ANG INYONG MAPAPANOOD AY HALAW SA MGA TOTOONG PANGYAYARI
Husgahan n'yo ako. Sige.
Pero kwento ko ito, at meron akong sapat na dahilan.
Ganito.
Ginawa nga namin 'yon. "Namin".
DATING CEO
Wala akong papangalanan, pwera kay Liza Drake.
Kausap mo ba siya?
Okay. Ang dapat mong tandaan dito,
di kami ang Purdue Pharma.
Di namin pinatay ang bansa.
Taong 2011 'to, at sa totoo lang, di kami parte ng opioid crisis.
Di naman pangkalyeng droga ang Lonafen.
Pero marinig lang ang "fentanyl",
wala na silang ibang nakikita.
"Nagbenta ka ng fentanyl?"
Akala mo si El Chapo ako.
Sino'ng gumamit ng fentanyl?
DATING SALES REP
Nanay mo. At totoo, sinalba ako no'n
noong sumambulat sa pwerta ko si Liza.
Liza Drake?
DATING MD
Nilikha niya ako.
Minsan, gusto kong mamatay siya sa plane crash,
at minsan, gusto ko siyang mamatay
nang mabagal at masakit.
Si Liza kasi, wala siyang pakialam...
sa kahit sino.
Dahil doon, pamilya ko na rin siya.
Ano ba, Randy?
- Di mo ako dapat kalabanin, Liza. - Bakit?
Sinisikap kong maging maayos 'to para sa anak ko.
"Anak ko."
Sarap pakinggan. Para namang nagpapakita ka kahit minsan.
- Ano'ng sinasabi mo? - Ano ba naman?
Ibalik mo si Phoebe sa Savannah, at iyo ang kada ikatlong weekend.
Bakit? Ayaw ni Phoebe no'n. Maski ikaw.
Malaki at maganda ang bahay niya dito at may beach pa,
at ikaw... may kotse ka.
Labas ako diyan.
Nasa bar ka ba?
Hindi naman.
- Liza! - Ibaba ko na.
Liza...
Sige. Teka.
Saan na nga tayo?
- Letse, Pete. - Isang reseta.
- One hundred microgram. - Kasalanan ko.
- One hundred mics! - Di ko dapat sinagot.
- Ano'ng problema? One hundred mics! - Alam ko. Kalma lang.
- Jimmy! - Ano ba, pare.
- Tatawag ka bukas? - Malamang hindi.
- Bwisit! - Kumusta?
Wag ka nang mag-abala. Ayoko ng lap dance ngayon.
Ako rin, ayoko lang sa stage.
- Ayoko pa rin ng lap dance. - Di pa rin kita aalukin.
Gusto mong maglaro?
Laro tayo? Isa lang. Sampung dolyar pag natalo ka.
Subukan mo, pero binabalaan kita. Nag-wrestling ako no'ng high school.
Sige, bale...
kung nandito ka sa basurang lugar 'to, di ka nasa finance.
Baka insurance, pero maganda ang Ferragamo mo.
Kaya kotse, siguro.
O drug rep ka.
Magaling siyang bumasa ng tao.
Ipapadama niyang naiintindihan ka niya
sa napakahusay na paraan,
at 45 minuto lang, 2,000 na ang talo mo.
At bigla, bago ko siya tirahin,
ginawa niya, 'yong ganoon.
Ganitong galaw.
At nakasubsob siya sa pagitan ng 13-anyos kong hita,
at naging parang ano siya...
Para siyang Pac-Man.
At naisip ko, sinusubukan ng kunwaring mabait na tatang na ito na,
kumbaga,
kagatin 'yong ari ko.
Kakagatin ng tatay mo 'yong ari mo?
Hindi ganoon. Nag-alaga lang sa akin.
Ang lala no'n.
Grabeng kwento 'yan.
May masayang katapusan naman.
Binungian ko siya bago niya nagawa 'yon.
Talaga?
Sir!
Ganito.
Alam kong maraming na'ng nagsabi nito,
pero kaya kitang alisin dito.
Makauwi ka lang nang buo, ayos na. Okay?
- Destiny! Telepono. - Sige na.
Makinig ka. Gusto kita, okay?
Magtrabaho ka sa akin.
Mabibigyan kita ng 100k ngayong taon.
- Talaga? - Oo.
Uy, telepono!
Pwede mong halikan ang perpektong katawan na 'to pag di totoo.
Destiny! Telepono!
- Ano'ng nangyari? - Ma, sorry talaga.
Ayos lang.
- Sorry. - Ano'ng nangyari?
Ang tanga noon, mapapatalsik tuloy kami.
Walang mapapatalsik.
Ayos lang. Ano ba'ng nangyari?
Pasensya na, Miss Drake, pero kung di pang-expulsion 'to,
ewan ko na.
Ano ba'ng kasalanan nila?
Mamili ka.
Pagdadala ng ilegal na paputok sa school.
Sige. Sorry. Linawin ko lang,
hindi talaga 'yon paputok o ilegal.
Galing 'yon sa Circle K.
Di 'yon ang punto.
Nilagay ng anak mo sa panganib ang mga nasa school.
Naku, okay.
Pwedeng sumagot?
Parang wala namang nanganib. Nasa kabilang kalye sila.
- Wala sa school. - Simulan natin doon.
Paglabas ng school nang walang permiso.
Oo. Ganoon nga. At tiningnan ko sa discipline code
na pwede mong palagpasin ito at mag-warning lang.
O limang araw na suspensyon.
Diyos ko.
Pwedeng isang araw?
Na, sobra pa rin, pero ayos na ako doon.
Pasensya na.
Ayos lang, girls. Taas-noo lang.
- Tatlong araw? - Oo. Patatalsikin nga sila.
- Maganda na 'yon, alam mo? - Bangungot 'yon.
- Sino'ng magbabantay sa kanila? - Wag ako.
Hindi ikaw, Jeff.
At sa totoo lang, pwede bang...
Ayos lang. Magiging maayos ang lahat. Okay?
Nasisante ako dahil umalis ako sa shift, kaya dito lang ako.
Ang bilis. Para sa 'yo.
Ininsulto at minaliit mo ako...
Paalala, sabi mo isang linggo.
Dalawang buwan na.
Pasensya na't naluma namin 'tong upuan sa garahe mo, okay?
Wala pa nga ang pera sa usapan.
Binanggit mo na. Babayaran kita.
- Okay? Makukuha mo 'yon. - Magaling. Ayos
- Paano? - Malapit na.
Nagkataon lang, Andy,
na papaunlad pa lang kami ng kapatid mo.
Ayos.
Webcamming? O identity theft?
Nakaisip ng paraan si Liza para maibenta 'yong skincare product ko.
- Napakatalino. Ang husay. - Wag na, wag.
Gagawin ko. Dahil ang galing. App ito.
At merong parang gizmo
na kukunan mo ng picture ang mukha mo at ia-upload mo dito.
Ina-analyze ang balat
at gagawa 'yon ng regimen ng mga produkto ni Mama.
- Ilang oras mo sigurong tinrabaho 'yan. - Totoo.
Mas mabigat ang tech sa cosmetics.
Para itong interior design, telemedicine.
Teka, tech genius ka na rin?
Liza, ang gulo na ng buhay mo.
- Bwisit ka, Andy! - Alam mo?
Lumayas ka dito!
- Sige! - Ayoko na! Ayoko na talaga!
- Di siya seryoso. - Seryoso.
- Hindi... - Ma, mag-empake ka na rin.
Diyos ko.
Hi.
Anak, ayos lang 'yan.
Uy.
...baka nakulong na kami noon.
- Pero 'yong mama ko... - Uy, Phoebe...
Mama ko. Nabudol niya sila.
Kaya suspension lang.
Tulog na tayo, anak.
Ay, ito si Sidney.
Bangkero siya.
- Nahulog siya sa bangka at nabalian. - Okay.
Oo, isa sa mga tagumpay ko.
Hi, ako si Camille.
- Kakalipat n'yo lang? - Oo. Doon sa baba.
Okay. Alam mo?
May ibibigay ako.
Hi.
Siya nga pala ang sikat na Phoebe na nagsunog sa school.
Sa gubat lang.
Minsan kailangan ring masunog noon.
- Ganoon ang buhay, di ba? - Oo.
- Welcome sa D-Block. - Salamat.
Maingay ba dito?
- Medyo. - Okay.
- Ayos. - Di, okay lang.
Oo, may kumot naman ako. Salamat.
Sapin ito.
Di namin kukunin, salamat.
Kunin n'yo na.
Humaling siya sa Robin Hood ngayon
at parang kami ang mayaman.
Okay.
- Kunin n'yo na. Salamat. - Okay, sige.
- Salamat. - Salamat.
- Uy, salamat dito. - Oo, salamat.
- Magpasalamat ka sa juice. - Salamat.
- Nice to meet you. - Katok lang kayo.
Kahit ano para sa juice.
Bye.
- O, ayan. - Salamat.
Isaksak mo diyan!
- Ayos ka lang? - Oo. Ikaw?
- Oo. - Sige.
Movie salad, gusto mo?
Okay.
Paabot ng remote.
Di ko susukuan ang sarili ko.
Di ko susukuan ang pangarap ko.
Magkakaroon ng saysay ang buhay ko.
Hi, Mr. Brenner.
Si Liza Drake ito.
Ikinagagalak kong makilala ka kahapon.
Sana ayos ka lang.
Tumawag ako dahil sa inalok mong trabaho kahapon.
Kaya kung tatawagan mo ako,
ikatutuwa ko 'yon, at sana, sana maging maganda ang araw mo.
At...
Okay, bye.
Mama.
Kaya mo 'yan. Oo.
Magagawa mo 'yan.
Ikaw 'yan, e.
Di ito tungkol sa pera.
Bale, oo, kasi tutulungan mo ang pinakamalaking IPO ng taon.
E, tungkol saan?
Tungkol ito sa pag nagretiro ka,
masasabi mong, "Di lang ako basta banker."
"Isa akong bayani."
Kung mahusay nga, ba't 1% lang ang market penetration n'yo?
Kasi wala kaming pera para makasabay.
KOMPETISYON
Ito ang Praxiom.
Kanila ang pain sector dahil sa fentanyl lollipop
na di epektibo at nakalalason, kaya dapat silang wasakin.
Nakakabulok ito ng ngipin at 45 minuto bago umepekto.
Limang minuto lang ang Lonafen.
Papasok tayo na parang mga bayani.
At pag sobra na ang sakit, hulog ng langit ang limang minuto.
'Yang Binaca blaster n'yo, fentanyl 'yan, di ba?
Ang pumatay sa Ohio?
Hindi. Sa Hartigan study sa Mass General,
nasa 1% lang ang risk ng adiksyon at overdose.
Nasa 35 milyon ang utang ng Zanna?
Ang totoo, 80 milyon na ang puhunan.
Mula lahat sa bulsa niya,
si Dr. Jack Neel, na bilyonaryo sa pharma.
Kung iisipin mo ang market penetration forecast
post IPO ng 22, nasa 26% siguro...
Mababangkarote na salamat sa matigas na ulo niya,
CEO namin, Eric Paley.
Isang bilyon na market floor.
Ayon sa SEC disclosure, ang pagtuturo namin sa prescribers
ay humaharap sa hamon ng kapitalismo...
Brent Larkin, VP ng marketing,
traydor na ahas na may kakayahang
kumbinsihin ka sa salungat ng binebenta niya.
Buong taon kaming nag-agawan sa COO noon.
Ang 10 milyon sa marketing
ay kakalap ng sapat na pagtanggap
sa physicians, third-party payers
para kumita ang gamot.
Pasensya na.
Di mahalaga kung likidong diyos 'yan.
Walang nagrereseta nito.
Doktor, ang paraan lang ngayon para makalusot,
ay ibenta 'yan sa may pondo para makapasok sa market.
Sorry.
BABAE SA CLUB
Di ba?
Sino 'yan?
Sales lady sa J&J. Saglit lang.
Di ba naka-hiring freeze tayo?
Mr. Brenner, Liza Drake.
Hi, pasensya na't bigla akong pumunta.
- Tumatawag ako... - Wala sa card 'yong address.
Tumawag ako sa secretary ng state para sa corporate files.
Pinag-isipan ko. Gusto kong subukan 'yong alok mo.
May résumé ka?
- Oo. - Tara.
- Dalawang taon sa high school? - Nagtrabaho agad ako sa sales.
- Cutco? Naglalako ng kutsilyo? - Oo.
May iba pang klase ng kutsilyo 'yon.
Amway, Avon, Mary Kay.
President ng Green Rock Enterprises. Ano 'yon?
Ang model ay ina-upcycle ang biocharred hog waste
para maging sustainable drywall.
Maangas 'yon.
- Drywall mula sa dumi ng baboy? - Halos. Oo.
May restaurant ka sa Savannah? Kumusta?
Maganda ang takbo.
Maganda ang kita ng ex ko doon.
Mr. Brenner, pagbigyan mo ako.
Sige na, please.
Pagbigyan mo ako.
- May Word file ka nito? - Oo.
Ito.
SAKIT AT KITA
Bio... cum laude biochem... E, hindi ako...
PhD. Di ko nga natapos ang GED.
- Tara. - Diyos ko.
- Uy, Pete, usap tayo? - Tara.
- Sandali. - Dr. Neel!
- Sorry. Ito nga pala si Liza Drake. - Hi!
Hi.
Nabasa ko ang Pharma Quarterly mo. At...
Tagahanga mo ako!
Nakakatuwa naman 'yan.
Kinalulugod ko.
Sige.
- Masaya ako. - Oo naman.
Well...
Asawa mo 'yon?
Ang ganda ng ngiti.
Oo. Salamat.
Siguro naman alam mo na?
- Gusto kong marinig mula sa 'yo mismo. - Kasi...
Apatnapung taon kaming kasal
at si Zanna ang buhay ko.
Totoo 'yon.
Oo.
Pero na-diagnose siya na may liver cancer,
at kahit tanggap ko nang mawawala siya...
'yong mamamatay siya hindi lang sa sakit,
pati takot sa sakit,
di ko matanggap.
Kaya ginawa ko ang Lonafen
para ibigay sa ibang may kanser
ang tulong na di ko naibigay sa asawa ko.
Tama.
Para malinaw, sasama ka sa isang imposibleng misyon.
Oo. Walang urungan.
Kung lulubog talaga ang barko,
dapat itutok natin sa tamang iceberg.
Kung ano man, kakapit ako sa pinunong tulad ni Captain Pete.
Salamat, sir.
Wala 'yon.
Bweno, ito ang resume ko. Kung gusto mo.
Di na kailangan 'yan.
- Ayos. Okay. - Sige.
Tanggap na ako?
- Tanggap ka na. - Kita tayo.
Okay, boss.
- Kayang-kaya mo 'yan. - Salamat.
- Magaling, Pete. - Salamat.
- Di mo binanggit 'yong iceberg. - Medyo madrama siya.
- Pagsubok lang. - Niloloko mo ako.
- Ano pa ba? Nasa sales ako. - Morphine ba 'yong gamot?
- Sinisinghot? - Teka.
- Uy, Brent. - Hi. Liza Drake.
Di sinabi ni Pete, naka-hiring freeze kami.
Sabihin mo kay Dr. Neel.
Ang sahod, 7.60 dolyar.
Sagot mo ang byahe mo.
Isang linggo.
Isang linggo para ano?
Imbento ng doktor.
Ibig sabihin?
Maghanap ng magrereseta ng gamot. Isang reseta lang.
Kung wala?
Tanggal ka na.
Ayos. Wala palang kasiguruhan, kalahati ang base pay ko...
Pambasura lang ang base pay.
Sa komisyon ka kikita. Alam mo kung magkano ang full-dose?
- Magkano? - 40,000.
- Kada taon? - Kada buwan.
May komisyon akong 48,000 kada taon kada pasyente?
Kalahating milyon sa sampu.
Talaga ba?
Nasa 'yo 'yon. Huli mo, kain mo.
Posibleng may tiket sa lotto sa isang tambak na kapalpakan,
at dapat matibay ang sikmura mo para kalkalin at kaskasin 'yon.
Malinaw.
Weekend mo 'to.
Isang makabagong gamot ang Lonafen
para lunasan ang breakthrough cancer pain.
Sa dalawang taong clinical trial sa Massachusetts General Hospital
na isinagawa ni Dr. Elliot,
nalaman na ang risk ng overdose at dependency
sa pasyenteng gumagamit ng Lonafen ay mababa sa 1%.
Kauna-unahang sublingual fentanyl spray ang Lonafen.
Nilalagay ito sa ilalim ng dila
at sinisipsip ng sublingual artery
papunta sa dugo sa loob ng limang minuto.
Pinakamabilis na ginhawa sa pasyente nang walang karayom.
- Ano 'yan? - Pag may tumutusok na sakit sa pasyente...
Chatroom ng mga drug rep.
"Ano'ng maipapayo n'yo sa baguhan sa pharma sales?"
Okay.
-"Dear noob: ang low-cut na blouse... - Hindi.
- ...at push-up bra... - Hindi.
...ay 20 years nang standard dito."
- Hindi! Tumigil ka! - Hindi!
Makinig ka. Okay?
Diyos ko.
"Pumasok ka sa drug closet ng ospital,
maghubad ka't lumuhod, abangan ang doktor..."
Grabe 'to. Ang bata mo pa.
Wag mo basahin 'to!
Hindi!
Wag nga!
Nakakatawa di ba?
"Nilalandi ako ng doktor na pinagbebentahan ko..." Tama na.
Salamat. Si Mama na diyan. Ayos na.
Hindi, ibigay mo...
Bawal sa 'yo 'to.
Wag mo na uli gagawin 'yon.
Sorry.
Magpopokus ako.
Okay.
Buksan mo.
PASADYANG DAMIT PAAYOS NG SAPATOS
Ano'ng nasa box?
Anong amoy 'yon?
Spinach lasagna at apple slump.
- Pagkain at info lang ang nasa video. - Si Pete 'to.
- Hi. - Dapat nasa school ka.
- Kick out. - Suspinde.
- Bakit? - Panununog.
Hindi naman.
- Ang galing. - Saan tayo?
Lakeland Pain Clinic.
Lungga ni Dr. Nathan Lydell, bukal ng siyam na milyong dolyar.
'Yon ang nahatak niya para sa kalaban.
Kaduda-duda, grabe.
Siya, ang bukal ng siyam na milyon.
Mas ligtas 'to kaysa sa aspirin.
Dahil mas mabilis, mababawasan ang ibang pain meds.
Kaya hindi sila laging lango.
Para gising sila, kasama natin, di ba?
"Regalo ito, biyaya." 'Yan ang kwento.
Ng pasyente at pamilya nila. Tingin mo, doktor?
Magaling.
Kung may alam kang pasyente, mag-iiwan kami ng coupon. Babalik kami...
Hindi, ito, ano'ng tawag dito?
Apple slump.
Tao po.
Uy, buhay siya.
Naririnig mo ba ang tawag ko?
Nate. Pasensya na talaga.
May work retreat kami sa Turks and Caicos,
pero sa susunod, isasama na kita.
Napakarami kong ikukwento sa 'yo.
Doon tayo sa opisina mo.
Ayos naman 'yong pitch, a.
Wala na. Sa Praxiom na siya.
Bakit? Kasi may macaroons?
Kamukha ng babae 'yong minamanyak niya noon,
pero ngayon, lamang na siya.
'Yong grande double Snickers latte mo. Sa Lonafen naman tayo.
Ito ang pinakamabilis na pain medication.
- Limang minuto lang... - Balikan kita.
Mas mabilis nang 45 minuto. Dr. Bowen, maiiwan ka!
Abala si Dr. Chen.
Pwede mo bang ipakita sa kanya 'yong clinical trial?
O iiwan ko na lang sa kanya ito.
Maraming nakakatuwang gamit dito. Nakakatuwa itong pen na 'to.
- Saan ka nga? - Zanna Therapeutics.
Para sa anak mo?
Hindi, di mo ba alam na matagal na 'tong naka-ban?
PAG-AALAGA SA SAKIT
Dr. Lanning, baka, pwede akong mag-pitch sa 'yo...
Good morning, doktor. Parating na siya.
- Okay. - Salamat sa paghihintay.
Sige.
Sinubukan mo.
Ang lala niya.
Oo nga.
Pheeb?
Ayos ka lang?
- Oo, bakit? - Tulala ka, e.
Kumusta? Uy.
Hi.
Sorry. Paano...
Diyos ko.
Ayos lang. Okay lang siya.
Okay lang. Atras kayo. Ayos lang siya.
May kailangan ka ba?
Okay lang. Kinukumbulsyon lang siya. Ayos lang siya.
Okay. Tingin ka kay Mama.
Tingin ka kay Mama. Ayos lang, anak.
Nandito ako. Nandito ako.
Ayos lang, anak, ayos lang.
Phoebe, may problema ba?
Oo, may epilepsy ako.
General diagnosis ang epilepsy
sa "kumbulsyon ni Phoebe na di namin alam kung bakit."
Alam ko kung bakit, ito.
- Tumor 'yan. - Hindi 'yan tumor. Di 'yan cancer.
AVM ang tawag namin diyan, arteriovenous malformation.
Pagbubuhol ng blood vessels,
at pag bumara ang dugo, mamamaga 'to, magkukumbulsyon.
Ano'ng gagawin natin?
Well, sana wala.
Mukhang maliit at ayos pa siya,
at minsan naaayos ang AVMs pag nagdadalaga.
Kadiri.
Paano kung hindi?
Kailangan nating ilabas ito.
Option A, na magandang option, full craniotomy.
O, bibiyakin ang bungo ni Phoebe
at susungkitin ng melon baller ang di-tumor.
O option B...
...keyhole procedure, na idadaan sa ilong.
Mas ligtas, di gagalawin ang utak.
Problema lang,
di sakop ng Medicaid 'yong hindi-melon baller.
At hindi rin sakop ang keyhole,
radiation, o ang post-op therapy.
Pero sa ngayon,
kung wala naman nang kumbulsyon,
pagkahilo, pananakit ng ulo, anim na buwan saka kayo bumalik.
Sa ngayon, Phoebe,
magpahinga kang mabuti, sundin ang pag-inom ng mga gamot,
at Mommy, sana mas payapa't kalmado ang bahay.
Saglit lang, dalawang buwan lang.
- Kukuha ako ng trabaho at bahay. - Dalawa?
Masaya 'yon. Maganda 'yon.
Ano'ng ginagawa mo?
Sorry, akala ko nag-iingay lang tayo.
Ginagawa ko ang pinakamabuti...
Mabuti? Tapos ibibigay mo ako sa masasama?
Di masama ang tatay mo.
- Si Diana, oo. - Okay siya.
Hindi, di siya okay, Ma.
Alam mo? Sinisiraan ka niya.
Ano'ng sabi niya?
- Kasi... - Ano? Sabihin mo.
Sabihin mo.
Ano ka raw...
talunan ka raw at linta ka at di ka mabuting mama.
Siraulo 'yon.
- Grabe. Uy, Pete. - Hoy!
Nandito ako sa iPad GPS.
Ba't 30 milya ang layo mo sa sakop mo?
May nangyari kasi at...
Inisa-isa ko ang call sheet. Wala. Kaya...
Salamat sa pagkakataon. Ipadala ko lang ba ang iPad?
Di pwede! Nagbayad ako ng limang araw...
At apat na araw lang, tinanggihan na ako ng lahat.
E di, magpatanggi ka ulit! Okay?
Akin ka hanggang alas singko!
Dadalhin ko si Phoebe sa Savannah.
Buti na lang, di tatakbo ang Savannah.
Kakayod ka hanggang alas singko, o sisirain ko ang buhay mo!
Dadalhin kita sa small claims court. Gagawin ko...
Hello?
Bakit?
Magpapalamig lang tayo sandali. Okay?
- Bakit? - Para di ako makulong.
Kalma ka lang, anak.
Okay? Sige na.
Okay.
Uy, si Dr. Kaduda-duda.
I-lock mo ang pinto.
Hindi, pagod na ako sa paulit-ulit na usapang 'to.
Paulit-ulit ako. Malinaw sa prenup ang spousal support.
Saan siya kukuha ng 40%?
Kasi... Hindi. Hindi.
Swerte. 'Yong negosyo, nasa ex ko.
Uy.
- Apple slump. - Kalma lang.
Di ako magpi-pitch. Tupperware ko ang pinunta ko. Okay?
Talaga?
- Oo. - Okay.
Kung di mo sasabihin ang side effects, ako'ng magsasabi.
Ayokong gawin.
Ganoon na 'yon.
- Matt, ano'ng meron? - 'Yong singaw sa bibig.
- Ayos lang 'yon. - Di na siya makapagsalita.
Para siyang zombie kung maglakad
kasi lagi niyang sipsip ang lollipop
at wala epekto. Masakit pa rin.
Parang dapat nating bawasan 'yong Xeraphen dosage.
Mabuti pa na siguro.
Pwede na ba akong umalis?
- May masakit? 'Yong singaw... - Wala!
Wag kang gagalaw.
- Teka. - Di ko naintindihan.
Di ko sinasadyang marinig. Ba't di mo tulungan?
- Sino ka nga? - Liza Drake.
'Yong reklamo, singaw, tagal ng epekto,
doon maganda ang Lonafen.
Di kita inaalok. Tapos na ako doon.
Di ko lang maintindihan.
Ba't walang nagrereseta ng mas matino?
- Di ko maintindihan. - Ganito...
Liza, ang totoo,
di ka basta makakapagpalit pag may bagong gamot.
- Xeraphen ang kilala. - Kilalang masama. Sinabi na niya.
- Iba pala ang Lonafen. - Ni hindi mo nga pinagbigyan.
Teka nga...
Ano'ng sinasabi mo?
Pareho ito ng pagkakagawa sa ginagamit mo,
pero mas mabilis ang epekto at nakakatulong sa singaw mo.
Sige, ewan.
Di ko alam.
Basta takot lang ako noon, lagi.
At di ako matatakuting tao.
Navy corpsman ako.
Greenside sa Iraq.
Marami na akong nakita, matinding pinagdaanan,
pero di ako natakot.
Di ako binangungot.
Pero noong nagkasakit ako...
natakot talaga ako.
Para lang makaiwas sa sakit,
magpapakalango ka na lang sa gamot.
Ma...
Bumili naman tayo ng pagkain?
Doon sa lobby.
- Pero, Ma... - Lobby, sige na.
Sige, sige.
Okay?
Ibabalik ka namin sa 100 micrograms
at tingnan natin kung itataas natin.
Pahirapan sa unang linggo.
Sige, mga kasama.
Nakikita nating lahat ang numero,
kaya baka alam n'yo na ang sasabihin ko.
- Pero ang punto... - Hindi.
Okay, para mapababa ang gastos
hanggang sa susunod na...
- Pamatay na damit. Kumusta? - Wala lang.
May reseta na ako.
- Kanino? - Dr. Lydell sa Lakeland.
Kalokohan.
Nakuha ko nga.
Tingnan mo.
Ito na.
One hundred mics. Laking deal nito.
Ang laking deal niyan.
Ang bukal ng siyam na milyon, nakuha ni Liza.
- Tingin mo itutuloy niya? - Itutuloy niya.
Sinabi niyang magrereseta siya ng maraming Lonafen?
Sasali raw siya sa speaker program, sabi ko, "Ayos."
Sinabi mong meron tayo?
Sabi ko, magsisimula siya ng speaker program,
at masaya 'yon.
Lihim ng pharma ang mga speaker program,
pero di naman na 'yon lihim.
Ano ang speaker program? Dadalhin mo ang prescribers
sa Hawaii, Pebble Beach, at kung gagawin nang tapat,
may gagong hahapyawan lang ang pagbabasa
para makalandi agad sa drug reps at makainom na.
Tapos uuwi sila at irereseta ang gamot mo.
Legal na kalokohan 'yon
at ginagawa ng lahat.
At kami rin sana.
Pero walang pera.
Hotels, byahe, catering.
Sino'ng sasagot?
- Kathy? - Catherine.
Tingin ko di kailangang magarbo 'yon.
May PT Cruiser siya, malungkot at nadeborsyo.
Kahit sa taco stand, matutuwa na 'yon.
Hindi pwede 'yon.
WALONG DAAN AT 00 LIZA DRAKE
Ang problema, kulubot na ang sahig dito.
Kaya malamang lumiko rito, tapos...
May naisip ako.
Bahala na kaya kay Brent Larkin?
Ayos ba? Paano?
Mag-event tayo nang mura lang, galing sa bulsa natin.
Hindi...
- Ba't hindi? - Ayokong malintikan.
Mura lang talaga.
Mag-ambagan tayo ng 400 dolyar.
Ten-point na komisyon sa siyam na milyon kada taon.
Walang mapupunta sa kanya.
- Sige na. - Ewan ko.
Ano'ng di mo alam?
Sabi nga ng isang pantas, lotto ito.
Dapat kaya niyang humimod ng pundya.
Tingnan mo ang panel. Maririnig mo ang tunog no'n.
- Maririnig mo. - Gusto kita.
Ayos.
SAKTONG 8PM!
Uy!
May upuan ka na.
Nasaan 'yong mga doktor?
Kalahati ang di pupunta at wala ang iba.
Peste!
E, si Lydell?
Tatawagan ko sana para di na pumunta,
pero dahil huli mo 'yan, ikaw na.
Hindi. Tuloy ang event.
Liza, itong pagsablay natin ang event.
May pagkain at lugar na!
Oo, at sign-in sheet na dapat may pangalan ng prescribers.
O dadalawin tayo ng Feds.
Hi! May doktor ba rito?
Podiatrist ako.
Peke 'yan. Ako ang podiatrist.
Gusto mo ba akong saluhan sa ribs at wine?
Pwede.
Oo? Ikaw rin?
Uy, Liza! Akala ko sasamahan mo kami!
- Nandiyan na ako. - Saan ka pupunta?
Pasensya na, Liza. Nagkagulo sa 4.
Ayos lang. Walang kaso.
Umalis na sila?
Dok, naintindihan ko.
Ganito. Uy, kumusta si Matt?
- Sino'ng Matt? - Pasyente mo. Gumana ba'ng Lonafen?
- Ano? - Kumusta siya?
Dali. Sabihin mo.
Pumunta siya kahapon.
Sabi sa akin, "Dok, sana dati mo pa pinalitan 'yong gamot."
Totoo nga.
Umepekto 'yon gaya ng sabi niya.
Nabuhayan ulit ako kahit saglit.
Ipapatigil mo na ba sa kanya?
Ayokong makinig sa taong may speaker program na nilangaw...
Palpak nga 'to. Alam ko.
Dapat malaki ang event mo. Enggrande.
Maririnig ka ng ibang doktor.
Ang mga 'yon?
Di 'yon. Podiatrist sila. Ng industriya.
Dapat marinig nilang kahit inaangkin ka ng Praxiom,
tulad ng buong estado,
nirereseta mo kung ano'ng dapat sa pasyente.
Nireseta ko na.
- Ano pa'ng gusto mo? - Ano ba?
Paano ba papayag ang iba na magreseta? Paano?
At masuhulan?
Tama. Ganoon sa market.
Bulok na 'yon.
Baguhin natin 'yon.
Tulungan mo ako.
Paano?
Ewan ko.
Simulan mo sa ribs at mga lasing na podiatrist.
Sabi ko, "'Di ako pre-diabetic. Colonoscopy lang ito."
'Yon na. Lusot na sa market.
'Yan!
At nakita ko 'yong hulma ng paa niya sa windshield.
Nilagay ko ang paa ko.
At di kasya.
Kaya alam ko nang pakakasalan niya 'yon.
Sorry na, Nate.
Wala akong ginawang kalokohan, nga pala.
Inayos na ni Pete.
Ibabase sa clinical experience mo.
ISANG LIBO AT 00/100
Clinical experience ko?
May 1,500 ka kada speaking engagement,
tatlo kada linggo,
kung ililipat mo sa Lonafen ang mga naka-Xeraphen.
- Sanggang dikit! - Okay.
Habambuhay!
- Ingat ka pauwi. - Hindi, umuwi ka na.
- Kita tayo! - Umuwi ka na.
- Okay, bye! - Mag-uuwian na ang lahat.
Ano ba 'yon?
Nasungkit natin ang balyena!
Legal ba ang 4,500 dolyar?
67 sa 65.
80 'yong iba.
Nilabas natin ang pinakamahusay na gamot sa cancer pain,
kaya ano naman?
Kung mahusay, ba't binabayaran?
Kung hindi, uunahan tayo.
Magaling humanap ng butas ang mga pharma, didikit sila.
- Paano kung lumagpas tayo? - Titiketan ka. Magmumulta.
Kasama sa marketing budget.
- Wala tayong marketing budget! - Magkakaroon tayo! Diyos ko, Liza!
Sinalba mo ang kompanya!
Napakarami mong matutulungang may cancer.
Noon, naghuhubad ka para sa pera,
ngayon, poon ka na sa pharma!
Magpakasaya ka!
Masaya ako! Oo.
Ang saya! Sabi sa 'yo gagana 'yon, e.
- Talaga? - Ingat ka.
Okay, ikaw rin.
Ibigay mo na! Dali!
Ano ba.
Uy, batta batta!
Ano na, Sid!
Si Laura na ang titira.
- Sorry! - Sid!
- Ayos ka lang? - Sid?
Hindi! Labas na ba 'yong buto?
Kita n'yo? Kita...
Taya ka, loko!
Dalawa ang tanggal!
Loko-loko ka, Sidney!
Ayos ka lang?
Ayos lang.
Hoy!
Uy!
Ano ba 'yan.
Para siyang umuusok sa pagrereseta ng Lonafen.
- Grabe. - Four hundred mics.
Six hundred. Eight.
Nilipat ang 40 pasyente sa tatlong araw.
Grabe.
Paano...
Ano? Bakit?
Ano ba.
-"Rookie of the year." - Baka isangla mo.
Hindi ko isasangla 'to.
Pete, napaka...
- Pakibuksan nga? - Oo. Ayan.
Sobrang...
Di lang daang libo ang kikitain mo.
Nasa 600 siguro.
Wirdo, di ba?
Masaya ka ba?
Ano 'yon? May problema ba?
Oo na, ang usapan ay usapan, di ba?
Halikan mo na ako kahit saan.
Pero paalala lang,
nakakaadik ito ayon sa clinical trial.
Salamat.
Hayop.
Ano?
Hi, Ma, bumigay 'yong kotse mo.
Liza.
Sa 'yo 'yan.
- Hindi. - Oo.
Hindi, di pwede.
Ibenta mo. Ayos lang.
- Sige na. - Kasi... Liza!
- Kunin mo na! - Naku...
- Liza. 'Yong... - Masaya ka?
Diyos ko, oo.
Sobrang... Salamat.
Sakay na!
Salamat!
Ang kintab!
May interes.
- Uy, ano... - Okay.
Paano ka kumikita nang ganito?
Sampung porsyentong komisyon 'to sa total net sales...
Basta ka lang pumasok doon, tapos...
Nagpahupa ako ng pananakit sa mga may cancer.
May problema ba?
Masama ba 'yon?
Matuwa ka.
Tanggal kayong dalawa.
Tapos kayo ngayon.
- Sige. - Umalis na kayo. Seryoso.
- Topaking Gary. - Masamang oso.
Bawal kang mag-host ng speaker program.
Bakit ba ayaw mo noon?
Ayoko sa mga pasaway na ipapahamak ang kompanya.
Walang mapapahamak dito kasi wala kang ginagawa.
Di pwedeng basta lang! Dapat may compliance team
- na susuri sa speaker... - Mag-hire!
...na baka pill mill operator
- at may nakabuntot na DEA. - Walang pill mill si Lydell.
At alam mo 'yon kung nagbebenta ka.
Sige! Papalayasin ka ni Dr. Jack
pag sinabi ko sa kanya.
Ang ginawa namin, ay 200,000 na net ngayong linggo
sa isang doktor.
Di naman sa pinipigilan kita.
Hindi. Totoo naman, nakakatuwa 'tong numerong 'to.
Ipapaliwanag ko 'yong program kay Boss.
- O sosolohin ang papuri. - Nasabi na namin.
Okay.
Pinayagan tayong simulan ang program sa southeast.
Magha-hire tayo.
Tingnan mo.
Magkwento ka tungkol sa sarili mo.
Oo. Pre-med sa UF, Phi Beta Kappa.
Intern sa Merck. Pfizer junior leader ako doon.
- Oo. - Hindi.
Nakuha mo ang pharmacy degree sa Amherst.
- May pharmacy pala sila. - Oo. Isa sa pinakamahusay.
Ano nga ulit ang mascot nila?
- Sandali. - Ayos lang.
Ang totoo, ano'ng kwento mo?
Sige. Totoo.
Nagbebenta ako ng gulong at minimum wage ang komisyon,
na iniipit ng manager ko.
Sampung taon ako doon, umalis ako,
at pareho pa rin sa pagbebenta ng shower door.
CPAP machine, hot tub...
parakeets, essential oils, pampalaki ng ari.
Body shots. Lap dance.
Dignidad ko.
Bakit gusto mo sa pharmaceuticals?
Pag huli ang child support, di kakain ang anak ko.
Para masabi ko sa mga anak ko ang trabaho ko.
Paano mo mapapapayag ang doktor sa gamot namin?
Ito ang pinakamahusay
na one-tenth ang bilis kaysa sa kalaban.
Para sa komisyon, kakain ako ng umaapoy na blade.
Kasi may kalaguyo akong oncologist sa Plant City.
Nag-field marketing ako para sa Malibu Rum,
at naging Miss Hawaiian Tropic, Pensacola ako.
- Naku, hindi. - Mahabagin, oo.
Sige na.
Kasi pain doc 'yong papa ko,
at irereseta niya ang gamot n'yo pag tinanggap n'yo ako.
"67 sa 65"?
Welcome sa team.
Hinding-hindi, hindi.
Pwede ang sex toy kung pwede ang nanay ko.
Magsisisi ka.
Ikaw rin.
Sabi ni Dr. Jack.
PhD lang ang pwede.
Wala sa kanilang may PhD.
"Pulubi, hayok, at daskol."
Sa 'yo, "desperado" 'yong "D."
Ang ginawa n'yo ngayon...
...ang magdidikta ng inyong bukas.
Magtrabaho kayo na parang wala nang pagpipilian.
Di pwedeng kumakayod lang, angkinin n'yo ang teritoryo.
Okay? Angkinin n'yo ang teritoryo.
Angkinin ang teritoryo, angkinin ang doktor.
- Angkinin ang teritoryo at doktor. - Angkinin ang doktor.
- Angkinin ang teritoryo at doktor! - Angkinin ang doktor!
- Angkinin ang teritoryo! - Angkinin ang doktor!
Nakasalalay ang buhay namin sa staff,
at pinakamalala ang 50-anyos
na sinusumpa ang mga kalahati ng edad niya pero may dobleng sahod.
Kailan ko kaya makikita 'yong doktor?
Uy, Sonya. Kumusta?
Uy.
Sining ang manuhol ng doktor.
Lagi silang sinusuhulan ng drug companies.
Di sila basta matatapalan ng tseke. Tingin nila tinitiktikan sila.
- Ewan ko... - Kung mapagkakatiwalaan mo ako?
Doktor, dalawa ang mortgage ko, tatlong anak, isang special.
Pag sa speakers bureau ka, ikaw ang partner at pag-asa ko.
Susugod ako sa apoy para protektahan ka.
Salamat sa pagbabahagi, doktor.
At tandaan n'yo.
Kumuha ka ng rep na madiskarte.
Uy, tara?
Unang beses 'to.
Hindi, oras na para lumipad ka.
Kaya mo 'yan.
Habang ang mga bigating kalaban
ay nag-aagawan sa mga MD sa Mayo Clinic...
Dr. Davis?
Jackie Drake ng Zanna.
...susungkitin natin ang ayaw pansinin ng Pfizer.
Kumusta?
Ayos na ayos naman sa ngayon, salamat.
At kung wala ang hukbo ng desperadong rep,
wala tayong minahan ng mga desperadong doktor.
Salamat sa pagpunta.
Ang natutunan namin dito ay ang mga doktor pala
ay ganid at hayok din gaya ng lahat.
Ano'ng pinagkaiba?
Sabi ko sa mga rep, hindi lang benta ang mga doktor.
Dapat pamilya kayo. Kaibigan.
Sunduin sila sa airport.
Igala ang aso nila.
Samahan n'yo sa folk-rock na tugtugan.
Kailangan nila tayo.
- Ang kapal, parang totoo. - Sanayan lang 'yan.
- Pero gusto ko. - Talaga?
Gusto ko 'to. Mas mabilis ako, mas matangkad.
Mas sumaya ka nga.
Masaya akong makita ka.
Ang bango.
67 sa 65.
Baka nga napaabot natin ng 70,
pero kailangan 'yon para makapasok,
para maiabot ang pinakamahusay sa class medication.
Di magandang tingnan, pero nanalo tayo.
Sa isang quarter, nag-86% market share tayo sa southeast.
Angkinin ang doktor!
Angkinin ang kapalaran!
Kahit marumi ang pagkapanalo natin, sa dulo,
umabot sa mga tao ang gamot natin.
Sabi ko sa mga bata, "May masaya tayong gagawin."
"Wala nang masakit kay Mama." Nag-hiking kami, grabe.
- Di ko kaya. - Pupuntahan ka ng doktor.
Natuwa ang lahat.
Maliban sa kompetisyon.
Masaya ba?
Mang-agaw ng doktor ko?
Masaya kasi wala na ang nakakalason n'yong lollipop.
Tingin mo bigatin kayo? Basura kayo.
Pinagtatawanan lang 'yang speaker program n'yo
doon sa kabaret.
Pinagtatawanan gaya ng peke n'yong program na na-ban.
Pwede naming ibuhos ang marketing budget
para pulbusin kayong basura.
- Ginising n'yo ang dragon. - Nasa marketing 'yon?
Nasa department ng higanti. At matutuwa siya sa 'yo.
Masaya 'yon. Hi, Dr. Lydell!
Enjoy ka sa macaroons.
- Ginagamit mo ba 'yong elliptical? - Oo.
- Bumubuti ka na. - Aabot na ako sa 5 km.
At kung iniisip mo kung bakit
di na lang bawiin ng Praxiom ang mga prescriber nila,
di nila kaya.
Sakit ang sakit.
Arthritis, post-op...
Sakit ang sakit, mga kaibigan.
At sa...
Sinunog sila ng Feds dahil sa off-label marketing,
aka, panunuhol sa doktor para magreseta ng fentanyl,
di lang sa opioid tolerant cancer patients,
kundi sa kahit sino, kahit saan.
Sakit sa ulo, tuklap sa daliri. "O, fentanyl."
Ano'ng ngipin ng batas sa mga manlolokong 'to?
Wala.
Di pinatigil ang Praxiom.
Walang nakulong.
Standard fine lang ang parusa,
at na-ban sa pagbabayad ng doktor...
nang limang taon.
Grabe naman.
Okay na okay ako rito.
Dalawang palapag 'to at may kwarto na ako.
Company condo ba 'yan? Pero umuupa ka pa rin?
Oo. Pero kung iisipin, mas malaki
ang closet ko kaysa kwarto ko dati.
May fizzy tub kami, at kaibigan ko na
ang Gulf of Mexico.
Hello.
Ang astig, di ba?
Oo, maganda nga.
Hi ka kay mama.
- Hi. - Hi.
- Dyos ko. - Grabe naman.
- Tara, tara. - Grabe 'tong lugar na 'to, ano?
Hi.
Salamat.
Lana ang gamit namin para sa textile arts,
at nakatulong 'yong dumi sa gardenia glade namin.
Saan ako pipirma?
May 80 na aplikante kami sa limang posisyon sa pampitong taon.
Magkano ang kaya mo?
Full tuition na.
Dignidad ang pera.
Di ka na magmamakaawa.
Napakalaking bagay na mapabilang ka
sa mga taong di pwedeng kantiin o tapakan.
- Kaya n'yo po ba ang enhanced tuition? - Ano 'yon?
Doble.
Ba't naman doble?
Kasi, nagkautang ang school para bumili ng mga hayop,
kaya para maituloy,
hihingin namin ang tulong ng komunidad.
Tapos aangat ka sa tax brackets,
at patigasan, para mas maraming pera,
at amoy ng gardenia at dumi ng alpaca.
Sige, doble na.
Hi.
Uy.
- Naku. - Bakit?
Pag may popcorn tower,
may ipapagawa ka sa akin.
- Di pwedeng mabait lang? - Oo na.
Medyo naiinis na ako sa speaker programs.
Oo nga, nakakasuka at sobra na
at tapos ng IPO, compliance naman. Ayos.
Hindi, gusto ko ng event, kung kasali ako.
- Ma. - Pero binibigay ang bayad sa speaker
doon sa babaeng naka-underwear pag nagbebenta.
May bonus kang 30,000. Okay 'yon.
Kay Tina, 125,000.
May meeting ako kay Dr. Jack, at dapat naka-focus ako.
- Dapat nakatutok ako doon. - Okay, mas mabuti.
Sabihin mo, ibawas natin ang honorarium sa net sales.
Tapos, mangunguna na ako sa team ko.
- Okay. - Seryoso ako.
Pag-iisipan ko.
Salamat.
Hi.
- Uy. - Kailangan mo ng tulong?
Pwede.
Nagpe-French ka?
Humingi na ba ng pabor ang mama mo?
Hindi. Patay na.
Okay, tatay mo.
Patay na rin.
Naku, Pete, pasensya na.
Magiging bwisit na lolo't lola lang sila.
Ano sila?
Talaga? Akala ko ikakalat niya 'yon.
Buntis si Tina.
Sa pangatlong quarter, 96 milyon sa Southeast.
Gumana 'yong speaker program.
At kung aakyat sa 86% market share, na sigurado na,
dahil sa speaker programs sa bansa,
aakyat sa halos bilyon kada taon.
Bawas na ang kalahating bilyon sa multa sa kickback violations.
Hindi, sabi nga ni Pete,
matapos ang IPO, dadaan na tayo sa compliance team.
Kasi 'yong pagsunod, linya mo 'yon, Liza?
Linya dapat nating lahat.
Oo nga, dapat.
At nga pala, may pinadala si Randy Drake, ang dati mong asawa.
May itatama siya sa bio sa site mo.
Hindi ka nag-college, di ka nakatapos ng high school,
at bago ka pumasok sa team, hubadera ka.
- Akin na nga 'yan. - Teka! Teka.
Malamang doon kayo nagkakilala.
At 'yong makulay mong karera sa pharma...
inimbento mo lang.
Pwera na lang kung sinama mo ang panahong tulak ka,
na kaya nakasuhan ka ng felony noong 2010.
Nagbebenta ako ng THC gummies.
Minsan sa mga may chronic pain, na tingin ko...
Nakulong ka nang tatlong buwan,
kaya nagsinungaling ka rin sa application.
Hinampas mo ba 'yan sa mesa ko?
Gusto ko lang ipaalam ang totoo.
Ang totoo ay ang pambabastos mo sa babaeng ito.
Tumingin ka pag kausap kita.
Ewan ko lang, sir, tingin ko...
Hindi ko hinihingi ang opinyon mo.
Tumulong si Liza Drake na isalba ang kompanya.
Liza, ipo-promote kita sa national sales director.
Naku, maraming salamat.
Salamat.
Dapat sampalin kita.
Pete?
Yes, sir.
Ikaw ang bagong COO.
Salamat, sir.
- Di ako magtatrabaho kay Pete. - Alam mo, Brent?
Di kita papayagang umalis.
Pete, ano ba?
Nang hindi ko nasasabi nang mula sa puso ko...
lokohin mo'ng sarili mo, hayop ka.
Tanggal ka na.
Bwisit, Pete.
Z-N-N-A. Tutok si Guy Schatz sa Zanna.
Pharma company galing Florida,
hataw sa market dahil sa breakthrough cancer pain.
Tatlo, dalawa, isa!
KALUSUGAN MUNA
PAG-AALAGA SA SAKIT
Grabe. Pang-Cinderella. Tumaas nang 400 porsyento sa tatlong araw.
Nagsimula sila sa, "Sino 'yon?"
hanggang sa numero unong IPO na ngayon.
Ito ang The Bullpen. Guy Schatz.
Na-promote uli kami ni Pete.
Naging CEO siya, naging Marketing VP ako.
Napatay mo 'yong higante!
Mga imortal tayo.
Hawak natin ang cancer.
Ano'ng ginagawa natin? Inaangkin ang cancer!
Pagkatapos ng IPO,
noong maganda na ang ihip ng hangin,
parang nasulasok sa tagumpay ang boss,
at nag-iba siya.
Kayong lahat, makinig kayo!
Tumingin kayo sa ibaba.
Tingnan n'yo kung gaano karumi ang sahig.
Alam n'yo kung magkano ang pagpapakintab ng sahig?
Walumpung libong dolyar!
Kaya mula ngayon sa Zanna Therapeutics,
bawal na ang nakasapatos dito!
Iniisip ko lang ba o nababaliw na siya?
Iniiwan sa bahay 'yong katinuan niya.
- Wag ako. - Mabuti siyang tao, wag mo nang igalang.
Pangit ang kuko n'yo? Magpa-pedicure kayo!
Pangit ang paa n'yo? Magmedyas kayo!
Hoy! Magtanggal kayo ng sapatos!
Tanggal ng sapatos!
At dahil sa mala-dementia na 'yon,
nasira ang planong ayusin ang speaker programs.
Tingin ko pag-aaksaya na lang ang compliance department.
Sir, sa malaking federal fine tayo totoong mag-aaksaya.
- Negosasyon ang compliance. - Negosasyon?
Naitaguyod natin ang kompanya kasi di tayo takot.
Tama nga.
Sir, ang gusto ko lang sabihin,
noong nagbabayad na sila Liza para sa pagrereseta,
na di ako pumirma, paalala lang,
bweno, 'yon ay...
Ano?
- Patingin ng bulsa mo! - Bwisit!
- Wag. Hindi! - Patingin ng bulsa!
Nagbabayad na para sa pagrereseta...
- Sige. Kaya kong... - Nakasapatos siya!
Hudas! Lumayas ka rito!
- Oo na! Aalis na ako! - Alis na.
Nanggago ako, okay? Sorry. Pasensya na!
Sa akin lang 'yan. Proteksyon ko.
Hindi talaga siya nagsusumbong sa pulis.
Mahal kita, Jack!
Praning lang siya na sakaling sumingaw 'to
o pag may nagsampa ng kaso, mas matibay ang ipanglalaban niya.
Kaya umalis siya, at ang pinakamalala,
pinera niya ang 32 milyong dolyar na company stocks.
Ayos!
Mahal ko ang buhay ko!
- Peste! - Oo!
Chug, chug, chug!
Uy, Ryan. Dumudumi ka sa lababo?
Ang hirap naman ng tanong.
Nakalimutan ko.
'Yong options contract mo.
Anim na milyong dolyar.
Malamang 20 pag binenta mo.
Di na kailangan. Ayos na sa anim.
Bweno, di pwedeng ibenta hangga't di ka pa nagbe-vest.
Ano 'yong vest?
Hayaan mo na. Gagawin ko.
Pag nakaisang taon ka na sa kompanya,
kaya, anim na buwan pa at pwede na.
Nilunsad mo ang IPO of the year, tapos di mo alam 'yon?
Oo, wala akong alam.
Ito na 'yon.
Sige na, tumawa ka.
Iniisip mong di ka aabot doon, tapos nandoon ka na.
Yumaman?
Panatag.
Walang nagbago.
Ayos. Natutuwa ako.
Ibig kong sabihin, walang nagbago sa pakiramdam ko.
Ano 'yan? Ano'ng sinasabi mo?
Di mo ba naisip na sana may maganda tayong nagawa rito,
'yong makabuluhan at di lang dahil naging ganid ang lahat?
- Naisip mo na ba? - Ano ba'ng gusto mo?
- Ayusin ang program. - Patingin ng dibdib?
Diyos ko po.
Sorry, mali 'yon.
Kasal na ako.
Ano ba? Ang wirdo naman. Tama na.
- Alam mo, mahal kita... - Tama na. Tumigil ka na.
Di ba sa kama ang punta natin nito?
Hinding-hindi.
Okay.
Jack.
Iiwan mo na ako?
Kukuha ako ng kape natin.
Kalma. Biro lang.
Salamat kagabi. Sobrang...
Sobrang saya no'n.
Humihiyaw 'yong hiyas ko.
- May cranberry juice ka ba? - Kadiri.
Ano? Nakakagulat bang malaman na tao ang nanay mo?
Alam mo ang malala?
Sa wakas, nirerespeto na ako sa unang pagkakataon sa buhay ko
at pinahiya mo ako. Nakakagulat? Hindi.
Masyadong nagmamalinis.
Masaya nga, e.
Ayokong malaman.
Tapos umiyak siya.
Di ko alam kung dahil 'yon ng pangangalantari sa nanay ko,
pero matapos ng victory party, mas naging wirdo si Boss.
Pakilagay ng phones.
Handbag.
Sapatos.
Gusto mo ng inumin?
Sige, 'yang iniinom mo.
Hindi pwede sa 'yo 'to.
Ano'ng meron sa Birmingham?
- Ano'ng meron? - 'Yong tao natin sa Birmingham.
- Si Dr. Frazier? - Oo.
Ilan ang reseta ni Dr. Frazier noong isang linggo?
- Ewan. - Apat.
Alam mo ilang ngayon? Apat. Kita mo na?
Flat ang sales. F-L-A-T. Flat. Pinapatay mo 'yong kompanya.
Flat ang sales sa 170 milyon kasi nanalo tayo sa cancer.
Pag di ka lumago, patay ka. Nasaan ang paglago?
- Nasa ibang market sa ibang gamot. - Ibang gamot ang Lonafen!
Di 'to alam ng mga doktor kasi palpak ang messaging natin!
Messaging?
Milyon ang nagdurusa sa sakit,
naghihirap sa bato sa bato, fibromyalgia post-operative pain.
At sinasabi natin sa kanila, cancer lang ang gagamutin?
Bakit cancer?
Sa mga opioid tolerant lang aprubado ang Lonafen.
Okay. Ang punto ni Dr. Neel... Liza.
- Ano? - Ang sinasabi ni Dr. Neel,
at maganda 'yon, ang sakit ay sakit.
Maraming salamat. Mismo.
Ang sakit ay sakit.
Kaya paaprubahan ang Lonafen sa bato?
Bale, sinasabi mong mag-o-off label tayo.
Pwede ko bang kausapin muna si Liza?
Sige.
Di pwedeng ang, "Sakit ay sakit."
- Di pwedeng i-off-label ang gamot. - Liza.
- Hindi 'yan... - Liza! Liza! Liza!
Tapos na ang usapan.
- Kumusta ang bahay? - Maganda.
- Komportable ka ba? - Sobra. Ang ganda.
May ipapakita ko sa 'yo.
Grabe.
Galing 'to sa...
- Sa nanay ko. - Tama.
- Tatlo na ang binigay niyang ganito. - Pasensya na.
Nilabag mo ang HR process sa pagpasok sa nanay mo.
- At 'yon... - Paano?
Paano? Kasi pinasok mo 'yong nanay mo.
At di mo pinaraan sa akin.
Kailangan mo siyang alisin.
At responsibilidad mo na di na siya tumawag sa akin.
At, papapirmahin mo siya rito.
Kailan ka nagbe-vest, Liza?
Sa November.
Sige na.
Ang sakit ay sakit!
Oo!
Alam mong maganda ang nagawa natin sa mga may cancer.
Sa migraine? Sa post-op pain?
- Magdudusa lang sila? - Hindi.
Lintik na 'yan.
Lintik na cancer.
Ang sakit...
Ay sakit.
- Ang sakit... - Ay sakit!
Ayan!
Pakipirmahan na lang.
Pasensya na, pakipirmahan.
- Okay? - Para saan.
Hindi. Ano?
Ito...
Di ko maintindihan. Ano'ng ginawa ko?
Ayaw ni Dr. Neel ng popcorn towers mo.
Bwisit siya. Nagpapakabait lang.
Talaga? Mula sa mabuting puso mo, naisip mong,
"magugustuhan ng topaking 'yon ang Cracker Jack."
- Ano'ng problema? - Lahat.
Hindi. Di mo ako tinutulungan sa pera ko, at naisip ko...
- makikialam si Jack doon. - Diyos ko.
Nanghingi ka ng dagdag na speaker money?
Ano'ng problema mo?
Tulong 'yon. Ano ba sa kanya 'yon?
Hindi. Ano ba sa akin 'yon?
Nasangkalan ako sa pagpasok mo at pinahiya mo ako.
Kasalanan mo 'yon.
Talaga? Kinalantari ko ba ang boss ng kompanya?
- Wag kang bastos. - Di ako bastos.
Liza, ako ang nag-iisang tao,
nag-iisang nanatili sa tabi mo.
Noong sinasabi nilang "Palpak ulit si Liza,"
- wala akong imik. - Talaga?
- Sabi ko... - Talunan din ako sa 'yo?
- Hindi. - Nagkunwari ka lang?
'Yan ba ang tagumpay mo bilang ina? Ayos.
Hindi, ang sinasabi ko... di kita iniwan.
Ibinigay ko sa inyo ang buhay ko.
Mama naman. Binigay mo kami kay Meemaw at PopPop
para makipagharutan sa lalaki sa tabing dagat.
Wag mo akong lokohin. Ano, di ba?
Kailan ka pa naging ingrata?
Isa kang... Diyos ko.
Wala ka ng lahat ng 'to kung wala ako.
Alam mo? Sige.
Ano pa'ng tinuro mo bukod sa, "Asawahin mo agad
at magpabuntis ka para di ka iwan."
Magsabi ka ng nagawa mo. Isa lang.
Nakaalpas ka dahil sa akin.
Nakaalpas ako sa 'yo, Ma!
Nandito ako dahil sa akin!
Uy, bilisan natin, okay?
...humahakot ng malaking bilang ng prescription pills ang America ngayon.
Ito. Ngayon, pitong milyon sa bansa ay gumagamit
ng prescription drugs para sa...
Ayos ka lang?
Oo. Ayos lang.
Okay.
Kunin mo'ng bag mo. Aalis na tayo.
Tara na.
- Bakit? - Umuusok si Dr. Jack.
Hinahanap 'yong off-label na reseta ni Lydell.
Kasi papunta pa lang ako sa klinika, okay?
Tawagan mo ako at i-conference, tutulungan kita.
- Kaya kong kausapin ang prescriber ko. - Wag kang papalpak!
Pangako ba 'yan?
Okay, Papa, mahal din kita. Okay, mahal kita...
Sige na. May tao dito.
Nagge-German ka pala.
German ako.
- Anim na taon ako n'ong lumipat kami. - Ba't di ko alam?
Siguro dahil di ka interesado.
Ano? Di totoo 'yon. Ba't mo sinabi 'yon?
May problema ba? Ayos lang ba?
Ba't di naman hindi?
Ewan ko.
Ano'ng meron?
Puro filets at prime rib.
Ayos ka lang ba?
Oo. Kasi...
Medyo stress lang, siguro.
- Halika. - Hindi, okay lang ako.
Yakap na.
- Gumanda ang pakiramdam ko. - Ayos
- Doon tayo sa loob? - Sige.
Gusto mo bang pag-usapan 'yan?
May kailangan akong sabihin sa 'yo,
atin lang dalawa kung pwede.
Sige. Kahit ano.
Ano 'yon?
Inuutusan nila tayo na...
ipa-off label sa mga prescriber ang Lonafen.
Kailangan, pero ayos lang kung tatanggi ka.
Sinabi ko ba 'yon?
Hindi. Pero...
- Wag mo akong pinangungunahan. - Hindi...
Ikaw ang mas nakakaalam...
na di pwedeng ireseta ang Lonafen sa migraine.
Saan ka nga nag-medical training?
Ano'ng nangyayari? Inaalala lang kita.
Sa pagpapabalewala sa desisyon ko
at magbase sa 'yo?
- Hindi 'yan ang ibig kong sabihin. - Gusto ko ng rebate... 25 porsyentong suma
sa lahat ng off-label na reseta ko.
Pwede ba 'yon?
Tumigil ka.
Di 'yon tungkol sa sakit.
'Yong fentanyl, naglalabas ito
ng parehong neurochemicals na meron ang nanay
sa unang karga sa anak niya.
Ang pakiramdam na 'yon, ang saysay ng buhay ng tao.
Kaya, tamang-tama 'yong off-label na 'yon.
Nalaman ng doktor na nag-remission ang cancer ko...
at di ko sinabi sa kanya para magpatuloy ako sa Lonafen.
Kung ganoon, lumalala ang sakit.
Siguro 'yong neuropathy mula sa chemo.
Bale, sa Lonafen ka lang kung 'yan ang mainam.
Mas maganda ang pakiramdam ko sa car lot dahil doon.
Mr. Jorgensen...
Di ka ba napapagod ngumiti?
Hindi.
Ikaw rin kung uuwi kang sakay ng Elantra.
Toyota 'yan.
Pareho lang.
Uy!
Ben... dalawang hakbang paatras dapat.
- At kalahati lang 'yong kanila. - Hindi.
Cinda, wag ngayon. Final rehearsal na natin.
- Magsisimula na tayo. - O mga kalahati...
Uy, bakit dalawang reseta lang ng Xeraphen ang ginawa ni Dr. Frazier
sa Birmingham?
Ayos lang, di naman bayad 'yon.
May mga voucher ang pasyente.
Di sa ganoon, Nicole. Okay?
Nasa market natin sila. Naaapektuhan ang share price.
- Ayusin mo 'to. - Okay. Balik sa simula.
Pheeb! Uy!
- Naintindihan mo ba ako? - Uy! Miss Drake!
Di ko alam kung ano'ng nangyayari.
Diyos ko. Diyos ko.
Lumayo muna kayo.
Ayos lang, ayos lang, layo.
Ayos lang, anak. Ayos lang, anak.
Ayos lang, hinga...
Tingin sa akin, anak.
Ayos lang. 'Yan. Pwedeng lumayo muna kayo? Salamat.
'Yan, anak. Ganyan. Hinga.
Tatlong milimetro na ang nilaki mula noong huli.
Di na mahihintay ang December.
Pwede pa bang maghintay kahit dalawang linggo?
Hindi na, kung ako.
Diyos ko, anak.
Phoebe, kailangan mong inumin itong mga gamot, okay?
Pilitin mong inumin.
- Hindi mo ako empleyado. - Hindi ko...
- Hindi, wag mo akong sigawan. - Tama na. Hindi.
Ayos lang. Sige.
Sorry na.
Pasensya na, anak.
Nag-ipon ako hangga't kaya. Meron akong...
cash na 239,000 dolyar.
Sige, at magkano 'yong loan?
450,000. Kaya, sana makahiram ako at stock options ang prenda,
na halos 15 milyon.
Mas malaki pa pag nag-vest na sa November.
Kaso, Miss Drake, pabago-bago ang pharma,
at base sa underwriting,
maraming mangyayari sa tatlong buwan.
Pasensya na talaga.
Ang naisip ko sa puntong 'yon,
ang lumuhod sa taong A, mapera,
at B, baka sakaling kahabagan ako.
Pero nagbago ang lahat.
Ang matindi, hindi namin ito inasahan.
Hindi kami, lalo na ng mga doktor namin.
Nagpapakasasa lang kaming lahat sa buhay.
Pare-pareho ang bawat araw, masarap ang ulam.
At bago mag-isang taon,
sa ikatlong Huwebes ng Nobyembre.
Hayop ka!
- Bwisit! - Matt Elliston, naalala mo siya?
Na-overdose siya, halos mamatay
kung di lang nakitang nakadapa ng aso!
Lumayo ka nga sa akin. Idedemanda kita.
- Ilabas n'yo. - Idedemanda kita.
- Umalis ka! - Bitiwan n'yo ako!
Bwisit.
Tama na ang Vicodin. Di ka sumunod sa pill count.
Dapat may gamot ako, dok.
Diyos ko.
Alisin mo 'yan.
Sige, ibahin natin.
Ipipisik mo 'yan sa dila mo.
Para sa cancer.
'Yong nunal sa pisngi mo, napatingin mo na ba 'yan?
- Hindi. - Tingin ko, cancerous 'yan.
Oo.
- Teka. - May Lonafen ka?
- Wala. - May Lonafen siya!
- Wala ako. - May Lonafen siya!
- May pera ako. - Diyos ko.
- Wala akong dala, okay? - Nakita na kita rito.
Hintayin n'yo si Dr. Lydell.
Lumayo kayo sa kotse, pakiusap.
- Babalik ka ba? - Layo!
- Ang sama. - Trahedya.
- Grabe... - Pilay tayo dahil kay Lydell.
Wala nang paraan,
pero makakabawi tayo pag binago ang dosing message.
- Ano? - Tama 'yon.
Hindi na pwede ang low-mic na reseta.
- Naaapektuhan tayo ng mga murang dose. - Tama.
Titration na ito. Mas mataas na dose, mas malaking komisyon.
'Yong mga pasyente ni Lydell?
- Hahanapin natin sila. - 'Yan ang sinasabi ko.
Kung saan sila pupunta. Kunin natin ang mga doktor...
'Yong mga patay na.
Labas tayo doon.
Sabi ng abogado,
mataas rin dose nila ng iba pang schedule II na gamot,
walang direktang implikasyon sa 'tin.
- Sasagutin ko lang. - Sino 'yan?
- Bawal ang phone, a? - Usap tayo.
Mag-conference tayo. 'Yong masaya. 'Yong magaang.
Ayos?
Mukhang isang araw na lang bago bumagsak ang kompanya.
At naisip ko, ano ba?
Ayos ka lang?
- May sasabihin ako sa 'yo. - Ano 'yon?
- 'Yong anak ko, si Phoebe? - Oo.
Masama ang lagay niya.
At kailangan niyang maoperahan.
At hindi pasok sa insurance.
At nag-ipon ako, pero kailangan ko pa ng 450,000.
Di ako nanghihingi.
Pwede kong ibenta sa 'yo 'yong stock options ko.
Bago ka mag-vest?
Di mo naman siguro kami iiwan, di ba, Liza?
Hindi.
Malapit na ang operasyon, November pa ako magbe-vest.
- Bale, problema 'yon. - Oo. Problema.
Pero ganito kasi.
Noong naghihingalo ang asawa ko, namanhid ako sa pagkabigla
na di ko naisip na may biyaya 'yon,
isang bagong panahon, isang malikhaing alab,
Gamitin mo ang krisis mo bilang alab.
Magugulat ka sa kaya mong gawin.
Simulan mo sa paghagilap ng mga pasyente.
Krisis.
Alab.
Ano ba naman?
Isipin mo si Phoebe.
PATAY SA OVERDOSED
Hi.
Hi, anak.
Ma.
Ayos lang 'yan.
Ayos lang, anak. Ayos lang.
Puntahan mo ang kapatid mo, okay?
Ibabalik ko lang 'yong...
Diyos ko.
Patawarin mo ako, Camille.
Wala ka namang ginawa.
Hindi mo kasalanan.
Hindi ka masama.
Di ko susukuan ang sarili ko.
Di ko susukuan ang mga pangarap ko.
Bibigyan ko ng saysay ang buhay ko.
- Dapat may abugado ka. - Ayos lang.
Gusto ko lang sabihin...
na isa ako sa bumuo ng speaker program namin.
Panunuhol namin.
Inakyat ko 'to sa compliance.
Sino pa'ng mga pumirma rito?
Eric Paley.
Pete Brenner.
Jack Neel.
Si Jack ang umpisa. Magbibigay ako ng testimonya.
Di lang dapat testimonya...
kasi ganito ang mangyayari.
Magbabayad si Neel ng magagaling na abugado
na magkukwento sa husgado ng tungkol sa matandang
naisahan ng manlolokong si Liza Drake.
Ordinaryong rep lang ako. Bilyonaryo siyang may PhD.
Sige. Pero kung ayaw mong madamay sa panangutan ng boss mo,
kailangan ng pruwebang mag-uugnay kay Neel.
Anong pruweba?
Mga dokumento. Voice recordings.
Di mo naiintindihan. Di siya direktang humahawak at...
wala siya sa opisina mula noong IPO.
Di mo makikitang nasa phone.
May tao siya, may tao siya na...
Mga text, email.
Magdala ka ng pruwebang sangkot si Neel.
May flip phone siya, di siya nag-e-email.
Ganito 'yon, ikaw... ako...
Ie-email namin ang CEO...
- Brenner. - Oo.
At may hard copy si Brenner, mamarkahan ni Jack at...
sasabihin sa amin ni Brenner, at itatapon hard copy.
Madadala mo dito ang mga printout?
Sasabihin naming walang kulong.
Tama si Dr. Jack sa isang bagay.
Pinakamatinding inspirasyon ang pagkadesperado.
Nag-email ako kay Pete na natunton ko ang mga pasyente
sa 18 mga doktor
at kailangan ko ng 250,000 para ipasok sila sa program.
Gusto nila ng golf memberships, college tuition bills,
'yong mga kailangan ng opinyon ni Jack.
At lahat ng dokumento, may bakas ni Dr. Jack.
SAMPUNG LIBO - GINTONG ROLEX DINNER
At si Brenner, ayon sa direkta ko,
dinala niya ito sa sales meeting, kinagabihan.
Okay, itong si Patton.
Patay-gutom.
Hindi pumayag si Jack sa college bill na 'to.
Ayos sa tights.
Ayos ka lang ba?
Oo.
Palakpakan naman tayo.
Kilala n'yo ako Kung hindi, ako si Brenner
Sa paghahanap ng pasyente Dito kayo sigurado
Meron kaming prescribers Meron kaming pananaw
Mga low-dose na reseta, tropa Wala na silang bisa
Di mapawi ang sakit Iyak ang nasa laylayan
Buong komisyon ang gusto? Ito'ng subukan mo
Titration, yo, makakarami kung marami
Six hundred mics, titration na tayo
Titration, yo, makakarami sa marami
Six hundred mics at komisyon nati'y lalago
Lalago! Lalago! Lalago!
- Lalago! Lalago! - Lalago!
Makinig kayo! May problema tayo!
'Yong mga mababang reseta.
Mabababang dose!
Kaya mula ngayon,
dobleng komisyon sa kahit anong resetang 600 pataas.
Tripleng komisyon sa 1,600 mics!
'Yan ang sinasabi ko. Ayos ba?
Liza!
Saan ka pupunta? Breakout groups na.
May sakit si Phoebe, kaya si Nicole ang papalit, okay?
- Sige. - Sige.
- May maitutulong ba ako? - Ayos lang. Bubuti rin siya.
Bukas na lang.
- Ipagdarasal ko siya. - Salamat.
Grabe, bwisit.
- Akin na 'yan! - Ano ba!
Hayop ka.
Kailan ka kinausap?
Ako ang lumapit.
Ba't naman?
Ba't mo gagawin 'yon, Liza? Peste naman!
Naalala mo kung saan kita pinulot?
- Alam ko. - Pinagbigyan kita.
Binigyan kita ng buhay at gagawin mo 'to sa akin?
Pete, nakapatay tayo.
Bwisit!
Ginawa natin 'yon, tapos ayan ka ngayon, nagbibigay ng bonus sa mataas na dose.
- Di tayo ang nagrereseta! - Dahil sa 'tin!
Naiintindihan mo ba? Wala kang pakialam? Ano ka ba?
Ikaw ba? Nakakatawang naaresto na ang doktor mo
bago ka nakonsyensya!
- Gago ka. - Ano'ng binigay nila?
Napakalaki siguro n'on para hudasin mo kami bago ka mag-vest.
- Di mo ako kilala. - Ako ikaw, Liza!
Sakim tayo. Nga lang, wala kang kabusugan.
Hindi, malayo ako sa 'yo.
Mamatay ka na.
Pete, mapipigilan natin 'to.
Kumapit lang tayo sa isang katotohanan.
Ibig sabihin?
Nadiin ka, Pete.
Di natin mapaparaanan 'yon.
Si Dr. Neel ang bahala sa mga gastos mo...
Hahanap tayo ng pinakamagandang plea deal sa 'yo...
At sa plexiglass kami magkikita ng anak ko?
Hindi. Di pwede. Di ko gagawin 'yon.
Di ka naman makukulong,
pero 'yong yaman mo, bahay, ipon,
mawawala lahat 'yon.
Pete, anak na kita. Ako'ng bahala sa 'yo.
Titiyakin kong komportable kayo ng pamilya mo
habang nabubuhay kayo.
Bahay mo, kotse mo...
pagkokolehiyo ng anak mo.
Magtiwala ka sa akin.
Kung tetestigo akong wala kang alam.
Pinakamabuti ito sa lahat.
Pulis! Buksan n'yo ang pinto, sir!
Pete? Pete...
Naabutan pa nila si Eric Paley sa Argentina.
- Magsasalita ka na? - Oo.
Walang alam si Dr. Neel sa sabwatan.
Pero nauna ang abogado ni Neel.
Miss Drake? Bumubuti na ang anak mo.
Ayos lang ba siya?
Maayos naman. Kinaya niya.
Hi, anak.
Naririnig mo ako?
At habang bumabagsak na lahat,
nanindigan si Neel, at walang makapagdiin sa kanya.
NEGOSYO NG SAKIT
Nasa cover siya ng Forbes.
Pag tinatanong siya sa kaso ng mga tao sa kompanya...
Ang kaugnayan ko?
Investor ako.
Wala akong alam sa kalakaran doon.
Investor lang ako.
Patawarin mo ako.
Patawad din talaga.
Masaya kong makita ka.
- Hi, Meemaw. - Hi, apo.
Kumusta ka?
Ayos lang ako.
Ma, noong kinukulit mo sa pera si Neel...
- Uungkatin na naman natin 'to? - Hindi.
Noong kinausap mo siya, tinawagan mo ba?
Wala akong number niya.
Email lang.
Nag-e-email ka sa kanya... nang direkta?
Ilang beses?
Ilan lang.
Na-save mo ba?
"Dapat alam mo 'yon, halimbawa,
naka-8,000 si Tina Murphy sa speaker money para kay Dr. Jacob at 900 lang sa akin."
Okay. Sige lang. Sige...
"May 22,000 dolyar
si Andrea Welch, na palpak, kailangan niya ng pera na..."
Sumagot ba siya?
Scroll.
Ma... Diyos ko. Buti na lang at malandi ka!
Sabog ang mga headlines nang maaresto si Dr. Jack.
Usap-usapan si Adrienne Jenkins,
ang anak na babae,
22-anyos na namatay sa Lonafen,
toxic levels ng fentanyl sa dugo.
Emma Kowalski, ina.
Sam Walter, asawa.
Teka, hinto ka muna.
Sige, bakit?
Sinabi mong mababa sa isang porsyento ang overdose...
Ayon sa pag-aaral.
- Pag-aaral? - Ang Hartigan study ng Mass General.
Elliot Hartigan. Akin ang Lonafen study.
Mali ba ang pag-aaral?
Tumpak ang pag-aaral.
Sa test group ng 200 na pasyenteng dalawang taong inobserbahan,
isa lang ang kompirmadong overdosed sa fentanyl.
Ang di nila nakita ay
binigay sa mga pasyenteng opioid tolerant ang gamot
ng mga responsableng doktor
na di binabayaran para itaas ang dose at gawin silang adik.
Hindi lang 'yon,
nasa stage 4 cancer na ang clinical subjects.
Kaya bago maging usapin ang pag-abuso,
patay na ang marami.
Sa mga non-terminal naman,
nalaman nilang ang risk ng overdose at adiksyon
ay napakataas dahil...
well, pasensya na, pero totoo lang,
fentanyl 'yan.
Oo, nagtiwala ako sa pag-aaral.
'Yong pag-aaral sa cancer pain.
At nanuhol ka para magreseta ng Lonafen sa sakit ng ulo.
Oo.
Bukod sa multa at pagbabayad sa pinsala,
Dr. Lydell, sinesentensyahan kita ng 40 buwan.
Labing-anim na buwan.
Tatlumpu't anim na buwan.
Animnapu't anim.
Ang pahayag na 'to...
ay nagsasaad na di ko alam ang ginagawa ko.
Noong sinabi ko sa mga boss ko...
na may mali...
sinabi nilang sumusunod kami,
at naniwala ako, at nakisama ako doon.
Dapat sasabihin kong di ako nag-pharmacy school.
Di ako ang gumawa ng reseta, wala akong sala.
Pero kasinungalingan 'yon.
Isa ako sa bumuo nito.
At alam kong mali 'yon.
Ang totoo, gusto ko ng pera.
Gusto ko ng respeto.
At sa sobrang pagkagusto, nawalan ako ng pakialam.
At nasira na ang buhay ng mga tao ngayon.
Nagsisisi ba ako?
Oo.
Pero nagawa ko na.
Sa ngalan ng gobyerno,
idiniriin ko ang napakalaking nakamit ng kasong ito.
Ngayon pa lang makukulong dahil sa ambag nila
sa opioid crisis ang mga pharmaceutical executives
at di natin ito magagawa kung wala si Liza Drake.
Kaya, inirerekomenda namin na siya'y di makulong
bilang mensahe sa mga tao
na tumindig at gawin ang tama.
Pinahahalagahan ko iyan
at ang pagsisisi ni Miss Drake, na naniniwala akong totoo.
Pero buhay ang kapalit ng kasakiman mo.
Di iyon mabubura ng kooperasyon.
Ikinalulungkot ko man ito,
pero makukulong ka, Miss Drake.
Tumayo.
Sinesentensyahan kita na makulong
ng isang taon at tatlong buwan.
Oo, puro kahihiyan.
Puno ng pagsisisi.
Mga bagay na maaayos mo sa, alam mo na, Diyos.
Pero may dalawang bagay sa isang pagkakataon.
Alam mo?
Marami akong kilalang nabuhay
na wala man lang nagawa para sa kapwa.
Oo, nakasakit kami.
Oo, nakasira kami ng buhay.
Pero binigay din kami,
sa mga nagdurusa,
ng pinakamahusay na gamot sa cancer pain
sa kasaysayan.
Naniniwala ka pa rin doon?
Ibenta mo ang meron ka.
MATAPOS ANG 15 BUWAN
Kung pipiliin mo 'yong eye invigorator
at 'yong pore refiner, tingin ko, sakto sa 'yo.
- Pwedeng subukan? - Lagyan kita?
- Oo, sana. - Ang lambot, di ba?
'Yan. Ipahid?
Ilagay mo, at aaliwalas ka.
Natural 'yan, gawang-kamay, ng nanay ko mismo,
at siya 'yong nakaasul doon.
Sixty-eight na siya. Kita mo?
- Di ba, gumagana 'to! - Di ako naniniwala.
Anak niya ang kalahati ng Tampa, pero marunong kumanta.
Apat na beses kang kinasal?
Annulled 'yon.
Ang hot noon.
Ryan, hindi.
Para sa akin, amoy bangkay na.
Pero may ipapakita ko sa 'yo.
- Ito... - Uy, Nicole?
- Manananghalian lang ako. - Sige.
- Ikaw na'ng bahala? - Sige.
Damhin mo 'to.
'Yong buhay dati, di ko na naiisip.
Minsan nga lang...
pag lumalalim na ang tulog sa gabi.
Isang Cuervo nga.
- Sige. - Salamat.
Napapanaginipan ko ang mga totoong nangyari,
na hawak ko ang kompanya,
inahon ko raw ang kompanya,
at kinilala raw ako ng mga tao.
Ang sarap sa pakiramdam na natakot ako.
Kaya bumangon ako at binuksan ang ilaw.
BALITA
Ang founder ng pharmaceutical company na nakasuhan
sa pangunguna sa suhulan kaugnay ng opioids
ay sesentensyahan ngayon.
Si John Kapoor, ang founder,
ay makukulong ng lima't kalahating taon,
at hangad nila na ito'y
maging mensahe sa pharmaceutical industry.
Dahil na kasakiman,
ang Insys executives mula kay John Kapoor pababa
ay nanuhol para magreseta ng delikadong gamot
sa mga di nangangailangan nito.
Siya ang founder ng Insys, at sampu sa mga executives
ay sentensyado hanggang ngayon.
Tagapagsalin ng Subtitle: Dawn Rosello