(ตอนที่ 15)
(ในการที่เราหัวเราะทั้งน้ำตา)
- มาแล้วๆ- หายไปไหนมาเนี่ย
เปล่า
รีบไปเถอะ เดี๋ยวสาย
สวัสดีนักเรียน
ครูชื่อครูยัคยัค…
นี่คือห้องแล็บหัวเราะ
เสียงหัวเราะเป็นเรื่องจริงจัง
ยิ่งโลกนี้มีเสียงหัวเราะมากเท่าไหร่
มนุษย์ก็ชั่วร้ายน้อยลงเท่านั้น
สงสัยอะไรไหม
ไม่มีใครสงสัยนะ
นี่คือเจ้าหน้าหิน
เรามีหน้าที่กะเทาะเสียงหัวเราะของมันออกมา
คอยดูนะ
นี่คือสะเก็ดหัวเราะ
หรือตัวคิกคักนั่นเอง
คอยดูคุณสมบัติของมันนะ
สไปรต์ขำขันแต่ละคนมีเทคนิคในการกะเทาะเสียงหัวเราะต่างกัน
บางคนก็เล่าเรื่องตลก
บางคนก็ทำอะไรตลกๆ
ต้องอาศัยความทุ่มเทเป็นแรมปี
เพื่อฝึกปรือทักษะในการเป็นสไปรต์ขำขัน
อาทิตย์หน้าก็จะมีงานสไปรต์น้อยโชว์แล้ว
พวกเธอต้องหาทางกะเทาะเสียงหัวเราะของเจ้าหน้าหินให้ได้
และขอให้จริงจังกันด้วย
- ดีเนอะ- ไม่รู้จะทำอะไรดี
- อยากให้ถึงเร็วๆ จัง- น่าตื่นเต้น
ฉันคิดออกแล้ว
ฉันจะเขียนบทละครไร้สาระ
ไร้สาระที่สุดเท่าที่ทุกคนเคยไร้สาระมาเลย
เราต้องซ้อมกะเทาะเสียงหัวเราะของเจ้าหน้าหิน
เกี่ยวก้านสัญญานะ
- เกี่ยวก้านสัญญา- เกี่ยวก้านสัญญา
โอ๊ย ไม่ไหว ไม่ได้เรื่องเลย
ไม่มีใครหัวเราะหรอก
คิดสิสเปร๊าท์ คิด
โอ้โฮ ไอเดียเลิศเลอ
ทุกคนต้องชอบแน่
อรุณสวัสดิ์
กี่โมงแล้วเนี่ย
เหมือนยังเป็นเมื่อวานนี้อยู่เลย
ฉันรู้ว่ายังเช้าอยู่ แต่ถ้าอยากให้ออกมาดี
เราต้องเริ่มฝึกกันเลย
โอ้โฮ น่าสนุกแฮะ
วูฟฟี่
ฉันต้องสอดแขนแบบนี้
โอเค
พี่ซานดร้า
ขอโทษ
- โทษทีๆ- แอ็กชั่น!
"ขอต้อนรับสู่ห้องแล็บหรูหรา
ที่ที่หรูหราที่สุดในดินแดนนี้"
"แน่ใจเหรอคะว่าคุณหรูหราพอ"
ค่อนข้างแน่ครับ
"เยี่ยมมากงั้นขอเชิญร่วมรับประทานอาหารกับเรา"
คุณคะ คุณหรูหราแน่เหรอ
หรูหรามาก มากพอที่จะชมเชยฝีมือของเชฟ
เออ ตลกดีแฮะ
ขอบใจนะ แต่เรายังต้องฝึกกันอีกเยอะ
ถ้าอยากกะเทาะเสียงหัวเราะของเจ้าหน้าหิน
นี่เป็นตารางการซ้อม
เรามีเวลาอีกหนึ่งอาทิตย์เพราะฉะนั้นต้องซ้อมทุกวัน
เดี๋ยวนะ กี่โมงแล้วเนี่ย ฉันไปก่อนนะ
เขาไปไหนน่ะ ไม่มีเพื่อนที่ไหนแล้วนี่นา
ไม่รู้ รู้แต่เขาต้องมาซ้อมครั้งต่อไปแน่
เขาเกี่ยวก้านสัญญาแล้ว
ดีมาก เป็นหนึ่งเดียวกับพลังเสกหลอมรวมกับความสร้างสรรค์ของเธอ
อุ๊ย ขอโทษครับ
ไม่ต้องขอโทษ ความผิดพลาดคือบทเรียน
กลมกลืนไปกับมัน
แล้วก็จบแบบอลังการ
เธอหัวไวมาก
สนุกจัง
พรุ่งนี้เวลาเดิมนะครับ
อ้าว จะไปแล้วเหรอ นี่เพิ่งเริ่มเองนะ
อ๋อ ผมนัดซ้อมละครของห้องแล็บหัวเราะไว้กับสเปร๊าท์น่ะครับ
มันฟังดูไม่สำคัญ
เท่าการเตรียมตัวกอบกู้โลกจากมหันตภัยมืดเลยว่าไหม
กรุณารับประทานจานที่สองอย่างหรูหรานะคะ
โชคดีนะที่ผมหรูหรามาก
รับรองว่าไม่หกแน่นอน
เขาอยู่ไหนเนี่ย
เธอต้องมุ่งมั่น กล้าหาญ และเสียสละ
พร้อมฝึกต่อกันรึยัง
พร้อมครับ แต่การทำแบบนี้จะช่วยให้ผมสู้กับตัวทำลายได้ยังไง
เคล็ดลับคือความสมดุล
ถ้าเธอไม่มีความสมดุลแล้วจะรักษาความสมดุลให้ใครได้
ฉันมาแล้วสเปร๊าท์
ช่างเป็นเกียรติเหลือเกินวูล์ฟบอย
โอเค
ถ้าน้ำปั่นหกใส่เสื้อหรูตัวใหม่ ผมต้องแย่แน่ๆ เลย
วูล์ฟบอย
นายไม่ได้อ่านสคริปต์เหรอ
เอาใหม่ตั้งแต่ต้นเลยเถอะ
นายทำไม ต้องไปแล้วสินะ
โอเค
แต่วูฟฟี่ พรุ่งนี้นายจะจำบทได้แล้วใช่ไหม
ใช่ จำได้อยู่แล้ว เกี่ยวก้านสัญญา
เอาละถุงเท้าจรวด ทำงานเลย
ไปได้!
ได้ผลครับ
เอาละ ดีมาก
วันนี้พอแค่นี้ก่อน
- พรุ่งนี้เจอกันเวลาเดิม- พรุ่งนี้ผมต้องเล่นละครของสเปร๊าท์ครับ
ชะตากรรมของโลกอยู่ในกำมือเธอนะ
ผมทราบครับ
แต่ผมสัญญากับเพื่อนๆ ว่าจะเข้าห้องแล็บหัวเราะ
ถ้าถึงเวลานั้นเธอยังไม่พร้อมก็อาจจะไม่เหลือห้องแล็บเลย
เธอเป็นที่พึ่งของทุกคนนะ
ไปอยู่ไหนมา
นายแทบไม่มาซ้อมเลยนะ
ฉันรู้ ขอโทษจริงๆ นะ
นายก็รู้ว่ามันสำคัญต่อสเปร๊าท์แค่ไหน
หวังว่าพรุ่งนี้นายคงพร้อมแสดงนะ
- "ขอต้อนรับสู่ห้องแล็บหรูหรา น้ำปั่นหรูหรานี้…"- พร้อมไหมวูฟฟี่
อือฮึ
วูล์ฟบอย มีคนฝากโน้ตมาให้
รีบมาเดี๋ยวนี้ มีเรื่องสำคัญ
อาจารย์ลักซ์คราฟท์
ฉันไปก่อนนะ
มีเรื่องอะไรรึเปล่าครับ
มีเรื่องใหญ่
ครูวางแซนด์วิชไว้ไหนไม่รู้
เมื่อกี้ยังถืออยู่เลย
มันหน้าตาเหมือนแซนด์วิช ทรงเหมือนแซนด์วิช
ต้องอยู่ในห้องนี้แหละ
ต่อไป บลิ๊พ
แย่แล้ว เราต่อจากบลิ๊พ
ใจเย็น เขาต้องมาแน่ๆ สเปร๊าท์
ลองไม่มาสิ
ฉันมาแล้วสเปร๊าท์!
อยู่ในเครานี่เอง
ต่อไป สเปร๊าท์, วูล์ฟบอย และซานดร้า
ขอต้อนรับสู่ห้องแล็บหรูหราที่ที่หรูหราที่สุดในดินแดนนี้
แน่ใจเหรอคะว่าคุณหรูหราพอ
ค่อนข้างแน่ครับ
เยี่ยมค่ะ
งั้นขอเชิญร่วมรับประทานอาหารกับเรา
โอเค
ขอบคุณสำหรับละคร
อ่ะไหน ใครต่อ
ฉันมาแล้วๆ
ส่งแขนมา สเปร๊าท์
สเปร๊าท์ ฉันขอโทษนะ
นายเกี่ยวก้านสัญญาแล้วนะ
มันไม่มีความหมายกับนายเลยเหรอ
นี่ ฉันรู้ว่านายตื่นเต้นกับงานนี้
แต่ฉัน…
ฉันตื่นเต้นที่จะได้เล่นกับนาย
แค่นั้นเลย
ฟังนะ ฉันกำลังทำเรื่องสำคัญอยู่
สำคัญกว่าพวกเราเหรอ
ฉันขอโทษ
ดูก็รู้ว่าพวกเธอสามคนไม่ได้เตรียมตัวมา
เลยทำให้ทุกคนเดือดร้อนไปหมด
ต้องโดนกักตัว
(ตอนที่ 16)
(ในการที่เราไม่รู้ว่าจะไว้ใจใครดี)
กว่าสไปรต์ขำขันจะสะสมสะเก็ดหัวเราะที่พวกเธอปล่อยหลุดได้คงอีกหลายอาทิตย์
เข้าไปกักและปรับปรุงตัวในห้องสำนึกผิดซะ
สเน็ฟตอน คอยดูพวกนี้ไว้นะ
ฉันคิดไม่ผิดเลยที่จดชื่อพวกเธอเอาไว้
ทีนี้ก็รีบไปทำความสะอาดต้นไม้ได้แล้ว
สเปร๊าท์ดูสิ รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร
แซนด์วิชอะไรก็ไม่รู้
พวกเธอสามคนต้องปรับปรุงตัว
นี่ ฉันรู้ว่าฉันทำให้พวกเราต้องโดนกักตัว
- ฉันทำให้สะเก็ดหัวเราะหลุด- เราไม่ได้โกรธนายเรื่องนั้น
- อ้าวเหรอ- ใช่
เราโกรธเพราะนายไม่เคยมาตามนัดเลย
นายทำให้เราขายหน้าคนอื่น
และที่สำคัญกว่านั้นคือนายทำให้สเปร๊าท์ผิดหวัง
ขอโทษที่ฉันไม่ได้ไปร่วมแสดงแต่ฉันมีเหตุผลที่ดีนะ
เหรอ เหตุผลอะไร
คือฉันบอกพวกนายไม่ได้น่ะ
จะเหตุผลบ้าบออะไรก็ตาม
เห็นๆ อยู่ว่ามันสำคัญกว่าพวกเรา
ฉันอาจจะมองนายไม่ผิดก็ได้
สเปร๊าท์
พูดอะไรหน่อยสิ
นายสัญญาว่าจะมานะวูฟฟี่
ทั้งที่เกี่ยวก้านสัญญาแล้ว แต่นายไม่มา
แล้วยังไม่บอกเหตุผลเราด้วย
ก็ใช่ นายเป็นเพื่อนรักฉันฉันควรจะบอกนายว่าฉันไปไหนมา
คำพยากรณ์มีจริง และฉันมีพลังจริงๆ
ฉันมัวแต่ฝึกกอบกู้โลกจากแรงแห่งหายนะ
ในถ้ำเก็บพลังเสกที่อยู่ใต้ห้องทำงานของครูลักซ์คราฟท์
ฉันก็อยากบอกพวกนายนะ
แต่ครูลักซ์คราฟท์ห้ามบอกใคร
ถ้าขืนบอก พวกนายจะเดือดร้อนและฉันอยากปกป้องพวกนาย
นายคิดว่าเราจะเชื่อเหรอ
ว่านายมัวแต่ฝึกกู้โลกใน "ถ้ำเก็บพลังเสก"
ที่ฉันไม่เคยได้ยินและไม่มีอยู่จริงแน่นอน
มันมีจริงๆ นะ
อยู่ใต้ประตูลับในห้องทำงานครูลักซ์คราฟท์
พวกนายต้องเชื่อฉันนะ
ฉันพูดความจริง สัญญา… เกี่ยวก้านสัญญาเลย
แต่นายไม่ทำตามที่เกี่ยวก้านสัญญานะ
สเปร๊าท์
ไอ้หนูต้นไม้ อย่าไปเชื่อเขานะ
คำสัญญามีไว้เพื่อทำลายเพื่อนมักจะทำให้เราผิดหวัง
ฉันพูดจริงๆ
คุณเป็นใครครับ
คนที่รู้ว่าไม่มีใครไว้ใจได้ไง
โดยเฉพาะเพื่อนนี่แหละ
- คุณอยู่ในท่อนี่เหรอ- ฉันอยู่ทุกที่
ท่อนี้ทะลุมาจากทุกห้องในโรงงาน
ฉันจะไปไหนเมื่อไหร่ก็ได้
พวกนายได้ยินไหม
ท่อนี้ทะลุไปได้ทั่วโรงงานเลย
ฉันว่าเราเดินไปถึงห้องทำงานครูลักซ์คราฟท์ยังได้
พวกนายจะได้เห็นประตูลับและห้องเก็บพลังเสก
และพิสูจน์ได้ว่าฉันพูดความจริง
จะดีเหรอ
ถ้าเราเป็นอะไรขึ้นมาล่ะ แล้วสเน็ฟตอนล่ะ
ผิดกฎ…
เขาไม่ทันรู้ตัวหรอกว่าเราหายไป
อีกอย่าง ฉันยอมโดนกักตัวอาทิตย์นึงเลย
ถ้ามันช่วยรักษามิตรภาพของเราไว้ได้
ก็ได้
งั้นไปดูถ้ำเก็บพลังเสกกัน
ฉันทำความสะอาดจนเบื่อแล้วเหมือนกัน
แล้วเรารู้ทางไปห้องทำงานครูลักซ์คราฟท์เหรอ
เชื่อมือฉันเถอะ
ได้แล้ว
กังหันบอกทาง
วูฟฟี่! นายมีพลัง… ใช้ได้แล้วเหรอ
ฉันก็พยายามบอกอยู่นี่ไง
ครูลักซ์คราฟท์สอนฉันใช้พลังเสก
โอเค กังหันบอกทาง
ห้องทำงานของครูลักซ์คราฟท์อยู่หนใด
ทางนี้
วูฟฟี่ ใกล้ถึงยัง
ฉันไม่ชอบที่นี่เลย
ไม่ต้องห่วงนะสเปร๊าท์
ไม่น่าไกลมากแล้วละ
ฉันว่าเข้าไปในนี้แหละ
ถ้าเป็นฉัน ฉันจะไม่เข้าไปนะ
คุณตามพวกเรามาเหรอ
ท่อพวกนี้เป็นบ้านฉัน พวกเธอตามฉันมาต่างหาก
มาเร็ว ไปกันเถอะ
จะดีเหรอวูฟฟี่ ข้างล่างมันมืดนะ
ทางนั้นดูน่าเข้ากว่าเยอะเลย
แต่กังหันชี้ไปทางนี้นะ
ไปเถอะ
อย่าไว้ใจเขานะ
มองอะไรไม่เห็นเลย
ไว้ใจฉันเถอะ
นายมั่นใจได้ไงว่ากังหันบ้านี่ใช้งานได้
ครูลักซ์คราฟท์สอนว่าเราต้องเชื่อในสิ่งประดิษฐ์ของเรา
ถ้าเราเชื่อซะอย่าง เราจะประดิษฐ์อะไรก็ได้
เพราะฉะนั้นแค่ฉันเชื่อในกังหันบอกทาง
วูฟฟี่!
หยุดๆ
ฉันเตือนแล้วนะว่าอย่าไปเชื่อเขา
นี่ไม่ใช่ห้องทำงานครูลักซ์คราฟท์ซะหน่อย
ต้องเป็นทางลัดแน่ๆ เลย
จริงด้วย ดูสิ มันชี้ไปทางนี้แล้ว
พอเลย ไม่ต้องๆ
ฉันจะไม่ตามนายหรือไอ้เครื่องนั่นอีกแล้ว
- แต่…- ยอมรับเหอะ
นายทำผิดเรื่องห้องแล็บหัวเราะ
แล้วก็กุเรื่องเพื่อแก้ตัวให้ตัวเองดูดีขึ้น
หนำซ้ำยังมาพาเราหลงในดงท่อนี่อีก
ไปเหอะสเปร๊าท์
พวกแกกลัวอะไร นี่เดินไปไหนกันเนี่ย
กังหันบอกทาง อันตรายอยู่หนใด
นี่… ฉันว่ามันไม่ชอบมาพากลนะ
พวกเรารีบออกไปจากท่อนี่กันเถอะ
พอเลยนะเราจะไม่เดินตามนายหรือไอ้กังหันนั่นแล้ว
แต่กำลังจะเกิดเรื่องจริงๆ นะ
เดี๋ยวก่อนซานดร้า หนีเร็ว
ขอบใจนะ
นี่ จะขอบใจเขาทำไม
ถ้าไม่ใช่เพราะเขา
เธอคงไม่ต้องมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่แรก
ทำไมคุณต้องยุแยงตะแคงรั่วด้วย
ฉันก็แค่ไม่อยากให้พวกเธอเจอเหมือนฉันเท่านั้นเอง
คุณเจออะไรมาครับ
เมื่อก่อนฉันก็เคยมีเพื่อน
เพื่อนที่ฉันไว้ใจ
แต่มีอยู่ปีนึง ฉันคิดจะจัดปาร์ตี้วันเกิด
ผมชอบปาร์ตี้…
ฉันชวนพวกที่ฉันเรียกว่าเพื่อนมาร่วมงาน
ทุกคนบอกว่าไม่ว่าง
แย่จัง
แย่มาก
พอถึงบ้านคืนนั้น พวกเขานอนรอฉันอยู่ที่บ้าน
พอฉันเดินเข้าไปพวกนั้นก็ตะโกนว่า"เซอร์ไพรส์จ้า"
แล้วก็หัวเราะเยาะฉัน
พวกโกหกเสแสร้ง
- แต่…- ตั้งแต่วันนั้น
ฉันก็ปฏิญาณว่าจะไม่ไว้ใจใครอีก
แล้วก็ลงมาอยู่ที่นี่คนเดียว
ถ้าเราไม่ไว้ใจใครเลย
ก็ไม่มีใครทำให้เราเสียใจได้
ฉันไม่อยากอยู่ในท่อเหมือนผู้หญิงคนนั้นเลย
ฉันก็ไม่อยาก
แล้วไอ้เครื่องนี่บอกให้ไปไหนต่อ
ห้องทำงานครูลักซ์คราฟท์ต้องอยู่ทางนี้แน่
ประตูลับอยู่บนพื้น
- ผมเชื่อคุณนะลักซ์คราฟท์- หลบเร็ว
ใจเย็นๆ เดี๋ยวคนอื่นก็คิดได้
ทำไมพวกนั้นไม่ยอมฟังนะ
- ให้เวลาพวกเขาหน่อย- เราไม่มีเวลาแล้ว
แต่ลักซ์คราฟท์…
ถ้าเขามีพลังอย่างที่คุณคิดมันก็อาจจะอันตรายนะ
- ผมเชื่อว่าผมควบคุมเขาได้- คุณมั่นใจได้ยังไง
มนุษย์น่ะไว้ใจไม่ได้หรอก
ถ้าอีกหน่อยเขาตัดสินใจผิด…
ถ้าเขาไม่รู้ ก็ตัดสินใจผิดไม่ได้หรอก
แต่ถ้าเขาเกิดรู้ศักยภาพของตัวเอง…
ไม่รู้หรอก ผมจะคอยดูเอง
ฟองจากห้องสำนึกผิด
เราต้องรีบกลับห้องสำนึกผิดก่อนที่ครูลักซ์คราฟท์จะไปถึง
จะทำได้ไงล่ะ
ฉันคิดออกแล้ว
หวัดดีครับครูลักซ์คราฟท์!
ซี้กันเลย
พอดีเลย
เออนี่ พวกนายคิดว่าครูลักซ์คราฟท์พูดถึงอะไร
เขาจะห้ามไม่ให้ฉันรู้อะไร
แยกย้ายเร็ว
สเน็ฟตอน
- พวกเขาอยู่ที่นี่ทั้งวันรึเปล่า- ไม่… อยู่… อยู่สิครับ
ผมไม่ให้คลาดสายตาเลย
ดีๆ
ฉันแค่อยากรู้ว่าทุกอย่างเรียบร้อยรึเปล่า
คำบรรยายโดย Navaluck K.