ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
MULA SA "FIRST LOVE" AT "HATSUKOI" NI HIKARU UTADA
HOKKAIDO, MEMANBETSU, DISYEMBRE 1997
Ha?
Papunta ka saan?
Sa Kitami
'Di ba pahinga mo ngayon?
Sabi ko sa'yo'y kukuha ako ng exam?
Sa Kitrami mismo?
Sabi ng guro ko na dapat masanay ako sa ibang lugar para 'di bumagsak sa totoo.
Bale,
kumusta ang kumpiyansa mo?
Mamamatay na ako sa nerbyos.
Mock exam lang yan.
Oo, pero…
Espesyal ka sa akin.
Magiging ayos ka lang.
Okey.
Matulog ka na sa kama mo.
Aalis na ako.
MEMANBETSU
Salamat sa pagsakay sa'min, pa-Kitami na.
Siguraduhin na bitbit lahat ng kagamitan.
Pa-Kitami na.
Hoy.
Tiket mo?
Wala ngayon.
-Nasaan ang tiket mo? -Bitaw.
-Ano na? -Wala siyang tiket.
May importanteng…
Ilagay ang exam admission sheet sa desk ninyo.
Huling kokolektahin ang entry sheets,
kaya siguruhing walang mga mali at walang mga blanko.
Hoy! Tapos na kami sa sign-ins.
Pumunta sa upuan ninyo.
Ang kapatid mo ay nag-a-apply sa pribadong paaralan sa Sapporo.
Maganda sigurong 'di nag-aalala tungkol sa pera.
Gusto mo rin doon?
'Di naman.
At wala akong kapatid na babae.
SAPPORO SACRED HEART SCHOOL
PRIBADONG PAARALANG UNANG GUSTO: SAPPORO SACRED HEART SCHOOL
YAE & NONKO
BOHEMIAN SUMMER HIKARU UTADA CIRCUIT LIVE 2000
TITANIC
YAE NOGUCHI HARUMICHI NAMIKI
PAPUNTA SA KITAMI
GRADO: A
Narito na ako.
-Maligayang pagbabalik. -O? Gising ka pa?
Oo.
-Yae! -Hm?
Ang galing nito!
Sabi ay A!
Dito mismo.
SAPPORO SACRED HEART SCHOOL
Pwede kang mamili saan man!
Gagawin lahat ng ina mo.
'Di ako magpi-pribadong paaralan. Nasulat ko lang.
Sa lokal na paaralan lang.
Iyan ang Yae ko!
Ikukwadro ko ito!
Bakit? Mock exam lang iyan!
Ayos lang! Aalalahanin ko ito!
PAPUNTA SA KITAMI
Ai?
CONGRATS SA MILAGROSONG PAGTATAPOS
PAALAM MAGKITA TAYO ULI!
Yae.
Handa…
Iyan na!
"KIITE KUDASAI WATASHI NO JINSEI" KEIKO FUJI
Aalis na ako papuntang Tel Aviv bukas.
Bale ibig sabihin?
Mag-wo-world tour ako bilang miyembro ng kompanya!
Utang ko iyon sa'yo.
Hindi.
Pero totoo.
Kung hindi ako nakakuha ng taxi at nakarating sa airport sa 2 minuto,
Malalagpasan ko ang audition.
Parang maskara, magbabago ang kapalaran sa kaunting daplis lang.
Pero talagang nakakabilib lalo sa edad mo.
Sinabi mo na pupunta ka sa Tel Aviv na kaswal lang!
Naglalakbay ka?
Walang interes?
'Di sa ganoon.
Ibig kong sabihin, interesado talaga ako.
Minsan kunwari ay may mga byahe ako.
Noong nakaraan, nakatagpo ako ng gala sa parang pinapastulan ang 108 na tupa.
Sumakay kami sa kamelyo at kumanta
at kumain ng stew na may misteryosong karne.
Naiintindihan ko iyan.
Binigyan ko siya ng Hokkaido cookie.
Oo, masarap talaga sila.
At ganoon lang, parang saan-saan na ako napunta sa sofa lang.
'Di ganoon kahirap.
Kailangan lang ng libro sa byahe para malibang, at kaunting pera.
May pangarap ako.
May mga oportunidad at balakid ako.
Pero huminto na akong sumubok kalaunan,
tumigil mag-isip at napansing 'di makagalaw.
Sinabi ko na lang sa sarili ko.
Masaya na ako sa buhay ko nang walang nagagawa.
Alam mo ang tuntunin ng inertia?
Ang bagay na nakahinto ay mananatiling nakahinto.
Habang may gravity sa Earth, kapag huminto ang isang bagay,
'di na ito gagalaw uli.
Ang pagtulak sa 'di maigalaw na bagay na ito
ay mga pangarap, kuryosidad,
at ang pag-iral ng sinumang mahal mo,
palagay mo?
Ang mga walang pag-asang mga gusto mong nagmumula sa puso mo
minsa'y kayang magtulak ng malalaking bato!
Pamosong tuntuning iyon.
Sigurado akong napatunayan iyon ni Newton 300 taon na.
Ano? 'Di ko sinasadya.
'Di ko kayang kantahin ito! O, hindi!
Okey, sige.
Kaya mo iyan? Wow, sige, Uta!
"Gustong pumunta?"
Gusto ko!
INA DALAWANG BAGONG MENSAHE
MAY BIGLAAN AKONG BALITA MAG-A-ABROAD NA SI UTA BUKAS NG UMAGA
Dali!
Dito. Pasok!
Seatbelt.
Ang gaspang mong tsuper.
Bastos, lagi akong sumusunod, at ligtas at--
Ano iyon, Diyos ko.
Pero, may mga oras na kailangan kong pumreno agad-agad.
LOBBY NG PAALIS
MGA PAALIS
Nalaman ko.
Okey.
Ano?
-O, Outaro? -Ano?
Kailangan ko ng tulong.
Okey.
Lumiliko ako mula sa Otaru papuntang airport.
A, tingnan natin.
May mabigat na trapiko sa Hilagang Sapporo, tila may aksidente.
-Okey! -Baka gusto mong dumaan sa iba.
Sige, salamat.
Muntik kong makalimutan. Kay Uta ito.
Heto.
Ano ito?
Welcome.
-Hello. -Tiket at pasaporte mo, pakiusap.
Siguro ang pagiging magaling mo sa sining ay nakuha mo sa lolo mo.
Ha?
Gwapo at maporma ang ama ko,
at romantiko na tumutula ng kay Yeats para suyuin ang lola ko.
'Di ako cheesy.
Gusto niyang maging makata noong bata siya.
Gusto ni Lolo?
CEO siya ngayon?
'Di lahat ay nagagawa ang gusto nila.
'Di mo kailangang mabuhay sa ekspektasyon.
May karapatan kang maniwala sa pinili mo.
Kahit na mali iyon o kahit pumalpak,
may kabuluhan lagi iyon sa buhay.
NEW CHITOSE AIRPORT TAXI STOP
Nagawa natin.
Salamat!
Good luck!
Apat lang ang makukuha mo.
Ayos lang, magagaan sila.
'Di isyu ang timbang, ang sukat!
-Sobrang laki. -Mga regalo ito.
Wala na kaming oras. Tingnan mo ang linyang ito!
Tingnan mo, wala na kaming oras!
Ano'ng gusto mo?
Cream soda, pakiusap.
O, sige.
Uta!
Tsuzuru?
Ako'y…
Gusto kita.
Kahit anuman,
kahit sumuko ng 100 beses,
Gusto pa rin kita.
Kahit may mahal kang iba,
Gusto pa rin kita sa ganoong paraan.
Heto.
Kung gusto mo.
Cheesy ba ito?
Ang kantang ito ay nasa tatlong seksyon.
Salamat, Tsuzuru.
Gayunpaman, nasaan ang nobyo mo?
Nobyo?
Lumalandi siya sa ibang babae, kaya pinatulog ko siya at iniwan.
Ipakita mo sa akin.
Salamat sa paghihintay.
-Cream soda mo. -Salamat.
Enjoy.
Salamat.
Nag-eroplano ka na ba?
Oo.
Talaga? ang galing.
Patawad, pwede bang bigyan ako ng direksyon sa buong byahe?
Pasintabi?
Pwede bang bigyan ako ng direksyon sa buong byahe?
Nasa Tokyo ako hanggang kahapon sa isang business tri.
-O, kaya pala. -Iyon ang dahilan…
Ang utak ko ay nasa gitna pa rin ng pambansang ruta 246.
Noong bata pa ako, pinapasukan at inaayawan ko ito.
Palipat-lipat ako ng sasakyan.
I-Ikaw si G. Ariyoshi, 'di ba?
Malapit ka na.
Madalas at tama iyon.
Patawad, mali ba ako?
Ako si Matayoshi.
Tama! Syempre! G. Matayoshi. Patawarin mo ako.
Ayos lang talaga.
A, pwedeng gawin mong Tsuzuru?
Tsuzuru?
-Babaybayin ko. -Okey.
O, may kasamang "mata" kanji mula sa pangalan mo.
O, parang ganito.
Nakaupo siya sa upuan niya, na may hawak na chopsticks sa mga kamay.
'Di ako nag-iisip.
Ano'ng sinasabi mo? Wala ka ng pag-asa.
Lagi kang ganito.
Kumusta ka?
Kagabi, bumili ako ng Norwegian smelt mula sa lokal na pamilihan.
Pinroseso nila ang smelt mula sa Iceland sa Vietnam,
tapos ay ipamumudmod mula Wakayama.
Mapapaisip ka kung gaano kaliit ang mundo.
70,000 taon ang nakalipas,
gaya ng pagkalat ng ating mga ninuno sa buong mundo,
maaaring ang sangkatauhan ay palaging gumagalaw.
-Salamat. -Maraming salamat.
-Heto na. -Salamat.
Kumusta ang panahon diyan ngayon?
Ano'ng klaseng tanawin ang tinitingnan mo?
Malusog ka ba?
Ako'y talagang…
gusto kang makita.
KANSELAHIN
I-SAVE SA DRAFT
MGA DRAFT KAY G. NAMIKI
PANGUNAHING MALALAKAS KUMITA YAE NOGUCHI
Time off?
Ayos lang, tatlong araw? Limang araw?
Gusto kong gamitin lahat ng bayad na time off at take off na 40 araw.
Bale…
Iyon ay medyo…
Kailangan mong maghandang harapin ang mga parusa.
Nakakatakot.
Ang kompanya ay talagang sinasabi iyan sa isa sa mga masisipag
kapag siya ay humihingi ng pahinga sa unang beses.
Hm? Ano uli iyon? Labor…
Hm? Standards Act.
Sabihin mo, Nasu.
Artikulo 136
Ang mga may-ari ay 'di pwedeng magbawas ng sahod
ng manggagawa gamit ang bayad na time off o sasailalim sa masahol na pagtrato.
Tama! 'Wag maging kuripot!
Tigilang maging pabigat!
Okey, sige!
Tatakan na 'yan!
Maraming salamat
Nanalo ang mga manggagawa!
Sa ika-11, ang WHO's Direktor-Heneral Tedros
ay nag-deklara ng pagkalat ng novel coronavirus COVID-19 bilang pandemya,
at hinihimok ang mga bansa na gumawa ng mga aksyon.
Sabi ni Direktor-Heneral Tedros
ang bilang ng pasyente sa labas ng Tsina ay tumaas ng 13 fold sa huling 2 linggo.
At triple ang epekto sa mga bansa.
Sa 2020…
ang makasaysayang sakunang nagbabanta sa tao.
Ang bagong uri ng pamumuhay na walang nakahula ay nag-umpisa na.
Nagdedeklara ako ng national state of emergency.
kailangang manatili sa mga bahay. May mga kasong…
ganito para masigurong may distansya sa isa't-isa…
ang ikalawang lockdown at ang Germany ay naka-lockdown…
ang pandemya. Nakatayo tayo sa umpisa ng…
ang bagong normal…
Bale?
Hindi.
Walang sumasakay ng cabs.
Walang lumabas.
Magpa-part-time ako sa susunod na buwan.
Pag-aani ng asparagus.
Asparagus…
Ang mga tao ay pinadidistansya,
limitado ang galaw nila,
at ang mga borders sa mga bansa ay naging 'di makitang mga pader.
Hello?
Ayos ka lang ba?
Oo, ayos lang ako.
Ang gandang damit niyan.
Salamat.
Kumakain at nakikipag-usap sa mga kaibigan,
ang init ng mga minamahal,
naisip nating ang akala nating ibinigay
ay hindi pala ganoon.
Dahil sa lockdown mula sa deklarasyon ng emergency
ang pagbaba ng personal na gastos sa byahe at pagkain
at ang malaking pagbaba ng angkat dahil sa krisis sa abroad,
Ang GDP ng Japan ay bumaba ng 20% kumpara sa panahong ito noong nakalipas na taon.
Ang mga eksperto ay humihiling ng dahan-dahang pagluluwag ng--
Iniisip ko, ang mabuhay sa 'di siguradong mundong ito.
Kapag dating ng oras, sino ang gusto kong makita uli?
3 TAON ANG NAKALIPAS
FM Fuji 78.6 at 83.0.
Kumusta, ang bisita ngayon ay edad 19 manganganta at kinababaliwanng si Tsuzuru.
Hi.
Una, ang kanta mong "U"
na may limampung milyong views sa Youtube.
Dr. Kosaka.
Ano?
A…
Pwede ba akong…
makakuha ng autograph ni Tsuzuru? Tagahanga ako!
Hoy, 'di patas!
A, ako rin.
Okey.
Ilan?
Sampu.
Sampu?!
Labing-lima ang sa'kin, pakiusap.
Ganoon kadami?
Sampu at--
-Pwede bang 20 ang akin? -Dalawampu?!
Iyon ang ina ko, ama ko…
O! Naalala ko, may malaki akong balita.
Tingnan mo ito.
Heto.
Ano? Talaga?
JAPAN PASSPORT
UMALIS SHIN-CHITOSE
Sa mahal kong Yae Noguchi sampung taon ngayon,
simula noong inilagay sa ating mga yaman sa isang time capsule,
napagdesisyunan kong punuin ang akin ng mahahalagang alaala.
Iyon ang araw na nakilala ko si Yae Noguchi.
Pero iniisip kong 'di mo naaalala iyon.
Sa totoo lang, wala akong kwenta bago kita nakilala.
Sino si Mizukoshi?
Naroon siya.
Teka.
Gusto mo ng away?!
Manahimik ka!
Ikaw ang susunod!
Bastardo!
Teka!
Sino ka?
Tigil!
Hoy, Namiki!
Ikaw nanaman?!
Patawad talaga para sa baliw kong anak!
Sa totoo lang, bakit mo tinapon ang silya?
Ang bigat ng desk, e.
'Di iyon ang tanong!
O!
Ano?
Parurusahan namin siya pag-uwi.
Pakiusap huminahon.
Tila ang bata ay inaasar ang anak ninyo dahil sa pandinig niya.
Gabing iyon,
pinakiusapan akong mag-high school.
Babayaran nila ang nabasag na salamin
kung mangangako akong mag-mock exam.
Tigil.
Pero walang silbi kahit sipagan ko,
Walang magandang paaralan sa'kin.
'Wag pumisil.
Sa pinakamalungkot na umaga ng buhay ko,
May pinakamaganda akong napatagpuan.
Nahulog ako.
Nakakatawang napakabilis.
Naisip ko na lang na nakatulog siya.
Ang librong hawak niya ay halos sumara na.
May kahit ano ba ako na pang bookmark?
VIDEO
May nakita ako sa bulsa ko.
PAPUNTA SA KITAMI
Salamat sa pagsakay sa samin, pa-Kitami na.
Siguraduhing ingatan ang inyong mga dala.
Paparating na sa Kitami.
Salamat.
Hoy.
-Tiket mo? -Wala ngayon.
-Nasaan ang tiket mo? -Bitaw.
-Ano na? -Wala siyang tiket.
-May importante akong gagawin. -Nasaan ang tiket mo.
-Pwedeng palagpasin mula ako? -Hindi.
Nakikiusap ako!
E, di hanapin mo ang tiket mo.
…pakiusap siguruhing walang pagkakamali.
Hoy. Tapos na kami sa sign-ins.
Umupo ka na.
Nagpunta ako sa exam room nang naiinis,
noong nakita ko siya roon.
Alam ko na noon.
Na tadhana ito.
BATOK, BATOK, BATOK
Itaas ang lapis!
Ibaliktad ang mga answer sheets ninyo at ipasa sa harap.
Ang mga nasa likuran, siguruhing kolektahin ang entry sheets.
Ako na.
Pero--
Yae Noguchi.
KITAMI HIGH SCHOOL
Ang napili niyang unang paaralan ay maganda sa susunod na nayon,
at maganda para sa mga babae lang sa Sapporo
Sa panahong iyon, alam ko na ang gagawin.
Sa mga sumunod na araw, nag-aral ako nang sobra.
Nakakabaliw ito.
-May nakain ba siya? -Tigil…
Sinabi ng guro ko na pag-isipan uli.
Kaya mo iyan!
Akala ng pamilya ko na baliw ako.
Sana'y sineryoso ko ang paaralan nang mas maigi.
Ang aming unang halik ay
Ang lasa ng sigarilyo
Isang mapait na lasa
Sa oras na ganito bukas
Iniisip ko kung nasaan ka…
Ayos!
…iniisip mo ba ako
Ikaw ang lagi kong mahal
Kung isang araw, magmahal ako…
Bale, ano'ng itsura niya?
Para tukuyin siya, isang diyosa.
Talaga?
Pero paano kung sa pambabaeng paaralan siya magpunta?
Balewala lang lahat ito.
Hindi,
ayos lang.
Alam ko na magkikita kami uli.
'Wag masyadong nerbyusin, wala!
Wala rito.
Iyon!
Nagawa niya!
346!
-Naroon! -Saan?
3 buwan ang lumipas,
Napunta ako sa pampublikong paaralang gusto ko.
Sinabi nila na milagro ito.
…ito ay mag-uumpisa nang umandar
Maraming bagay na ayaw kong makalimutan
Pasintabi.
…sa oras na ito bukas
Alam kong iiyak ako
Iisipin kita
Lagi kang nasa loob ng puso ko
Lagi kang may lugar…
Kayamanan ko ito.
Ang kwento ng unang pag-ibig ko.
Iyon ang araw na binigyan mo ako ng rason na mabuhay at daang dapat sundan.
Ang pangarap ko ay paligayahin ka.
Marso 11, 2001.
Harumichi Namiki.
Namiki, tara na.
-Sige. -Naghihintay lahat.
-Patawad. -Tara na!
Dali!
…mahulog sa iba muli
Aalalahanin ko ang pagmamahal na itinuro mo sa akin papaano
P.S.
Nagagalak akong ayos ka.
Kung magkikita tayong muli…
Gusto kong marinig ang kwento mo.
Mag-uumpisa na tayong mag-check-in para sa 1PM na flight sa Reykjavik Airport.
Ang tiket ng bagahe mo.
-Salamat. -Salamat. Magandang araw.
Sunod.
Pangalan mo?
-Sophia. -Sophia.
Okey, may ipapasok ka bang bagahe?
Oo, heto.
Good luck.
Salamat.
Pasintabi, pwedeng sabihin mo sa akin saan ang Husavik?
Oo. Doon.
Mula ka ba sa Tsina?
Hindi, mula sa Japan.
May bisita kaming Asyano noong nakaraang linggo.
Sabi niya ay nagtatrabaho siya sa Husavik Airport.
Sigurado ka?
Maliit na nayon ang Husavik.
Salamat!
-Mag-ingat ka. -Salamat.
Harumichi!
Ang puso ko ay pumipintig nang malakas
Ang mga binti ay nilalamig…
Yae?
…parang 'di ako
Ang luha ay pumapatak nang marahan pababa sa aking pisngi
Sinasabi nila sa akin
Na ito ang una kong pagmamahal
Kailangan kita, kailangan kita
Kailangan kita
Akala ko alam na
Na ang mga tao
Ay natural na mahulog, pero…
Harumichi…
Ikaw ang una kong mahal.
Kung 'di kita nakilala
'Di ko maisip na mayroong sinuman
Ang makapagpaparamdam sa akin ng ganito
Ang puso ko ay pumipintig nang malakas
Ang mga binti ko'y tumatakbo nang labag sa gusto ko
Ang luha ay siguradong dadaloy sa aking pisngi
Sabi nila sa akin
Na ito ang una kong pagmamahal
Kailangan kita, kailangan kita
Sa buong panahon
Sinisi ko ang mga bagay-bagay
Lasang sigarilyo.
Sinabi ko sa iyo.
Tawag dito ay lasa.
Kung hindi kita nakilala
Baka ayaw ko nang mabuhay
Nang 'di man lang alam bakit ako binigyang buhay
Ang marupok kong sarili na kayang sirain ng isang salita
Gusto kong ialay sa iyo
Ang panahon na 'di na babalik…
Appaushi…
Ay inaanunsiyo na ang pagwawakas nito
Saliwa…
Gusto mo ba?
Salamat.
Doon abot-kamay
Paano kong 'di hinabol ito?
Kung ito ang tamang gawin o hindi
Wala talagang nakakaalam
Isang murang sangang nanginginig sa hangin
Dahan-dahang lumalago patungong araw
Mga munting bagay na naghahatid sa atin ng ligaya
Mga bagay na nagdudulot sa'tin ng sakit…
MARAMING SALAMAT
BAKKI AIRPORT
Kaliwa.
Check.
-Check. -Kanan.
-Check. -Check. Warning light test.
Check.
Ito ang una kong pagmamahal
Kailangan kita, kailangan kita
Kailangan kita
Maaaring makuha ang atensyon ninyo.
Welcome aboard sa flight namin.
Mag-enjoy sa byahe.
-Salamat. -Salamat.
Seserbisyuhan ko ang eroplano.
-May nakalimutan lang ako. -Hm?
WAKAS
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Dale Jude de Jesus