1996 – BRISTOL, CONNECTICUT
Przyłożenie dla Patriots!
DJ Hernandez!
Piąte w meczu, nowy rekord!
Gdzie Aaron?
Aaron?
Zaraz kolejny mecz.
Aaron, gdzie jesteś?
Jesteś tam?
Co tam, DJ?
Wujek Bobby?
Dałem mu kasę na urodziny.
Aaron?
Posłuchaj.
Możesz grać wszędzie.
W San Diego, San Francisco, Dallas.
Powiedz, gdzie chcesz grać, a ci to załatwimy.
To tak nie działa.
To ślimak?
Zajebioza.
O Boże.
Jesteś w pierwszej 20.
- Dziesiątce. - Piątce.
Słyszałeś, DJ?
Pierwsza piątka.
Robię w branży od lat.
Widać, że wezmą cię w pierwszej rundzie.
Nie chcemy się rozczarować.
Też grasz?
Nie. Przyjechał popsuć mi zabawę.
Póki co zabawa trwa.
Co to za koleś?
Właśnie. Wyluzuj, DJ.
O Boże.
Boże!
Bez jaj.
DJ, obczaj to.
Patrz.
Masakra. To ten ziomek.
Wstawaj.
Będzie tu za pięć minut.
Nie zrobię tego.
Zrobisz.
Ma świetne rekomendacje.
Od twoich kumpli z UConn?
Przynajmniej nie będziesz gadać
z cyckami na twarzy.
Lubię mieć cycki na twarzy.
Co cię obchodzi, gdzie trafię?
Bo taty tu nie ma,
a widziałby cię z kimś zaufanym.
Ubieraj się.
Mowy nie ma. Sam sobie noś krawaty.
Miło odwiedzić Boston.
Mieliśmy tu agencję w latach 90.
Już nie macie?
Teraz działamy w Kalifornii.
NFL to zwykle pierwsza praca naszych klientów.
Pomagamy im tak,
żeby mogli skupić się na karierze sportowej.
To dobrze, bo Aaron sam nic nie umie zrobić.
Mamo.
Czym dokładnie się zajmujecie?
Konta, hipoteki, podatki.
Znajdziemy mieszkanie, umeblujemy je, zatrudnimy gosposię.
Matki też obsługujecie?
Panie Murphy.
Podjąłem już decyzję.
Aaron.
W porządku.
Doceniam szczerość.
Naprawdę.
No dobrze.
Tak z ciekawości.
Gdzie w drafcie widzi cię ten drugi agent?
Pierwsza runda w pierwszej dziesiątce.
Rozumiem.
Pan tak nie uważa?
Nie.
Masz niesamowity talent,
ale masz też problemy poza boiskiem.
Nikt nie widział w tym problemu.
Bo nie mówią ci prawdy.
Pewnie, że go wezmą w pierwszej.
Koleś wygląda jak sprzedawca opon.
Posłuchajmy go. Aaron miał kłopoty.
- Nie ukryjemy tego. - „My”?
To nie „my” zdobyliśmy 12 przyłożeń.
Aaron.
Posłuchaj.
Powinno chodzić o przyłożenia.
Ale...
Wiesz, na czym polega skauting?
Na ważeniu się w bieliźnie.
Nie. Znacznie gorzej.
Śledzą cię 32 zespoły. Skauci z notesami.
Oceniają każdy twój krok.
Poradzisz sobie.
Ale potem będą testy pisemne,
psychoanaliza, rozmowy.
Nikt ci o tym nie mówił?
Chcą znać swój towar.
Bardzo chcą wiedzieć, co kupują.
Akcje graczy mogą wzrosnąć lub spaść z byle powodu.
Dosłownie.
Plotki. Pierdoły.
Nie ma tajemnic.
Będą kopać głęboko i odkryją to,
czego nie wiedzą nawet bliscy.
Ja chcę kontrolować narrację.
Chcę cię przygotować.
Wprowadzić tak, byś zachwycił skautów
i rozwiał ich wszelkie obawy.
Pierwszą i trzecią rundę dzielą miliony dolarów.
Jak chce pan to zrobić?
Zabierzemy Aarona do naszej placówki w Lagunie.
Czekają go cztery tygodnie z trenerami.
Intensywne.
Ale draft to zwieńczenie twojej dotychczasowej pracy.
Damy z siebie wszystko.
Trening w Lagunie brzmi odjazdowo.
Fakt.
DJ, jedź z nim.
Potrzebuje kogoś dorosłego.
Byłoby fajnie.
Pomogę mu się zadomowić.
Jeśli Aaron tego chce.
Zróbmy to.
- Tak. - Zróbmy to.
Do dzieła.
- Tak jest. - Dobra.
LAGUNA HILLS, KALIFORNIA
Dobry początek, Aaron.
Idź się porozciągać.
DJ.
Cześć.
Stać cię na więcej?
Jasne.
Przypomnij mi zagrywkę z meczu z Westport.
Ace right 9-8-9.
Tak jest.
Zobaczmy.
Gotowy?
Już.
- Przyłożenie! - Tak jest!
Hernandez do Hernandeza!
- Tata byłby dumny. - Tak.
Tata byłby dumny.
Jest tu kto?
- Halo? - Już idę.
Przepraszam.
Nic nie jadłem.
Nie ma sprawy.
- Mogę... - Chcesz się rozciągnąć?
- Tak. - Pomogę.
Skrzydłowy, tak? Aaron?
Czytałem twoją kartotekę.
I co?
Jesteś zdrów jak ryba.
Wskakuj.
Numer 860?
- Kod pocztowy... - Connecticut.
- Tak myślałem. - No.
- Jestem z Hartford. - Tak?
Rany. Ja z Bristolu.
- Zabawne. - Ano.
Co cię tu sprowadza?
Szkoła.
USC.
Zostałem, bo ludzie są tu wyluzowani.
- Fakt. - Nie tęsknię za Connecticut.
Za wielorybem Puckym też nie?
Za maskotką Whalers?
- Pamiętam. - Tak.
Cofnij się.
Dziękuję za telefon. Do usłyszenia.
Tak.
Nie przeszkadzam?
Nie. Co jest, DJ?
Ja tylko...
Wie pan.
Fajnie, że tu jestem z bratem.
Kiedyś mówiono,
że też trafię do NFL.
Wiem, że sporo chłopaków podpisuje kontrakty poza draftem.
Może szuka ktoś rozgrywającego do treningów?
Jasne.
Nadstawię ucha.
- Tak? - Pewnie.
Super. Dziękuję.
Bardzo dziękuję. Doceniam to.
Nie ma sprawy.
DJ.
Też mam prośbę.
Cały sztab szuka informacji o Aaronie,
ale ty znasz go najlepiej.
Dlatego zapytam ciebie.
Czy Aaron pali zioło?
Sam pan wie, jaki jest.
Nie wiem.
Powiedz mi, bo ciągle słyszę plotki,
że na Florydzie oblewał testy na dragi.
To prawda?
- Serio? - Tak.
Aaron wygląda na imprezowicza.
To nic złego.
Ale...
Nie może być niepewny.
Nie, wszystko gra.
- Tak? - Tak.
Pole punktowe.
Przechwycenie!
Piąte przechwycenie piłki Tebowa.
Co się tam stało?
To jasne. Za słabo rzucił.
Nie.
Ty wbiegłeś za daleko.
Wcale nie.
To bez znaczenia.
Masz być odpowiedzialny.
Nie możesz obwiniać kumpli.
Spytaj, co możesz poprawić.
Takich ludzi można trenować.
Czy współżyjesz z bydłem?
Że co?
Czy dymasz krowy.
Co?
Bez względu na treść pytania masz odpowiadać z pokorą i...
Spokojem.
Każda drużyna ma 15 minut.
Będą pytać o głupoty, sprawdzać, jak zareagujesz.
Wszyscy wiedzą, że jesteś porywczy.
Gówno prawda.
- Właśnie. - No nie.
Ale mają zainwestować w ciebie miliony dolarów.
Graj wedle ich reguł.
- Nie uprawiam seksu ze zwierzętami. - Dobrze.
Kim są Carlos Ortiz i Bo Wallace?
Ortiz i Wallace. Kim oni są?
To znajomi. A co?
- Dilerzy? - Nie.
- Macie gang? - Nie!
- To gangusy? - Nie!
- Skąd ten pomysł? - No i masz.
Mamy gniew.
- O co chodzi? - Aaron!
Co tu się...
Gniew zachowaj na boisko.
Dalej!
Jest 4,58.
Wystarczy to powtórzyć przy skautach.
Dobrze, Aaron.
Jeszcze raz.
Widział pan to podanie?
Jasne.
Dajesz radę.
Nie chcę przeszkadzać, ale mam sprawę.
Masz chwilę?
Wiem, że wasz tata miał problemy,
ale mama też?
Zwinęli ją za hazard.
Nie było zarzutów.
To nic takiego.
Jasne. To dobrze.
Jeszcze jedno.
Robert Valentine.
Młodszy brat mamy.
Wujek Bobby. A co?
Siedzi za obnażanie się w szkolnym autobusie.
Byliście blisko?
Zdecydowanie nie.
Dzięki Bogu. Co za rodzina.
Chyba coś dla ciebie mam.
- Serio? - Tak.
Mój były klient trenuje rozgrywających w Berlinie.
W europejskiej drużynie.
Szuka młodego i ambitnego pomocnika.
Wspomniałem o tobie.
Miałem nadzieję pomagać drużynie na boisku.
Szczerze mówiąc, nie będzie łatwo.
Ale to przyszłościowa szansa.
Zastanów się.
Dobrze?
Aaron zaraz biegnie.
Cholera.
W porządku.
Co się stało?
Coś sobie naciągnąłem.
Dobra. Kładź się.
Koleś i tak tu był, tak że...
Przełączyć na coś innego?
Nie. Musimy się dowiedzieć, kto jest ojcem.
O tak.
To na pewno on.
Spójrz na nos.
Od razu widać.
Tutaj?
Dobra.
- Boli? - Nie.
To nie plecy. Odwróć się.
Odwodziciel biegnie aż do biodra.
Może promieniować na plecy.
Dobra.
Spróbuję pomóc.
Co ty... Aaron.
- Aaron - Co?
Nie ma się czego wstydzić.
Liczy się tylko to, żebyś wrócił na boisko.
Dobrze?
Kładź się z powrotem.
O czym gadałeś z Murphym?
W sensie?
Coś szeptaliście na boisku.
- To nic takiego. - Nic?
Skąd wiedział o Bo i Carlosie?
Napuścił na ciebie cały sztab.
A wie więcej.
Nie musisz mu pomagać.
- Nie pomagam. - Nie po to tu jesteś.
Wiem, po co tu jestem.
Zaufaj mi.
Pomaga mi znaleźć pracę.
O tym gadaliśmy. Jako trener w Europie.
Serio?
Byłbyś świetnym trenerem.
Zabawne.
Murphy sprząta twój bałagan,
żebyś mógł grać w NFL.
Jestem bez skazy, a skończę w Niemczech.
Masz wielkie szczęście.
WYSTĘPY SELEKCYJNE INDIANAPOLIS, INDIANA
Dobrze to wygląda.
Dzwoniło do mnie 20 drużyn.
Ravens, Chargers.
Szukają skrzydłowych. Bucsi też.
Jest szansa na pierwszą rundę?
Teraz o tym nie myśl.
Draft jest za miesiąc.
Przez trzy dni masz ich uwieść.
Mają się ślinić na twój widok.
Dziękuję za wszystko. Doceniam to.
Jasne.
- No. - Dobry dzieciak.
Zamelduj się, zaraz cię dogonię.
Pewnie.
- Tak. - Czołem.
Ruchy!
Jeszcze trzy, skarbie!
Jeszcze raz!
Dajesz, dajesz!
Żwawo!
Ruchy.
- Z całej siły! - Dajesz!
Ruchy!
Ściągajcie koszulki.
Dlatego nazywają to aukcją niewolników.
Mamy 113,5 kilograma.
Skrzydłowy, 13.
Aaron Hernandez.
Mamy 111 kilo.
Macie 12 minut na ukończenie testu.
Zaczynajcie.
1. CZY UFASZ LUDZIOM?
A) TAK B) NIE C) CZASAMI
2. LUBISZ SPĘDZAĆ CZAS Z RODZINĄ?
3. LUBISZ SIEBIE?
LUBISZ SIEBIE?
Mój pierwszy posiłek.
Tyle mam roboty.
Doceniam to, Scotty.
Zaczekaj, aż to przeczytasz.
- Ja pierdolę. - Ano.
Dojrzałość społeczna, jeden na dziesięć?
Co to znaczy?
Te testy to jakieś pierdolenie.
Jest niedojrzały, bo ma 20 lat.
Nadałby się.
Ale nie u was?
Skreśliliśmy go.
Potrzebujecie skrzydłowego.
Ale nie z takim ryzykiem.
Nie martw się.
Jest jeszcze 31 drużyn.
Rozciągniesz mnie?
Chris, masz chwilę?
Dzięki.
Jak leci?
Dobrze mu idzie.
W porządku.
Ma problem, miał kontuzje.
Nie wiem, czy może teraz biegać.
Dziękuję.
Daj nam chwilę.
Co się stało?
Zmiana planów. Dziś nie biegasz.
- Co? - To.
Rozmyślałem całą noc.
- Nie możesz zawieść. - Pokażę im.
Już pokazałeś.
Mają nagrania z trzech lat z Florydy.
- Jeśli twoje plecy... - Dam radę.
Ale jeśli nie...
Ty mu tych bzdur nagadałeś?
- Pojebało? - Posłuchaj.
Sprint jest najważniejszy.
Jeśli pobiegniesz ułamek sekundy wolniej,
niż się spodziewają, to będzie katastrofa.
- Tragedia. - Nie.
- Dobra.
- Pieprzyć to. - Cholera.
Zaczekaj.
O czym ty mówisz?
Test poszedł ci kiepsko.
Mówiłem, że tak będzie.
Ale to nic.
Drużyny się komunikują.
Dlatego pobiegnę.
Nikt nie wątpi w twoją fizyczność.
Wątpią w ciebie.
W twój charakter.
Nie musisz dla nich ćwiczyć.
Masz im pokazać, że jesteś świetny.
Nie miałeś lekko.
Ale jesteś mądry.
Zabawny.
Ambitny.
Idź na rozmowy i bądź sobą.
Pokaż im, kim naprawdę jesteś.
Reszta sama się ułoży.
Dobrze?
Chodź.
Aaron, jesteśmy gotowi.
Doskonale.
Panie Hernandez.
Jest pan czarny?
O ile wiem, nie.
- Jest pan Meksykaninem? - Nie.
Jest pan Amerykaninem?
Portorykańczykiem i Amerykaninem.
Portorykańczyk?
Portoryko to też USA.
Moja mama jest Włoszką, więc umiem gotować.
Kolor czekolady?
Brązowy.
Jedzie pan autobusem 160 km/h.
Gdzie pan siada?
Kurczę, szybko.
Pewnie przy wyjściu awaryjnym.
- Byłby pan... - Kotem czy psem?
Zdecydowanie psem.
Wierzy pan w Boga?
Tak. Pobieram nauki od mojego przyjaciela Tima Tebowa.
Odnalazłem drogę.
Pali pan marihuanę?
Paliłem.
- Jesteś ćpunem? - Nie.
- Ile testów na narkotyki pan oblał? - Trzy.
Ile testów na narkotyki pan oblał?
Trzy.
To było na studiach. Teraz jestem czysty. Całkowicie.
Jeśli przyjmiecie mnie w swoje szeregi,
możecie mnie sprawdzać nawet codziennie.
To prawda, że pańska matka siedziała w więzieniu?
Nie.
Przesłuchiwano ją w związku z hazardem, ale jej nie oskarżono.
Ale ojciec siedział.
Tak. Popełnił błąd.
Chce być pan jak on?
Tata zmarł, gdy miałem 15 lat.
Był bliski wszystkim,
ale mnie najbliższy.
To mi namieszało w głowie.
Nie mówię, że chcę być jak on,
ale chcę oddać mu hołd.
Mnie?
Żartujesz?
Wali mnie, co kazali ci mówić.
Nie oszukasz mnie.
Wiem, czym jesteś.
Wiem, kim jesteś.
Mój syn, jebany pedał.
Brzydzę się tobą.
Powiedz im.
Przestań.
Tylko to pytanie się liczy.
Dość.
Jesteś pedałem?
W porządku?
Wszystko gra?
Tak.
Tak. Przepraszam.
Zamyśliłem się.
Bardzo chcę grać.
Cześć.
Nie wygłupiaj się, pracujemy razem.
Co tu robisz?
Jestem ciekaw, jak poszło.
Jesteś zdenerwowany.
Wiesz, że powiedziałem im prawdę.
Nie chodzi o ciebie.
Wiem.
Nie wyobrażam sobie takiej presji.
Tak.
Pachnie, jakbyś się relaksował.
Palisz?
Czasami. Ale nie teraz.
Może ty też nie powinieneś.
Co za różnica?
Co masz na myśli?
Zjebałem.
Wszystko.
Wezmą mnie na szarym końcu.
- Jeśli w ogóle wezmą. - Nie.
To niemożliwe.
Tak bardzo się starałem...
mówić to...
co chcą usłyszeć.
We właściwy sposób.
Nie musisz im oddawać całego siebie.
Jestem tym tak zmęczony.
Wybacz.
To było nieprofesjonalne.
Przed nami pierwsza runda draftu NFL w 2010 roku.
Nadajemy na żywo
- z Radio City Music Hall. - Przeanalizowałem próby.
Są cztery opcje.
- Cincy na 21. - DJ, przestań.
- Słuchaj. - Przestań.
To żenujące.
Mama i jej impreza.
Gdybym szedł w pierwszej, byłbym w Nowym Jorku.
Stary, wszyscy się cieszą.
Też powinieneś.
No dobra.
- Zaczyna się. - Dobry wieczór, kibice.
Jako pierwszego w drafcie w 2010 roku
St. Louis Rams wybierają Sama Bradforda, rozgrywającego z Oklahomy.
Pittsburgh Steelers.
- Maurkice Pouncey, środkowy z Florydy. - Tak jest!
Numer 25. Denver Broncos.
Tim Tebow, rozgrywający z Florydy.
Absurd.
Kto łapał wszystkie podania Tebowa?
Sean Weatherspoon. Kareem Jackson. Demaryius Thomas. Skrzydłowy.
Jermaine Gresham z Oklahomy.
To koniec pierwszej rundy draftu.
Dziękujemy, że jesteście z nami.
Do zobaczenia jutro o 18.
- Przed nami dwie rundy. - Trzymasz się?
Chcę to już mieć za sobą.
Dom mi nie pomaga. Wszyscy mnie wkurzają.
Nie trać nadziei.
Jest szansa na trzecią.
San Diego, może Denver i znów współpraca z Tebowem.
Trzecia runda może być.
Zadzwonię, gdy się czegoś dowiem.
Jasne.
To nie Shayanna?
Co tam, Shay?
- Jak leci? - Celebryta w czwartej alejce.
Co pan NFL robisz w tej dziurze?
Może zostawię CV.
Słyszałam co innego.
Sprawdzasz?
Nie cierpisz futbolu.
Fakt. Ale sam wiesz.
Oglądamy kolejne rundy u Tanyi.
Wpadniesz?
Nie, muszę napisać pracę.
Pracę? Gdzie się uczysz?
W Tunxis. Wieczorowo.
Super.
Musimy się spotkać.
Po co?
Zostaniesz gwiazdą, zamieszkasz w LA albo Miami.
Super.
A ja będę...
patrzeć.
„Będę patrzeć”.
Witamy ponownie w Radio City Music Hall w drugim dniu draftu NFL w 2010 roku.
Przed nami numer 42.
New England Patriots wybierają
skrzydłowego Roba Gronkowskiego.
Arizona.
- Nie. Dalej. - Mamy układy.
- Dawaj. - No dalej.
Dobra.
Baltimore Ravens. Skrzydłowy,
Ed Dickson.
Chiefs. Skrzydłowy, Tony Moeaki.
- Iowa. - Pieprzyć ich.
To jest ustawione.
Kończymy trzecią rundę.
Jutro czeka nas ostatnia runda draftu w 2010 roku.
To Murph.
Pieprzyć go.
Po chuj cię posłuchałem?
Oglądacie NFL na żywo.
Szkoda, że trzydniowy proces draftu...
Teraz to moja wina?
Ty mi go wcisnąłeś.
To nie przez niego.
Ani przeze mnie. To ty.
Wal się, DJ.
Choć raz weź za coś odpowiedzialność.
Nawaliłeś.
Cały czas jesteś na haju.
Gadaj tak dalej.
- Dawaj. - Ja z twoim talentem...
- Nie zmarnowałbym go. - Nie masz go.
Pogódź się z tym.
Weź się z tym wreszcie, kurwa, pogódź.
- To mnie się udało. - A powinno mnie!
Całe życie po tobie sprzątam.
Mam dość.
Nie będę cię dłużej niańczył.
- Jesteś pojebem. - Coś ty powiedział?
Co powiedziałeś?
Ty mnie niańczyłeś?
Powiedz to jeszcze raz, a cię zabiję.
- Aaron. - Byłeś moim starszym bratem.
Miałeś mnie chronić.
- Jesteś moim bratem. - Przestań.
- Dość! - Masz się mną opiekować!
- Aaron! - Jak brat!
Zostaw go! Dość!
DJ, idź do domu.
Boże, Aaron.
- Przestań. - Nie dotykaj mnie.
GILLETTE STADIUM FOXBOROUGH, MASSACHUSETTS
Czas nas goni.
Najlepsza opcja, tackle z Georgii, Atkins.
Grał formacją 3-4.
Nie po naszemu.
A Schofield, tylny obrońca Badgers?
Damy go do obrony, aż Minkowi padną kolana.
Ma 4,6 s na 40 metrów.
Tak, ale ma małe dłonie i krótkie ręce.
Minuta i 21 sekund.
Za wcześnie na kopacza?
A ten skrzydłowy z Florydy?
Hernandez?
Skreśliliśmy go za dragi.
Miał kłopoty z policją.
No i wybraliśmy już Gronkowskiego.
Co z tego? Jebać to. Użyję obu.
Dwóch silnych skrzydłowych i offset po mocnej stronie?
Nikt tego nie próbował.
Widziałem, jak gra.
To najbardziej utalentowany dzieciak z draftu.
Wideo nie kłamie.
Dzieciak gra.
To faktycznie dzieciak.
Skończył 20 lat.
Może musi dorosnąć.
Bob, co ty na to?
Moss miał złą reputację.
Wzięliśmy go.
Byliśmy niepokonani.
Nie zawsze się to sprawdza,
ale powinien się wpasować.
Damy mu sto tysięcy.
Najwyżej wyleci.
Same zalety.
Zero ryzyka.
Świetna okazja przy 113 miejscu.
Zaklep.
Zrób to.
Numer 113, Aaron Hernandez
z Bristolu w Connecticut.
Tam też grał w liceum.
Rok temu był najlepszym skrzydłowym.
Zdobył Nagrodę Mackeya.
Trudno o zawodnika,
- który lepiej łapie. - Mamo!
- Co? - Piąte miejsce.
Niesamowicie biega...
Wzięli go!
Nie pierdol.
Współpraca programu Florydy
- i Billa Belichicka... - Cholera!
- Hej! - Ja pierdolę!
Jebani Patriots.
- O Boże. - Wiem.
O Boże.
Tata by umarł drugi raz.
- Byłby przeszczęśliwy. - Patsi!
- Boże! - Patsi!
- Nie wierzę. - O Boże.
Będziesz godzinę drogi od domu.
Grasz u siebie!
Pieprzeni Patsi.
Patsi!
Jazda!