Jestem buldogiem angielskim.
Zjemy angielskie śniadanie?
To buldog francuski.
Dobra.
Le bagietkę?
Wariat z ciebie.
Cześć, jestem słodziakiem.
Mogę się z tobą pobawić piłeczką?
Co to za akcent?
Akcent słodziaka.
To West Highland white terrier.
Rasa wywodzi się ze Szkocji.
Szkocji? Nie wiem, co oni jedzą.
Patrz.
Nie dostał piłeczki, to zwędził komuś bluzę.
Wygląda jak twoja bluza.
Zaraz, co?
O rany. Chodźmy.
- Gdzie on jest? - Nie wiem.
Sprawdźmy w krzakach.
- Gdzie jesteś? - Chodź.
Chodź do nas.
Gdzie jesteś?
Charles.
Nic ci nie jest?
Myślisz, że tu mieszka?
Nie ma obroży, więc pewnie i domu.
Już dobrze, chodź.
Spokojnie.
O rany. Cześć.
Chodźmy.
SZCZENIACZKI SZUKAJĄ DOMU
„ŚNIEŻEK”
Dzięki.
Madison mówiła, że karaoke wyszło nam świetnie.
Śpiewająco.
Bez fałszowania.
Dobra robota, dziewczyny. Zaimponowałyście mi ilością źródeł.
Dziękuję.
Rzetelne źródła to klucz do sukcesu.
A właśnie…
przyszły debatowe koszulki i wybrali nasz wzór.
Super.
Czemu są żółte? Miały być czerwone.
Postanowiłam zmienić kolor, bo żółty jest widoczny i przyciąga uwagę.
Czerwony też.
Proszę o uwagę.
Poznajcie Eddiego, nasze klasowe zwierzę.
Klasowe zwierzę?
Każdy zajmie się nim przez dwa tygodnie.
To oznacza karmienie, czyszczenie i poświęcanie mu uwagi.
Kto chce się nim zająć jako pierwszy?
Ja.
Dobrze.
Eddie doceni twój entuzjazm.
Będę miała zwierzę, na które tata nie ma alergii.
Super, nie?
Jasne.
Maria ma go jako pierwsza, ale za dwa tygodnie ktoś go przejmie.
Sporo zmian dla małej jaszczurki.
- Właśnie. - No nie wiem.
- To okazja do nauki. - Nie dla Eddiego.
- Wolę jaszczurkę niż przyszywaną babcię. - Myślałam, że się ucieszysz.
Na chodzenie do domu seniora?
Bardzo lubię ten program.
Sporo się nauczysz od kogoś, kto przeżył dziesięć prezydentur.
A gra w warcaby jest niedoceniana.
Wolałbym być ze Śnieżkiem.
Już reaguje na imię. Imponujące.
Mam dwie dobre wieści.
Przyszły wyniki Śnieżka i jest zdrowy.
A Abby zna dwie rodziny, które szukają psa.
Znowu moja bluza?
Przecież masz swoje łóżeczko.
Polubił twój zapach.
Czyli polubił ciebie.
Nie wiedziałem. Bajer.
Ja też cię lubię.
DOM SPOKOJNEJ STAROŚCI SOSNOWY ZAGAJNIK
Świetnie, że dzieci w twoim wieku nadal interesują się tym programem.
- To nie był mój pomysł… - Nasi mieszkańcy sporo zyskują.
Stella, byłaś dziś na dworze?
Po co?
Przyniosłam dwór tutaj i nie muszę wstawać z krzesła.
Wiem, że wiesz, co zrobiłeś, Jerry.
Nie wiem, o czym mówisz, Lloyd.
Chodź.
GŁOSUJ PRZYSZŁOŚĆ JEST KOBIETĄ
STOWARZYSZENIE PRAW ZWIERZĄT
Rose, poznaj swojego przyszywanego wnuka, Charlesa.
Zostawię was samych.
Pamiętaj, że o 16.30 masz fizjoterapię.
Chwileczkę. Wiesz, że wspięłam się na Górę Waszyngtona.
Wiesz, że nie potrzebuję fizjoterapii.
- Jestem zwinna… - Jak gazela.
Dziękuję.
- To dla twojego dobra. - Tak.
Jestem Charles.
Z GŁOWĄ W CHMURACH NAJTRUDNIEJSZE SZCZYTY ŚWIATA
Może pójdziemy na spacer?
Nie.
To może zagramy w planszówkę?
Nie mam ochoty.
A ma pani ochotę na cokolwiek?
Słuchaj, Charlie…
Nie pisałam się na to. Od zawsze jestem niezależna.
Spoko, ja w sumie też się nie pisałem.
Szkoła mnie zmusiła.
Nie pozwalaj, by ludzie ci mówili, co masz robić.
- Jestem w trzeciej klasie. - Rozumiem.
Muszę tu być przez godzinę. Mogę poczytać czy coś.
Potem muszę wracać, bo opiekuję się szczeniakiem.
Opieka nad szczeniakiem.
Szlachetne zajęcie.
Tak. Uwielbiamy to z siostrą.
Co ty na to?
Pewnego razu przykułam się na trzy dni do 400-letniego dębu,
żeby ocalić go przed wycinką.
MŁODA KOBIETA RATUJE 400-LETNI DĄB
- Ale ekstra. - Tak myślałam.
Gotowy? Przynieś sznur.
Rozumiem. Sam wybierasz zabawki.
Hej. Jak tam twoja przyszywana babcia?
Wporzo. Następnym razem wezmę ze sobą mangę.
Pierwsi polubili Śnieżka?
Oni go pokochali, ale on ich nie bardzo.
Zwłaszcza gdy chcieli go podnieść.
Śnieżku, to twoja druga szansa.
Zachowuj się jak należy.
Śnieżku, przestań.
No chodź, Śnieżku. Chcesz się pobawić?
Potrzebuje czasu, by się oswoić.
Jasne, nie śpieszy się nam.
Jest zmęczony.
Chodź do mnie.
Chyba nie chce być noszony.
Nie szkodzi.
Pogłaskamy cię. Może być?
Tego też nie chce.
CZEMU KLASOWE ZWIERZĘ TO ZŁY POMYSŁ
- Fajnie, że zadzwoniłaś. - Patrz na to.
Eddie ma kamień, pusty pień
i mnóstwo pysznych roślinek.
No właśnie.
Czytałam trochę i będę szczera.
Klasowe zwierzę to zły pomysł.
Serio? Ja uważam, że świetny.
Jeśli weźmiesz pod uwagę dobro zwierząt,
to nie jest świetny.
Biorę pod uwagę dobro Eddiego i bardzo o niego dbam.
Nie o to mi chodziło.
W takim razie o co?
Eddie zasługuje na stałą opiekę, a nie zmianę domu co dwa tygodnie.
Jutro poproszę pana Griffina, żeby zakończył ten program.
Nie wierzę, że najpierw nie porozmawiasz ze mną.
Właśnie to robię.
My nie rozmawiamy. Ty mi oznajmiasz, co postanowiłaś.
Tak samo było z koszulkami.
Wciąż się o to złościsz?
Nie. Jestem na ciebie zła, bo niby się przyjaźnimy,
ale ty się ze mną nie liczysz.
To nieprawda.
Zależy mi na dobru Eddiego.
A mnie nie?
Muszę go nakarmić.
Gotowy?
Skoro muszę.
Jedziesz do przyszywanej babci.
Ona tylko siedzi i czyta. Ale spoko.
Spoko?
Co za różnica. Ona i tak mnie tam nie chce.
Jeśliby cię nie chciała, na pewno dałaby znać.
Nie wiem. Nie mamy wspólnych tematów.
Wszyscy mają wspólne tematy,
bez względu na wiek, wygląd i pochodzenie.
Po prostu czasem trzeba ich poszukać.
Znam cię, Charles.
Jeśli chcesz, to potrafisz.
A jeśli nie, to spoko.
Czekam w samochodzie.
Dzień dobry.
Charlie.
Jak dobrze, przyniosłeś lunch.
Byle nie kebaby.
Co drugi dzień serwują tu kebaby.
To nie lunch, tylko Śnieżek.
Poznajcie się.
Nie godziłam się na drugiego gościa.
W zasadzie na pierwszego też nie.
Myślałem, że chce go pani poznać.
Przepraszam.
Nie przepadam za psami.
Nie szkodzi. Nawet go pani nie zauważy.
Już zajął się swoimi sprawami.
Nie da się ukryć.
Znaleźliśmy go w parku.
Zbudował sobie legowisko w krzakach.
I to ci zaimponowało?
Ja przez 13 miesięcy odmrażałam sobie pupę na Alasce,
maszerując z Atabaskami w obronie ich praw do ziemi.
Żebyś wiedział. I wiesz co?
Dostałam to w ramach podziękowania.
Co sądzisz?
Prawda, że wyjątkowe? Tylko ostrożnie, dobrze?
To piłka z balkonika Jerry'ego.
Śnieżek, nie wolno.
Nie, nic się nie stało.
Ma ich całą szufladę.
O rany.
Dawno się tak nie uśmiałam.
Co to w ogóle za rasa?
West Highland terrier ze Szkocji.
Prawda to?
Może przynieś tę piłkę ciupkę bliżej,
to ci ją kopnę, co?
Uparciuch, co?
Straszny.
Przypomina mi kogoś.
Kogo?
Zrobisz sobie przerwę?
Długo siedzisz nad książkami.
Nie.
Robię listę plusów i minusów.
- Na jaki temat? - Klasowe zwierzęta.
Staram się być sprawiedliwa, ale ciężko mi znaleźć jakieś plusy,
poza tym, że kumpela nie będzie zła.
Jeśli wysłuchasz Marii,
to kilka plusów wymyślisz.
Ona się myli.
Nie musisz się z nią zgadzać, żeby jej wysłuchać.
Mamo, wyprałaś ją? To ulubiona bluza Śnieżka.
Wybacz, ale Śnieżek znalazł inną miłość.
Chodź, Śnieżek.
Wróciłeś.
Nie musisz wpadać codziennie.
Chciałem to zwrócić. Śnieżek to zabrał.
Szukałam tego.
Śpi wyłącznie na tym.
Naprawdę?
To znaczy, że panią lubi.
Bardzo.
Chciałabym ci to dać, ale…
Nie, proszę to zatrzymać. I Śnieżka też.
Ja mam przygarnąć psa?
Nie, nie mogę.
Może pani.
Śnieżek nie sprawia problemów.
Nie wymaga dużo opieki.
Jest bardzo niezależny. Jak pani.
Wiesz, Charlie…
Wiem, że pani go polubiła.
Oczywiście, że tak. Nawet bardzo.
To czemu go pani nie weźmie?
Tu nie można mieć psów.
Serio rozpisałaś plusy i minusy?
No pewnie. Ty zresztą też.
No pewnie.
No dobrze, zaczynamy.
Nasze dwie współkapitanki rozpoczną dyskusję.
Wybrałyście temat?
Klasowe…
Zwierzęta?
Nie mamy zakazu posiadania zwierząt.
- Gdzie mój długopis? - Czyli Śnieżek może tu mieszkać?
- To kiepski pomysł. - Ale powiedział pan…
Wiem, ale…
Obawiam się, że Rose nie poradzi sobie z opieką nad psem.
Śnieżek umie o siebie zadbać.
Jest dla niej stworzony. Nawet go pan nie zauważy.
Charles, doceniam twoją troskę o Rose.
Dziękuję.
Dobro naszych rezydentów jest moim priorytetem.
Ale personel już ma za dużo pracy, a pies dołożyłby nam tylko obowiązków.
Najpierw porozmawiamy o klasowych zwierzętach.
Lizzie i Maria chcą się skonfrontować.
Maria jest za, a Lizzie przeciw.
- Powodzenia. - Nie potrzebuję go.
Zwolenniczka zaczyna. Maria?
Dziękuję.
Drodzy debatowicze,
na klasowym zwierzęciu zyskują zarówno uczniowie, jak i nauczyciele.
A samo zwierzę?
Co na tym zyskuje?
Już mówię: nic.
Lizzie, musisz poczekać na swoją kolej.
Tak, wiem.
Wie, ale się z tym nie liczy.
Już wyrobiła sobie zdanie, jak zawsze.
Zawsze? Poważnie?
- Tak. - Dobrze.
Nie wiem, co tu jest grane, ale jeśli mamy kontynuować,
musicie słuchać i traktować się z szacunkiem.
Jesteście współkapitankami. Liderkami.
To zobowiązuje.
Jesteśmy też przyjaciółkami. Mam taką nadzieję.
Maria, dokończysz?
Jak mówiłam, klasowe zwierzę jest narzędziem edukacyjnym,
uczącym dzieci odpowiedzialności i empatii.
Opieka nad małymi zwierzętami przygotowuje
do opieki nad tymi większymi, jak koty i psy.
A dzieci, które nie mogą mieć zwierząt, mogą zobaczyć, jak to jest.
Niektóre dzieci zajmą się nim lepiej niż inne,
ale wszyscy nauczą się współczucia.
Mimo dobrych intencji, program jest dezorientujący dla zwierząt.
Wszystkie zwierzęta muszą zbudować zaufanie,
a ciągła zmiana opiekunów to uniemożliwia.
Ale Maria wskazała plusy, o których nie pomyślałam.
Opieka nad żywym stworzeniem to nasze najważniejsze zadanie.
Dla nich…
i dla nas.
Ale nie, jeśli zwierzę może na tym ucierpieć.
Czy wy zmieniłyście strony?
Nie, jesteśmy po tej samej stronie.
Jestem rozdarty.
Ten program ma dużą wartość,
ale dobro zwierzęcia jest najważniejsze.
A jeśli zastąpimy klasowe zwierzę…
Klasową rośliną?
One też potrzebuję opieki i uczą odpowiedzialności.
I roślinę można przenosić z domu do domu.
Podoba mi się ten pomysł.
Proszę. Zajmijcie się nią lepiej niż ja.
Jest w dobrych rękach.
- A co zrobimy z Eddiem? - Maria powinna go zatrzymać.
Oboje z tatą byśmy się ucieszyli.
Przywiązał się do Eddiego.
Idealnie.
Dzięki.
Kiedy nie będziemy się zgadzać, a każda będzie przekonana o własnej racji…
Zawsze się wysłuchamy.
Czerwona koszulka wygląda lepiej.
Naprawdę?
No nie wiem. Przekonuję się do żółtej.
Charles, widziałeś…
kogokolwiek?
Proszę za mną.
Co to ma być?
Dowód na to, że Śnieżek tu pasuje.
Lloyd, czy ten pies był tu cały czas?
Gdybym wiedziała, już dawno wyszłabym na dwór.
Wstydź się, że go przed nami ukrywałeś.
Lloyd, mogę ci w czymś pomóc?
W czymkolwiek?
Nie trzeba, ale dziękuję.
Jak coś, to mów.
A właśnie, właśnie…
Upuściłeś go.
Myślę, że Śnieżek wspaniale dopełniłby naszą społeczność.
Rozumiem, Jerry.
I co pan myśli?
Wszyscy są teraz szczęśliwsi.
Hej, Lloyd.
Może rzucisz Śnieżkowi piłkę?
Sama bym to zrobiła, ale właśnie ćwiczę.
Wiesz, jak to kocham.
No i?
Dobrze, Rose.
Tak się cieszę. Spójrz na niego.
- Jesteś pewien? - Tak.
Wątpię, czy Ulissesa da się odratować.
Nie z takim podejściem.
Opiekuję się psami, więc to powinien być pikuś.
Może potrzebuje słońca.
- Wyniosę go. - Dzięki.
Pozwoliłam sobie wejść.
Widzę.
To przyszywana babcia.
- Dzień dobry. - Właścicielka Śnieżka.
Bardziej przyjaciółka niż właścicielka.
No proszę.
Mieliśmy go pani podrzucić.
Lloyd zasugerował, żebym się przeszła, bo to dobre dla zdrowia.
Nie spierałam się.
Już i tak dajemy mu w kość.
Gotowy, Śnieżku?
To „tak” po śnieżkowemu.
Za to go tak kocham.
Program przyszywanych wnuków się skończył,
ale może mógłbym was odwiedzać?
Oczywiście, kochanie.
- Ale jeśli przyniesiesz lunch… - Żadnych kebabów.
Tak jest.
Śnieżku, idę po ciebie.
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK ELLEN MILES
Napisy: Daria Okoniewska