Tu jesteś! Dzięki Bogu! Wszędzie cię szukałam.
Nadszedł huragan, tak jak zapowiadałam.
Za kogo ty się, kurwa, uważasz?
Jestem jebaną Smoczą Królową!
Zraniłaś mnie.
Wiem, co zrobiłam.
I nie potrzebuję tego.
Zajebałaś to?
Jakie to uczucie, co?
Zrobiłam ci to, co ty zrobiłaś tak wielu ludziom.
Oddaj ziemię, którą ukradłaś i spierdalaj z mojej wyspy.
Z twojej wyspy?
To ja ją chronię.
A jeśli tego nie zrobię, suko?
Wyspa zażąda ofiary.
A ja zadbam o to, żeby ją dostała.
Okej, wyjadę.
Nie podoba mi się tu. Za dużo robali.
Nie wierzę ci.
Czas to zakończyć.
I oto wyspa dostała swoją ofiarę.
Jaka szkoda.
Naprawdę myślałam, że się zaprzyjaźnimy.
Obyś się udławiła...
...własnymi kłamstwami.
Witaj, moje dziecko.
Miałaś rację, Ya-Ya.
Ale to nic nowego, co?
Pogubiłam się.
Ale teraz znów odnalazłaś drogę.
Zawsze pamiętaj, jak bardzo cię kocham.
Jezu.
Wszystko w porządku.
Chciałam się tylko pożegnać.
Nie musisz tego robić.
Muszę.
Ale zanim odejdę,
wiem, że lubisz udawać, że nie masz duszy,
ale ja wiem, że ją masz.
Nikt nie mógłby tak śpiewać bez miłości w sercu.
Nie bój się.
Ciężko pracuj i idź za głosem serca,
a pewnego dnia nazwą cię „królową”.
MAŁPI BIZNES
Po takiej nawałnicy w pierwszej kolejności robisz bilans.
A Egg wiedział, że z tą przestrzeloną nogą
przyda mu się wsparcie.
W jaki sposób tak szybko zatrudnili nowego?
Na Andros zawsze znajdą się ludzie, którzy zrobią wszystko dla kasy.
W Las Vegas jest podobnie,
ale ludzie zwykle wkładają tam piłeczki pingpongowe w dziwne miejsca.
Trudno to pojąć.
Nie chcesz wiedzieć.
Dobra. Chodź. Spadajmy stąd.
Przegrupujmy się.
Co byśmy zrobili, gdyby nie było nowego?
Mówiłeś, że masz plan.
Mówiłem, że w mojej głowie kiełkuje plan.
A kiedy już skończą kiełkować,
moje plany są przepyszne.
- Czyli nie miałeś planu? - Wiesz co?
Nie podoba mi się taki początek naszej współpracy.
Musimy szybko coś wykombinować,
bo czuję, że się stąd szybko zawiną.
Te piłeczki pingpongowe w Las Vegas...
Czy ludzie mają je czasem w tyłkach?
Tylko w lokalach z klasą.
Słuchaj, nauczę cię jednego i chcę, żebyś to zapamiętał.
Nigdy nie siedź w Las Vegas dłużej niż jedną noc.
Będą cię kusiły dwie noce, ale za każdym razem pożałujesz.
HURAGAN MEL PRZEKSZTAŁCIŁ SIĘ W BURZĘ TROPIKALNĄ
W nocy huragan Mel przeszedł nad Bahamami. Zniszczenia są niewielkie.
Gdy dotarł na otwarte wody,
system wysokociśnieniowy wyssał z niego całą moc.
Nawałnica minęła.
Wynośmy się z Andros.
Nawet sobie nie wyobrażasz, jak to boli.
Jaja sobie robisz?
Wiesz, czego nie chcę?
Porównywania, kto bardziej cierpi.
Okej?
Czytałam,
że stłuczony palec boli tak jak rana postrzałowa.
Przyjrzę się temu, kiedy już przestanę szczać krwią.
Dobre wieści!
Przestałeś krwawić.
Nie podoba mi się ten żółty syf.
Myślisz, że to sok z kręgosłupa?
Nie wiem. Posmakuj. Skąd mam, kurwa, wiedzieć?
Ale nadal możesz ruszać nogami, co?
Tylko palcami u stóp.
No to ekstra.
Mam coś, co powinno poprawić ci humor.
O ja pierdolę.
No i mamy uśmiech.
- Chodź tu. Wszystko będzie dobrze. - Dziękuję, kochanie.
Kocham cię.
Cześć, Egg.
- Nikogo nie było. - Boże. Słyszałam o Gracie.
Wiedzą, co mogło się stać?
- Nie. - Och, Eggy. To takie smutne.
Tak mi przykro. Była naprawdę niesamowita.
Eggy, przypomnij mi jego imię. Zapomniałam.
Nie podał ci go.
Będę go nazywać Bekonem.
Jak jajka z bekonem.
Nie spodoba mu się to.
Kogo to obchodzi? Będę ci mówić Bekon.
Chyba, kurwa, śnisz.
Okej.
Jesteś w swoim ulubionym miejscu na lunch,
czy je zmieniłaś, bo bałaś się, że się zjawię?
Proszę, powiedz mi, że nie jesteś na Bahamach.
Nieważne, gdzie jestem.
Ważne, że nie planuję nikogo porywać.
Wyraziłaś się jasno w kwestii porwań.
Ale zamierzałem zabrać przyjaciół do Miami.
Moglibyście wyskoczyć i zawołać: „Niespodzianka, jesteście aresztowani”.
Potrzebuję pilota i mam niejakiego Claspersa,
ale on nie wróci na Andros, jeśli nie damy mu słowa,
że nie będzie sądzony za rzeczy, które zrobił.
Przekaż mu, że będę otwarta.
To świetne wieści. Tym bardziej, że już mu to napisałem.
A on odpisał:
„Już lecę”. A dalej 11 wykrzykników, emotka z dłońmi złożonymi do modlitwy.
Dorzucił nawet emotkę z bakłażanem.
Muszę lecieć.
Ale czy mogę prosić o jeszcze jedną przysługę?
Jaką?
Biuro radnego Browninga.
Mówi dyrektorka Rhodes z oddziału FBI w Miami.
Dzwonię w sprawie Nicka i Eve Striplingów.
Siedzę tu z detektywem Andrew Yancym,
który przekazał mi dowody na to, że Striplingowie
prowadzą nielegalną działalność.
Zamrażamy ich aktywa finansowe pod koniec dnia.
Dziękuję. Przekażę im tę wiadomość.
Świetnie. Mamy przejebane.
Jedynym plusem bólu był fakt,
że Nick nigdy nie widział wszystkiego tak wyraźnie.
Nie, jest w porządku.
W porządku? Zostały ci ze trzy sprawne palce u stóp.
Zamkniesz ryj i posłuchasz?
Nie mów tak do mnie przy Eggu.
Wiesz, jak się podniecam, kiedy przejmujesz kontrolę.
Martwiłem się o Yancy'ego, ale skoro jest w Miami,
nie musimy mieć oczu dookoła głowy.
Powinniśmy pojechać do Nassau i polecieć stamtąd do Londynu.
Do Londynu?
Zawsze o tym marzyłam. Jestem taka podekscytowana.
Kocham herbatę...
Ale nadal potrzebujemy gotówki.
Zamrożą nasze aktywa dopiero na koniec dnia.
Egg, Claspers zniknął, więc znajdź pilota, który zabierze nas do Nassau.
Eve, ty jedź do banku.
Jasne, szefie.
Kurwa, muszę wziąć następne leki przeciwbólowe.
Kocham cię, kotku.
Naprawią cię w Londynie. Zaraz znów będziesz chodził.
Jestem tego pewna.
No co?
Jasne, tak to zwykle działa z urazami kręgosłupa.
Z każdym dniem jest coraz lepiej.
Pierdol się.
Ale to jej dało do myślenia.
Dobra, proszę o dobre wieści. Znalazłeś nam nową broń?
Rozmawiałam z wujkiem Charlesem.
Miał tylko tę, którą dał Neville'owi,
ale podzwoni po znajomych.
Mówił też, że ma nową lornetkę, którą możecie pożyczyć.
O rany. Nie znam twojego wujka Charlesa,
ale to, że prosiliśmy o broń, a on zaoferował lornetkę,
każe mi rozważyć, czy nie nada się do naszego zespołu.
Trudno jest tu dostać broń.
Nawet niektórzy policjanci jej nie mają.
Yancy wpadł na pewien pomysł.
Przekonajmy się.
- Czego chcesz? - Hej, Rosa. Posłuchaj.
Jesteś rozczarowana, że nie wsiadłem do samolotu.
Rozczarowana?
Nie postawiłeś jej na pierwszym miejscu.
Dzięki za wkład. Pójdę kawałek dalej.
Roso, posłuchaj.
Wiem, że to jeszcze nie koniec.
Dobrze nam razem. Przykro mi, ale muszę doprowadzić to do końca.
Po prostu... Zrobiło się przerażająco, wiesz?
Wiem.
Chcę, żebyś wrócił w jednym kawałku.
- Uważasz chociaż na siebie? - Tak.
Obiecuję.
Nie pamiętasz przypadkiem,
gdzie wyrzuciłaś tę broń?
Dzięki, że się nie rozłączyłaś.
- Wiesz, jak tego nie znoszę... - Kurwa, nie wierzę.
Rosa?
Oto i oni!
- Hej. - Hej.
Potrzebujemy jego pomocy, a on szuka przyjaciół,
więc podkręćmy to powitanie. Raz, dwa, trzy.
Claspers!
Warto było czekać.
Dobrze cię widzieć, stary.
- Tak! - Cześć!
I znów się widzimy!
- Tak jest. - Hej.
Charles, to nie jest wycieczka po ogrodzie botanicznym.
Szukamy broni, więc żadnych lornetek.
Daj spokój mnie i mojej lornetce.
Przykro mi, że Rosa cię nienawidzi,
ale mogłaby sobie przypomnieć, gdzie wyrzuciła broń.
Była przerażona.
Charles, o której otwierają bank?
O pierwszej.
Założę się, że Eve dotrze tam o 12.59.
Proszę, szukajcie, bo na pewno gdzieś tu jest.
Ta Rosa to świetna dziewczyna.
Jest wystrzałowa i ma w sobie ogień.
Na pewno jej przekażę.
Mniej gadania i więcej szukania broni, proszę.
Gawędziliśmy przez całą drogę do domu.
Mówiła, że za dużo gadam, ale na szczęście
zna kogoś, kto gada równie dużo.
Ciekawe, czy to w ogóle możliwe.
Wątpię.
Chłopaki, mała zachęta. Każdy wykłada dziesięć dolców.
Kto znajdzie broń, zgarnia kasę.
- Umowa stoi? - Umowa stoi.
Umowa stoi.
Dobra wiadomość. Znalazłem ją.
Nie musicie od razu, ale oddajcie mi kasę.
Nie kombinujcie. Dzięki.
Oszust z niego. Wiesz o tym, stary?
Dobra. No proszę. Punktualnie o 13.00.
Podziękuj ode mnie Charlesowi,
bo jak na razie ta lornetka wymiata podczas tej misji.
Bardzo się ucieszy.
Prawie się z nią minęliśmy, bo strasznie wolno jeździsz.
Samochody mają z założenia jeździć szybciej niż rowery.
- Kiepski ze mnie kierowca. - Nie musisz tego mówić.
Każdy, kto z tobą jedzie, od razu się zorientuje.
Kiedy Eve wyjdzie,
złapię ją, a ty odwieziesz nas do samolotu Claspersa.
Możesz jechać wolniej niż moja babcia.
Dobra, ale co z Nickiem?
Nick zmienił się w kebab. Nigdzie nie poleci.
Ściągniemy Eve do Miami, a ona zdradzi go bez wahania.
Musisz tylko czekać na mój sygnał.
Dam ci bardzo wyraźny sygnał,
żebyś niczego nie pomylił. Zrobię tak.
- A potem tak. - Okej.
- Co jeśli złapię się za nos? - Przychodzę.
Nie, bo to może być coś przypadkowego.
- A tak? - Przychodzę.
Nie. Mógłbym po prostu przeczesywać włosy.
Stąd dwa gesty.
- Dobra. - Pomyłki mamy za sobą.
- Co jeśli zrobię tak? - Wtedy przychodzę.
Okej. To będzie celowe.
Powtórzmy razem,
- żeby nie było wątpliwości. - Dobra.
- Raz, dwa, trzy. Celowe. - Celowe.
Jest super, bo jesteśmy gotowi.
- Dzięki. - Trzymaj je.
Dobra. Powodzenia.
Sonny!
Gdzie ty, do cholery, jesteś? Nie widziałem cię od wielu dni.
O czym ty mówisz?
Gadam z Bobbym.
Jestem pod twoim oknem. Wyjrzyj.
Nic nie widzę.
Wiesz co? Jestem po drugiej stronie budynku.
Pogubiłem się. Hej, Bobby.
To Sonny. Daj mi chwilę.
Muszę zając się jakimś wandalizmem w Hemingway House.
- Wpadnij do mnie, wprowadzę cię w temat. - Idę.
Chciałem iść po jedną z tych wypasionych mrożonych kaw.
Kupić ci taki ulepek z lodem i bitą śmietaną?
Byłoby ekstra.
Jasne. Załatwione.
Już idę. Dorzucę też muffina. Pa.
Teraz musieli tylko czekać.
Muszę zabrać szefów z tej jebanej wyspy.
Nie mogę. Mam uszkodzony samolot.
A wasz gadatliwy amerykański pilot?
- Jego zapytajcie. - Wyruchał nas.
Poza tym zniknął.
Raczej nie.
Mówił, że potem gdzieś z kimś leci.
Od godziny pochłania placki z konchą.
Chyba jest od nich uzależniony.
Neville był podekscytowany.
Nadeszła pora na widowisko.
Nie wierzę! Eve, prawda? Co u ciebie?
Nie uciekaj. To byłoby bardzo niegrzeczne, Eve.
Czyli to przez ciebie bank nic nie wiedział
o zamrożeniu naszego konta?
Tak. Wymyśliłem to. Zabawna historyjka.
Wszystko ci opowiem,
bo wybierzemy się na miły lot do Miami.
POLICJA
Hej. Co tam? Jestem policjantem z Florida Keys.
Pokażę wam odznakę.
Musicie wiedzieć, że to morderczyni.
- Widać, że nie jestem morderczynią. - Jest.
Byłoby fantastycznie, gdybyście ją skuli.
Panowie, powolutku przekażę wam broń,
żeby wszyscy czuli się bezpieczni.
To ten facet, który mnie postrzelił.
To absolutna nieprawda.
Zrobimy analizę balistyczną.
Nie musicie robić analizy.
To broń, z której go postrzelono. Ale nie ja to zrobiłem.
Dźgnął też mojego męża w plecy jebaną wędką.
To też nieprawda. Tak, byłem tam.
To było koszmarne, ale nikogo nie dźgnąłem w plecy wędką.
Zajmiemy się tym, pani Stripling.
Czym się zajmiecie?
Eggy, kochanie, odwieziesz mnie do domu?
Zaraz, co tu się dzieje? Ona nigdzie nie jedzie.
- Hej. Stój. - Nie...
Czemu mam niby stać?
Miło było, detektywie.
Ciężko być tak blisko i patrzeć, jak ta upragniona rzecz odjeżdża.
Popełniacie poważny błąd. Wiecie, kogo wypuściliście?
Żartujecie?
Wiecie, jak to jest? O tak.
Czasem człowiek musi kichnąć, ale martwi się też o jebaną wilgoć.
A potem pojawia się wilgoć.
Neville, chodź! Zgarnę cię!
Musimy pogadać o sygnałach.
- Co jest? Gdzie Eve? - Wszystko poszło nie tak.
Zjawił się Egg. Ktoś dał mu cynk.
To dziwne.
Wyglądasz mocno podejrzanie.
Chciałbyś nam o czymś powiedzieć?
Jeśli zależy ci na tej przyjaźni,
to twoja chwila prawdy.
Zobaczył mnie. Poszedłem na placki i Egg mnie zobaczył.
- Ja... - Claspers, co z tobą?
- Plackowy nałóg. - Jezu.
- Przepraszam. - W porządku.
Wybaczamy ci.
Nie wybaczamy i zapominamy.
Wybaczamy i pamiętamy. Ale wybaczamy.
- Dziękuję. - I pamiętamy.
Słyszałem ich rozmowę,
żadne samoloty tu nie przylatują ani stąd nie odlatują.
Więc Stripligowie nie uciekną?
Nie.
Chyba że jachtem.
- Ruszajmy. - Ty nie.
Ale ci wybaczam. Chociaż nie zapominam.
Eggy ładuje łódź.
Ma ze sobą Tilly.
Dzięki Bogu. Martwiłem się o Tilly.
Będę tęsknił za tą wyspą.
Ja też.
Myślę, że pewnego dnia tu wrócę.
Ty wrócisz?
Mógłbym się przyłączyć?
Hej, dokąd jedziemy?
Jak twoje nogi, Nicky?
Czy one...
Możesz nimi ruszać? Czy tylko palcami?
Co się, kurwa, dzieje?
Nie udawaj, że to tylko moja wina, okej?
Obiecałeś, że się mną zaopiekujesz.
Jak zamierzasz to zrobić w takim stanie?
Ja bym to dla ciebie zrobił.
Ale jesteśmy bardzo różni.
Co ze mną jest nie tak?
Jak mogłem wybrać jebaną socjopatkę kosztem własnej córki?
Nie bądź wredny.
Zrób coś dla mnie.
Powiedz Caitlin, że ją kocham. I że przepraszam.
Raczej jej nie spotkam.
R-EVE-LACYJNA PRZYSZŁOŚĆ
Cholera, cholera.
Cześć. O Boże. Szkoda, że nie mam aparatu.
Tak słodko wyglądacie. Jakbyś pozował.
Wezmę Till. Cześć, kochanie.
Wezmę też kluczyki.
A gdzie pan Stripling?
Wiesz co?
Nie chciałam pchać tutaj wózka, bo jest bardzo gorąco.
Powiedziałam mu: „Egg po ciebie przyjdzie”.
Spójrz, co mam.
To za to, że jesteś taki świetny.
Zaraz wracam.
Hej, Eggy. To ja będę kapitanką.
Czy jest coś, o czym powinnam wiedzieć? Na przykład jak sterować?
Kierownicą.
Będę tęskniła za tym poczuciem humoru.
Dobra, na razie.
Dobra, Till. Ty i ja, malutka.
Moja mała druga pilotka. Co za przygoda. Będzie super.
Okej. Uruchomić łódź. Pamiętasz, jak to robili...
Kluczyki tutaj. Okej.
Jebane...
O Boże. No proszę. Włącza się.
Tilly?
Jebańcy.
Puść, Yancy! Utoniesz!
Yancy, co ty wyprawiasz?
Puść!
Nie odpowiadasz za cały świat.
Odpuść.
Daj spokój, stary. Choć raz zrób to, co dla ciebie dobre.
Cholera, odpuść.
Yancy, odpuść!
Daj spokój. Po prostu odpuść.
Ten jeden raz.
To pewnie był jakiś rodzaj osobistego triumfu,
ale Yancy wcale tak tego nie odczuwał.
Neville poszedł na ryby dopiero kilka dni później.
Ludzie zwykle nie zbiegali się, żeby zobaczyć, co złapał,
ale jeszcze nigdy nie wyłowił tak grubej ryby.
Wygląda na to, że muszę znaleźć nową robotę.
- Dawnie. - Egg.
Masz dobrą kobietę.
Nie spierdol tego.
Ja też prawie miałem kiedyś dobrą kobietę.
Wiem, mówiłem, że od lat wciskałem durnym turystom historie o łowieniu ryb,
ale wciąż nie umiem ich szybko kończyć.
Nic na to nie poradzę.
Ci, którzy tego potrzebują, zasłużyli na domknięcie.
Przez długi czas...
...był taki wspaniały.
Był dowcipny, dobry, radosny.
Wierzysz mi?
Nie ma chyba znaczenia, czy ktokolwiek ci wierzy.
Wiesz, jaki twój tata był przy tobie. Ale powiem ci jedno.
Tata cię kochał.
- Dzięki. - No tak.
Możecie nazywać mnie mięczakiem...
Lulu, chodź. Odprowadzę cię do domu.
...ale jeśli dwóm samotnym duszom pisane jest być razem,
to cholera, chcę, żeby skończyły razem.
Już dobrze.
Możesz iść.
No i już.
Jeśli ktokolwiek poświęca czas na wysłuchiwanie twojego nudzenia,
to musisz coś takiej osobie rzucić.
Zwłaszcza kiedy złoczyńcy wszystko uchodzi na sucho.
Tilly, mój Boże.
Czyż Portugalia nie jest piękna?
Udało nam się, maleńka.
Udało się.
Mam gdzieś, czy to było zapisane w gwiazdach.
I tak jestem wściekły, gdy najwyższą cenę płaci niewłaściwa osoba.
Wszystko w porządku?
Bardzo za nią tęsknię.
Odprowadzisz mnie do domu?
Widziałam ją.
Wszystko w porządku.
Mnie też odwiedziła.
To dlatego, że odzyskała wiarę.
- To miło. - Owszem.
To oznacza, że spełnią się wszystkie jej marzenia.
Nie wiem, czy Eve udławiła się kłamstwami,
czy tymi małymi marchewkami, które tak kochała,
ale miała wrażenie, że coś ciągnęło ją ku krawędzi.
Po złamaniu ponad dwudziestu międzynarodowych przepisów
Andrew Yancy znów stracił odznakę.
Hej, Yancy!
Hej. Co tu robią moje dwa ulubione gołąbeczki?
- Hej. - Pozdrowię go od ciebie.
Ty rozstaw krzesła.
Pozdrawia cię.
Urządzacie tu sobie piknik?
Kupiliśmy ten śmietnik na licytacji za jego mafijną kasę.
- Ekstra. - Zbudujemy tu mały domek.
Jednopiętrowy. Nie spierdoli ci widoku.
Powinienem teraz skakać,
bo wygrałem sąsiedzką loterię.
Dzięki. A ty co porabiasz?
Właśnie skończyłem kontrolować chińską knajpę przy Eaton Street.
Shanghai Tower?
Mają najlepsze pierożki.
Sekretny składnik to kawałki karaluchów.
Wiesz co? Mam to w dupie. Wieczorem je zjem.
Dobra, smacznego.
Trochę dodatkowego białka dobrze wam zrobi.
- Halo? - Witaj, Andrew.
Zajęty?
Hej, Bonnie. Właśnie czytam.
Próbujesz mnie podniecić?
Bonnie, nie siedzisz w więzieniu?
Nie powinnaś podnosić ciężarów na spacerniaku?
Tomas poszedł na narty wodne.
Muszę wiedzieć.
Wciąż jesteś z Rosą?
Chciałbym znać odpowiedź.
Chwilowo nie rozmawiamy, więc nie jestem pewien.
My się oficjalnie nie rozstaliśmy.
Więc w gruncie rzeczy mnie zdradzasz.
Wybacz, Bonnie. Wciągnęła mnie ta książka,
- więc wracam... - Przeczytasz mi coś?
A potem się rozłączę.
Dowolną stronę, po prostu mi poczytaj.
Dobra. Spójrzmy.
„Zaraz to spieprzę” – pomyślał...
...a jego kolejna myśl brzmiała: „Ale nie muszę”.
Bezpośrednio po tym nadeszła trzecia myśl:
„Ale i tak to zrobię”.
No proszę.
Ta książka naprawdę jest o mnie.
Widzisz? Znam cię lepiej niż ktokolwiek inny.
- Tak. - Hej.
Dobra, Frank. Widzimy się na pokerze.
U Tommy'ego Biscayne'a.
To mój ziomek, Frank.
Dobrze cię widzieć.
- Odpuściłem na samym końcu... - Nie chcę rozmawiać.
Chyba musimy porozmawiać.
Najpierw seks, potem rozmowa.
Nie możemy robić tego jednocześnie?
Serio?
„Było fajnie, dzięki za wszystko, na razie”?
Miałem wrażenie, że to pożegnanie.
Chociaż to było świetne pożegnanie.
Może nie żegnałbym się tak z każdym.
Do kasjera w banku raczej bym tylko pomachał.
Tu nie chodzi o ciebie.
Serio, uraczysz mnie tym „To nie ty, to ja”?
To jeden z frazesów, które najmniej lubię.
Umieściłbym tę frazę tuż obok powiedzonka:
„Pilnowany garnek nie kipi”.
Bo już pilnowałem garnków i zawsze kipią.
Tu naprawdę chodzi o mnie.
Od dłuższego czasu nie byłam szczęśliwa, a ty pomogłeś mi to zrozumieć.
Muszę odnaleźć swoje miejsce na tym świecie,
zanim będę mogła się z kimś związać.
No tak. To ma sens.
Chociaż trochę ciężko to zrozumieć.
Okej. Żegnaj, Yancy.
Może odpuśćmy to „żegnaj”.
Może postawmy na „Do zobaczenia w przyszłości”?
Dobra. Do zobaczenia w przyszłości.
W przyszłości.
Yancy'emu nie umknęło, że wrócił do początku.
Był całkiem szczęśliwy, ale nie miał z kim dzielić się tym szczęściem.
Zawsze wierzył, że każdemu jest ktoś pisany.
Nie ma znaczenia, czy jesteście idealnie zgrani...
...ale mi przeszło i bardzo mi się teraz podoba, bo...
Wiesz co? Wybacz. Mów.
Okej.
...czy jesteście raczej jak olej i woda.
Każdy z nas musi znaleźć swoje miejsce.
Bo nie ruszysz dalej, dopóki nie będziesz tam, gdzie masz być.
Będzie tu pięknie, kiedy już odbudujemy dom.
My?
Mówiłem do Driggsa, ale też jesteś zaproszona.
A z czego zapłacisz za nowy dom?
Pokaż jej.
Wziąłem sobie szklankę.
Proszę.
Stary.
Salud.
Nigdy wcześniej nie skupiałem się na tym widoku.
Całkiem zajebiście.
To najbardziej szalona rzecz, jaką mógłbyś powiedzieć.
Byłeś tu z dziewięć milionów razy.
A to jeden z najwspanialszych widoków na świecie.
Gdziekolwiek spojrzysz, masz widok.
- Nic poza tym. - Mówię tylko,
że gdybym patrzył na to każdego dnia, pewnie czułbym radość.
Nawet sobie nie żartuj. Nie jestem w nastroju.
Wiesz, spacerowałem z Montem po plaży
i zrobiłem to, co radziłeś. Wreszcie pozwoliłem sobie to poczuć.
To było miłe uczucie.
No to zajebiście.
Jesteś wściekły? Co jest, kurwa?
Niezależnie od tego, jak się staram, wiecznie wchodzę sobie w drogę.
A równolegle każdy, z kim się stykam,
rozwija się i rusza naprzód.
- Jakbym był jakimś katalizatorem. - Nie jesteś.
- Jestem. - Nie mógłbyś być.
Właśnie, że jestem.
Ty i Monte idziecie do przodu.
Rosa idzie do przodu.
Neville i Dawnie idą do przodu.
Ci dwoje, kiedy ich poznałem, byli jak jakieś jebane lumpy.
A teraz są małżeństwem i mają dom.
Jeśli nie jestem katalizatorem, to nic już, kurwa, nie wiem.
- Chyba się pieprzą. - Są lepsi od poprzedniego sąsiada.
Nie chcę, żeby było dziwnie.
Może i jesteś katalizatorem.
Dziękuję.
Powiedzieć ci coś szalonego?
Kiedy jelenie z Florida Keys nie mają dostępu do słodkiej wody,
mogą przetrwać, pijąc słoną.
Nie tylko o tym nie wiedziałem, ale też mam to kompletnie w dupie.
Odtąd będę jeleniem z Florida Keys.
Adaptacja, ewolucja, brak obsesji na punkcie niesprawiedliwości.
Tutejsze jelenie martwią się sprawiedliwością?
Przestaniesz? Wiesz, o co mi chodzi.
Mówię, że się zmieniam.
Nie muszę odpowiadać za cały świat.
Koniec tematu.
Ta książka jest zamknięta.
- Epilog został przeczytany. - I dobrze, bracie.
Tak.
A tak swoją drogą, mam coś w wozie.
To nie jest sprawa ściśle policyjna,
ale czuję, że odwaliło się coś pojebanego.
Chcesz zajrzeć?
Chyba nie słuchałeś tego, co mówiłem.
- A co mówiłeś? - To już za mną. Jestem jeleniem.
Mam w ustach wodę morską.
Świetnie. Zapomnij. Dopijmy drinki.
Dziękuję.
Co masz w samochodzie, stary?
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK