Wie is daar?
Raymond. -Welke Raymond?
Hoeveel Raymonds ken je, Ray?
Onze vader is dood.
Zelfmoord?
Nee, geen zelf… Jezus zeg, hij was ziek.
Mag ik binnenkomen?
Weg met dat ding. Ik heb een hekel aan wapens.
Dan moet je niet zo laat bij mensen aankloppen.
Je telefoon lag eruit. -Ik had de rekening niet betaald.
Wil je wat drinken?
Koffie. -Koffie.
Wanneer was ik hier voor het laatst? Drie jaar geleden?
Na Athena's operatie. -Dat is al vijf jaar geleden.
Serieus? Jeetje.
Dus, wie heeft het je laten weten?
Spreekt iemand hem überhaupt nog? -Z'n dominee, dominee West.
Heeft Harris een dominee? Meen je dat nou?
Hij wilde graag dat wij naar z'n begrafenis kwamen.
Die is morgen, Ray. Nabij Richmond.
Je hoeft niet te gaan.
Hij is dood. Komt-ie toch nooit achter.
Jij bent wel heel grootmoedig, hè?
Wat is het plan?
Ik vertrek voor zonsopgang, maar ik kan niet in m'n eentje gaan.
Ik heb geen rijbewijs, Ray.
Vanwege rijden onder invloed. Ik had twee biertjes op.
Ik was al lang niet staande gehouden. Ik moest wel hiernaartoe rijden…
…maar als ik aangehouden word, zit ik in de nesten.
Waarom rijdt je vrouw dan niet?
We zijn uit elkaar.
Ze ging in december bij me weg.
Ho, ho, ho.
Waarom had je het over zelfmoord? Waarom zou hij dat doen?
Daar ging ik altijd vanuit.
Zo'n verbitterde klootzak. Gedesillusioneerd.
Alles liep op een mislukking uit. Ik dacht dat-ie de hand aan zichzelf zou slaan.
Daar fantaseerde ik als kind over…
…dat hij zichzelf voor z'n kop zou schieten.
Jezus.
Wil je echt gaan?
Na al die narigheid?
Werk je nog steeds in de fabriek?
Nee. Ontslagen.
Waarom?
Weet ik veel. Een klein dispuut. -'Dispuut'? Chic woord.
Zou die andere gast dat ook zo noemen?
Zonder tanden kan hij niet veel zeggen.
Waar ging het om?
Niks. -Zeg het gewoon, Ray.
Hij zei het n-woord. Daar zei ik wat van. En zodoende.
Wat doe je nu voor werk? -Af en toe wat bouwklussen.
Deze week werk ik twee dagen. Goeie reden om de begrafenis te skippen.
Ik zag net een vrouw weggaan. Is ze een blijvertje?
Geef je nog concerten? -Nee, al heel lang niet meer.
Hoezo niet? Je klinkt goed.
Ik speel niet meer. -Ik hoorde je zonet nog.
Nee, hoor. -Jawel.
Ik heb geen trompetten meer. Verkocht.
Serieus?
Ach, joh.
Geen werk of trompetten? Dat kan nooit goed gaan.
Het gaat best. Ik ben al zeven jaar van de drugs af.
Wauw, wat goed. Ik ben trots op je. -Moeten we elkaar nu een knuffel geven?
Knuffel deze maar.
Hij had nog andere vrouwen.
Die kunnen ook gaan. -Nee, joh.
Kun je je die Servische vrouw nog herinneren? Branka.
Branka… O, wauw. Goed geheugen. Jeetje, zij was echt knap.
We hebben ons zo vaak op haar afgetrokken.
Nee, ik was te druk bezig met wippen. -Gelul.
Hoe kwam hij toch aan zulke vrouwen? -Hij kon best grappig zijn.
Is ons aftuigen met z'n riem grappig? Want dan was hij hilarisch.
Ray.
Ik wil erbij zijn.
Niet omdat hij dat wilde. Ik wil 't zelf.
Ik wil weten hoe het eruitziet en voelt als ze hem in de grond stoppen.
Maar misschien kan ik 't niet aan.
Ga met me mee.
Wacht even.
Is dat nou echt nodig? -Je weet maar nooit.
Sleutels… Ja.
Waar zijn we?
Nog anderhalf uur te gaan.
Ik droomde dat ik in 'n natuurhistorisch museum was.
Je had er zo'n natuurtafereeltje. Ken je die nog?
Met die oermensen… Daar gingen we met je moeder naartoe.
Nee. Dat was jouw moeder.
Mijn moeder kwam daar niet graag. -Nee. Was jouw moeder niet…
Dat kan wel. Maar goed…
Ik was in het museum en pap… Harris was een van die oermensen.
Ik probeerde het glas te breken om 'm te bevrijden.
Maar ik keek naar beneden en… ik was ook naakt, net als de andere oermensen.
Wat zou dat betekenen?
Dat een begrafenis niet genoeg is om die ouwe knakker te vergeten.
Ik kan me hem niet als kind voorstellen.
Z'n pa behandelde hem als grof vuil. We vallen in herhaling.
Dat hoeft niet. -Maar het gebeurt wel. Zo gaat dat.
Behandelde jij je zoon ook zo?
Hé… Het spijt me.
Hallo? Dominee West?
Hoe gaat het?
Ja, we zijn onderweg. Moeten we naar u komen, of…
Oké. Geef hem dit nummer maar.
Is dat alles? -Ja.
Toffe winkel. -Bedankt.
Van jou?
Ja, hoor. Zie ik eruit alsof ik de baas ben?
Jazeker.
De meeste meiden hier.
Ik wilde anders zijn. -Echt?
Geweldig.
Wat was dat nou net?
Niks.
Je trekt ze aan, hè? -Zoals poep vliegen aantrekt.
Dominee West belde.
Hoelang kenden ze elkaar überhaupt? Pap stierf vast eenzaam en alleen.
Hij schakelde die gast vast in zodat het wat minder sneu zou aandoen.
Zo eindig je dus als je iedereen tegen je in het harnas hebt gejaagd.
En nu mogen wij zijn lof gaan zingen. -Heb je dan geen enkele fijne herinnering?
Een paar. Was het maar niet zo. -Hoezo dat?
Hallo? Raymond.
U spreekt met Mr Canfield van het Remembrance-uitvaartcentrum.
O, ja. Hallo. -Om te beginnen wil ik u condoleren.
Bedankt.
Ik heb uw vader één keer ontmoet, toen hij z'n uitvaart regelde.
Heel charismatisch. Een gevoelige ziel. Gecondoleerd.
Wat voor plannen had hij dan? -Hij wilde een open kist.
Dan moet hij natuurlijk gebalsemd worden en dat moet nu gebeuren…
…om hem vanmiddag te kunnen opbaren…
…zoals hij dat wilde.
Het geval wil dat uw vader de kist en de grafsteen vooraf betaald heeft…
…en de balseming gedeeltelijk, maar dat er nog een bedrag openstaat.
Dit is een moeilijke periode… -Hoeveel?
Sorry? -Dat is m'n broer Ray. Hier.
Aangenaam, meneer. Gecondoleerd. -Hoeveel kost 't?
In totaal kost het 475 dollar, en daar zit de cosmetische verzorging bij.
Bedoelt u make-up?
Ja. We willen hem graag behandelen, zodat 't een waardig…
Ja, echt onzin. Dat is niet nodig. We hoeven hem niet te zien.
Pardon, dat verstond ik niet.
Toe maar, ga uw gang. We betalen straks wel.
En Mr Mendez, uw vaders advocaat, belde nog om te vragen hoe het ervoor stond.
Ik zal u zijn nummer sturen. -Oké, heel erg bedankt.
Tot gauw.
Harris' advocaat?
Kun je je 500 dollar wel veroorloven? -Nee, maar we begraven hem maar één keer.
Dus… -Ik kan dat niet betalen.
Dan doe ik dat wel, Ray. Vind je dat goed?
Jezus christus.
Zet 'm op luidspreker.
Max Mendez. -Ja. Mr Mendez. Mijn naam is Raymond.
Mijn vader was Ben Harris.
Ja. Gecondoleerd. -Bedankt.
Uw vader was een geweldig mens. En nog charmant ook.
Ja, hij zal gemist worden.
U wilde ons spreken?
Ja. Helaas zit er een cliënt op me te wachten.
Kunt u straks langskomen? We hebben wat te bespreken.
Is uw broer Ray er ook?
Mooi. 11.00 uur? -Prima.
Ik stuur u mijn adres. Zoals uw vader zou zeggen: à bientôt.
À bientôt?
Weet je nog dat we op Franse les moesten en hij ons er ineens vanaf haalde?
Ik vond het zo leuk.
Bedankt.
Sorry.
Ik ben op zoek naar Mr Canfield. -Hoi. Dat ben ik.
Mr Raymond Harris?
Ja. -Hoi. Aangenaam.
Dit is Ray.
Rose, vraag eens na wanneer Mr Harris gereed is.
Gecondoleerd.
Goede reis gehad? -Ja, bedankt.
Waar bent u woonachtig?
Een paar honderd kilometer verderop. -U lijkt op uw vader.
Mr Harris is zo gereed.
Felix komt u wel opzoeken.
Top. In de tussentijd wil ik u de kist laten zien die uw vader had uitgekozen.
Volgt u mij.
Bedankt.
Als u hier even wacht, dan ben ik er zo weer.
Serieus?
De gierigste man aller tijden. -Volgens mij ging het niet om de kosten.
Ik bood hem korting op andere kisten, maar hij was niet over te halen.
Dat vond hij het mooiste aan jood zijn:
een bescheiden kist. Dus vandaar mijn vraag.
Hij had een hechte band met dominee West, maar moet er ook een rabbi aanwezig zijn?
Niet nodig. -Onze vader was geen jood.
Hij had zich eventjes bekeerd, maar voelde zich nog steeds ellendig.
Geen rabbi. Bedankt. -Mr Harris is gereed.
Gecondoleerd.
Ik heb 'm opgekalefaterd.
Hij was nogal uitgemergeld. -Ja. Nou, bedankt.
Hoe is-ie gestorven?
Dat moet u aan z'n dokter vragen…
…maar volgens mij stond er in z'n overlijdensakte hartfalen…
…en longkanker vermeld.
Uw vader wilde graag naakt in z'n kist begraven worden.
Ik stel voor dat we 'm tijdens de opbaring een overhemd aantrekken.
Verwacht u veel mensen?
Ik denk het niet.
We geven u even een momentje.
Laatste keer dat je 'm zag?
Vast een van je bruiloften.
Hij kwam alleen toen ik met Marsha trouwde.
Ja. Hij noemde je schoonbroer een debiel. Je schoonvader verkocht hem bijna 'n klap.
Die receptie liep bijna uit de klauwen. -Nee, je moet geen fabeltjes verzinnen.
Was hij altijd zo klein? Waarom wil hij naakt begraven worden?
Hij was altijd zo'n exhibitionist.
Nog steeds de grootste lul.
Zo apart om hem zo te zien liggen.
Hij is er nu echt niet meer. Ik voel het.
Het voelt goed. Loslaten.
Vergeven is goed.
Kom binnen. Kom binnen, mannen.
Fijn dat ik u eindelijk mag ontmoeten.
Fijn dat u ons wilde ontvangen. -Natuurlijk. Ga zitten.
Koffie? Water?
Nee, bedankt. -Nee.
Zo grappig. Ik heb hem zo vaak horen zeggen:
'M'n zonen, m'n kinderen, m'n jongens.'
Hoelang kende u onze vader? -Zo'n zeven jaar.
Ik stond een man bij die hem aanklaagde voor laster.
Mijn cliënt won die zaak. Uw vader was zo onder de indruk…
…dat hij me inhuurde om de stad Bon Air aan te klagen.
Waarvoor? -Kerstkransen op het stadhuis.
Een schending van de scheiding tussen kerk en staat.
Hoe kon hij u betalen? -Ik werkte pro bono voor hem.
Uw vader was 'n geweldige gesprekspartner, hij discussieerde fel.
Niet altijd even doordacht, maar wel vol passie.
Ik zou hem betalen om z'n gemopper te mogen aanhoren.
Oké. Uw vaders testament.
Hij laat z'n hele vermogen, zo'n 5200 dollar op een bankrekening…
…na aan z'n zonen die de begrafenis bezoeken.
Dat lijkt niet veel, maar je kunt er de begrafenis mee betalen.
De reis misschien.
Of u kunt naderhand een receptie voor de aanwezigen geven.
De keus is aan u.
Uw vader heeft u ook wat persoonlijke bezittingen nagelaten.
Dit is z'n adres.
En Miss Delgado zal er de hele dag zijn.
Miss Delgado? -Ja, meneer.
En ten slotte was het uw vaders wens dat u z'n graf zou graven.
Wat?
Dat z'n zonen z'n graf zouden graven, zonder werktuigen.
Schoppen mogen natuurlijk wel.
En dan moet u de kist in de grond laten zakken en het graf weer dichtgooien.
Wat een eikel. -Nee, Ray.
Nee. Mag dat überhaupt? -Men moet alle religies tegemoetkomen.
Het hoorde zo vanwege z'n Tongaanse afkomst.
Onze Tongaanse afkomst.
Ja. -Hier is de vergunning.
Meld u straks eerst bij de uitvaartverzorger…
…zodat u kunt graven. Neem een geldig rijbewijs mee.
Hé. Wij zijn Harris' zonen.
Gecondoleerd. -Bedankt.
Wat is dat nou?
Wat? -Wat u net deed.
D… Niks.
Het lijkt niet niks. Waarom doet u dat?
Gewoon een slechte gewoonte. -Voelt u zich er beter door?
Geen zorgen, u bent hier veilig.
Uw vaders kamer is boven, de laatste kamer.
Ik kook wat.
Lucia. -Ik ben Raymond.
Dit is… -Raymond en Ray.
Je bent hier veilig.
Wat is dat?
Een eerbetoon aan zichzelf.
Hé, moet je kijken.
Wie zijn dat?
Geen idee. -Hebben jullie trek?
O, nee. We hoeven niks, bedankt. -Nee, bedankt.
Ik pak jullie dozen.
Kijk, de moeders. Beeldschoon.
Tot hij ze de levenslust ontnam. Verdomme.
Hé, het lijkt wel kerst. -Ja, al zijn we geen kinderen.
Nee?
We zijn een stel gedesillusioneerde volwassen kerels.
Zeg dat nou niet. -Het is zo.
Nou word ik kwaad.
Temperamentje. -Rot op, Ray.
Ik ben niet gedesillusioneerd. -Eindelijk word je kwaad.
O, n… Bedankt.
Bedankt.
Ziet er lekker uit.
Dit is verrukkelijk.
Weet ik. -Hoelang werk je hier al?
Dit is mijn huis.
Je hebt het leuk ingericht.
Heel onconventioneel en toch goed doordacht.
Bedankt.
Was Harris je huurder?
Nee. Mijn ex-man en ik hadden een carwash.
Harris kocht altijd sigaretten bij ons.
Hij was wat ouder dan ik, maar wel vriendelijk en hij kon goed luisteren.
We hadden even wat en toen bleven we vrienden.
En toen hij ziek werd, liet ik hem bij me wonen.
Hij keek zo vaak naar die foto van jullie bij het meer.
Ik zei tegen hem: 'Waarom bel je ze niet? Dan kunnen ze op bezoek komen.'
Hij zei nee.
De mannen leken in niets op de jongens.
Is die van jou?
Hij pakte hem af na een van onze grote ruzies, in m'n examenjaar.
Hij zei dat hij hem verpand had.
Ik ben zowat alle pandjeszaken in het land afgegaan.
Hij deed altijd al rot tegen me, maar dat was het begin van het einde.
Waar ging de ruzie om?
Geen idee.
Hij liet hem een paar weken geleden opknappen.
Vind je me echt zo'n triest geval?
Dat zei ik niet. -Je zei dat ik gedesillusioneerd was…
…alsof ik er niks van gebakken heb. -Nee, ik…
Ik vind alles wel best zo. Stabiel.
Misschien ben ik dan saai of lui.
M'n huwelijken mislukten wel.
Volgens Olive vond ik airconditioning interessanter dan haar.
Toen Marsha me een overhemd perfect zag strijken…
…dacht ze dat ik gay was.
Ik hoef geen opwinding.
Als m'n leven dan niks voorstelt: het zij zo. Ik maal er niet om.
Ons leven was een zooitje.
VOOR ALTIJD IN ONS HART
Hopelijk is alles naar wens.
Ja, hoor. Bedankt. Ziet er goed uit.
We moeten over anderhalf uur richting de begraafplaats…
…omdat hij bij zonsondergang begraven wilde worden…
…en u het graf nog moet graven.
Had Mr Mendez u al gesproken over uw vaders wensen?
Ja. -Het komt vast wel goed.
O, toppie.
Pardon. -Sorry.
Bonnie. Michael.
Wie is Michael?
Begrafenisgasten vinden het vaak niet prettig om als eerste aan te komen…
…in een lege ruimte. Helemaal alleen bij de overledene.
Dus soms laten we een aantal mensen plaatsnemen.
Dat kost u natuurlijk niets.
Als de ruimte zich dan begint te vullen, gaan ze stilletjes weg.
Top.
U moet nog wel wat documenten tekenen. En ik moet uw rijbewijs hebben.
Versier de receptioniste nou niet bij de opbaring van onze vader.
Oké, ik doe m'n best.
Je bent ijskoud, pa.
Oké, bedankt. Jullie kunnen gaan. Bedankt. Wegwezen.
Helaas moet ik alweer weg.
Geen zorgen. Fijn dat je er was. -Joh, ik vond 't fijn om te komen.
Dat klinkt raar, hè?
Kijk nou toch. Je hebt een mooie glimlach. Open en eerlijk.
Ben je getrouwd? Kinderen?
M'n partner en ik zijn uit elkaar. Daarvoor ben ik twee keer gescheiden.
En… hoeveel kinderen?
Ik heb een zoon.
Hij zit in het leger…
En… W…
Wil je 't niet over hem hebben? -Nee, dat is het niet…
Hoelang blijven jullie?
Als jullie ergens willen slapen, kan dat in zijn kamer.
Bedankt. Maar ik denk niet dat ik daar kan slapen.
Hoezo niet? Het ziekenhuisbed is weg…
…en z'n spullen gaan weg of naar het Leger des Heils.
Wilde hij dat zo?
Hij heeft iedereen wat nagelaten en de rest moet weg.
Maar als je iets wil hebben, zoals…
…foto's van jullie of jullie moeders, dan vind ik dat prima.
Ik zie je nog wel. -Ja, oké.
Ken ik jou?
Volgens mij niet.
Zeker weten?
Waarom kijk je dan zo naar me?
Hoe bedoel je?
Denk je dat ik dat fijn vind? -Nee, ik…
Ik wil gewoon weten wat je bedoelingen zijn.
Wacht, je deed me aan iemand denken.
Je vindt zeker dat ik me gevleid moet voelen, hè?
Sorry dat ik zo naar je zat te staren. Dat was niet netjes.
Ja, niet netjes en eng.
Nou, ik zal m'n best doen me niet meer als een eikel te gedragen.
Ik ben Ray. Dat is m'n vader, Harris.
Kiera.
Ik was z'n verpleegster in St. Anne's.
Gecondoleerd.
Ga je altijd naar de uitvaart van patiënten?
Daar vroeg hij om.
Dat vond hij een fijn idee en ik doe het graag.
Je vader had iets bijzonders.
Hij was een oude ziel. Gekweld.
Hoe was hij als vader?
Vreselijk.
Dat had ik nou niet gedacht.
Aan de andere kant: uiteindelijk was alleen z'n vriendin Lucia er nog voor hem.
Dus dat verklaart het wel een beetje.
Gaan jullie hem begraven? -O, ja.
M'n broer en ik gaan het graf zelf graven. Z'n laatste wens.
Waarom zou hij dat willen? -Daar kan ik alleen maar naar raden.
Wat denk je? -Hij wil ons dwarszitten.
Zo lang mogelijk macht over ons uitoefenen.
Je kunt toch weigeren?
Ja. Dat hebben we niet gedaan.
Dan heeft 't gewerkt.
Hij was klaar om te sterven. Hij wilde zelfs geen pijnstillers.
Hij wilde de dood helder tegemoet treden.
Ik denk dat muziek hem erdoorheen geholpen heeft.
Hij deed z'n oortjes in, sloot ze aan op z'n telefoon, deed z'n ogen dicht…
…en onderging de pijn.
Ik vroeg hem: 'Naar wat voor muziek luister je?'
Hij zei: 'Dat is een geheimpje.'
Maar als ik 's avonds bij hem ging kijken…
…was het duidelijk dat hij keer op keer naar hetzelfde nummer luisterde.
Hij viel erbij in slaap, als dat lukte.
Welk nummer?
Ik weet het niet. Iets instrumentaals. Een beetje bluesachtig misschien.
Ik ga maar eens.
Kom je straks naar de begraafplaats?
Nee, dat was ik niet van plan. -O, oké.
Ik denk niet dat dat lukt. -Snap ik.
Leuk je te ontmoeten.
Hé, ik wil dat je die Mendez, die advocaat, belt.
Ik wil paps spullen hebben. Alles wat-ie in het ziekenhuis had.
Waarom? -Ik wil z'n mobiel hebben.
Daar heb je straks niks meer aan. -Nee… Toe. Bel hem nou maar. Bedankt.
O, verdomme.
Mr Mendez. Met Raymond. Ja.
Weet u waar m'n vaders spullen zijn die hij in 't ziekenhuis had?
Oké… Dan proberen we dat. Bedankt.
Wat zei hij? -Hij had geen idee. We moesten het…
…Lucia vragen. Ze is bij de begrafenis.
Oké. Heb je haar nummer? -Wat?
Bel hem terug. Vraag haar nummer.
Wat heb jij? -Doe 't nou maar.
Voicemail. -Verdomme.
Klootzak. Denk je dat je me vanuit de hel kunt bespotten?
Wat weet jij nou van muziek?
Pas na 80 jaar heb je door dat het je door je pijn heen kan helpen, hè? Stomkop.
Haal geen geintjes met me uit, Harris. Daar krijg je spijt van.
Bel me.
Jemig man.
Stel dat de moeders er waren.
Beter van niet. -Hoezo niet?
Dan raakten ze van streek. -Mijn moeder niet.
Toen ze 'm de deur wees, was dat voorgoed. Ze deed de deur op slot.
Hij kwam overal mee weg. Stel je eens voor.
Z'n vrouw en minnares werden vrienden voor 't leven.
Net de club van de mishandelde vrouwen.
Nou…
Hij was gewoon een man, Ray.
Hij kon wel een klootzak zijn en uit z'n slof schieten, maar…
Hij had ook een zwaar leven. -Nee, dat is geen excuus.
Hij moet verantwoordelijkheid nemen voor z'n eigen daden.
Ja, net als wij. -O, god. Geef hem toch eens de schuld.
En dan? -Zie de feiten onder ogen.
Doe ik. Rot op. -Niet waar. Hij heeft je vrouw geneukt.
Leuk dat je dat oprakelt. -Vergeten?
Krijg de tering. Stop de auto.
Ik ga wel lopen en dan graaf ik dat gat in m'n eentje… Klootzak.
Die boosheid van je. Die zou me te veel worden. Ik zou eraan onderdoor gaan.
Goedemiddag.
Ik werk voor Cederdale Cemeteries.
Gecondoleerd. -Bedankt.
Ik heb het gras alvast weggehaald.
Oké. Bedankt.
De spade is voor zo meteen.
De pikhouweel is voor de hardere ondergrond.
Hoe diep?
1,8 meter.
Juist.
Roep maar als je me nodig hebt. -Bedankt.
Geen data?
Dat wilde hij zo. -Zei hij waarom?
Nee.
Aan de slag.
Heren. Dominee West.
Fijn jullie te ontmoeten…
…ondanks de omstandigheden. Gecondoleerd. -Bedankt.
Mr Canfield. -Dominee West.
Harris had het vaak over jullie, altijd met lovende woorden.
Slopend werk.
Zei ik iets grappigs?
'Lovende woorden.' 'Slopend werk.' Waar leer je dat soort onzin?
Praat ik onzin?
Leer je dat bij de studie theologie? Als een profeet praten?
Mijn excuses voor m'n trieste broer, dominee.
Geen zorgen. Het is een zware dag voor iedereen.
Waar had hij een dominee voor nodig? Volgens mij was hij joods.
En daarvoor was hij boeddhist. Moslim. -Harris kon z'n plekje niet vinden.
Hij werd op z'n 50e besneden. -Zo is het genoeg.
Dat wist ik niet. Dat was vast pijnlijk. -En de data? Waarom staan er geen data op?
Hij wist z'n verjaardag niet.
En hij wilde geen fouten op z'n grafsteen. -Wat maakt dat nou uit?
Een stervende man geeft niet om veel. Hier gaf hij om.
Maak het niet te kerkelijk. Oké?
Ik ben een dominee, Ray.
Daar zijn ze, lieveling.
Ik help u wel even. -Bedankt, dominee.
Heel erg bedankt.
Mr Canfield.
Miss Delgado.
Hé, jongens. Dit is m'n zoon, Simon.
Raymond en Ray. Je broers.
Aangenaam.
Daarzo.
Bedankt, dominee.
Mag ik je wat vragen? -Natuurlijk.
Waar zijn m'n vaders spullen uit het ziekenhuis?
Thuis. Wat wil je hebben? -Z'n mobiel.
Die heeft-ie Simon nagelaten.
Simon, kom eens hier.
Laat 'm de telefoon zien.
Staat er muziek op? -Nog niet. Ik heb hem vandaag gereset.
Hij is zo handig.
Dus Harris' dingen staan er niet op?
Heb je een back-up gemaakt? -Nee, waarom zou ik?
Bedankt.
Een whiskey-dominee, hè?
Niet oordelen, Ray. Ik ben een doodgewone kerel met z'n eigen zwaktes.
Hebben jullie elkaar zo leren kennen?
Nee. Harris was toen al gestopt met drinken.
Hij leefde er helemaal van op. Hij was bijna 70 toen hij weer vader werd.
Het leven is ongrijpbaar. En nee, dat heb ik niet van m'n studie theologie.
Heb je een gezin, Ray? -Nee. Wat zou ik met een kind aan moeten?
Zeker een jongen. -Is een meisje dan makkelijker?
Want ik heb een dochter en… die heeft me heel wat kopzorgen bezorgd.
Leg eens uit.
Kappen nou, dominee.
Ik heb een vraag voor jou. Denk je echt dat Harris in God geloofde?
Boeit me niet. -Nee, kom nou. Dat meen je niet.
Het gaat erom dat we allemaal deel uitmaken van een groter geheel.
Iets oneindigs.
Je vader wist dat.
Nee. Dat is een nederige gedachte…
…en er was niets nederigs aan mijn vader.
Misschien maakte de dood dat in hem los. -Misschien gaat het dan vanzelf.
Dan doen alle pestkoppen het in hun broek. -Nee, hij was nooit bang.
Hij baalde dat de prachtige rit erop zat.
Zo zei hij dat. 'De prachtige rit.'
Praat met me, Ray.
Waarover?
Waarom?
Het zit er over een paar uur toch op.
Denk je dat echt?
Laat mij maar.
Ik vind dat ventje echt vervelend.
Geen ontvangst hier. Logisch ook wel.
Waar werk je?
Cincinnati's afdeling van energie en waterbeheer. Niet heel spannend.
Vind je het niks?
Zoek wat anders.
Ik weet het niet.
Je hebt ook opwindende banen met stabiliteit.
Van risico's leef je op.
Soms is het zelfs goed om er met de pet naar te gooien.
Is dat zo?
Je bent zo grappig.
Ik ben vier dagen per week Uberchauffeur, en sta drie avonden achter de bar.
Rijden is makkelijker, maar in de bar verdien ik meer.
Bij beide banen kan ik het menselijke circus aanschouwen.
Zonnebrand. Voor je het weet, ben je verbrand.
Ga maar door.
Simon, toe nou. Niet hier. -Wie boeit dat?
Ongelofelijk.
Hou op.
Mijn beurt.
Ik weet niet of dat wel gaat. Wettelijk gezien zou ik…
Kom op. Het is z'n geboorterecht. -Ja, moet kunnen.
Kom.
Mr West?
Dominee West. Ja? -Sorry dat we zo laat zijn.
Een van onze vluchten was vertraagd. -Jullie zijn niet laat. Leon?
Leon. -Leon.
Leon, Vincent. Raymond. Ray. Dat is Simon.
Gecondoleerd.
Onze deelneming. -Bedankt.
Harris en onze moeder beheerden een buurtcentrum…
…in Tallahassee in de jaren 90.
Simon. Kom kennismaken met je broers.
Ken ik al. -Er zijn er meer.
Roep maar als ze er allemaal zijn.
Zij moeten ook graven.
Moet je Ray zien. Hij is helemaal… Hoe zeg je dat?
Gespannen. Zo gespannen als een veer, hè?
Jullie allebei.
Pa legde ons continu in de luren.
Hij gaf ons dezelfde naam.
Daarom noemden onze moeders ons Raymond en Ray…
…maar dan noemde hij mij Ray en hem Raymond om ons te verwarren.
Hij deelde straffen en beloningen uit voor de daden van de ander.
Of dan ging hij naar 'n wedstrijd van Ray. Ik kon goed sporten, maar Ray niet.
Hij kon ontzettend goed leren. Allemaal hoge cijfers. Maar niet sporten.
Pa zocht ruzie met de scheidsrechters of de andere vaders.
Onze moeders vonden 't vreselijk, maar hij genoot ervan.
Ons van ons stuk brengen.
Ray had er 't meest last van.
Hij is ex-verslaafde en hij was er 'n tijdje vreselijk aan toe.
Ik wilde hem helpen, maar hij moest er niets van hebben.
Hij schaamde zich zo voor hoe hij eraan toe was. Hij onttrok zich overal aan.
Dankzij een vrouw kreeg hij z'n leven weer op de rails.
En toen ging ze dood.
Wat een drama.
Ik dwong hem mee te komen.
Dit is de oorsprong van al zijn ellende.
Fijn dat je er bent. -Ik wilde dit niet missen…
Ja. Wie wel?
Wie zijn dat?
Ook zonen van Harris.
Ja. Zelfs die knul.
Dat kleine ventje? -Ja. Van Lucia.
Wauw. Goed gedaan, Harris.
Hoeveel broers zijn er? -Geen idee.
Ik heb ze vandaag leren kennen. Op Raymond na dan.
Zijn jullie hecht?
We zijn halfbroers.
Als kind waren we onafscheidelijk.
En toen groeiden we uit elkaar op de middelbare.
Als je samen zo vernederd bent, zoals Harris dat bij ons deed…
…dan doet samen zijn je daaraan denken.
Maar we hebben wel contact gehouden. Daar heeft hij wel z'n best voor gedaan.
Ik heb er aanvankelijk nooit zo'n zin in, maar ik heb er nooit spijt van.
Ik weet niet of we nu nog wel vrienden zouden worden.
Hij houdt van dit soort dingen. Rituelen.
Rituelen bieden troost.
Ja. Ik bedoel: 'gecondoleerd'. Dat heb ik vandaag al tig keer gehoord.
Het begint te klinken als 'fijne dag' of 'mag ik het zout?' of…
Ik… Mijn vrouw had een agressieve vorm van kanker…
…dus ik liet haar ouders de hele begrafenis regelen.
Ik kon het niet aan.
Ze hadden alles tot in de puntjes uitgestippeld.
Al dat vertoon en al die plechtigheid komen in de plaats van verdriet.
Hopelijk deed 't ze goed. Ik was er kapot van.
Ik vermaak je met verhalen over andere begrafenissen.
Heel charmant. -Ik hoef niet vermaakt te worden.
Mam. Moet je kijken. Het zijn acrobaten.
Ga door.
Zo is het wel genoeg, makker. Kom maar eens naar een show.
Toe? -Simon.
Och. Niks mis met wat stunts. Hè, dominee? Ter ere van Simons overleden vader.
Als niemand daar moeite mee heeft?
Oké. -Bedankt, bro.
Oké. Klaar?
Daar gaan we.
Bravo.
Zo. Balans vinden.
Gelukt.
Bravo. -Ik kom naar beneden.
Bankjes. Gaan we. En…
Simon, kom erbij. -Kom erbij.
Kom maar staan.
Oké. Omhoog. -Goed zo. Gaan we.
Goed zo.
Ga op zijn schouder staan. Goed zo. Mooie glimlach.
Bravo. Heel knap.
Top. -Kom maar.
Drie, twee, één. Nu.
Bravo. -Kijk 's.
Mi amor.
Moeten we niet proberen ze te leren kennen?
En dan? Verjaardagen, kerstkaartjes? Ik hoef geen nieuwe mensen in m'n leven.
Ja. Jij hebt het druk genoeg met al je vrienden en dierbaren.
Athena overleed. Verder wilde ik het zo.
Hebben jullie wat te drinken?
Ja. Ze zijn wel warm. -Dat is niet erg.
Bedankt. -Bedankt.
Wanneer gaan jullie terug? -Vanavond.
Morgen een show in Charlotte.
Gingen jullie vaak op bezoek? -We hebben 'm nooit ontmoet.
Hij wilde ons hier toch hebben. -Hoelang was-ie samen met jullie moeder?
Niet lang. Een week of twee.
We zijn een twee-eiige tweeling. Onze stiefvader heeft ons opgevoed.
Hij moet dit echt horen.
Vindt hij vast prachtig.
Met alle respect.
Jullie hadden 'n hechte band?
Bedankt. -Bedankt.
Oké, ik wil even een groepsfoto maken.
Kom. Ray, jij ook. Alsjeblieft. -Nee, ik…
Kiera, Mr Canfield.
Hé, kom erbij. Kom op, Ray.
Jullie ook, tweelingbroers.
Grafdelver, meneer?
Kom erbij. U ook. Perfect.
Lachen. Even wat dichter bij elkaar.
Perfect. Nog eentje.
De laatste en… top.
Heel erg bedankt. Muchas gracias.
Fijn dat je dit allemaal ondergaat. -Geen zorgen.
Hier kun je je kleinkinderen over vertellen.
Heb je kinderen? -Nee. Die heb ik nooit gewild.
Meestal vinden mensen 't maar raar als een vrouw geen kinderen heeft of wil…
…alsof ze een foutje van de natuur is.
Ja. Er zijn vele manieren om je leven te leiden.
Een tekst uit een gelukskoekje.
Hij is licht. Ligt hij er wel in?
Uw vader woog nog maar 56 kilo.
Wauw. Ik had ooit een hond die zwaarder was.
Ken je Wilson nog, Raymond?
Onze dode vader weegt minder dan een hond. -Kop dicht, Ray, of ik doe je wat.
Hé, wel meetillen, knul.
Dominee West, ik wil dat Simon z'n vader nog één keer ziet.
Dat lijkt me geen goed idee. -Miss Delgado, de opbaring is al geweest.
Mijn zoon zat op school en kon niet komen. Hij heeft er recht op.
Miss Delgado, Mr Harris is per auto in deze grenen kist vervoerd…
…naakt en zonder bescherming. Hij staat al drie uur in de zon.
En hij is hierheen gedragen, en dus door elkaar geschud.
Het lichaam loopt schade op. -Hij is gebalsemd.
Ik raad het alsnog niet aan. Ik raad het zelfs af.
Ik neem eerst wel even een kijkje.
Sorry, maar u bent geen naaste familie.
Kun jij dit niet voor je broer doen?
W… Ik… -Raymond?
Simon, wil je het lichaam zien?
Oké. -Dit was niet zijn wens.
We kijken eerst even.
Mr Canfield.
Oké. Jonas.
O, mijn god.
Hij ligt op z'n buik.
Waarom?
Een wens die hij voor zich wilde houden. Daarom wilde ik de kist dicht laten.
Hij was er erg stellig in. -Nou, wat betekent dit, dominee West?
Geen idee.
Een idiote poging om wat goed te maken.
Met z'n laatste snik wil hij zogenaamd boete doen.
We hebben je door. -Kop dicht.
Lucia, wist jij hiervan? -Nee, dit is idioot.
Draai hem om. -Dat gaat niet.
Hij is dood. Draai hem om.
Lucia. Laat de jongen een kijkje nemen. Dan gaan we verder, oké?
Ik zie hem niet echt.
Ziet er niet fijn uit. -Oké. Genoeg.
Jezus, zo sneu.
Ergens is het wel logisch. Hij was z'n hele leven al een loser.
Zeg dat nou niet. -Het is zo.
Hij maakte overal een potje van. -Kop dicht, Ray.
Kom. Je haatte hem. Dat verdiende hij ook. -Hou op.
Geef 't nou toe. -Kop dicht.
Zeg 't gewoon. Hij kan de tering krijgen. -Hou je kop.
Hij heeft je vrouw geneukt. -Ray, nee.
En jouw zoon bleek zijn zoon te zijn.
Hoe voel je je… -Hou op.
Kom op, Raymond. -Hé. Kom op.
Raymond. Laat hem los.
Onze Vader die in de hemelen zijt, Uw naam worde geheiligd…
…Uw koninkrijk kome, Uw wil geschiede, gelijk in de hemel alzo ook op de aarde.
Geef ons heden ons dagelijks brood en vergeef ons onze schulden…
…gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren.
En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze. Amen.
Harris wilde dat ik jullie aanmoedigde om wat te zeggen.
Maar dat hoefde niet.
Ray?
Lucia?
Raymond?
Raymond.
Blijf. -Raymond. Ik ga wel achter hem aan.
Raymond. Kom op.
Wat doe je nou?
Raymond.
Raymond. Laten we erover praten. -O, mijn god.
Raymond.
Nee. Stop.
We moeten dit aangeven, West. Bij de politie.
Nee. Dat wordt een heel gedoe. Laten we wel zijn. Er is niks veranderd.
Ray.
Neem afscheid, Ray. Daar krijg je geen spijt van.
O, jezus man. Wat nu weer?
Rust zacht, Harris.
Laat alle angst, hoop, boosheid en wroeging achter.
Neem alleen stilte mee.
Hemel, wind. Zonsopgang na regenval.
Vergeet de rest.
Ga slapen, Harris.
Pak die eeuwige rust.
Het beste.
Ik moest jullie nu een brief van hem geven.
Sorry. Dat is de verkeerde.
Bedankt.
Oké, deze spullen slaan we op in de schuur voor het goede doel.
De andere spullen gaan weg.
Daarna maak ik een bed voor je op en ga je heerlijk slapen.
Hé, luitjes.
Ik wil graag een Corona. -Oké. En u, meneer?
Ik wil graag zwarte koffie en een stuk warme kersentaart.
IJs erbij? -En als dessert?
Drink je niet?
Nee, ik ben verslaafd. Maar genoeg over mij.
Ik was drie jaar verslaafd aan heroïne. Niet fraai.
Mijn broer zei dat hij nieuwe bronnen van genot moest vinden om clean te blijven.
Want de drugs gaven hem genot.
Ja. Dat is waar. Als die drug eenmaal begint te werken…
…er is niets beters.
Ken je het geluid van nagels op een krijtbord?
Heroïne voelt alsof daar 'n eind aan komt.
Alle pijn in je lichaam en al je negatieve gedachtes verdwijnen.
Al die gevoelens worden verdoofd. Dat is het genot.
Nu is genot wat ingetogener.
Je hebt eten. Seks. Niet verkeerd. Humor.
Alle normale dingen waar mensen genot aan ontlenen.
Muziek.
Als ik er niet verdrietig van word.
Niks maakt me gelukkiger dan naar jazz luisteren. Het is net een drug.
Verkies je luisteren boven spelen? Je was best goed.
Voor een witte jongen. -Je bent geen jongen.
Heb je verstand van jazz? -Nee. Maar ik hou ervan.
M'n vader zei altijd…
…dat jazz muziek was van zwarte wilden waar joden geld mee verdienden.
Zei Harris dat? -Ja, hij had veel leuke uitspraken.
'Werk hoor je niet leuk te vinden.
Als je echt talent had, straalde het wel van die sloeberkop af.'
Alleraardigst.
De dingen die hij zei, wegen zwaar op me.
Als ik dan speelde, kreeg ik tijdens de passages…
…ineens geen lucht meer. Ik moest m'n best doen er niet aan onderdoor te gaan.
Op 'n begraafplaats spelen…
…is niet hetzelfde als een echt optreden met andere muzikanten.
Dan steekt de angst de kop op. -Wat voor angst?
Om beroerd te spelen.
Bedankt.
Bedankt. Ja, kom maar.
Heb je 'n foto van je vrouw?
Wauw. Ze was beeldschoon.
Dus, als je klaar bent met eten, gaan we je een roes bezorgen.
Alles staat in de schuur. Waar is de afvalcontainer?
Eerst eten.
Ik wil het achter de rug hebben.
Wat een rare dag. -Niet zo brutaal.
Bedankt.
Kierewiet.
Hield je van hem?
Hij was een hitsige 67-jarige man.
Ik had een ongelukkig huwelijk en zat in de put.
Hij gaf me aandacht en maakte me aan het lachen.
Hij was een slechte vader voor jou, maar een goede vader voor Simon.
Hij was een slechte minnaar voor jullie moeders, maar een goede voor mij.
Hij was dol op vrouwen, maar hij begreep ze niet.
Hij was een racist die iedereen aardig vond.
Hij nuttigde 10.000 maaltijden…
…en sliep 10.000 nachten met al z'n dromen en nachtmerries.
Hij had wel tig banen, maar uiteindelijk was hij blut.
Hij wilde de wereld, het leven, alles doorgronden.
Maar nee. Wie kan dat wel?
Hij stelde niks voor.
Wat betekent dat?
Voorwaarts.
De foto is er niets bij.
Ik ga een stukje lopen.
Waarheen? -Weet ik niet. Gewoon een stukje lopen.
Wil je gezelschap? -Niet nodig.
Ken je de weg hier wel?
Het komt wel goed. -Wat is er?
Niks.
Het was gewoon een lange dag en ik ben op.
Je bent op?
Doe nou niet zo raar.
Wat is er nou? Zei ik iets verkeerds? Leg het uit, dan laat ik je met rust.
Het gaat niet om jou. -Wat is er?
Ik ben je projectje niet, verpleegster Kiera.
Ik ben ook zo'n oen.
Weet je wat? Mensen laten meteen zien wie ze zijn.
Mijn eerste indruk klopte. Je bent een eikel.
Daar heb je gelijk in.
Hé. Shit.
O, verdomme. Wacht even.
Shit.
Wacht heel even.
Kan ik alsjeblieft even met je praten?
Kiera, luister heel eventjes, oké? Doe het raam naar beneden…
Toe, heel eventjes maar, oké?
Alles in orde?
Zeker weten? -Niks aan de hand, bedankt.
Ken je deze kerel?
Hij is knap.
Val dood.
Raymond, het spijt me dat ik je zoveel pijn gedaan heb.
Ik had het zelf ook niet makkelijk, maar ik heb gehoord dat dat geen excuus is.
Het is zwaar werk om een vader te zijn, zelfs als je een slechte vader bent.
Probeer me te vergeven.
Nog één dingetje. Je broer Ray is niet mijn zoon.
Z'n moeder was al zwanger, maar dat wist ze niet toen wij het aanlegden.
We lieten het zo, omdat ik dacht dat ik van haar hield.
Dus eigenlijk is hij niet eens je broer.
Je mag zelf weten wat je met die kennis doet. Ik vertrouw je.
Je vader, Benjamin Reed Harris III.
Ray, je was een uitblinker. Ik wist nooit wat ik met je aan moest.
Met vriendelijke groet, Benjamin Reed Harris III.
Ik mag hier een paar dagen blijven. Dus neem jij de pick-up maar.
Zeker weten? Ik kan wel met de bus. -Ja. Ik haal 'm dit weekend wel bij je op.
Oké.
Hebben jij en Lucia…
Wat?
Hoezo wat?
O, mijn god. -Kappen nou, Ray.
Allemachtig.
Je hebt het gedaan met z'n liefje, bro.
Waarom moet je alles hardop zeggen? M'n stilzwijgen is toch genoeg?
Dit is veel grappiger.
Nu kan zijn zoon jouw zoon worden. -Jezus. Verdomme.
Luister…
Bedankt dat je me dwong mee te gaan.
Tijd voor 'n knuffel?
Geef deze maar 'n knuffel.
We hebben 'm nooit echt gekend, hè?
We praten dit weekend wel.
Vertaling: Jenneke Takens