Wilek i Fabryka Wszystkiego
ROZDZIAŁ 2
„W którym Wilek dostaje swoje łóżko”
Prawie jesteśmy.
Nie podglądaj. Już!
Oprowadzę cię.
To łóżko Blipa,
to łóżko Oniry,
a to moje.
To moje biurko,
to moje domowe gałązki,a to jest Norman.
- Przywitaj się, Norman.- Cześć.
Bystry, co nie?
- Szkoda czasu.- Pa, Norman!
Cześć.
To pewnie łóżko Zandry?
Zostaw moje rzeczy, człowieku.
Jeszcze raz…
O, kruszek! Blip i Onira idą.
Postaraj się zachowywać przy nichmniej człowiekowato.
I bardziej sprytkowato.
Nie! Mniej człowiekowato.
Super! Nie ruszaj się.
Cześć, spryciule.
Sprytki.
To jest Wilek.
Jest tu nowyi zdecydowanie nie jest człowiekiem.
Że co?
Ja też nie łapię jego żartów.Dajcie nam chwilę.
Poszło bardzo dobrze.
Wręcz przeciwnie, Pędku.
Wiesz, co się stanie,kiedy prawda wyjdzie na jaw?
Profesor Luksmajster go odeśle.
A co ważniejsze, będziemy mieli problemy.
Nie mogę teraz wrócić.
Podoba mi się tu z wami,Puszkiem i Normanem.
Cześć.
Nauczcie mnie, jak być sprytkiem,żebym mógł tu zostać.
Skup się, człowieku,bo nie będę powtarzać.
Fabryka znajduje się w środku Ziemi.
- Tu mieszkamy, pracujemy i…- Wyposażacie mój świat.
On nie jest waszą własnością.
Zaczęliśmy pracę na długo przed tym,jak wy zawłaszczyliście Ziemię.
Ale tak, tworzymy rzeczy dla świata.
Ekstra! Uwielbiam tworzyć rzeczy.
Cały czas coś tworzę.
- Na przykład co?- To.
Ale super!
Co to?
To czapka-jasnowidka.Pozwala wyczuć, co myślą inni.
Wyczuwam, że Zandra się naindyczyła.
To działa.
Wcale nie.
- Co to za hałas?- O nie, zapomniałam.
Próba gwiazdy!
Ponoć mamy tu nowego sprytka.
No tak, to ja.
Cudaczny z ciebie sprytek.
Czego chcesz, Tali?
Pora na próbę gwiazdy.
A co to?
To stara jak świat tradycja.
Każdy nowy sprytek przed nią staje.
Musi wymknąć się strażnikom,
pokonać jezioro, wspiąć się na wieżę,
zakraść się do leża, w którym śpi smok,
i wrócić tu z jego gwiazdą.
- Smoka?- Tak.
Sprytek, któremu się uda,może dumnie zawiesić gwiazdę na suficie.
Nie widzę tu żadnej.
Ja też nie.
Tylko najlepsi wracają z gwiazdą.
Wilku, nie poradzisz sobiebez mocy sprytków.
Poza tym miałeś się nie wychylać.
Miałem się też wpasować, prawda?
Jeśli wszystkie sprytki to robią,
to ja też powinienem.
- Zrobię to!- Do boju!
Ozdobię nasz sufit jedną z gwiazd.
Wymknąć się z budynku – zrobione.
Ominąć strażników i pokonać most.
Nie poradzi sobie.
- Poradzi.- Niby jak?
Jakie posiada moce?
Ma czapkę!
Czapkę.
To dlatego Zandrze się nie udało.Nie miała czapki.
Może podryfuje?
Nie każdy to potrafi!
Brawo, Wilek!
Jak ja tam wejdę?
Może zrobię plecak odrzutowy?
Kto wszedł do mojej komnaty?
Pokaż się.
To ja…
Wielki Wilk.
Wielki Wilk?
Dlaczego wszedłeś tu bez zaproszenia?
Chcę zabrać gwiazdę. Mogę?
To ty jesteś tym Wielkim Wilkiem?
Cześć.
Chcesz zdobyć jedną z moich łusek?
Jak cała reszta.
Ale ty nie jesteś jak reszta.
Nieprawda.
Udajesz kogoś, kim nie jesteś.
Ziemianin!
Ludzie już przygasili blask gwiazd.A ty jeszcze chcesz ukraść moją?
Wszyscy jesteście tacy sami.
Poczekaj!
O nie!
Czupurny z ciebie gość.
Proszę, potrzebuję tej gwiazdy.
Co dzięki niej zyskasz?
Nie będę musiał wracać do domu.
Dobrze, Wielki Wilku.
- Do zobaczenia.- Co?
Nie!
Udało mu się!
Pędku! Nic ci nie jest?
Widziałaś to, Zandra? On fruwał!
Chyba nabiłeś sobie guza.
To dowód, że jest sprytkiem,
bo jestem niemal pewny,że ludzie nie fruwają.
Jest najlepszy!
Dobra robota!
Udało ci się!
Nie skończyłem cię oprowadzać, Wilku.
To twoje łóżko.
Musisz je ozdobić.To ode mnie na dobry początek.
Zrobiłeś to… dla mnie?
Pewnie! Od czego są przyjaciele?
Nie wiem.
Nigdy wcześniej nie miałem przyjaciół.
Kochana mamo,
miałaś rację.Tym razem naprawdę jest inaczej.
W końcu odnalazłem swoje miejsce.
Czy to naprawdę on?
ROZDZIAŁ 3
„W którym Wilkowi wychodzi feler”
- Zrobił to!- Nie.
- Tak.- Nie.
Tak!
On wcale nie fruwał.Musiałeś mieć mech w oku.
Mech? Wilku, powiedz jej.
Przykro mi. Nie wiem, co się wydarzyło.Nie pamiętam dokładnie.
Dokąd prowadzą te wszystkie drzwi?
Do laboratoriów.Każde zajmuje się czymś innym.
To w nich robicie różne rzeczy.
Dorosłe sprytki robią.
My na razie tylko pomagamy.
Dziś idziemy na lekcjęprofesora Omyka Kicająca.
Super. I co będziemy robić?
- Rekiny?- Lepiej.
- Lawę?- Lepiej.
Rekiny pływające w lawie?
Lepiej!
Króliki!
Szlachetne stworzenia.Wytrzymałe, niezłomne.
Przepraszam.
Profesorze Zając…
Profesorze Kicając.
- Uczymy się…- Włóczymy? Dokąd?
Żadnego włóczenia się.To niebezpieczna sprawa.
Dobrze, wystarczy!
Żadnego włóczenia.
Trzymajcie się razem i chodźcie za mną.
Tylko nie za blisko.
Paćka! Uwielbiam paćkę.
To nie paćka, tylko astroglina.Rzeźbimy z niej żyjątka.
Dziś będziemy robić królaki, strona 5673.
Podążajcie uważnie za instrukcją.
W razie pytań będę…
w moim pudełku.
Potrzebuję więcej gliny.
Masz dokładnie tyle gliny,ile potrzebujesz.
- Zabrakło mi na skrzydła.- Króliki nie mają skrzydeł.
Mój ma. Spójrz.
Ma też rogi i dodatkowe łapki.
A to co?
Fajerwerki.
To wybuchający królik.
Nie możesz nic zmieniać.Podręcznik Sprytków to świętość.
Musisz robić dokładnie to,co tu jest napisane.
- Wyszedł ci feler.- Co?
Feler. Tak nazywamy rzeczy,które nam nie wyszły.
Jak można nazwaćtakiego słodziaka felerem?
Dam jej na imię Hopsia.
Skończyliście już?Sprawdziliście długość uszu?
Pora na misterne zadanie.
Aby ożywić wasze króliki,
musicie wykorzystać moce stwórcze Fabryki.
Tak jest. Skupcie się.
Ostrożnie.
Musicie głęboko uwierzyćw swojego królika.
Czego się spodziewałeś?Przecież nie jesteś sprytkiem.
Warto było spróbować.
Widzisz, Pędku,coś ci się wczoraj przywidziało.
Zandra…
- Tylko sprytki mogą…- Zandra!
Co jest?
Co? Ale jak? Ty to zrobiłeś?
Nie wiem.
Profesorze Kicając!
Tak? Na wąsiska! Co to jest?
Dobrze. Nie panikujcie!
Udawajcie martwych.
Hej, co się stało?
Wszystko dobrze.
- Zaraz zwieje.- Złapię ją!
Zaczekaj!
Puść go, Pędku!
Mam wszystko pod kontrolą!
Dlatego trzymamy się wytycznych.
Dobra Hopsia!
Pędku!
Musiałeś dać mu kolce?
Przepraszam.
O nie! Ten portal prowadzi na Ziemię.
O nie, pobiegł do Czkawkorium.
Sio, czkawki! Sio! Sio!
Zandra, pomóż mi z tą skrzynką.
To powinno ją uspokoić.
Mówiłem, że mam to pod kontrolą.
Co teraz?
Zabierzemy go do lochu.
Do lochu?
To brzmi okropnie,a Hopsia nie jest felerem.
Nie chciałem, żeby nim była.
Nikt tego nie chce.
Nikt nie robi ich specjalnie.Spójrz na ten bałagan.
Tak będzie lepiej.
To jest ten loch?
Czy to gryf?
A to rogaty królik i… skrzydlaty smok.
To wszystko felery.
Uważacie te stworzenia za błędy?
Są niesamowite!Dużo lepsze niż to, czym miały być.
Zamknijcie bramę!
Trzeba zawsze zamykać bramę!
No wiecie co? Musimy tego pilnować.
Wypuścicie je!
Dopiero co ludzieprzestali wierzyć w smoki.
Pracuje tu pan?
Oczywiście, szkrabie.
Jestem tu gajowym. Do usług.
Opiekuje się pan tymi stworzeniami?
Czasami ja nimi, a czasami one mną.
Prawda?
Co macie w skrzyni?
To wybuchający królik.Nie pasowała do reszty.
Ale tutaj jej się spodoba.
Żegnaj.
Rany julek! Takiego jeszcze nie widziałem.
Patrzcie.
Urwis potrzebował miejsca,żeby się wyszaleć.
Ona nie uciekała.Ona nie chciała nas skrzywdzić.
Jak się nazywa twój wybuchający kicuś?
- Powiedz.- Ma na imię…
Hopsia.
Felery bywają odjazdowe.
Szkoda, że nikt nie zobaczytych pięknych stworzonek.
Napisy: Daria Okoniewska