เรโอะคุงนี่นา
เรโอะ
เรโอะคุง มองทางนี้หน่อยจ้ะ
เกรดเฉลี่ยของมิคาเงะคุง สมบูรณ์แบบเลยนะครับ
ใช่แล้ว
เด็กคนนั้นทำได้ทุกอย่างเลย
โอ้ 3 ลูกติด
เอาจริงดิ เรโอะเก่งเกินไปแล้ว
ฉันได้ทุกอย่างที่ต้องการมาครอบครอง
แต่ว่า...
ในโลกนี้ อาจจะยังมีสิ่งที่ตัวฉันนั้น...
ครอบครองไม่ได้อยู่ก็เป็นได้
ในที่สุดก็มาถึงจุดนี้แล้ว
ในที่สุด...
ฉันก็จะได้ต่อสู้อยู่เคียงข้างนาย
เฮ้ นางิ
คอยจับตาดูฉันให้ดี ๆ ล่ะ
อืม
ไปกันเลยไหม
(BLUE LOCK VS. U-20 JAPAN)
(ตอนที่ 28 กิ้งก่า)
ตอนที่ทำประตูนั้น
ก่อนอื่นแสร้งทำเป็นว่าจะไปทางนี้
แต่ถอยหนีไปด้านหลังคาราสุ
แล้วค่อยแอบเข้าไป ตรงจุดบอดของโอโตยะกับริน...
ครับ ๆ ผมมีคำถาม
(นานาเสะ นิจิโระ) ตอนนั้นคุณนึกภาพทั้งหมดเอาไว้ แล้วค่อยเคลื่อนไหวตามใช่ไหมครับ
ไม่หรอก จะว่ายังไงดีล่ะ
เคลื่อนไหวและคิด พร้อมกับตอบสนองไปด้วยละมั้ง
ส่วนตอนท้ายอาศัยหลบ ระหว่างรินกับชิโด้และสลัดให้หลุด
แล้วก็ยิงฝ่าออกไปละมั้ง
โห สุดยอดจริง ๆ ครับ
ทั้งหมดที่ว่ามา เป็นประสาทสัมผัสในชั่วพริบตาสินะครับ
(อิซางิ โยอิจิ) เอ่อ ก็ใช่อยู่หรอก
(อิซางิ โยอิจิ) รู้สึกเหมือนฉันจะเพิ่งเคยเคลื่อนไหว ซับซ้อนแบบนี้เป็นครั้งแรกเลย
ผมเองก็ไม่นึกว่าอิซางิคุง ตั้งใจจะทำประตูเองเหมือนกัน
ผมส่งบอลออกไปเพราะคิดว่า รินคุงหรือไม่ก็ชิโด้คุงจะเป็นคนทำประตู
(ฮิโอริ โย) การย้อนดูว่าตัวเองเล่นเป็นยังไง แล้วมานั่งวิเคราะห์แบบนี้
ถือว่าเป็นเรื่องสำคัญสำหรับอิซางิคุงเลยสินะ
ทำไมนายถึงแนะนำให้ฉัน ลอง "สะท้อน" ความคิดแบบอัตโนมัติล่ะ
เอ่อ...
ยกตัวอย่าง เช่น เกมปริศนาบล็อกหล่น
ช่วงแรกของเกมมันจะช้า ๆ ให้เราได้คิดและเรียงบล็อกได้
แต่ว่าถ้าความเร็วค่อย ๆ เพิ่มขึ้น
ช่วงท้าย ๆ ก็จะไม่ค่อยมีเวลาคิดใช่ไหมล่ะ
ความเร็วในการเล่นที่จะเล่นแบบ ถ้อยทีถ้อยอาศัยกับรินคุงหรือชิโด้คุงได้
พอคิดดูแล้วมันก็ยากประมาณนั้นเลย
อื้ม ๆ
แบบนี้นี่เอง
ถ้าเล่นแบบใช้ประสาทสัมผัสเหมือนที่ผ่านมา ก็ถือว่าช้าไปจริง ๆ นั่นแหละ
"ตอนนี้จะเรียงให้เป็นแบบไหน"
"บล็อกที่เราใช้ได้ในตอนนี้คืออันไหน"
"บล็อกที่จะหล่นตัวต่อไปรูปร่างเป็นแบบไหน"
(ทำความเข้าใจ) "ทำความเข้าใจ"
(ครุ่นคิด) "ครุ่นคิด"
(ลงมือทำ) และ "ลงมือทำ"
(ทำความเข้าใจ / ครุ่นคิด / ลงมือทำ) (เซียนเกม) เซียนเกมจะประมวลผล ทั้งหมดในสมองด้วยความรวดเร็ว
และกดปุ่มที่ดีที่สุดที่ตัวเองทำได้ ด้วยการ "สะท้อน" ไปเรื่อย ๆ
นี่ก็เหมือนกับการเล่นฟุตบอลนั่นแหละ
แบบนี้นี่เอง...
ในวินาทีนั้นตัวฉัน...
คอยเล็งว่าใครทำอะไรอยู่ตรงไหน
อาวุธที่ตัวเองใช้ได้ตอนนี้เป็นแบบไหน
บอลที่จะถูกส่งมาครั้งต่อไปอยู่ที่ไหน
เราคอยเช็กหมดทุกอย่างเลย
เพราะความสามารถในการประมวลผล ทั้งหมดด้วยความรวดเร็ว
เลยทำให้ไปถึงจุดทำประตูจุดนั้น ได้เร็วกว่าคนอื่น
ใช่แล้วละ
แต่นั่นเป็นเพราะประสบการณ์ ที่สั่งสมมาจนถึงตอนนี้
เลยอาจทำให้คนนอกมองว่า นายทำเรื่องที่มันสุดยอด
แต่ความเป็นจริงแล้ว มันคือการสรุป "สิ่งที่ทำได้" ในชั่วพริบตา
และทำให้ความเร็วเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น
งั้นก็ไม่ใช่เทคนิคใหม่
แต่เหมือนกับการอัปเกรดฮาร์ดแวร์ โดยที่ซอฟต์แวร์ยังเป็นตัวเดิมสินะ
อื้ม
ก็เหมือนกับความเร็วเน็ตมือถือ ที่เพิ่มจาก 4G เป็น 5G นั่นแหละ
นั่นคือตัวตนที่แท้จริงของประสาทสัมผัสนั้น...
เหมือนกับว่าหมกมุ่นจนลืมตัวเองไปซะเอง
"ทริป(หมกมุ่น)"
แต่บางทีมันอาจเป็นเพราะ หลายสิ่งหลายอย่างทับถมกัน
เพราะรินกับชิโด้ทะเลาะกันเอง เลยทำให้เคลื่อนไหวอยู่เบื้องหลังได้ง่าย
ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าไม่มีพวกนายละก็ ฉันคงทำไม่ได้หรอก
ขอบใจนะ นานาเสะ ฮิโอริ
ก็นะ
บอกตามตรง ผมตามทันแค่คุณอิซางิน่ะครับ
หมายความว่าไงเหรอ
อ๊ะ เอ่อ...
มันอาจฟังดูเสียมารยาทก็ได้นะครับ
แต่สำหรับผมแล้ว การเคลื่อนไหวของรินคุงกับคุณชิโด้
เหมือนอยู่กันคนละมิติ จนผมไม่เข้าใจเลยน่ะครับ
แต่ถ้าเป็นการเล่นของคุณอิซางิละก็
ผมยังรู้สึกว่าตามทันได้แบบเฉียดฉิวบ้าง
งั้นเหรอ
เพราะแบบนั้นเลยทำให้ ขอบเขตการเล่นของฉันเพิ่มมากขึ้นด้วย
ไม่ต้องคิดมากหรอก
จะว่าไปเรื่องนั้นมันก็เรื่องใหญ่อยู่นะ
แถมคุณฮิโอริก็เล่นเข้ากันได้ดีด้วย
ผมแค่เล่นตามปกติเท่านั้นเอง
เป็นเพราะว่าอิซางิคุงทำประตูได้
เลยทำให้ตัวตนของนานาเสะคุงกับผม ได้ฉายแววไปด้วย
ผมคิดว่าพวกเราทั้ง 3 คน ทำในสิ่งที่ทำได้ไปหมดแล้วละ
อืม เล่นเต็มที่สุด ๆ แล้ว
ฉันไม่เสียใจภายหลังหรอก
ผมด้วยครับ
เหลือแค่รอฟังผลเท่านั้น
ขอบคุณสำหรับการแข่งคัดตัวนะครับ
เจ็บนะเนี่ย โธ่
ขอโทษครับ
เราได้ประสาทสัมผัสแบบใหม่มาแล้ว
แต่ยังใช้ได้ไม่เชี่ยวชาญ
ถ้าเราทำให้ประสาทสัมผัสนั้น หมกมุ่นมากขึ้นเรื่อย ๆ
และเอามาใช้ได้ตามใจชอบละก็...
เราต้องไปได้สูงกว่านี้แน่นอน
ว่าแต่การแข่งรอบต่อไป ใกล้จะเริ่มแล้วนี่นา
การแข่งนัดที่ 2 แหละ
(การคัดสรรครั้งที่ 3) (การแข่งคัดตัว 5 ต่อ 5) (การแข่งนัดที่ 2)
(มิคาเงะ เรโอะ)
ตั้งแต่ตอนนั้นที่นายไม่เลือกฉัน (มิคาเงะ เรโอะ)
ฉันเก่งขึ้นมานิดหน่อยแล้ว (มิคาเงะ เรโอะ)
ฉันมุ่งมั่นที่จะผ่านเข้ารอบอย่างเต็มที่
เพื่อที่จะได้ไล่ตามนายให้ทัน
แต่ว่า...
นายก็ยังนำหน้าฉันอยู่ดี
(นางิ เซย์ชิโร่)
เพราะงั้นฉันจะพิสูจน์ให้เห็นที่นี่ (นางิ เซย์ชิโร่)
ว่าคนที่เคียงข้างนายได้...
มีแค่ฉันเท่านั้น
โอ๊ะ
เร็วกว่าเดิมอีก
เบอร์ 10 เหรอ...
"ฉัน" จะไล่ตามเอง
ตรงนั้นสินะ นางิ
บอลและจังหวะที่นายต้องการน่ะ...
ฉันรู้ดีที่สุดแล้ว
ดีมากเลย
ไม่เห็นจะดีเลยนะ
คะ...โคตรสูง
คนที่สูงที่สุดในระดับม.ปลาย
อิชิคาริ
(อิชิคาริ ยูกิโอะ) สำหรับฉันมันต่ำไปหน่อยนะ
แย่แล้วสิ
ไปทางหมอนั่นนี่นา
(อันดับที่ 1 - อิโตชิ ริน)
เอาละ สวนกลับเลย (อันดับที่ 1 - อิโตชิ ริน)
ส่งมาดิ๊ ไอ้ขนตาล่างกากหมา
ใช้ฉันสิ ริน
(อิงาราชิ กุริมุ) "ไอ้โล้นมีประโยชน์" คือฉันนี่แหละ
มาแล้ว
บอลที่ส่งมาจากอันดับที่ 1
ตอนนี้ฉันกับอันดับที่ 1 กำลังบุกสวนกลับเพื่อไปทำประตูแล้ว
หยุดซะ อิงากุริ
ฉันจะทำให้นายเป็น "ไอ้โล้นไร้ประโยชน์" เอง
ไม่ยอมให้ผ่านไปได้ง่าย ๆ สินะ
ยังไงก็ไม่มีใครยอมส่งบอลให้ฉัน ตอนอยู่หน้าประตูหรอก
แต่ตรงนี้คือโอกาสส่งบอลจังหวะสุดท้าย
ส่งไปให้ใครดีล่ะ
เราควรตามอัจฉริยะคนไหนดี
นี่คือทางแยกแห่งโชคชะตาสินะ
อัจฉริยะคนไหนที่จะพาฉัน ไปยังเวทีต่อไปได้
มัวทำบ้าอะไรของเอ็งฟะ
เดี๋ยวปั๊ดทุบกบาลแม่ม อิงากุริ
นะโม...
ชะอ้าว...
ตกใจกลัวจนเผลอส่งให้หมอนั่นซะงั้น
ทางนี้เฟ้ย
ไอ้หัวจุก
แย่ละสิ
ข้างหลังเหรอครับ คุณหนวดแมลงสาบ
แต่ว่าก็ยัง...
(กากามารุ กิน) ถึงแบบเฉียดฉิวได้อยู่แฮะ
โอ้ เท่ฝุด ๆ
อ๊า ทำอะไรของนายฟะ
ขอดูฝีมือหน่อยสิ
อันดับที่ 5
(อันดับที่ 5 - ยูกิมิยะ เคนยู)
(ท็อป 6 อันดับที่ 1 - อิโตชิ ริน) (ท็อป 6 อันดับที่ 5 - ยูกิมิยะ เคนยู)
เลี้ยงหลบแบบกรรไกรเรอะ
เทคนิคระดับสูงที่ใช้บอล เปลี่ยนจุดศูนย์ถ่วงของคู่แข่ง
แล้วเลี้ยงบอลหนีด้วยความเร็วสูง
จนเร็วเหมือนกับระเบิด
ดวลตัวต่อตัวเหมือนอันดับที่ 1 เป็นเด็กน้อยงั้นเหรอ
พื้นฐานของฟุตบอลคือการดวลตัวต่อตัว
ถ้ามาจนถึงจุดนี้ได้ละก็
ฉันมั่นใจเลยว่า ตัวเองแข็งแกร่งที่สุดในญี่ปุ่น
น่าสนใจนี่หว่า
มาดวลกับฉันหน่อยซิ พ่อหนุ่มแว่น
ยูกิมิยะ
หมอนั่นมันเป็นนักสู้ระยะประชิด ที่อาศัยกายภาพกับความเร็วงั้นเรอะ
ถ้าของบาจิระคือ การเลี้ยงบอลด้วย "ความยืดหยุ่น"
โดยใช้เทคนิคและไอเดีย ในการหลีกเลี่ยงคู่แข่ง
ทางนี้ต่างหาก คุณคนเฉื่อย
ของหมอนี่ก็คงเป็นการเลี้ยงบอลที่ "แข็งแกร่ง"
เอาชนะด้วยกำลังและความเร็ว
นี่น่ะเหรออันดับที่ 5...
ยูกิมิยะ เคนยู
ดวลตัวต่อตัวสไตล์ราชา
ดวลตัวต่อตัวไม่ไหวหรอก เราไปประกบกันเถอะ อิชิคาริ
แกไม่ต้องมาทำเป็นสั่งฉันเลย
แต่จะทำให้ก็ได้
ใช้ฉันซะ ยูกิมิยะ
ไม่ ๆ ไม่ได้หรอก
เพราะเวลาฉันทำประตู มันแก้ปัญหาได้อย่างสงบสุขมากกว่าไงล่ะ
จะยิงกลางสนามจากตรงนั้นเรอะ
แต่มันไม่มีช่องให้ยิงเลยนะ
เตะพลาดแล้ว
ฉันเป็นคนรักสงบนะ
วิถีทำประตูแบบไหนกัน
เดี๋ยวบอลก็ตกฮวบฮาบ แล้วก็ขยับหนีออกไปข้างนอก
ไจโรชู้ตงั้นเหรอ
"ฉัน" เห็นนะ
(อาริว จูเบย์) "ฉัน" เห็นนะ
(อาริว จูเบย์) โอ้ เจ๋งเป้ง
เอ๊ะ ยังมีอีกคนนี่หว่า
ด้านบน
(อันดับที่ 6 - นางิ เซย์ชิโร่)
หนักจัง (อันดับที่ 6 - นางิ เซย์ชิโร่)
นางิ...
เฟิร์สทัชเรอะ
ไม่เลวนี่นา อันดับที่ 6
การเล่นประสานของระดับท็อปที่เหนือชั้น
กะแล้วเชียว นายน่ะ...
ไม่ใช่นางิที่ฉันเคยรู้จักแล้ว
โทษทีนะ แว่นคุง
เผลอแย่งมาซะแล้ว
ประตูแบบเมื่อกี้เราคงทำไม่ได้
การยิงประตูที่ทรงพลังด้วยตำแหน่งนั้น...
นั่นไม่ใช่การเล่นประสานแล้ว
แต่เป็นความสัมพันธ์ที่ส่งเสริมกัน จากการปะทะกันด้วยซูเปอร์เพลย์
กู้ดแทร็ป นางิคุง
ไนซ์ชู้ต แว่นคุง
ฝากตัวด้วยนะ
เอ่อ...
ยูกิมิยะ
เรียกยุกกี้ก็ได้
ระดับอย่างเราเอื้อมไม่ถึงหรอก
ฉันทำให้นายพึงพอใจไม่ได้แล้วสินะ
นางิ
สีหน้าสนุกสนานใหญ่เชียว
เป็นคนละคนกับตอนที่เคยรับบอลจากฉัน ด้วยท่าทางเฉื่อยชาเลยนี่
เจ้าบ้า
กะแล้วเชียว นายน่ะ
ไม่ใช่ของของฉันอีกแล้วสินะ
ถึงตาเราโต้กลับแล้ว
วิ่งพล่านเข้าไปซะ ไอ้หนวดแมลงสาบ
อย่ามาสั่งฉันสิ รินริน
ฉันจะใช้ชีวิตด้วยความตั้งใจของตัวเองต่างหาก
รินรินบ้านป้าแกสิ
ไอ้แมลงชาติหมา
ท็อป 6 เนี่ยอยู่คนละชั้นจริง ๆ ด้วย
เจ้าพวกนี้ครอบครองอาวุธ อันโดดเด่นเกิน 100 คะแนนเต็ม
ที่ต่อให้คนธรรมดาพยายามยังไงก็ไปไม่ถึง
ในทางกลับกันแล้ว
เราเป็นพวกเก่งรอบด้านที่มีค่าสมดุล
ต่อให้ยกระดับคุณภาพการเล่นขนาดไหน ค่าสูงสุดของเราก็หยุดที่ 99 คะแนน
ด้วยคุณสมบัติที่มีอยู่นี้
เราจะเผชิญหน้ากับท็อป 6 ยังไงดีล่ะ
ฮ่า ๆ ทางนี้เลย
ริน
รับทราบ อันดับ 1
ตัดสินใจได้เฉียบจัด
สูงฉิบ
ขออีกรอบ
สองผู้นำแห่งรัฐบาลผสมหอคอยสูง
ใครจะไปเอื้อมถึงวะ เวรเอ๊ย
ปฏิกิริยาทางเคมีของเจ้าสัตว์ประหลาดพวกนี้...
หน็อยแก ทุกรอบเลยนะเว้ย
จงใจเล็งตำแหน่งที่ฉัน เข้าไปเสือกด้วยไม่ได้แต่แรกแล้วสินะ
ฉันแค่ทำให้สนามมีประสิทธิภาพขึ้น
ฉันจะลบบั๊กอย่างแกให้หายไปเอง
ก็มาดิวะ ไอ้โปรแกรมกำจัดไวรัส
กองหน้าอันดับ 1 ของโลก
เจ้าพวกนั้น...
ไม่ต้องการอะไรนอกจากนั้นแล้ว
ไม่สิ
คนที่ไม่ตื่นเต้น กับอะไรนอกจากเรื่องนั้นน่ะ
เป็นพวกบ้าแบบน่าเหลือเชื่อเลย
หงุดหงิดว่ะ
ลุยต่อกันเถอะ
เพราอย่างนั้น...
ถึงได้ดูเปล่งประกายขนาดนี้ไงล่ะ
ต่างจากเราลิบลับ
ต่อให้พ่ายแพ้จากที่นี่แล้วกลับบ้านไป
เราก็ยังมีชีวิตต่อได้
เรโอะ
ลูกเป็นผู้สืบทอดของพ่อ
ลูกอยากได้อะไรไหมจ๊ะ
ได้ที่ 1 ของโรงเรียนอีกแล้วสิเนอะ
ลูกต้องเข้ามหาวิทยาลัยระดับแนวหน้า
แล้วเป็นนักธุรกิจชั้นนำให้ได้นะ
ไม่ได้หรอก ยอมแพ้เถอะ
ลูกเกิดมาเพื่อก้าวข้ามพ่อไปนะ
มีแต่คนที่ถูกเลือกเท่านั้น ถึงจะเป็นนักฟุตบอลได้
ลูกไม่มีทางเป็นได้หรอก
แม่ทำเพื่อลูกนะ
พ่อพูดแบบนี้ก็เพื่อตัวลูกเองนะ
เพื่อตัว...
...ของลูกเอง
ไร้สาระเป็นบ้า
ขืนกลับไปอยู่ตรงนั้น ก็เจอแต่ความเบื่อหน่ายนั่นแหละ
สิ่งที่ฉันต้องการอยู่ที่นี่แล้ว
ไม่สิ
มีแค่ที่นี่เท่านั้น
ถ้าความฝันของฉัน จะต้องสลายไปอย่างน่าสังเวช
ฉันก็จะทิ้งทุกอย่างให้หมด
แล้วกลายเป็นคนบ้าให้ดู
ไปละนะ
เดี๋ยวฉัน...
ไม่ถนัด 2 รุม 1 หรือไง ไอ้แว่น
ไม่น่ารักเอาซะเลยนะ
บอลสอง
ในเมื่อต่อให้พัฒนาไปไกลแค่ไหน
แล้วยังหยุดที่ 99 คะแนนละก็...
มาเลยเพ่
"ความเก่งกาจ" ที่เล่นทุกด้านได้ในระดับสูงนี่แหละ
คือพรสวรรค์ของเรา
จงกล้าแล้วเริ่มต้นใหม่ซะ
จะส่งมาแล้ว ไปรอหน้าประตู
ระวังจอมเฟิร์สทัชคนนั้นให้ดีล่ะ
ฉันไม่ใช่คนเก่งแบบเป็ดอีกแล้ว
จงเรียกฉันว่าคนเก่งแบบโปรซะ
เพื่อที่จะฟาดฟันกับพวกนาย
ด้วยพลังของฉันเอง
มาสิ เรโอะ
ตอนนี้แหละ ส่งเลย
ไม่ส่งให้หรอกเฟ้ย
นางิ
ไม่ส่งบอลเหรอ
เอ๋ ยิงเองเรอะ
เหมือนกับที่นายเกิดใหม่ในบลูล็อก
ฉันเองก็จะเปลี่ยนไป โดยไม่สนว่าเป็นสีอะไรเหมือนกัน
บ้าไปแล้ว
เตะพลาดเรอะ
วิถีลูกแบบนี้...
อย่าบอกนะว่าเหมือนเมื่อกี้...
เอาจริงดิ ไอ้หมอนี่
เลียนแบบยูกิมิยะเหรอ
นี่คือการเล่นสไตล์ใหม่ของฉัน
คาเมเลี่ยน(กิ้งก่า)
สุดยอด
ประตูของเรโอะเมื่อกี้
เป็นความสามารถในการก๊อปปี้ ที่ใช้ประโยชน์จากความเก่งของหมอนั่นอย่างเต็มพิกัด
นี่แหละ
คือคำตอบของมิคาเงะ เรโอะ เพื่อให้ตัวเองอยู่รอดในบลูล็อก
เอ๋...
ก็อปปี้เนี่ย...ไร้เทียมทานขนาดนั้นเลยเหรอ
ไม่หรอก ยังไงก็แค่ก๊อปปี้นั่นแหละ
ต่อให้เลียนแบบท่าคนอื่นได้เชี่ยวชาญแค่ไหน
ก็สามารถปรับใช้จริงได้แค่ 99%
ถ้าให้สู้กับต้นฉบับ ตัวท็อปฟอร์มที่เหนือกว่า 100%
ก็ไม่มีทางเอาชนะได้ง่าย ๆ หรอก
ถูกอย่างที่พูดนั่นแหละ
ถึงจะก๊อปปี้ท่าได้ แต่ก็เป็นเวอร์ชันคุณภาพต่ำกว่าต้นฉบับ
ยิ่งกว่านั้น
ทั้ง "ความเร็ว" และ "ความสูง"
ก็เป็นความสามารถ ทางกายภาพเฉพาะตัวที่เลียนแบบไม่ได้
มองไม่เห็นเลย ว่าจะรับมือแล้วโค่นอีกฝ่ายลงได้ยังไง
พูดอีกอย่างคือ...
ก๊อปปี้ของเรโอะ เป็นความสามารถใหม่ที่อยู่ในช่วงพัฒนา
(การแข่งคัดตัว) (การแข่งนัดที่ 2)
ยังสินะ
ยังไม่ถึงขั้นใช้เอาชนะท็อป 6 ได้เหรอเนี่ย
แต่เราก็มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการ ที่ควรก้าวต่อไปแล้วละ
แพ้ซะแล้วเนอะ
เรโอะ
แต่ว่า...เป็นประตูที่สุดยอดเลย
มองอาวุธของพวกคนเจ๋ง ๆ แล้วก๊อปปี้ได้เนี่ย
ดูสมเป็นคนเก่งอย่างนายเลย น่าสนใจดีนะ
แต่ว่า...
มันยังไม่พอใช่ไหมล่ะ
สำหรับฟุตบอลที่นายต้องการน่ะ
อืม
หึ
งั้นก็ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน
ดูถูกฉันแล้วรอไปเถอะ
ฉันจะกลายเป็นคนที่นายอยากไล่ตามให้ดู
เข้าใจแล้ว
ฉันจะต้อง...
คว้าสิ่งที่ต้องการมาครองให้ได้
(สมาพันธ์ฟุตบอลญี่ปุ่น)
โอ้ คุณพระช่วย อิโตชิ ซาเอะคุง
อุตส่าห์มาร่วมประชุมด้วยเหรอ
- ยินดีต้อนรับ อัจฉริยะคุง - ยินดีต้อนรับ อัจฉริยะคุง
(อิโตชิ ซาเอะ)
(ผู้จัดการส่วนตัวของซาเอะ - จิโรรัน ดาบาดี้) เดี๋ยวเถอะ ซาเอะจัง อย่าเข้าไปโดยพลการสิ
ตาลุงอ้วนกับตาลุงหน้าตาไม่มีโหงวเฮ้ง พวกนี้เป็นใครกัน
เดี๋ยวเถอะ ประธานกับผู้จัดการทีมไง
ถ้างั้นค่อยคุยง่ายหน่อย
ฉันดูวิดีโอของพวกตัวแทน ทีมชาติญี่ปุ่น U-20 มาแล้ว
บอกได้คำเดียวเลยว่า "ขยะ"
โดยเฉพาะกองหน้าเนี่ย มีแต่พวกกาก ๆ สุมหัวกันจนอยากอ้วก
(กาก) / (อ้วก) โดยเฉพาะกองหน้าเนี่ย มีแต่พวกกาก ๆ สุมหัวกันจนอยากอ้วก
ฉันตอบรับการเรียกตัวนี้ เพื่อที่จะได้แข่งกับพวกบลูล็อก
แต่ถ้าเป็นทีมระดับชมรมแบบนี้ ก็หมดเรื่องคุยแล้ว
ขอถอนตัว
นี่
- กากจนอยากอ้วกเลยเหรอ - ดูถูกทีมของฉันงั้นเหรอ
ตอนนี้ช่วยทำตัวเป็นผู้ใหญ่ก่อนนะ โฮอิจจัง
อิโตชิ ซาเอะคุง เธอไม่ถูกใจกองหน้าใช่ไหม
ถ้างั้นฉันเรียกคนใหม่มาแทนได้นะ
ไม่ว่าจะเป็นอายุเกินโควตาหรือระดับตำนาน
จะใครก็ได้สินะ
อื้ม ๆ
ถ้าเป็นคนญี่ปุ่นละก็... จะให้เรียกรามอสหรือคาซูก็ได้
ถ้าอย่างนั้น
ฉันมีไอ้บ้าในบลูล็อกที่อยากเล่นด้วยคนนึง
(บลูล็อก ช่วงทดเวลาบาดเจ็บ) บลูล็อก ช่วงทดเวลาบาดเจ็บ
(ยูกิมิยะ เคนยู / นางิ เซย์ชิโร่) (ตอนที่ 28 เหมือน)
รู้สึกว่านางิคุงเนี่ย
เหมือนสลอธเปี๊ยบเลยนะ
เห
จริงเหยอ ป๋มไม่รู้ตัวเยย
นิสัยนั้นแหละใช่เลย
กลับกันแล้ว ยุกกี้เหมือนไอ้นั่นเลย
ลิงทาร์เซียจิตวิปริต
เอ่อ...หมายความว่ายังไงเหรอ
ถ้าพูดถึงคนใส่แว่น
มันก็ยังมีซันเท็ตสึคุง ที่เคยอยู่ทีมเดียวกับนายไม่ใช่เหรอ
(ในชื่อของลิงทาร์เซียมีคำว่าแว่นอยู่ด้วย เพราะงั้นมันอาจจะฉลาดที่สุดในหมู่ลิงก็ได้)
เอ๋
ซันเท็ตสึดูไม่เหมือนลิงทาร์เซียหรอกมั้ง
ตัดสินแค่เพราะใส่แว่นเนี่ย เล่นง่ายไปปะ
เอ๋ แล้วใช้เกณฑ์ตัดสินแบบไหนล่ะเนี่ย
จะ...จริงด้วยแฮะ
งั้นเรโอะคุงล่ะ
อืม...เรโอะคงเป็นกิ้งก่ามั้งนะ
อ๋อ ฉันนึกภาพออกเลย
ก๊อปปี้ ๆ
อาริวคุงเหมือนตั๊กแตนกิ่งไม้เลยว่าไหม
งดงาม
อ๋อ ตั๊กแตนงดงาม
ถ้างั้นอิซางิก็...
เหมือนตัวด้วง
ไอ้ขยะ
เพราะทรงผมแบบนั้นสินะ
บะโรคงเหมือนพญากอริลลามั้งนะ
ไอ้กากเอ๊ย
หน้าคล้ายเลยนี่นา
อ๊ะ แล้วโทคิมิทสึก็เป็นกอริลลาตัวเมีย
เจี๊ยก
ให้คู่กับบะโรคุงไปเลย
(อิโตชิ ริน)
ถ้างั้นนะ ๆ (อิโตชิ ริน)
รินคุงล่ะ (อิโตชิ ริน)
เอ๊ะ (อิโตชิ ริน)
หมอนั่น...
หืม
ปีศาจเฮโดร่า
หนึบหนับ หนึบหนับ
อ๋อ สิ่งมีชีวิตน่าเศร้า ที่เกิดจากการทดลองผิดพลาดสินะ
ใช่แล้ว ถ้าจับก็จะกลายเป็นพิษแหละ
หนึบหนับ หนึบหนับ
แกว่าใครเป็นปีศาจเฮโดร่าวะ
ซวยแล้ว
อีกอย่าง อิซางิไม่ใช่ด้วงสักหน่อย
ไอ้ต้นอ่อนสองแฉกนั่น ทำให้เหมือนหนอนที่ถูกนกคาบไปกินต่างหาก
ได้จังหวะอยู่แล้วเชียว ไอ้อัจฉริยะ
อ๋อ จริงด้วยแฮะ
สมกับเป็นอันดับ 1
เลิกเล่นอะไรพรรค์นี้เถอะ
ไม่มีใครได้ประโยชน์เลย