‫« آنچه در سریال قتلی در آنسوی دنیا اتفاق افتاد »
‫من دوربینِ زنگ در رو هک کردم.
‫فکر می‌کنی نمی‌دونم؟
‫اینجا کنفرانسِ هکرهاست.
‫واضح ـه که به ایسلند اومدم
‫تا بیل فرا رو ببینم.
‫خواهرم یه سنجاقِ نقره‌ای ‫روی صندلی عقب پیدا کرد.
‫احتمالاً این برای قربانی قبلیش ـه.
‫می‌دونستی وقتی لی توی فلوریدا بود
‫بیل این اطراف بودش؟
‫با هم رابطه داشتین؟
‫نه، فقط یه بار سکس کردیم.
‫کی اینجا بیل رو می‌شناسه؟
‫فکر کنم روهان.
‫از سال 2006 به بعد ‫هیچ اطلاعاتی
‫از روهان راوجیت وجود نداره.
‫و از کشتیِ «آخرین شانس» از سال 2006 به بعد ‫هیچ اطلاعاتِ ثبت شده‌ای
‫- توی پایگاهِ اطلاعاتیِ دریانوردی نبوده. ‫- مراقب باش دختر
‫ اونا دارن یه چیزی رو ‫این وسط پنهان می‌کنن.
‫هر اتفاقی که اینجا میفته
‫به شدت محرمانه است
‫اونها کارکن‌هایی رو می‌خوان ‫که حرفی نمی‌زنن.
‫تو سرِ صحنه‌های جرم بزرگ شدی.
‫و پیش خودت فکر می‌کنی ‫اینم یه صحنه‌ی جرم ـه.
‫- ولی نیست ‫- دستی رو که ممکنه بهت غذا بده رو
‫گاز نگیر!
‫ما یه نقشه‌ای داشتیم.
‫ولی بیل از یه راز پرده برداشت.
‫فکر کنم بدونم از چه رازی پرده برداشت.
‫- روهان؟
‫نبض نداره.
‫اون مُرده.
‫تاد.
‫همه رو ببر زیرزمین.
«قتلی در آنسوی دنیا» «اسرار خانوادگی- قسمت چهارم»
«امپایر بست تی وی تقدیم میکند» دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال به صورت سافت ساب و هارد ساب پارسی ..:::EmpireBestTV.Com:::.
«ارائه ای از مونت مووی» :.: MontMovie.Net :.: مـونـت مـووی در تلگرام و اینستاگرام @MontMovie
‫چیزی نیست. چیزی نیست
‫فقط داریم میریم طبقه‌ی پایین. ‫چیزی نیست.
‫همگی، از این طرف بیاید.
‫- داریم میریم یه جای امن، باشه؟ ‫- لطفاً بیاید
‫بیا رفیق. ‫زود باش. یالا.
مریم صرافها و عرفان طبرسی :مترجمان @ErfanTabarsiOfficial & @maryamsarafha
‫- برمی‌گردم ‫- وایسا، وایسا، وایسا
‫- برنامه چیه؟ ‫- تاد می‌خواد موقعیت رو بررسی کنه
‫وقتی که برگرده ‫اونموقع یه برنامه داریم.
‫تقصیر من ـه.
‫- من دعوتش کرده بودم ‫- این حرفو نزن
‫یه نفس عمیق بکش!
‫یکی اومده اینجا ‫تا هممون رو دونه به دونه بُکشه؟
‫- ما هنوز نمی‌دونیم چه بلایی سرِ روهان اومده ‫- درست میگه
‫اون تلو تلو خوران اومد سمتِ بار ‫و داشت قفسه سینه‌اش رو می‌گرفت.
‫انگار بهش حمله قلبی دست داده بود.
‫عه، جداً؟
‫اگه اون یارو سکته کرده ‫پس ما برای چی شش طبقه اومدیم زیرِ زمین
‫توی یه اتاقِ سیمانی؟
‫من می‌خوام بدونم نظرِ داربی چیه.
‫به نظرم سکته کرده.
‫البته نه! ‫فکر می‌کنم...
‫علتش نارسایی قلبی باشه.
‫روهان بهم گفته بود ‫از دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب استفاده می‌کنه.
‫فکر کنم چند سال پیش عمل کرده بوده
‫و تمام دستگاه‌های تنظیم کننده ضربان ‫از سالِ 2011 به بعد، به صورت بی‌سیم کار می‌کنه.
‫پس دستگاهِ تنظیم کننده‌ی ضربانِ روهان ‫هک شده بوده.
‫عه، ببخشیدا ‫ولی من نگرفتم چی شد.
‫خب ماریوس داشت دنبالِ روهان می‌گشت.
‫می‌خواست بهش بگه که
‫یه تماسِ فوری از طرفِ ‫شرکتِ «هارت فرانت» داشته.
‫اونها دستگاهِ تنظیم کننده ضربان می‌سازن؟
‫اونها این دستگاه‌ها رو ‫به تعدادِ زیادی تولید می‌کنن.
‫حدس می‌زنم زنگ زده بودن تا بهش هشدار بدن که
‫دستگاهِ تنظیم کننده‌ی ضربانش هک شده.
‫اصلاً همچین چیزی ممکنه؟
‫- آره ‫- پس میشه از این طریق، آدرسِ آی‌پی طرف رو
‫- پیدا کنیم، مگه نه؟ ‫- به این آسونیا نیست
‫نیاز به دانشِ تخصصی ‫سخت افزارِ فرکانس‌های رادیویی دارید
‫یا باید تغییراتی توی سیستمِ رصدگرِ خانگی ‫دستگاهِ تنظیم کننده‌ی ضربانش بدید.
‫خب، پدرِ من ‫یکی از این رصدگرا تو خونه داشت.
‫بیمارستان‌هام ازشون دارن.
‫ولی من شک دارم که ‫روهان اون رو با خودش آورده باشه.
‫ایوا؟
‫ما که از اونا نداریم، مگه نه؟
‫توی بخشِ پزشکیِ هتلمون؟
‫داریم.
‫معمولاً می‌ذاشتمش توی کمد.
‫ولی امروز ‫وقتی رفتم اونجا
‫یکی اون دستگاه رو در آورده بود.
‫زده بودش به برق و روشنش کرده بود.
‫خب؟
‫پلیس بخاطرِ اینکه داره توفان میشه ‫نمیتونه بیاد اینجا.
‫حداقل 48 یا شاید 72 ساعت دیگه طول می‌کشه.
‫مشکلی نیست.
‫برای موندن توی اینجا بخاطر بارشِ برفِ زیاد آمادگی داریم. ‫اینجا از این اتفاقا زیاد میفته.
‫- علت مرگش چی بود؟ ‫- امدادگرامون تایید کرد که
‫به احتمالِ زیاد سکته کرده.
‫ماریوس، تو با شرکتِ «هارت فرانت» حرف زدی؟
‫- جداً؟ ‫- بیخیال
‫چرا نمی‌تونیم الان بریم؟
‫توی اونجایی که توفان زودتر بهش رسیده بود
‫الان بهمن اومده.
‫ماموریتِ بخشِ امنیتیت ‫توی شهرِ سیکلوفیوذور چی؟
‫اگه آسمون همینجوری باشه
‫و جاده‌هام غیر قابلِ تردد باشن ‫اونا برامون چیکار می‌تونن بکنن؟
‫اندی کدوم گوریه؟
‫داره سعی می‌کنه توی یه جای امن ‫اوضاع رو درست کنه.
‫اندی تنها آدمِ با ارزشِ اینجا نیستا!
‫شماها نمی‌تونین ما رو ‫توی این اتاقِ کوفتی نگه دارید.
‫معلومه که نمی‌تونیم.
‫فقط می‌خوایم امنیت همتون رو تضمین کنیم
‫وای، چقدر هم تا الان... ‫توی این زمینه فوق العاده بودید!
‫اوه، فهمیدم.
‫از نظر خودتون دارید اون رو ‫در مقابل ما تو امنیت نگه می‌دارید.
‫با جسدِ روهان چیکار می‌کنین؟
‫فکر کنم باید انتقالش بدیم ‫به یکی از سردخونه‌های آشپزخونه که جا داره
‫نه، نه، نه ‫لطفاً اینکار رو نکن.
‫اگه اینکار رو بکنین ‫مدارکِ ارزشمندی که
‫قابل ردیابی هست رو از بین می‌برید.
‫یعنی، اگه قراره تا 72 ساعت دیگه ‫کسی جسدش رو بررسی نکنه
‫باید بذارید من جسدش رو بررسی کنم.
‫من می‌تونم همه چیزو درباره‌اش بنویسم ‫و اونها رو به پزشک قانونی بدم.
‫- امان از نوجوونای نسلِ جدید ‫- دیوید!
‫اون که جزو نوجوونای نسلِ جدید نیست، لاشی
‫من از نسلِ جدیدم. ‫اون...
‫حالا هرچی ‫جزو بچه‌هایِ لعنتیِ خوره‌ی اینترنت ـه.
‫تا زمانی که پلیسِ اینترپل نرسه ‫کسی هیچ جسدی رو بررسی نمی‌کنه.
‫بابا مگه کتابِ «سالارِ مگس‌ها» ـست؟ ‫(این کتاب نمادی از فروپاشیِ یه جامعه و وحشی شدن آدما توی شرایط خاص ـه)
‫- همه‌چیز مرتبه ‫- نقشه‌ی هوشمندانه‌ای ـه، مگه نه؟
‫که چند تا از بزرگترین رقبات ‫و بدترین منتقدات رو
‫توی یه جای دور افتاده جمع کنی
‫بعدش وقتی یه توفانِ وحشتناک گرفت ‫یکی یکی بزنی بُکشیشون.
‫میلیاردرِ دست و دلبازمون
‫- انگار فرصتای جدیدی گیرش اومده * ‫- تلفنم رو بهم پس بدید ‫(منظورش اینه موقعیت پیدا کرده رقیباشو حذف کنه)
‫می‌دونی الان واقعاً چی می‌خوایم؟ ‫ما الان...
‫یه تلفنِ ماهواره‌ایِ کوفتی لازم داریم ‫می‌فهمی؟
‫ما اینجا زندانی نیستیم. ‫نمی‌تونی ما رو اینجا نگه داری. همین حالا بده!
‫گوش کنین. ‫تیم امنیتی، کارشون تموم شده.
‫می‌تونیم با خیال راحت بریم طبقه‌ی بالا
‫ولی همتون توی اتاقتون حبس می‌شید.
‫غذاتون رو براتون میارن اونجا!
‫به محض اینکه بفهمیم کی گروه امداد می‌رسه
‫و کی می‌تونیم از اینجا خارج بشیم ‫به شما هم اطلاع میدیم.
‫این اتفاقات رو پشت سر می‌ذاریم. باشه؟
‫همه با هم.
‫ببخشیدا ولی چطوری قراره با هم ‫از این اتفاقات بگذریم؟
‫ما که نمی‌دونیم کی اینکار رو کرده!
‫دلیلش رو نمی‌دونیم ‫و نمی‌دونیم کارش تموم شده یا نه!
‫اندی اینجوری خواسته!
‫کسی رو برای گشت‌زنی مامور می‌کنین دیگه؟
‫البته.
‫بعد از اینکه مهمون‌هامون به اتاقاشون برن ‫گشت‌زنی می‌کنیم.
‫شب بخیر.
‫و متاسفم شان ‫باید لپ‌تاپت
‫یا آیپدت ‫و هر وسیله‌ی الکترونیکی که داری، رو بهم بدی.
‫شوخی می‌کنی؟
‫ممنونم.
‫من حلقه‌ام رو ندارم.
‫عه، آره.
‫وسایلِ الکترونیکیت!
‫به هرحال تا بعد از توفان، اینترنتا قطع ـه.
‫- میشه یه لحظه بیام تو؟ ‫- از وی استفاده می‌کنی یا ایمکس؟ ‫(برنامه‌ی ویرایشگرِ متن برای هک کردن)
‫چی؟
‫یه مسئله‌ی مربوط به هکرهاست.
‫اگه با تمام وجودت به این واکنش ندی
‫پس یعنی اصلاً هکر نیستی!
‫پس تو قاتل نیستی! ‫آره، بیا تو!
‫ببخشیدا ولی وی‌مکس چی بود گفتی؟
‫ایمکس! ‫یه ویرایشگرِ متن و کد ـه!
‫وقتی بخوای برای کامپیوترت کدی بنویسی ‫و هک کنی
‫یا باید طرفدارِ دو آتیشه‌ی ‫ویرایشگرِ وی باشی یا ایمکس!
‫یه کل‌کلِ قدیمی بینِ طرفدارای ‫دو تا برنامه‌ی محبوب ـه.
‫بگذریم، چی می‌خوای؟
‫یه معذرت خواهی بهت بدهکارم.
‫تو حس کرده بودی ‫یه چیزی این وسط اشتباه ـه وقتی که بیل مُرد
‫من تو دلم حس می‌کردم که حق با توئه!
‫واقعاً میگم ‫ولی بهش توجهی نکردم.
‫چون تو....زیادی جوونی!
‫و البته اینکه دخترم
‫و اینکه دختری!
‫اوهوم.
‫متاسفم داربی.
‫واقعاً میگم.
‫اگه وقتی گفتی بیل به قتل رسیده ‫من پشتت بودم...
‫ممکن بود الان توی همچین شرایطی نباشیم.
‫ولی الان اینجام.
‫اگه می‌خوای جسد روهان رو ببینی ‫من می‌تونم کمکت کنم!
‫چطوری می‌تونی کمکم کنی؟
‫من زمان زیادی رو کنار اندی بودم ‫وقتی داشت این ساختمون رو می‌ساخت.
‫می‌دونم چجوریاست. ‫نحوه‌ی عملکردِ امنیتِ ساختمون رو بلدم.
‫تاد چی میشه؟
‫گور بابای تاد.
‫گور باباش!
‫اندی چی؟
‫اونم باید به حرفات گوش می‌داد.
‫داری میای، اینجوری دیدِ دوربین‌ها رو بگیر!
‫من ناهار خوری و طبقه‌ی دوم رو می‌گردم
‫- توام طبقه‌ی اول رو بگرد ‫- بیا بریم
‫دریافت شد.
‫من آشپزخونه رو می‌گردم.
‫تو برو سمتِ لابی.
مریم صرافها و عرفان طبرسی :مترجمان @ErfanTabarsiOfficial & @maryamsarafha
‫مــوــنــــت مـو.وی ر.و سـر.چ کـن
‫کی این بلا رو سرت آورده روهان؟
‫می‌بینی؟
‫خودشه.
‫تویِ قسمتِ ترقوه‌اش یه برش داده شده.
‫توی بدنش، تراشه الکترونیکی گذاشتن.
‫هک کردنِ این چجوریه؟
‫خب، هکر بروزرسانیِ نرم‌افزارش رو ‫توی فضای ابری اپلود می‌کنه.
‫و دستگاهِ تنظیم کننده‌ی ضربان ‫الگویی از
‫شوک‌های کشنده‌ای که به قلب باید وارد بشه رو ‫دانلود می‌کنه
‫خدا جون!
‫آره، خیلی وحشتناکه.
‫این یه دستگاهِ پیام رسان ـه.
‫روهان بهم گفته بود ‫اون و بیل یه نقشه‌هایی دارن.
‫و دقیق نمی‌دونم نقششون چی بوده ‫ولی...
‫یه شب من روهان رو بیرونِ هتل تعقیب کردم
‫از این دره تا دمِ یه پرتگاهی رفت
‫و شروع کرد توی تاریکی علامت دادن.
‫و یکی هم در مقابل بهش علامت داد.
‫یعنی چی!
‫فکر کنم اینجا یه اتفاقاتی در جریان ـه
‫که ما خیلی چیزی ازش نمی‌دونیم.
‫پس باید بفهمیم کی داشته بهش علامت میداده
‫- توی این برف و بوران؟ ‫- من توی تاریک‌ترین بخشِ ماه
‫توی دمای منفیِ 175 درجه سانتیگراد راه رفتم!
‫پس از پسِ یه توفانِ برفیِ کوفتی هم بر میام.
‫عالیه.
‫اینا چیه؟
‫لباس‌های مخصوصِ شرایطِ جوی بد ‫و بحرانیِ زمین!
‫شبیه لباسِ فضانوردهاست
‫اندی اینها رو برایِ زمانِ ‫قرار گرفتن مقابل تشعشعات
‫یا مسمومیت‌های بیوشیمیایی طراحی کرده.
‫توی ایسلند به سمتِ غرب می‌رود! ‫این توفان...
‫رسماً برای زمانِ تموم شدنِ دنیاست!
‫امشب در هر ساعت ‫دو تا چهار اینچ برف می‌بارد.
‫این اَبَرتوفان ‫قبلاً به شهرِ ریکیاویک رسیده.
‫حدوداً سه ساعت وقت داریم.
‫- باید یکم بجنبیم ‫- کاهش دما...
‫اختلال بزرگی ‫در سفرهایِ سرتاسرِ اروپا به وجود آورده.
‫- ده‌ها پرواز... ‫- کنارِ اون رودخونه...اونجاست
‫روهان از طریقِ اونجا از دره رد شد
‫بعد رسید به اون پرتگاه ‫و به سمتِ جنوبِ شرقی علامت میداد.
‫اگه الان راه بیفتیم ‫می‌تونیم قبل از اینکه توفان بشه
‫- بریم اونجا و برگردیم ‫- این بوران ا ز سمتِ قطبِ شمال است.
‫و اگه بفهمیم روهان به کی داشته علامت میداده
‫شاید بتونیم بفهمیم اون و بیل ‫چه نقشه‌ای داشتن
‫برخی کشورها ‫همچون آلمان و فرانسه
‫دارن با این توفانِ وحشتناکِ برفی ‫و این بوران سر و کله می‌زنن.
‫امدادگران به مردم هشدار دادن که ‫از خانه‌هایشان بیرون نیان.
‫می‌تونم تنهایی برم ‫هرچی پیدا کنم، میام بهت میگم.
‫ترجیح میدم توی اتاقم منتظر کسی نمونم
‫که بیاد و توی خواب بهم مورفین تزریق کنه.
‫خوبه.
‫خودشـه.
‫پس، همه مظنون به حساب میان؟
‫همون‌طور که اندی گفت، ‫این اساساً کنفرانسِ هکرهاست.
‫همین اطرافـه.
‫ولی به بیل مورفین تزریق شده بود.
‫این که هک نیست.
‫نه، ولی هر کی که بیل رو به قتل رسونده
‫می‌دونسته چطور پروتکل امنیتی هتل رو بشکنه
‫و خودشـو از فیلم حذف کنه.
‫و این کار هک کردنـه.
‫خب، لو می انگیزه‌اش از همه قوی‌تره،
‫چون‌که جنون مصنوعیِ بیل
‫هدفش زمین زدنِ شهرهای هوشمند بود.
‫اصلاً چرا لو می دعوت شده؟
‫فکر می‌کردم کارش مستقیماً ‫رقیبِ کار اندی حساب می‌شه.
‫اندی کارشـو بی‌همتا می‌بینه.
‫از دیوید حس بدی می‌گیرم.
‫اگه دیوید می‌خواست کسی رو بکشه، ‫لی رو می‌کشت.
‫چرا؟
‫چون‌که اون تمرکز اندی رو از دیوید دزدید.
‫اون لحظه‌ای که لی حامله شد،
‫دیگه تنها چیزی که اندی براش مهم بود ‫تشکیل خانواده‌اش بود.
‫زومر زندگیشـه.
‫اینجا.
‫روهان اینجا انجامش داد.
‫درخواست کمک؟
‫آره.
‫کد مورس خیلی از مد افتاده.
‫آره، بابای بعضی‌ها واسشون ‫داستان قبل خواب می‌خونه،
‫ولی بابای من کد ارتشی بهم یاد داد.
‫خنده‌داره. ‫بابای منم بهم کد مورس یاد داد.
‫یه اخترشناس بود. ‫توی نبرد خلیج جنگید.
‫الان کجاست؟
‫وقتی 13 سالم بود توی پارکینگ با ‫گازِ ماشین خودشـو خفه کرد و مرد.
‫خداوندا. این خیلی ریدمانه.
‫آره. واقعاً وضع ریدمانی بود.
‫مردم همیشه از این حرف می‌زنن که
‫زن بودن تو این دنیا چقدر وحشتناکـه، ‫و واقعاً هم وحشتناکـه.
‫به تو که لازم نیست بگم.
‫دیگه خودت داری استخون‌هاشونـو پیدا می‌کنی.
‫ولی مردا هم بد آوردن.
‫سختـه تبدیل به یه قاتل بشی
‫وقتی فقط می‌خواستی به ستاره‌ها نگاه کنی.
‫فکر کنم باید بریم اونجا.
‫فکر می‌کنم بیل اولین شبی که اینجا بود ‫از یه چیزی پرده‌برداشت.
‫یه راز. فکر کنم سر همینم دیر اومد سر شام.
‫برای همین رفتارش اون‌قدر عجیب شده بود،
‫و برای همین ازم خواست برم اتاقش.
‫واقعاً نیاز داشت حرف بزنه.
‫خب حالا فکر می‌کنی چه رازیـه؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی باید به هر نقشه‌ای که دارن مرتبط باشه.
‫به علامتی که روهان داد.
‫این بیرون هیچی نیست.
‫طناب می‌ره تو آب.
‫آخرین شانس.
‫این اسم قایقِ روهانـه.
‫- یه زودیاکـه. ‫- زودیاک چیـه دیگه؟
‫یه قایق بادی که باهاش می‌ری به کشتی‌ای برسی
‫که انقدر بزرگـه که نمی‌تونه بیاد به ساحل.
‫احتمالاً عجله هم داشته که ‫قبل توفان، بره سمت جنوب.
‫روهان دیشب وارد اتاقش نشد.
‫قایق هم که رفته بود تو آب.
‫باید بریم.
‫زود باش بیا بریم.
‫روهان علامت داد ‫«یکی مُرد، بقیه‌ی مأموریت هنوز مونده»
‫به نظرم انگار یه آدم از دست دادن. بیل رو.
‫نقشه این بود که ادامه بدن.
‫آره، ولی مأموریتی که باید ادامه می‌دادن چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫آخ، لعنتی.
‫چیـه؟
‫موتوره.
‫- کیر توش. ‫- موتور؟
‫توی موتورِ برف‌رو گرفتگی ایجاد شده.
‫هان؟
‫گوش کن چی می‌گم، تو این ‫لباس‌ها چیزیمون نمی‌شه، باشه؟
‫- خیلی دور نیستیم. ‫- باشه.
‫منـو ببین. ولی باید پیاده بریم.
‫- پیاده؟ ‫- آره.
‫بجنب. بریم. بدو.
‫نزدیکم بمون.
‫صبر کن. اون...
‫کیوسکِ نگهبانیـه.
‫اون همون چیزیـه که فکر می‌کنم؟
‫خیلی‌خب.
‫حالا فقط سوئیچ لازم داریم.
‫یه شبکه‌ی عیب‌شناسِ خودروئه.
یعنی هک می‌کنی؟
‫منم توی کار با سیگنال‌های ‫کامپیوتری ماشین یه چیزایی بلدم.
‫باشه.
‫یخ شفاف زیاده ها.
‫- مطمئنی بهتر نیست پیاده بریم؟ ‫- نه.
‫توی این توفان نه.
‫پس، به‌نظرت چیزی که بیل ازش ‫پرده‌برداشت، به اندی مرتبطـه؟
‫نمی‌دونم.
‫فقط به‌نظرم عجیبـه.
‫آخه می‌گم، چرا اندی توی اتاق امن نبود؟
‫تحقیر شده.
‫بدش میاد کنترل از دستش خارج بشه.
‫ولی آخه، اصلاً چرا باید ‫اتاقی امنی درکار باشه؟
‫یا این لباس‌های آب و هوایی؟
‫اینجا واقعاً چیـه؟
‫اندی پروژه‌های اقلیمی زیادی راه اندازی کرده.
‫فکر می‌کنه بحرانی که برای سال 2050 ‫برنامه‌ریزی شده، زودتر می‌رسه.
‫خیلی زودتر.
‫می‌خواد واسش آماده باشه.
‫چرا این اطلاعات رو در اختیار مردم قرار نداده؟
‫مردم که به حرفش گوش می‌دن.
‫اگه سوار هواپیمایی باشی که داره سقوط می‌کنه،
‫آیا واقعاً یکی از خلبانان باید بهت بگه
‫که چند دقیقه تا برخورد مونده؟
‫مخصوصاً اگه هیچ‌کاری از دستت بر نیاد؟
‫صدها میلیون آدم قراره بمیرن.
‫- میلیون‌ها نفر الانشم دارن می‌میرن... ‫- به‌نظرم یه کارایی هست که بتونین بکنین.
‫می‌تونین کمتر گوشت بخورین، ‫می‌تونین دیگه با ماشین رانندگی نکنین.
‫آره، همه اینایی که گفتی خوبن.
‫ولی باید یه چیزِ خیلی بزرگ‌تر ‫و سریع‌تر از این حرفا باشه.
‫پول خیلی زیادی توی زغال‌سنگ، ‫نفت و کشاورزی صنعتیـه.
‫هیچ‌کس حاضر نیست قیدِ منفعتِ اینا رو بزنه.
‫و همه‌شونم فکر می‌کنن ‫تکنولوژی قراره نجات‌شون بده.
‫خب، پادشاه تکنولوژی نظرش چیـه؟
‫که همه‌شونـو... نجات نمی‌ده.
‫اینـو بهت می‌گم، ولی اگه ‫زنده از اینجا خلاص بشیم
‫نمی‌تونی به کسی بگی.
‫خزانه‌های صنعت رانسن خالی شدن.
منابع مالیش برای برنامه‌ی فضاییش
‫به‌طور کامل ته کشیده.
‫اندی منـو نمادِ کارزارِ ‫یه روابط عمومیِ بی‌پول و توخالی کرده.
‫فکر نکنم کسی رو بفرسته فضا.
‫فکر کنم داشته سرمایه‌ها رو ‫برای یه کار دیگه استفاده می‌کرده.
‫احتمالاً داشته میاورده اینجا، ‫ولی دلیلشـو نمی‌گه.
‫ما هم حرفی نمی‌زنیم.
‫ایکاش اون شب می‌رفتم اتاق بیل.
‫اون‌وقت همه‌چیزو بهم می‌گفت.
‫تو روحش.
‫نه...
‫آخ.
‫گمونم امروز بفهمیم ‫این سنجاقِ کارمن پرزه یا نه.
‫ساعت 11 با سو توی سردخونه قرار داریم.
‫منـو می‌بری قهوه بخوریم؟
‫اینا همون دو نفری‌ان که ‫درباره‌شون بهت می‌گفتم.
‫دیروز پیدا شد،
‫پس مرسی که اومدین ‫قضیه رو برامون جمع و جور کنین.
‫سو می‌گه سوابق دندانپزشکیش رو دارین.
‫عه، آره. بفرمایین.
‫این همون دختریـه که دنبالشین.
‫شرمنده. فقط دارم به خانواده‌اش فکر می‌کنم.
‫دخترشون بالاخره می‌ره خونه.
‫تو هرگز تسلیم نمی‌شی، سو.
‫نه، فقط به خاطر من نیست.
‫یه‌سری‌هامون توی اینترنتن.
‫همه‌مون بهم وصلیم. ‫این دو نفر
‫یه سنجاق کوچیک از یکی ‫از نجات‌یافته‌ها پیدا کردن.
‫و اون مال کارمن پرزه.
‫بگذریم.
‫- بهت مدیونم، سم. ‫- تو هیچ دینی بهم نداری.
‫اگه بخوای کارمـو مجانی انجام بدی، ‫منم فقط ازت تشکر می‌کنم.
‫می‌دونین کنار جنازه
‫چیزی پیدا کردن یا نه؟
‫عه چرا، یه کیسه مدارک اون‌طرفـه.
‫بقایای لباس و مو.
‫داربی.
‫وای خدای بزرگ.
‫نقره پیدا کردن.
‫«ای. بل»؟
‫باشه، پس اون عکس‌های حلقه‌ی نامزدی رو
‫به محض این‌که دخترمـو
‫از کلاس کاراته‌اش بردارم، آپلود می‌کنم.
‫حسابی تحت‌تأثیر قرار گرفتم که شما دو تا
‫از پشت کامپیوتر پا شدین ‫و دنباله‌ی این سرنخ رو گرفتین.
‫خیلی به یاد موندنیـه که امروز ‫کارمن پرز رو پیدا کردیم.
‫آخ، آفیت باشه. سرما خوردی؟
‫نه، من سندرومِ عطسه‌ی واکنش به نور دارم.
‫بروزِ واکنش چشمیِ برجسته‌ی ژن غالبِ اتوزوم.
‫وقتی از تاریکی میام تو روشنایی ‫عطسه می‌کنم.
‫- داری دستم می‌اندازی، بیل. ‫- نه بابا، جدی می‌گم.
‫ژنتیکیـه. ‫بابام هم اینـو داره.
‫آخی.
‫بیا. پس اینا رو بخور، عزیزدلم.
‫- آخ مرسی، سو. ‫- فردا بهت زنگ می‌زنم.
‫خیلی‌خب، آره. به‌نظر خوب میاد.
‫خداحافظ، دخترکِ ساکت.
‫- ممم. ‫- خدافظ.
‫- مراقبت کن، سو. خدافظ. ‫- خدافظ سو.
‫می‌دونی، می‌تونیم ازش بپرسیم.
‫نه، داربی.
‫قطعاً می‌ذاره رو مبلش بخوابیم.
‫خانواده‌اش خوششون نمیاد
‫که تا دیروقت بیدار می‌مونه ‫و روی مُرده‌ها تحقیق می‌کنه.
‫عمراً... دلشون نمی‌خواد اونجا بمونیم.
‫خب، راه نداره یه شب دیگه ‫تو این سگ‌پدر بخوابم.
‫ایده‌مـو که اصلاً نشنیدی.
‫ایده‌ات چیـه؟
‫بهم اعتماد داری؟
‫ابداً.
‫[ مسافرخانه‌ی بیگ هورن ]
‫می‌تونم کمک‌تون کنم؟ ( میلرها )
‫ممنون.
‫خب، ببین چی‌کار می‌کنم.
‫چیـه؟
‫بیل؟ چی... داری چی‌کار...
‫داری چی‌کار... چی... بیل؟
‫چه غلطا؟
‫باشه.
‫سلام، مرد.
‫- عه... ‫- گوشی.
‫شرمنده، کلید رو تو اتاق جا گذاشتیم.
‫اتاق 115.
‫اسم؟
‫عه، میلر؟
‫- ایناهاشش، پسرم. ‫- مرسی. مرسی، مرد. بریم.
‫- ممم. ممم. ‫- ممم.
‫- هی، تو بچه می‌خوای؟ ‫- چی؟
‫کلاً می‌پرسم، بچه می‌خوای؟
‫- کلاً می‌گم، من... ‫- توی آینده؟
‫- واقعیتش هیچ‌وقت بهش فکر نکردم. ‫- نه؟
‫- احتمالاً نه. ‫- باشه.
‫- تو چی؟ ‫- آها چرا.
‫یعنی، حداقل هفت تا بچه می‌خوام.
‫- حداقل هفت تا؟ ‫- آره، چرا که نه؟
‫دبیرستان که بودم، مامانم عادت داشت بره دیدن
‫رمالی به اسم فِی وینتر.
‫نه، عمراً اسمش «فی وینتر» بوده باشه.
‫به خدا قسم می‌خورم.
‫ولی به مامانم گفت، ‫گفتش که، عه،
‫گفت فقط یه بچه خواهم داشت...
‫- باشه. ‫- و با کسی بچه‌دار می‌شم
‫که فقط یه بار خوابیدم.
‫- به این‌جور خزعبلات باور داری؟ ‫- نه، البته که نه.
‫واسه همینم هفت تا بچه می‌خوام.
‫این اتاق ماست.
‫یه اتاقِ کوچیکـه.
‫- وای. ‫- جونمی‌جون.
‫- آها، جونمی‌جون. ‫- آره. این عالیـه.
‫یوهو!
‫- آخ نه. وای لعنتی. ‫- وای لعنتی.
‫آخ، ریدم توش. آخ.
‫- طوری نیست. ‫- وای خدا. نه، کار میلرها بود.
‫کار میلرها بود.
‫دیگه ما شدیم میلرها.
‫خدایا.
‫وای، مرد.
‫می‌دونی، قرار نیست اینـو زیاد بگم،
‫پس پررو نشو، ‫ولی کار خیلی زیرکانه‌ای بود.
‫- جدی؟ ‫- آره بابا جدی.
‫کار خیلی زیرکانه‌ای بود.
‫آهنگ: How Glad I Am ‫خواننده: Nancy Wilson
‫هی، سلیقه‌ی موزیکت خوبه.
‫این عه، دموده شده، ولی حال می‌کنم.
‫مال مامانمـه. آی‌پاد اونـه.
‫- موزیک اونـه. ‫- عه جدی؟
‫آره.
‫باشه حالا. آروم.
‫داریم جشن می‌گیریم دیگه؟ ‫امروز کشف بزرگی داشتیم.
‫آره، داشتیم.
‫تا حالا به فکرت زده بیفتی دنبالش؟
دنبال مامانت؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫خیلی خوب با هم پرونده‌ها رو حل می‌کنیما.
‫حس می‌کنم می‌تونیم به راحتی پیداش کنیم.
‫چرا دنبال کسی بگردم که ولم کرد؟
‫تازشم، خودش می‌دونه کجا زندگی می‌کنم.
‫صحیح.
‫فکر کنم داریم می‌رسیم به ته ماجرا.
‫ماجرای...؟
‫این پرونده دیگه.
‫آخه می‌گم ببین، همه‌ی گمنام‌های ناشناسی ‫که نقره داشتن رو پیدا کردیم،
‫و حتی اگه جسدی هم باشه که پیدا نکردیم،
‫اجسادی که توی سایت نِیم‌آس ‫وارد نشدن، یعنی می‌گم...
‫چیه؟
‫شاید دیگه جسدی نمونده.
‫شاید این حلقه مال اولین قربانیش بوده.
‫آره، شاید.
‫یعنی می‌گم، ممکنه برسونتمون به اون، بیل.
‫ممکنه یه‌راست ببرتمون سمت اون.
‫ولی چطور؟
‫خب...
‫قاتلین سریالی رو سخت می‌شه پیدا کرد، درسته؟
‫چون‌که قربانیان‌شون اشخاص غریبه‌ان.
پس هر چقدرم که
‫بری دنبال آشناهای قربانیان، ‫هیچ ارتباطی پیدا نمی‌شه.
‫هر چقدرم که اسرار خانوادگی رو شخم بزنی،
‫هیچی گیرت نمیاد.
‫ولی...
‫اولین جانی که یه قاتل سریالی می‌گیره،
‫معمولاً مال کسیـه که می‌شناسه.
‫- پس مزه‌اش می‌ره زیر زبونش. ‫- می‌شه راجع‌به یه چیزِ دیگه حرف بزنیم؟
‫همین امشبـو که شده؟ ‫عه... اگه اشکالی نداره‌ها.
‫- آره بابا. حله. باشه. ‫- باشه؟
‫آخه هضمش سختـه. این...
‫شرمنده.
‫- تو خوبی؟ ‫- آره.
‫چیزی که امروز دیدیم پر تنش بود.
‫من توی یه سردخونه بزرگ شدم، بیل.
‫آره، یعنی می‌گم، اونم پر تنشـه. اینـو که می‌دونی، نه؟
‫آهنگ: Roads ‫خواننده: Portishead
‫آره.
‫وایستا، داربی، داربی، وایستا.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫من، عه... دیروقتـه.
‫می‌دونی؟ من...
‫فکر کنم برم بخوابم.
‫- بیل، خیلی متأسفم... ‫- می‌شه اول من یه چیزی بگم؟
‫چون‌که داشتم بهش فکر می‌کردم و، عه...
‫می‌دونی، ما این بیرون وسط ناکجا آبادیم
‫راجع‌به زنانی تحقیق می‌کنیم ‫که مردها بهشون آسیب زدن.
‫منم یه مردم و این هضمش خیلی سختـه، می‌دونی؟
‫و دیشب، اون کارمون حس خوبی نداشت، ولی...
‫فقط می‌خوام بدونم تو چی می‌خوای.
‫عه اگه، اگه خودت بدونی چی می‌خوای.
‫که هیچ عجله‌ای هم توش نیست.
‫من...
‫می‌خوام بغلم کنی.
‫همین الان؟
‫آره. همین الان.
‫می‌خوای بوسم کنی؟
‫آره.
‫- می‌تونم حس کنم طپش قلبت داره می‌ره بالا. ‫- این شکلی باهام حرف نزن.
‫باشه.
‫تصادف کردیم.
‫ماشین چپ کرد و چند باری غلت خورد.
‫- الان ماشین کجاست؟ ‫- آخه کسی چه اهمیتی به ماشین می‌ده؟
‫ماریوس، می‌تونی اندی رو بیاری؟
‫شما، آسیبی دیدین؟
‫خوبم. شاید مچ پام پیچ خورده باشه.
‫گوش کن، اون حدوداً 25 دقیقه بیهوش بود.
‫فکر کنم ضربه‌ی مغزی شدیدی دیده باشه.
‫گیر کرده. لعنتی.
‫یا خود خدا.
‫- در نمیاد. ‫- تاد، مسکنِ پنج رو بده بهم.
‫تو پرستاری؟
‫من دکترم.
‫اون مورفینـه؟
‫تاد.
‫یه کمکی بهم می‌کنی؟ ‫در نمیاد.
‫دکمه‌شو که می‌زنی باید باز شه.
‫وایستا. صبر کن. من مورفین نمی‌خوام.
‫فقط یه میلیگرم می‌زنم، برای دردتـه.
‫چیزی نیست.
‫- می‌بینیش؟ در نمیاد. ‫- چراغش داره روشن می‌شه.
‫همه‌چی روبراه می‌شه. الان فقط ‫دارم زخمتـو چسب می‌زنم.
‫داشتی چه غلطی می‌کردی؟
‫جواب نمیـ... کلاهخودش گیری چیزی کرده.
‫- جواب نمی‌ده. ‫- باز نمی‌شه.
‫گذاشتیش رو حالت القای دستی؟
‫- البته. ‫- بازخوانی چی نوشته؟
‫«کلاهخود مسدود شد».
‫چقدر اکسیژن مونده؟
‫دو دقیقه.
‫داری هک می‌کنی؟
‫باید بشینی.
‫هواتـو حفظ کن.
‫بخواب.
‫کلاهخود شان در نمیاد.
‫رفته رو حالت دستی. ‫نمی‌تونیم بهش دسترسی پیدا کنیم.
‫فقط سه دقیقه اکسیژن براش مونده.
‫می‌تونیم از توی شکافش ‫اکسیژن رو عبور بدیم؟
‫هیچ شکافی نداره. برای ‫حملات شیمیایی مهر و موم شده.
‫- ممکنه بزنی تو جمجمه‌اش. ‫- شانسمـو امتحان می‌کنم.
‫تکون نخور.
‫اثری نداشت.
‫یک دقیقه.
‫باشه. دراز بکش.
‫خودتـو محکم نگه دار.
‫باید یه تراکستومی اضطراری انجام بدیم. ‫(در پزشکی به عمل جراحی‌ای گفته می‌شود که طی آن ‫نای در قسمت زیر گلو، برش داده می‌شود.)
‫- تا حالا انجامش دادی؟ ‫- نه.
‫- فقط توی دانشکده پزشکی. ‫- عجله کن.
‫- می‌خوای بذاریش زیر اون؟ ‫- نه. وقت نیست.
‫سعی کن آروم باشی.
‫باشه. نگهش دار، نگهش دار.
‫انجامش بده.
‫فقط سعی دارم به تارهای صوتیش نخورم.
‫انجامش بده.
‫بجنب، ایوا.
‫هی.
‫حالت خوبـه؟
‫در چه حالی؟
‫شان کجاست؟
‫حالش خوبـه. ‫تو اتاقش داره بهبود پیدا می‌کنه.
‫ببخشید که مجبورم هی بیدارت کنم. ‫به خاطر ضربه‌ی مغزیـه.
‫می‌ذارم دوباره بخوابی.
‫زومر؟
‫پا شو ببینم.
‫چند وقت خواب بودم؟
مریم صرافها و عرفان طبرسی :مترجمان @ErfanTabarsiOfficial & @maryamsarafha
‫الان چی‌کار کردی؟
‫عطسه کردم.
اسمش بروزِ واکنش چشمیِ
‫برجسته‌ی ژن غالبِ اتوزومـه.
‫به‌خاطر نور عطسه می‌زنم.
دانلود اپلیکیشن موبایل مونت مووی appmt.MontMovie.net مـونـت مـووی در تلگرام و اینستاگرام @MontMovie
«امپایر بست تی وی کهکشانی از فیلم و سریال» .:::EmpireBestTV.Com:::. «در تلگرام و اینستاگرام و توئـیـتـر» @EmpireBestTV