ANG EPISODE NA ITO AY NAGTATALAKAY SA MGA SENSITIBONG ISYU KASAMA ANG PAGPAPAKAMATAY
PINAPAYUHAN ANG MGA MANONOOD
Medyo nakakahiya kasi kapatid mo siya.
Pero, may ginagawa siya kapag
nagsasalita ako, o nagkukuwento,
tungkol sa araw na iyon,
mga maliliit na bagay. Hindi ko na alam. Pero,
matatapos na 'yong kuwento at...
May kilala kang Paul?
Ano?
8PM DITO ALAM KO KUNG SINO SI PAUL
Salamat, pare.
-Dito ka nakatira? -Bumibisita lang.
Bakit?
Propesor ako. Nagsulat ako ng libro.
Ano ang pamagat?
Matagal mo ba bago mo natapos?
Apat na taon.
Nakabenta ka ba ng marami?
62.
Sa mga silid-aklatan lang.
Tungkol saan?
Tungkol sa anatomy, physiology at pathology
ng nervous system ng mga hayop.
-Ano, sa utak nila? -Utak, at neural pathways.
Alam mo kung ano iniisip ng hayop?
Ano iniisip ni Spud ngayon?
Masaya ba siya?
Masasabi natin na kung hindi
uhaw, gutom, o may sakit si Spud...
masaya naman siguro siya.
Paano naman ikaw?
Sa totoo lang?
Sige ganito natin tingnan,
at sa bagay na maiintindihan din ni Spud,
nauuhaw ako palagi,
may sobrang masakit, at...
na napakalaki,
kasalukuyan, halos matinding panganib.
Gusto mo ng droga?
Sige.
Ayos na ang isang salmon, isang baka, isang ceviche,
dalawang lobster, dalawang chip, dalawang purple sprouting.
Opo, Chef!
LUE TUMATAWAG
Magandang hapon.
Huy, Tinitingnan lang kung kumusta ka.
Oo. Ayos lang naman. Ayos lang ako.
Nasaan si Greta?
Nakila mama at papa.
Nakausap mo na si Amandine?
Hindi pa, pero makikita kami mamayang gabi.
Nakabalik na si Jeff?
Mamayang gabi. Kailangan mo ba siya?
Hindi, hindi. Ayos lang. Kailan...
Pagtapos ko tagpuin si amandine, kailangan ko muna...
pumunta riyan at tingan kayo kung...
Babalik na ako. Tawagan ko ulit kayo.
Sige, mahal.
Mahal kita.
Huy!
Pinanganak ako no'ng 1876
at mahirap lamang kami.
Salamat.
Pumunta ako sa Paris no'ng 16 na anyos ako.
At anim na taon ako nagtrabaho sa pabrika ng biskuwit.
Pero sa gabi,
gumiguhit ako ng litrato sa utak ko.
Isa kang henyo, Madeleine.
Alam ni Coco ito.
Kapag sumikat ka,
sisirain ka niya.
Paano mo nasabi 'yan?
Maimpluwensya na fashion designer si Coco.
-Madeleine-- -Binago niya ang pananamit ng kababaihan,
kaya siya nasa posisyon niya ngayon bilang isang fashion icon.
At isa pa, papakasalan mo siya.
Madeleine...
Alam mo.
Aalis na ako siguro.
Wala pang 3: 00.
Alam ko. Kailangan ko pa sunduin ang mga bata sa eskuwelahan.
Ano'ng mga bata?
-Wala 'yon. -Madeleine...
-Oo, kailangan ko na umalis. -Madeleine...
Bakit ka narito?
Iyon na nga.
Wala ako rito.
Pinabati ko rito sa panel, mula sa Caius College,
si Dr. Rita Hamley, ating Professor Hunaid Gupta,
mula sa University of Santa Fe, ang bumibisita na si Dr. Alison Brooker,
at mula sa University of Exeter, si Dr. Jefferson Wilson...
...ang psychopathology ay pag-aaral sa mental o sakit sa pag-uugali ng mammals...
Sa kasaysayan, may anthropocentric tendency...
-Dr. Wilson? -Pasensya na, ano 'yong tanong?
Ginagamit natin ngayon ang neuroimaging
para makita ang serotonergic at dopaminergic
neurotransmission sa aso na may Canine Compulsive Disorder,
o CCD...
Isinukat ang serotonin sa availability ng receptor...
Dr. Wilson, ayos lang po ba kayo?
May ginawa si Jeff.
Di maganda ang ginawa niya.
Hindi niya alam na alam ko, pero...
Alam ko.
Alam ko lahat.
Mga manloloko!
-Coco! -Coco?
Niloko mo ako.
Coco, hindi!
Huwag, Coco!
-Lue! -Huwag!
Huwag!
Hello?
Tigilan mo ako.
Ano'ng ginagawa mo?
Huwag ka tumalon.
Kung ano 'man iyan,
Kung ano'ng nangyayari,
Hindi pa katapusan.
Sige. Ayos lang 'yan.
Ito. Ito dali.
Humawak ka sa akin.
Ayos ka lang.
Ano'ng pangalan mo?
Jeff.
Kilala ba kita?
Sinarado ko na 'yong likod. Kitakits.
May gusto ka bang ipadala?
Bumalik ka na lang.
-Ano'ng mayroon tayo? -Beef Wellington.
Paborito ni Dom. Kitakits.
-Sige. -Sige.
Hello, Jamie.
Sa 'yo ang bata.
Sige. Ayos.
-Akala ko... -Hindi ko alam kung paano mo nagawa.
Alam ko.
Ang galing.
Alam kong marami kang tanong.
Ako? Wala. Wala.
Alam mo na, blah, blah, blah. Alam ko na.
Alam ko na. Syempre naman. Ang tanga ko.
-Jamie... -Aalis na ako mamaya.
Pero bago iyon...
Dave...
Jason...
Jeff.
Ang kaibigan ko. Best man sa kasal natin.
Asawa ni Lue.
Tito ni Greta.
Tatay sa mga magulang ko, at iba pang mga apo,
si Wilf at Lily.
Greta.
Mga magulang ko.
Lue.
Ako.
Sige.
"Galing ako sa ibaba.
"Sundan mo ako!
"Tara na, Jamie. Sakay ka sa magic carpet.
"Tingnan mo! May balyena.
"Oo nga pala, buntis ako!
"Sino'ng may pakialam? Masaya ako!"
Sinira ko violin mo.
-Alam ko. -Mabuti.
Alam ko. Hindi matutumbasan ng kung ano 'yon.
Hindi mo makakalimutan 'yon.
Iyon na ba?
Tapos na, pero ayaw mong malaman kung bakit?
Sige. Sige na. Para naman malaman na.
Tawanan natin. Sabihin mo. Sige. Ibahagi mo naman.
Dakilang Amandine,
bakit mo pinagpalit ang lahat para makipagtalik sa hayop?
Maraming mga hayop!
-Importante ba ang dami? -Sa akin, oo.
Lalo na kung isa ro'n ay kaibigan ko.
Sige.
Kalimutan mo muna si Jeff.
Mahirap 'yan. Sobrang hirap naman.
Kung 'yong dalawa lang, o 'yong isa?
Gusto mo ba ikaw pumili, o ako na?
Para lang alam mo, grabe kahit isa lang.
-Delubyo na! Nakakagalit! -Delubyo?
-Sige, isa lang ba? -Isa lang naman.
Sige.
Okey.
Hindi ko masabi kung ano pakiramdam.
Iniisip ko pa lang.
Ako na kapag may kasamang iba.
'Yong mga ginawa namin...
at iba pa.
Kay Dave, ayos lang naman.
Hindi masarap.
Mas maayos si Jason.
Mahilig siya mag-role play.
'Yong mga pantasya?
Kakaiba talaga. At open-minded siya.
Si Jeff, hindi ko nagustuhan 'yon.
Unang beses namin noon, naisip ko,
"Amandine! Ano ginagawa mo? Kaibigan 'yan ni Jamie!
"Ano'ng klaseng tao ka? Tumigil ka. Tigilan mo na.
"Mali lahat ng ito. Sobrang..." Pero biglang,
sobrang nasarapan ako.
Sobrang sarap.
Isang minuto no'n.
Hindi sa ginagawa niya.
Ayos lang siya, di sa pang-aano, pero...
sobra pa 'yon doon, hindi ko alam, 'yong sitwasyon siguro?
Alam kong mahirap marinig,
pero mabuti na alam mo na, 'di ba?
Kung hindi, nabaliw ka na.
Ganito...
Alam ko na nagkamali ako. Marami akong nagawang mali.
Masama ang manloko. Grabe 'yon. Kapag nanloko...
Pero biglang, talaga ba?
Sex lang naman iyon.
May proteksyon kami.
At monogamy, ayos 'yon,
pero alam kong mahirap, 'di ba?
isang lalaki lang para sa buong pagkalalaki mo.
Lalaki siya. Babae siya. At isa lang ang para sa isa't isa.
'Yong ari niya, ari na ng lahat. Pati rin 'yon sa lalaki.
Mahirap 'yon, 'di ba?
At para sa mga faithful na tao...
nagtatago at nagpaparaos lang sila habang may ibang tao sa isip.
Nasa banyo siya at iniisip 'yong babae na katrabaho niya.
Nasa kuwarto siya, at gusto isubo ang ari no'ng lalaki sa gym,
at magkasama pa rin sila, nanonood ng Grand Designs.
But faithful silang tao.
Hindi sila makakain ng ice cream.
Kasi hindi nila kinakain ng tama.
At hindi 'yong maganda. Kasuklaman 'yon.
-Sinasabi mo lang 'yan kasi nahuli ka. -Hindi mo ako nahuli.
Ano?
Naalala mo 'yong manifesto natin? Naalala mo 'yong sinabi natin?
Sabi, "Imposible magmahal.
"Kung imposible magmahal, eh di naniniwala tayo sa imposible.
"Naniniwala tayo sa mahika."
Pitong taon na nakakalipas noon, tatlong linggo, at isang araw na.
Ito noong nakaraang taon lang.
-Huy, mahal. -Huy, nandito ka na.
Sakto ka lang. Kumusta?
-Alam mo na. Kumusta ang mga bata? -Nasa taas sila.
Ayos lang naman.
Ang sarap naman niyan. Ano 'yan?
Beef Wellington. Pwede kumuha ka ng wine?
Sige.
Bwisit.
Hello?
Oo.
Jeff?
-Oo? -Para sa 'yo.
Hello?
Hi, Jamie.
Kailangan natin mag-usap.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: EMN
Mapanlikhang Superbisor: Maribeth Pierce