Hej!
Łaskoczecie mnie.
Okej!
Dzięki, że mu na to pozwoliłaś.
Cieszy nas, gdy mają kontakt z ludźmi.
- One cieszą się bardziej. - Wszyscy się cieszymy.
No dobrze.
- Chodźmy już, Charles. - Okej.
Polubiły cię.
To była świetna zabawa.
Spoko, przyjdę za tydzień.
Może już wtedy znajdą domy.
Szczeniaki szybko znajdują dom, no bo wiecie, sama słodycz.
Ale psy takie jak kochana Molly…
O, tak.
Im jest trudniej.
Cześć.
Uwielbia się tulić. Ale ja chyba bardziej.
Jak długo tu jest?
Za długo.
Czemu nikt jej nie wziął?
Rottweilery są z natury duże i silne, więc ludzie myślą, że są agresywne.
A bywają agresywne?
Nie różnią się od innych ras.
Kochaj je i szanuj, a odwdzięczą się tym samym.
Biedactwo.
Nie martw się.
Zostałam wolontariuszką i będę cię wyjątkowo dopieszczać.
Ona potrzebuje czegoś więcej.
Potrzebuje…
Wakacje?
Prosimy. Tak długo była w schronisku.
Ostateczna odpowiedź to: jasne.
Dobrze, bo już jej to obiecałem i mnie polizała.
SZCZENIACZKI SZUKAJĄ DOMU
Znalazła swoje posłanie.
Skoro jest na wakacjach, może spać, gdzie chce.
Może nawet w moim poko…
Okej, śpi w przedsionku.
Będzie jak u babci. Będziemy cię rozpieszczać.
Kupimy z mamą karmę i duże przysmaki.
I nową zabawkę.
- I może cukierki lukrecjowe? - Opiekunom też trzeba miłości.
Okej.
Jest taka duża.
Duża i słodka.
Chyba jej się tu podoba.
Cześć, przyszedłem po…
Co jest, Remy?
Cicho, bo stwór mnie zauważy.
To suczka i jest megaprzyjazna.
Raczej megaprzerażająca.
Rottweilery mają silniejsze szczęki niż leopardy.
Czy to były lwy? Tak czy siak, są megasilne.
Ta rasa nie jest zła z natury.
- Żadne psy nie są. To uprzedzenie. - Nie przekonacie mnie.
Przyszedłem po mój numer Psiego Wojownika.
Jasne, tam leży.
Podasz mi go?
Leży tuż obok.
Wiem, ale ja jestem tutaj, a ona jest tam.
Przesadzasz, Remy.
Mam pytanie.
Kto jest złym charakterem w świecie Psiego Wojownika?
Łamiogon Mocnełapy.
Zgadza się. I co to jest za pies?
Rottweiler.
Nie bez powodu. Przemyśl to.
Nawet nie próbował jej poznać.
Nie sprawił ci przykrości, co? Masz.
Co jest?
Nic.
Hej, Meryl.
- Pomóc ci? - Nie trzeba.
Splotłam trzy smycze i mogę wyprowadzić trzy psy na raz.
W dodatku podkreślą kolory ich sierści.
Warkocz jest piękny…
ale po to mamy sprzęgacze.
Przyczepiasz go do głównej smyczy
i możesz wziąć tyle psów, ile chcesz.
Okej, dzięki.
Stój! To świetny kadr.
Szybciej, ręce mnie bolą.
- Złapałam. - Dzięki, Lizzie.
Chciałem wziąć wszystko za jednym razem.
Możesz wziąć wózek.
Kompozycja byłaby gorsza, ale pomysł jest lepszy.
Dzięki.
Dziękuję, że im pomagasz.
Jesteś urodzoną liderką.
Pomagam, jak potrafię.
Pannie Molly podobają się wakacje u Petersonów?
Bardzo. Ale to prawda, że ludzie boją się rottweilerów.
Kolega Charlesa był przerażony.
To smutne. Czasem najwspanialsze psy nie znajdują stałych domów.
Dlatego mam dla ciebie zadanie.
Chodź!
Nazywamy je Defepsiakami.
Im najtrudniej jest znaleźć dom.
Czemu?
Zazwyczaj mają specjalne potrzeby i wymagają większej opieki,
a czasem chodzi tylko o wygląd.
Niefajnie.
Babeczka nie ma jednego oka,
ale to jej nie przeszkadza w byciu przytulaśną.
Mały Bruno skończył 18 lat.
Tylne łapy już mu nie działają, ale serce ma ogromne.
I nie zapominajmy o Sadie.
Ma wyjątkową urodę.
Wygląda trochę jak kosmitka.
Nie znam mądrzejszego psa od niej.
Oddałbym urodę za mózg.
Szkoda, że ludzie ich nie dostrzegają.
Ale jeśli połączycie siły, na pewno zdołacie im pomóc.
Lizzie, ty będziesz dowodzić grupą.
W zasadzie coś tam już wymyśliłam.
Coś w stylu kroniki z referencjami, żeby pokazać ich prawdziwą naturę.
Brawo, Lizzie! Świetny początek.
Jutro zrobimy burzę mózgów. Będzie ekstra.
Oczywiście, że wybrała Lizzie.
Ona jest wszystkowiedząca.
Co nie?
Hej, Babeczko.
Molly! Patrz, co mamy!
Chcesz się moco…
Silna jesteś.
Jest twoja.
Cześć, Molly. Chodź tutaj.
Cześć.
Ja też tęskniłam.
Charles, potrzebuję twojej rady.
Czemu tak tam stoisz?
Robię tosta i muszę go pilnować.
Jasne.
Robię projekt dla Troskliwych Łap,
żeby pomóc psom, którym trudno znaleźć dom.
Jasne, dobry pomysł.
Tylko że…
zostałam liderką.
I niektórzy mają mnie za mądralę.
Myślisz, że powinnam…
Charles?
Halo? Charles?
Ziemia do Charlesa?
Charles? Halo?
- Słuchałeś mnie? - Tak!
To co mam robić?
Tost się zrobił.
Nie słuchał mnie.
Ale ty słuchałaś, prawda?
No wiem.
I to doceniam.
Może to jest to.
Powinnam słuchać, jak ty.
Kocham cię.
Musimy znaleźć sposób,
żeby podkreślić zalety Defepsiaków,
zwalczyć ich złą reputację i znaleźć im szybciej domy.
- To co mamy robić? - Te pretensje?
Referencje, ale to była tylko propozycja.
Chcę wysłuchać waszych pomysłów.
Nie powiesz nam, co mamy robić?
Nie, chcę was wysłuchać.
Nie ma złych pomysłów.
Nie musisz się zgłaszać.
Może prezentacja multimedialna, szeregująca psy według koloru sierści?
Od białych przez beżowe po brązowe i…
inne brązowe.
- Ciekawy pomysł. - Ja też coś mam.
- Super. - Sesja zdjęciowa!
Zabierzemy psy w fajne miejsca, jak sklep spożywczy.
Pies pchający wózek sklepowy.
Nie widzicie tego?
Nie będzie łatwo ich tego nauczyć. Ale nie ma złych pomysłów.
- Wiem, jak zachęcić ludzi. - Tego nam trzeba.
Postawmy dmuchanego, tańczącego ludzika.
Na jego widok zawsze mówisz: „Hej, dmuchany ludzik!”.
Ja tak mówię.
Super.
Obym w twoim wieku też tak zasuwał.
Próbuję robić milion rzeczy na raz.
Załatwić dmuchane ludziki,
klatki pod kolor różnych odcieni sierści
i pytam sklepy spożywcze, czy możemy urządzić w nich sesję.
Jeśli chcesz, mogę ci pomóc.
Dzięki, ale sama to ogarnę.
Charles, Molly tupta w miejscu. Weźmiesz ją na spacer?
Miałem ją zabrać, ale nie mogłem znaleźć smyczy.
A sprawdzałeś wieszak na smycze?
No tak.
Synu, ona nie może dłużej czekać.
Ja ją wezmę.
Muszę oczyścić głowę.
Dzisiaj jemy spaghetti.
Przydałaby mi się pomoc w robieniu klopsików.
Super!
Mogę iść z wami?
- Muszę się rozruszać. - Jasne.
Wiem, że ściemniasz.
Rano przebiegłeś dziesięć kilosów.
Chcesz o czymś porozmawiać?
Masz sporo na głowie z tym projektem.
Sprawdzam, czy wszystko gra.
Tak szczerze, to jestem tym przytłoczona.
Próbuję połączyć wszystkie pomysły, ale robi się bałagan.
Pamiętasz, jak byłaś kapitanką drużyny? Miałaś pięciu obrońców i zero pomocników.
Chciałam wszystkich uszczęśliwić.
Ale wyszło do bani.
Liderowanie nie jest proste.
Kiedy mamy problem w remizie, każdy chce go rozwiązać po swojemu.
Ale to kapitanka Carter podejmuje ostateczną decyzję.
Nie wkurzają się na nią?
Nie i już ci mówię dlaczego.
Ona zawsze znajduje wartość w naszych pomysłach.
Czujemy się doceniani i jej ufamy.
Jest przyjazna!
Chodź.
Dzięki za pomoc.
Nie ma za co.
Może zrobisz jednego dla Molly?
Dobra, ale ty jej go dasz.
Jak ona się ma? Zadowolona z wakacji?
Chyba tak.
Nie poszedłeś z nią na spacer.
Nie miałem ochoty.
Jasne, rozumiem.
Dobrze, że Molly wyszła,
bo Remy ma przyjść, a on się jej boi.
Naprawdę? A ty?
Chyba trochę też.
Źle mi z tym, że nie chcę z nią spędzać czasu.
A przecież po to tu jest.
Coś się stało?
Nie.
No, nie do końca.
Charles?
Warczała albo była agresywna?
Nie. Obgryzała swoją kość.
Ma naprawdę wielkie kły.
Zdecydowanie.
I rozdarła zabawkę.
Tak wiesz, na kawałki.
Ale jak o tym pomyślę, to wiele innych psów też tak robiło.
Ona jest po prostu większa.
Nie bez powodu tak się czujesz.
Razem coś wymyślimy.
- Pachnie super. - Dzięki. Jak tam spacer?
- Gdzie Molly? - W ogródku.
- O nie! - Co?
Molly ma coś w pysku!
To chyba zwierzę.
Co?
To kociak.
- Molly, puść! - Tato!
Już dobrze. Spójrzcie.
Kotki?
Ochrania je.
A gdzie ich mama?
- Trzeba je nakarmić. - I otulić.
Myliłem się co do Molly.
Tak, ale jestem dumna, że ze mną o tym pogadałeś.
Przepraszam, że się ciebie bałem.
Choćby przez sekundę.
Hej, Charles. Mam nowy numer…
Ona wciąż tu jest.
Nie bój się. Molly nie podejdzie.
Zajmuje się teraz kociętami.
Nie widziałem, żeby pies był tak troskliwy wobec kotów.
- To prawdziwy słodziak. - I bohaterka.
- Zasłużyła na klopsika! - Przyniosę.
- Ale ja jej go dam. - Jasne.
Myślałem, że rottweilery są złe.
- Byłem w błędzie. - Ja też.
W tym przypadku geniusz twórców Psiego Wojownika zawiódł.
Czyli w końcu się z nią przywitasz?
Daj jej powąchać rękę.
Polubiła cię.
Jeny, ale ma miękką sierść.
Chodzi o to, żeby zrobić coś innego.
Twój pomysł nie ma sensu.
A twój nie jest dobry, bo…
Wiem, nie chcesz już tu być.
Ale już niedługo, obiecuję.
Ludzik przykuwa uwagę.
Chcemy promować adopcję psów, a nie świętować otwarcie pączkarni.
Powodzenia we wprowadzeniu do sklepu 15 psów.
Ustawimy je od jasnych do ciemnych czy odwrotnie?
Wątpię, żeby to cokolwiek dało.
Ja tak nie uważam. To bardzo…
Okej! Posłuchajcie.
- Dzięki za przyjście… - To się nie uda.
Każdy się czegoś czepia.
Pomysły są dobre i wszystkie wykorzystamy.
Nie czarujmy się, są kiepskie.
Nie mówię, że są idealne, ale w każdym widzę coś fajnego.
Anjum, użyjemy tego ludzika. Tak jakby.
Cole, przydadzą się twoje pomysły i aparat.
Meryl, twój zapał i inwencja dopełnią całość.
Spokojnie, Molly. Damy radę.
Są idealne.
Długo dobierałam kolory.
Zwiększam zamówienie do 15. Mają przykuwać wzrok. Nie dosłownie.
- Będą za godzinę. - Super. Co tam masz, Cole?
Babeczka ma jedno oko, ale nie ustępuje innym psom.
Podkreślimy jej wytrwałość i przebojowość.
I jaka jest przytulaśna.
Cześć, mały.
Bruno to staruszek, ale miłość aż z niego kipi.
Staruszek. Starożytna Grecja.
- Mam pomysł. - Działaj.
A co z Sadie?
Trzeba podkreślić jej uśmiech.
Do dzieła.
Zostań. Siad.
Proszę cię.
Chodź, Babeczka.
Babeczka, siad.
Nie!
Nie liż mnie.
Dobrze, teraz Bruno.
Przesuń go…
Mordką w tę stronę.
Dobrze, wyeksponuj nos.
Dobrze.
Teraz Sadie.
Zostań.
Dobrze! Zostań.
No dalej.
Sadie!
- Teraz przyszłaś? - Spójrz tutaj!
Okej.
Tak jest idealnie.
Super, mamy to.
Kończymy.
- A Molly? - Jej zdjęcie już mam.
Będzie świetnie. Zrobię notki na komputerze.
Może napiszemy je ręcznie? Będzie bardziej od serca.
Jasne! Świetny pomysł.
Co tu robicie?
Pozwolicie mi napisać notkę o Molly?
Żeby nikt nie pomyślał o niej źle.
Jasne.
A ja chciałem przeprosić, że tak nastraszyłem Charlesa.
Molly, przepraszam.
A to dla ciebie.
Dobra dziewczynka.
Witamy na Psiakowisku, gdzie każdy pies was zaskoczy.
Pozytywnie.
Mamy też cudowne kociaki!
BABECZKA
…MIMO BRAKU OKA BABECZKA…
Foto-notki to świetny pomysł.
- Oby zadziałały. - Mamy pierwszy sukces.
Cześć, piękna.
Mój ulubiony uśmiech. Pokochacie ją.
Widzicie tę rodzinę? Adoptują ostatniego kociaka.
Niesamowite. Idzie naprawdę dobrze.
Świetna drużyna. I świetna liderka.
Dobrze, że jesteś wszystkowiedząca.
Pewnie.
To nasza wspólna zasługa.
Ale wiecie, będę tęsknić za Defepsiakami.
Został tylko jeden.
DZIEŃ ADOPCJI WYBIERZ MNIE!
Nie przesadzam, mówiąc, że Molly jest najłagodniejszym psem,
jakiego w życiu spotkacie.
Uwielbia przytulasy, koty i klopsiki.
Przepraszam.
Ten pies nie jest już dostępny.
Nie mówisz poważnie.
Spójrz na mnie. Jestem śmiertelnie poważny.
Molly jest idealna.
Idealne połączenie słodyczy i siły,
tak jak ja.
Ty zawsze się jakoś wykręcasz.
Wypełniłem już formularz.
Wygląda dobrze.
Ale Molly musi się zgodzić.
Okej.
Molly, czy zamieszkasz razem ze mną?
Zgodziła się!
Dzięki, że mogłem napisać tę notkę. Mimo że nie była potrzebna.
Tak postępuje dobra liderka. Słucha pomysłów innych.
No to ja mam jeden.
Jutro śniadanie w łóżku?
Dobry pomysł.
Omlet, sok pomarańczowy i truskawki. Dzięki!
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK ELLEN MILES
Napisy: Daria Okoniewska