- Tutaj! - Kylie!
Jestem wolny!
Podaj! Kylie, podaj!
Sammy!
- Sammy! - Dalej!
Charles!
Dalej!
Rzucaj!
Znowu?
Dobry mecz.
- Nie przejmuj się. - Jasne.
Każdemu się zdarza nie trafić do kosza.
Ale nie non stop.
Mogę pomarzyć o szkolnej drużynie.
Może pijesz za mało wody?
Odwodnienie wpływa na motorykę.
Dobra! Nowy mecz. Kto gra?
Ja.
Chciałbym, ale siostra z tatą przyszli.
Sorki, chłopaki. Muszę iść.
Do zoba.
Hej.
Graj, jesteśmy wcześniej.
Nie, spoko. A to kto?
To Gizmo.
Nasz nowy podopieczny.
Hej, Gizmo.
SZCZENIACZKI SZUKAJĄ DOMU
Nie wiedziałem, że dostaniemy psiaka.
Ja też nie.
Doktorka Abby zapytała, czy możemy go zabrać.
- Powiedziałam, że spytam… - Zgodziliśmy się.
Ponoć uwielbia się bawić.
Chyba chce się pobawić z wiewiórką.
Wyraźnie.
Nie ma mowy, Gizmo.
Czytałam o tym, jak trzymać smycz, żeby nawet najsilniejszy pies
nie wyrwał ci jej… z ręki.
Gizmo!
To było ekstra.
Sportowiec z niego.
Chociaż z niego.
Sprawdziłby się na torze agility.
- Słucham? - Owczarki królują na zawodach.
To może być przyszły mistrz.
Nie jest nasz.
- Opiekujemy się nim. - Co to agility?
To trening zręczności dla psów.
„Szczek i bieg”?
Najlepsza szkoła w stanie.
Pracuje tam pan?
Nie. Moja córka Sierra jest właścicielką.
Dumny ojciec kochającej psy córki?
- Tak widać? - Swój swego pozna.
Weźcie Gizma i sprawdźcie, co potrafi.
Jeśli przeczucie mnie nie myli, szybko znajdzie nowy dom.
Co?
Gdybym latał tak blisko Słońca,
nie wybrałbym na pomocnika lodów.
E tam.
Halo?
Hej, Sammy.
Jasne. Jest…
Oddzwoni do ciebie.
Ilość płynów?
Jasne, zapytam go. Cześć.
O co chodzi?
Sammy się martwi, że piję za mało wody.
Unikasz swojego najlepszego kumpla.
On chce iść później na kosza.
- Lubisz grać. - Lubię, ale nie umiem dorzucić do kosza.
Jak dostaję piłkę, zapominam, co mam robić.
Wiesz, że mieszkasz z kimś, kto grał w reprezentacji szkoły
i był kapitanem drużyny koszykówki?
Tak się to robi.
Gotowy?
SZCZEK I BIEG
Przepraszam za tatę.
Pracował kiedyś jako łowca talentów.
Cieszę się, że nas złowił.
Niesamowite.
Gizmo chce spróbować. I możliwe, że znaleźć dom.
Jeśli ma talent, ustawi się kolejka.
To zabawa, ale i ciężka praca.
Co musimy zrobić?
Jane wam odpowie. Jane.
Dobrze.
Siad. Zostań. Idziemy.
Skok.
Przejdź.
Dobrze, Jane.
Przez obręcz.
Dobrze. I slalom. Slalom.
Slalom. Slalom. Do końca. Dobrze.
Skok!
I siad. Zostań.
- Długa droga przed nami. - Mówiłam, to sporo pracy.
Ale jak już złapiecie bakcyla…
Pokochasz to.
Te tłumy, ta energia… Świst piłki w siatce.
Tego nie usłyszę.
Może zaczniemy od nauki euro stepu…
Albo przeplatanki. Albo…
Ja chcę tylko dorzucić do kosza.
Poćwiczymy to?
- Jasne. - Super.
Nisko, luźno.
Nisko… Tak.
- Idziemy, Jane. - Idziemy.
- Dobrze. - Świetnie mu idzie.
Prawie dobrze.
Jeszcze raz.
Na ugiętych kolanach.
Dobrze.
Slalom.
Chodź. Slalom.
Dobrze.
Dajesz.
Było blisko.
Skok.
Jesteśmy.
Hej, Lizzie. Cześć, Gizmo.
Cześć, Frankie. Jak Bongowi idzie slalom?
- Pobił rekord o trzy sekundy. - Nieźle.
Pa.
No proszę, jaka obeznana. Minął tydzień, a ty już jesteś specką.
Poczekaj, aż zobaczysz, jak szybko uczy się Gizmo.
Dobrze, Gizmo.
Gotowy? Zaczynamy.
Chodź, Gizmo. Znasz to.
Zna to.
Zaczynamy.
Mam wieści.
Mój przyjaciel Tenzing jutro do nas wpadnie.
Jest uznanym treserem psów
i szuka kolejnego mistrza.
- Mówiłam mu o Gizmie. - Wspaniale.
Wszystko gra?
Tak, jasne.
Gizmo pobił rekord w slalomie.
Ekstra.
Jutro twój wielki dzień.
Chodź, musimy poćwiczyć.
Pamiętasz? Uwielbiasz to robić.
Chodźmy.
Nawet najlepsi sportowcy mają gorsze dni.
Może damy mu dziś odpocząć?
Po drodze sprawdzimy, co u mamy i Charlesa.
Dobrze, masz rację.
Ciężko trenowaliśmy.
Nie wpadłam na to, że może być zmęczony.
Padam z nóg.
Kończymy na dziś?
Nie. Chcę się poprawić.
Niedługo kwalifikacje.
Pamiętasz swój pierwszy mecz?
Wrzuciłeś piłkę do złego kosza.
Ale liczyło się tylko to, że trafiłeś.
Trafiłem, bo był na tej wysokości.
Nawet zatańczyłeś z radości.
Wtedy sprawiało mi to frajdę.
A teraz nie?
Sprawiałoby, gdybym zdobywał jakieś punkty.
Dlaczego tak dobrze wam idzie znajdowanie psom domów?
Bo to kochamy.
Właśnie.
Jesteś w tym dobry, bo to kochasz. A nie odwrotnie.
I tak powinno być.
Nie do końca załapałem, ale czuję, że to była życiowa mądrość.
No pewnie.
Tak się skupiłeś na punktach, że zapomniałeś dobrze się bawić.
Jeśli czegoś nie lubisz, nie ma sensu tego robić.
To się tyczy też lekcji i sprzątania?
Żartować to ty potrafisz.
Chodź.
Mój kochany.
- Charles. - Hej, Jimmy. To moja mama.
- Hej. - Dzień dobry.
Jest jakiś mecz?
- Nie, przyszedłem poćwiczyć rzuty wolne. - Sam?
Jak zawsze. Uwielbiam to.
Ale jeśli chcesz zagrać…
Dobra, dajesz.
Hej.
Dasz radę, Charles.
Tak jest!
Wiesz, że spudłowałeś?
Wiem, ale przynajmniej trafiłem w tablicę.
Wrzuć to na koszulkę.
- To twój pies? - Nie, opiekujemy się nim.
Lizzie tresuje go na mistrza agility.
Mega.
Cześć, mały.
Rozsadza cię energia, co?
Tak, masz rację.
Teraz.
Nie grasz w szachy na suficie, co?
Co? Nie.
To czemu tak się krzywisz?
Bez powodu.
Dobra.
Jestem skołowana.
Gizmo nie chciał dziś trenować.
Po prostu się położył.
- Może był zmęczony. - Też tak myślałam.
Ale chwilę później szalał już z Jimmym.
Był pełen energii, jak teraz.
Może nie miał ochoty na trening.
A jeśli jutro zrobi to samo?
Przyjaciel Sierry go nie weźmie i nie zostanie zawodnikiem.
A jeśli Gizmo nie chce trenować?
To chyba nie to.
Na początku to lubił.
Poza tym ma ogromny potencjał.
Skaut i Cień miały być psami opiekunami, ale nikt nie dał im szansy.
No i?
A jeśli z Gizmem jest odwrotnie?
Dostał szansę, żeby być zawodnikiem,
ale może zdecydował, że tego nie chce.
No nie wiem.
Ja też nie. Nie na pewno.
Ale jeśli Gizma to nie bawi, to nie powinien tego robić.
To mama jest taka mądra, nie ja.
Lizzie.
Tenzing, to jest Lizzie i Gizmo.
Miło was poznać.
Ciekawe, co mi dziś pokażesz.
Też się zastanawiam.
Powodzenia. Wygląda na wypoczętego.
Dobrze, Gizmo.
Wiem, że potrafisz.
To twoja szansa. Pokaż, kim naprawdę jesteś.
Zaczynamy.
Okej. Gotowy? Idziemy.
No dalej. Idziemy.
No proszę, Gizmo.
Możesz mieć wspaniałe życie, musisz tylko pobiegać.
Tylko tyle.
Dobrze, Gizmo.
Rozumiem, naprawdę.
Pobaw się.
Pójdę tam.
Co się stało? Coś nie tak z Gizmem?
Nie, wszystko dobrze.
Nauka tutaj to było świetne doświadczenie, ale bardziej dla mnie niż dla Gizma.
To nie dla niego.
On woli robić to.
Zmarnowałam twój czas. Gizmo, pożegnaj się.
Nie zmarnowałaś.
Kocham moją pracę za to,
że poznaję tu wielbicieli psów, takich jak ja.
Chcę jego szczęścia. I żeby znalazł idealny dom.
Łatwizna. To idealny pies.
Cieszę się, że Charles gra.
- Rzucaj! - Chciałabyś dołączyć, co?
Okej.
Gizmo też by chciał.
Charles!
Da radę. No dalej.
- W porządku. - Niezła próba.
Nieźle. Wszystko dobrze?
Nawet lepiej.
Dobrze.
Sorki. Chyba naprawdę cię polubił.
Cześć, kolego.
Jak idzie trening?
Nie idzie.
Ma potencjał, ale go to nie bawi.
Teraz bawi się dobrze.
Bez dwóch zdań.
Je wołowe przysmaki,
ale najbardziej lubi te dyniowe.
I używaj mocnej smyczy.
Co noc zasypia z panem Owcą.
I przede wszystkim potrzebuje dużo ruchu.
Żaden problem.
Będziesz miał kolegę do ćwiczeń.
Sprawdzi się na obronie.
Gramy jutro? Przyprowadzę Gizma.
Nie musisz, i tak bym zagrał.
Ale go weź.
Pa, Gizmo. Będę tęskniła.
Pa, Gizmo. Mnie też dasz buziaka?
Po raz kolejny jasno wyraził swoje upodobania.
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK ELLEN MILES
Napisy: Daria Okoniewska