Nie dasz rady.
Nie! Biegnę.
Rozwalę cię. Tak jest!
Możesz sobie grać w lidze.
I tak cię rozniosę.
Wal się. Jeszcze raz.
No to jazda.
Policja. Otwierać.
Zatrzymaj ich.
Otwierać!
Co jest, kurwa?
Stop.
Jesteś Ricky.
Podpisałeś zawodowy kontrakt, za tobą pierwszy mecz. Życie jest piękne.
Aż spotkałeś się z kumplem.
I gliny pukają do drzwi.
Co robisz?
Mam nadzieję, że to parter, bo skaczę przez okno.
Myślisz, że to żart? Że ciebie to nie spotka?
Ryan Leaf. Reggie Rogers.
Lawrence Phillips. Rae Carruth.
Też tak myśleli.
Możecie wszystko stracić.
Nie popełniajcie błędów.
Dziękuję, Zac.
Panowie.
Daliśmy wam narzędzia, byście mogli odnieść sukces
fizyczny, społeczny i finansowy.
Jesteście zawodowcami.
I tak się zachowujcie.
Kiedy wyruszycie do nowych domów i drużyn, pamiętajcie,
że reprezentujecie nie tylko siebie.
Reprezentujecie 90-letnią historię uczciwości i doskonałości.
Oraz najważniejszą instytucję współczesnej Ameryki.
Chrońcie dobre imię NFL.
Aaron.
- Cześć, jestem Rob. - Hej.
Mówią mi Gronk.
Mów mi Aaron.
Spoko.
Poznałeś już trenera?
Jeszcze nie.
Jest kurewsko przerażający.
Chodźcie.
- Kurde, to Tom Brady. - Bez jaj.
Idziemy. Do boju!
Lecimy na trzy. Raz, dwa, trzy!
Lecimy!
Róbcie, co do was należy.
Nowe zabaweczki.
Zobaczmy, co mamy.
Skrzydłowi, przygotować się.
Już!
Numer 85 jest szybki.
- Szybszy niż większość. - Tak.
Już!
Uwaga!
Sprawdźmy, jak blokuje.
Przyda się na wiele sposobów.
Sprawdźmy, czy umie zmylić rywala.
Dawaj!
Brawo, Aaron.
Widziałeś mnie?
Brady i ja mamy chemię.
- Na boisku... - Młody!
Zostawiłeś sprzęt.
Kurde, stary, zapomniałem.
Młodzi sami noszą swój sprzęt.
Nie ma lekko.
Mówisz poważnie?
Idziemy.
Słyszałeś?
Dobra.
Siemanko.
- Cześć. - Siema.
Wiesz, jak jest.
Młodzi biorą sprzęt.
Zasady to zasady.
Trener Meyer kazał mi cię pilnować.
Ostrzegał, żeby nie spuszczać cię z oka.
Ale... Nie posłucham go.
To nie moje zadanie.
Tu są mężczyźni.
Bądź mężczyzną.
Co robisz wieczorem?
Hernandez. Idziesz?
- Uratuj skurwiela. - Jasne.
- Spadamy, młody. - Jasne.
Dam znać.
O co chodzi?
Chce, żebym przeleciał jego laskę.
To co tu robisz?
Koleś chce patrzeć.
Witaj w NFL.
Nie wiem, czy mnie to kręci.
Wolisz dać jemu?
Ona by patrzyła.
Chore.
Nie. Unikam kłopotów.
Trener i tak już mnie nienawidzi.
To nie tak.
Dopiero po dwóch latach odpowiedział mi na przywitanie.
Jesteś nową zabawką.
Musi ogarnąć, jak cię wykorzystać.
Tak już jest w Patriots.
Dopasuj się albo wypadniesz.
Rób swoje, a wygrasz.
Po prostu nie wbiegaj na boisko z fiutem na wierzchu.
Daj mamie śniadanie. Na razie.
Jasne.
- Cześć. - Zabłądziłeś?
Wciąż pamiętam, gdzie mieszkasz.
Trzymasz się. Dokąd idziesz?
- Do pracy. - Czyli gdzie?
Do sklepu T-mobile przy drodze nr 6.
Muszę spłacić parę rzeczy.
Spoko.
Prawie jak NFL.
Jasne.
Myślałam, że trafisz gdzie indziej.
Ja też. Ale oni byli pierwsi.
Niezła historia, co?
Zobaczymy.
Wiesz...
Skoczysz ze mną na imprezę?
Pewnie masz masę innych lasek.
Nie, to coś dla dorosłych. Będzie tam właściciel.
A ty jesteś... no wiesz.
Świetnie.
- Tak. - Rozumiesz.
Fajna, mądra i tak dalej.
Drużyna oczekuje ode mnie...
- No wiesz. - Nie możesz przyjść z flądrą.
Tak.
No weź, kiedyś było fajnie.
Wiesz to.
Co ty na to?
O kurde.
Siemka, lala.
Przestań.
Na studiach miałem wykłady ze sztuki.
A to akurat niezła sztuka.
Te zasłony. A to marmur karraryjski.
Od kiedy się na tym znasz?
O Boże. Spójrz, to Gisele.
Patrz.
Dobrze wyglądają.
My też.
- Oto i on. - Cześć.
- Witaj. - Jak leci?
Shayanno, to państwo Kraft.
Robert i Myra.
- Miło mi. - Witajcie.
Aaron to nasza gwiazda tego draftu.
I to chłopak z Nowej Anglii. Z Bristolu.
Mamy tam fabrykę.
I wielu pracowników.
To dobrzy, pracowici ludzie.
Od jak dawna jesteście...
- Od liceum. - Nie...
Robert i ja byliśmy parą już w liceum.
- Tak? - Tak.
Trzymaj się jej, Aaron.
Bo za każdym wielkim mężczyzną stoi lepsza kobieta.
Czujcie się jak w domu.
- Dziękuję. - Miło było poznać.
Do zobaczenia.
- „Pracowici ludzie”. - Daruj.
Co?
Numer 85.
Tutaj radź sobie sam.
Policzę łazienki.
Dobrze.
Dzień dobry, trenerze.
Obserwuję cię.
Proszę?
Nie potrafię cię rozgryźć.
Na jakiej pozycji masz grać?
W drafcie byłem skrzydłowym.
Wiem. Siadaj.
Bavaro jest tight endem.
Gronk jest tight endem.
Ale ty...
Jesteś...
Wiesz, jak powstał spread?
- Nie. - Najpierw dwa skrzydła
w TCU w latach 50.
Potem Granada Hills High w 1970.
Grali jak w kosza.
Formacja one-back spread.
Rozgrywający w shotgunie, czasem pięciu skrzydłowych.
Zwykle rzuca się na oślep,
ale to coś pięknego.
Każde podanie może zdobyć jardy,
po każdym jardzie można podać.
W spreadzie można się schować.
Nadałbyś się.
Obrona by cię nie znalazła.
Pięknie.
Mam pomysł.
Kto mówi, że tight-end musi być jednostronny?
Przyszłaś z Aaronem.
Tak.
Gratulacje. To skarb.
Jak go usidliłaś?
Znam go od dziecka.
I słusznie, od początku.
Poznałam Travisa w ósmej klasie.
- Tu jesteś. - Hej.
Cześć, Aaron.
- Kto to? - Nowa znajoma. Ludzie mnie lubią.
- Chcesz stąd wyjść? - Boże, tak.
- No to chodźmy. - Wreszcie.
Dobre, co?
- Czemu bogacze jedzą małe porcje? - Nie wiem.
Pewnie jedzą i duże,
ale się z tym kryją.
Racja.
Dzięki, że przyszłaś.
Dobrze dzięki mnie wypadłeś?
Tak.
Byłaś idealna.
Idealna.
Wciąż czuję się... nieswojo przy reszcie.
Nie możesz być sobą?
Nie chcą tego.
Chcą tylko, żebym grał.
Co by powiedział twój tata na to, że grasz w Patriots?
Często o nim myślisz?
Ale nie lubisz o tym rozmawiać?
Nie lubię.
Możesz spróbować.
Ze mną.
Wiem.
A co z twoim tatą?
Wyszedł z więzienia.
I zniknął.
- Przykro mi. - Niepotrzebnie.
Dałam mu już dość szans.
Chcę wyjechać z Bristolu.
Żyć po swojemu. Rozumiesz?
Możemy spróbować.
Razem.
Tak.
Witamy w Foxborough tego pięknego jesiennego popołudnia.
Spójrzcie tylko.
Patriots mają dwóch tight endów.
Brady wbiega do kieszeni i rzuca.
Złapany przez debiutanta Aarona Hernandeza.
Jest na 30. jardzie, odbija w prawo.
Wciąż stoi.
Powalony na 13. jardzie.
Aaron Hernandez zdobył 45 jardów. Jego pierwszy chwyt w NFL.
Brady. Rzuca za środek.
Aaron Hernandez łapie piłkę.
Co za chwyt!
Hernandez przedziera się przez obrońców. Łapie.
Ten dzieciak to broń i Belichick o tym wie.
Linia boczna.
Łapie piłkę.
Świetnie ustał. To już dziś jego szósty chwyt.
Hernandez! Druga połowa.
Co za moc w ręce.
Znów w polu punktowym.
Złapana.
Przyłożenie.
Najmłodszy gracz w lidze staje się gwiazdą.
Numer 85, co to było?
- Przyłożenie. - Później.
- Deszcz forsy. - Deszcz forsy?
Nie ma za co.
Usiądź. Nie przejmuj się, niech się skupi na grze.
- Tak. - Nasz bohater.
- Cześć. - Co tam?
- Jak leci? - Hernandez.
Podpiszesz mi koszulkę?
- I moją? - Jasne.
Super.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
- Super. - Tak.
- Aaron. - Pan Kaplan.
- Jak tam? - Dobrze.
Szkoła potrzebuje nowej siłowni.
Za 50 tysięcy. Nazwiemy ją po tobie.
Brzmi fajnie.
- Super. - Aaron.
- Siema. - To Noel i Rochelle.
Cześć.
Grałem z nim w liceum.
Dajcie mu odetchnąć.
- To obłęd. - Ano.
Nie spodziewałem się.
Miało być przyjęcie, ale się rozdmuchało.
Przyszli wszyscy.
Nie mieliśmy tu takiej gwiazdy.
Twój ojciec był tu królem,
ale do pięt ci nie dorastał.
- Jeff. - Chyba żartujesz.
Wypierdol ją stąd
- albo ja to zrobię. - Już.
Ma tupet.
Mój syneczek.
Co tu robisz?
Piję drinka. A jak myślisz?
Bez awantur.
Jestem na przyjęciu na cześć syna.
Nie mogło mnie tu zabraknąć.
- Znajdź sobie własnego syna. - Już.
- Idźcie do domu. - Nie.
Traktują mnie jak trędowatą.
Nawet biletów nie dostaję.
Wiesz, jak mi wstyd?
- Chodźmy. - Zostaw ją.
- Odpierdol się. - Wyluzuj.
Zabieraj łapy.
Spokojnie.
- Już. - Spokojnie.
Spójrz na mnie.
Rozejrzyj się.
Nie możesz. Wszyscy cię obserwują.
Chodźmy.
Przynosi mi, kurwa, wstyd.
Zawsze taka była.
Ma szczęście, że mu nie zajebałeś.
Trzeba było. Po co mi to?
Mam dość problemów.
Grasz w karty czy narzekasz na matkę?
- Że co? - Nie mogę myśleć
przez to pieprzenie.
Kto to, kurwa, jest?
- Już dobrze. - Bierz łapy.
Nie potrzebuję tego.
- Dokopię ci. - Siadaj.
- Aaron. - Spokojnie.
Wszystko gra, Sherrod.
Jasne, spoko.
I tak muszę spadać. Sześć stów za zioło.
Zgadamy się.
- Sherrod. Shooter? - Tak.
Cholera. Co jest, kurwa?
Sherrod. Słuchaj.
Nie chciałem cię urazić.
Po prostu...
To był ciężki dzień.
Spoko.
Nie szukam kłopotów.
- A ty? - Nie.
- Ja też nie. - Dużo o tobie słyszałem.
Ja o tobie też.
Gratuluję wielkiego sukcesu.
- Tutaj to cud. - Dzięki.
Masz.
Nazwijmy to fajką pokoju.
Gdybyś czegoś potrzebował, daj znać.
- Dzięki. - Jasne.
Brachu.
Jak chcesz komuś wpierdolić, zrób to.
Nie daj sobą pomiatać.
Pięknie.
Jeszcze tylko kilka.
Cudnie.
Aaron, groźna mina. Jesteś w NFL.
Idealnie. Spojrzenie meczowego twardziela.
Proszę o makijaż.
Przypudruj go. Trochę szminki.
Pięknie. Jeszcze tylko kilka.
- Spóźniłeś się. - Sesja się przedłużyła.
- A... - Fajnie.
Widziałeś?
Dzisiejszy Globe.
„Nie martwię się o nich. Oni powinni martwić się o mnie.
Tak powiedział z uśmiechem Hernandez”.
Nie rzucamy cytatami na prawo i lewo.
Jasne?
Nie dawaj rywalom niczego, czego mogą użyć przeciw nam.
- Po prostu byłem sobą. - To przestań.
To się robi nudne.
- Siemano. - Cześć.
Wejdź.
- Daj mi chwilę. - Jasne.
- Sorki za bałagan. - Luz.
Kupa hajsu.
Nie tyle co w NFL, ale mam z czego żyć.
Dopiero zaczynam.
Ludzie myślą, że mam kupę siana,
ale to nie tak.
Gdybyś potrzebował forsy, podrzuć mi z dziesięć patyków.
Migiem to obrócę.
Serio? Sztos.
Pomyślę o tym.
Co za skurwysyn.
Co jest?
Jest git.
Ogarnę ci temat.
- Siadaj. - Jasne.
- Jedna torba czy dwie? - Dwie.
Dają ci w kość.
Mecze to pestka. Reszta daje w kość.
Jaka reszta?
Rany.
Chcą cię mieć na własność.
Sprawdzają nam nawet łóżka na wyjeździe.
Jak w kiciu.
- W kiciu? - Tak.
Idziesz, gdzie każą, robisz, co każą.
Pobudka, spacerniak, robota.
Masz tylko odrobinę wolności.
Grożą, że ci wszystko zabiorą.
Tak cię kontrolują.
Racja.
Ludziom się wydaje, że w NFL
mogę wszystko, a ja nic nie mogę.
Nie.
Właściciel drużyny jest jak naczelnik.
Banda białych, a pod nimi grupa czarnych.
Za bójki jest solówka.
Jak cię nie lubią,
to wszystko ci zabiorą.
To iluzja wolności.
Wyjdę z tobą. Czekaj.
A ty z tym gdzie?
Nie ma nic za darmo.
Długi się spłaca.
Mam iść z tobą?
Nie, NFL. Nie pakuj się w to.
Ale musisz się postawić.
Nie jesteś ich własnością.
Ale musisz im to pokazać.
Dobra. Empty alert, 34 seal.
Na raz. Gotowi?
Jego kolej.
Aaron, rusz się.
Jeden osiemnaście. Gotowi.
Wprowadź nowe zagrywki z 85 na tyłach boiska.
- Hernandez biegaczem? - Zaufaj mi.
Do dzieła!
Dobra, 12. King's Winger F5, 32 Bolder.
Jedziemy. King's Winger F5, 32 Bolder.
Na raz. Gotowi?
- Zostałeś biegaczem. - Ano.
Patriots na 35. jardzie, trzecia próba, sześć jardów.
Hernandez stoi z tyłu.
Osiemnaście.
Osiemnaście!
Do Hernandeza.
Wyrywa się, ale zostaje powalony.
Mamy stratę.
Obrona nie dała rady.
Dobra, zbiórka.
Chris Tyler Wpadłem na mecz!
No, kurwa, nie wierzę.
Nie.
Co tam? Nie mówiłeś, że jesteś w mieście.
Odwiedzam rodziców, to wpadłem.
Trzeba było mówić.
- Dałbym bilet. - Nie.
Nie chciałem zawracać głowy.
- Spoko. - Zawsze.
- Aaron. - Coś ogarnę.
Kibice Georgii.
Siemanko. Wszędzie ziomy.
Można fotkę?
- Jesteś legendą. - Jasne.
- Dzięki. - Pewnie.
Co?
- Idziemy do tyłu? - Tak.
Jesteś sławny.
Szaleństwo.
Trzeba uważać, wszyscy się pchają.
Dobrze cię widzieć.
Ciebie też. Kopę lat.
Wciąż pracujesz dla Murpha?
Jeszcze.
Moja dziewczyna ma rozmowę w Seattle, może się przeprowadzimy.
- Dziewczyna? - Tak, Sasha.
Też mam dziewczynę.
Wiem. Wszędzie są wasze zdjęcia.
Jest piękna.
Jesteś na bieżąco?
Chyba znasz odpowiedź.
To co, może shoty?
- Jaka jest? - Shayanna? Spoko.
Od niedawna mieszkamy razem.
Kochasz ją?
Otworzyłam drzwi,
a ten chuj chował za kierownicą pieprzony telefon
jak jakiś diler.
Wszystko przez dupę.
Nie.
Dlatego musi się oświadczyć.
Laski same się na nich rzucają.
Nie słuchaj ich.
Jestem szczera. Wybrałyśmy duże fiuty i duże domy.
Dlatego czasem muszę go sprawdzić.
Mam jedną zasadę. Zawsze ma mieć puste jaja.
- Święte słowa. - Tak.
Inaczej inna je opróżni.
Aaron i ja nie mamy tego problemu. Wszystko gra.
- Naprawdę? - Tak.
Bo to gorący towar.
Pewnie ma armię fanek.
Nie ma żadnej panny na boku.
Mój facet jest inny.
Shay, przepraszam.
Urwał mi się film u Sherroda.
Spoko.
Mówię poważnie. Zadzwoń do niego.
Nie zadzwonię.
Jeśli masz inną, powiedz mi prawdę,
bo to lepsze niż plotki.
Nie mam innej.
Żadnej. Przysięgam.
Poważnie. Przysięgam.
Daj spokój.
Nie mam.
No weź.
Gotowi? Już.
Jeszcze raz.
Masz jedną szansę.
Gotowi.
Już.
Koniec.
Obrona wie, dokąd pobiegnę.
Bo im powiedziałem.
- Kurwa, co? - Za słabo się starasz.
Masz się przebić.
Dostaję wpierdol, bo nie jestem biegaczem.
Powiem ci, kim jesteś. Napij się.
A potem to powtórzymy.
A potem jeszcze raz i jeszcze raz.
Aaron, telefon do ciebie. To pilne.
Hernandez?
- Co jest, kurwa? - Nic, to wypadek.
DJ, co się stało?
Jeff ją dziabnął nożem.
- To nie tak. - Pokaż.
- To tylko draśnięcie. - Pokaż.
Dobrze.
Gdzie ten skurwysyn?
- Zajebię go. - Czekaj.
Zasłużył. Widzisz to?
Nie możesz mu wpierdolić. Nie warto.
Spójrz na nią. Nic jej nie jest.
To jej życie. Daj spokój.
DJ.
Dobrze, że tu jesteś.
Dawno nie byliśmy sami.
Dobrze, że mieszkasz blisko.
Tak.
Jak Shayanna?
W porządku.
Nie żeń się z nią, Aaron.
Kurwa, mamo.
Przed ołtarzem nie znałam siebie.
- Czemu tak mówisz? - Masz 21 lat.
Każdy widzi w tobie gwiazdę, ale jesteś tylko dzieckiem.
Nie wiesz, kim jesteś.
- Wiem. - Nic nie wiesz.
Wiem, kim jestem.
Wiem, kim jestem. Pizdą.
Ujdzie mu to płazem.
Ojciec się w grobie przewraca.
Mam się nim zająć?
W sensie?
To on.
Zostań tu.
Czekaj.
Ja to zrobię.
Dobra. Kryję cię.
Aaron.
Nie!
Zamknij ryj. Bądź mężczyzną.
Spokojnie.
Tknij ją jeszcze raz, a cię zajebię.
No i proszę.
Proszę bardzo.
Patriots atakują.
Pierwsza próba , dziesięć jardów.
Hernandez za linią wznowienia.
Widzieliśmy już tę zagrywkę i nic z niej nie wyszło.
Hernandez przebija się przez linię.
Jest daleko na terytorium Broncos.
Mocno przywalił o murawę.
Wstawaj.
Aaron, dalej.
Chodź.
Dawaj.
Chyba nic mu nie jest. Piękny bieg.
- Zdobył 43 jardy. - I co? Udało się.
Mówiłem. Pięknie.
Jest i nasz chłopak.
- Hej. - Jestem z ciebie dumny.
- Dzięki. - To było coś. Brawo.
- Jestem dumna. - Co tam, stary?
Super.
- Jesteś wielki. - Co ty.
- Dzięki za bilety. - Spoko.
- Luzik. - Jasne.
- Aaron. - Cześć.
- Jesteś cały? - Tak.
- Mocno walnąłeś. - Fakt.
Nic mi nie jest.
- Na pewno? - Tak. Warto było.
Wygraliście w pięknym stylu.
- Widzimy się w domu? - Tak.