Mój Boże!
- O nie! - Nie patrz na nas, tylko na niego.
Wiesz, że cię kocham.
Mój Boże!
Nie chcę żyć bez ciebie.
Dzięki tobie jestem lepszym mężczyzną.
Mówię serio. Co ty wyprawiasz? Dobry Boże!
To się nie dzieje.
Dzięki temu jestem lepszym człowiekiem, lepszym ojcem.
- Popłakałem się. - On żartuje.
Wiesz, co do ciebie czuję. Przecież wiesz.
- Wiem, skarbie. - Wiesz, co zawsze do ciebie czułem.
- Cholera. - To...
Nie chcę żyć bez ciebie.
Odkąd pojawiłaś się w moim życiu, stałem się lepszą osobą i mężczyzną,
lepszym ojcem, lepszym kochankiem, lepszym bratem i tak dalej.
- I... - Cholera.
...chcę, żebyś przy mnie została i nigdy mnie nie opuszczała.
Kocham cię.
O cholera.
- Nie tylko dziś, ale na zawsze. - Cholera.
Świetnie.
No i?
- Pozwól mu wstać. - Chcesz spędzić ze mną wieczność?
Mówisz serio?
Mam wrażenie, że to może być na poważnie.
Wszystko, co właśnie powiedział, wcześniej nie przeszło mu przez usta.
Sama nie wiem. Może to mówił na serio?
- Chcesz spędzić ze mną wieczność? - No nie.
Musimy zorganizować ślub!
Według Khanyi wstępne zaręczyny są jak zwiastun filmowy.
Jeśli on się jej spodoba,
to co dopiero, gdy zobaczy sam film?
MŁODZI I SŁAWNI AFRYKANIE
Mam dziś mieszane uczucia, bo wkrótce pojawi się tu Diamond.
Odkąd wyjechał w trasę koncertową, moje relacje z Zari są nieco napięte.
Powiedziała mi, że on ma dziewczynę,
więc mam mętlik w głowie.
Poprosiłam Rosette o pomoc w rozwikłaniu tej uczuciowej zagadki.
- Fantana! - Cześć.
- Cześć, kochanie. - Świetny strój.
- Mamy podobne wdzianka. - Racja.
Mało wiem o Diamondzie i Fantanie,
więc chętnie dowiem się czegoś na temat ich związku.
O co chodzi z Diamondem?
Ostatnio mówiłaś mi coś...
Zaprosiłam go tutaj,
bo odkąd wyjechał w trasę, Zari sporo mówi na jego temat.
Nie wiem, czy mówi to,
żeby mnie do niego zniechęcić, czy jednak mówi prawdę,
próbując w ten sposób mnie chronić.
Ona nadal coś do niego czuje.
I chce wybierać mu kobiety.
- Właśnie. - To jest główny problem.
- I nigdy nie znajdzie mu dobrej. - Tak.
Wróciłem z trasy
i wiem, że Fantana chce się ze mną spotkać.
Zostawiła mi wiadomości głosowe, a w jej głosie czuć było smutek.
Chyba dzieje się coś niedobrego.
Spotkam się dziś z Fantaną, by upewnić się, że nic jej nie jest.
Fantana.
- Cześć. Co u ciebie? - Co tam?
- Co słychać? - Dobrze. U ciebie?
Przytul mnie.
- Co tam? - Dobrze.
- Dobrze? - Tak.
- Cześć. - To jest Rosette.
- Cześć. - Platnumz.
- To Diamond. - Miło mi.
Miło cię poznać.
Myślałem, że będę tylko z Fantaną.
Dlatego zdziwiłem się na widok tej drugiej kobiety.
- To mama dziecka Andile’a. - Tak?
- Tak, pierwszego. - Matka.
- Tak? - Cholera, pierwszego.
- Ile ich ma? - No właśnie.
- Razem cztery? - Nie, jest ich dwójka.
Nie spodziewałem się czegoś takiego.
Ładna jest. Andile ma dobry gust.
Fantana, jak się masz?
Jestem zestresowana i wkurzona na twoich przyjaciół.
Tak?
Zari działa mi na nerwy.
Wszyscy mnie denerwują,
a ty masz to gdzieś.
Wiem, że tak jest.
Nawet nie wiedziałam, że masz dziewczynę.
- A masz? - Tak.
- Kto ci powiedział, że mam dziewczynę? - Zari.
Na kolacji u Swanky’ego.
Luis i Zari mieli z nami problem.
Jaki?
Mówili, że zbliżając się do ciebie,
będę znana z tego, że z tobą sypiam,
nie z mojej muzyki.
Zari mówiła, że powiesz wszystko, żeby się do mnie dobrać.
Ta sprawa z moimi rzekomymi dziewczynami
to dla mnie coś nowego.
- Serio? - Tak.
- Nie mam dziewczyny. - Nie masz?
- Na pewno? - Mówię serio.
Zatem Zari...
Nie rozumiem, co się dzieje z tą grupą.
Nie kumam tego.
Nie mam dziewczyny.
Diament ma dziewczynę.
Widziałam w mediach społecznościowych.
Zari nie kłamie,
a Fantana to wypiera.
Nie wiem dlaczego.
Zróbcie sobie wspólne zdjęcie i wrzuć je na swój profil.
Tak? Nie ma sprawy.
Od razu ją też zareklamuj, pisząc:
„Słucham też jej muzyki”.
- Daj link. - Czemu nie?
Tak, zrób to. Byłoby miło.
Cieszę się, że w końcu mi powiedział,
że nie ma dziewczyny, bo teraz mogę w pełni go wspierać.
Nie jestem pewna, co się wydarzyło
na Górze Stołowej.
Nie wiem, czy to prawda,
bo zanim Quinton padł na kolana,
Swanky żartował sobie na temat oświadczyn w tamtym miejscu.
Spotkam się dziś z Andilem, Sebabatso i Annie,
bo jestem trochę zdezorientowana.
I nie chcę wyjść na głupią,
ekscytując się zaręczynami, które być może nie były prawdziwe.
Co się wydarzyło w Kapsztadzie?
Nie słyszeliście?
Nie.
Co się tam działo?
Dobra, opowiem wam.
Poszliśmy w góry: Swanky, Quinton, Fantana i ja.
Nagle Quinton przyklęknął...
i chyba po raz pierwszy wyznał mi miłość.
Byłam zdezorientowana, bo nie czułam, że to jest na poważnie.
- Spytał, czy za niego wyjdziesz? - Tak.
- Co odpowiedziałaś? - „Tak”.
- Zaręczyliście się? - Chyba tak.
Jak to „chyba”?
- Moje gratulacje! - Dziękuję.
Sama nie wiem. Nie mam jeszcze pierścionka.
Nie ma pierścionka?
- No dobra... - Tak, tak. Wiem.
Niech mi ktoś to wyjaśni.
Co to w ogóle znaczy? Co to ma być?
Czujesz, że jesteście zaręczeni?
Dobre pytanie.
Hmm. Nie.
- Powiedziała „nie”? - Jak to?
Chcę, żeby to było prawdziwe.
Czemu masz wątpliwości?
Może, kiedy już dostanę od niego pierścionek,
będę wiedziała, że to jest prawda.
Nie wiem, co się dzieje z Nakedem.
Chcę mu pogratulować,
ale z tego, co widzę i słyszę,
nie jestem pewien, czy on się zaręczył.
Wolałabym, żeby on ściął cię z nóg, ofiarowując ci...
ten pierścionek.
Nieważne, czy to pierścionek za 50 dolców.
Wiem i nie chcę wyjść na niewdzięczną albo niezadowoloną.
Ta dziewczyna zasługuje na dużo więcej.
Powiedziałaś rodzinie?
Jeszcze nikomu, bo...
Nie wiesz, czy to na poważnie.
Słuchajcie...
- A on powiedział? - Nie powiedział nikomu.
Rozmowa zrobiła się nieco niezręczna.
Quinton powinien tam być
i odpowiadać za mnie, bo osobiście nie czuję,
że mi się oświadczył,
i to mnie wkurza.
Annie porozmawia z Quintonem.
- Hej. - Cześć. Kogo my tu mamy?
Spotykam się dziś z Zari i Khanyi,
bo po wyprawie do Kapsztadu czuję ogromną ulgę.
Pogodziłem się ze Swankym
i w końcu wyjaśniłem z Zari to zamieszanie z surogacją.
- Hej. - Podaliście mi inny czas.
W Kapsztadzie wyjaśniło się wiele nieporozumień.
Luis wyjaśnił nam, co powiedział Khanyi, a czego nie powiedział.
To była udana wyprawa. Piękna wyprawa.
Z wyjątkiem Swanky’ego.
- Co z tobą i Swankym? - Pogodziliśmy się.
- Zmienił się. - To przez to jego złamane serce.
Które złamała mu Annie.
To bolesne.
- Przecież się pogodzili. - Nie.
- Są skłóceni. - Chwila.
Czemu tak mówisz?
Swanky ma wiele zmartwień.
Choć Swanky i Annie odbyli rozmowę, żeby wyjaśnić pewne sprawy,
Swanky uważa, że przeprosiny Anny były fałszywe i nieszczere.
To oczywiste, że nadal nie wyjaśnili sobie wszystkiego.
Myślę, że byłeś dla niego niczym worek treningowy.
- Stałeś się tego ofiarą. - Tak!
Bo Zari i ja nigdy nie rozumiałyśmy, czemu on ciągle się ciebie czepia.
Nigdy nic mu nie zrobiłem.
Zawsze chodziło o innych.
Zerwanie z przyjacielem jest jak zerwanie z partnerem.
Do bani.
Mieliśmy do czynienia z kimś, komu złamano serce.
Zaczynam rozumieć,
dlaczego Swanky tak się zachowywał.
Wyładowywał swoją frustrację,
a ja byłem tylko niewinną ofiarą.
Mam teraz dla Swanky’ego nieco więcej zrozumienia.
- Zamknijmy ich w pokoju. - I co potem?
- Zostawmy ich tam. - I już.
Co ma być, to będzie.
Luis ma rację.
Muszą znaleźć się w jednym pomieszczeniu, żeby mogli ze sobą porozmawiać.
A właśnie, Diamond wrócił do miasta.
Ciekawe.
Chcę go zapytać o to, co on o mnie rozpowiada.
Pogadam z Diamondem w cztery oczy,
bo Fantana twierdzi,
że w jej obecności Diamond mówił wiele ohydnych rzeczy.
Chcę spojrzeć mu w oczy i spytać, czy to prawda.
Nie mogę pozwolić, by taka smarkula jak Fantana mówiła mi:
„Diamond mówił o tobie to i tamto”. Pierdol się.
- Jest młoda i głupia. - Właśnie.
Młodość nie może być wymówką.
Młode jest moje siedmioletnie dziecko, nie Fantana.
Muszę się dowiedzieć, czy mówił takie rzeczy, czy nie.
Nie omawia się z byle kim swoich stałych związków.
Tak, i jeśli tak mówił,
to dlaczego rozmawiał o mnie właśnie z tą osobą?
Wiecie, jak bardzo go szanuję
i doceniam to, co robi.
Ale jeśli próbując bzyknąć jakąś laskę,
zacznie mnie obsmarowywać,
dam mu tak popalić, że pożałuje, że ma ze mną dziecko.
Może nic nie mówił?
A jeśli mówił?
Jeśli tak, to źle.
Jeśli on naprawdę tak mówił, to jest to strasznie popieprzone.
Nie pójdę tam sama, bo Diamond to czaruś.
Zaczyna mnie obłapiać
i po chwili zapominam, o co chodziło.
To musi się stać przy wszystkich, wraz z Diamondem i Fantaną.
Zacznę tak:
„Chciałabym coś powiedzieć. Podobno obrabiasz mi tyłek.
Możesz to powtórzyć przed wszystkimi, żeby wiedzieli, co o mnie mówisz?”.
- Myślałam, że się zmieniłaś. - Nie.
- Jest ojcem twoich dzieci. - Nieważne.
A ja jestem matką jego dzieci, więc musi mnie szanować.
Po rozmowie z Sebą zrozumiałem,
że jeśli nasz związek ma się rozkwitnąć,
potrzebujemy wsparcia Rosette.
Ona musi mnie zrozumieć.
- Hej. - Andile!
Dostanę buziaka?
- A ja dostanę? - Nie!
Rozważając możliwość powrotu do Seby,
uznałem, że muszę porozmawiać z Rosette
i o coś ją zapytać.
- Mamusi się nie całuje? - Nie, tylko tatusia!
- No proszę. - Zasługuję na buziaka od taty.
Nie!
Wiele przeszliśmy.
To niesamowite, że w tej chwili każde z nas może się drugiemu zwierzyć.
Andile ponoć chce ze mną o czymś pogadać.
Ciekawe, o czym.
Boję się, że po tym, co powiem, pójdziesz sobie.
Żenisz się?
Przeprowadzasz się?
Rosette jest dla mnie ważna
i nie chcę jej oszukiwać.
Nie chcę też, by dowiadywała się pewnych rzeczy z drugiej ręki.
Co byś powiedziała, gdybym wrócił do Seby?
Myślałam, że ma nową dziewczynę.
Po co wraca do tego, co było?
Nie mówiłeś, że nie chcesz do niej wracać?
- „To koniec”. - Pytam teraz.
Tacy już jesteśmy. Ludzie się zmieniają.
Ale gdyby tak się stało, choć nie wiem, czy się stanie...
- To twoja sprawa. - Myślę o tym.
- To też twoja sprawa. - W jakim sensie?
Wiesz, jak jesteśmy zżyci.
Jeśli do siebie wrócicie, postawa Seby wobec mnie się zmieni.
Będzie krzywo na mnie patrzeć.
Zmieni swoje podejście do mnie.
Seba otwarcie obwinia mnie za to, że nie wyszło jej z Andilem.
Nie wierzę, że teraz się uda.
Być może wrócimy do punktu wyjścia,
kiedy wszystko się rozpadło.
Jeśli wrócicie do siebie, to nie wiem, co się stanie.
Sam decyduj.
Muszą być jakieś granice.
Nie chcę jej widzieć w moim domu.
Może wróćmy do siebie i zakończmy to wszystko.
Tę sprawę z Sebabatso i całą resztę...
Ja też przestanę się wygłupiać.
To znaczy?
Tak sobie tylko żartuję.
Dorośliśmy.
Mamy dzieci, wiele się między nami wydarzyło.
Razem byłoby nam idealnie.
Tylko popsulibyśmy nasze relacje.
Mów za siebie.
Byłam wtedy młoda. Miałam 20 albo 21 lat.
Daj spokój.
Od kilku tygodni
Rosette czyni aluzje na temat naszego powrotu do siebie.
Myślałem, że ona żartuje,
ale w tej chwili odnoszę wrażenie, że to brzmi dość poważnie.
- Jestem kobietą, mamą. - Moją partnerką.
- Tak mnie zaszufladkowałeś. - Tak.
- Jesteś moją partnerką. - Nuda.
Niech ci będzie, choć ciężko mi to przełknąć.
Wszystko, czego byłem pewien,
co tak skrzętnie sobie zaplanowałem,
teraz runęło jak domek z kart.
Dobrze, więcej nie będę. To była ostatnia próba.
Może powinienem wrócić do Rosette?
Spróbować z nią jeszcze raz?
Wracam do punktu wyjścia.
Chcę, by Quinton się przede mną otworzył.
Żeby mi powiedział, co chodzi mu po głowie.
Nie potrafię go zrozumieć, więc musi być ze mną szczery.
Nawet o tym nie rozmawialiśmy, więc to było trochę niezręczne.
Czemu?
Co to dokładnie było? Zacznijmy od tego.
Przecież dobrze wiesz. Tak wyglądają wstępne oświadczyny.
Jakie znów wstępne oświadczyny?
Możesz mi to wyjaśnić?
To było spontaniczna rzecz.
Uznałem, że to idealna chwila,
żeby zobaczyć, jak zareagujesz, jeśli wyznam ci moje uczucia,
jednocześnie dając ci gwarancję, że zależy mi na tobie.
Quinton chyba sam sobie wymyślił te całe „wstępne oświadczyny”,
bo pierwsze słyszę, by coś takiego w ogóle istniało.
Wygooglowałam ten termin.
Nie ma czegoś takiego.
Po co ci takie wstępne zaręczyny?
Po co to w ogóle testować?
A czemu nie?
Czemu nie przejść od razu do prawdziwych zaręczyn?
Oboje wiemy, że nie jesteśmy gotowi.
Czyli wolisz machać mi przed nosem marchewką?
Nie, ale wiesz, co to było.
To były wstępne zaręczyny. Zatem czujesz, że jesteś gotowa?
Bo sygnały, które ostatnio mi dajesz, wskazują, że nie jesteś gotowa.
W naszych rozmowach zawsze ci mówię,
czego chcę w życiu.
Czy nasz związek ma przyszłość?
Cieszę się, że o to pytasz,
bo od dawna na to czekam.
- Ale... - Czekam, aż zainicjujesz tę rozmowę.
Czekam, żebyś zaczął traktować ten związek poważnie.
Faceci po prostu się oświadczają.
Klękają i proszą kobietę, by za nich wyszła i gotowe.
Pierwsze słyszę o takich zaręczynach na raty.
Chcesz się ze mną ożenić czy nie?
Boisz się małżeństwa?
Boję się, bo byłem żonaty dwa razy.
Co będzie, jeśli znów się nie uda?
Nie chcę spaprać sobie życia,
ale nie chcę też zniszczyć przyszłości Kayleigh.
Jeśli nie zaczniemy dążyć ku wspólnemu celowi,
na pewno coś pójdzie nie tak.
Wpadła?
Tak.
Nic tak nie zbliża Afrykanów, jak piłka nożna,
więc zaprosiłem chłopaków na mecz.
Okulary słoneczne na mecz?
Tu jest za jasno.
Panowie.
O cholera. Co tam?
Ja i sport to dwa odrębne byty.
Jestem ty tylko dlatego,
że chcę pogadać z 2Babą na temat Annie.
Nie wiem, czy 2Baba wie, co się naprawdę stało,
więc wykorzystam tę okazję, by zapytać go, co u nich słychać.
Dawno nie widziałem 2Baby,
a w międzyczasie wiele się wydarzyło.
Annie i ja mocno się pokłóciliśmy.
Próbowaliśmy to wyprostować, ale Annie nie chciała wziąć na siebie winy
za to, że obsmarowała mnie przez telefon.
Co gorsza, 2Baba w ogóle nie wypowiedział się na ten temat.
2Baba to mój przyjaciel.
Annie również. Traktuję ich jak rodzinę.
Dlatego dziwi mnie, że 2Baba się do mnie nie odezwał
przez cały ten czas, gdy byłem skłócony z Annie,
więc chcę się dowiedzieć, co tu w ogóle się dzieje.
No właśnie, co?
Nie wiem, o co chodzi. Nic do niego nie mam.
Nie mam powodu być na niego zły,
ale on robi wszystko, żebym był.
O co w tym wszystkim chodzi?
Co niby miałem zrobić?
Myślę, że jeśli ktoś mógłby rozwiązać nasz problem,
to byłby to właśnie 2Baba.
Czułem, że nie mogę liczyć na twoje wsparcie.
Odnoszę wrażenie, że masz w dupie relacje ze mną.
To był całkowity brak szacunku.
Tak się do mnie nie mówi.
Tak się nie robi.
To nie było miłe.
Jestem zdziwiony, że mnie o to pytasz.
- Rozumiem. - Wiesz?
Bo jesteście dorośli, prawda?
Nie wiedziałem, co się dzieje.
Nadal się z tobą przyjaźnię i jestem jej mężem.
I gówno mnie obchodzą wasze kłótnie.
Pierdolić to.
Nie dam się wplątać w te bzdury.
Rozumiem.
Takie jest moje stanowisko,
które, moim zdaniem, jest pełną odpowiedzią na twoje zarzuty.
On zna mój numer telefonu,
więc jeśli ma problem, może do mnie zadzwonić.
Po co czekać i robić to przed kamerami?
To brak szacunku wobec mnie.
Nie chcę utkwić w takiej rutynie, jak Diamond i Zari.
Sebabatso i ja nie wróciliśmy do siebie,
ale decyzja niepodjęta to niemal to samo, co zła decyzja.
Od kilku tygodni Andile i ja jesteśmy w stanie zawieszenia.
Nie dokończyliśmy pewnych rozmów,
a jednocześnie czuję, że pewnych spraw nie da się rozwiązać.
Andile musi podjąć decyzję co do naszego związku.
On sam wskrzesił temat powrotu do siebie,
więc niech decyduje.
- Cześć. - Hej.
- Cześć!
Muszę szybko odbyć tę rozmowę
zarówno dla dobra naszego, jak i całej rodziny.
To trudna decyzja, ale muszę ją podjąć,
bo oboje często przed nią uciekamy.
- Czego chcesz? - Czego ja chcę?
- Tak. - Ty zacznij.
To ty powiedziałeś: „Zacznijmy o tym rozmawiać”.
Jeśli nie wiesz, czego chcesz,
ja ci nie powiem, czego ja chcę.
Ty zacznij.
Ciężko jest zacząć nowy rozdział,
kiedy chodzi o ciebie, Rosette, dzieciaki.
Zawsze wygodniej jest spojrzeć wstecz i powiedzieć:
„Jakie to proste”.
Może i jest, ale czy to właściwa decyzja?
Niepodejmowanie decyzji to decyzja sama w sobie.
Ja też tak czuję.
Rozumiesz?
Bo sam nie wiem, co możemy zrobić, czego już nie zrobiliśmy.
Co takiego moglibyśmy zrobić tym razem,
żeby wszystko wyglądało inaczej?
Czasem, zamiast czegoś się trzymać, warto po prostu odpuścić.
Może powinniśmy osiągnąć ten etap,
na którym będziemy mogli sobie odpuścić.
Dobrze.
Przynajmniej podjąłeś decyzję.
Dużo lepiej spełniamy się jako rodzice,
niż jako para zakochanych.
W porządku.
Jesteś prześliczną kobietą. Poradzisz sobie.
Wiem.
Musisz więc pozwolić mi odejść, skoro taka jest twoja decyzja.
Jesteśmy w tym punkcie, bo nie chciałeś dać mi wolności.
Nie jestem rozczarowana tą rozmową.
Ulżyło mi, że w końcu wiem, na czym stoję.
Andile zawsze będzie częścią mojego życia.
Musimy tylko trzymać ręce przy sobie.
Rozmawiałeś z Rosette?
Tak, rozmawiałem z nią i to właśnie jest jeden z powodów,
dlaczego nie możemy spróbować ponownie.
- Ty i ona? - Tak.
Wybacz. Serio?
To dlatego ta rozmowa tak się ułożyła?
Bo odmówiłeś jej i uznałeś, że musisz odmówić też mnie?
- Nie. - Rozumiem.
Ach tak.
- Dziwak z ciebie. - Co w tym dziwnego?
Bo przecież tylko się przyjaźnicie.
W tej chwili tak.
Nie wiem, jak na to zareagować.
Cóż.
Życzę wam szczęścia.
Tyle ci powiem jako przyjaciółka.
Często występuję w klubach ze striptizem, bo jest tam odpowiednia atmosfera.
W takich klubach moje występy mają najwięcej sensu.
- Cześć! - Moja ulubiona raperka!
- Cześć. - Co tam?
- Dziękuję za przyjście. - Świetnie wyglądasz.
Mam właśnie próbę dźwięku i postanowiłam zaprosić na nią dziewczyny.
Wyluzujemy się w klubie jeszcze przed główną imprezką.
- Zdrowie. - Zdrówko.
- Lasko... - Co u ciebie?
Dobrze. Odpoczywam sobie.
I Diamond wrócił.
Serio? Diamond wrócił?
- Tak. - No i?
- Rozmawiałaś z nim? - Tak.
Była przy tym Rosette. Spytałam o jego dziewczynę.
Może pamiętasz, że Zari mówiła,
że Diamond ma dziewczynę.
A to nieprawda!
Ma! To pieprzony kłamca.
Ma dziewczynę. Sprawdź w Internecie!
Chwali się nią na blogach.
Zapytałam go, czy ma dziewczynę, a on odparł: „Nie”.
Diamond ma dziewczynę. To pieprzony kłamca.
Tak czy owak, powiedział, że nie ma.
A skoro facet tak mówi, to nie będę protestować.
Fantana ostentacyjnie ignoruje fakty.
Kiedy wszystkie dziewczyny są razem, ryzyko kłótni jest ogromne.
Cześć!
- Cześć, kochane! - Cześć.
Co tam?
Muszę się napić tequili.
A kiedy leje się alkohol, robi się jeszcze ciekawiej.
- O rany. Cześć. - Zari!
Gdzie twoja talia?
- Nie ma jej. - Rany, Zari.
Moje relacje z Fantaną są w zawieszeniu.
Po kolacji u Swanky'ego i starciu z Bonang,
jeśli dogadam się z Fantaną, to dobrze, a jeśli nie, to trudno.
Utknęłam na: „Cześć, Zari”.
Cześć, kochane! Cześć, Kay-Kay!
- Fantana, jak leci? - Dobrze.
Gdzie jest Jägermeister?
Sama nie wiem, co mam myśleć na temat tego spotkania
z tymi wszystkimi dziewczynami.
Czuję, że znów może dojść do scysji.
Jak leci?
W porządku.
- Co tam, dziewczyny? - Annie!
W końcu się pojawiłaś.
- Jak to Annie. - Witajcie, kochane.
Cześć, skarbeńka.
Zdziwiłam się na widok Annie.
Myślałam, że więcej jej nie zobaczę.
Sama nie wiem, czy jeszcze się przyjaźnimy
i czy ona uważa mnie za przyjaciółkę, ale miło ją widzieć.
Nadal uważa mnie za przyjaciółkę?
Czy uważa którąkolwiek z nas?
- Nie jesteś w tym sama. - Pewnie masz rację.
Annie może czuć, że tu nie pasuje.
Ciekawi mnie, czy Annie nadal należy do tej grupy,
czy tylko przyjaźni się z Andile.
Bo tylko z nim obecnie rozmawia.
Boujee jest dla mnie oziębła. Co z tobą nie tak?
- Kto? - Ona!
- Kiedy ostatnio do mnie dzwoniłaś? - A ty do mnie?
Widzę twój wzrok.
Skoro nie jestem tu mile widziana,
skoro się nie przywitała, to po co to zaproszenie?
Żeby się na mnie wyżyć? Sama nie wiem.
Nie jesteś już na jej liście przyjaciółek.
Skreśliła mnie.
To nie oziębłość,
ale kocham Annie tak, jak chce być kochana: na odległość.
- Gdzie się podziewałaś? - Musiałam odstawić Isabellę do szkoły.
Myślałam, że nie wrócisz. Ominęła cię impreza u Zari.
Moje urodziny.
I romans Fantany z Diamondem.
Nic nie straciła.
Tworzą muzykę w łóżku i w studiu.
Zari oczywiście znów musiała poruszyć temat Diamonda.
Jesteście razem?
- Kto? - Ty i Diamond?
- Nie, my tylko... - Tylko się bzykacie?
- Nie! - Bzykacie się!
Nie wiem, co Annie ma do Diamonda
i co nasze relacje mają do tego, że Annie tu nie było.
To typowe zachowanie Zari i ma u mnie minusa.
- Nie chodzi o to, co robią. - Chcę wiedzieć więcej.
Bardziej chodzi mi o to, co on mówi o mnie.
Fantana spotyka się z Diamondem,
który obsmarowuje mnie przed nią.
Wolę nie wiedzieć, co o mnie mówi.
Chcę po prostu go o to dopytać.
- Nie mówił nic złego. - Ty tak twierdzisz.
Powiedział mi coś osobistego,
ale nie mogę tego wyjawić.
Wcześniej inaczej to ujęłaś.
Co powiedziałam?
- Powiedziałaś... - Tak?
„Spędzałam z nim czas i powiedział mi
takie rzeczy o tobie, Zari...”
- O mnie. - Tak, o tobie.
I stwierdziłaś, że gdybyś to powtórzyła, dostałabym udar.
Owszem.
Teraz mówisz natomiast,
że on wyjawił ci swoje sprawy osobiste.
Sprawy osobiste to też ty.
- Mówił złe rzeczy? - Sporo o tobie mówił.
- No powiedz. - Gdybym powiedziała, dostałabyś udar.
Nigdy.
- Oj tak. - Nigdy.
- Dostałabyś. - Problemem jest Diamond.
„Diamond powiedział o tobie to i tamto.
Spędzam z nim czas”.
Chcę wiedzieć, co dokładnie on mówił.
Co on mówi Fantanie?
Nie powiem ci, co Diamond mi powiedział.
Szczerze? Mam to wszystko gdzieś.
Diamond to nie jedyny facet na świecie.
Spotykam się z wieloma.
W każdej chwili mogę mieć nowego.
Ale wkurza mnie to, że jesteś taka obłudna.
- Serio? - Tak. Wkurzasz mnie.
I co zamierzasz z tym zrobić?
Nie zrobię tego, co bym mogła,
bo mogłabyś być moją matką.
Ale nie pozwolę ci tak się do mnie odzywać.
Jestem młoda, ale nie gram w te gierki.
Masz urojenia i jesteś znudzona.
Znajdź sobie kogoś innego do tych gierek.
Ja w to nie gram. Pa!
Nie lubisz mnie? I co z tym zrobisz?
Mogę cię szybko uciszyć.
- Spróbuj. - Jesteś stara i zgorzkniała.
Daj mi spokój!
Nie chcę cię obrazić,
ale nie patrz na mnie z góry, bo jestem młoda!
- Mów dalej. - Pa!
Zgorzkniała suka.
Nie jestem starą, zgorzkniałą suką, a ty jesteś młodą zdzirą.
Tak? Jestem młodą milionerką.
- Młoda zdzira. - Stara szmata.
- Zdzira. - Nosisz podróbki!
Nie jesteś miliarderką!
Nie jesteś!
- Czekaj. - Nie, spierdalaj!
Nie zadzieraj ze mną,
bo mogę wytrzeć tobą podłogę!
- Serio? - Ty stara dziwko nosząca podróbki!
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz