ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Eto na.
Thilo, pare, dumating na ang oras mo.
At mag-"hi" ka sa prinsesa mo.
-Hi. -Hello.
Salamat.
Hi.
Pedro!
-Hello, sir. -Hello.
Puwede kang sumama sa akin?
-Gusto mong sumama ako? -Oo. Dito.
Okay.
Sisimulan mo o ako?
Hindi, ikaw na.
May usapan tayo, tama?
Bibigyan mo ako ng impormasyon, at magtatrabaho ka sa BND.
Pero wala akong nakuha. Bakit?
Siyempre sasabihin ko sa iyo ang pag-alis namin kung may tsansa.
Ang problema ay si Kleo--
Ang "target"
ay nagpasya agad na lumipad sa Chile.
Kaya wala akong oras sabihin sa iyo.
Pero may sapat na oras para makarating sa akin ang sekretong biyahe.
Nagawa ng mga kontak ko ang 'di mo nagawa.
Ano'ng iisipin mo kung ikaw ako?
Ewan ko. Tanungin mo ang mga kontak mo.
Pamilyar ka siguro sa salitang "Romeo agent," tama?
Hindi, pero 'di ako nakikipagtalik, kung 'yan ang sinasabi mo.
Wala akong pakialam doon. Nagtitiwala siya.
Kaya payag kang makipagtulungan sa BND?
Oo. Pero ang totoo, wala ka sa posisyon para magtakda ng mga tuntunin.
-Eh sino? -Nagtitiwala si Kleo.
Kaya gagawin mo akong opisyal na ahente ng BND, at itutuloy natin ito.
Okay?
Makikipagnegosasyon ako nang patas. 'Di ako delivery boy.
Hindi, tama. Mas higit ka roon.
Mismo.
Isang suspek sa pagpatay,
siguro?
O baka dalawang kaso ng pagpatay?
Okay.
-Buweno? -Ewan ko. Routine check.
Paano ko malalaman ang gusto?
Tama.
Tara na?
GUEST HOUSE
King-sized bed? Seryoso?
Oo. 'Yan lang ang meron sila.
Ayokong matulog mag-isa, okay?
-Walang kinalaman sa iyo. -Okay.
Medyo lumulubog.
Pero baka kung baliktarin,
magiging maayos.
Sven, ayos ka lang?
Oo. Bakit?
-Parang ninenerbiyos ka. -Oo.
-'Yan ang bahay ni Jorge? -Oo.
Dito ka lang.
Pasensiya na sa abala.
-Nasaan si Jorge? Dito siya nakatira? -Hindi, wala na si Jorge.
Kinuha na siya ng nasa itaas?
Oh, pasensiya na.
Kailan siya namatay?
Limang buwan ang lumipas. Tumor sa utak. Mabait siyang bata.
-Magkaibigan kayong dalawa? -Oo.
Oh, pasensiya na.
Nakakaawa.
Hindi siya gaanong nahirapan. Mabuti na lang.
Sana maging maayos ka.
Sana maging maayos ka rin.
-Galing dito si Kleo. Sa bahay ko. -Nariyan siya?
Nakahanda kami. Hinarap siya ni Carmen.
-Ano'ng ginawa niya? -Nagdahilan siya.
Nagdahilan siya?
At akala mo maniniwala si Kleo?
Oo naman.
Buweno, wala na siya, kaya 'wag kang mag-alala.
Hello, Jorge.
Kleo!
Ikaw pala.
-Napakagandang pagbati. -Ang ganda mo.
Guwapo ka rin.
Lagi.
At mukhang hindi ka patay.
Mag-usap tayo, Jorge.
Kumusta? Bakit seryoso ka?
Parang hindi mo alam.
Dahil ba sa dati?
Hindi.
-Bakit ka narito? -Nasaan ang maleta?
Ano'ng maleta?
Ang maletang kinuha mo sa lolo ko.
-Hindi ko maunawaan. -Oo, nauunawaan mo.
Kleo, alam mong hindi ko maibibigay sa iyo.
-Alam mong hindi ako susuko. -Hindi nagbabago ang mga tao.
Oo, nangyayari. Nagbabago ang mga tao.
Sinagip ako ng bansa mo, at nagpapasalamat ako roon.
Siyempre nasa GDR na ako ngayon. Sa tamang panig.
Eh ikaw?
Sa tamang panig?
Niloko ako ng tamang panig sa bagay na wala.
Hindi ako magtatanong uli, Jorge.
Sumama ka.
Pasensiya na, Kleo.
Lintik!
Buwisit ka!
Baliw na matanda.
Ano?
Kleo, buhay ka. Magaling.
Ramona.
Magkita tayo.
El Buitre Bar.
Hihintayin kita.
Jorge?
Jorge!
Si Kleo?
Ingat!
Saan nanggaling ang lalaki? Diyos ko, ano'ng nangyari?
Lintik!
Tulong! Pulis!
-Lintik! -Tulong! Pakiusap!
Lintik!
Umalis na tayo rito.
-Dali. Darating na ang mga pulis. -Tulong! Pulis!
-Ano'ng nasa leeg mo? -Narito si Ramona.
Ano?
Magkikita kami sa El Buitre Bar. Pumunta ka sa hotel niya. Carrera.
Laging naroon ang mga taga-Firm.
Maghanap ka ng tanda sa maleta. At punta sa bar.
Hello, sir. Maganda ang araw sa labas, tama?
-Oo, tingin ko. -Oo.
May nalimutan ang kaibigan sa silid niya,
at gusto niyang kunin ko. Si Ramona Brandt.
-Okay, ano'ng silid, sir? -'Yon ay 43.
Tatlumpu't apat.
Hindi, teka, nakalimutan ko. Tingnan mo, okay?
Gusto mong hayaan ko ang dayuhan sa silid ng bisita namin?
Oo, kalokohan 'yon, tama? Oo.
Okay.
Gawin nating opisyal. Nagtatrabaho ako sa German intelligence.
Nasa klasipikadong misyon ako,
at kailangan kong puntahan ang silid niya ngayon.
Puwedeng patingin uli ng ID? Pakiusap?
Hindi.
Okay.
Gusto ko ang relo mo.
Umupo ka.
-Ang gandang sapatos. -Oh, salamat. Sobrang elegante, tama?
Ito na lang ang kasya. Namamaga na ang mga binti ko.
At kailangan kong pang umihi lagi.
Alam mo, pinapagod ng pagbubuntis ang katawan.
Sensitibong bagay 'yon sa iyo, tama?
Pasensiya.
Nasaan ang maleta?
Alam mo ang alamat sa Ruso ng rusalka?
Hindi.
Sa Russia, sinasabi nilang ang dalaga
na maruming namatay ay naging rusalka, isang espiritu ng tubig.
Laging galit at masama ang rusalka.
Dinudukot ang mga bagong silang na sanggol at nilulunod ang mga binata sa ilog.
Pero minsan, kabaliktaran ang ginagawa niya.
Tumutulong minsan ang rusalka sa babaeng mag-ikot ng lana at mag-alaga sa sanggol.
At? Ano pa?
Anong klaseng rusalka ka?
Masama at mapanganib dahil may nagpahirap sa iyo?
O mabuti at matulungin dahil gusto mong mabawasan ang paghihirap?
Kasi 'di mo maiiwasan ang mga paghihirap kung pipiliin ang tamang panig.
Sino ang nagpapasya ng tama at mali?
Ramona?
Gusto ko ang istorya.
Nakakaawa.
Sana ikaw rin.
Kape?
Dalawang kape, pakiusap.
Paumanhin saglit, aalis ako.
Salamat.
Mahusay.
Ano'ng narito? TTX?
Wow, Kleo. Hindi masama.
Nasaan ang maleta?
'Di ko sasabihin, at alam mo 'yan.
Umuwi ka na.
O pumunta ka sa Valparaiso, sa dagat. Nakapunta ka na sa dalampasigan?
Ano'ng gagawin mo? Barilin ako? Buntis ako.
Kleo, alam mo bang ang TTX ay lason din 'pag nahawakan?
Sapat na ang maliit na hiwa, gaya sa daliri mo.
Mamamatay siya sa kalahating oras.
Parang stroke 'yon. 'Wag kang mag-alala.
Uuwi ako para sa hapunan. May kukunin lang ako nang mabilis.
Lintik!
Kleo!
Kleo! Gising. Kleo, ano'ng nangyari?
Binaril ka? Kleo?
Sir? Pasensiya, ginoo. Ano'ng nangyari sa kanya?
'Wag, pakiusap. 'Wag.
Kleo, gising! Kleo, kausapin mo ako. Ano'ng nangyari?
Lason.
Lason? Nalason ka. Ha? Nalason ka? Ano'ng kukunin natin?
Dopamine.
-Ulit. -Dopamine.
Dopamine? Kukuha tayo ng dopamine. Saan kukuha?
Hotel.
Sa hotel?
Tara.
Kleo? Nasaan ang dopamine?
Dopamine! Nakuha ko.
Okay.
GAWA SA GDR
Gumising ka.
Kleo? Ayos ka lang? Nakabalik ka na?
Akala ko namatay ka na.
Napakasakit noon.
Sven?
Nasaan ang maleta?
Nasa silid ito.
Sana hindi pa tayo huli.
Ramona!
Dali!
Lintik. Sinusundan niya tayo.
Bilisan mo.
Bilis, bilis!
-Binibilisan ko! -Umikot ka!
Malapit na siya. Bilisan mo!
Nakasalampak ang paa ko! Bilis!
Sinusubukan ko! Nakasalampak ako! Hindi ako magaling dito. Okay?
Lintik!
Buwisit!
Hindi!
Nasaktan ka?
Ewan ko. Parang hindi.
Ramona.
Ayos ka lang?
Labas!
Lumabas tayo! Lumabas na tayo!
Sumabog ang panubigan niya.
Talaga? Manganganak na siya?
Magpapaanak tayo.
Ano?
-Humingi ka ng tulong. -Ano pa?
Hello!
May problema kami. Bumaba kayo. May--
Babae siya.
Siguradong may pangalan na, tama?
Liliane.
Parang bulaklak.
Ano sa tingin mo?
Dito?
Dito.
Okay.
Okay, pero ingat.
Ano--
-'Yan ba-- -Narito!
'Yan ang pulang maleta?
-Salo. -Teka, 'wag mong itapon.
Honecker?
Pangulong Reagan?
Ano? Bakit nakasombrero silang pang-cowboy?
Nakakabaliw ito.
Ano ito?
Baka uri ng kasunduan.
Isang lihim na kasunduan.
Pinondohan ni Reagan ang GDR at sinuportahan ng dolyar.
Mukhang binalewala ang Kongreso.
Kasabwat ng GDR ang kaaway.
Kleo, kung lalabas ito…
Hi, Kleo.
Margot Honecker?
Ayon!
Puwede? Ha?
Ano…
Ano'ng ginagawa mo rito?
Kukunin ang maleta.
Patunay ito, tama?
Patunay ito ng kasunduang Reagan-Honecker.
Pero bakit--
Bakit--
Walang kabuluhan ang lahat.
Hindi dapat sisihin ang uring manggagawa. Ginawa nila ang makakaya,
at nalugi pa rin ang mahal nating bansa.
May problema rin doon si Ronald Reagan.
Kung walang GDR, walang FRG,
at walang impluwensiya sa Europa.
'Pag may kaaway ka lang sa labas nagkakaroon ng lakas.
Ano?
Kailangan tayo ni Reagan, at kailangan natin ang pera.
"Tulungan mo ako, tutulungan kita."
Katrabaho mo ang kaaway?
Kaya mauunawaan mo bakit hindi dapat malaman ng mundo.
Kung hindi, magkakaproblema ang Amerikano, Ruso, at tayo.
Wow, 'yon…
Sa kasamaang palad, nakuha ni Mielke ang mga dokumento
at binlackmail si Erich ko at lahat.
At ipinanakaw ng tanga ang maleta, bobo.
Okay.
Pumunta ka rito, uminom nang marami at iniisip mong ibibigay namin ang maleta?
Oo.
Bakit?
Oo, bakit?
Ang ina mo.
Brigitte, tama?
Hindi siya patay.
Buhay siya.
Hindi ka rin niya iniwan gaya ng sinabi ni Otto.
Inaresto siya, gaya ng nangyari sa iyo.
Binayaran ng Kanluran ang paglaya niya noong '78. Sasabihin ko kung nasaan siya
kung ibibigay mo ang maleta.
'Wag, Kleo.
'Wag.
Iniwan ko ang address
sa Hotel Carrera.
Kleo?
-Salamat. -Walang anuman.
Malaki 'yon, naunawaan mo, Jenny? Hindi ang maleta, pero ang nasa loob.
Jenny, alam mo ang ibig sabihin?
'Di ko maunawaan, pero nakasalalay roon ang pagkakaisa ng mga Aleman.
Matatapos ang Cold War. Lahat at higit pa.
Pero 'di mangyayari kung mapunta sa mali. Kanino nakasalalay?
-Sa akin. -Sven.
May panahon na nasasabik ako sa mga kuwento mo, oo,
pero nag-mature na tayo mula roon.
Kahit isa sa atin.
Hindi ito istorya. Hindi ito gawa-gawa.
Ito mismo ang nangyari, Jenny.
Lasing ka uli, tama?
Sven, matulog ka, okay?
Ano-- Hindi, teka!
Teka!
Buweno?
Ano'ng sinabi?
'Di maunawaan.
Nag-aalala ako.
Magiging maayos siya.
Alak?
Buwisit ka.
Ano?
-Alam ko kung nasaan ang pulang maleta. -Saan?
May halaga ang impormasyong ito.
Gusto ko uli siyang makita. Gusto kong malaman ang amoy niya.
'Yon ang pinakamasamang araw ko, ang araw na 'di ko maalala
ang amoy niya.
Hindi 'yon tungkol sa gusto mo, nauunawaan mo?
Hindi ito tungkol sa iyo.
Nasangkot ako rito gaya mo.
Pinagdaanan natin lahat ito. Team tayo!
-Patay ka kung 'di sa akin. -Pero nakuha mo ang adventure na gusto mo.
Kaya ano?
Itatapon mo ang magpapasya sa kapalaran
ng milyong tao para sa address ng ina mo!
Oo.
Kaya?
Ano'ng "kaya"?
Makasarili 'yon.
At katangahan 'yon!
Alam mo, Sven?
Buong buhay kong ginawa ang sinasabi ng iba.
Nagsilbi ako sa isang layunin.
Ito ang unang desisyon ko para sa sarili. Ang una.
Congratulations! Ang unang desisyon mo ay mali.
At hindi lang ikaw ang magpapasya. Hindi lang ikaw!
-Tapos ang istorya! -Gagawin ko pa rin 'yon lagi!
Sasama ka?
Oo, ano pa ang gagawin ko?
KANLURANG BERLIN
SPANDAU
Kabado ka?
Oo.
-Ano'ng ginagawa mo? -Wala.
-Sven? -Ano?
Ano ang-- Sven, hindi! Itigil mo!
Lintik.
Sige na.
Okay sige.
Hello.
Ano'ng gusto mo?
Dito kayo nakatira?
-Oo. -Nasa loob ang mama mo?
Ma?
May babaeng naghahanap.
Maraming salamat.
Papunta na.
Narito ako.
Ginupit mo ang buhok mo.
'Di ko alam ang sinabi ni Otto.
Ang totoo,
'di ako payag sa istriktong sosyalistang pagpapalaki.
Gusto ko ng ibang GDR.
Kaya isinumbong niya ako.
Nagtaksil siya.
Iniisip kita, Kleo.
Lagi.
Kinailangan ko ng maraming oras at lakas para dumito,
mula sa wala.
Ang buhay rito.
At naging maayos 'yon.
Okay.
Buweno?
Amoy itlog na may mustard sauce siya.
Pasensiya at tinalikuran ka niya.
Kleo?
Puwede akong pumasok?
'Di ko alam kung saan pupunta.
MAGKIKITA TAYO ULI SA KABILANG PANIG THILO
Sven.
Ayos ka lang?
Nag-aalala ako na nakuha ni Margot ang maleta.
Baka wala na sa kanya.
-Ano'ng sinasabi mo? -Oh, sinasabi ko lang. Kalimutan mo.
-Ano'ng ibig sabihin noon? -Wala. Biro lang 'yon. Kalimutan mo.
Sabihin mo.
Baka siniguro kong wala na sa kanya ang maleta.
Niloloko mo ako?
Taksil ka.
Ano ako?
Taksil ka.
Tama na ang salitang Stasi, okay?
Nawalan ako ng trabaho dahil sa iyo. Nawalan ako ng pamilya.
-Nasaan ang maleta? -Pumatay ako dahil sa iyo.
Nagdesisyon ka na pinagsisihan mo. Okay?
Buwisit ka!
Gaya ng kahilingan.
Nagpapasalamat kami sa iyo sa ngalan ng United States of America.
Hindi natutuwa ang mga tao mo sa BND sa tingin ko.
Ewan ko, wala akong pakialam.
Ang maliit kong sundalo.
Buwisit!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: LT