Goedemorgen. Het is 11 graden
om 9 uur deze dinsdag 23 juni,
en hier is ons topverhaal.
Tragedie in Knoxville.
Twee dagen geleden, zondagochtend 21 juni,
ging een eenzame schutter
de Knoxville Baptist University-campus binnen
met een geweer in de hand.
Daar beklom hij de klokkentoren
en begon op de menigte beneden te schieten.
Dertien doden zijn gemeld, en 26 ernstig gewonden.
President Reagan en de First Lady zijn vanmiddag
in Knoxville gearriveerd
om de rouwende families van de slachtoffers te troosten.
De politie heeft de identiteit van de schutter nog niet vrijgegeven,
maar een anonieme bron meldt
dat de verdachte in hechtenis
een 17-jarige jongen is.
We gaan door met onze berichtgeving over de moorden in Knoxville
met onze eigen Frank Hutchinson,
die live ter plaatse is.
Zuid Californië 25 Jaar later
Bruce Cogburn Postbus 1554, Almas Perdidas
... UW ASSISTENTIE.... DE MENTOR... HOOGACHTEND, WILLIAM DUKENT
Dit is een bericht voor William DuKent.
Meneer DuKent. Eh...
Ik ben Bruce Cogburn.
Ik bel naar aanleiding van de brieven
ik van u heb gekregen.
Ik weet niet zeker hoe u... u me hebt gevonden.
Misschien heeft u... mijn postbus gekregen van een oude agent of congres.
Als dat zo is, was die informatie nooit bedoeld om te worden gedeeld.
Toch blijkt uit uw brieven, meneer DuKent,
dat u nogal wat over mij weet.
Dus ik kan alleen maar aannemen
dat u mijn instelling kent als het gaat over
het bespreken van mijn werk.
Ik doe geen interviews. Nooit gedaan ook.
En dat zal ik ook nooit.
Hoe dan ook, ik...
Ik wens u heel veel succes met uw boek.
De lege pagina kan soms een angstaanjagend vooruitzicht zijn,
dus veel sterkte.
HOOFDSTUK EEN
Mr DuKent,
nogmaals met Bruce Cogburn.
Elke keer als ik een van deze telefoontje pleeg,
moet ik 14 mijl reizen naar de dichtstbijzijnde telefooncel.
Wel, ik heb het gevoel dat ik steeds hoffelijk ben geweest
waar het uw boek aangaat
en dat ik er niets voor voel u daarbij te helpen.
Maar het lijkt erop dat ik niet duidelijk genoeg was.
Dus, rot op.
Uw brieven zijn ongevraagd en vormen een intimidatie,
dus stop alstublieft met het verzenden ervan.
In de tussentijd doe ik mijn postbus weg,
zodat u uzelf de moeite kunt besparen.
En nog een laatste ding.
U blijft me vragen waarom ik nooit een tweede boek heb geschreven.
21 Juni. 1981. Knoxville.
Maar dat weet u.
PRIVÉ TERREIN VERBODEN TOEGANG
Verdomme.
GEFELICITEERD MET EEN MILJOEN VERKOCHTE EXEMPLAREN
Een paar dagen geleden
vond ik een pakketje voor m'n deur.
Het was een doos met inktlinten
voor een zeer specifieke typemachine.
Degene die ik gebruikte toen ik mijn boek schreef.
Ik moet u vertellen dat sommige dingen
die over mij gezegd worden, waar zijn.
Als ik bijvoorbeeld iemand
op mijn land aantref...
zal die persoon ter plekke worden neergeschoten.
Dat is geen bedreiging. Dat is gewoon een feit.
Blijf dus uit de buurt van mij en mijn huis
en stel de oprechtheid van mijn vastberadenheid niet op de proef.
God zegene Amerika.
Hallo. Alles goed?
Ik wil graag ook twee van die kleine flesjes. Bedankt.
Ja.
zwei, funf, sechs,
sechs, zwei, neun.
Eins, eins, fünf, eins.
TACO VERKOCHT
KIKO VERKOCHT
Saul.
Volgens de Hebreeuwse Bijbel,
was Saul de eerste koning van Israël.
Ik wed dat je dat niet wist.
En tijdens de strijd met de Filistijnen,
wierp Koning Saul zich op zijn eigen zwaard
om niet gevangengenomen te worden.
Een heftige dood, als je het mij vraagt.
Saul. Saul!
Ben jij Bruce Cogburn?
Kan zijn. Van wie is die brief?
Eh... William DuKent.
Wat als ik hem niet wil?
Je zou langs kunnen gaan bij kantoor, wat formulieren invullen?
Maar ik heb ze niet bij me, dus...
Wil je hem in dat vat gooien?
Je kunt ze er allemaal in kwijt.
Allemaal?
Er zullen er meer komen.
Bruce? Ben jij dat? Jerry?
Hoelang is het geleden?
Luister, met wie heb je gesproken?
Sorry?
Wie anders weet waar ik woon?
Waar heb je het over?
Je accountant, je secretaresse.
Bruce, ik ben de enige
die iets over jou weet, oké?
Zoals we hadden afgesproken.
Is alles goed?
Ja.
- Verrekte prima. - Oké, goed.
Nu weet ik wat je gaat zeggen,
maar laat me gewoon uitpraten.
De uitgevers willen een heruitgave doen.
Een speciale jubileumeditie.
En ze vragen zich af of je een voorwoord wilt schrijven.
Maar een paar woorden.
Genoeg om de wereld eraan te herinneren dat je nog steeds bestaat.
Hoeveel woorden? Voor het boek. Hoeveel heb je nodig?
Genoeg om een ​​paar pagina's te vullen.
Ik zal er over nadenken.
U bent misschien
wel de meest volhardende verdomde persoon
die ik zelfs nooit heb ontmoet.
Negentig handgeschreven brieven
in deze tijd, is geen geringe taak.
Het moet echter stoppen.
Ik was ooit een belangrijk iemand.
Maar dat lijkt veel mensen te vertellen
dat ik verondersteld word om wat
hun fantasie van een held dan ook mag zijn,
te vertegenwoordigen.
Maar, meneer DuKent?
Mijn meningen...
zijn van mij. Oké?
Dus ik stel voor dat u de wereld in gaat...
en u deze zelf ontdekt en vertrouwt op uw eigen zintuigen,
omdat ik niet besta om iemands verdomde inspiratie te zijn.
Iemands klote-muze.
Verdomme.
Wat denkt u...
dat misschien het...
het meest opvallende kenmerk van de mensheid is?
A, taal?
B, gereedschap maken?
Of C, gehoorzaamheid?
Omdat ik denk dat het gehoorzaamheid is.
We zijn een verdomd sociaal dier, vindt u ook niet?
We zijn geëvolueerd om met elkaar om te gaan.
Om het grotendeels met elkaar eens te zijn.
Wij zijn echter het enige verdomde schepsel
dat arrogantie laat zien
als het gaat om onze gehoorzaamheid.
Bent u het daarmee eens? Bent u het daarmee eens?
Hier is er een voor u. Om het eens te zijn met de flat-Earthers.
De Flat Earth Society.
Dat schoot me zomaar te binnen. Bewijs zou kunnen wijzen op
het feit van een bolvormige Aarde.
Maar... maar dat betekent verdomme
niet dat de Aarde rond is. Toch?
Ik bedoel, als je erover nadenkt, hebben de meeste mensen
de Aarde alleen maar op een foto rond gezien.
Oké? U, ik,
ervaren onze Aarde elke dag als plat.
Plat. Plat.
Nou, eigenlijk is het een beetje heuvelachtig.
Dus misschien moet ik opkomen voor de Hilly Earth Society.
Ik denk niet dat die Flat-Earthers
het ver genoeg doorgevoerd hebben als je het mij vraagt.
Het is duidelijk plat en rond en heuvelachtig
en ook alle andere vormen.
Nogmaals met Bruce Cogburn
over het laatste telefoontje.
U moet stoppen met schrijven...
U moet stoppen met me te schrijven, oké?
Goeiemorgen.
Er zijn een paar bijeenkomsten in de stad waar ik u op kan wijzen,
Mr Cogburn, als u geïnteresseerd bent.
Nee? Oké.
Oké.
Ik hoef u niet naar huis te brengen, beseft u dat wel?
We kunnen net zo makkelijk naar het bureau gaan
en dit afhandelen.
Waar zou ik van worden beschuldigd?
Openbare dronkenschap.
Ik zat in de telefooncel.
Dat was openbaar terrein.
Ik heb uw naam ergens eerder gehoord, Mr Cogburn.
Bent u beroemd?
U bent die schrijver van The Infernal Machine.
Omdat ik me herinner dat ze het op de middelbare school uit de bieb haalden,
vanwege Knoxville.
Dat bent u, hè? Cogburn.
In mijn auto. In mijn auto.
Dat is cool.
Heeft Manson de Rolling Stones niet
de schuld gegeven van al zijn moorden?
- De Beatles. - Wat?
Het waren niet de Rolling Stones. Het waren de Beatles.
Juist, juist. "Helter Skelter."
Verdomde idioot. Die vent is een idioot.
Een gek zoekt altijd een excuus om gek te zijn,
denk ik, weet u?
Al is het een... een liedje, een pratende hond, weet je wel?
Een boek.
Fünf, vier, eins, eins.
Sechs, eins, zehn.
Zwei, eins, eins, eins.
Houdt u van stockcar racen?
Niet bijzonder, nee.
Hetzelfde.
Mijn broer? Hij is hardcore.
Tien jaar geleden had hij een baan als bandensnijder
voor een raceteam buiten Carson City.
Weet u wel? Ze noemden hem de Dirt Whisperer,
want hij kon gewoon naar een baan kijken
en wist precies hoe die banden af te stellen.
Laatste race van het seizoen,
kampioenschapspunten op het spel,
de baan is meer dan modderig.
Auto's glijden alle kanten op,
en mijn broer roept zijn coureur...
naar binnen voor een bandenwissel.
En een tiental ronden later klapt de achterband.
Coureur verliest de controle, dat is het.
Raakt een auto, die auto raakt een andere auto. En zo verder.
Voor je het weet, vier coureurs, dood.
Dus ze doen hun onderzoek
en ze vinden niets mis met die band.
Hij klapte gewoon.
Soms gebeurt dat gewoon bij het racen.
- Wat is er met je broer gebeurd? - Hij stopte met racen.
Ging een paar jaar van afkickkliniek naar afkickkliniek.
Nu is hij nachtmanager bij Walmart.
Wat jammer is, want...
hij was gek op racen.
Wie...
ben ik?
Wie ben ik eigenlijk?
Dat is de vraag die elke hoofdpersoon
aan het einde van zijn verhaal moet beantwoorden.
Als je held niet een soort
louterend besef heeft bereikt over wie hij is
of waar hij op de laatste pagina in gelooft...
dan moet ik u helaas mededelen, dames en heren,
dat u uw lezer in de steek hebt gelaten.
THE INFERNAL MACHINE VOORWOORD DOOR BRUCE COGBURN
Wat als ik niets te zeggen heb?
Dan graaf je niet diep genoeg.
Graaf diep.
De weg die je aanlegt
voor je personages om over te reizen,
moet niet geplaveid zijn, niet makkelijk zijn.
Want ontdekken wie je bent
is dat nooit.
Ik heb twee gedachten
als het gaat om excuses aanbieden.
Aan de ene kant
kan het leven het beste geleefd worden door vooruit te kijken
en niet te huilen om gemorste melk.
En aan de andere kant versterkt het wel een
bepaald soort integriteit om je fouten toe te geven.
Dus wat dat betreft, het spijt me dat ik u zei dat ik u zou vermoorden.
Ik weet dat ik die woorden niet precies heb gebruikt,
maar de insinuatie was er zeker wel.
Dat gezegd hebbende,
wil ik dit geschenk aanbieden in de geest van berouw.
Het is een korte flaptekst voor uw boek.
Citaat.
"William DuKent is een echte koninklijke lastpak."
Maar hij heeft wel veel ruggengraat,
wat meer is dan ik van de rest van de wereld kan zeggen.
"Bruce Cogburn."
Einde citaat.
En ook fijne kerst als u...
als u in dat soort dingen gelooft.
Luister, als u zin hebt in een ritje,
er is hier een klein café genaamd Casa Segura.
Het is vlakbij de 62.
Mocht u er vrijdagochtend zijn,
zeg om 11 uur,
Zou ik er misschien ook kunnen zijn.
Oké.
Druk op één om dit bericht op te slaan.
Bericht opgeslagen.
Bijvullen?
Ja, graag.
Veel succes met het schrijven. Bruce Cogburn P.S. Niet op eBay verkopen
Daar ben je.
Sorry dat ik laat ben.
Ik zal niet tegen je liegen.
Ik was vast van plan om je te laten stikken.
En dan, uiteraard, verloopt de tijd en ik dacht:
ach wat, ik kan dit maar beter achter de rug hebben.
Dus u snapt mijn verbazing wel
toen u het was die mij liet stikken.
Ik heb deze week geen brieven van u ontvangen,
dus ik ben blij dat mijn berichten zijn aangekomen.
Tijd voor u om een ​​ander slachtoffer lastig te vallen, hè?
O, en u mag de flaptekst voor uw boek houden.
Die heeft u verdiend.
Nou, ik denk dat dit een afscheid is, meneer DuKent.
Tot ziens.
Zoals ik u al zei, meneer,
wij halen en bezorgen dezelfde dag.
Wilt u voor het einde van de dag een pakket in San Diego laten bezorgen?
- Dank je, Corina. - Nou, dat kunnen we doen.
Dus u haalt wel op?
Dat is makkelijker voor onze klanten.
Omdat ik wil weten waar
deze envelop is opgehaald.
Nou, u hebt ons eerder gebruikt. Hoe was de service?
Als je klaar bent. Onvermoeibaar.
Ja? Wel, wat is het retouradres?
Het is Aspen, Colorado.
Aspen, Colorado?
Nou, zo ver gaan we zeker niet.
Nou, het wordt duidelijk ergens vandaan opgehaald.
Ja, zo werkt het meestal, meneer.
Er moet een adres zijn dat u me kunt geven.
Met alle respect, meneer,
we beschermen de privacy van onze klanten zeer goed.
Bedrijfsbeleid. Ik weet zeker dat u dat begrijpt.
Op geen enkele manier joh.
Klopt, maar vergeet de factuur niet.
Ja? Dank je.
Ik begrijp 't.
Maar ik heb dat adres nodig.
Ik vind niets.
Geen ophalingen, geen afleveringen, niets.
Er moet een soort fout zijn.
Waar heeft u dit ook alweer vandaan?
Van uw chauffeur. Ik heb er 100 in huis.
Een van onze chauffeurs heeft dit bij u afgeleverd?
Ja. Hij rijdt in een rode hatchback.
Zoals ik u al zei, meneer,
dit zijn de enige voertuigen die onze chauffeurs gebruiken.
De hele tijd? Verdomde klootzak! Onuitgenodigd!
Verrekte auto!
Meneer Cogburn?
Alles goed met u?
En heeft u het kenteken gezien?
Nee.
Weet u, Colorado, Nevada, Texas, ze zien er allemaal anders uit.
Ik heb het niet gezien.
- Was hij dik? Mager? Kort? Lang? - Ik weet het niet.
- O, kom op. U moet zich iets herinneren. - Nou, dat doe ik verdomme niet, oké?
Ik heb hem niet goed genoeg bekeken, dus...
Oké, dus ik heb dit gedoe vandaag niet nodig.
Dit is eigenlijk mijn vrije dag.
Waarom komt u niet gewoon naar het bureau.
Ik denk dat hij lang haar had. Een soort...
een soort muiskleur, denk ik.
Hoe zit het met de brieven? Wat staat erin?
Niks. Het is gewoon een wannabe-schrijver.
O, oké. Dus ze zijn meer fanmail-achtig dan doodsbedreigingen?
Hij is verdomme wel bij mij thuis geweest.
Weet je, hoe zit het met de man die je boek heeft gelezen?
- De schutter uit Knoxville. - Nee, hij is het niet.
Weet je dat zeker?
Hij rot weg in... in een extra beveiligde gevangenis
ergens in New Mexico voor een lange tijd. Hij is het niet.
- Kunnen we nu naar huis gaan? - We gaan zo.
Ik ga langs het bureau en controleer dit adres in Colorado.
Ik ga ook langs een paar motels
en kijk of er iemand is ingecheckt met een rode hatchback.
Oké.
Mag ik je een vraag stellen?
Is er iemand die misschien
een rekening met je wil vereffenen?
- Nee. - Goed. Oké. Oké, laten we gaan.
Bel me ​​als er iets verandert.
Rustig aan, meneer Cogburn.
- Gaan we nog een ijsje halen? - Nee.
We gaan wat vis halen, ongekookt.
Rauwe vis.
Jakkes. Nee. Ik wil een ijsje.
William Dukent - Geen documenten gevonden
Brandstichting vermoed bij brand in woonhuis in Aspen
Dat klopt, de brandweer heeft
onthuld dat er bewijs is dat iemand opzettelijk
dit huis in Aspen in brand heeft gestoken.
Buren vertellen me dat het huis al tientallen jaren verlaten is,
maar het kwaad, zoals ze het noemen, dat hier ooit leefde
op 53 Highland Avenue
was ooit het middelpunt van een nationale tragedie.
In juni 1981, verliet de 17-jarige Dwight Tufford
zijn huis in Aspen om
23 uur naar Knoxville, Tennessee te rijden.
Eenmaal daar deed hij het ondenkbare,
het doden van 13 mensen en het verwonden van zo'n twintig meer
in slechts enkele minuten.
Vanaf de top van de toren midden op de campus,
richtte Tufford op de menigte beneden
met een krachtig geweer.
Tijdens het proces vertelde Tufford de rechter
dat hij onschuldig was, en getuigde
dat hij was gehersenspoeld om de moorden te plegen
na het lezen van de controversiële roman,
De Infernal Mach...
Je bent een lafaard. Hoor je me? Een verdomde lafaard.
Ik weet hoe je eruit ziet, DuKent.
En als ik je vind, vermoord ik je verdomme.
Begrijp je dat? Ik ga je verdomme vermoorden!
Verdomme!
Hé. Saul?
Wat verdomme?
U hebt één nieuw bericht.
Druk op één om uw berichten te beluisteren.
Je bent een lafaard.
Hoor je me? Een verdomde lafaard.
Ik weet hoe je eruit ziet, DuKent.
En als ik je vind, vermoord ik je verdomme.
Begrijp je? Ik ga je verdomme vermoorden!
Druk op één om dit bericht op te slaan.
Bericht opgeslagen.
Dit is het model van de schietpartij.
Knoxville.
Ja.
Dat is het. Dus wat ga jij nu doen?
Nou, eigenlijk niets. Ik bedoel, technisch gezien zijn we op verboden terrein.
- Verboden? Rot op. - Rustig, ik sta aan jouw kant.
Wat staat er op die band?
Ik weet het niet.
We hebben een creditcardbewijs
voor een krachtig geweer met uw naam erop.
Tientallen getuigen zagen u ter plaatse.
Ik heb het niet gedaan.
Wat niet gedaan, Mr Tufford?
Ik heb die dingen niet gedaan.
Dwight. Mag ik je Dwight noemen?
Luister. We kunnen je niet helpen
tenzij je ons helpt, snap je wel?
Het geweer. Hetgeen we in je auto vonden, is dat van jou?
Ja.
Ben je de klokkentoren ingegaan
met dat geweer?
Ja.
Ik weet dat het volgende deel niet gemakkelijk zal zijn,
maar ik moet het je horen zeggen, oké?
Ik...
ik, eh...
Ik had geen keus.
Hij moest gestraft worden.
Wie moest er gestraft worden, Dwight?
God.
Weet u, we zijn slechts een rij dominostenen voor Hem.
En als u en ik eenmaal omvallen, zijn we niet langer relevant.
Daarom heeft hij ons sterfelijk gemaakt, snapt u?
Zodat we tot stof kunnen vervagen. Verdwijnen.
Maar als we de dominostenen kunnen vinden,
degene die nog niet zijn omgevallen...
misschien is er een kans om dit te stoppen.
Wat te stoppen?
Zijn plan.
Ik heb vanmorgen niemand vermoord.
Ik heb alleen een paar dominostenen van God gestolen.
En misschien, als ik geluk heb,
misschien zijn ze nog niet omgevallen.
Ben je een religieus man?
- Een lid van een soort sekte? - Nee.
Waar heb je dan in godsnaam dit ​​idee
vandaan gehaald?
The Infernal Machine.
U zou het moeten lezen.
Jullie zouden het allemaal moeten lezen.
Dan zul je begrijpen hoe onbeduidend
we allemaal voor Hem zijn.
Ik ben niet meer bang voor je.
Hoor je me?
Je kunt het nu niet stoppen, jij zieke klootzak!
- Ga zitten. - Ik ken mijn doel!
- Ga terug in de stoel. - Ik ken mijn doel!
Ik ken mijn doel!
Ik ga alleen even roken.
Zou je me willen vertellen
waar dat boek van je over gaat?
Het gaat over een priester die God vindt.
Metaforisch, of?
Nee, nee. Eh, in werkelijkheid.
Waar praten zij over?
Ehm... de... de priester wil weten
wat zijn doel in het leven is, dus God...
vertelt hem, legt hem uit, dat toen hij 12 was,
hij... hij hem over de weg liet lopen om...
een auto te laten afremmen.
En, wie zat er in de auto?
Het is niet relevant wie er in de auto zat.
Hij wilde gewoon dat die zou afremmen.
Dat is alles?
Ja. Dat is alles.
En dan, uiteindelijk, krijgt de priester zijn wraak.
Wat, op God?
O... op iedereen.
Ik ga naar huis.
Er is nog één ding dat ik wil dat je daarbinnen ziet.
Elke keer als ik een van deze telefoontjes pleeg,
moet ik 14 mijl reizen naar de dichtstbijzijnde telefooncel.
Ik hoef hier niet naar te luisteren. Ik weet wat ik zei.
Het is niet jou waar je naar moet luisteren.
Dit gesprek wordt opgenomen en gevolgd.
Je hebt een collect call van...
Dwight Tufford.
Een gevangene in
de federale gevangenis van New Mexico.
Om deze oproep aan te nemen, drukt u op één.
Bericht opgeslagen. Volgende bericht.
Dit gesprek wordt opgenomen en gevolgd.
- U heeft een collect call van... - Elijah?
Ben je hier?
Ben je oké?
- Officier Higgins. - Met Bruce.
Eh... luister.
Ken je toevallig iemand in de extra-beveiligde
in New Mexico?
Ik ken daar een paar bewakers. Waarom?
Ik denk dat ik misschien een gunst nodig heb.
BEZOEKER Richard Smith
Je hebt tien minuten.
Ik rook niet.
Ken ik jou?
Nee.
Je ziet er niet uit als een 'Smith'.
Ik zou persoonlijk een O'Hara
of een Campbell hebben bedacht, maar
hé, het is een vrij land, toch?
Ben je een schrijver?
Waarom vraag je dat? Mensen die hier komen zijn ofwel
A: schrijvers, of B: zieleknijpers.
Ik ben geen van beide.
Mooi zo.
Dan gaan we goed van start.
Dus wie ben jij verdomme dan?
Niemand van belang.
Ik ben hier alleen om te praten.
Oké.
Over William DuKent.
Ben je een agent? Nee.
Hé, jongens? Je kent de regels.
Mijn advocaat moet aanwezig zijn als deze man een agent is.
Ik ben geen politieagent.
Maar ik weet dat je onlangs met DuKent hebt gesproken.
Je bent niet zo goed in poker, of wel?
Die vraag, recht voor z'n raap.
Veel te specifiek.
Er is geen grijs gebied om mee te werken.
Als u nu het woord 'gesproken' had vervangen
met "gecommuniceerd"...
dan had ik niet geweten wat jij weet, weet je?
Maar je zei 'gesproken'
wat me vertelt dat...
je geen zak weet.
Woorden, als je niet weet hoe je ze moet bespelen,
zullen ze jou zeker bespelen.
Dus, wat wil je met William DuKent?
Ik zal dat beantwoorden nadat je me verteld hebt wat hij van je wilde.
Mijn mening. Jouw mening over wat?
Een boek.The Infernal Machine. Heb je het ooit gelezen?
- Nee. - Goed. Niet doen. Dat boek maakt je kapot.
De juiste combinatie van woorden zal een man...
zo ongeveer alles laten doen.
Vijf minuten.
Heb je ooit eerder van nummerstations gehoord?
Tijdens de Koude Oorlog waren er van die
kortegolf radio-uitzendingen
die cryptische berichten door de ether stuurden.
Meestal een vrouwenstem die
cijfers en zo in het Duits uitspuugt.
En voor het grote publiek klonk
het als een hoop onzin, terwijl in feite,
was het een complexe code.
Het mooie hiervan was, in plaats van een X op een raam
of een microfilm verborgen in een holle tand,
hadden deze klootzakken het lef
om hun uiterst geheime transmissie zomaar naar buiten
te verzenden, zodat de hele wereld het kon horen.
Wat, zeg je dat er een verborgen boodschap in dat boek zit?
Zoiets.
- En wat is het? - Nou, je hebt het niet gelezen, toch?
Het zou dus hetzelfde zijn als proberen de kleur
turkoois te beschrijven voor een blinde.
Dus ik ben nu een blinde?
Dat zijn jullie allemaal.
Dat is grappig. Ik dacht dat we allemaal dominostenen waren.
Ik ben klaar met praten. Wacht even.
Het is zo makkelijk om aan die kant van de wereld te zitten
en over mij te oordelen, nietwaar?
Waarom wilde DuKent jouw mening?
Vraag het hem zelf.
Bewaker.
Alsjeblieft, vertel het me nu.
Hij wilde weten of ik dezelfde
dingen in het boek zag als hij.
Maar uiteindelijk bleek hij gewoon een
verdomde leugenaar te zijn, net als iedereen.
Waarom? Waar heeft hij over gelogen?
Hij vertelde me dat als ik eerlijk tegen hem was,
- hij hier zou komen opdagen. - Hij? DuKent?
Nee. De klootzak die me hier inzette.
Bruce Cogburn.
Sechs, zwei, neun.
Helaas.
Uw oproep kan niet worden voltooid en gekozen.
Controleer het nummer en bel opnieuw.
Helaas.
Uw oproep kan niet worden voltooid en gekozen.
Controleer het nummer en bel opnieuw.
Helaas.
Uw oproep kan niet worden voltooid en gekozen.
Controleer het nummer en bel opnieuw.
Helaas.
Uw oproep kan niet worden voltooid en gekozen...
AGENT Laura Higgins
- Bruce. - Jerry.
Ik weet niet zeker wat je is verteld,
of met wie je hebt gesproken...
We hebben het manuscript. Het is briljant.
- Wat? - Anoniem? O, kom op.
Er is niemand die schrijft zoals jij.
Ik weet nog niet zeker hoe we
dat hele onderwerp-gedoe moeten gaan draaien.
Heel logisch waarom je
die "anoniem" insteek hebt gekozen.
Waar heb je het over?
Het is gewoon, je hoofdpersoon
hij lijkt erg op jou.
Maar ik moet je zeggen, deze William DuKent,
hij is een verhaal apart.
Wat zei je?
William DuKent. Zeg ik het goed?
Wanneer kunnen we de rest van het manuscript krijgen?
- Stuur het! Stuur 't naar mij! - Wat?
Bruce, waar heb je het over?
Stuur me het verrekte manuscript, Jerry!
PRINTEN, FAXEN ELEKTRONISCH OVERBOEKEN
HOOFDSTUK EEN
... oud verlaten tankstation...
... de telefooncel...
Hij kiest en wacht...
PIEP!
Ik bel naar aanleiding van de brieven
die ik van u heb gekregen.
Ik weet niet zeker hoe u me hebt gevonden.
Misschien heeft u mijn postbus gekregen van een oude agent of congres.
Saul. Volgens de Hebreeuwse Bijbel,
was Saul de eerste koning van Israël.
Ik wed dat je dat niet wist.
Uw brieven zijn ongevraagd
en vormen een intimidatie,
dus stop alstublieft met ze te sturen. Hoort u me?
Omdat ik niet besta om iemands verdomde inspiratie te zijn.
Iemands klote-muze.
Ik heb je naam ergens gehoord. Ben je beroemd?
- Wie ben jij verdomme? - Niemand van belang.
- U bent die schrijver. - 21 juni. 1981.
Knoxville. Dat boek maakt je kapot.
Een gek zoekt altijd een excuus om gek te zijn,
- denk ik, weet je? - Hij moest gestraft worden.
- Wie moest er gestraft worden? - God.
Het gaat over een priester die God vindt.
- Metaforisch? - Nee, in werkelijkheid.
De juiste combinatie van woorden zal een man...
- zo ongeveer alles laten doen. - We zijn slechts dominostenen voor hem.
Zeg je dat er een verborgen boodschap in dat boek zit?
Verdomde idioot. Die vent is een verdomde...
Ik hoef dit niet te horen. Ik weet wat ik zei.
Vervagen tot stof. Verdwijnen.
Je moet je herinneren...
Je weet geen zak.
Stop met me te schrijven, oké?
- Wat zeggen ze? - Niks.
Woorden...
als je niet weet hoe je ze moet bespelen...
- Als ik je vind... - zullen ze zeker weten...
- jou bespelen. - Begrijp je?
- Ik ga je verdomme vermoorden! - Mr. Cogburn?
Deze zijn net voor u binnengekomen.
Ga zo door, Bruce. Je doet het geweldig! William DuKent
We hebben het manuscript.
Het is briljant.
Anoniem? O, kom op.
Er is niemand die schrijft zoals jij.
Ik weet waar we zijn, meneer DuKent. Ik weet precies waar we zijn.
We zijn aan het einde van het tweede bedrijf, nietwaar?
Dat is wanneer de hoofdpersoon zijn grenzen bereikt.
Twijfelt aan z'n waarde.
Z'n gezond verstand. Alles.
Omdat hij weet dat het afgelegde pad verbleekt
in vergelijking met wat voor hem ligt.
En het is op dit moment, meneer DuKent,
dat er een besluit moet worden genomen.
Gaat hij door,
of stopt hij en gaat terug?
Maar alleen hij kan die keuze maken.
En dat, meneer DuKent, is waar u het verkloot.
Omdat uw hoofdpersoon zich nu
te veel bewust is van uw verhaal,
en tot overmaat van ramp is hij ook een schrijver.
Hij weet dus precies wat een goed verhaal nodig heeft,
en ook hoe je er het kunt saboteren.
Wat is de grootste zonde die een schrijver kan begaan?
Weet u dat?
Saai zijn.
En dat is precies wat ik u ga geven,
stomme klootzak.
Een lang, uitgesponnen, saai, vervelend einde.
Want niemand geeft een moer om een ​​geïnspireerd tweede bedrijf
als uw finale een grote hoop stront is.
Zou u dat met me eens zijn?
Zwei, sechs, sechs, zwei.
Zonder twijfel.
Wie is daar?
VS Federale marshals, Mr Cogburn.
Ah, we zijn nu op federaal niveau, nietwaar?
Kunt u naar buiten komen, alstublieft?
Ik neem aan dat u een overtuigend identiteitsbewijs hebt laten afdrukken?
Alles goed, meneer Cogburn?
Alles goed met u?
Was u een paar dagen geleden in New Mexico?
Ik weet het niet, vertel het me maar.
Wilt u ons de reden van de reis vertellen?
Ik was op bezoek bij iemand.
Was die iemand Dwight Tufford?
Dat is toch geen misdaad?
Dat is geen misdaad, meneer, maar aanmelden als Richard Smith
bij de receptie is wel een misdaad.
Waar heeft u dit vandaan?
We weten van de geschiedenis tussen jullie twee, oké?
We proberen er gewoon uit te vissen
waarom u hem nu zou willen zien.
Afsluiting, denk ik.
Heeft Dwight Tufford de afgelopen 24 uur contact met u opgenomen?
Nee. Waarom zou hij dat doen?
Heeft u vanmorgen TV gekeken?
Ik heb geen televisie. Ik ben niet zo iemand.
Waarom?
De klopjacht van de FBI concentreert zich
op Dwight Tufford in de omgeving van Los Alamos
in Nieuw-Mexico.
Ondanks opsluiting in een zwaarbeveiligde gevangenis,
glipte Tufford gisteravond langs de bewakers,
en veroorzaakte een landelijke paniek.
In 1981 arriveerde Tufford
op de campus van de Knoxville Baptist University met een geweer.
Hij richtte zijn wapen op de menigte beneden
en hij schoot er tientallen neer.
Dertien studenten en docenten stierven.
Hij is verantwoordelijk voor de dodelijkste schietpartij
in de geschiedenis van Tennessee.
Een getuige beschreef het als massale chaos.
Niemand wist waar de kogels vandaan kwamen,
of waarheen te vluchten.
Maar dat gold ook voor Orwell's 1984
of Joyce's Ulysses toen ze voor het eerst gepubliceerd werden.
De enige misdaad die Mr. Cogburn ooit heeft begaan...
was een boek schrijven.
Dus het begint met de bedoeling van de auteur?
Dat is eerlijk om te stellen. Dus, wat is de bedoeling
van The Infernal Machine?
Ik geloof dat alleen Mr. Cogburn
die vraag kan beantwoorden.
Rustig aan, meneer Cogburn.
Gaan we nog steeds een ijsje halen?
Nee. We gaan wat vis halen, ongekookt.
Rauwe vis.
Jakkes. Nee. Ik wil een ijsje.
♪ Miserere Mei
Deus ♪
Secundum magnam
Misericordiam
Tuam
♪ Miserere mei
Deus ♪
Geef haar vijf minuten, dan is het podium van jou.
De show is pas morgen om 7 uur,
dus ik neem aan dat je genoeg tijd hebt om op te zetten?
Oké, tuurlijk.
Misericordiam... ♪
Een jaar geleden kon ik haar niet eens zover krijgen om in de auto te zingen.
Zij is je dochter?
Ja.
Ze boekte vorige week haar eerste tv-klus.
Niets groots.
Figurant in een van die verborgen camera shows. Maar ze vond het geweldig.
Welke show was het?
Dat vertellen ze je nooit.
Ze hebben haar in het park laten spelen of zo.
De casting director was erg lief.
Ze was geweldig met de kinderen.
Heb jij kinderen? Je zou ze daarheen moeten brengen.
Bishop and Rook. Ik vind het geweldig.
- Zo leuk. - Bishop and Rook?
Ja, ze is geweldig met kinderen, ja.
Ik kan niet wachten tot ze een andere klus boekt.
♪ Miserere mei... ♪
Deus ♪
Secundum magnam
Misericordiam... ♪
♪ Tuam ♪
CAVALO DE MADEIRA Chique dineren
Reservering?
Meneer? U bent iets vergeten.
O!
Niet bewegen.
Ehm... Ik wil graag een wodka tonic.
En mijn compagnon hier, een whisky, geloof ik?
Sta op. Dit gaan we hier niet doen.
Nou, ik geloof van wel. Denk je dat
die revolver me van het tegendeel gaat overtuigen?
Waarom waag je het er niet op?
Ik weet echter niet zeker of je veel geluk zult hebben,
aangezien we alle kogels uit het pistool hebben gehaald.
Onzin.
Nou, er is maar één manier om erachter te komen.
Goed. Dus ik denk dat we dit gaan doen,
dus waarom ga je niet zitten?
- Wat wil je? - Van jou? Niks.
Wie ben je dan?
Stel dat een jong stel wil trouwen.
Dan zoeken ze een weddingplanner.
Of als je een chique etentje wilt organiseren,
dan huur je een kok in.
Maar als je iemands wereld op zijn kop moet zetten,
dan huur je mij in.
En dat is wat jij denkt te doen?
Nee, het is wat ik heb gedaan. Het bewijs daarvan is dat jij
recht tegenover me zit. Dank u.
De reden dat ik tegenover je zit,
is omdat ik je nepdochter heb gevonden.
Je bent een zieke geest, je brengt zo'n kind in gevaar.
Gevaar? Dat is een beetje dramatisch, niet?
Dat engeltje ging naar huis met 300 dollar op zak.
Het enige wat ze moest doen, was een paar
uur lang doen alsof ze iemand anders was.
Is dat niet wat jij de afgelopen 25 jaar hebt gedaan?
Weet je, het verschil tussen jou en mij
is dat ik weet wat ik ben.
Ik ben een leugenaar. En ik ben er verdomd goed in.
Ik kan alles zijn wat je wilt dat ik ben.
Het kan een persoon zijn, een bedrijf, een scenario.
Meestal zijn de doelen een soort politici en CEO's.
Ze zijn altijd saai. Ze zijn altijd vergeetbaar.
En dat is wat jou van hen onderscheidt.
Wat, omdat ik niet saai ben? O, nee, je bent erg saai.
Maar je bent niet te vergeten.
En daarom heb ik deze opdracht aangenomen.
Omdat de geschiedenis jou zal herinneren, Bruce.
En dat zit me echt dwars.
Omdat je een soort Sam Shepard- kleding draagt,
en je drinkt als Capote en leeft als Thompson,
allemaal zodat de wereld weet dat je een artistiek genie bent,
maar jij en ik weten dat er geen artistiek genie is.
- Er is geen mystiek. - Kop dicht.
Je had geluk.
Je bouwde je ivoren toren steen voor steen met leugens.
Hou je verdomde mond. En ik ben hier
om er zeker van te zijn dat je erin verbrandt.
Want zie je, trots is de achilleshiel
van middelmatige mannen.
Hou op met je verdomde trotspraat.
Dat is niet de reden waarom ik hier ben.
Juist. Sorry. Ja natuurlijk. Mijn fout. Dus...
dat kleine meisje, dat ik zo achteloos in gevaar bracht.
Oké, even totaal hypothetisch, wat als, wat als,
ik wilde dat je het meisje zou vinden, haar moeder, mijn kantoor,
- de stapel bonnetjes, alles? - Oké.
Dat zou je een verdomd genie maken,
- en ik denk niet dat je dat bent. - Nee.
Waarschijnlijk niet.
Meneer? Meneer?
U bent iets vergeten.
Meneer? Meneer? U bent iets vergeten.
Wacht...
O!
Wacht.
Ik weet echter niet zeker of je veel geluk zult hebben,
aangezien we alle kogels uit het pistool hebben gehaald.
- Onzin. - Er is maar één manier om erachter te komen.
Er is maar één manier om erachter te komen.
Wacht. Wacht even.
Luister, ik weet niet...
- Wie ben jij? - O, ik ben niemand van belang.
Ik ben slechts de boodschapper.
Wie stuurt dan die verdomde boodschappen?
Maak je geen zorgen, Bruce. Je zult hem snel genoeg zien.
Gaat het?
Ik heb een biefstuk in de koelkast als je wilt.
Kom op.
Saul?
Saul! Hé! Hé!
Saul!
Verdomme.
Saul!
Hallo?
Bruce?
Die hond van je heeft veel pit.
Wil je naar buiten komen en erover praten?
Nee?
Oké.
Wat een geweer heb je hier, Bruce.
Als ik er zo eentje op die dag had gehad,
zou ik er veel meer dan 13 hebben geraakt, dat zeg ik je.
Zoals op vissen in een ton schieten.
De eerste acht die ik doodde,
die waren makkelijk.
Ze stonden daar gewoon.
Emotieloos.
Verward.
Alsof ze er niets van begrepen.
Omdat je de waanzin nu niet kunt begrijpen...
Kan je dat, Bruce?
Nee. Dat kan je niet.
Maar je hebt er 13 vermoord, niet acht.
Waar waren de andere vijf schuldig aan?
In een rechte lijn rennen, denk ik.
Aha.
Ik zou echt willen dat jij en ik elkaar
onder andere omstandigheden hadden ontmoet.
Omdat ik veel vragen
heb over dat boek van je.
Ssst! Ssst!
Maak je geen zorgen, Bruce.
Ik laat je niet doodgaan, daar zal ik voor zorgen.
Weet je,
ik heb 20 jaar van mijn leven gegeven voor dat boek van jou.
En nu heb ik wat antwoorden nodig.
Achthonderd pagina's aan waarde.
En er is niets, en ik bedoel niets,
dat ik niet bereid ben te doen.
"Daar gaan ze."
Eén voor één, twee voor twee,
die lange rij
kruipend over het trottoir.
Bouwers.
Artsen.
Boeren. Loodgieters. Dieven.
Allemaal gaan ze als mieren Gods huis binnen
"lopend over een picknickkleed."
God, je bent handig met woorden, Bruce.
"Toen dacht de priester..."
"Waarom komen ze niet bij me zitten hier op het gras?"
Op die manier krijgen degenen die het willen zon,
en degenen die dat niet willen, geen zon.
Op deze manier kan ik ze de waarheid vertellen.
Dat het 35 graden is.
Dat is alles wat ik zeker weet.
"De rest is ter interpretatie."
Het boek...
Wat betekent het allemaal?
Alsjeblieft...
Nou, ik zou het je willen vertellen...
maar de waarheid is...
Ik heb het niet geschreven.
Professor.
Elijah is de afgelopen twee weken aan de beademing geweest.
Zelfs als hij wakker zou worden, zou hij nooit meer dezelfde zijn.
Mijn vrouw en ik zijn het erover eens dat...
we een einde moeten maken aan zijn lijden.
Waar moet ik over schrijven?
Iets. Wat maar je wilt.
Het gaat over een priester.
Heeft het een titel?
Nee, nog niet.
Zwei, sechs, sechs, zwei.
Zwei, Zwei, Sechs,
sechs, zwei, neun.
Eins, eins, fünf, eins, vier, neun.
Zwei, zwei, sechs, sechs, zwei, neun.
Zwei, Zwei, Sechs,
sechs, zwei, neun.
Eins, eins, fünf, eins, zehn.
Zwei, Zwei,
sechs, sechs, zwei, neun.
Eins.
Sechs.
Eins.
Sieben.
Zwei.
Neun.
"Daar gaan ze. Een voor een, twee voor twee,"
die lange rij die zich een weg omhoog kruipt over het trottoir.
Bouwers, dokters, leraren, boeren, loodgieters, dieven.
Allen gaan als mieren Gods huis binnen
marcherend over een picknickkleed.
Elijah?
Hoe heb je me gevonden?
M... met heel veel...
geduld.
Hoe lang ben je hier al?
Bijna vijf jaar, professor.
O, God.
Oorzaak en gevolg.
Actie en reactie.
Als je de fysieke eigenschappen van iets kent,
kun je er bijna alles mee doen...
wat je wilt.
Mensen zijn niet anders.
Dus je wist dat ik zou komen?
Ik hoopte op
die conclusie, ja.
Ik ben geen waarzegger, ik ben gewoon een...
gewoon een schrijver.
Zie je, het enige wat ik deed was
een paar obstakels op je pad plaatsen, en toen...
wachtte ik af om te zien wat je zou doen.
En ik moet bekennen dat de hond...
een mooi gebaar was.
Hoe gaat het trouwens met Saul, hm?
Hij overleeft het wel.
Komt meneer Tufford vandaag bij ons?
Ik snap het.
Dat is goed. Ik was nooit erg...
ben sowieso dol op dat einde.
Welk einde is dat?
Elk verhaal
eindigt op een van de volgende twee manieren.
Ofwel de held wordt geconfronteerd met zijn angsten en wordt herboren,
of hij wordt gestraft
voor het niet veranderd zijn.
En ik ben erg nieuwsgierig, professor.
Welke ben jij?
Lees me niet de les.
Wat moest ik doen?
Je vader vertelde me dat hij je
verdomde machine zou uitzetten.
En dat boek was te belangrijk om gewoon
op de verdomde plank te blijven staan!
Wat wil je van me?
Ik wil alleen nemen
wat je me wilt geven.
Oké.
Goed.
En het doel van dit alles is...
is straf?
Gerechtigheid? Vergelding? Boetedoening?
Dat is het doel, toch?
Schrijversblokkade.
Omdat je...
mijn eerste boek stal, Bruce,...
dacht ik dat je...
het niet erg zou vinden om me te helpen...
mijn tweede boek te schrijven.
Maar toen...
hoe meer ik schreef,
hoe meer ik me realiseerde,
"Dit is niet mijn verhaal."
Ik weet dat je... je het niet hebt geschreven.
Maar je hebt het geleefd.
Elke pagina, elke regel, elk woord.
Maak je geen zorgen, professor.
Dit is een...
een gelukkig einde.
Al 25 jaar
wacht de wereld op
het volgende meesterwerk van Bruce Cogburn.
En vandaag,
vandaag is de dag
dat we het ze geven.
Waarom doe je dit?
Ik moet weten dat ik meer ben dan een boek...
vol woede.
Ik geloofde echt dat je dood was.
Ik was dood.
19 Minuten lang.
Wil je weten wat ik aan de andere kant heb gevonden?
Ik... ik vond...
niets.
Mijn hele leven, ik...
Ik gaf God de schuld van alles wat
er mis was met mij, en ik...
ik wilde zo graag dat de wereld...
Hem zou kennen zoals ik Hem kende als een...
een kind,
een wreed kind met een...
met een vergrootglas.
En wij zijn slechts de mieren waarmee Hij speelt.
Maar toen...
ging ik dood.
En ik realiseerde me...
Dat er geen kind is.
Er is geen vergrootglas.
Alleen wij mieren zijn er.
En wij zijn degenen die
het vuur aanstaken.
Al die misleide goden,
al die geloven...
allemaal onzin.
O, wat is dat?
- Het is een brief. - Aan wie is die brief gericht?
Aan mijn agent.
Ik ben klaar met het spelen van deze rol.
Wat heb je in die brief gezet, Bruce?
Professor?
Professor!
Wat staat er in die brief?
De waarheid, Elijah.
Het is de waarheid.
... uw manuscript af te wijzen...
Elijah?
Dit is ongelooflijk schrijfwerk.
Dank u wel professor.
Het is voortreffelijk.
- En nou opgehoepeld. - Ja. Dank u.
Ik meen het, Elijah. Alles wat ik van je lees,
het is zo verrassend voor mij. Het is onvoorspelbaar.
Je moet een professionele schrijver worden.
Wat als ik niets te zeggen heb?
Dan graaf je niet diep genoeg.
Graaf diep.
Elijah?
Wat denkt u, professor?
Ik kan niet wachten om het te lezen.
Graaf diep. Graaf diep.
Wat is dat? Graaf diep.
Ik denk niet dat ik dieper dan dit had kunnen graven, professor.
Hij zal zo boos op me zijn.
Ik moet... ik moet wachten.
Ik weet niet of ik kan wachten. Wachten op wat?
Waarop wachten, Elijah?
Om de blik op Gods gezicht te zien.
Nee!
Mijn vrouw en ik zijn het erover eens dat
we een einde aan zijn lijden moeten maken.
Bedankt voor alles wat u voor onze jongen hebt gedaan.
- Ik moet ophangen. - Het spijt me zo.
Ik waardeer het dat u het me vertelt.
Ongeïnspireerd
Saai
Middelmatig
Wie...
ben ik?
Wie ben ik eigenlijk?
Dat is de vraag die elke hoofdpersoon
moet beantwoorden aan het einde van z'n verhaal.
Als je held nog niet
een soort louterend besef heeft bereikt over wie hij is
of waar hij op de laatste pagina in gelooft,
dan moet ik u helaas mededelen, dames en heren,
dat u uw lezer in de steek hebt gelaten.
Professor. Bedankt voor alles.
U bent echt een goede leraar.
Wist u dat?
U bent de enige persoon die me begrijpt.
U maakte van mij een...
een betere schrijver. U hebt me gemaakt... u hebt me beter gemaakt.
Ik had dit niet kunnen doen zonder u.
De weg die je aanlegt
voor je personages om over te reizen,
die moet niet geplaveid zijn, niet makkelijk zijn.
Want ontdekken wie je bent
is dat nooit.
♪ Voordat ik mijn hoofd leg om te rusten ♪
♪ Stap op de trein en ga naar het westen ♪
♪ Verlies mezelf in het zand en de wijn ♪
♪ Omdat God niet gaat Waar de zon niet schijnt ♪
♪ De zon schijnt niet ♪
♪ Verlies mezelf aan de kant van de weg ♪
♪ Waar de buizerds bloeden En de regen niet komt ♪
♪ Omdat de wereld uit veel dingen bestaat ♪
♪ God vertraagt niet Op de engelenvleugels ♪
♪ De engelenvleugels ♪
♪ Er wacht altijd iemand bij de poorten ♪
♪ Zal wegrollen naar de hemel Op een paar rolschaatsen ♪
♪ Niet meer wachten tot Mijn tijd voorbij is ♪
♪ Het leven is te kort om dingen te laten duren ♪
♪ Om dingen te laten duren ♪
"♪ Zegt:" Ben je niet moe van zo verdrietig zijn?
♪ De fles in je aderen Zal niet zo erg pijn doen ♪
♪ Je kunt met me wegvluchten Naar een zonnige hemel ♪
♪ We zullen allebei ouder zijn als we sterven ♪
♪ Als we sterven ♪
♪ Verlies mezelf in het zand en de wijn ♪
♪ Omdat God niet gaat Waar de zon niet schijnt ♪
♪ Zon niet ♪
♪ Schijnt ♪