KROPLE BOGA
Sprawdźmy, co jest wyjątkowego w tym winie.
Mieszanka schiavy i pinot noir.
Świeżość pochodzi od gleby wapiennej, chłodnej jak marmur.
Ale...
Ale?
Nie czuję brzoskwini, pigwy ani jaśminu.
Nie mam pojęcia, na czym polega ten „związek”.
Nie potrafiłbym go wskazać.
Nie wiem, jak Camille tego dokonała.
Prawdę mówiąc, czuję się przytłoczony.
Boisz się jej?
Tak.
Wyczuwa rzeczy, których ja nie rozumiem.
To leży w jej naturze.
Myślę, że musisz nacieszyć się wolnością i trochę się rozluźnić.
Rozumiem.
Tak.
Wiosenny sad.
Słońce i kwiaty.
Brzoskwinia, pigwa i jaśmin.
Podnoszę kamień
i odnajduję związek.
Nierozerwalną więź miłości.
Miłości synowskiej,
miłości romantycznej.
Jest tu każdy gatunek miłości.
Tak.
To oczywiste.
Casa dei Fossati.
Widzisz? To nie jest skomplikowane.
Postaraj się.
Dziwna jesteś.
- Hej. - Hej.
Skończyliśmy zmianę i pomyśleliśmy, że...
Luca mówił, że nie jesteś mile widziana w restauracji, więc jesteśmy.
Wejdźcie.
- Na tył. - Dobrze.
Wszystko słyszałem.
To kawał gnoja.
Zabiłby mnie, gdyby wiedział, że ci powiedziałem, ale...
Nieważne.
Wiem o tym od ojca.
Luca od kilku lat...
skupuje winnice na całym świecie za grosze.
A potem, kiedy zostają one opisane w przewodniku,
ich wartość gwałtownie rośnie, a wtedy mój wujek zarabia wielką kasę.
Czekaj, te winnice pojawiają się w przewodniku?
Tak. Mój wujek ma 45% udziałów w przewodniku.
Kupił je od Fusiera.
Nikt o tym nie wie.
Sam decyduje o tym, które wina pojawią się w przewodniku.
Tak.
Kurwa, to jest nielegalne.
On wie, że Léger Guide bez Légera...
Cóż, to nie jest już takie sexy.
Dlatego rozwinął przed tobą czerwony dywan, Camille.
Żeby nadal zarabiać.
Elisabetta miała rację.
Ten przewodnik to trucizna. Nikomu nie służy.
Słusznie odmówiłaś.
Czemu nie powiedziałeś mi o tym wcześniej?
To mój wujek.
Jako jedyny pomógł mi, kiedy ojciec mnie wyrzucił.
A co z moim ojcem?
On wiedział?
Nie mam pojęcia.
Przysięgam.
Nigdy nie słyszałem, by rozmawiał z Lucą o pieniądzach.
Okej.
Cóż...
Tak czy inaczej, dziękuję, że przyszliście.
Opijmy twoje zwycięstwo, co?
Tak.
Strzeliłaś korkiem.
To szampan. Nieważne.
Dzięki.
Jutro wyjeżdżam, czeka mnie ostatni test.
No to chyba pijemy za twoje zdrowie?
Tak.
- Kampaï! - Kampaï!
Philippe?
Tak?
Ktoś do ciebie.
- Czego chce? - Nie wiem.
Chce porozmawiać na osobności.
O co chodzi?
Pan Philippe Chassangre?
Tak.
Mam dla pana list od pana Légera.
Przyjmuje go pan?
Tak.
Nawet po śmierci jest wrzodem na tyłku.
Kurwa!
Mamo? Co ty tu robisz?
Gdybyś odbierał,
nie musiałabym tu przychodzić.
Czego chcesz?
Witaj, młoda damo.
Na żywo jesteś ładniejsza niż w telewizji.
Wyglądasz mniej wulgarnie.
Zostawię cię z twoją czarującą matką.
Zaczekam obok.
Słyszałam, że przegrałeś dziś drugi test.
Wciąż możesz postąpić, jak należy.
Ale to twoja ostatnia szansa.
LOT TALION DO PARYŻA ODBIÓR: 6.00
Przeproś dziadka.
Przeprosić?
Dlaczego?
Żeby twoja rodzina odzyskała spokój.
Kochałaś swojego męża?
Nie muszę odpowiadać na to pytanie.
Jako studentka miałaś romans ze swoim wykładowcą, Alexandre'em Légerem
i zaszłaś w ciążę.
Nie wiem, czy to ty go zostawiłaś, czy to on zostawił ciebie.
W każdym razie wykorzystałaś swojego przyjaciela, Hirokazu,
który cię kochał, żeby zachować twarz.
Nie wiem, czy kiedykolwiek go kochałaś.
Ani mnie.
Dość.
Przyszłam ci pomóc,
ale wygląda na to, że nic tu po mnie.
To mieszkanie należy do mnie.
Chcę, żebyś je opuścił.
Słyszałeś?
Wynoś się!
Żal mi cię.
Kiedy na ciebie patrzę, czuję ból.
Ostatnia sprawa.
On żyje.
Ale zakładam, że cię to nie interesuje.
Chcesz jechać ze mną?
Nie mogę. Muszę pracować.
Jedź beze mnie.
Przykro mi, że cię na to naraziłem.
Poczułeś się lepiej, kiedy to z siebie wyrzuciłeś?
Wina nie wolno pić samotnie.
Wiesz dlaczego?
Kiedy się nim dzielisz, powstaje więź.
Związek.
To miejsce, to wino, my dwoje...
To nas połączy do końca życia.
Za dwadzieścia, trzydzieści, pięćdziesiąt lat...
Ta chwila na zawsze zapisze się w naszej pamięci.
A więc za tę chwilę.
Za to wino.
Za nas.
JESTEM TU.
WYJEŻDŻAM Z TOKIO DO PARYŻA.
Kieliszek szampana?
Nie, dziękuję.
POWODZENIA.
Dziękujemy.
Kieliszek szampana?
Dziękuję.
Chcę przeprosić.
Byłem arogancki. Ja...
Muszę się przespać. Mam jutro test do wygrania.
O rany.
- Tędy, proszę. - Dzień dobry.
Dzień dobry.
Dziękuję.
Dokąd zabiera moje bagaże?
Do pani pokoju.
Oto państwa klucze. Udanego pobytu.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Siódme piętro.
ISSEI
- Przepraszam. - Dzień dobry.
- Mogę o coś zapytać? - Oczywiście.
Kojarzy pan tego człowieka?
Był tu tylko przez kilka dni.
A potem?
Panno Léger, panie Tomine,
proszę za mną.
Ostrzegam, że czeka państwa coś wyjątkowego.
Chcę zastrzec, że nie odpowiadam za organizację tego wydarzenia.
Moja rola polega na upewnieniu się, że procedury są przestrzegane.
Sam opowiadałbym się za nieco większym umiarem.
Przepraszam.
- Dziękuję. - Powodzenia.
Pozwólcie państwo, że się przedstawię.
Benjamin Keller.
Jestem dziennikarzem i poproszono mnie o przedstawienie dzisiejszego testu.
To bardzo ekscytujące, prawda?
No tak. Które z państwa to Issei? A które Camille?
Żartuję. Spokojnie.
Wszystko będzie dobrze.
Proszę za mną. Zaprowadzę państwa na miejsca.
- Mam pytanie. - Tak?
Tak, ja też.
Co to za cyrk?
Wiem. Wspaniale, prawda?
Pani tutaj.
Pan tutaj.
Dzień dobry.
Witam państwa.
Weźmiemy udział w niezwykłym wydarzeniu.
To decydujący test w pojedynku Isseia Tominego i Camille Léger.
Stawka tej walki:
spadek po Alexandrze Légerze, a konkretnie
jego kolekcja, składająca się z 87 000 wyjątkowych butelek wina.
To największa i najbardziej prestiżowa kolekcja win na świecie.
Ostatni test stworzony przez Alexandre'a Légera składa się z trzech rund.
Dwie odbędą się w tym wspaniałym otoczeniu,
a trzecia w nieco bardziej...
poufnej lokalizacji.
Ale na początku
chciałbym podziękować Wydawnictwu Fusier,
które zorganizowało to prestiżowe wydarzenie.
Panie i panowie,
powitajcie proszę pana Lukę Inglesego,
lojalnego przyjaciela Alexandre'a Légera i współtwórcę Léger Guide.
Witam państwa.
Miałem ten przywilej, że mogłem być u boku Alexandre'a do samego końca.
Jedno pytanie nie dawało mu spokoju.
Kto po jego śmierci przejmie pałeczkę?
Kto zadba o to, by dzieło jego życia trwało?
Śmierć nie pozwoliła mu poznać odpowiedzi na to pytanie.
I dlatego...
Wpadliśmy z Jacquesem Fusierem na pomysł,
który... jak sądzę, spodobałby mu się.
Osoba, która wygra test,
zostanie prawowitym następcą lub następczynią Alexandre'a.
Dlatego osobie, która zwycięży, zaoferujemy
szansę na prowadzenie Léger Guide.
Obejmie stanowisko redaktora naczelnego.
Będzie dysponować pełnią władzy.
Ślepo zawierzymy instynktowi, talentowi i wyborom tej osoby.
Nie zapominajmy:
Léger Guide to nie tylko nazwisko.
To przede wszystkim
pewien etos.
Dziękuję.
Obok Luki Inglesego
w naszym szacownym jury zasiądą Flor Peres,
szefowa kuchni trzygwiazdkowej restauracji...
Powodzenia.
...i Anthony Norton, uznany w 2019 roku za najlepszego sommeliera na świecie.
Pierwsza runda
to seria pytań dotyczących wiedzy ogólnej o winie.
Gotowi?
Który z tych szczepów winogron nie jest dozwolony w Szampanii?
Arbanne, pinot gris, pinot blanc, césar.
César.
To prawidłowa odpowiedź.
Ile miasteczek w Szampanii
zalicza się do grupy premier cru?
Czterdzieści dwa.
Dobra odpowiedź.
Istnieją 42 premier crus w Szampanii i 17 grand crus.
Która butelka uzyskała najwyższą notę w pierwszym Léger Guide w 1993 roku?
Meursault Premier Cru Les Perrières, Domaine Leroy, 1973.
Prawidłowa odpowiedź.
Która wybrana przez Alexandre'a butelka jest regularnie serwowana
w Pałacu Elizejskim podczas bankietów dyplomatycznych z niemieckimi kanclerzami?
Alsace Gewurztraminer Fronholz z późnego zbioru, Domaine Ostertag, 1997.
Nie.
Egon Müller...
Scharzhofberger Trockenbeerenauslese, 1991.
Zgadza się.
Gdzie mieści się Walla Walla Valley?
- W USA. - Zgadza się.
Który szczep winogron dominuje w apelacji Barolo?
- Nebbiolo. - Zgadza się.
Wzdłuż której rzeki i na którym jej brzegu leży AOP Canon-Fronsac?
Dordogne.
Na prawym brzegu.
Zgadza się.
Które winogrono jest wykorzystywane w około 95% słynnych win?
Cabernet.
Zgadza się.
Proszę za mną. Obiad jest gotowy.
Co znowu?
Gratulacje.
Byłeś genialny. Oczywiście.
Dziękuję.
Ale to tylko teoria. Wiedza akademicka.
Nie mogę się doczekać kolejnej rundy.
Poważnie?
Tak bardzo się różnimy.
Przepraszam za tę inscenizację.
Witam państwa w kolejnej części konkursu.
To test doboru wina do potraw.
Musicie państwo wskazać wina pasujące do każdego z dań.
Piwniczka restauracji jest do państwa dyspozycji.
Wymyśliłam dla państwa posiłek.
Zainspirowany moimi licznymi spotkaniami z Alexandre'em Légerem.
Menu odzwierciedla jego smak.
Pierwsze danie.
Carpaccio z przegrzebek, nóżki wieprzowe i kapary z Pantellerii
z cytrusowym sauce vierge.
Smacznego.
Przy pierwszym daniu
myślałem o tym, w jaki sposób przygotowano jedzenie.
Surowe przegrzebki mają posmak jodyny,
a tłuszcz wieprzowy podkreśla
subtelny kontrast między morską bryzą a ziemistym wiatrem.
Widzę winnicę wywodzącą się ze starożytnej Grecji.
Piękną wyspę, Santoryn.
Wybrałem Assyrtiko, 2015.
Jestem 29-letnią pisarką, która nadal mieszka z matką.
Jej kuchnia jest...
prosta.
Dzięki, mamo.
A zatem cuisine...
która łączy ziemię i morze, wydała mi się dziwna, niemal sprzeczna.
Ale potem spróbowałam tego niezwykłego dania.
Ta potrawa uzyskuje paradoksalną harmonię.
Jest delikatne, a zarazem mocne.
Skojarzyło mi się z tysiącletnimi gruzińskimi winnicami.
Produkowane tam wino pomarańczowe to paradoks sam w sobie.
A zatem mój pierwszy wybór to Ramaz Nikoladze, 1998,
zrobione ze szczepów titska i tsolikouri.
Camille?
Wszystko w porządku?
Tak. To świetne.
Ale intensywne.
Nie jestem przyzwyczajona do takiego jedzenia.
Homar reprezentuje elegancję.
Delikatnie ugotowany skorupiak wymaga najwyższej klasy białego wina,
które podkreśliłoby jego eleganckie mięso.
Stuletnia winnica z regionu Châteauneuf-du-Pape,
Château de Beaucastel, produkuje właśnie takie wino:
Roussanne Vieilles Vignes, 2005.
Dla mnie...
to idealne połączenie.
Te pojedyncze wspomnienia, które mam na temat ojca...
dotyczą jedzenia i wina.
Pamiętam,
że kiedy przygotowywał homara, mawiał:
„Homar jest niebieski, ale po ugotowaniu robi się czerwony jak czerwone wino”.
Zadałam sobie pytanie, które czerwone wino podkreśli smaki
zarówno homara, jak tarty z grzybami porcini.
Pomyślałam o szczepie mataro
występującym na piaszczystym kalifornijskim terroir.
San Benito County Sandlands Mataro, 2015.
Delikatna nuta czarnej porzeczki
przekształca się w smak suszonych grzybów porcini,
gdy wino zostanie zdekantowane.
Takie wino opowiada nam jednocześnie o wiośnie i jesieni,
o przemijaniu pór roku,
o upływie czasu.
Bardzo dobry wybór wina, panie Tomine.
Co do pani, samo wino jest niezwykłe,
ale to połączenie smaków nie jest zrozumiałe.
Ta opowieść o czerwieni, upływie czasu...
To dla mnie nic nie znaczy.
Jestem nieco rozczarowany.
Pavlova.
Do tego deseru
proponuję szampana rosé.
Wybrałem Fleur de Miraval.
To mieszanka chardonnay z różnych roczników.
Świeżych, owocowych win, wywodzących się z Montagne de Reims,
połączonych z nieskończonym kręgiem...
...oraz winami Reserve w wieku minimum 15 lat.
Na podniebieniu rześkie, ostre i słone...
Pańska kolej, Issei.
Przegrasz.
Wiem, czemu chciałeś, żebym przejęła przewodnik.
I wiesz co?
Pierdol się.
Oczywiście.
Czego chcesz?
Popełniłam błąd, odcinając cię od kontaktu z ojcem.
To był głupi błąd. Bałam się, że cię stracę,
ale ostatecznie...
Proszę, wybacz mi.
Potrzebuję trochę czasu.
Oczywiście.
Tyle że nie mam już zbyt wiele czasu.
Przynajmniej według lekarzy.
Co?
Mamo?
Żartuję!
Chciałam tylko sprawdzić, czy nadal mnie kochasz.
To wcale nie jest śmieszne.
Camille,
jestem z ciebie taka dumna.
Cokolwiek się stanie, będę przy tobie.
Stanie się, co zechcesz, ale będę przy tobie.
Jesteś moją córką.
Nie!
Mówiłam: nie!
No nie wierzę.
Co?
Spotkanie przed hotelem za piętnaście minut.
Mikrobus na panią czeka.
Wkrótce rozpocznie się trzecia runda.
Co?
Nie spodziewałam się, że tak szybko was zobaczę!
Ja też nie.
Z góry przepraszam.
Witamy w państwa kwaterach.
Tu będą państwo mieszkać podczas testu.
Zwykle zatrzymują się tu pracownicy sezonowi.
Na stole stoi tajemnicza butelka
wybrana przez samego Alexandre'a Légera.
Ta butelka pochodzi z tego domaine, ale ani Philippe,
ani Thomas Chassangre nie znają szczegółów.
Nie będą zatem mogli państwu pomóc.
By zagwarantować ich bezstronność,
zakazano im rozmawiania z państwem
aż do zakończenia testu.
Spróbujecie państwo tego wina. Zidentyfikujecie je,
a następnie je odtworzycie.
Jak?
Aż do jutra do 18.00, będziecie mieli dostęp do całej posiadłości,
a przede wszystkim do winiarni.
Winnica Chassangre starannie przechowuje liczne butelki różnych szczepów,
które nie zostały użyte do mieszanek.
Mogą państwo wybierać spośród nich,
by możliwie dokładnie odtworzyć wino, którego próbowaliście.
Wina, które stworzycie, spróbuje w ciemno pan Chassangre,
który oceni każdą z prób.
Tę ocenę dodamy do wyników dwóch testów z Paryża,
a ostateczny wynik zostanie podany w Japonii, po naszym powrocie.
Będziemy wtedy mogli ogłosić zwycięzcę.
Jakieś pytania?
W takim razie możemy zaczynać.
Panie Tomine!
Winiarnia jest w drugą stronę!
Tomine?
Miałem dawno temu klientów o nazwisku „Tomine”.
Ten młody człowiek wywodzi się z wielkiej japońskiej rodziny.
Przez „wielką” rozumiem wielki majątek.
Przepraszam, że pytam,
ale czy ma pan coś do jedzenia? Umieram z głodu.
Tak, mam.
Proszę ze mną.
Wiem, że tu jesteś.
Wiem, że technicznie rzecz biorąc, nie możesz do mnie mówić,
ale ja mogę.
Jesteś przystojny.
Myślę, że to tajemnicze wino,
to Châteauneuf-du-Pape, 1990.
Który szczep? To proste. Wiemy, że jest ich 13.
Grenache, mourvèdre, vaccarèse, terret noir, muscardin, clairette,
piquepoul, picardan, roussanne, bourboulenc, syrah, counoise, cinsault.
A co do proporcji? Jeśli jej nie odtworzę,
to już nie będzie Châteauneuf-du-Pape.
To równanie o 13 niewiadomych, a ja jestem fatalna z matmy.
I jeszcze do siebie mówię. Świetnie.
Mylisz się co do mnie.
To włoskie wino.
Powiedz mi, jak je odnalazłeś.
Trzydzieści lat temu
moi rodzice byli studentami.
Twój ojciec był ich wykładowcą.
Bardzo dobrze się znali.
Przypadkiem odkryłem stare zapiski z wykładów Alexandre'a.
Przywołał obraz Fede Galizii.
Wspominał tam o tym winie.
Miałem po prostu szczęście.
Ogromne szczęście.
Hej, zidentyfikowałaś je?
Chcesz się upewnić, że jestem na złym tropie?
Châteauneuf-du-Pape, 1990.
Nie wątpię, że je zidentyfikowałaś.
To, co zdołałaś osiągnąć w tak krótkim czasie, jest niesamowite.
Jak tego dokonałaś?
Nie mam z tym nic wspólnego.
Mój...
Mój talent wynika tylko z moich genów.
Genów?
Okej.
Widzę je, pojawiają mi się przed oczami.
Było tak nawet w dzieciństwie.
Aromaty win?
Jeśli się na nich skupiam,
po prostu je widzę.
Czasem to tylko kolory.
A nawet dźwięki.
Nuty.
Nie robię niczego szczególnego. To instynktowne.
W moim przypadku
nie ma niczego instynktownego.
Wszystko jest przemyślane,
rozważone,
przeanalizowane.
A więc masz supermoc.
Hurra!
Super-Camille.
Idę spać.
Jestem wykończona.
- Widzimy się jutro? - Tak.
SERIAL OPARTY NA MANDZE:
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK