Bonang wyszła i jest mi przykro, że nie rozwiążemy tego problemu.
Rozumiem, o co jej chodziło.
W końcu to jej forsa, jej praca
i jej kariera i ma dość tego gówna.
Czuję się urażony.
Potrafię znieść obelgi Bonang wobec mnie,
ale nie pozwolę, by lżyła mój kraj.
Wykorzystuje Namibię do tego, by bardziej mnie obrażać.
Jak można wynająć kogoś z innego kraju
i zapomnieć wynająć mu pokój?
Wiem, że to było nieprofesjonalne.
To była moja pierwsza impreza.
Nikt nie twierdzi, że ona nie miała prawa wyjechać.
Swanky powinien był wkroczyć
i przerwać tę kłótnię, ale tego nie zrobił.
- Czuję się atakowany. - Nie!
- Mówię serio. - Powiem ci, co myślę.
Patrzę na ciebie i nie widzę, żebyś miał wyrzuty sumienia.
Swanky!
Mam obciąć nogę czy oddać nerkę?
Nie wiem, jak inaczej przeprosić. Co jeszcze mam zrobić?
Odniosłam wrażenie, że Luis był dręczony przez Bonang.
A Swanky...
powinien teraz to wyprostować.
MŁODZI I SŁAWNI AFRYKANIE
Przespałem się z tym, co się stało,
i mój stosunek do Bonang się nie zmienił.
Nie chcę mieć do czynienia z tą okropną osobą.
Jest winna mojemu krajowi przeprosiny.
Jestem wrażliwym człowiekiem
i kiedy robi się niemiło, mocno odczuwam tę sytuację.
Poszedłem popływać, bo to mnie uspokaja
i pomaga mi się odprężyć.
Po kolacji u Swanky’ego uznałam,
że muszę usłyszeć wersję Luisa,
żeby zrozumieć to, co się stało.
Nie rozumiałam, co tak wkurzyło Bonang.
Próbuję zrozumieć,
co wydarzyło się między tobą i Bonang.
To była moja pierwsza impreza.
Miałem zaledwie 23 lata.
Rezerwowałem pokoje hotelowe dla gości, którzy tu przyjeżdżali.
Kiedy przybyła do hotelu, zadzwoniła do mnie i mówi:
„Nie potwierdziłeś rezerwacji”.
Nie mogła dostać swojego pokoju, bo ktoś inny go zarezerwował.
Wkurzyła się, bo nie dostała pokoju
w hotelu, w którym miała się zatrzymać.
On konsekwentnie podtrzymuje tę wersję,
którą podał na kolacji.
Dlatego wierzę, że to, co mówi, jest prawdą.
Rozumiem, że przepraszałeś, ale w końcu uznałeś:
„Pieprzyć to!”.
Ile razy mam przepraszać?
- Mógłbyś znów pogadać z Bonang? - Nie.
Nie chcesz tego robić.
Wytłumaczyłem się, przeprosiłem, a Bonang ciągle mnie atakowała.
Skończyłem z nią, bo nie zamierzam znów zostać zraniony.
Od mojego przyjazdu do Johannesburga praktycznie nie rozmawiam z Annie.
Rozmawiała przez telefon ze swoją managerką,
która rozmawiała też ze mną.
Usłyszałem więc wszystko, co Annie mówiła na mój temat.
Wiem, że puściła swoim przyjaciółkom moje wiadomości głosowe do niej.
Podzieliła się z innymi moimi intymnymi uczuciami.
To nie było konieczne.
Ale dziś się spotkamy
i mam nadzieję, że Annie wykaże się szczerością.
Oby nie plotła bzdur.
Swanky zaprosił mnie na pogawędkę.
Pierwszy raz od kilku miesięcy.
Tyle czekał.
Po pierwsze, upokorzył mnie na oczach tak zwanych przyjaciół,
na imprezie u Diamonda i Khanyi.
Czy to pułapka, żeby mnie tu sprowadzić i obrazić?
Bo wiem, jaki on jest.
Nie ma ani krzty szacunku.
- Jeremiah. - Cześć.
Nie pamiętam, kiedy ostatni raz mówiła do mnie po imieniu.
Dobra.
Zabawne.
Chciałbym, żebyś mi coś wyjaśniła.
Zacznę od wiadomości głosowej, którą ci wysłałem.
- Owszem. - Jak zwykle nie odpowiedziałaś na nią.
I oczywiście dowiedziałem się, że podzieliłaś się tą wiadomością
z innymi ludźmi,
choć wysłałem ją tylko dla ciebie.
To nic dla ciebie nie znaczyło?
Puściłam ją dziewczynom,
bo mam dość tego, że wszyscy pytają, o co chodzi.
Uraziłam cię.
I przepraszam.
Byłam małostkowa.
Oprócz tego...
powiedziałaś im, że wykradłem twój pomysł
na lunch, który mieliśmy zrobić w Lagos.
- Swanky. - Czekaj.
- Mówisz tak... - Nie chcę o tym już mówić.
Nie chcę się z tobą kłócić.
- Już przeprosiłam. - Czekaj.
- Jestem tu, bo... - Zakończmy to i ludzie dadzą nam spokój.
Przyszłam tu w danym celu, ale taka energia temu nie sprzyja.
Chcę ci powiedzieć dokładnie, dlaczego jestem na ciebie zły.
I nie chodzi o to, że ktoś coś powiedział
albo coś mi pokazał.
Nie wściekłbym się o coś takiego.
Ale kiedy słyszę przez telefon, jak rozmawiasz z kimś innym
i mówisz o mnie...
To jedno wielkie, pieprzone kłamstwo.
Słyszałem twój głos.
Rozmawiałem z twoim managementem.
- Wiesz co? - I to o nas.
Kiedy ta laska odebrała telefon,
powiedziałaś jej:
„Wiem, że lubisz Swanky’ego,
ale sama zorganizuję tę imprezę,
bo chcę zabłysnąć”. I tak dalej.
Osoba, którą zwolniłam, zadzwoniła do ciebie?
- To chcesz powiedzieć? - To nie ona zadzwoniła. Słuchaj uważnie.
Rozmawiałem z nią przez telefon, ale ty o tym nie wiedziałaś.
Po pierwsze, to kłamstwo.
Mówię ci, Swanky, nie było takiej rozmowy.
Mogę to udowodnić.
Wiesz, że jeden rok sławy może zmienić człowieka?
Jeden rok sławy?
Dziewczyno!
Jedyny powód, dla którego nie zrobiłem jej awantury,
to jej dzieci.
Bo byłoby im wstyd, gdyby usłyszały jej głos,
który mówi takie bzdury na temat wujka Swanky’ego.
Rok sławy...
Ubieram największe gwiazdy na tym kontynencie.
- Jesteś szefem. - Tak, jestem. Znasz mnie.
- I nie skłamałbym. - Ale jesteś też dzieciakiem.
- Żartujesz? - Wciąż nim jesteś.
Każdy w Nigerii wie,
kim jest Annie Macaulay Idibia.
Jestem od niego sławniejsza, co nie znaczy, że lepsza.
Próbowałam mu tylko powiedzieć, że próbuję walczyć z taką sławą.
Nie pozwól, by blask cię rozpraszał.
Wiesz, że jestem wrażliwy.
Kiedy ktoś mnie obraża, po prostu znikam.
Ale aż na siedem miesięcy?
Ta rana musiała się zagoić.
Mogłeś się wściec i powiedzieć mi o tym, a potem przestać się odzywać.
Przynajmniej wiedziałabym, o co chodzi,
i żyła z tym poczuciem winy, ale nie przez siedem miesięcy,
bo ludzie dolewali tylko oliwy do ognia.
Nasz dom od tego płonie.
Mówię jej co zrobiła, i dlaczego się od niej odciąłem.
Czekałem na wyjaśnienia, dlaczego wykonała wtedy ten telefon.
Tymczasem słyszę jej narcystyczne wynurzenia.
Tamtego dnia powiedziałem sobie:
„Swanky, spróbuj na spokojnie zrozumieć, czemu to się stało”.
Ale nie rozumiem do tej pory.
- Siedem miesięcy. - Nadal nie rozumiem.
Nie rozumiem twoich motywów.
- Dlaczego to zrobiłam? - Tak.
Moje ciało mówiło mi: „Wyjdź stąd”.
Ale serce kazało mi odpuścić.
Postaraj się,
bo znam cię, Annie.
Kiedy tylko dasz się sprowokować,
to źle się skończy.
A tego nie chcę.
Przepraszam.
Mówię poważnie.
Za dużo o sobie wiemy, żeby dopuszczać do takiego gówna.
Jesteś moim bratem.
Kocham cię i nigdy nie przestanę.
Annie próbowała uciec od rozmowy.
Chciała zdusić to w zarodku.
W najśmielszym snach
nie przypuszczałem,
że to właśnie Annie najbardziej zrani moje serce.
Zdrowie.
Za...?
Za prawdziwą przyjaźń.
I lojalność.
- Zdrowie. - Kocham cię.
Zawsze będę go kochać.
Nie dał mi powodu, by go nie kochać.
Choć dał mi powód, by mu nie ufać.
Póki jej przeprosiny nie będą szczere,
wszystko to nic dla mnie nie znaczy.
To, co Annie mi pokazuje, nie odzwierciedla jej uczuć.
Podkopała moje zaufanie.
Urządzam dziś podwieczorek, bo Khanyi wróciła do kraju
i nie jest na bieżąco z plotkami.
I podwieczorkami.
Po jednym z wszystkiego!
Przyniosę paragony.
Wiem, że Nadia ma w zanadrzu gorące plotki,
więc będzie ciekawie.
Ile mnie ominęło?
Dużo.
- Po pierwsze kolacja u Annie. - Jak było?
Innocent powiedział coś w stylu:
„Można kochać się z żoną i pieprzyć z innymi”.
Serio?
Wiedziałam, że 2Baba pewnie palnie coś takiego,
ale jestem zawiedziona.
Oni toczą wojnę.
To toksyczna relacja.
- Rozmawiałyście ze sobą? - Nie.
Nie mam kontaktu z Annie.
Wiem, że musi się zmagać z tym, co widzimy w sieci.
Ale wkroczę dopiero wtedy, kiedy sama poprosi mnie o pomoc.
Kiedy wyjechałem z Namibii do RPA,
myślałem, że nawiążę tu przyjaźnie, ale ostatnio ciągle kogoś wkurzam.
Dlatego stresuje mnie to, co ostatnio dzieje się w naszej grupie.
Dzień dobry!
- Cześć. Co u ciebie? - Hej.
Kopę lat.
Jej nieobecność dała mi w kość, bo to ona wprowadziła mnie do grupy.
Myślałem, że będzie moją przewodniczką,
która uchroni mnie przed problemami.
- Miło was widzieć. - Wzajemnie.
Tęskniłem.
Od razu mi lepiej, bo czuję tę pozytywną energię.
Nadia raczy mnie herbatką.
Jest i Naked DJ.
Wielkie nieba, Quinton!
Nadia zaprosiła mnie na podwieczorek.
Co się stało na tamtej kolacji?
Dopiero co przyszedłem.
Powiedz, co się stało.
Nie było go tam!
Zacznę od początku.
Siedzieliśmy u Annie.
Nie wiem, jak doszło do tej rozmowy, ale 2Face powiedział,
że mężczyzna kocha się z żoną,
ale kiedy uprawia seks z inną, w tym nie ma emocji.
- Żadnej więzi. - Właśnie!
Jestem w szoku, bo to nie ten 2Baba, którego znam.
Nie wiem, czy dobrze słyszałem, ale Baba chyba powiedział,
że tak robią niektórzy faceci, niekoniecznie on.
A może chciałem tak to zrozumieć,
bo z każdym słowem coraz bardziej wyglądał na winnego.
Miałem wrażenie, że drążąc temat, Nadia podawała mu łopatę,
którą on kopał pod sobą coraz głębszy dołek.
Nadia mogła dać sobie spokój.
- Byłem u Swanky’ego. - To dobre.
Były tam też Bonang, Zari i Fantana.
Fantana mówiła, że nagrywała z Diamondem,
więc powiedziałem jej:
„Nie chcę, by znano cię z bycia laską Diamonda,
tylko z twojej muzyki”.
Na to Bonang odparła, że Fantana może sypiać, z kim chce.
- Bo to jej wagina. - Tak, jej wagina.
A potem się wściekła.
- Kto się wściekł? - Bonang.
Przyjaźnię się z Bonang od wielu lat
i wiem, że to jedna z najmilszych osób.
Luis musiał więc bardzo ją wkurzyć.
Powinieneś pogadać nie z Bonang, tylko z Fantaną.
Nie chcę rozmawiać z Bonang.
Musisz dowiedzieć się od Fantany, czy czuje się urażona,
bo być może poczuła, że uznałeś ją za puszczalską.
Nie chciałem obrazić Fantany,
bo to Bonang stworzyła takie wrażenie.
Wydaje mi się, że Bonang na nią wpłynęła.
Swanky mógł po prostu wkroczyć i rozładować tę sytuację.
Zwłaszcza gdy Bonang mnie atakowała i zacząłem się denerwować.
Mógł to powstrzymać. Był gospodarzem.
Gdzie w tym wszystkim był Swanky?
Jeszcze nie poznałam jego wersji, ale z tego, co słyszę,
dał na to przyzwolenie.
Moim zdaniem obecna sytuacja to jego wina.
Jest piękny dzień, świeci słońce.
Czego chcieć więcej?
Dziś wraz Quintonem organizujemy imprezę polo.
Dotarło do mnie, że Luis i Bonang się pokłócili.
Oby te negatywne emocje nie pojawiły się na imprezie.
Ci, którzy mnie znają, wiedzą, że nie lubię sporów,
ale widzę, że mój pobyt w RPA
budzi emocje, których nie chciałem wywoływać.
Próbowałem lepiej poznać Luisa,
ale on pokłócił się z jedną z moich przyjaciółek.
Dawno nie widziałem Bonang...
i trudno mi polubić osobę,
która wywołuje kłótnie.
- Jak leci? - Dobrze. Potrzebowałem tego.
Pływanie też pomogło.
- Czujesz się lepiej? - Na sto procent.
Pływanie? W domu Zari?
Spotkaliśmy się w hotelu.
- Pływaliście razem? - Ja nie.
Chciałam pogadać z nim o tym, co się stało na kolacji u Swanky'ego.
Bo zrobiło się niemiło.
Bonang doprowadziła dorosłego faceta niemal do...
- Łez? - Tak.
Nie mów tak!
Nie wiem, dlaczego zgodziłem się być częścią tej grupy,
bo czy warto przyjaźnić się z ludźmi, którzy tak sobie dokuczają?
Trzymałem się na uboczu, koncentrowałem się na pracy.
- Nie jadłeś z nikim kolacji? - Nie.
Myślałem, że wybierzesz się z nią na małą eskapadę.
Chcę ją lepiej poznać.
Zawsze, gdy o kimś mówimy, ta osoba natychmiast się zjawia.
Cieszę się, że tu jestem.
Mam tylko nadzieję,
że Zari nie będzie się mnie czepiać.
Bo naprawdę nie chcę powtórki z kłótni
na kolacji u Swanky’ego.
Chcę, żeby było fajnie.
Cześć. Co u ciebie?
- Co słychać? - Dobrze.
- Uważaj, gdzie patrzysz. - Skąd wiesz, że patrzyłem?
Znam cię.
Sam już nie wiem, co czuję do Fantany.
Myślę, że to po prostu zauroczenie.
Jest jak jest.
- Rozmawialiśmy o tobie. - Serio?
I przyszłaś.
Naked pytał Luisa,
czy mieliście czas na wspólny wypad.
- Kto? - Wy dwoje.
Zaprosił mnie na randkę.
Wkrótce to zrobimy.
Czy on wypowiada się w twoim imieniu?
Fantana nigdy nie mówi za siebie.
Widziałam to ostatnio przy Bonang.
Opowiem im, bo jeszcze nic nie wiedzą.
Bonang robiła za jej rzeczniczkę.
Bonang i ja jesteśmy sobie bliskie.
W trakcie dyskusji Luis powiedział coś,
co było nieco obraźliwe.
Nie było, Fantano.
Mam ci przypomnieć?
- Było! - Co się stało?
On powiedział, że chciałby, byś była znana ze swojej muzyki,
bo mówiliśmy o tobie i Diamondzie.
- Tak. - Zbliżyli się?
Tak, pod względem muzycznym.
Ponoć Fantana nie tylko tworzy z Diamondem muzykę,
ale robią też inne rzeczy.
Nieźle.
Ale wiem też, że Diamond ma dziewczynę, więc...
powodzenia.
Diamond lubi flirtować.
Ze mną nie flirtuje.
- Flirtował z tobą? - Tak.
Ale to normalne. I byliśmy na randce.
Byliście na randce?
Jaka szkoda.
Luis naprawdę marnuje czas z Fantaną.
Chyba nawet nie jest w jej typie.
Pochodzę z królewskiego rodu i dziś mój strój to odzwierciedla.
Król Swanky przybywa na imprezę polo.
Jaka fajna!
Nagi i jego dziewczyna Kayleigh
powiadomili mnie o imprezie.
Uznałam, że skoro Innocent jest w domu,
to byłoby miło się tam z nim zjawić.
Jak leci?
Masz dziś urodziny? Musisz z tym przestać!
Swanky przytulił Annie?
Zrobił to z uprzejmości.
Nasze relacje nie są takie jak dawniej.
Nie możemy udawać na siłę.
Swanky, czy Annie właśnie cię przywitała?
- Tak. - Cieszymy się.
Nasze relacje są takie sobie.
Najbardziej zależy mi na czynach,
bo słowa już nie wystarczą.
Jeśli Annie chce naprawić nasze relacje, powinna działać.
Chcemy wiedzieć, co się stało, i kto komu wybaczył.
Wszystko gra.
To wszystko? Czemu ze sobą nie rozmawiacie?
- Zari. - Chcemy wiedzieć.
Martwiło nas to, że ze sobą nie rozmawiacie.
Zari jest przebiegła.
Ale przede mną nie ukryje swojej fałszywej troski.
Wystarczy tego.
- Wszyscy tu są? - Jest Diamond?
- Kogo tu spytać? - Jest w trasie.
A dokładnie w Tanzanii.
Jest w Tanzanii.
Diamond jest w Tanzanii.
Wiem o tym, bo jest ojcem moich dzieci.
Zari, gdzie jest Andile?
Skąd mam wiedzieć, gdzie jest Andile?
Nie jesteście blisko?
Powiedziała mu, że nie możemy tak tego ciągnąć.
- Czego? - Co was łączyło?
To, co ciebie i Diamonda.
A co nas łączy?
Ludzie w tej grupie mają podwójne standardy.
Nie tolerowali moich schadzek z Andilem,
ale na wieść o Diamondzie i Fantanie
Swanky i Naked postanowili nie reagować.
Nie mogę nawet z nim rozmawiać?
Przy Diamondzie to wygląda dwuznacznie.
Kiedy Diamond jest w pobliżu,
zachowujecie się jak zakochane gołąbki.
Zazdroszczę Fantanie jej bojowego nastawienia do Zari.
Skoro chce być z Diamondem, to zostawmy to.
I chcesz mieć kolejne dziecko.
- Z kim? - Z Diamondem.
Tak ci powiedział?
Fantana, to nie twoja sprawa.
Jeśli zechcę mieć z nim kolejne dziecko, to zrobię to.
Być może nie jesteśmy w związku,
ale możemy mieć tego namiastkę.
Dziękuję!
- Rozumiesz? - Za namiastki!
Nie chcę więcej rozmawiać z Diamondem.
- Jesteś zazdrosna? - Widzisz?
- Cholera! - Jesteś zazdrosna?
Nie dzisiaj!
Mam z nim dwójkę dzieci.
Mam to gdzieś!
- Coś ci powiem. - Nie jestem zazdrosna.
Nie chcę być mamą i nie chcę mieć dzieci.
Faceci mówią to, co chcesz usłyszeć, żeby cię poderwać.
Dlatego Diamond mówi ci, że ja chcę kolejne dziecko.
On cię wykorzystuje.
Nie wykorzystuje mnie i nie jest nawet w mojej pierwszej piątce!
Jest tylko jednym z wielu.
Wkrótce zobaczy jego drugą twarz i wtedy będzie zaskoczona,
że to jest inny Diamond niż ten, którego on udaje.
Sprzedają tu popcorn?
Rozumiesz?
- Jak leci? - Dobrze, a u ciebie?
- Też. - Co tam?
Przejrzę się w twoich okularach.
Dobrze wyglądasz.
Rozmawiałeś z Annie?
- Spotkaliśmy się. - I jak poszło?
Spytałem ją, co sprowokowało tamtą rozmowę telefoniczną.
Czemu wtedy zadzwoniła.
Ona na to: „Nie dolewajmy oliwy do ognia”.
- Rozumiem. - Marne przeprosiny.
Wie, że zrobiła źle, ale wstydzi się o tym mówić.
Wiem, ale ona nie rozumie, jak bardzo mnie zraniła.
Teraz nie potrafię być jej najbliższym przyjacielem,
bo nie dostałem od niej wystarczających wyjaśnień.
- Nie zamknęliście tej sprawy. - Nie.
Skoro ona nie odczuwa żalu, to sam tego nie naprawię.
- Racja. - Nie mogę jej zaufać.
A skoro nie mogę, to jaki w tym sens?
Nie czuję, że jej przeprosiny były szczere
i że pochodziły z głębi serca.
Dopóki Annie nie udowodni ponad wszelką wątpliwość,
że jest jej naprawdę przykro i że na serio chce się zmienić,
nasze relacje nie będą takie jak wcześniej.
Odciągnąłem Fantanę na bok, bo chciałem pogadać o tym,
co się stało u Swanky’ego.
Chciałem jej powiedzieć, że naprawdę życzę jej sukcesu
i by zasłynęła ze swojej muzyki.
Chcę cię przeprosić.
Obraziłem cię, ale zależy mi na tobie.
- A Diamond... - Zrozum Bonang.
Jesteśmy sobie bardzo bliskie.
Jest dla mnie niczym siostra, więc musicie pogadać
i dojść do porozumienia.
Dobra, przemyślę to.
Inaczej nie pójdę z tobą na randkę.
- Stawiasz mi ultimatum? - Tak.
Żebyśmy mogli pójść na randkę,
Fantana chce, żebym dogadał się z Bonang.
To taka mała manipulacja.
Wolałbym sam dojrzeć do tej rozmowy,
niż odbyć ją, bo Fantana tak mi każe.
To nie będzie łatwe.
Jeśli powiesz jej szczerze, że nie chciałeś źle,
ona na pewno to zrozumie.
Jeśli Bonang przyjdzie,
to liczę, że ta rozmowa będzie bardziej cywilizowana.
Że nie będziemy na siebie krzyczeć
i nawzajem się obrażać.
Wtedy będziemy mogli pogadać.
Zari wkurzyła mnie na meczu polo.
Wytrąciła mnie z równowagi.
Dawno nie rozmawiałam z Diamondem,
więc postanowiłam do niego zadzwonić
i pogadać z nim o tej sprzeczce z Zari.
Nie wiem, czemu on nie odbiera.
Być może ma koncert,
więc nie zamierzam się denerwować.
Cześć, Diamond. Jak się masz?
Musimy pogadać o wielu rzeczach.
Mam do ciebie tyle pytań.
Wszyscy robią wielkie halo o to,
że ze sobą się spotykamy i tak dalej.
Chcę z tobą pogadać i zapytać cię o parę spraw,
żeby nie było niedomówień.
Oddzwoń.
Mam gdzieś, że ludzie nie rozumieją moich relacji z Diamondem.
Mogę robić, co chcę, tak jak i Diamond.
Swanky powiadomił mnie, że jedziemy do szkoły.
Nigdy nie przepadałam za szkołą,
ale okazało się, że to szkoła ginu.
Przyjechałem tylko po to, żeby pogodzić się z Bonang.
Naprawdę uważam, że mogliby się dobrze dogadywać,
ale on wszystko spieprzył.
Wiem, że wkrótce wszyscy zaczną mnie pytać,
gdzie jest Bonang, więc uznałem,
że wszyscy powinni się dowiedzieć, jak wygląda ta sytuacja.
Witajcie w szkole ginu.
To pewnie wasz pierwszy raz,
więc cieszę się, że mogę przedstawić wam ten świat.
Panna Khanyi już nas wyprzedza.
Robię własny gin,
ale podczas pandemii jego przechowywanie było za drogie
i zanim ponownie otwarto bary, cały mój gin się zepsuł,
ale dobrze znam proces jego produkcji.
Dobrze klepiecie?
Super!
- Ona lubi takie klepanie! - O tak!
- Ale napalona! - To bardziej przypomina lekcje seksu.
- To bardzo seksowne zajęcie. - O tak.
Rozmawialiśmy o związku na odległość,
o tym, w jaki sposób można go pielęgnować.
I wiecie co?
Khanyi i Nadia zaproponowały filmy.
Mój facet mieszkał w Stanach,
więc kręciłam dla niego filmiki.
Nie przesadzaj z olejkami.
Rozbierz się i upewnij się, że masz dobre oświetlenie.
- Posmaruj się olejkami. - I nagraj próbne filmiki.
Trzeba mieć specjalną lampkę na telefon.
Włączasz światło, on odbiera telefon i widzi cię w pełnej krasie.
Jesteś naga, bawisz się zabawkami.
Było super.
Trafiłaś na złą imprezę, Zari.
Strasznie hałasujecie i nie możemy się skupić.
Chciałem wszystkim coś powiedzieć
i byłem przekonany...
że nie wszystkim to się spodoba.
Zaprosiliśmy was tu wszystkich,
żeby wam coś przekazać.
Jest mi niezmiernie przykro,
że muszę was poinformować,
że nasza wspólna przyjaciółka Bonang
opuściła naszą grupę na WhatsAppie.
Wiedziałam, że ona nie przepada za grupą,
ale zaskoczyło mnie to, że mnie o tym nie poinformowała.
Jak to opuściła?
Nie chce się z nami spotykać,
bo ma wrażenie, że wszyscy są przeciwko niej.
Powiedziała, że już pierwszego dnia
nie wszyscy się z nią przywitali.
A na drugim spotkaniu przywitała się jedna osoba.
Na trzecim spotkaniu pokłóciła się z Luisem.
Uznała więc, że tego już za wiele.
Serio?
Nie wiem, w jaki sposób według Swanky’ego
mieliśmy przywitać Bonang w naszej grupie.
Co mieliśmy zrobić?
Pokłonić się jej? Rozwinąć czerwony dywan?
Nie o to chodzi.
To inna przestrzeń.
W tej rodzinie wszyscy są królowymi i królami.
Bonang weszła do grupy, w której wszyscy odnieśli wielki sukces.
Nigdy nie przyjaźniła się z ludźmi na jej poziomie.
Zwykle obraca się w kręgach osób, które ją uwielbiają,
więc tu było jej trudno,
bo nam nie mogła zaimponować.
Wkurza mnie to,
że przez to dostało się też Luisowi.
Wyszedł na dziwaka i mizogina.
Twoją winą było to, że postawiłeś się osobie,
która nie znosi sprzeciwu nawet ze strony przyjaciół.
Nikt nie może jej nic powiedzieć, a ty byłeś wobec niej szczery
i siedziałeś tam w towarzystwie jej wielbicieli,
którzy cię nie słuchali.
Jestem wielbicielem wszystkich moich przyjaciół.
Mimo to stanę w obronie mojej przyjaciółki,
ponieważ tylko jej tu nie ma, więc mówcie sobie, co chcecie.
Swanky szanuje Bonang i jest wobec niej lojalny,
ale warto pamiętać, że on szuka teraz nowej przyjaciółki,
czyli kolejnej Annie.
Gdy zaczęła na mnie krzyczeć,
cały czas przepraszałem.
Ani razu jej nie obraziłem.
Ty też krzyczałeś, nie rób z siebie aniołka.
Nie wybielaj się. Oboje na siebie krzyczeliście.
Swanky nie chciał mnie słuchać, bo wyrobił sobie własną opinię
i postawił Bonang na piedestale.
Tak.
Nie chcę słuchać waszych żartów i wściekłych ataków na Bonang!
- Powiem, co chcę powiedzieć! - Wpuściłeś Luisa na minę!
Nieprawda!
Nie pozwalasz mu mówić!
Może mówić, co chce!
Przeszkodziłeś mu!
- To mój przyjaciel! - Teraz milczy!
- Nic nie mówi! - Ale chce!
Ma cię przekrzyczeć?!
- Właśnie. - Niech coś powie!
Zrobiono ze mnie tego złego, choć to mnie atakowano,
a chciałem tylko przeprosić.
Miałem wrażenie, że nikt mnie nie widzi i nie słyszy.
Chciałem szybko stamtąd wyjść.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz