SERIAL NETFLIX
Carl Sagan nazwał nas drobiną pyłu zawieszoną w promieniach słońca.
Uwielbiam wielkie pytania.
Skąd pochodzimy? Dokąd zmierzamy? Co tu robimy?
I dlaczego, do cholery, nie dostałam awansu?
Nie ma innego pytania,
które tak przekraczałoby podziały kulturowe i czasowe,
inspirując zarówno wyobraźnię naszych praprzodków…
PIĘKNO WSZECHŚWIATA
…jak i badania współczesnych kosmologów.
Cholera.
Ingrid?
Z? Czemu zawdzięczam…
Od kiedy wiedziałaś, że Ted zamknie GreenTech?
Kiedy podpisywaliśmy kontrakt? Czy wcześniej?
Wiesz, że zdarzało mu się kupować firmy, żeby je zamknąć.
Kiedy namówiłaś mnie, żebym podpisał zakaz konkurencji?
Przykro mi, Z.
A może kiedy się poznaliśmy i krzyczałaś na mnie,
żebym walczył o słuszną sprawę?
Nie. Wtedy nie wiedziałam.
Ale tylko wtedy.
Gratuluję, Ingrid.
Mam nadzieję, że Parsons Valentine było tego warte.
Chodź.
Przyszedłem ci powiedzieć, że standardowe dwa tygodnie żałoby
z takiego powodu niniejszym dobiegły dziś końca.
W mojej kulturze żałoba trwa trzy lata.
A to nie po mężu?
Muszę się jeszcze trochę nad sobą poużalać.
- Znowu gotujesz dla mnie z litości? - Tak.
Todd mówi, że Tyler dostał ofertę pracy w Hotham and White.
To dobrze. Może będzie tam szczęśliwszy.
Może ty też byś była?
Albo gdzieś indziej.
Nie powinnam musieć zaczynać od nowa. Tyler też nie.
Nie powinniśmy płacić za błędy Parsons.
Dużo tego „nie powinniśmy”. Mój tata też zawsze tak mówił.
Mówił, jak powinno być, ignorując to, jak jest.
Wierz mi, Ingrid. Idealizmem za czynsz nie zapłacisz.
Ale właśnie to „jak powinno być” pokochałam w prawie.
Skoro mowa o czynszu, może to cię zainteresuje.
Jestem dumnym najemcą
przerażająco drogiego apartamentu z jedną sypialnią i dwiema łazienkami.
Chwila. Oficjalnie wyprowadziłeś się z hotelu?
Polubiłem Nowy Jork.
Naprawdę.
- Wesołych świąt, Ingrid. - Wesołych…
Chwila. Są święta?
Szlag. Muszę jechać do domu.
Lina, cyrk to nie plan długofalowy.
Mówiłam, że to nie cyrk.
To artystyczna trupa… cyrkowa.
To nie zawód.
Cześć. Przepraszam, że tak późno.
Tak ciężko pracujesz.
Usiądź. Przyszłaś w samą porę.
To od całej rodziny.
Ja… nic dla was nie mam.
Jesteś zbyt zajęta wielkimi klientami i nagrodami.
Dziękuję.
Jest piękna.
I tylko 2,3 krowy zginęło dla tego symbolu statusu.
- Muszę wam coś powiedzieć. - Idealna dla partnerki w dużej firmie.
Jesteśmy z ciebie tacy dumni.
Ingrid?
Dwa tygodnie temu rzuciłam pracę.
Dlaczego?
Bo nie dostałam awansu.
Spróbujesz za rok.
Oni nigdy mi go nie dadzą.
- Czym podpadłaś? - Właśnie niczym!
Jeśli ich poprosisz i powiesz, że żałujesz…
Ale ja nic nie zrobiłam nie tak!
…to przyjmą cię z powrotem.
Ingrid!
Czemu on zawsze wini mnie?
Ingrid, kiedy tu przyjechaliśmy, nie mieliśmy nic.
Wiem. Tylko 200 dolarów w kieszeni.
Pieniądze dają bezpieczeństwo.
A co ze szczęściem?
Jeśli nie jestem prymuską w szkole albo partnerką w dużej firmie,
to mu nie wystarczam.
Wiesz, na studiach tata musiał pracować jako dozorca.
W środku nocy odtykał ludziom toalety i pozbywał się karaluchów.
Jak myślisz, dlaczego?
Robił to dla nas. Dla ciebie.
Żebyś była szczęśliwa.
- Ingrid, on cię kocha. - Dziwnie to okazuje.
Ingrid.
Hej.
Zapomniałaś otworzyć.
Pamiętam pierwszy dzień po twoim powrocie z Harvardu.
Dwie godziny wystawałam na ganku, zanim z tatą przyjechaliście.
I zobaczyłam cię.
Nowa fryzura, nowe ciuchy,
w ogóle taka nowa aura.
I koronkowy kołnierzyk.
Przechodziłaś fazę fascynacji Ruth Bader Ginsburg.
Patrzyłam i podziwiałam.
Byłam taka dumna.
I nadal jestem. Zwłaszcza z tego, że rzuciłaś pracę.
Tamta faza nigdy mi nie przeszła.
Otwórz.
Zestaw bonów.
Dobra, zobaczmy.
„Jedno sprzątanie”.
„Jedno śniadanie do łóżka”.
„Jedne przeprosiny”.
Dziś traci ważność.
No to lepiej go wykorzystaj, zanim się przeterminuje.
Pamiętasz, jak pisałaś moje eseje do Princeton?
Rodzice mi kazali.
Tak. Ale zastanawiałaś się, jak ja się przez to czułam?
To nie brzmi jak przeprosiny.
Jeśli zawsze mnie wyręczacie,
to skąd mam wiedzieć, że dam sobie radę sama?
Skąd mam wiedzieć, że nie jestem ofiarą losu?
Rodzice zawsze kazali mi się tobą opiekować.
Prawdę mówiąc, nie rozumiałam, dlaczego ja muszę być idealna,
a ty możesz być sobą.
A ja…
zawsze myślałam, że muszę być tobą.
Bardzo chciałam się dostać do Cirque, żeby udowodnić, że potrafię.
A potem zrobiłam coś głupiego
i zraniłam ostatnią osobę na świecie, którą chciałabym zranić.
Bardzo przepraszam.
Daleko mi do ideału.
Ja też przepraszam.
Wybacz, że ściągam cię tuż po świętach.
Ocaliłaś mnie od wizyty u ciotki i jej zabawy w swatkę.
Coś jak Podkręć jak Beckham w New Jersey.
Skoro Ingrid odeszła,
załatwiłem z kadrami, żeby przenieśli Justina na inne piętro.
Dzięki. Eliza mówiła coś o nagłym wypadku u klienta.
Wujay.
Teraz już „Wanda Jean”.
W ostatnich paru miesiącach, czy tam „kwartale”,
odnowiłam atrakcje, poprawiłam jedzenie,
przywróciłam wydarzenia świąteczne
i sprawiłam, że pracownicy, czy też „Przyjaciele Zabawy”,
z radością pracują na Farmie.
Kurczę, laska. Jesteś ekspertką od reorientacji rynkowej.
To jakby proces odnowy firmy.
Odbudowa wartości marki, poprawa morale i utrzymania…
Tak, zarząd wydaje się zachwycony.
Ale moje durne rodzeństwo nie.
Próbują mnie ośmieszyć, żeby przejąć Farmę.
Ale zarząd cię kocha. W czym problem?
Tydzień temu, na wigilii,
tak jakby ciut za dużo wypiłam i przespałam się z pracownikiem.
Słuchaj. Jeśli jesteście dorośli i doszło do tego za zgodą…
Z Gąsiorkiem Grzesiem.
Gąsiorkiem Grzesiem. Wciąż był w kostiumie.
Wiesz, gęsim.
No.
I wiesz, ktoś to tak jakby nagrał.
Wiewiór Witek.
Przeleciałaś gęś,
a teraz wiewiórka cię szantażuje?
Tak. Mniejsza. Słuchaj.
Mam gdzieś, ile zapłacę. Powstrzymaj go, zanim stracę Farmę.
BANKRUTKA!
MŁODA PROJEKTANTKA CARA OBSCURA OGŁASZA UPADŁOŚĆ PO PROCESIE Z LUXE
INGRID: SPOTKAMY SIĘ? PROSZĘ.
MURPHY: POWODZENIA Z TYLEREM!
INGRID: DZIĘKI.
Chwila, czekaj.
Z Javim? Ten fortepian już nigdy nie będzie taki sam.
To coś poważnego?
Muszę skupić się na mnie.
Na tym, kim jestem i kim chcę być.
A ty i casanova to poważna sprawa?
Wiele przeszedł.
I bardzo się stara nie być casanovą.
A co ze sponsorką?
Zerwał i się wyprowadził.
To jest to. Prawdziwa miłość.
Czuję to. Oboje czujemy.
Dobrze. Może się co do niego myliłem.
Ale co do reszty miałeś rację.
Marty’ego, Parsons…
mnie.
Nawaliłam.
Przepraszam, Tyler.
Nie wiedziałem, kto jest gorszy – ty czy Dan.
Wiem.
Nie masz pojęcia, jak mi przykro.
Przestań przepraszać, bo serio ci nie wybaczę.
Rachel chyba nie wybaczy.
Tęsknię za nami.
Wszystkimi.
Rok temu myślałem,
że będziemy teraz świętować awans na partnera.
No wiem.
Mało tego, że awansów brak,
to jeszcze wyrolowałam przyjaciela,
nie mówiąc już o Z Minie i planecie Ziemi.
Byłaś tylko posłańcem. Z padł ofiarą systemu.
Martych Adlerów i Tedów Lassiterów tego świata.
Niestety systemu nie da się obalić.
Nie. Systemu się nie da,
ale może da się obalić jego reprezentanta.
Wiewiór Witek nie tylko szantażuje Wandę Jean,
ale też dorabia sobie na Times Square.
Brawo, Watsonie.
Widzę się raczej jako Angelę Lansbury.
Zagadki kryminalne są super. Pisanie o nich – lepsze.
Laska umiała żonglować pracą i hobby.
Dzięki.
NEW HEIGHTS THEATRE KURSY I WARSZTATY PISARSKIE
Cześć. Ile za selfie?
- Sto dolców. - Ile? Dwadzieścia.
- 80. - 20.
- 40. - 20.
No dobra.
Dobrze wyglądam.
Ty niestety nie.
Zarabianie na postaci Babci Gąski łamie zapisy twojej umowy
z grupą Farma Radości.
Jeśli chcesz zachować pracę, podpisz to NDA
i usuń wszelkie nagrania Wandy Jean Weaver.
Brooklyn i Pryce Weaver z chęcią by ponegocjowali.
Niech się licytują!
No i wisisz mi 20 dolców.
Na Farmie Radości uczciwie płacą. Po co ci ta podejrzana fucha?
Nie jest podejrzana. Ja… nieważne.
Pytam serio. Zbierasz na coś?
Czego chcesz?
Czego chcesz w życiu?
Latać.
Poważnie. Chciałem być pilotem.
- Pilotem? - Tak, ale mam 37 lat. Już za późno.
Mam propozycję.
Dam ci 50 koła. Tyle kosztuje licencja, nie?
Tak.
Do tego elastyczne godziny, żebyś dopasował je do kursu,
no i cię nie pozwę.
Serio dasz mi 50 koła?
A jak!
Nie możesz pogrzebać marzeń przez jakieś…
wiewiórcze kajdanki pracy.
Żyje się tylko raz. Trzeba gonić za marzeniami!
Dobra.
Będę pilotem!
PRZEPROWADZKI
O nie. Jesteś ostatnią osobą, którą mam ochotę oglądać.
Wiem, że jesteś zły, i masz prawo…
- Nie. Dosyć kłamstw. - Przykro mi, że tak to…
Brandon, wyprowadź panią Yun z budynku.
MOGĘ TO NAPRAWIĆ
Całemu Sun Corp nie damy rady, ale możemy pokonać jego prezesa.
Teda Lassitera?
To on stanowi problem. Pozbądźmy się go.
To nie takie proste.
Min ma wielką część akcji Sun Corp. New Leaf także.
Jeśli przekonamy twojego tatę i dogadamy się z New Leaf,
możemy wypchnąć Teda przez blokadę udziałowców.
Zwariowałaś. To nie wypali.
Jesteśmy wezwani do naprawiania krzywd. Czasem to oznacza walkę z władzą.
To Public Enemy?
Ingrid, ja…
Będzie trudno, ale co mamy do stracenia? Nie poddawaj się bez walki.
Zbyt ciężko pracowałeś przy GreenTech. Zbyt wiele dobra może uczynić.
A myśląc egoistycznie, po tym, jak wiele zła wyrządziłam,
muszę spróbować to naprawić.
Dalej, Z.
Zgoda.
Nie ufałyście Sun Corp.
W Parsons chciałyście ustalić, co Ted zrobi z GreenTech.
Gdybyście odkryły, że je zamknie, zrobiłybyście coś.
Jak przy przejęciu Gulf Energy.
Jeśli chcesz zawalczyć o tron, musisz być pewien, że zdołasz zabić króla.
Jeśli Ted coś wywęszy, zewrze szyki i będzie nietykalny.
Tak. Ile udziałów w Sun Corp posiada New Leaf?
Jak mamy ci ufać?
Do bardzo niedawna byłaś maskotką Teda Lassitera.
Ja jej ufam.
Bo tylko dobrego człowieka gryzie sumienie, gdy robi coś…
tak okropnego.
Każda z nas ma tuż poniżej pięciu procent.
Dobra. Czyli 15 procent.
Z udziałami Min to w sumie 28%.
Do większości brakuje tylko 22%.
„Tylko”?
To brzmi jak wariactwo, ale może nam się udać.
Jeżeli połączymy siły, możemy dobić do 50,1%.
Mamy listy największych udziałowców Sun Corp.
Zwlekałyśmy z ofensywą, aż będziemy pewne wygranej.
Czy pan błękitnooki nam pomoże?
Murphy?
On odpowiada przed Sun Corp.
Nie mogę stawiać go w tej pozycji.
No to na co czekamy? Czas podzwonić po głosy.
Dobra. Ja wezmę pierwsze parę stron…
Sun Corp stawia na paliwa kopalne,
kiedy staramy się zmniejszać emisje dwutlenku węgla.
A przychody w ostatnich trzech kwartałach były poniżej oczekiwań.
To jedyny moralny wybór.
Ted Lassiter ciągnie całą planetę ku przepaści.
To zakała ludzkości.
Więc… Dziękuję.
OBECNA SUMA: 30%
Może jestem szalona.
Od szaleństwa do heroizmu tylko krok.
Tak, ale idealizmem za czynsz nie zapłacę.
A ja niby nigdy za niego nie płaciłem.
Tata mawia, że wszyscy idealiści leżą w grobie, ale… my jakoś żyjemy.
Idealizm nie wystarczy, żeby zdążyć wszystkich obdzwonić.
Damy radę.
Kiedy ryzykowna inwestycja Z w zieloną energię zbankrutowała,
ojciec zagroził, że odetnie go od kasy, jeśli Z nie zerwie z ekologią.
Niech zgadnę. Odmówił, a ojciec z czasem zmienił zdanie?
Nie. Z odszedł z firmy.
Przez rok mieszkał w namiocie i pomagał fundacji sprzątać plaże.
Aż starszy brat przekonał go, żeby wrócił do rodziny.
Nie. Nie o to mi chodzi.
Nie, to nie…
Nie, ja… To…
Halo?
OBECNA SUMA: 30%
Cześć, laska.
Chyba nie próbujesz urządzać imprezy beze mnie?
Prosiłaś o dane New Leaf. Powiedziałam Almie, ona Nihalowi…
A on mnie.
Chciałaś zorganizować pucz bez przyjaciół?
I najlepszej pizzy na Brooklynie?
Kochani.
- Dziękuję. - Jesteśmy z tobą.
Będzie zabawa.
W zeszłym roku sąd w Holandii nakazał Shellowi ograniczyć emisje o 45%…
…zrównoważy krótkoterminowe straty.
Długoterminowe zyski z takiego patentu są ogromne.
Tak. Ropa i gaz są w modzie, ale jedno zawsze będzie w modzie.
Sprawiedliwość historyczna.
On też jest z tobą?
Justin? Cudownie cię widzieć.
Uznałem, że każdy się przyda.
Oczywiście.
Pokażę ci, co i jak.
Tu masz listę udziałowców. No i dzwoń.
Robi się. Usiądę tutaj.
OBECNA SUMA: 32%
OBECNA SUMA: 39%
Z takimi udziałowcami możemy pokonać Goliata.
Tak! Dziękuję.
- Kolejne 1,2%! - Jesteś bohaterką!
I zdecydowanie wariatką.
- Wybacz. - Jasne.
Cześć.
Hej. Co tam?
Gdzie jesteś?
Na pizzy z Tylerem i Rachel.
Pogodziliśmy się.
Brawo! Bardzo się cieszę.
Dziękuję.
Chciałem cię zaprosić do Via Carota, ale jesz już pizzę.
Posłuchaj, Ingrid.
Rano mówiłem poważnie.
Podoba mi się tutaj.
Może i się zakochałem.
Tak. Ja też.
Ale wracaj do przyjaciół.
Dzięki. Pa.
Kolejne 0,1%!
Ziarnko do ziarnka.
Dziękuję, Rachel. Naprawdę.
I bardzo mi…
Wiem. Dlatego tu jestem.
No i Tyler obiecał pizzę.
No jasne.
Powiedział też, że z Marcepanem to coś poważnego.
Bratnie dusze, przeznaczenie i tak dalej.
Laska!
I przykro mi, że…
Luz. To nie było poważne.
No co?
Nic.
Nigdy dotąd nie widziałam, żebyś była taka szczęśliwa,
będąc z kimś taka nieszczęśliwa.
…wakacje w Kingsley Pines.
Wycieczki przez las, kajaki na jeziorze, nocne oglądanie gwiazd.
Niby banał, ale to jest ważne. Natura jest dobra dla duszy.
Dlatego warto się zaangażować…
Nihal! Musisz po coś dla mnie skoczyć.
NEW LEAF UNCJA PREWENCJI JEST WARTA FUNT LEKARSTWA
Cudowne miejsce.
Wpadłam na pomysł na New Leaf podczas meczu Patriotsów z Coltsami.
Obrońcy zbili się w jedną linię,
tworząc ścianę nie do przejścia.
Zespół był silniejszy niż suma części.
Więc połączyłam siły z przyjaciółkami, Nellą i Lacey.
Trzy jednomyślne kobiety z zasobami.
Pracujące lepiej, mądrzej, silniej, razem.
Wszyscy już obdzwonieni?
Cała lista.
Skąd weźmiemy jeszcze dwa procent?
I to szybko. Zebranie udziałowców już pojutrze.
A gdyby je kupić? Wystarczy kupić rano dwa procent.
To prawie 300 milionów.
Kto ma takie pieniądze?
Co?
Jedną chwilkę.
Cześć, laska. Pamiętasz, o czym ostatnio rozmawiałyśmy?
Tak. To nie tylko świetna inwestycja,
ale też szansa, żeby popisać się przed zarządem.
Pokazać, że nadajesz się na CEO.
No i masz u mnie dług za Wiewióra. Zadzwonię później, dobra?
Dobra.
Wanda Jean Weaver, artystka znana niegdyś jako Wujay,
jutro z samego rana kupi 2% udziałów w Sun Corp.
Mamy większość!
Dziękuję.
Co jest?
Tak…
To była ta łatwa część.
No tak. Musimy pójść do twojego taty.
OBECNA SUMA: 50,1%
Pa!
Justin.
Cieszę się, że przyszedłeś.
Tak, ja też.
Mam…
coś dla ciebie.
Dużo myślałem przez te dwa tygodnie.
Wiem, że chcę być z tobą.
A ty chcesz być ze mną?
Może.
Wesołych świąt, Rachel.
BANKRUTKA!
Masz rację.
Luxe nie przestanie dręczyć słabszych.
Dziś to Tim Toussaint,
a jutro inny międzynarodowy konglomerat wydoi wszystkich nowych projektantów.
Ty masz to na sumieniu.
A gdybyście połączyli siły? Ty, Cara i inni nękani projektanci?
Razem jesteście silniejsi.
Jak… pleciony jedwab.
Niezły pomysł.
Kolektyw modowy.
Całość większa niż suma części.
Po prostu wściekłeś się na system.
Owszem. Ale też wiem, kim chcę być.
Nie gościem w garniturze ani psioczącym na Insta.
Chcę być kimś, kto zakasuje rękawy i buduje coś nowego.
Naprawdę coś zmienia.
Podoba mi się.
Ale nie mam pojęcia, jak to zrobić.
Nie. Ale ja mam.
Jeśli zagłosuje pan z nami,
wypchniemy Teda i reaktywujemy GreenTech.
Naprawdę chodzi o GreenTech?
A może o piękną dziewczynę, dla której straciłeś głowę?
Nie chodzi o Ingrid.
Sun Corp i Ted Lassiter byli w biznesie, jeszcze zanim wy się urodziliście.
A że Carter nie chce przejąć sterów,
Sun Corp to jedyna opcja, jeśli dziedzictwo Minów ma przetrwać.
Też byłem opcją.
Z tymi głupimi mrzonkami?
Ile pieniędzy mam stracić, zanim położę temu kres?
Zmarnowałeś już dość naszego czasu.
- Dobra. - Chwileczkę.
To pan, panie Min?
- Przyjechał pan do Stanów z niczym. - Słucham?
Przyjechał pan tu z niczym. Jako młody informatyk.
Wierzył pan w mapowanie 3D, gdy używano systemów 2D.
Wszyscy myśleli, że pomiary będą za drogie.
Tak. Że to „głupie mrzonki”.
Ale pan w nie wierzył i teraz mapowanie 3D jest normą.
To co innego.
Patrzył pan w przyszłość.
Wprowadzał innowacje.
Był pan wizjonerem.
Taki dinozaur jak Sun Corp nie będzie żadnym dziedzictwem.
Po co tak ciężko pan pracował? Po co tak wiele pan poświęcił?
Ziścił pan amerykański sen, by pana dzieci miały lepsze życie.
Żeby były szczęśliwe.
Chyba masz dobry dzień.
Chyba sprawisz, że będzie lepszy.
Imponujące.
Sexy prawnik po Harvardzie.
Sexy bezrobotny prawnik po Harvardzie.
Co się stało?
Właśnie odszedłem z dużej kancelarii.
Ja pracowałem w Deloitte.
A teraz?
Jestem CFO małego start-upu.
Imponujące.
Jak się podoba nowa siłka?
Najlepszy trening roku.
A to dopiero rozgrzewka.
Właśnie dostałem nową pracę.
A ja nowego pracownika.
Jak tam cacio e pepe?
Wybrałem ragù z dziczyzny.
Ikonoklasta!
Słuchaj, Marty wysłał mnie na zebranie udziałowców Sun Corp.
To ma sens. Nowy partner u ważnego klienta.
Tak… I Victoria jest w mieście.
Też będzie na zebraniu.
Co? Dlaczego?
Spokojnie. Między nami wszystko skończone.
Nie martw się. Chcę tylko ciebie.
Nie, dlaczego Victoria będzie osobiście na zebraniu?
Zwykle wysyła pełnomocnika.
Ted zmienił regulamin, by New Leaf z czymś nie wyskoczyło.
Udziałowcy posiadający 2% lub więcej muszą głosować osobiście.
Przepraszam, muszę lecieć. Udanego zebrania!
- Jesteś? - Gdzie Wujay?
- Wanda Jean. - Mniejsza. Gdzie?
Nie wiem. Ale potwierdziłam zakup akcji.
Musimy ją zawieźć na zebranie
albo plan weźmie w łeb.
Nasza niedawna fuzja z jedną z najsolidniejszych firm na świecie,
Min Enterprises,
także firmą rodzinną,
dodała nam skrzydeł.
Jesteśmy teraz jednym z najsilniejszych,
najbardziej zróżnicowanych koncernów energetycznych.
Co to oznacza dla tutaj zgromadzonych?
- Gdzie byłaś? - Wybaczcie. Jak idzie?
Zaraz wnioski udziałowców.
Gdzie Wanda Jean?
Będziesz musiała to przeciągnąć.
- Grać na czas. - Niby jak?
Wnioski mogą trwać do pięciu minut. Nie da się grać na czas.
Poproś o protokół.
Niech odczytają protokół z poprzedniego zebrania,
jak wymaga tego statut.
Zwykle się to ignoruje, ale nie mogą wam odmówić.
…świetlaną przyszłość Sun Corp.
Dobra, kończmy to i chodźmy do baru świętować.
Wniosek udziałowca numer jeden, „Raport z integracji po fuzji”.
Prezentuje akcjonariuszka Cleo Bajaj.
Jako akcjonariuszka znacząca Sun Corp
proszę o odczytanie zeszłorocznego protokołu.
O czym pani mówi?
Statut wymaga, aby na prośbę…
Nie, my tu tego nie robimy.
To absurd. Może jeszcze mandaty za przechodzenie poza pasami?
Kolejny wniosek.
Odczytaj protokół. Najszybciej, jak się da,
żeby zakończyć wreszcie tę niedorzeczność.
Protokół z poprzedniego zebrania.
Zebranie rozpoczęto o 8.05.
- Sprawdzę, co z Wujay. - Idź.
Gdzie jesteście? Znalazłaś ją? Oddzwoń, proszę.
Cześć.
Co tu robisz? Szukasz mnie?
Nie.
Mogę tylko powiedzieć, że naprawiam krzywdy.
Jesteś tu z Cleo i New Leaf, prawda?
Nie mogę powiedzieć. Dla twojego dobra.
- Zaufaj mi. - Ingrid!
Skończyli czytać. Kończy się czas.
Wszystko wyjaśnię. Obiecuję.
Idziemy.
Świat się zmienia.
Aby chronić i pomnażać wartość dla udziałowców,
Sun Corp także musi.
Pani Bajaj, została pani minuta.
Na przestrzeni ostatnich lat Sun Corp powiększyło dług,
zmniejszyło dochód…
- Halo? - Mamy ją.
Daj ją tu. Teraz.
- Dobra. - Cześć!
Do dzieła! Chodźmy.
…niezdolność do utrzymania dywidend.
Zarząd Sun Corp ma odpowiedzialność wobec udziałowców,
by patrzeć w przyszłość.
- Ale skupia się na chwilowych zyskach. - Pół minuty.
Nie, wiecie co? Dość. Pani czas się skończył.
Wręcz przeciwnie. To pański czas się skończył.
Wnoszę o wotum nieufności wobec prezesa zarządu, Teda Lassitera.
Skandal!
Bełkot obłąkanej aktywistki.
A teraz przejdźmy wreszcie dalej.
Popieram wniosek.
No dobrze. Regulamin nakazuje poddać go pod głosowanie.
Kto jest za odwołaniem Teda Lassitera ze stanowiska prezesa zarządu?
Za!
- Za. - Za.
To daje nam 48,1%.
Nie ma większości.
Jeśli nie ma więcej głosów, wniosek zostaje odrz…
Za!
Kim pani jest?
Jestem Wanda Jean Weaver,
wnuczka Babci Gąski Weaver, niech spoczywa w pokoju,
i głosuję za odwołaniem Teda Lassitera ze stanowiska prezesa.
I mam dwa procent.
To daje 50,1%.
Wniosek zatwierdzony.
Co to ma być?
Mam Marty’ego.
Marty?
W wypadku odwołania prezesa zarządu
pełniącym obowiązki prezesa zostaje wiceprezes.
Jest to Franklin Min.
Dziękuję, Cleo i New Leaf, za waszą odwagę.
I za przypomnienie nam, że zmiana to nic złego.
Że jest konieczna do wzrostu.
I w tym duchu wizjonerskiego przywództwa
wnoszę o usunięcie Teda ze stanowiska CEO Sun Corp
i o to, by zastąpił go przywódca, który uosabia innowacyjność i optymizm.
Min Zi-Xin.
Popieram wniosek!
- Za. - Za.
No cóż…
to zaczynamy.
- Wciąż nie mogę w to uwierzyć. - Racja.
Wybacz.
Przepraszam. Gniewasz się?
Czy się gniewam? Jestem przerażony.
Albo jesteś genialna, albo szalona.
Albo to i to.
Muszę podmienić w telefonie numer Teda Lassitera na Z Mina.
Moim zdaniem to lepiej.
W takim razie: nie ma za co.
Naprawdę jesteś genialna.
I zdecydowanie szalona.
I cię za to kocham.
Wrócimy do tego.
To dwutygodniowy program. Nic wielkiego.
- To będzie twój przełom. - Przestań.
Cześć!
Cześć. Wygląda na to, że Farma Radości jest zachwycona inwestycją Wandy Jean.
I darmową reklamą.
A nasza koleżanka wreszcie znalazła związek na poważnie.
Opanuj emocje.
Zapisałam się na kurs pisarski w teatrze New Heights.
Fantastycznie!
A powiedz, co ci pozwoli łączyć pracę z nauką.
Celibat.
- Co? - Tylko praca.
Nie miesza się pracy z przyjemnością.
- Tyler ma pracować z Valdo. - Też super!
- Ale przespał się z jego CFO. - Nie!
Ja potrafię oddzielić pracę od przyjemności. Co nie?
- Nie awansowaliśmy, ale… - Jest w porządku.
Lepiej niż „w porządku”.
Ingrid!
Cholera. Wesprzeć cię?
Nie. Poradzę sobie.
Zniszcz go.
- Poradzi sobie. - Zdecydowanie.
DAN: GRATULUJĘ AKCJI Z WUJAY. CHCESZ TO UCZCIĆ?
Laska…
Lassiter do mnie dzwonił. Co ty odpierdoliłaś?
Musimy naprawiać krzywdy.
- Przejebałaś sobie. - Nie pracuję dla ciebie.
I dla żadnej innej kancelarii też nie będziesz.
Dopilnuję tego.
Obdzwonię całe miasto. Odbiorę ci, kurwa, licencję.
Pożałujesz, że kiedykolwiek postawiłaś nogę w Nowym Jorku.
To by była szkoda.
Teraz Sun Corp to ja, a jeśli Parsons chce kontynuować współpracę,
to ma z nami pracować Ingrid.
Możemy też zmienić kancelarię.
Parsons musi też wprowadzić prawdziwy program różnorodnościowy.
Nie tylko w niższych szeregach. Ma sięgać do partnerów.
Idealna partnerka dla nas.
Ta idealna partnerka była w areszcie.
Tym lepiej. Nieposłuszeństwo obywatelskie.
Cieszę się na naszą współpracę.
Oczywiście.
Doskonale.
Ingrid.
Szczerze ci dziękuję.
Zrobimy razem wielkie rzeczy.
- Dzięki za zaufanie. - Z, czekają na ciebie.
Wybacz.
Marty, zaczekaj.
- Skąd wiedziałeś… - Że cię aresztowali?
Partner stawia kancelarię na pierwszym miejscu.
Myślałem, że mogę ci ufać.
Nie powiedziałaś nam o aresztowaniu. Ani o tym, że musiałaś wyjść za kaucją.
Jeff Murphy powiedział.
Miłej zabawy we dwoje przy Sun Corp.
Napisy: Juliusz P. Braun