Ma-ma.
Dzięki.
Idź sobie, dobra?
Jakiś szczyl kręci się po klatce.
Pewnie gnojek żarówki kradnie.
A ta co tu robi?
Posrało cię?
- Ty, odjeb się od niej, niech se… - Morda, Volvo.
Pomagam ci wielorybią matkę wciągnąć,
a ty takie numery odstawiasz?
Wypierdalaj.
Ej.
Kurwa, wypierdalaj! Zostaw mnie!
Pani Tremer?
Pan poczeka na mnie chwilę.
Zostało po jednym zmarłym z DS-u.
Jest ustawione na komunikaty z miasta.
Dziękuję.
Podaję adresy punktów zaopatrzenia w wodę. Zaporowska na rogu Zielińskiego.
Śmigłowce do gminy są niepotrzebne. Jeżeli ktokolwiek…
W tej chwili na dachu…
Na Wyspiańskiego ludzie widzieli krokodyla.
Nie mamy żadnego potwierdzenia z zoo.
Co to za miejsce?
Nie wiem. Dość paskudne, co?
Zna pani „Dzieci z dworca Zoo”?
Każdy czytał, co?
Co ty tu robisz?
Chodź.
Ale gdzie?
Tata się o ciebie martwi.
Ale nie lepiej rano?
Nie, nie. Nie lepiej rano. Chodź.
Pójdę pierwsza.
Trema! Lepiej górą.
Dzięki, Kalosz!
Powoli.
- Nie pojedziemy.
Dlaczego?
Spójrz na opony.
Kurwa mać!
A wy musicie się tylko kochać.
Przepraszam. Macie może telefon?
Mama nie słyszy, proszę pani. Telefony nie działają. Nic tu nie działa.
Wódka działa. Proszę bardzo!
Zdrowie pary młodej.
Wypada!
O Boże! Boże, co ci się stało?
Macie może jakiś bandaż albo opatrunki jakieś?
Chodźcie do kuchni.
Gorzko! Gorzko! Gorzko!
Raz! Dwa! Trzy! Cztery!
Dwa! Trzy! Cztery!
Pięć! Sześć! Siedem!
I cały dobytek zalało. Tylko te satyny nam zostały.
- Super. - Przestań beczeć.
Dobrze, że w ogóle coś zostało.
A jakaś pomoc do was przyjedzie?
Byli strażacy rano.
Przypłynęli z chlebem i…
Solą!
O! Będzie karniaczek, pani sąsiadko!
Będzie karniaczek! Wujek, z butelki walisz?
Wali!
Fachowo.
Adaś. Adaś.
Obudź się. Obudź się.
Zabierze pan nas do Kętów? Zapłacę.
Dobra, obejdzie się.
Dzięki.
Co wy macie w tym worku?
Mojego ojca.
Dobra, wsiadajcie.
Możemy stanąć?
Nie, musimy iść.
Na chwilę chociaż. Muszę odpocząć.
Klarka…
Fajny gwizdek.
Czy ja wiem?
Wymieniłam się z jedną dziewczyną za bluzę.
To powiedziałabym taki…
średni interes.
No średni.
Myślałam, że tak znajdę Lesera.
Daj mi go.
A powiesz mi prawdę?
O czym?
Wiesz o czym.
Nie.
Czyli będziesz mówić tylko nieprawdę?
Klara…
Obiecujesz?
Ty i mój tata byliście kiedyś parą, prawda?
I nie znałaś mojej mamy?
I to na pewno nie był ktoś taki jak ty?
A nie tęskniłaby za mną?
Albo myślała o mnie?
Nawet w moje urodziny?
Albo pierwszy dzień szkoły.
Nawet wtedy.
To czemu zniknęła?
Odpoczęłaś?
Chodź.
Uważaj tu.
Będziemy musiały się zmoczyć. Trochę.
Leser!
To może być każdy pies.
Ja wiem, jak on szczeka! Leser!
- Klara! - Leser!
Ja pierdolę!
Klara!
Mam cię. Trzymam cię.
Trzymaj się.
O kurwa.
Hej!
Dzień dobry. Zechcą panie wejść na terytorium Francji?
Jest suche.
Każda okazja jest dobra.
Szkoda by było ją zmarnować.
Proszę bardzo.
I dla panienki.
Informacja dla ratowników.
Na ulicy Grottgera,
czyli na Zaodrzu, uwięziony jest człowiek…
Wie pani, szukamy bardzo wielu osób.
…na Placu Grunwaldzkim 28.
Centrum znajduje się pod wodą. Na ulicy Ochotniczej…
…woda przerwała barykadę i jedna osoba utonęła.
Nie może pan tam wejść. Leci na żywo.
Dlatego chcę.
- Panie Marczak, bez wygłupów. Spokojnie! - Proszę mnie puścić!
- Puścić mnie, proszę, co? - Panie Marczak!
Przepraszam. Tak jak powiedziałam, z zoo uciekł krokodyl.
jeśli ktokolwiek…
Grażynko, jestem w Grudzicach! Nie martw się!
- Wszystko jest dobrze, będę niedługo. - Panie redaktorze…
Kuba, przykro mi bardzo.
Byłem w kostnicy, ale… to nie ona.
O Jezu!
Dziewczynka miała bluzę taką jak ona, ale to nie była Klara.
Chciałem, żebyś… Żebyś…
Pokazała ją na wizji.
Może ktoś coś wie, coś ktoś słyszał.
Dobrze, damy ogłoszenie.
Mogę?
Jakieś wieści?
Nic.
Znajdziesz ją. Zobaczysz.
A co jeśli ona…
Cii… Wszystko będzie dobrze. Słyszysz?
Tata mnie zabije za Lesera.
- Tata nic ci nie zrobi. - Jak mogłam?
Co ja mu powiem?
On go tak uwielbia, on go…
Klara! Córeczko!
- Nic ci nie jest? - Nie.
W rękę się zraniła.
Aha.
Zgubiłam Lesera.
Co ty mówisz?
Chodzi o to,
że mi zwiał, próbowałam za nim biec…
Znajdzie się.
Możemy do domu?
Tak, już idziemy. Już idziemy.
Ale weźmy ze sobą Jaśkę.
Tak.
To… Zostaniesz chwilę z Mają?
Chodź.
Chodź do nas.
Klara prosi.
Nie wiem…
Ja się nie nadaję na wizyty dzisiaj. Popatrz na mnie. Co ty?
Nie daj się prosić.
…nikt, normalnie cała rodzina najbliższa jest zalana.
Cały ogrom. Jest tragedia.
My jesteśmy z Błot.
No tu my się dostali, bo nas wylokowali, tu siedzimy.
…nie można mówić. Taką tragedię, którą my przeżyli.
Strasznie. Z Leśnej Wody jest. Wszystko nam zalało.
Trudno słowo wypowiedzieć.
Co my będziemy teraz robić? Jest strasznie.
Tu Polskie Radio. Słuchacie audycji „Lato z radiem”.
Ja chcę z patelni.
Co się śmiejesz?
Siadaj.
Zjedz.
- Herbaty? - Tak.
Dzięki.
Czemu nie jesz?
Nie lubię takiej ściętej.
Lepiej?
Nic nie jest lepiej.
Jesteś kłamcą.
Mówiłeś, że nie wiesz, gdzie jest.
Albo co robi, albo gdzie żyje.
To nie jego pomysł.
Ale nie broń go.
Kazałeś jej wyjechać? Zniknąć?
A potem mówiłeś, że…
nie wiesz, gdzie jest.
Klara.
To ja. To… To mój…
Ja uznałam, że lepiej nie mieć matki wcale niż mieć matkę do dupy.
To źle uznałaś.
Pójdę już.
Nie znikniesz teraz z jej życia… prawda?
Eee…
Klara…
Ja myślałam o tym, co mi powiedziałaś,
że lepiej mieć do dupy mamę niż jej nie mieć wcale.
Nie mówiłam, że jesteś do dupy.
Ale jestem.
Ale pomyślałam sobie, że…
Że taka do dupy matka to może być spoko koleżanką.
I gdybyś na przykład chciała do nas…
eee…
przyjechać.
Zobaczyć, jak tam żyjemy.
Gdybyś chciała, wiesz, poznać psy.
Gdybyś chciała, wiesz, po prostu pogadać, to…
jesteś najmilej widzianym gościem.
Po prostu chciałam, żebyś to wiedziała.
No to będę chciała.
To będę czekać.
No to zdrowie!
Matka nie widzi.
Jędruś, a może zostaniesz? Dom prawie gotowy.
Jadę, żona czeka.
Ale będziesz wracał? Obiecujesz?
Syn powinien znać swoje korzenie.
No, już poznał.
Będą robić problem Andrzejowi.
Pan Rębacz?
Tak, słucham?
Jest pan aresztowany za próbę wywołania katastrofy powietrznej.
Że co?
Jest nagranie z racą i helikopterem.
My tu mamy stypa.
O co chodzi?
Pani sołtys się nie wtrąca. Musimy.
Korzun, spokojnie.
Panie Korzun, pan się uspokoi dobrze?
Chłopy, zostawcie, zostawcie. Spokojnie.
Już idę. Adaś…
Zatroszcz się o naszych gości.
Teraz ty tu jesteś gospodarzem.
Zostaw.
W tej chwili pojawiła się euforia, że wody opadają.
Niemal wszędzie opadają, szybciej lub wolniej. Ja ostrzegam
przed przedwczesnym optymizmem. Prognozowane są intensywne opady,
zbiorniki retencyjne są wypełnione.
Co grozi powtórką ostatnich tragicznych dni.
Apeluję, żeby nie rozbierać jeszcze dodatkowych umocnień wałów,
natomiast usuwać przeszkody, które nie pozwalają wodzie spłynąć.
Dokonamy przeglądu wszystkich przepraw mostowych, aby dokonać wzmocnień.
Cześć, kochanie.
Kiedy wrócisz? Tęsknię.
Załatwię jeszcze parę spraw i jadę na dworzec.
Przyjadę chyba koło północy.
- Odbierzesz mnie? - Pewnie, nie mogę się doczekać.
- Wspaniale. - Kocham cię!
Kocham cię!
Już pani wróciła?
To ja, mamo.
Jesteś.
Słuchaj, przyszłam się pożegnać, bo…
wyjeżdżam w zasadzie za chwilę.
I znowu przepadniesz na lata?
No właśnie nie.
Chciałabym, żebyś kogoś… poznała.
To jest Klara. Pamiętasz?
Mówiłam ci o niej.
Klara?
Mhm.
Ładny, prawda?
Ładny.
Kaziu! Będzie coś z tego jeszcze?
Ja ci to naprawię, nie takie rzeczy naprawiałem. Nie martw się nic.
No i coś pan narobił? Będziesz pan teraz suszył to, tak?
Dzień dobry, panie Kubo.
Dzień dobry, pani Basiu.
Wszystko… do niczego. Wszystko w błocie.
Może w czymś pomóc?
Moja!
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dobrze, że pani jest, bo to z tym pani Holendrem, to się nie idzie dogadać.
Czasem nie idzie. Co się stało?
A ja nie wiem.
Ale jak jest…
wezwanie do osobistego pokwitowania, to różnie to bywa.
- Poproszę. - Tu.
O.
- Dziękuję bardzo. - Do widzenia.
Szelma! Moja!
Nie mogą tak.
Nie mam wyboru.
Pojadę z tobą.
A kto się zajmie psami, kochanie?
Nie powinnaś jechać sama.
Nie powinnam.
Kochanie…
Wszystko będzie dobrze.
OK.
Nie martw się.
Nie oczekuję kolejnej powodzi.
Nie o to mi chodziło.
Wiem. Wszystko będzie dobrze.
OK.
OK?
OK.
- Cześć. - Cześć.
Wybacz spóźnienie,
jest remont trakcji pod Opolem,
pociąg tam stał z godzinę.
Nie, nie przejmuj się. I tak jest poślizg.
Kto tam teraz jest?
A… sami najważniejsi.
Potem ten typ z Kętów,
a dopiero potem my.
- Chcesz?
- Rzuciłaś?
Idziemy?
Tak, tak.
Ale to daj, daj, ci pomogę.
Dzięki.
Coś tam obiecać…
A, dzień dobry!
Mam nadzieję, że to, co było, to wie pan, no,
puści pan w niepamięć.
Wszyscy byliśmy w stresie.
A, powiem panu, że zaskoczył mnie pan tym startem w wyborach.
Ile tam było tych głosów?
- 700? - 693.
No właśnie.
Taka to już niewdzięczna kochanka z tej polityki.
Ale to trzeba dużo cierpliwości, panie Marczak.
Pan rokujesz, potrzeba cierpliwości.
Lepsze miejsce na liście w następnych wyborach?
Może nawet u mnie? Kto wie? Ja lubię takich zdecydowanych graczy.
A co w zamian?
Od razu w zamian.
Zawsze tak jest.
Może po prostu trzeba mniej mówić? Ot, co.
Po co wracać pamięcią do Gierżoniowa? Było, minęło, na chuj drążyć?
Dziękuję, panie ministrze. Zrobię, co uważam za stosowne.
Oczywiście. Oczywiście.
Proszę mądrze decydować i pamiętać o kolegach.
Jebaniec jeszcze może nam brudów narobić.
Trzymają nas tak długo, żebyśmy się denerwowali.
Stare komusze metody.
Mhm.
Wciąż to pijesz?
Syrop prenatalny.
Wow.
To gratuluję.
Dzięki.
Nie widać jeszcze nic, to jest dopiero początek.
Wszystko się może zdarzyć.
Wiesz, jak jest.
Będzie dobrze.
Będzie dobrze, no. Będzie dobrze. Tylko żebym nie rodziła w pierdlu.
Ej. Poprosiłem cię o ekspertyzę i ją zrobiłaś.
Decyzje były moje.
Nie będę się ukrywać za twoimi plecami. Muszę wziąć odpowiedzialność.
Do złożenia wyjaśnień proszony jest pan Jakub Marczak.
- Proszę przygotować dowód osobisty. - Powodzenia.
Przepraszam…
Czy tam wtedy na Narbutta, w tej rzeźni…?
Córka żyje.
A pani miała rację.
Każdy miał swoje racje. Jak pana ojciec?
Panie Marczak!