne jasne mieszkanie
dwie przecznice stąd. Mogę pokazać.
- Ma pan czas? - Nie, idę na drinka.
To moja wizytówka.
- Dziękuję. - Miło było poznać.
- Co tu robisz? Idziesz ze mną? - Tak.
Zrobię raport z funkcjonowania każdego działu,
zasugeruję zmiany…
i z asystentki awansuję na kierowniczkę.
Z dwa razy wyższą pensją.
Ale w Londynie. Musimy to omówić.
Już się zgodziłam.
Jaja sobie robisz. Poważnie?
Kochanie.
Ja musiałem zapomnieć o Kolumbii, ale ty już zdecydowałaś.
Może skorzystasz z okazji i tam pojedziesz?
Nie ma mowy.
Pół roku bez ciebie?
To niemożliwe.
Robię to również dla ciebie.
Również?
Czas szybko minie.
A potem dostanę awans i zaoszczędzę sporo pieniędzy.
Dla nas obojga.
Kiedyś będziemy rodziną.
Myślisz, że mnie to nie boli?
Chciałabym to osiągnąć bez konieczności wyjazdu.
Ale to jedyny sposób.
Ma też swoje dobre strony.
Nie zastanawiajmy się nad tym.
Będziesz miała dom? Odwiedzę cię.
I wydasz całe oszczędności na te wycieczki?
Kończysz ze mną.
Nie! Kotku…
Niczego nie kończę.
Proszę cię o wsparcie.
To dla mnie bardzo ważne.
Proszę.
Kocham cię.
Dokąd jedziemy?
Niespodzianka.
- Sądziłam, że… - Lepiej ci będzie za miastem.
Teraz mnie to bawi.
- Wtedy prawie dostałam zawału. - Serio?
Pomyśl.
Ubierasz zwłoki 90-latki i nagle bach!
Ona otwiera oczy, jak gdyby zmartwychwstała.
Co jest, do cholery? Nie otwiera się.
Teraz działa.
Dzień dobry.
Dzień dobry. Dobrze spałaś?
Bardzo.
Ta muzyka oznacza śniadanie. Na sam jej dźwięk pocieknie ci ślinka.
Cześć.
To chyba wada wrodzona. Od pół roku nie nauczyła się ani słowa.
Inne mówią dużo lepiej, ale ta świetnie gotuje.
- Zna twoją dietę. - Wiem.
Żadnych wędlin, alkoholu i surowej ryby.
To lista od Cristiny. Nie chodzi tylko o jedzenie.
Dotyczy to też kosmetyków, ubrań, zwyczajów…
Możesz ją winić, ale nie ignoruj tego.
Dobrze.
Muszę lecieć. Miłego dnia.
Wzajemnie.
Bardzo dziękuję.
Maryjo,
dziękuję, że mnie chronisz.
Przestraszyłam cię?
Troszkę.
Nie chciałam cię obudzić.
Czas na przeszkody.
Unieś ręce do góry, stopy złączone.
Unieś kolano i wyprostuj nogę. Dotknij piętą podłogi i wróć do pozycji.
Płynne ruchy.
Cześć.
Czy ty mnie obserwujesz?
Co?
Widziałam kamery.
- Podglądasz mnie? - To system ochrony.
Nie przywykłaś do tego.
I nie chcę.
Nie zostawię domu bez ochrony, bo ty masz paranoję.
Ani ciebie.
- Wolę, żebyś je usunęła. - Nie mam czasu przeglądać nagrań.
Proszę, Beatriz.
Ja…
nie mogę tak żyć.
Te na zewnątrz zostaną.
Dobrze.
Ale w domu chcę czuć się swobodnie.
- Zgoda? - Tak.
Dziękuję.
- Co myślisz? - Nie podobają mi się. Szukaj dalej.
Musisz dalej pilnować mojego grafiku.
Oczywiście.
Zadzwonię do jeszcze kilku dziewczyn.
Wysłanie jej do Londynu to dobry ruch. Nie lubiłam jej.
Była oportunistką.
Ja ją lubiłam.
Ale masz rację, chciała mnie wygryźć. Jest tam, gdzie jej miejsce.
Tati, widziałaś mój telefon?
Zgubiłam go.
Łokcie na boki. Unieś kolano i wyprostuj nogę.
Dotknij piętą podłogi i wróć do pozycji. Jakbyś siedziała na stołku.
To ćwiczenie wymaga przestrzeni. Aby zacząć, stań w wyznaczonym miejscu.
Przecież stoję.
To ćwiczenie wymaga przestrzeni. Aby zacząć, stań w wyznaczonym miejscu.
Stoję.
Unieś kolano i wyprostuj nogę…
Dość! Zamknij się!
Wyprostuj nogę. Dotknij piętą podłogi…
Nie możesz spać?
Jeden, dwa, trzy.
Daj mi swój telefon.
Telefon.
Nie masz?
Ja pierdolę.
MOJE DZIECKO I JA
Zgubiłam go.
Co?
Telefon.
Nie wychodziłaś stąd.
- Bez obaw, kupię ci nowy. - Nacho musi być…
strasznie wkurzony.
Na pewno kocha cię bardziej niż kiedykolwiek.
Sama nie wiem. Boję się.
Jest taki uroczy.
Mam nadzieję.
Spójrz, już to ma.
- Fakt. - Skąd się wzięło?
Estrogen powoduje wzrost wydzielania melaniny.
Z powodu ciemniejszej skóry u niej bardziej to widać, prawda?
Bardzo dobrze. Jest.
Tak!
Jak się czujesz, Sofio? Wszystko dobrze?
Tak.
- Nie ćwiczy pilates. - Nie…
Nie możesz tego porzucać.
- A jeśli popływa? Lubi to. - Zrobię dla ciebie dzienne tabele.
Testy wypadły idealnie.
Zatrzymanie płynów i swędzenie są normalne.
Ale powiedz, gdybyś poczuła coś dziwnego.
Wszystko gra.
To oczy?
Cześć.
Beatriz?
Nic ci nie jest?
Dzień dobry.
Dzień dobry. Co z telefonem?
Zamówiłam. Na dobry trzeba poczekać.
Do zobaczenia.
Tati.
Mogę wejść?
Klucz.
Drzwi.
Drzwi na górze.
Sofio!
Sofio.
- To dla mnie? - Wszystkiego najlepszego!
Cześć!
To również.
JAK WYTRESOWAĆ PSA
Cześć, Max.
Max? Nie tak się wabi.
Właśnie, że Max.
- Niech będzie. - Cześć.
Chce inwestować w winnice.
- Winnice? - Chce cię namówić.
- Tylko nie to. - Mnie już przekonał…
To wyjątkowy dzień, Max.
Przyniósł trzy butelki…
Pozwalają mi zjeść tort.
Oczywiście spróbowałam…
Chodź.
Nie wiesz, co…
Chodźmy do łazienki. Nie słuchaj tych dziwactw.
Chyba zainwestowałam w winnice w La Manchy.
Wiedz, że on nawet…
- Słuchaj… - Co?
Jak ona sobie radzi?
Jej hormony się zmieniły, ale poza tym w porządku.
- Dobrze. - Nie sądzisz, że może…
ma wątpliwości?
Nie. Nie wydaje mi się.
- To dla niej trudne. Pomyśl… - Trudne?
- W zasadzie jest na wakacjach. - Jak to?
Proszę, Cristino…
Max to ładne imię. Podoba mi się.
- No cóż… - Tak, jest ładne.
Dziecko Beatriz to też będzie chłopiec?
Nie zatrzymam go, ale chciałabym wiedzieć.
Tak, to będzie chłopiec.
Zdrowie.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Spójrz, co dostałam.
Masz dar.
Chcę z nim pomówić.
To moje urodziny.
Dobrze.
POŁĄCZENIE WIDEO
Cześć, kochanie.
Cześć.
Co się stało?
- Sto lat. - Dzięki.
Ja pierdolę.
Nie rób tak więcej.
Odchodziłem od zmysłów.
Dzwoniłem, wysłałem tysiąc wiadomości.
- Prawie wezwałem policję. - Nie.
Nic mi nie jest.
Zgubiłam…
Zgubiłam telefon i…
byłam bardzo zajęta.
Jutro albo pojutrze będę miała nowy, więc będziemy w kontakcie.
Co u ciebie?
Słuchaj…
Sofi, błagam, nie rób mi tego. Powiedz mi teraz.
Wolę, żebyś była ze mną szczera.
Bardzo za tobą tęsknię.
- Nie wiem… - I kocham cię.
- Bardzo. - Nie wiem.
Myślę, że…
- Na pewno mnie kochasz? - Tak.
To już niedługo.
Dość.
Skarbie?
Co się dzieje? Jesteś zdenerwowana?
Sofio, o co chodzi?
Nie wiem, co ci powiedzieć ani co mam robić.
- Na pewno mnie kochasz? - Muszę kończyć.
- Nie. - Porozmawiamy za kilka dni.
Sofi, proszę…
- Kochanie… - Nie rozłączaj się. Porozmawiajmy.
Cześć.
Cholera, Max!
Coś ty zrobił?
Tati?
Bądź grzeczny.
Tati?
Witam.
Szukam Sofii Cuadros.
Słucham?
Nigdy?
Potrzebny mi jej telefon.
Ma pan telefon? Jakiś numer?
Dobrze, dziękuję.
Jestem zmęczona.
Jeszcze dziesięć długości.
Dlaczego Tati odeszła?
Spójrz na siebie. Widać ciążę.
- Myślisz, że na nas doniesie? - Nie zna hiszpańskiego.
Jeśli przerwiesz, później będzie trudniej.
Jutro nadrobię.
- Miałaś przepłynąć 50 długości. - Już nie mogę.
Nie słyszałaś? No dalej.
- Tylko dziś. - Płyń.
- Nie chcę. - No już.
Mówiłam, że nie chcę.
To tylko dziesięć długości.
- Beatriz. - Nie teraz, Belén.
Chodzi o Sofię.
Ściągnij ją z Londynu. Okłamała nas.
Na temat?
Nie ma dyplomu.
Skończyła seminarium bez oceny.
Uczelnie, w których robiła magisterkę, nie istnieją.
A jej doświadczenie zawodowe? Jest zwykłą sprzedawczynią.
Jesteś pewna?
- Chcesz sama zadzwonić? - Nie.
Cześć, Beatriz.
Cristino, wiesz, że ta Argentynka nigdy nie studiowała?
No cóż,
każdy kłamie, by dostać pracę.
Ta suka kłamała o wszystkim.
Co z tego?
Jak mam jej teraz ufać?
Kłamała, bo jest oportunistką.
Z tego samego powodu będzie posłuszna. To jej pasuje.
Cristino, nie byłaś w ciąży.
Zadzwonię później.
Dobrze.
Sofio!
Cześć.
Coś ty zrobiła?
Nic.
Nic?
Dotknęłam tylko drzwi.
Mogłaś ściągnąć ochronę. Wszystko się spieprzy, jeśli cię zobaczą.
Jutro mamy raport kwartalny.
Powiem ci, jak wypadł.
Celem było podwoić ostatni wynik, ale wątpię w to.
Telefon nie działa.
Sporo kosztował.
Nie wiem, nie działa.
Pożycz mi dziś tablet. I nie chcę cię przy rozmowie.
Czułam się niezręcznie.
Nie dziś.
To znaczy?
Nie będę niewolnicą.
Wynoś się. Tego chcesz?
Myślisz, że jestem przeciwko tobie? Że chcę ci zniszczyć życie? Więc idź!
Łatwiej byłoby mi zostać matką w inny sposób.
Zapomniałaś, jak się czułaś, nie wiedząc, co robić?
Kurwa!
Chcę, żeby wszystko było jak należy.
Wiem, że ciężko ci być tu bez Nacho.
Twoje ciało się zmienia, przez co jesteś bardziej wrażliwa
i doświadczasz wszystkiego bardziej…
Ale nie zapominaj, że robimy to dla nas obu.
Mam zamknąć?
- Podać coś jeszcze? - Tylko rachunek.
Już przynoszę.
To już niedługo.
Dziękuję, że jesteś taka dzielna.
To normalne, że za nim tęsknisz.
Zaczyna mi ciążyć.
Nic ci nie jest?
Beatriz.
Nie mogę spać.
Chodź do mnie.
Całe lato będę w Madrycie.
Rano pracuję w sklepie.
- Odezwij się - Jasne.
- Masz mój numer? - Chyba tak.
Zadzwonię do ciebie.
„Mario Kolumbijczyk”. Mam.
Pa.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
Druga propozycja to wariacja pierwszej, tyle że z modelem Allegra.
To najlepsza opcja na ważne wydarzenia.
Ostatnia propozycja różni się od wcześniejszych.
Pasuje, bo wyróżniają je czyste linie i barokowy styl.
Co ty na to, Beatriz?
Beatriz?
Wybaczcie.
Cholera.
Niech to szlag!
Wybacz, Max.
Coś ty zrobiła?
- Możesz się ruszać? - Tak.
Do jasnej cholery!
Uwaga, stopień.
Ostrożnie.
Już.
Zobaczmy. Połóż się.
Dobrze.
- Nic ci nie jest? - Nic.
Dobrze.
Świetnie.
Cristino, zadzwoń do mnie, to pilne.
- Świetnie. Ile to potrwa? - Dwanaście.
Dzień dobry.
Chcę zapytać o Sofię Cuadros.
Tu jej pan nie znajdzie.
- Jest w centrali w Londynie. - Nie ma jej tam.
Nic nie wiecie?
Gdzie szefowa?
Też jej nie ma. Proszę zostawić numer…
Mówiłam, że jej nie ma.
Co robisz?
Nie słyszałeś?
Gdzie szefowa?
Nie, w porządku.
- Cristina? - Nie, mówi Belén.
Ktoś szuka Sofii.
Mów, gdzie jest Beatriz Gaya.
- Opisz go. - Przystojny, 30 lat.
- Nie wypuszczaj go. Już jadę. - Dobrze, zaczekam.
- Gadaj! - Proszę, nie rób mi krzywdy.
Nie chodzi o ciebie.
Pomożesz mi? Mów, gdzie mieszka Beatriz Gaya.
Wypij.
- Jeszcze. - Wystarczy.
Numer niedostępny. Zostaw wiadomość.
Belén, czy on tam jest?
Nie, wyszedł.
Czego chciał? O co pytał?
O twój adres.
Podałyście mu?
No wiesz…
- Ta nowa bardzo się bała. - Kurwa!
- Wybacz. Wezwać policję? - Do nikogo nie dzwońcie.
Halo?
Nacho?
Halo?
Nacho!
- To ty, Sofio? Otwórz. - Co tu robisz?
Jak mnie znalazłeś?
Byłem w firmie.
Nie, proszę. Bądź ostrożny.
- Ona zwariowała. - Sofio…
Nie czuję się dobrze. Chyba coś mi podała.
Jak to?
Otwórz!
- Sofio… - Po prostu…
wezwij policję.
Wyciągnę cię, skarbie. Dzwonię na policję.
Pieprzony telefon…
Sprowadź pomoc.
Nie mam zasięgu, ale złapię go.
Proszę, nie odchodź. Nie zostawiaj mnie.
Nie opuszczaj mnie, Nacho!
Halo! Tak?
Niech to.
Halo?
Nacho…
Na pomoc!
Wróciłam.
Nic ci nie jest?
Nic.
Zrobię kolację.
- Nie jestem głodna. - Musisz jeść.
- Beatriz. - Tak?
Myślałam, że będziesz na mnie zła.
Bardziej cieszyłam się, że nie byłaś poważnie ranna.
Jednak miałaś rację.
To przez mój nastrój.
- Hormony doprowadzają mnie do szału. - Nie przejmuj się.
- Nie wiem, co robię. - To normalne.
Wkrótce będzie po wszystkim.
Mam…
niespodziankę.
Sofio, sprawdziłam ostatnie badanie USG.
Jutro znów cię zbadam.
Coś nie tak?
Wręcz przeciwnie. Idzie tak dobrze, że skończymy szybciej, niż sądziłam.
Jeśli jutro wynik się potwierdzi, zlecę cesarskie cięcie.
Dlaczego?
- Proszę, wyjaśnij. - Chciałaś, żeby było po wszystkim.
Życzenie się spełniło.
Jutro?
Jutro.
Jak sobie życzycie.
- Dziękuję. - Proszę.
Co zrobisz, gdy urodzi się dziecko? Poprowadzisz firmę z domu?
Nikomu nie mogę przekazać władzy.
Zniszczyliby ją w miesiąc.
Nadal będziemy razem pracować?
Oczywiście.
Bardzo tęsknię za pracą.
Nawet nie wiesz jak.
Wiem.
Cały czas chce mi się pić.
Chcesz coś?
Nie, dzięki.
Sofio, co ty zrobiłaś?
Uratowałam się.
Co?
Chciałaś odebrać mi syna i się mnie pozbyć.
Myślisz, że chcę cię zabić?
Ten, kto płaci, decyduje.
Czyż nie?
Chciałam dziecka, a ty przyszłości. Miałyśmy umowę.
Gdzie Nacho?
Nacho?
Nie wiem. O czym ty mówisz?
Gdzie on jest?
Ty suko!
Zamknij się.
Przynieś umowę.
Przynieś ją.
Podrzemy ją i możesz iść.
Przysięgam, że tego nie zgłoszę!
Nie tego chcesz?
Nie wiem, czego chcę!
Sofio!
Muszę się napić wody.
Sofio.
Na litość boską, musimy porozmawiać!
Gdzie one są?
- Co? - Pieniądze.
Musisz mieć w domu gotówkę.
Okradniesz mnie?
Mów, gdzie je znajdę, Beatriz.
To niedorzeczne.
Zamienisz szansę na nowe życie na parę marnych euro?
Gdzie one są?
Odrzucasz to wszystko na próżno.
Mam umowę.
Jeśli na mnie doniesiesz, ujawnię ją.
Zniszczę cię.
Myliłam się co do ciebie.
Sądziłam, że jesteś gotowa zostać kimś.
Jestem kimś.
Jesteśmy dwojgiem ludzi.
Nie możesz mnie tu zostawić.
Znajdą mnie martwą.
Twoje odciski są w całym domu.
Przysięgam, że pozwolę ci odejść. Sofia!
Max?
Max.
Napisy: Karol Radomski