Powtórzmy to sobie jeszcze raz.
Twoi rodzice przyjadą i będą pod wrażeniem
mojego small talku i deski serów.
Zabierzemy ich na wycieczkę, gdzie będę pod wrażeniem
twojej niesamowitej wiedzy o lesie.
Forrest odegra rolę twojego uroczego szefa.
A twoi rodzice uwierzą, że jesteś cudownym dzieckiem.
Albo...
Powiemy im prawdę.
Jeśli dowiedzą się, że kłamałam, do końca szkoły czekają mnie korki.
Będą rozczarowani.
Jest też zaleta,
nikogo nie obejdzie, że zmarnujesz najlepsze lata na pukanie barmanów.
Zaczynamy. Bierz sery!
O mój Boże.
Witamy! Skusicie się na...
Riley, wróciłeś.
Z roku 1982.
- Cześć. - Musisz iść. Moi rodzice zaraz tu będą.
Powiedziała, że się pogodziliśmy, żeby została.
Justin ponownie się oświadczył, a ślub odbył się na skałach.
Śpiewałam Say You'll Be There. Było wesoło.
Justin płakał, mówił przez 20 minut.
Riley, proszę, zrób to dla mnie.
- Chcę sera. - Ale nie bierz miękkiego.
- Będziesz miał gazy. - Tak.
- Ale ostateczna sukienka... - Tak.
Wyjątkowa.
Niesamowita.
Tak bardzo się zgadzamy.
Crocsy od Balenciagi były jednocześnie prawdziwe i ironiczne.
Masakra.
Gdybym chciała być ironiczna, poszłabym do fryzjerki twojej mamy.
Miło, że część Mimsy zostanie z nami na zawsze.
Wszystko gra? Nie skomentowałaś jej wyników.
Nic mi nie jest. Pójdę zrobić lunch.
- Możemy znowu zjeść śniadanie? - Jesteś dorosły!
Kocham cię.
JEZIORO
Tata nie mógł przyjechać, jego pacjent odkrył swoją nową fursonę.
Zwierzęca pasja to samotna ścieżka. Prawda, Riley?
Nie pracuję już ze zwierzętami.
Miałem wystawę na temat ucieczek z miejsca zbrodni.
W Paris. Właśnie wrócił z Paris.
- Riley był w Paryżu? - Tak.
Tak.
- Na ślub... Miesiąc miodowy. - Tak.
Mieli tam miesiąc miodowy z najnowszą gwiazdą sztuki.
Tak.
To niedaleko. Pół dnia jazdy.
- Jechałeś do Paryża autem? - Do Paris w Ontario.
To brukowana stolica Kanady.
Piękne...
miasto.
Do prawdziwego Paryża polecimy na miesiąc miodowy.
Prawda, skarbie?
Tak.
Musicie nadrobić zaległości. My z Billie już pójdziemy.
Ale Justin miał iść z nami.
Pary muszą mieć czas dla siebie.
Podobnie jak matki i córki,
które bardzo za sobą tęsknią.
Tak. Idźcie.
- Zabawa, która... - W porządku.
A potem...
opowiecie mi o swoim ślubie.
O ślubie?
O Boże.
Na pewno.
Najpierw jedna noga.
W porządku.
Nieźle, mamo.
Jak się czujesz?
Mdłości miną, w końcu opuściłyśmy to piekielne taco.
Justin stabilnie wiosłuje.
Nie udawaj. Wiem, że go kryjesz.
Nie pogodzili się, prawda?
Skąd wiesz?
Ten kolczyk to mechanizm obronny. Kąt, pod którym wisiał, go wydał.
Wiem, że kochasz Justina,
ale nie powinnaś rezygnować z wymarzonej pracy, by mu pomóc.
Przepraszam, mamo.
Musimy być ze sobą szczere. Możesz powiedzieć mi wszystko.
Moje panie.
Mam nadzieję, że nie szukacie lasu. Bo jest tu tylko Forrest.
Mamo, to mój kierownik, Forrest Buisson.
Strażnik parku, miłośnik kombuczy i największy fan Billie.
Miło panią poznać, pani Barnes.
Pani Jackson.
Dzięki, że pomogłeś Billie. To było super.
Kiedy cię nie było, zwróciłem na coś uwagę,
miałem nadzieję, że porozmawiamy.
Nic więcej nie bierzesz?
Zostawiłem ciuchy w sklepie.
Zwykłe ciuchy czy kolekcję Backstreet Boys?
Jestem teraz inną osobą. Jeśli tego nie akceptujesz...
Billie? Jest tam kto?
Super stylówka, Riley. Klasyczny Paris w Ontario.
- Justin. - Jayne.
Potrzebuję małej przysługi od ciebie i mojej ulubionej twardzielki.
Poszła na wycieczkę z Naomi.
Czyli to koniec.
Znalazłem doskonałe miejsce na nowy klub,
ale właściciele sprzedadzą je tylko tutejszym.
Maisy zaginęła, Wkładak i Zwisłojajcew odmówili,
liczyłam, że będziesz udawał z Billie parę.
Po pierwsze, fuj. Po drugie, dzięki.
Właściciele powiedzieli: „Żadnych chciwych agentów nieruchomości,
„bezdusznych flipperów i modowych influencerów jak Riley”.
Mieszkańcy we mnie uwierzyli.
Co teraz?
Daj spokój, Jayne.
Coś wymyślisz.
Masz w sobie... Tę władczą...
iskrę.
Naprawdę?
- Tak. - Mrug, mrug. Kto tu jest gwiazdą?
Może coś zamanifestuję. Czytałam Sekret.
Wiedziałam, że mogę liczyć na moich kochanych gejaszków.
Wracam do gry.
Dzięki, psiapsióły!
- Tak, diwo! - Tak, królowo!
- Czuję się brudny. - Samo mi się powiedziało.
Ja jestem tutejszy.
Dobrze byłoby mieć nowy klub.
- Moglibyśmy... - Odłożyć nasze sprawy? Dla klubu.
- Dla klubu. - Tak.
Dla klubu.
Dobrze, mamo.
Hej, Forrest. Mogę z tobą pogadać?
Zaraz wracam. Muszę sprawdzić plan.
- Nie kładź mojej torebki na ziemi. - Racja.
- Gdzie sprzęt? - Już pojechał.
Kontrakt się skończył.
Centrala kazała spakować wszystko jak najszybciej.
Dzierżawa się kończy.
Okej. Popraw kołnierzyk i rób, co mówię.
- Jasne, szefowo. - Nie, ty jesteś szefem.
Fakt.
I zapnij guziki.
No dobra.
Mamy tu niesamowity system terenów podmokłych,
bagna, mokradła, trzęsawiska i zakola.
- Można by pomyśleć... - Przepraszam. Trzęsawiska?
Takie, w które można wpaść?
Nie idziemy tamtędy. Ale miniemy fajne żeremia.
Świetnie sobie radzisz,
ale potrzebne mi wodery, pianki i zastrzyk na wściekliznę,
jeśli mam wejść do gniazda bobrów.
Nie ma już kaloszy. Ludzie jadą zobaczyć migrację kaczek.
Możemy dać pani plastikowe worki.
Tak chodzimy, kiedy sadzimy drzewa na moczyjach.
Na moczyjach?
Nie idźmy przez bagna. Może coś dla początkujących?
- Jasne. - Na przykład...
Może poszukamy jedzenia.
Jakiego?
Korzeni, orzechów, grzybów?
Czy grzyby nie bywają trujące?
Przez sześć godzin.
Jak dobrze trafimy.
Boże.
Piękne miejsce, Phoebe.
- Moje imię wymawia się Phoe-be. - Wybacz. Pewnie często się to zdarza.
To był pierwszy.
Chciałabym zachować domek babuni, ale mieszkamy na zachodzie.
Jak długo jesteście razem?
Dla mnie to wieczność.
Bo jego włosy są takie niedzisiejsze.
Obejrzyjcie posesję. Będę na was czekać.
Skończ z tymi włosami.
Wybacz. Ale muszę ci coś powiedzieć.
Za każdym razem myślę: „Po co te wąsy?”.
Hej, co tu robicie?
- Hej. - Cześć.
Próbujemy uratować klub. A wy?
Ja manifestuję mój blask. Chcecie ukraść mi zaszczyt?
Czuję złodziei zaszczytów.
To Riley. Mówiłem, żeby nie jadł brie.
Pomyśleliśmy, że przyda ci się pomoc.
Dlatego udajecie szczęśliwą parę? To moja manifestacja.
Jayne, Jayne.
Możemy manifestować razem.
- Udawać szczęśliwych. - Kto tu udaje?
Podwoimy nasze szanse.
Mam zaufać Podpalaczowi i George'owi Michaelowi?
Ktoś tu boi się konkurencji.
Proszę cię. Jesteśmy lepszą udawaną parą.
Udawaliśmy przez lata.
Jesteś gotowa na zakład?
Co udawaliśmy?
Lepiej. Para, której się uda, może nazwać nowy klub.
Przygotuj się, blondyneczko.
Do dzieła, końskie faje.
To komplement, Wayne.
Żartujesz? Oczywiście.
- Oczywiście. - Mamy szczęście.
Możesz je ugotować, zrobić herbatę
i świetnie pasują do steków.
Na steki też zapolujemy?
Okej. Plan B.
Zjem czekoladę, będzie wyglądać realistycznie.
Masz.
Orzechy brazylijskie i jagody goji? Wyjdziemy na kłamczuchów.
A nie kłamiemy?
Cóż.
Idź. Powiem, że zawołali cię w związku z trującym dębem.
Super.
- Jesteśmy umówieni na tańce? - Jasne.
Tak? Okej.
Szlag. Wybacz. Zapomniałem, że jestem szefem.
Zobacz, co znaleźliśmy.
Czyli sezon na żurawinę wciąż trwa.
Cieszę się, że jesteście tutejsi. Babunia też była stąd.
Kiedy zmarła w tym oto pokoju,
kazała mi obiecać, że sprzedam domek komuś, kto też kocha jezioro.
Zanim przejdziemy do pieniędzy, babunia chciałaby teslę.
Chcielibyśmy usłyszeć, jak się poznaliście.
Przepraszam, cały czas mówisz „my”.
Ja i babunia.
Ona zawsze słucha.
- Cholera. - Straszne klimaty.
Właśnie mówiliśmy, jak bardzo kochamy duchy.
Tak.
- Ale nie żadne ten tego. - Skąd.
Nie.
Niektórzy pewnie tak robią.
Cóż.
Babunia była zboczona, więc zacznijmy od duchojeba.
Tak.
Jasne.
Cześć, babuniu. Jestem Justin. A to mój...
To Riley.
Ale te wąsy są dla ciebie.
Wybacz. Wiem. Nic nie poradzę.
Więc poznaliśmy się zeszłego lata, czyli nie tak dawno temu.
Ale w gejowskich latach to jakieś pięć.
Może nawet siedem.
Riley jest...
Naprawdę cudowny.
To mnie przeraziło.
Dotąd faceci w moim życiu zbytnio się mną nie przejmowali.
Kiedy się do kogoś zbliżałem,
miałem zwyczaj uciekać.
Zawiodłem co najwyżej sam siebie.
Nie wiem...
Nie wiem,
czy będziemy razem na zawsze.
Riley podbije świat sztuki.
Jego prace opisują jako stronę na Etsy Cindy Sherman i Amy Sedaris.
Co w sumie ma głęboki sens.
Czytasz moje recenzje.
Wszystkie.
- Była tylko jedna. - Tak.
Pamiętam to, jakby to było wczoraj.
- Wayne. - Jasne.
CSIS awansowało mnie na głównego zabójcę.
Miałem w żyłach lód
i początki cukrowicy, co szefostwo przyjęło,
bo strzelałem lepiej niż sam Liam Neeson.
Ale moja praca prowadziła mnie do mrocznych miejsc.
Żeby moi bliscy nie ucierpieli, musiałem...
Musiałem zniknąć na zawsze.
Więc w przydrożnym barze nad tym jeziorem...
urządziłem pożegnalne przyjęcie.
Właśnie tam zobaczyłem
tę przepiękną boginię
po raz pierwszy.
Ujeżdżała mechanicznego byka.
Lód w moich żyłach natychmiast stopniał.
Nie mogłem już być zabójcą.
Zaślepiła mnie miłość.
A może to cukrowica.
Jedno jest pewne. Znalazłem cel w życiu.
Moim zadaniem było uszczęśliwić Jaynie.
To pewnie babunia.
Trzymamy dla niej stary telefon.
Przepraszam.
Prosto między oczy.
Cukrzyca.
Nie cukrowica.
Chyba jesteś blisko ze swoim kierownikiem.
Tak. Wybierałam pomiędzy dwojgiem.
Myślę, że wybrałam źle.
Czemu tak mówisz?
Boże! Miałaś nie prowadzić mi terapii.
Co miałam zrobić? Nie powinnaś spotykać się z przełożonym.
- Byłaś doradczynią taty. - Przez rok.
Czy to... Czy to Naomi?
- Maisy, co cię tu sprowadza? - Wybrałam się popływać.
Pływasz w ubraniu?
Musiałam odpocząć od matki.
Billie powiedziała mi o jej diagnozie. Przykro mi.
Niepotrzebnie. Modliłam się o to od lat.
Czemu jesteś ubrana jak pracownik zoo?
Oprowadzam wycieczki po lesie,
jesteśmy w trakcie jednej z nich, więc pogadamy kiedy indziej.
Kupiłaś to?
Jestem pewna, że moja córka, której pomogłam załatwić staż,
niczego by nie ukrywała.
Właśnie. Też tak uważam. Chodź.
Czyli nie wiesz, że Billie olała staż dla Burning Mana?
A potem ją zwolnili.
O czym ona mówi?
- Sadziła drzewa. Wytrzymała dwa dni. - Tydzień i dwa dni.
Myślałam, że nie mamy przed sobą tajemnic.
- Nie pozwoliłabyś mi sadzić drzew. - Bo to byłby błąd!
Ale mój błąd.
-„Rodzicom zależy na mojej przyszłości”. - Nie czepiaj się mnie.
Jeśli chcesz popełniać błędy, zaakceptuj je.
Jak ty? Mam pójść pływać w ubraniu jak wariatka?
Dość!
- Siad. - Co? Ja?
Ty, ona. Usiądźcie w statku.
- To kajak. - Mam to gdzieś. Siadaj.
Wayne'owi się udało! Uratował klub.
Nazwiemy go Rezydencją Wayne'a.
Ja uratowałem klub. Nazwiemy go Dom Miłości.
Brzmi jak burdel.
- Dom Uciechy? - Jeszcze gorzej.
Dostałam anonimowy telefon, ponoć znacie się nawzajem
i chcecie zburzyć domek babuni, by zbudować dom opieki?
- Co? To jakaś bzdura. - Nie.
To dowcip!
Babunia nienawidzi kłamców.
Lepiej już idźcie.
Wynocha!
- Muszę włożyć kurteczkę! - Precz!
Zacznijmy od tego, dlaczego tu jesteśmy. Pamiętajcie, by mówić tylko o sobie.
Maisy, może zaczniesz.
Jestem tu, bo moja mama po raz trzeci w życiu powiedziała prawdę,
a teraz mam czuć się źle, bo umiera?
Czy ktokolwiek potrafi sprawić, byś poczuła się z czymś źle?
Tylko o sobie.
W porządku.
Myślę, że Maisy jest narcystyczna,
wykorzystuje swoje problemy, by dostać to, co chce.
Ja uważam,
że Billie jest dzieckiem, które obwinia mamę o to, że ją tłamsi,
zamiast przyznać, że została tu dla chłopaka.
Może jednak przestańmy.
Ja jestem dzieckiem? Twoja mama chce się z tobą pogodzić.
Kradnąc mi dzieci.
Może lubią towarzystwo kogoś, komu nie przeszkadza to, kim są.
Powiedziała ta, która mieszka z Justinem, facetem o samoświadomości lalki!
Nie odpuścisz mamie, bo stracisz swoją kartę przetargową
i nie będziesz mogła być taką suką.
Przepraszam.
Nie są to słowa, których bym użyła. Nie tak stawia się diagnozę.
Ale moja córeczka ma rację.
Moje ubezpieczenie pokrywa godzinę. Lepiej wrócę do domu.
Ktoś musi podnieść cukier we krwi mamy. Znam drogę powrotną.
To przełom.
Kto chciałby nam przeszkodzić?
Ta sama osoba, która przebiła opony Jayne, bo nienawidzi Tegan i Sary.
Albo klubu. Ale kto nienawidzi klubu?
Zepsucie konkursu i telefon do Pho-ebe coś łączy.
Jeśli ktoś nie chce, żebyśmy odbudowali klub,
mógł go też spalić.
Jasna dupa.
Justin mówił, że ktoś wykorzystał jego fajerwerki.
Musiał być gościem na naszym ślubie.
Co znaczy?
- Jest wśród nas podpalacz. - I?
Justin miał rację.
- Boże, tak! - Tak.
- Chodźmy do auta. - Boże!
To było naprawdę długie lato!
Co za uczucie.
- Co dziś robiłaś? - Bałeś się, że zaginęłam?
Skądże.
Współczuję temu, kto spróbowałby cię porwać.
Opal, przepraszam. Zazdroszczę tobie i babci.
Zrozumiesz, kiedy będziesz mieć dzieci
albo corgi.
Pokochają mnie o wiele bardziej niż ciebie.
Dałaś się nabrać?
Wierzyłam ci, dopóki nie powiedziałaś, że ten cymbał jest twoim szefem.
Nie przeczytał ulotki. Muszę lepiej kłamać.
Nie taką lekcję powinnaś była wynieść.
Powinnaś mi bardziej ufać.
Możesz chcieć czegoś innego niż my,
ale nie powinnaś zakładać, że tego nie uszanujemy.
Właśnie...
- Podjęłaś dobrą decyzję. - Kłamiesz. Moja wycieczka była do kitu.
Twoja wycieczka była udawana, ale czułam się z tobą bezpiecznie.
Nawet sikałam w lesie.
Czułam się dobrze na łonie natury, to twój prawdziwy dar.
Dzięki, mamo.
Chodź, skarbie.
Pogadamy, kiedy wrócisz.
Masz resztę życia na CV.
Do widzenia, Justin.
A jeśli następnym razem będziesz miał kłamać...
Będę szukał aprobaty w sobie i wyznaczę jasne granice.
- Doskonale. - Dziękuję.
- Pa, skarbie. - Pa, mamo.
Pa, Naomi.
Pani Jackson!
Pani Jackson.
Za każdym razem.
Czy ona mnie nienawidzi?
Nie. Podoba jej się, że jest lepszym rodzicem.
Super.
Musiała o czymś zapomnieć.
Cześć.
- Zostawiłam coś w pokoju. - Tak.
A wy możecie...
Tak.
- Przyszedłem po... - Tak, po...
Te rzeczy
z wcześniej.
Cóż.
W mojej recenzji była pewna wzmianka.
O tym, że artysty nie interesuje ofiara.
„Woli skupić się na uciekającym aucie”.
Tak.
Czytałem.
Myślę, że zrobiłem to
przy oświadczynach.
Rzuciłem się na ciebie,
żebyś ode mnie nie uciekł.
Bałem się, że za tobą nie nadążę.
Och, Riley...
To naprawdę była twoja wina.
Jedyny wypadek, od którego bym uciekł,
to ta fryzura,
ten wąs
i ten kolczyk.
- Podoba mi się. - Wyglądasz jak Harry Styles dla ubogich.
Gdyby waginoświeczka Gwyneth Paltrow była kolczykiem, tak by wyglądała.
Kolczyk Rileya?
- Tak. - Nie.
Podoba mi się. Jak u Fonziego z G jak Gej.
- Idę sobie. - Pojechała ci.
Wyglądasz jak stary zegar z antykwariatu.
Antykwariaty są gejowskie.
Nie mogłem inaczej.
- Prawdziwe końskie zaloty. - Nauczyliśmy się w podstawówce.
Geje potrzebują nowego języka miłości.
Szybkie pytanie, kochanie.
Co powiesz na zabawę w Muldera i Scully?
Jeśli znów chcesz nosić poduszki na ramionach...
Tak, ale nie.
Wiem, kto podpalił klub,
ale dzięki tobie to udowodnię.
Nie wierzę, że Lovejoy miał rację.
Wiem.
Clementine Farnsworth się wkurzy.
Zjechałam ją na LinkedInie, bo myślałam, że to ona przebiła opony.
Może agent Wayne wróci z emerytury na ostatnie zlecenie.
Nie zabiję Clementine.
Masz na myśli seks?
W porządku.
Dobrze. Mamusia musi pociupciać.
Właściwie...
Odpuszczę sobie.
W porządku.
Nie jestem agentem.
Jestem facetem, którego poznałaś,
kiedy rzygał za klubem po kilku Jägerbombach.
Przykro mi, że podciąłem ci skrzydła,
kręcąc się tu całe lato.
Nie chcę cię ograniczać. Musisz wznieść się ku niebu.
Jeśli grasz trudnego do zdobycia,
to działa.
Dobranoc, Jaynie.
Masz pozwolenie na start.
Co, kurwa?
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Krzysztof Wollschlaeger