Το Λυκόπαιδοκαι το Εργοστάσιο των Πάντων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8
"Στο οποίο το Λυκόπαιδοβρίσκει μια ανάμνηση"
Καημένε Λυκάκο.
Λες να θυμώσει πολύ ο Λάξκραφτ;
Προσπαθώ να ακούσω.
Μα τον είχαν περικυκλώσει οι συγχύσεις.
Σωστά, Φλουφ;
Βασικά, πάλι καλά που ήταν εκεί ο Λυκάκοςκαι μας γλίτωσε.
Έκανε ό,τι θα έκανε κάθε ήρωας.
Οι συγχύσεις δεν ήξεραν από πού τους ήρθε!
Εκείνος έκανε "Μπουμ!" κι εκείνες, "Όχι!"
-Κι εγώ…-Σπράουτ! Επιτέλους, μπορείς να…
Έκανα κάτι κακό;
Όχι. Κοίτα, απλώς…
Δεν ξέρω γιατί τον συμπαθείς τόσο.
Έχει κάτι παράξενο.
Είπε ότι ήταν άνθρωπος,μα είδες τι έγινε στο εργαστήρι.
Δεν μοιάζει με άλλους ανθρώπους.
Δηλαδή, ξέρουμε πράγματι ποιος είναι;
Είναι ο φίλος μας.
Από πότε θέλουμε άλλους φίλους;
Ξέχνα το. Απλώς… Ας ακούσουμε.
Και τότε "μπουμ";
Μπουμ.
Μάλλον ορίζεις το "περνάω απαρατήρητος"διαφορετικά από μένα.
Λυπάμαι, κύριε.
Δεν ήθελα να γίνει θέμα.
Προσπαθώ να ταιριάζω με όλους εδώ.
Σας παρακαλώ, μη με διώξετε.
Να σε διώξουμε;Όχι φυσικά. Δεν γίνεται να φύγεις.
Δεν γίνεται να φύγω;
Δηλαδή, αν θες να μείνεις,πρέπει να μείνεις, φυσικά.
Φυσικά.
Έχεις ακόμα εκείνο το μαραφέτι;
Μαραφέτι;
Εννοείτε το Εξκάλιμπουμ! Ναι.
Δηλαδή, ό,τι απέμεινε.
Και το έφτιαξες εσύ;
Ναι, αλλά δεν είχε ξαναδουλέψει.
Όταν με πλησίαζαν οι συγχύσεις,
ήταν σαν να ξέχασα ότι δεν ήταν αληθινό.
Το ξέχασες;
Ναι. Ένιωσα ότι ήταν αληθινό.Μόνο για μια στιγμή.
Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω,αλλά δεν δουλεύει πια.
Μάλλον χάλασε.
Συναρπαστικό.
Θα το φτιάξετε;
Σταθείτε!
Δεν έχει δυνάμειςαυτό το χάρτινο πράγμα, αλλά εσύ.
Εγώ;
Εσύ το έφτιαξες, σωστά;
Ναι.
Σαν εκείνον τον ιπτάμενο σάκοπου σε έκανε να πετάξεις;
Είναι αεριωθούμενο σακίδιο…
Μισό λεπτό. Πώς ξέρετε γι' αυτό;
Εσύ δίνεις δυνάμειςσε αυτές τις δημιουργίες.
Είναι σχεδόν ξωτικένιο.
Ξωτικένιο;
Οπότε, αυτό σημαίνει…
Είμαι ξωτικό;
Είμαι ξωτικό!Ήξερα ότι δεν ταίριαζα με τους ανθρώπους.
Προοριζόμουν για εδώ.Ήμουν εξαρχής ξωτικό!
Δεν είσαι ξωτικό, αγόρι μου.
Είσαι άνθρωπος.
Μα…
Είστε σίγουρος;Είμαι σαν όλους τους άλλους;
Και βέβαια δεν είσαισαν όλους τους άλλους.
Δεν είσαι σαν κανέναν, λυκάκι.
Λυκάκι;
Λυκάκι.
Ξέρω ποιος είσαι και ποιος θα γίνεις.
Με ακούς;
Ναι. Συγγνώμη, τι;
Δεν θέλω να ανησυχείς.
Φόρα τη μάσκα και κράτα το κεφάλι χαμηλά.
Μισό λεπτό. Αν είμαι άνθρωπος,τι συνέβη στο Εργαστήρι Φύλακα;
Έχω πράγματι δυνάμεις;
Όλα στην ώρα τους.
Και τι συμβαίνει εδώ;
Δεν ακούγαμε! Όχι.
Εμείς απλώς στηριζόμασταν.
Ναι. Απλώς στηριζόμασταν.
Καμιά φορά χρειάζεσαι ένα στήριγμα.
Θέλω οι τρεις σας να περνάτε απαρατήρητοι.Πιο πολύ από πριν.
Δεν πρέπει να ανακαλύψουν ποιος είναι.
-Τι; Γιατί; Ποιος είμαι;-Τέλος οι ερωτήσεις.
Να μείνετε στον κοιτώνα σαςμέχρι να σας πω.
Μα, κύριε…
Ούτε μα, ούτε αλλά, ούτε τραλαλά.
Κυρίως όχι τραλαλά.
Οπότε, μπήκαμε τιμωρία; Τέλεια.
Έχεις ταλέντοστο να τα χαλάς όλα, Λυκόπαιδο.
Αν έτσι σε λένε πράγματι.
Ίσως να ήταν καλύτερα για όλους
αν ανέβαινες ξανά εκεί που ανήκεις.
Μα ανήκει εδώ.
Όχι, δεν είμαι ξωτικό.
Η Ζάντρα έχει δίκιο. Ούτε εδώ ανήκω.
Ακούστε. Τι λέτε να πάμε στον κοιτώνακαι να κάνουμε πάρτι με τσάι;
Λυκάκο, εσύ διάλεξε μπισκότα.
Λυπάμαι, Σπράουτ. Δεν έχω διάθεση.
Δεν έχεις διάθεση; Για μπισκότα;
Μακάρι να μου έλεγεο Λάξκραφτ τι συμβαίνει.
Τι εννοείς, να σου έλεγε τι συμβαίνει;
Δεν ξέρω.
Έχω την αίσθηση ότι δεν μου λέει τα πάντα.
Και εκείνο το κολιέ του…
Το κολιέ του;
Ναι. Φορούσε ένα μενταγιόν.
Το περίεργο είναι ότι το έχω ξαναδεί.
Είχα ένα φλας μπακ.
-Ναι;-Ναι.
Ήταν σαν μια πολύ θολή ανάμνηση.
Κι άκουσα μια φωνήνα λέει ότι ξέρει ποιος είμαι.
Και… Μακάρι να θυμόμουν κι άλλα.
Κρίμα που γυρνάμε στον κοιτώνα.
Μπορούσες να πας στον Λαβύρινθο Μνήμης.
-Στον ποιον;-Στον Λαβύρινθο Μνήμης.
Εκεί φυλάσσονται οι αναμνήσεις του κόσμου.
Ακούγεται τέλειο. Ας πάμε.
Τι; Όχι! Δεν εννοούσα πραγματικά να…
Κι αν βρούμε την ανάμνηση,
ίσως μπορέσουμε να μάθουμετι κρύβει ο Λάξκραφτ.
Καλά. Περίμενε…
Θα βρούμε απαντήσεις!
Περίμενε ένα λεπτάκι.
Απαγορεύεται να πας στον Λαβύρινθο Μνήμηςχωρίς ξωτικό-φύλακα.
Η Ζάντρα είναι ξωτικό-φύλακαςμαθητευόμενη.
Όχι!
Ο Λάξκραφτ είπε ρητά να μείνουμεστον κοιτώνα και να πιούμε τσάι.
Μα θα είναι σπουδαία περιπέτεια.
Πήγαινε, αν θες.
Ο Σπράουτ κι εγώ θα κάνουμε πάρτι με τσάι.Έτσι, Σπράουτ;
Σας παρακαλώ!
Πρέπει να μάθω τι συμβαίνει.
Εντάξει, Λυκάκο. Θα έρθω.
Τι; Όχι!
Δεν πειράζει.Αν δεν θες να έρθεις, θα είμαστε εντάξει.
Καλά, θα έρθω.
-Αλήθεια;-Ευχαριστώ, Ζάντρα.
Δεν το κάνω για σένα.Το κάνω για τον Σπράουτ.
Αφού θα κάνουμε κάτι τόσο χαζό,ας γίνει με τον τρόπο μου.
Σύμφωνοι.
Να τι θα κάνουμε.
Τι κάνεις στον διάδρομοενώ έχουν σβήσει τα φώτα;
Έλα. Μίλα.
Τι αναίδεια! Πώς σε λένε;
Και πώς γράφεται;
Πώς τολμάς; Γύρνα πίσω! Εγώ είμαι ο νόμος!
Αυτό το μέρος είναι τεράστιο!
Από πού θα ξεκινήσουμε να ψάχνουμε;
Θα χρειαστείς οδηγούλη.
Θα σε οδηγήσει στον λαβύρινθο.
Πόσο εξυπηρετικός είσαι, οδηγούλη;
Τι κάνει;
Συντονίζεται μαζί σου.
Ηρέμησε και συγκεντρώσου στην ανάμνηση,για να τελειώνουμε.
Ελάτε! Μη χάσουμε τον οδηγούλη.
Δεν θέλετε να χαθείτε εδώ μέσα.
Περιμένετε!
Και να φανταστείτε ότι τώρα θα μπορούσαμενα τρώμε μπισκότα. Και να πίνουμε τσάι.
Ασφαλείς και άνετοι.
Τι σημαίνει αυτή η πινακίδα;
Τίποτα. Απλώς πρόσεχε τους αναμνησοφάγους.
Τους ποιους;
Τους αναμνησοφάγους.Είναι ένα είδος σύγχυσης.
Μπαίνουν στον λαβύρινθοκαι τρέφονται με αναμνήσεις.
Γενναία ξωτικά-φύλακεςπεριπολούν στο εργαστήρι,
προστατεύοντας τις αναμνήσεις του κόσμου.
Αλλά ο λαβύρινθος είναι τόσο μεγάλος,που παλεύουν διαρκώς.
Γι' αυτό οι αναμνήσεις ξεθωριάζουν.
Ζάντρα;Οι φάγοι τρώνε μόνο αναμνήσεις, σωστά;
Δεν θα έτρωγαν νόστιμα ξωτικούλια.
Μην ανησυχείς. Αν κάτι συμβεί…
Έχεις δίκιο! Έχουμε το Λυκόπαιδο.
Συγχύσεις, προσέξτε καλά.
Δεν ξέρω γι' αυτό.
Εγώ ξέρω.
Θα τους έδινες να καταλάβουν,όπως έκανες στο Εργαστήρι Φύλακα.
Θα έκανες "Πάου, μπουμ, μπαμ!"
-Έτσι θα έκανα;-Ναι, έτσι.
Και οι συγχύσεις θα έκαναν "Άου!"Κι εγώ θα έκανα "Γιούπι!"
Έτσι το λες.
Έλα, αργοκίνητη. Από δω πάει ο οδηγούλης.
Καλύτερα να προχωρήσετε.
Κι εσύ;
-Δεν με χρειάζεστε πια.-Μα δεν έχεις οδηγούλη.
Κι αν χαθείς;
Δεν χρειάζομαι προστασία από το Λυκόπαιδο.
Θα είμαι μια χαρά.
Ζάντρα, πρέπει να μείνουμε μαζί.
Καλά να περάσεις με τον κολλητό σου.
Ζάντρα, περίμενε.
Ζάντρα!
Η Ζάντρα δεν με πολυσυμπαθεί.
Μην ανησυχείς.Θέλει λίγο χρόνο για να γίνει πιο φιλική.
Θα είναι εντάξει;
-Μόνη της;-Ναι.
Δεν ξέρω πιο ζόρικο,γενναίο και δυνατό ξωτικό.
-Όπως ήταν οι γονείς της.-Οι γονείς της;
Ναι.Κι εκείνοι ήταν γενναία ξωτικά-φύλακες.
Αλλά πέθαναν όταν ήταν πολύ μικρή.
Πολύ λυπηρό.
Μετά ήρθε να μείνει με την οικογένειά μου.
Θα τη βοήθησε πολύπου είχε έναν καλό φίλο σαν εσένα.
Όταν ήμουν μικρός,δεν είχα πολλούς γύρω μου.
Ήμουν μόνο με τη μαμά.
Ναι, κάπως έτσι είναι κι η Ζάντρα.
Δυσκολεύεται να κάνει φίλους.Αλλά έχει εμένα.
Και τώρα έχει κι εσένα.
Κοίτα. Ο οδηγούλης.
Σταμάτησε.
"Οι αναμνήσεις του Ουίλιαμ Γουλφ.Έτος πρώτο".
Είναι όλες δικές μου αναμνήσεις;
Είναι σαν παραμύθι με το Λυκόπαιδο!
Θυμάμαι τον Τέντι. Ήταν ο κολλητός μου.
Κι εγώ θα γινόμουν φίλος με τον Τέντι.
Όπως είπα, δεν είχα ποτέ φίλους.
Αλλά τώρα έχεις.
Όχι.
Ορίστε! Να το!
Το μενταγιόν.
Λάξκραφτ, θα σταματήσεις τις σαχλαμάρες;
Τι θα κάνουμε;
Δεν βλέπω το πρόβλημα. Εκείνη έφυγε.
Για τώρα. Μα θα γυρίσει.
Κι όταν γυρίσει, θα ψάξει το αγόρι.
Έλα, Λάξκραφτ.Γιατί να θέλει ένα ανθρωπάκι;
Αν το αγόρι είναι αυτό που νομίζω…
Θα ήταν τρέλανα τον φέρουμε στο Εργοστάσιο.
Αν έχω δίκιο κι εκείνη τον βρει;
Αυτό δεν πρέπει να συμβεί!
Να τον πάρουμε για να τον προστατεύσουμε,να τον προετοιμάσουμε.
Λυπάμαι. Είναι επικίνδυνο.
Πρέπει να μείνει στην επιφάνεια.Εκεί ανήκει.
Δεν συνειδητοποιούν ποιος είσαι, όπως εγώ.
Ξέρω ποιος είσαι και ποιος θα γίνεις.
Μείνε ασφαλές, λυκάκι.
Ο καθηγητής Λάξκραφτ σε ήξερεπροτού κατέβεις εδώ;
Μάλλον.
Το ήξερα ότι κάτι έκρυβε.
Σε ποιους μιλούσε;
Δεν ξέρω.
Και ποιος νομίζει ότι είσαι;
Δεν ξέρω.
Για ποια ανησυχούσε μην έρθει να σε βρει;
Δεν ξέρω! Αλλά πρέπει να το ανακαλύψω.
Αμάν.
Σπράουτ;
Ζάντρα!
Βοήθεια!
Ζάντρα!
Σπράουτ; Έρχομαι!
Βοήθεια!
Είναι ακόμα πίσω μας;
Όχι. Νομίζω ότι του ξεφύγαμε.
Δεν του ξεφύγαμε!
Άσε με!
-Ζάντρα!-Σπράουτ!
Άσε με ήσυχο!
Έπιασε το Λυκόπαιδο!
Εσύ!
Ευχαριστώ.
Μείνετε σε σχηματισμό. Πάμε μαζί.
Να πάρει.
Αν πάθω κάτι,πείτε στα κλαράκια μου ότι τα αγαπάω.
Και στον Νόρμαν. Καημένε Νόρμαν.
-Τι κάνει;-Τι;
Κάν' το να σταματήσει!
Τι;
Σταμάτησε.
Τι είναι αυτό;
Τι;
Όχι.
Τι; Τι συμβαίνει;
Νομίζω ότι καλεί ενισχύσεις.
Αναμνησοφάγοι.
Τρέξτε!
Όχι!
Μην ανησυχείς.
Και τώρα;
Θα μείνουμε και θα παλέψουμε.
Μείνετε πίσω εσείς. Θα το χειριστώ εγώ.
Τι κάνεις;
Δεν θα σε αφήσω μόνη σου. Σε στηρίζω.
Γιατί;
Γιατί οι φίλοι μένουν ενωμένοι.
Είναι τόσο γλυκό!
Αλλά είναι χιλιάδες!
Χρειαζόμαστε καινούριο σχέδιο!
Εντάξει. Καινούριο σχέδιο.
Ζάντρα!
Τα καταφέραμε!
Μην το ξανακάνεις αυτό.
Τώρα, έχω μόνο μία ερώτηση.
Πώς θα κατέβουμε
τώρα που αυτές σκαρφαλώνουν;
Έχω ένα σχέδιο.
Ναι!
Μπράβο, άνθρωπε.
Τρέξτε!
Φύλακες μνήμης!
Τι κάνετε εσείς εδώ;
Θα αντιμετωπίσουμε εμείςτους αναμνησοφάγους.
Πάρε αυτό.Πηγαίνετε σε ασφαλές μέρος.
Υπήρξε κι άλλη παραβίαση.
Στον Λαβύρινθο Μνήμης. Ήταν εκατοντάδες!
Δεν βλέπετεότι οι συγχύσεις είναι σε έξαρση;
Δεν γίνεται να το αγνοούμε.Η προφητεία λέει…
Προφητεία; Πάλι οι ίδιες σαχλαμάρες;
Δεν έχουμε χρόνο για τις ανοησίες σου.
Σαχλαμάρες λες εσύ!
Δεν είναι ανοησία.
Αφήστε με να φέρω εδώ το αγόρι.
Μπορούμε να τον εκπαιδεύσουμε.
Να τον προετοιμάσουμε για όσα θα συμβούνκαι για τον ρόλο που πρόκειται να παίξει.
Τον χρειαζόμαστε. Είναι ο μόνος τρόπος.
Ξέρεις έστω πού είναι το αγόρι;
Όχι.
Αλλά πρέπει να δράσουμε.Ήρθε η ώρα. Εκείνη είναι πίσω από όλα.
Λυπάμαι, Λάξκραφτ,
αλλά δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροιπως έχει σχέση με την επίθεση συγχύσεων.
Οι συγχύσεις επιτίθενται συνεχώς.Είναι κάτι φυσικό.
Τότε, θα σας το αποδείξω αλλιώς.
Με συγχωρείτε. Με περιμένει ένα ταξίδι.
Λάξκραφτ, μη βιάζεσαι.
Άσε τον γεροξεκούτη να φύγει.
Οπότε, ο Λάξκραφτ ήθελε να σε φέρει εδώ,
μα οι άλλοι το θεώρησαν επικίνδυνο;
Ναι, και ότι δεν ανήκα εδώ.
Χαίρομαι που είσαι εδώ, άνθρωπε.Δεν πειράζει λίγος κίνδυνος.
Συμφωνώ!
Όχι ως προς τον κίνδυνο.
Θέλω απλώς να σας ευχαριστήσωπου με βοηθήσατε.
Δηλαδή, εγώ…
Εντάξει, μη σε πάρουν τα κλάματα.
Αλλά σας ζητώ συγγνώμη που ήμουν λιγάκι…
Μουρτζούφλα;
Ναι. Κάτι τέτοιο.
Βασίλισσά μου.
Το αγόρι. Είναι εδώ.
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια