Higit pa sa toolbox ang kailangan mo para maitayo ulit ang Boathouse.
'Yong kilos ko, Billie.
Parang "Kalimutan ang nakaraan. Parte ako ng solusyon" na kilos.
Nakagamit ka na ba ng toolbox dati?
Props lang.
Di ko alam, Justin.
Galit talaga ang mga tao sa 'yo, parang gusto kang ipatapon sa Australia.
-May petisyon nga, e. -Aksidente 'yon.
Sobrang lalang aksidente. At ikinalulungkot ko 'yon.
Hindi naman sa sinunog ko talaga. Makakalimutan din nila 'yon.
Magandang umaga!
Mamatay ka na, Lovejoy!
May hindi nakapagkape ngayon.
FORREST PUWEDE KITANG MAKITA BAGO UMALIS?
Ipinadala na naman ba ng nanay mo ang iskedyul ng bus?
Oo, nag-aalala siyang baka makalimutan ko.
Pansin kong buong linggo mong ka-text 'yong cutie sa bus.
-Forrest ang pangalan niya. -At okey lang?
Parang Whitaker. Di 'yon ang pangalan niya sa pagtatanim.
Okey, sige. Magkuwento ka.
Tangkad, timbang, sukat, at Housewives franchise.
Di natin pag-uusapan ang love life ko lalo't sira nga 'yong sa 'yo.
-Dapat may tutulong sa akin doon. -Sinubukan ko.
Pero buong linggong nagkulong si Riley habang nakikinig sa CB radio.
Naghahanap siya ng disgrasya. Napapakalma siya n'on.
Puwede bang manatili ka pa ng isa pang linggo?
Iiyakan ko pa ang mga magulang mo.
Mahalaga sa kanila ang internship ko.
Dapat pumunta ako.
Isa pa, makakatulong ito para sa mga scholarship sa susunod.
Hindi mo kailangan ng tulong. Kasi cute ka tulad ko.
Umuwi ka na, pyro!
Maraming ibig sabihin 'yon.
Hindi makakasama si Riley dahil sa halata at nakakahiyang mga rason,
pero sapat ang bilang para makapagpulong.
Kaya pinasisimulan ko ang unang Boathouse committee meeting ng summer.
Unang pag-uusapan, ang ating insurance claim. Sa kasamaang…
Nandito ako para magtrabaho.
Kailangan lang pala ng mga mesa para maayos ang lugar, tama?
Gaya ng sinasabi ko…
Tinanggihan ng insurance ang ating claim.
-Wala nang pera para magpatayo ulit. -Tinanggihan? Paano? Bakit?
Kasi ayaw nilang magbayad para kay Run Lola Run.
Pasensiya na. Pero sinisisi n'yo ba akong lahat?
-Oo. -Oo.
Sino pa ba?
Sino ba ang sumira ng lahat?
-Lumiyab ang fireworks. Nasunog ang lahat. -Nakaalis na si Justin bago pa nagkasunog.
Tumakbo siya mula sa altar na parang nasusunog siya.
-Para akong nawala sa sarili. -Naitayo ang Boathouse
bago pa maitatag ang codes.
Kahit hindi nalabag ang patakaran, hindi pa rin sapat ang pera sa pagtatayo.
Masakit mang sabihin pero nasa Valhalla na ang Boathouse.
Hanggang sa dumating ang katapusan ng mundo.
-Di mo 'yan kailangang gawin. -Kailangan.
Natuto ako ritong lumangoy, Billie. Dinadala ang mga anak dito.
Nalalasing ang mga magulang dito habang pinapanood lumangoy ang mga anak.
Siyempre, galit lahat sa akin!
Wag kang magdrama. Walang galit sa 'yo.
Galit kami sa 'yo, Lovejoy!
At ang kailangan mo lang ayusin ay 'yong kay Riley.
Paano? Hindi niya ako kinakausap kasi sinira ko ang buhay niya.
Okey. Madrama na ako.
Alam ko kung saan mo siya makikita.
Nangako akong di magsasalita pero nasa chip truck siya.
Matapos akong hiyain sa pagkain ng carbs, pero siyempre, si Lovejoy ang masama.
-Justin! -Oo, alam ko. Narinig ko.
Naririnig ko ang sarili ko.
Hindi ko alam ang sasabihin ko pag nakita ko siya.
Kaunti lang. Laging kaunti.
Lintik! Hindi puwede. May berry picking jamboree si Opal.
Hindi ka hihingi ng tawad kasi kailangan mong pumitas ng mga berry?
Dapat pumunta ako, lalo na't nakatira ako sa porch ni Maisy.
-Maliban na lang… -Ayoko.
Sige na. Sabi mo, tutulungan mo ako. At sobrang nakakatakot si Opal.
Sige na. Pero may utang ka sa akin.
Nakakalito sa mga ninuno ko ang pamimitas ng mga berry bilang katuwaan.
Okey, sige.
Okey. Kukuha na lang ako…
ng mas malaking timba.
-Nauna ako sa Percocet. -Diyos ko.
-Bakit hinahalungkat mo ang gamit niya? -Hinahanap ko ang telepono niya.
May ebidensiya siguro na di pa siya mamamatay.
Bakit magsisinungaling?
Para sa lahat, sa pera, at sa atensiyon.
-Di nalutas na psychological issues. -Lagi mo siyang kinakampihan.
Wag mong sabihin kay Opal. Anim ako noon nang magpanggap siyang may bulutong
para makaiwas sa jury duty. Ayokong magka-trauma siya.
Magandang umaga, magaganda.
Ma, mamimitas tayo ng berry, hindi para sa Ascot.
Isa lang ang buhay at nagbibigay-buhay ang Givenchy.
Twinning.
Mamimitas ka ng berry?
Protesta ba ito para sa mga manggagawang migrante?
Jamboree ni Opal ngayon.
Papalit ako kay Justin, para maayos niya ang kay Riley.
Sana may magawa pa ako.
Hindi mo responsibilidad ang relasyon ni Justin.
Ikaw ang anak. Ikaw.
Ngayon…
Tingnan mo ang napili ko para sa unang araw mo.
Hindi ko gusto ang istilo, Ma.
Para sa hinaharap mo ang internship, hind sa istilo mo.
Oo. Pero di ba tumigil na ang hinaharap ko sa mid-level management at tatlong pusa?
Ang chic nito. Hindi 'to kukupas.
Magpakasaya ka ngayon, baby.
Ipinadala ko ulit ang iskedyul ng bus dahil hindi maghihintay ang…
Ma?
Lintik.
Nasaan ako?
-Bakit ang ganda ng araw na 'to? -Wayne, hi.
Uy. Salamat sa pagpapasama sa akin.
Marami akong oras kapag na kay Jaynie ang mga bata.
Okey ka lang ba, pare?
Oo.
110%.
Ano ang ginagawa mo?
-Espasyo ito para sa nararamdaman mo. -Tumigil ka.
Hindi.
Para sabihin ko, titigil ako pag nasabi mo ang gumugulo sa isip mo.
Wala naman. Hindi lang ako nakapagpa-tattoo ngayon.
Nipple piercing.
Wala akong maisip.
Wayne, ang tats ko ang yearbook kung gaano kasaya ang buhay ko.
Pagkapanganak ni Killian. Unang haiku ni Opal. Nang makita ko ang yeti.
Ayos.
Pero ngayon, ano ang puwedeng ipa-tattoo?
Tapos na ang karera ko. Wala si Killian.
Drayber na lang ako ni Opal.
At nawala sa amin ang cottage.
Uy, ganoon din ang naramdaman ko nang maghiwalay kami ni Jaynie.
Kailangan kong balikan ang sarili ko bago ang kasal, ang mga bata, at si Olive.
Nagpapa-therapy ka?
Tama. Oo. May Headspace app ako. Nag-quiz din ako sa Buzzfeed.
Boom! Bagong Wayner na, pare.
Ikuwento mo nga, sino ang batang Victor? Bago si Maisy at ang mga bata.
Bago ang karera mo, ano ang mahal ni Victor?
Ice hockey, ball hockey, field hockey, air hockey…
Bago ang hockey. Okey. 'Yong dati pa. Okey?
Kung gusto nating umusad, kailangan nating bumalik, compadre.
At magsisimula 'yon sa poking stick.
Hindi ko akalaing 'yan ang sasabihin mo.
Hindi na natin mahihintay pa si Billie.
Isang beses ko lang itong sasabihin.
Gusto ko ng maganda, hinog, at tulad ng hinlalaki ko na mga berry.
Wala akong pakialam kahit magdugo ang daliri, mahalaga ang kulay at lagkit
sa masarap na coulis.
Kaya mo ba? Ayokong puwersahin mo ang sarili mo.
Kaya naman ng nanay mong matanda ang pumitas ng berry.
Kailangan ba ito?
Ilang yakap pa ba ang natitira?
Oo, hayaan mong maghanap sila ng higit pa.
Pero ang sweet mo at nag-aalala ka.
Oo, ganiyan na lang.
Hi.
Hindi mo ako kailangang patawarin. Pero puwede ba akong magsalita?
Dalawang minuto.
-Gusto kong matunog ang curds ko. -Matunog.
Alam ko.
Peace offering.
Ang cute, di ba?
Para sa Rile-E. Coyote.
Hindi na ako gumagamit ng mga hayop. May serye ako tungkol sa hit-and-runs.
Kung bakit tumatakas ang mga duwag.
Tamang-tama.
Baka puwede kang magbahagi.
Di ko alam, Riley. Di ko alam. Nag-panic ako.
Ang sweet ng proposal at ng kasal. Sobrang nakakatuwa.
Pero hindi ibig sabihin, hindi 'yon kabaliwan.
Kabaliwan na ginusto kong makasama ka.
Hindi. Sinasabi natin ang wedding vows sa harap ni Maisy, ng madrasta ko,
at ilang mga patay na hayop, Riley.
-Naroon si Billie. -Oo.
Pero kinalma ko ang sarili ko. Kasi ayokong mapalungkot siya
-dahil kakaayos ko lang ng buhay ko. -Sabi ng ilan, ang pagpapakasal
-ay para maayos ang buhay. -50% ang nauuwi sa samaan ng loob
at kustodiya sa isang Pomeranian.
Pero buti na lang, may Vitamix na maipapakita.
-Tumakas ka dahil gusto mo ng regalo? -Siyempre, gusto ko.
Walang kuwentang palusot!
Palusot?
Nararapat sa lalaking mahal ko ang mga gamit sa kusina,
isang 12 pirasong place setting at kahit isang cashmere na kumot.
-Sasabihin ko sa 'yo ang nararapat. -Okey. Sabihin mo kung ano.
-Sa trak ko! -Okey. Susundan kita!
Ano ang passcode mo, Mama? Kaarawan mo?
Kaarawan ko.
Kaarawan ni Victor?
Ma. Bakit nasa 'yo ang telepono ni Nana?
Hello.
Hello!
Okey.
Salamat sa Diyos! Hi. Ako si Billie Barnes.
Disisiyete. Ilang oras na akong nawawala.
At wala akong tubig at signal.
Pakiradyo ang mga magulang ko na buhay pa ako.
-Magpaapoy ka para sa helicopter. -Hindi ako forest ranger.
Naku! Ano ang gagawin natin?
Uupo ka at iinom ng tubig.
Dehydrated ka na.
Hindi kami umuupo sa damo. Tick, tick, boom! Lyme disease.
Hindi mahaba ang damo para sa pulgas.
-Sige na. -Okey.
'Ayan.
Ako si Ivy. Nagtatanim ako ng mga puno nang marinig kita.
Nagtatanim ka?
Nakarating na ba ako sa BC?
Kaunti lang o pupulikatin ka.
Mismo.
'Yon ang pinakamasarap na makeup sex natin.
Kasi breakup sex 'yon.
Ano?
Uy, Riley.
Maaayos natin 'to.
Riley, kaya natin 'tong ayusin.
Kaya ko 'tong ayusin.
Hindi talaga nagtatagumpay ang relasyon ng cottagers at townsies.
Nanatili lang kayo ng isang season tapos, aalis nang walang rason.
"Fall" ang tawag doon.
Hindi naman ikaw
ang makakaranas ng "Sinunog ng ex mo ang Boathouse" sa buong buhay niya.
Una, di ko sinunog ang Boathouse. Ikalawa, pinaupahan ko ang apartment.
Wala akong matitirhan hanggang Oktubre.
Hindi mo ako naiintindihan. Mahalaga ang Boathouse sa maraming tao.
Ang lolo ko sa tuhod…
Ang isa sa mga karpintero. Siya rin ba ang gumawa ng krus mo?
Labas.
Palabasin mo ako.
Labas.
Palabasin mo ako.
Sige.
Ano ba!
Magiging pag-ibig din ang nararamdaman mong galit.
Makikita mo.
Honey, di ba, lagi tayong nagsasabi ng totoo sa isa't isa?
Simula noong umuwi ka nang naka-pixie cut.
Pasensiya na at nakita mo pa 'yon.
Gusto kong malaman mo ang dahilan kung bakit kinuha ko kay Nana…
-Di mo matanggap na mamamatay siya. -Sinabi niya?
Kaya nga mahalaga itong berry coulis. Sagana sa antioxidants ang mga berry
at lumalaban sa free radicals. Ang galing, kasi free at radical si Nana.
Kalokohan na atakihin ang kapwa.
Hindi laging nagsasabi ng totoo si Nana.
Alam kong nami-miss mo si Killian.
Pero wag kang magalit kay Nana dahil tinulungan niya si Killian.
Nahihirapan kayong maging mga anino namin.
Tigil.
Okey.
Itigil mo 'yan.
Wala na akong magagawa.
Ang kapal mo!
Ano?
Tusukin mo ulit, pare.
Kadiri.
Ano'ng pakiramdam na mawala sa isip ang alalahanin?
Masarap…
-Masarap sa pakiramdam. -Oo.
Oo nga. Sabihin mo sa akin, ano ba ang gusto ng batang si Victor?
Hockey pa rin.
Hockey pa rin. Para sabihin ko sa 'yo. Tusukin mo pa ang palaka.
Babatuhin ko lang ang pine cones.
Baka may isa na bumagsak sa ulo mo.
At magka-light-bulb na sandali tulad ni Sir Fig Newton.
-Wayne. -Ano?
Hindi 'yan pine cone!
Takbo!
-Takbo, Victor! -Takbo, Wayne!
Nasa salawal ko na!
Wag kang magsalita! Papasok 'yan sa bibig mo!
Kumusta ka?
Maayos na. Salamat.
Sa susunod na maglakad-lakad ka, magdala ka ng compass.
Maiisip mong ang binoto ang magiging susunod na Greta Thunberg.
Karamihan sa mga mahilig sa kalikasan ay hindi bumibisita sa kalikasan.
Wag kang pagpawisan.
Pero kung oo, magandang senyales.
Kasi dehydrated ka.
Oo, kuha ko.
Gusto ko 'yang dry na sense of humor.
-Kasi dehydrated ako. -Oo. Kuha ko.
Para lang alam mo, hindi ako isa sa mga babaeng
nagpapanggap para sa plastic straws para lang makaiwas sa klase.
Nag-i-intern ako sa National Climate Institute ngayong summer.
NCI?
Maganda nga 'yan.
Mababaliw ako kung susulat ako ng corporate tweets para sa minimum wage.
Kaya nga nagtatanim ako. Kikita ka at may epekto pa.
May nagagawa ang NCI.
Sumusulat ka, ako ang magtatanim.
Oo, at ilalagay ko sa recycling bin
para mabigyan ka ng…
-Kalma, Thunberg. -punong maitatanim.
Uminom ka pa.
Lintik.
Kukuha lang ako. Di naman malayo ang lugar ko.
Okey.
Salamat.
Ulrika!
Kailangan bang matinis ang boses mo?
Boses bakla. Panlito sa mga mambibiktima.
Tutulong ako sa pagtatayo ng Boathouse. Sinisisi ako ng mga tao.
-Ulrika. Bahagi rin ako ng komunidad. -Justin. Sana makatulong ako…
Hindi totoo. Pero kahit na totoo… Hindi pa rin.
-Hindi na ako ang presidente ng Boathouse. -Ano ang ibig mong sabihin?
May tradisyon ang Swedes, Walpurgis.
Sinisindihan ang apoy para sa tagsibol at sa pagbabago.
Ang pagkasunog ng Boathouse ang senyales.
Para umalis? Ano na ang gagawin sa Boathouse?
Tanungin mo ang bagong presidente.
Ulrika, nakita ko na ang Matterhorn mo.
Swedish cow horn 'yan. Swiss ang Matterhorn.
Madam Presidente.
Ako na rin sa wakas.
Itatayo itong muli mula sa mga bago tulad ng ibon ni Dumbledore.
May naisip akong pang-fundraising. May kaunti rin akong ipon.
May bago ring color palette na gusto kong piliin.
Kalma lang, Mrs. Housefire.
Kahit na may pera pa, di ka isasama sa pagtatayo ng Boathouse.
Ang pyro-romantic wedding decor mo ang dahilan kung bakit wala tayong claim.
Sabi ko sa 'yo, ilabas mo. Ang pagpasok n'on sa loob ay paglabag.
Inilabas ko naman talaga.
-E, bakit nagliyab sa loob, bridezilla? -Hindi ko alam.
Ang pangit ng pangalan, a.
Sabihin mo na lang 'yan sa insurance.
Pansamantala, lahat ng gawain sa Boathouse ay mangyayari sa bahay ko.
Hindi ko hahayaang bumagsak ang Boathouse.
Si Jayne Payne na naman ang bahala.
Basta nariyan ang beach, opsiyonal ang pananamit?
Pag-uusapan natin 'yan.
Tingin ko, malinaw naman.
Walang malinaw rito.
Puwede ba ang "Winner Takes It All," o ayaw mo rin ng musikang Swiss?
Akin na 'yan.
Billie. Billie?
Victor?
Dahan-dahan, sunstroke.
Okey ka lang?
Oo.
May nakita ka bang babae? Kasingtangkad ko, black, judgy.
Hindi ka na nag-iisip nang maayos. Inilarawan mo ang sarili mo.
-Kailangan ko ng payo mo. -Hindi ba dapat sabihin mo kay Justin?
-Kailan 'yon nakatulong? -Sige. Sabihin mo.
Gusto mo ba talagang maglaro ng hockey?
O gusto ng mga magulang mo na maglaro ka ng hockey?
Gusto mo bang naglalaro ng hockey? O dahil gusto ng
-mga magulang mo na gusto mo ang hockey? -Lahat ng sinabi mo.
Pero may palaka tayong mapagtatanungan.
Magandang balita.
-Si Wayne-ie the Pooh. -Nakatakas na ako sa mga putakti.
Masamang balita, nasa salawal ko na sila. Pero…
Uuwi na siguro ako kasi gumagabi na.
Pasensiya na sa berries mo, honey.
Sana nagpunta na lang tayo sa farmer's market.
Halimaw ka talaga.
Dahil ba kaarawan ni Victor ang password o dahil wala ka sa group chat?
Pag kinuha mo ang telepono ko para sa wala ka namang kinalaman,
ikaw ang bahala pag di mo nagustuhan ang sagot.
Alam kong di ka pa mamamatay. Pupunta kang Bora-Bora sa susunod na taon.
Hindi ako mamamatay rito.
Kung may sakit ka, kakausapin ko ang doktor mo.
Hindi. Ayokong maging tungkol sa sakit ko ang natitira sa buhay ko.
-Pero ang sakit mo… -Ay hindi ko pagkatao.
Ang kagandahan ko.
Alam kong may mga nagawa ako dating
may kinalaman sa kalusugan ko para sa ikabubuti.
Tulad ng pagpapanggap mo sa Marrakech na sira na ang mga bato mo
para mailipat sa first class.
-Naaalala mo? -Naaalala kong iniwan mo ako sa coach.
Hindi mo mararanasan ang lokal na kultura
kung di ka bibiyahe kasama ng mga lokal.
Pero totoo ang sakit ko.
Para mapatunayan, pipirma ako sa cottage ni Derek sa dulo ng summer.
Kung gusto mong patunayan, pirmahan mo na ngayon.
Kailangan ko ng panghahawakan na mananatili ka sa summer.
Para magamit ko ang lakas ko sa mga taong mahal ko
at sa lugar na gusto nila.
Ang galing mong kumuha ng telepono.
Nakatulong ang pagbiyahe kasama ng mga lokal.
Wag mong kalimutang maligo.
Alam ko, dito lang 'yon, e.
Nasaan ba?
Wala kang kuwenta, Lovejoy!
Alam ko. Salamat.
Ano ito?
Sino kaya…
Maizers, binago ni Wayne ang buhay ko.
-Kinakabahan ako. -Naligaw ako nang matapos ang hockey.
-Dahil sa pagkakauntog. -Pero napaunawa sa akin ni Wayne.
-Masyado akong nag-iisip. -Hindi naman problema 'yon.
Ikaw rin. Ibinigay ng nanay mo ang cottage kaya wag na tayong maghanap pa.
-I-enjoy natin. -Ibinalik niya lang ito
para mapigilan tayong alamin ang mga kalokohan niya.
Nandito siya kasi may kailangan siya.
Baka gusto niyang makasama tayo.
Hindi, maliban kung makita ka niya na papalabas sa shower.
Pag nakuha natin ang cottage, paikiliin na lang natin ito.
-Sabi mo, di mo siya papatayin. -Na pinagsisisihan ko.
Pero di pa rin natin siya paniniwalaan.
Pipilitin ko siyang ibigay ang cottage. Tapos, iinisin ko siya buong summer,
at maghahanap siya ng gamot sa Andes.
-Tingin ko, hindi ko ito gusto. -Akala ko ba, tapos ka nang mag-isip.
Lintik!
Nasaan tayo? Bakit tayo nagsasagwan dito?
May ipapakita ako sa 'yo kasi may malaki akong balita.
Humanda ka kasi may mas malaki akong balita.
Ako muna.
O maghagis tayo ng barya.
Hindi na ako mag-i-internship para maging tagatanim ngayong summer.
Ayos. Masaya akong dito ka lang. Medyo nag-aalala, nalilito,
at marami pa akong tanong. Pero ako muna.
Matagal kang naghintay kaysa inaakala ko.
Tingin ko, may sumunog ng Boathouse. Kung malalaman ko kung sino,
makukuha ko ang pera sa insurance para maipatayo 'yon. Baka mapatawad ako
ni Riley at ng iba pa.
Okey. Nalilito ako.
Medyo nag-aalala. Marami pa akong tanong.
Pero una…
Ako muna.
Para sa akin 'yon lahat.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni R Seb
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio