Te narzędzia nie wystarczą do odbudowy klubu.
Liczy się gest.
„Było, minęło. Pomogę rozwiązać problem”.
Kiedykolwiek korzystałeś z narzędzi?
Jako rekwizytów.
No nie wiem, Justin.
Ludzie są wściekli. Chcą cię deportować do Australii.
-Jest petycja. -To był wypadek.
Straszny, okropny wypadek. Źle się z tym czuję.
Przecież nie zrobiłem tego specjalnie. Przejdzie im.
Dzień dobry!
Idź do diabła, Lovejoy!
Ktoś tu nie wypił kawki z rana.
FORREST ZOBACZYMY SIĘ JESZCZE?
Mama znów wysłała ci rozkład jazdy?
Tak, boi się, że przegapię autobus.
Cały tydzień pisałaś z tym przystojniakiem.
-Ma na imię Forrest. -I nie przeszkadza nam to?
Jak Forrest Whitaker. To nie jego ksywka jako sadownika.
Więc w porządku. Opowiadaj.
Wzrost, waga, bic, ulubiona seria Żon.
Moje życie uczuciowe potem, teraz twoje jest w rozsypce.
-Ktoś miał mi pomóc. -Próbowałam.
Riley zamknął się w pokoju i słuchał CB radia.
Nasłuchuje wypadków. To go uspokaja.
Proszę, zostań jeszcze tydzień.
Mogę wypłakać się twoim rodzicom.
Ten staż jest dla nich ważny.
Nie mogę go rzucić.
Dzięki tej pracy mogę liczyć na stypendium.
Nie potrzebujesz pomocy. Jesteś urocza jak ja.
Wypad stąd, podpalaczu!
Nie musi chodzić o mnie.
ŁÓDŹ
Riley nie dołączy nas z oczywistych i upokarzających przyczyn,
ale i tak możemy rozpocząć zebranie.
Niniejszym zarządzam pierwsze tego lata zebranie komitetu.
Pierwsza sprawa, ubezpieczenie. Niestety...
Niosę dar przemysłu.
Przyda się parę stolików, co?
Jak mówiłam...
Ubezpieczyciel odrzucił nasze roszczenie.
-Nie mamy pieniędzy na odbudowę. -Odrzucił? Jak to możliwe?
Nie chcą płacić za twoje Biegnij, Lola, biegnij.
Przepraszam. To moja wina?
-Tak. -Tak.
Ktoś jeszcze?
Ktoś jeszcze wszystko zepsuł?
-Fajerwerki wybuchły. Pożar. -Justina tu wtedy nie było.
Uciekał od ołtarza, jakby się paliło.
-Miałem pustkę w głowie. -Klub został zbudowany,
zanim powstały przepisy.
Nawet gdybyś nie naruszył przepisów, i tak nie wystarczyłoby nam na odbudowę.
Hjärta mi pęka, ale klub jest teraz w Walhalli.
Zostanie tam do końca świata.
JEZIORO
-Nie musisz tego robić. -Muszę.
Tu uczyłem się pływać. Rodzice przychodzą tu z dziećmi.
Rodzice chleją tu wódę, patrząc, jak dzieci uczą się pływać.
Wszyscy mnie nienawidzą!
Nie dramatyzuj. Przesadzasz.
Nienawidzimy cię, Lovejoy!
Jedyne, co musisz naprawić, to swoją relację z Rileyem.
Jak? Nie rozmawia ze mną, bo zrujnowałem mu życie.
W porządku. Dramatyzuję.
Wiem, gdzie możesz go znaleźć.
Miałam nic nie mówić, ale zajada smutki przy furgonetce.
Przez rok czepiał się tego, co jem, ale to Lovejoy zawsze jest tym złym.
-Justin! -Wiem. Słyszę.
Słyszę, co mówię.
Nawet nie wiem, co mu powiedzieć.
Jak najmniej.
Szlag! Nie mogę. Dziś zbieramy jagody z Opalem.
Nie przeprosisz go, bo idziesz na jagody?
Muszę. Nocuję u Maisy na werandzie.
-Chyba że... -Nie ma mowy.
Mówiłaś, że mi pomożesz. A Opal jest przerażający.
W porządku. Ale będziesz moim dłużnikiem.
Zbieranie jagód dla zabawy obraża moich przodków.
Rozumiem.
W takim razie...
poszukam większego wiadra.
-Zaklepuję paracetamol. -Jezu.
-Czemu grzebiesz w torebce mamy? -Szukam jej telefonu.
Chcę udowodnić, że nie umiera.
Miałaby kłamać?
Ona kłamie z byle powodu, dla pieniędzy, dla uwagi.
-Z powodu problemów z psychiką. -Zawsze bierzesz jej stronę.
Nie mów Opalowi. Kiedy miałam sześć lat, udawała, że ma ospę,
by wymigać się od ławy przysięgłych. Nie chcę, by on to znosił.
Dzień dobry, kochaneczki.
Idziemy na jagody, nie do Ascot.
Nie ma to jak Givenchy.
Bliźniaki.
Zbierasz jagody?
To protest w sprawie imigrantów?
Opal organizuje zbieranie.
Zastępuję Justina, żeby mógł przeprosić Rileya.
Chciałabym zrobić więcej.
Związek Justina to nie twoja odpowiedzialność.
Ty jesteś tu dzieckiem. Ty.
A teraz...
Spójrz, co dla ciebie mam na pierwszy dzień stażu.
To nie mój styl, mamo.
Chodzi o twoją przyszłość, nie o styl.
Ale czy moja przyszłość to praca średniego szczebla i trzy koty?
To elegancki zestaw. Wyróżnisz się.
Baw się dobrze, to ostatni dzień.
Wysłałam ci rozkład jazdy, przyszłość nie będzie czekać...
Mamo?
Szlag.
Gdzie ja jestem?
-Kto zamówił tę piękną pogodę? -Cześć, Wayne.
Dzięki, że mogę z wami iść.
Mam za dużo wolnego czasu, kiedy Jaynie zajmuje się dziećmi.
Wszystko gra?
Tak.
Na 110%.
Co ty wyprawiasz?
-To miejsce na twoje uczucia. -Daj spokój.
Nie.
Dam spokój, kiedy powiesz, co cię gnębi.
Nic takiego. W tym roku nie zrobiłem sobie nowej dziary.
Przekłułeś sutki.
Nie. Nie miałem pomysłu.
Moje dziary to pamiątki cudownych chwil.
Narodziny Killiana. Pierwsze haiku Opala. Zobaczenie yeti.
Super.
Ale co działo się w tym roku?
Kariera skończona. Killiana nie ma.
Opal widzi we mnie tylko szofera.
Straciliśmy domek.
Czułem się tak samo, kiedy rozstaliśmy się z Jaynie.
Musiałem przypomnieć sobie, kim byłem przed ślubem i córkami. I Olive.
Poszedłeś na terapię?
Bingo. Ściągnąłem apkę Headspace. Rozwiązałem kilka quizów w necie.
Bum! Wayne jak nowy.
Kim był mały Victor? Przed Maisy. Przed dziećmi.
Co kochał Victor, zanim rozpoczął karierę?
Hokej na lodzie, hokej z piłką, hokej na trawie...
Przed hokejem. Jeszcze wcześniej.
Aby iść naprzód, musimy się cofnąć.
A wszystko zaczyna się od szturchania kijem.
Spodziewałem się czego innego.
Nie możemy dłużej czekać na Billie.
Nie będę się powtarzał.
Chcę porządnych jagód o wielkości mojego kciuka.
Mam gdzieś, czy wasze palce krwawią, kolor i kleistość to podstawa
dobrego coulis.
Dasz radę? Nie chcę, żebyś się zmuszała.
Twoja słabowita matka poradzi sobie z jagodami.
Czy to konieczne?
Ile uścisków nam zostało?
Cóż, niedosyt zawsze jest dobry.
Ale miło, że się martwisz.
Niech tak będzie.
Cześć.
Nie musisz przyjmować moich przeprosin. Ale dasz mi szansę przeprosić?
Dwie minuty.
-Lubię, jak ser piszczy. -Jak piszczy.
Wiem.
Przychodzę w pokoju.
Słodkie, co?
To dla kojota Rilusia.
Już nie pracuję ze zwierzętami. Robię serię na temat potrąceń.
Dlaczego tchórze uciekają.
Na czasie.
Może rzucisz na to trochę światła.
Nie wiem, Riley. Spanikowałem.
Oświadczyny, ślub, to było piękne.
Ale to nie znaczy, że to nie było szaleństwo.
Oszalałem, że chciałem cię poślubić.
Nie. Braliśmy ślub przed Maisy, przed moją macochą
i na oczach martwych zwierząt.
-Billie też była. -Tak.
Ale nie była zachwycona. A nie chciałem jej zawieść,
-bo dopiero ułożyłem sobie życie. -Ponoć ślub
-oznacza ułożenie sobie życia. -Połowa małżeństw kończy w smutku
i musi dzielić się opieką nad psem.
Ale przynajmniej mają Vitamix.
-Uciekłeś, bo chciałeś dostać prezenty? -Jasne, że tak.
To najgorsza wymówka!
Wymówka?
Mężczyzna, którego kocham, zasługuje na sprzęt kuchenny,
zastawę stołową i co najmniej jedną kaszmirową narzutę.
-Powiem ci, na co zasługuję. -Powiedz mi.
-Mój wóz, teraz! -Jestem tuż za tobą!
Co jest twoim hasłem, matko? Twoja data urodzenia?
Moja.
Victora?
PIĄTEK TERMINAL D BORA-BORA
Mamo. Czemu masz telefon babci?
Halo.
Halo!
No dobra.
Dzięki Bogu! Nazywam się Billie Barnes.
Mam 17 lat. Błąkam się od kilku godzin.
Nie mam wody ani zasięgu.
Przekaż moim rodzicom, że żyję.
-Wyślij flarę po helikopter. -Nie jestem leśniczym.
O nie! Co teraz?
Usiądź i napij się wody.
Jesteś odwodniona.
W mojej rodzinie nie siadamy na trawie. Cyk, borelioza.
Kleszcze nie żyją w trawie.
Daj spokój.
Proszę bardzo.
Jestem Ivy. Sadziłam drzewa, kiedy cię usłyszałam.
Drzewa?
Boże, doszłam aż do Kolumbii Brytyjskiej?
Pij małymi łykami.
Właśnie tak.
To był najlepszy seks na zgodę w historii.
Bo to był seks na rozstanie.
Co?
Hej, Riley.
Możemy to naprawić.
Riley, możemy to naprawić.
Mogę to naprawić.
Związki między miejscowymi a mieszczuchami nie wychodzą.
Wpadacie na chwilę i nagle wyjeżdżacie.
Bo zaczyna się jesień.
To nie ty przez resztę życia
będziesz byłym gościa, który spalił klub jachtowy.
Nie spaliłem klubu. Wynająłem swoje mieszkanie.
Do października nie mam gdzie mieszkać.
Nie słuchasz mnie. Klub był dla nas ważny.
Mój pradziadek...
On go wybudował. Krzyż, który niesiesz, też?
Wysiadaj.
Zmuś mnie.
Wynocha.
Zmuś mnie.
W porządku.
Daj spokój!
Z tego wstydu rozkwitnie miłość.
Zobaczysz.
Skarbie, zawsze mówimy sobie prawdę.
Od kiedy ostrzygłaś się na krótko.
Przykro mi, że to widziałeś.
Musisz wiedzieć, że zabrałam jej telefon...
-Nie godzisz się z jej śmiercią. -Mówiła ci?
Dlatego ten coulis jest taki ważny. Jagody są bogate w antyoksydanty,
które walczą z wolnymi rodnikami. Babcia też jest waleczna.
Nie mają żadnych szans.
Babcia nie zawsze mówi prawdę jak my.
Tęsknisz za Killianem.
Ale nie bądź na nią zła, bo pomaga mu znaleźć radość.
Oboje żyjecie w naszym cieniu.
Przestań.
W porządku.
Przestań.
Nie mam wyboru.
Jak śmiesz!
Co teraz?
Jeszcze raz.
Fuj.
Jak się czujesz, gdy uwolniłem twój umysł?
Czuję się...
-Całkiem nieźle. -Tak.
No ba. Co kocha mały Victor?
Wciąż hokej.
Wciąż hokej. Powiem tak. Szturchaj tę żabę dalej.
Ja będę rzucał kamieniami w szyszki.
Może któraś spadnie ci na ten piękny łeb.
Dostaniesz olśnienia jak Newton.
-Wayne. -Co?
To nie szyszka!
Wiejemy!
-W nogi, Victor! -W nogi, Wayne!
Wlazły mi do spodenek!
Nie krzycz! Wlecą ci do ust!
Jak się czujesz?
Lepiej. Dzięki.
Następnym razem weź kompas.
Ktoś, kto miał zostać drugą Gretą, powinien wiedzieć takie rzeczy.
Większość ludzi, którzy siedzą w ekologii, wcale nie zapuszcza się do lasu.
Nie myśl za dużo.
Ale jeśli możesz myśleć, to dobry znak.
Bo się odwodniłaś.
Kumam.
Uwielbiam suche żarty.
-Bo jestem odwodniona. -Załapałam.
Nie jestem jedną z tych dziewczyn,
które protestują przeciwko słomkom, by urwać się z lekcji.
Idę na staż w Narodowym Instytucie Klimatycznym.
W Instytucie?
Poważna sprawa.
Oszalałabym, pisząc na Twitterze całe lato.
Dlatego sadzę drzewa. Zarabiam i pomagam.
Instytut też pomaga.
Ty przerzucasz papierki, ja je sadzę.
Wrzucę je do kosza z makulaturą
i oszczędzę ci...
-Spokojnie, Thunberg. -Drzew.
Napij się jeszcze.
Szlag.
Zaczekaj, pójdę po więcej.
Dzięki.
Ulrika!
Co to za straszny ton?
Głos geja. Dobry na drapieżniki.
Chcę pomóc w odbudowie. Ludzie mnie obwiniają.
-Też jestem częścią tej społeczności. -Chciałabym ci pomóc.
To nieprawda. Ale nawet jeśli... To nie mogę.
-Nie jestem już prezesem klubu. -Jak to? Dlaczego?
Szwedzi mają tradycję, noc Walpurgi.
Rozpalamy ogień, który wita wiosnę i zmiany, które ona przynosi.
Spalenie klubu było znakiem.
By zrezygnować? A co z klubem?
Zapytaj nowego prezesa.
Ulriko, twój Matterhorn.
To szwedzki krowi róg. Matterhorn jest szwajcarski.
Pani prezes.
Dziewczyna na miejscu kierowcy.
Przypieczona, ale powstanie z popiołów jak kanarek Dumbledore'a.
Mam świetne pomysły na zbiórkę funduszy. I trochę oszczędności.
Już myślę o nowej palecie barw.
Spokojnie, Podpalaczko.
Nawet gdybyśmy mieli pieniądze, nie dopuścilibyśmy cię do odbudowy.
Przez twój piromantyczny wystrój odmówili nam odszkodowania.
Mówiłam, żebyś zabrał fajerwerki na zewnątrz. Naruszyłeś przepisy.
Zabrałem je na zewnątrz.
-Więc czemu wybuchły w środku, bridezillo? -Nie wiem.
I to straszna ksywka.
Jak się dowiesz, daj im znać.
Tymczasem imprezy będą odbywać się u mnie.
Na mojej warcie klub nie upadnie.
Jayne Payne znowu w akcji.
Byle można było rozbierać się na plaży.
Wrócimy do tego.
Ma to sens.
Nic z tego nie ma sensu.
Zagrasz Winner Takes It All czy nie lubisz szwajcarskiej muzyki?
Daj mi to.
Billie. Billie?
Victor?
Spokojnie, słoneczko.
Nic ci nie jest?
Nie.
Była tu laska. Mojego wzrostu, czarna, krytyczna.
Słoneczko naprawdę przygrzało. Właśnie opisałaś siebie.
-Muszę się ciebie poradzić. -Nie lepiej Justina?
-Co mi to da? -Racja. Wal.
Czy zawsze chciałeś grać w hokeja?
Czy twoi rodzice chcieli, żebyś grał?
Lubiłeś grać? A może podobało ci się,
-że twoim rodzicom się to podoba? -To wszystko.
Możemy zapytać pewną żabę.
Dobre wieści.
-Wayne Puchatek. -Uciekłem przed osami.
Zła wiadomość, zamieszkały w moich szortach.
Chyba wystarczy na dziś, robi się późno.
Przykro mi z powodu jagód.
Powinniśmy byli po prostu pójść na targ.
Naprawdę jesteś potworem.
Bo moje hasło to urodziny Victora czy dlatego, że mamy własny czat?
Jeśli chcesz być taka ciekawska,
wiedz, że nie zawsze znajdziesz to, co chcesz.
Wiem, że nie umierasz. W przyszłym roku lecisz na Bora-Bora.
Przecież nie umrę tutaj.
Jeśli jesteś chora, porozmawiam z lekarzem.
Nie. Nie pozwolę, by resztka mojego życia kręciła się wokół mojej choroby.
-Ale twoja choroba... -Nie definiuje mnie.
Definiuje mnie uroda.
Wiem, że dawniej nieco koloryzowałam,
by poprawić naszą sytuację.
W Marakeszu udawałaś, że szwankują ci nerki,
żeby jechać pierwszą klasą.
-Pamiętasz? -Tak, zostawiłaś mnie w ekonomicznej.
Nie doświadczyłabyś miejscowej kultury,
gdybyś nie podróżowała z miejscowymi.
Ale moja diagnoza jest prawdziwa.
Udowodnię ci to, zrzekając się aktu własności.
Jeśli chcesz to udowodnić, zrób to teraz.
Nie, chcę tu zostać na lato.
Wykorzystać resztki sił z ludźmi, których kocham,
w miejscu, które uwielbiają.
Ładnie podprowadziłaś mi telefon.
Podróżowanie z miejscowymi się opłaca.
Nie zapomnij posprzątać przed kolacją.
Wiem, że je tu zostawiłem.
Gdzie one są?
Jesteś do bani!
Wiem. Dziękuję.
Że co?
FAJERWERKI
Kto, do diabła...
Wayne odmienił moje życie.
-Denerwuję się. -Odkąd nie gram, byłem zagubiony.
-To przez wstrząsy mózgu. -Wayne mi pomógł.
-Za dużo myślę. -To nie problem.
Ty też. Mama oddała ci domek. Nie musimy szukać nowego.
-Cieszmy się tym, co mamy. -Odda go nam,
żebyśmy nie przejrzeli jej kombinacji.
Jest tu, bo czegoś chce.
Może chce być z nami.
Chyba po to, by patrzeć, jak wychodzisz spod prysznica.
Jeśli odzyskamy domek pod koniec lata, niech to będzie krótkie lato.
-Mówiłaś, że jej nie zabijesz. -Niestety.
Ale odkryjemy, co ukrywa.
Zmuszę ją, by oddała nam dom. A wtedy zepsuję jej lato tak,
że pójdzie szukać lekarstwa w Andach.
-Nie podoba mi się to. -Miałeś nie myśleć.
Szlag!
Gdzie my jesteśmy? Czemu tu wiosłujemy?
Chcę ci coś pokazać, bo mam ci coś ważnego do powiedzenia.
Przygotuj się, bo ja mam coś jeszcze ważniejszego.
Ja pierwsza.
Czy wolisz rzut monetą?
Nie idę na staż, będę sadzić drzewa.
Super. Cieszę się, że zostajesz. Jestem zaniepokojony, zdziwiony,
mam wiele pytań. Ale teraz ja.
Wytrzymałeś dłużej, niż myślałam.
Myślę, że ktoś podpalił klub. Jeśli dowiem się kto,
dostanę pieniądze z ubezpieczenia.
Może Riley i reszta mi wybaczą.
Jestem zdezorientowana.
Zdziwiona. Mam wiele pytań.
Ale teraz...
ja.
To wszystko dla mnie.
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem