1
00:00:15,473 --> 00:00:16,975
(Untold)

2
00:00:24,274 --> 00:00:26,275
สายด่วน 911 347 มีเหตุฉุกเฉินอะไรครับ

3
00:00:26,276 --> 00:00:28,152
คนพวกนี้เป็นบ้า

4
00:00:28,153 --> 00:00:30,905
พวกเขาสะกดรอยตามเรา รังควานเรา

5
00:00:31,656 --> 00:00:32,906
คุณชื่ออะไรครับ

6
00:00:32,907 --> 00:00:34,116
ไมเคิล บาริโซน

7
00:00:34,117 --> 00:00:36,286
บี เอ อาร์ ไอ เอส โอ เอ็น อี

8
00:00:37,829 --> 00:00:39,913
- ฉันถูกยิงที่หัวใจ
- โอเค

9
00:00:39,914 --> 00:00:41,623
เลขที่ 411 เวสต์มิลล์ไดรฟ์

10
00:00:41,624 --> 00:00:42,708
เลขที่ 411...

11
00:00:42,709 --> 00:00:45,795
อดีตนักกีฬาโอลิมปิกสหรัฐฯ
ถูกตั้งข้อหาข้อหาพยายามฆ่าสองกระทง

12
00:00:46,463 --> 00:00:48,422
{\an8}เขายิงและทําให้นักกีฬาอีกคนที่พักและฝึกฝน

13
00:00:48,423 --> 00:00:50,549
อยู่ในที่ดินของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส

14
00:00:50,550 --> 00:00:53,302
{\an8}นี่คือสงครามและมันจะต้องถูกจัดการเดี๋ยวนี้

15
00:00:53,303 --> 00:00:54,678
{\an8}เราถูกล้อมอยู่ที่นี่

16
00:00:54,679 --> 00:00:58,474
ตํารวจบอกว่าเมื่อไปถึงที่นั่น
พวกเขาพบผู้หญิงที่มีแผลถูกยิงหลายจุด

17
00:00:58,475 --> 00:01:01,101
และอดีตนักกีฬาโอลิมปิก ไมเคิล บาริโซน

18
00:01:01,102 --> 00:01:04,021
ไมเคิล บาริโซนกําลังเผชิญหน้าโทษจําคุก 60 ปี

19
00:01:04,022 --> 00:01:08,067
{\an8}ทนายของเขาวางแผนจะโต้แย้ง
ด้วยข้อต่อสู้เรื่องความวิกลจริตด้วยครับ

20
00:01:08,068 --> 00:01:09,401
{\an8}กลยุทธ์หายากครับ

21
00:01:09,402 --> 00:01:13,072
เขาอ้างว่าลอเรนใช้โซเชียลมีเดีย
กดดันให้เขาถึงจุดแตกหัก

22
00:01:13,073 --> 00:01:15,199
{\an8}พวกเขาเป็นลูกค้าที่คอกม้าของเรา

23
00:01:15,200 --> 00:01:17,785
{\an8}สถานการณ์แย่ลงทุกขณะ

24
00:01:17,786 --> 00:01:19,661
เรากลัวว่าชีวิตจะเป็นอันตราย

25
00:01:19,662 --> 00:01:24,501
{\an8}ไมเคิลถูกลอเรน คานาเรค
ต้อนจนหมดความอดทน

26
00:01:25,293 --> 00:01:27,837
สื่อสังคมออนไลน์จะเป็นอาวุธได้ไหม

27
00:01:28,421 --> 00:01:31,840
{\an8}สิ่งที่ลอเรน คานาเรคทํากับเขาเลวร้ายมาก

28
00:01:31,841 --> 00:01:36,095
เขาจําสิ่งที่เกิดขึ้นในคดีนี้ไม่ได้เลย

29
00:01:36,096 --> 00:01:39,598
ผมไม่อยากเชื่อว่าเราจะยิงคนแล้วจําไม่ได้

30
00:01:39,599 --> 00:01:41,975
เขากําลังสร้างภาพในห้องพิจารณาคดี

31
00:01:41,976 --> 00:01:44,520
นี่คือการแสดง คุณกําลังรับชมละคร

32
00:01:44,521 --> 00:01:48,857
ไม่มีอาการผิดปกติทางความทรงจํา
ที่เกิดขึ้นแค่ตอนก่ออาชญากรรม

33
00:01:48,858 --> 00:01:52,028
เขารู้แน่ชัดตอนเปิดตู้เซฟแล้วเอาปืนนั่นไป

34
00:01:52,695 --> 00:01:55,657
ว่าตัวเองกําลังจะทําอะไร

35
00:01:59,744 --> 00:02:01,037
ผมจะเอาชีวิตของผมคืนมา

36
00:02:04,791 --> 00:02:06,083
ฉันเสียเลือดมาก

37
00:02:06,084 --> 00:02:07,751
- โอเคค่ะ
- วอชิงตันทาวน์ชิป

38
00:02:07,752 --> 00:02:11,255
โอเค คุณอยู่ที่เลขที่ 411 เวสต์มิลล์
วอชิงตันทาวน์ชิป ใช่ไหมคะ

39
00:02:11,256 --> 00:02:13,632
- ฉัน...
- โอเค คุณคะ ที่...

40
00:02:13,633 --> 00:02:15,552
(เหตุกราดยิงที่ฮอว์ธอร์น ฮิลล์)

41
00:02:16,719 --> 00:02:20,556
(วันที่ 7 สิงหาคม 2019
ผู้หญิงถูกยิงที่ฟาร์มม้าในนิวเจอร์ซีย์)

42
00:02:20,557 --> 00:02:23,350
(การกระทําโหดเหี้ยม
ที่สะเทือนวงการกีฬาเดรสสาจ)

43
00:02:23,351 --> 00:02:25,853
(ฝ่ายที่เกี่ยวข้องยังคงพัวพัน)

44
00:02:25,854 --> 00:02:27,772
(และค้นหาข้อสรุปของเหตุการณ์นี้อยู่)

45
00:02:29,566 --> 00:02:34,237
คนส่วนใหญ่รู้ตอนที่อายุสี่หรือห้าขวบ

46
00:02:35,446 --> 00:02:38,408
ว่าพวกเขาชอบม้าหรือเปล่า

47
00:02:41,536 --> 00:02:44,830
{\an8}ฉันรู้ตอนอายุเท่านั้นเป๊ะๆ เลยค่ะ

48
00:02:44,831 --> 00:02:45,832
{\an8}ฉันชอบม้า

49
00:02:46,416 --> 00:02:48,376
ซิมโฟนี

50
00:02:50,128 --> 00:02:51,546
ฉันมีม้าหกตัว

51
00:02:52,255 --> 00:02:55,758
แต่ละตัวมีบุคลิกที่ไม่เหมือนกันโดยสิ้นเชิง

52
00:02:57,719 --> 00:02:59,721
อีวี่ มานี่สิ

53
00:03:00,305 --> 00:03:04,433
ทันทีที่เดินเข้าไปในโรงนา
พวกมันจะรอเจอเราเสมอ

54
00:03:04,434 --> 00:03:05,852
เด็กดีของแม่

55
00:03:06,352 --> 00:03:09,980
ต่อให้มีคนที่ไม่เคยเข้าใกล้ม้ามาก่อน

56
00:03:09,981 --> 00:03:11,481
พามาเจอฉันสิ

57
00:03:11,482 --> 00:03:13,984
ฉันจะสร้างปาฏิหาริย์ให้พวกเขาดู

58
00:03:13,985 --> 00:03:16,321
ฉันจะแสดงให้พวกเขาเห็นว่าทําไมม้าถึงพิเศษ

59
00:03:18,489 --> 00:03:20,533
ตอนที่พระเจ้าสร้างม้า

60
00:03:21,367 --> 00:03:23,536
พระองค์พูดกับสิ่งมีชีวิตที่งดงามนี้ว่า

61
00:03:24,370 --> 00:03:26,539
"ข้าทําให้เจ้าไม่เหมือนใคร"

62
00:03:28,958 --> 00:03:30,793
มันเหมือนบางสิ่งที่หลุดมาจากหนังสือนิทาน

63
00:03:32,420 --> 00:03:33,922
เหมือนเทพนิยาย

64
00:03:34,631 --> 00:03:36,548
ม้าเป็นสัตว์มหัศจรรย์

65
00:03:36,549 --> 00:03:38,008
พวกมันเป็นเพื่อนของมนุษย์

66
00:03:38,009 --> 00:03:41,011
มานานจนเราไม่แน่ใจว่ากี่พันปี

67
00:03:41,012 --> 00:03:43,931
คนรักม้าคือคนที่เข้าใจว่า

68
00:03:43,932 --> 00:03:46,225
ม้าไม่ใช่แค่บางสิ่งที่เราเห็น

69
00:03:46,226 --> 00:03:48,435
กําลังเล็มหญ้าอยู่ในที่ของใครสักคน

70
00:03:48,436 --> 00:03:51,230
สาวม้าคือคนที่ชอบม้าเหรอ

71
00:03:51,231 --> 00:03:53,775
{\an8}- ใช่ แต่มันคือเอเนอร์จี้...
- หรือชอบขี่ม้า

72
00:03:54,275 --> 00:03:55,235
ไงจ๊ะ

73
00:03:57,153 --> 00:03:59,988
มีม้าเกินแปดล้านตัวในอเมริกา

74
00:03:59,989 --> 00:04:02,158
และอาจมีคนขี่ม้ามากกว่านั้นสองเท่า

75
00:04:04,494 --> 00:04:05,995
พ่อมักจะถามฉันเสมอว่า

76
00:04:06,663 --> 00:04:09,581
"ลูกไม่เบื่อที่ขึ้นหลังม้าและขี่ไปรอบๆ เหรอ"

77
00:04:09,582 --> 00:04:11,250
ฉันแบบว่า "อะไรนะ"

78
00:04:11,251 --> 00:04:14,003
การขี่ม้าคือสิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุดในโลกต่างหาก

79
00:04:15,838 --> 00:04:16,714
มาเถอะ

80
00:04:17,715 --> 00:04:19,050
เหมือนมันกําลังเดินอยู่

81
00:04:19,550 --> 00:04:23,887
ฉันเป็นคนประเภทให้ใจคนได้ทันที

82
00:04:23,888 --> 00:04:26,224
แบบว่า "คุณคือคนที่เข้ากับฉันได้ แน่นอน"

83
00:04:29,018 --> 00:04:30,852
แต่สําหรับคนอื่น

84
00:04:30,853 --> 00:04:35,315
บางครั้งฉันอาจเป็นคนที่แรงไปหน่อย

85
00:04:35,316 --> 00:04:37,901
"ทําไมเธอถึงพูดเหมือนตัวเองมีอภิสิทธิ์นัก"

86
00:04:37,902 --> 00:04:39,945
พวกเขาใช้คําว่า "มีอภิสิทธิ์" เสมอ

87
00:04:39,946 --> 00:04:42,447
ไม่มีอะไรในตัวฉันที่มีอภิสิทธิ์

88
00:04:42,448 --> 00:04:45,617
เวลาทําอะไร ฉันจะพยายามหนักมาก

89
00:04:45,618 --> 00:04:47,244
ฉันทําเอง ขอบคุณ

90
00:04:47,245 --> 00:04:48,370
- จะทําเหรอ
- เดี๋ยว

91
00:04:48,371 --> 00:04:50,330
ม้วนให้แน่นกว่าปกติ

92
00:04:50,331 --> 00:04:52,667
ม้วนเตรียมให้แน่นกว่าปกติ

93
00:04:53,710 --> 00:04:55,585
ฉันว่าต้องตรวจงานคุณอีกรอบแล้วละ

94
00:04:55,586 --> 00:04:56,503
หือ

95
00:04:56,504 --> 00:04:58,547
ฉันรู้สึกว่าต้องตรวจงานคุณใหม่

96
00:04:58,548 --> 00:05:02,260
เมื่อทุ่มเทเวลาให้กับบางสิ่งมากพอ
เราจะเก่งขึ้นเรื่อยๆ

97
00:05:02,844 --> 00:05:06,180
และถ้าเรามีความอดทนในกีฬานี้

98
00:05:07,056 --> 00:05:09,267
คนที่ใช่จะมาหาและช่วยเรา

99
00:05:11,853 --> 00:05:13,479
เดือนมีนาคม ปี 2018

100
00:05:13,980 --> 00:05:16,273
ตอนนั้นครูฝึกฉันพูดถึงชื่อ

101
00:05:16,274 --> 00:05:19,276
"ฉันจะไปฝึกกับไมเคิล บาริโซน"

102
00:05:19,277 --> 00:05:22,864
รายการกรังด์ปรีซ์สเปเชียล
ซาเฟียร์กับไมเคิล บาริโซน

103
00:05:23,698 --> 00:05:25,073
ฉันค้นหาชื่อเขาในกูเกิล

104
00:05:25,074 --> 00:05:28,661
และเห็นว่าเขาอยู่ในทีมโอลิมปิกปี 2008

105
00:05:29,287 --> 00:05:32,205
และฉันไม่ได้พูดว่า
ฉันอยากเป็นนักกีฬาโอลิมปิกนะ

106
00:05:32,206 --> 00:05:34,834
เป้าหมายของฉันในฐานะนักกีฬา
คือการเดินทางของมัน

107
00:05:35,626 --> 00:05:38,713
ฉันอยากขี่ม้าของฉันทุกวัน

108
00:05:39,213 --> 00:05:42,049
และเรียนรู้ให้มากที่สุดเท่าที่จะเรียนรู้ได้

109
00:05:42,050 --> 00:05:44,427
จากคนที่รู้มากกว่าฉัน

110
00:05:48,639 --> 00:05:50,767
ผมเริ่มเกี่ยวข้องกับการขี่ม้าตั้งแต่เด็ก

111
00:05:51,434 --> 00:05:53,393
{\an8}ล้มเหลวในการกระโดดข้ามเครื่องกีดขวาง

112
00:05:53,394 --> 00:05:56,521
{\an8}และเดรสสาจคือสิ่งที่ผมถูกดึงดูดเข้าหา

113
00:05:56,522 --> 00:05:57,899
{\an8}เพราะผมเก่ง

114
00:05:58,733 --> 00:06:01,318
{\an8}เดรสสาจเป็นคําภาษาฝรั่งเศสที่หมายถึงการฝึก

115
00:06:01,319 --> 00:06:03,278
{\an8}มันคือการเคลื่อนไหวที่งดงาม

116
00:06:03,279 --> 00:06:05,280
ผู้หญิงบนหลังม้า ผู้ชายก็ด้วย

117
00:06:05,281 --> 00:06:07,116
และมันก็มีประวัติที่ลึกซึ้งด้วย

118
00:06:08,451 --> 00:06:12,080
เดรสสาจมีรากฐานมาจาก
ความชํานาญในการขี่ม้าในสนามรบ

119
00:06:12,830 --> 00:06:15,791
ที่ม้าต้องเรียนรู้การขยับตัวไปด้านข้าง
ด้านหน้าและด้านหลัง

120
00:06:15,792 --> 00:06:19,212
และทําตามคําสั่งของคนขี่อย่างเชื่อฟัง

121
00:06:20,254 --> 00:06:23,466
{\an8}เราต้องบังคับให้หัวม้าอยู่ในตําแหน่งเฉพาะ

122
00:06:23,966 --> 00:06:25,426
{\an8}ร่างกายอยู่ในตําแหน่งเฉพาะ

123
00:06:26,928 --> 00:06:30,431
ทุกอย่างต้องกลมกลืนและเป็นจังหวะ

124
00:06:31,641 --> 00:06:34,602
และเราต้องปลูกฝังสิ่งเหล่านั้นกับม้าก่อน

125
00:06:35,436 --> 00:06:40,233
การฝึกม้าคือการสอน
ให้ม้ารับความช่วยเหลือจากคุณ

126
00:06:41,025 --> 00:06:43,319
ขาของคุณ มือของคุณ

127
00:06:43,903 --> 00:06:47,740
เพื่อให้ม้าเรียนรู้ที่จะตอบสนองและยอมรับคนขี่

128
00:06:48,533 --> 00:06:50,243
มันเป็นงานที่ยากมาก

129
00:06:50,743 --> 00:06:52,577
เรากําลังขอให้ม้าแสดง

130
00:06:52,578 --> 00:06:55,498
ความสามารถด้านยิมนาสติก
ของพวกมันให้มากที่สุด

131
00:06:56,666 --> 00:06:59,501
แต่พวกมันต้องทําให้เหมือนนักเต้นกระโดด

132
00:06:59,502 --> 00:07:01,003
ทําให้ดูง่าย

133
00:07:07,343 --> 00:07:09,594
การแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
เป็นการแข่งขันที่น่าสนใจมาก

134
00:07:09,595 --> 00:07:12,306
โดยเฉพาะในกลุ่มกีฬาที่ใช้ม้า

135
00:07:13,349 --> 00:07:15,475
กีฬาโอลิมปิก 25 ครั้งในร้อยปี

136
00:07:15,476 --> 00:07:17,687
ทีมเดรสสาจหนึ่งทีมมีสี่คน

137
00:07:18,229 --> 00:07:22,357
หมายความว่ามีคนมากสุดหนึ่งร้อยคนในหนึ่งร้อยปี

138
00:07:22,358 --> 00:07:24,943
ที่เป็นตัวแทนของประเทศไปแข่งเดรสสาจ

139
00:07:24,944 --> 00:07:27,362
สอง หนึ่ง จุดระเบิด

140
00:07:27,363 --> 00:07:31,075
จํานวนพอๆ กับคนที่จุดจรวดขึ้นสู่อวกาศครับ

141
00:07:31,576 --> 00:07:34,035
แต่ผมคิดว่าตัวเองเป็นคู่แข่งที่ดี

142
00:07:34,036 --> 00:07:36,413
ผมคิดว่าตัวเองเป็นครูฝึกม้าที่เก่งมาก

143
00:07:36,414 --> 00:07:40,751
มันยุติธรรมและสมเหตุสมผลกับม้าไหม

144
00:07:41,294 --> 00:07:44,546
และมันจะเข้าใจได้ไหมว่าผมขอให้มันทําอะไร

145
00:07:44,547 --> 00:07:47,424
นักกีฬาขี่ม้ามืออาชีพส่วนใหญ่ รวมถึงตัวผมด้วย

146
00:07:47,425 --> 00:07:49,384
เราหาเงินได้หลายทาง

147
00:07:49,385 --> 00:07:52,472
เรารับนักกีฬาและม้าให้มาฝึกที่คอกของเรา

148
00:07:53,055 --> 00:07:54,723
ลูกค้าบางคนเอาม้ามาให้

149
00:07:54,724 --> 00:07:57,184
ผมจะบอกว่า "ผมจะให้ม้าอยู่ในคอก"

150
00:07:57,185 --> 00:07:59,394
ลูกค้าบางคนไม่เคยขี่ม้าเลย ผมต่างหากที่ขี่

151
00:07:59,395 --> 00:08:03,023
ลูกค้าบางคนก็อยากให้ผม
หรือไม่ก็ทีมงานผมสักคนสอนพวกเขาทุกวัน

152
00:08:03,024 --> 00:08:04,983
นั่นคือการสัมผัสและดัน

153
00:08:04,984 --> 00:08:07,569
ถ้าพวกมันทําตัวไม่ดี
คุณจะรู้สึกได้ก่อนที่มันจะทํา

154
00:08:07,570 --> 00:08:08,862
เข้าใจไหม ถ้าทําแบบนี้...

155
00:08:08,863 --> 00:08:12,532
ผมอบรมให้หนึ่งในนักเรียนหัวกะทิ
ที่เป็นนักกีฬากรังด์ปรีซ์

156
00:08:12,533 --> 00:08:14,993
เมื่อต้นปี 2018

157
00:08:14,994 --> 00:08:19,080
และผู้หญิงคนนี้พูดว่า"จริงสิ จะว่าไป
ฉันจะไปที่นั่นในเดือนมีนาคม"

158
00:08:19,081 --> 00:08:24,378
"ฉันอยากพาลูกศิษย์ไปฝึกด้วย
เป็นเวลาหนึ่งเดือน"

159
00:08:24,962 --> 00:08:26,631
"เธอชื่อลอเรน คานาเรค"

160
00:08:27,840 --> 00:08:29,216
ลอเรน คานาเรคโทรหาผม

161
00:08:29,217 --> 00:08:32,260
แล้วเธอก็พรวดพราดออกมาว่า
เธอรู้ว่าผมเป็นใคร

162
00:08:32,261 --> 00:08:33,930
และค้นคว้าความสําเร็จของผมมา

163
00:08:35,348 --> 00:08:38,684
เธออยากมาฝึกและจะรู้สึกเป็นเกียรติมาก

164
00:08:39,185 --> 00:08:41,394
เขาบอกว่า "คุณต้องฝึกกับคนที่เก่งที่สุด"

165
00:08:41,395 --> 00:08:45,732
"คุณต้องอยู่ในที่ที่ดีที่สุดกับครูฝึกที่เก่งที่สุด"

166
00:08:45,733 --> 00:08:48,193
"คุณมีทุกอย่างที่จําเป็นในการไปแข่งโอลิมปิก"

167
00:08:48,194 --> 00:08:49,945
"คุณมีม้าที่เยี่ยมมาก"

168
00:08:49,946 --> 00:08:52,364
"คุณมีความทะเยอทะยาน คุณมีแรงผลักดัน"

169
00:08:52,365 --> 00:08:55,283
เขาพูดจาโน้มน้าวได้เก่งมากค่ะ

170
00:08:55,284 --> 00:08:57,619
ตอนคุยกันจบ เขาทําให้ฉันพูดกับเขาได้ว่า

171
00:08:57,620 --> 00:08:59,580
"ฉันจะสมัครได้ที่ไหน"

172
00:09:01,874 --> 00:09:05,294
ฮอว์ธอร์น ฮิลล์เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของผม

173
00:09:06,379 --> 00:09:08,464
มันเป็นสถานที่สงบสุขของผม

174
00:09:09,882 --> 00:09:12,842
มันอยู่ในหุบเขาสวย
ห่างจากนิวยอร์กซิตี้ไปหนึ่งชั่วโมง

175
00:09:12,843 --> 00:09:15,053
และคุณคงคิดว่าตัวเอง
อยู่ที่ไหนสักแห่งในเทนเนสซี

176
00:09:15,054 --> 00:09:16,055
มันงดงามมากครับ

177
00:09:16,556 --> 00:09:19,182
และผมสร้างส่วนใหญ่ขึ้นมาด้วยสองมือของผมเอง

178
00:09:19,183 --> 00:09:21,811
มันคือหยาดเหงื่อ เลือดและหัวใจของผม

179
00:09:23,479 --> 00:09:25,940
มันถูกออกแบบให้เป็นเหมือน
วิทยาเขตมหาวิทยาลัย

180
00:09:26,941 --> 00:09:29,777
ผมเป็นผู้ดูแลการฝึก

181
00:09:31,737 --> 00:09:36,158
{\an8}เมื่อได้ผม คุณก็จะได้ทีมของผมด้วย
คุณได้จัสติน ฮาร์ดิน มือขวาของผม

182
00:09:36,909 --> 00:09:38,618
คุณได้แมรี่ แฮสคินส์ เกรย์

183
00:09:38,619 --> 00:09:42,540
{\an8}เธอเป็นนักกีฬาเดรสสาจและแฟนผมในตอนนั้น

184
00:09:43,249 --> 00:09:44,666
ผมอาศัยอยู่ในที่ดินผืนนั้น

185
00:09:44,667 --> 00:09:47,545
แมรี่ แฮสคินส์ เกรย์อยู่กับผมเกือบตลอดเวลา

186
00:09:48,129 --> 00:09:51,382
{\an8}และลอเรนก็อยู่ในอะพาร์ตเมนต์
กับแฟนของเธอ ร็อบ

187
00:09:52,133 --> 00:09:54,175
{\an8}พ่อของเธอมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างมาก

188
00:09:54,176 --> 00:09:56,344
{\an8}เขาบอกว่า"ส่งใบเสร็จมาให้ผม ผมจะจ่ายให้"

189
00:09:56,345 --> 00:10:00,515
{\an8}ตอนนั้นลอเรนมีม้าสองตัวให้ไมเคิลฝึก

190
00:10:00,516 --> 00:10:05,021
{\an8}ไมเคิลเชิญเธอไปแล้วพูดว่า
"รู้ไหม ผมบังเอิญมีที่ว่าง"

191
00:10:05,605 --> 00:10:08,481
"ที่นั่นตกแต่งอย่างสวยงาม
และลอเรนก็พักอาศัยที่นั่นได้"

192
00:10:08,482 --> 00:10:10,609
ผมบอกว่า "เยี่ยมเลย เธอได้พักที่นั่น"

193
00:10:10,610 --> 00:10:14,195
เดินจากบ้านไปโรงนา
ซึ่งอยู่ในที่อยู่เดียวกันได้ในเจ็ดนาที

194
00:10:14,196 --> 00:10:16,072
และทุกอย่างก็พร้อม

195
00:10:16,073 --> 00:10:18,908
ลอเรนมีที่ให้พัก มีม้าสองตัวที่ฝึก

196
00:10:18,909 --> 00:10:20,202
ทุกคนพอใจ

197
00:10:21,579 --> 00:10:22,996
โอเค นั่งตัวตรง

198
00:10:22,997 --> 00:10:25,790
อย่าให้มันดึงบังเหียนลง บังคับให้เงยหน้าไว้

199
00:10:25,791 --> 00:10:28,877
เปลี่ยนขาได้ดี อีกรอบ

200
00:10:28,878 --> 00:10:33,298
ระหว่างครูฝึกกับม้าจําเป็นต้องมี

201
00:10:33,299 --> 00:10:36,259
ระดับความไว้ใจที่ชัดเจนค่ะ

202
00:10:36,260 --> 00:10:38,011
และไมเคิลกับฉันก็มีมัน

203
00:10:38,012 --> 00:10:40,681
หุบขา เอนมาด้านหลัง ดึงจมูกมันขึ้นและเปิดออก

204
00:10:41,182 --> 00:10:43,475
ว้าว ฮาเลลูยา

205
00:10:43,476 --> 00:10:46,436
- ฮาเลลูยา
- โจซี่ ดูลอเรนขี่สิ

206
00:10:46,437 --> 00:10:50,023
ฉันเห็นว่าเขาแก้ปัญหาได้รวดเร็ว

207
00:10:50,024 --> 00:10:52,567
ดี รวบมือ รักษาสัมผัสไว้

208
00:10:52,568 --> 00:10:55,446
ดี ขี่ไปข้างหน้าต่อไปที่...

209
00:10:55,946 --> 00:10:59,491
เขาทําสิ่งที่สัญญาว่าจะทําจริงๆ

210
00:10:59,492 --> 00:11:01,702
เขาทําให้ฉันเป็นนักกีฬาที่ดีขึ้น

211
00:11:03,496 --> 00:11:07,749
แต่ไม่นานฉันก็ได้รู้ว่าเกือบทุกคนที่นั่น

212
00:11:07,750 --> 00:11:10,752
แทบจะเป็นเหมือนลัทธิ

213
00:11:10,753 --> 00:11:13,129
ที่หมกมุ่นกับการที่

214
00:11:13,130 --> 00:11:15,548
"ผู้ชายคนนี้จะทําให้ฉันได้ไปแข่งโอลิมปิก"

215
00:11:15,549 --> 00:11:19,386
เขาบอกว่า"โอลิมปิกไม่ใช่เป้าหมาย
โอลิมปิกก็เหมือนความฝัน"

216
00:11:19,387 --> 00:11:23,264
"มันคือความฝันของทุกคนที่อยู่ที่นี่"

217
00:11:23,265 --> 00:11:26,017
และฉันก็คิดว่า "ดีกับพวกเขาแล้ว"

218
00:11:26,018 --> 00:11:28,979
"พวกเขามีความฝัน ฉันมีความฝัน
เราทุกคนมีความฝัน"

219
00:11:29,563 --> 00:11:32,357
นี่คือภาพของผู้ที่กุมอํานาจ

220
00:11:32,358 --> 00:11:35,902
ผมมองไปที่คุณ คุณนั่งประจําที่
และการกระทําของคุณบอกผมว่า

221
00:11:35,903 --> 00:11:37,696
คุณคุมได้

222
00:11:37,697 --> 00:11:39,614
นั่นแหละอํานาจ

223
00:11:39,615 --> 00:11:43,493
ในกีฬาเดรสสาจ
มีสามอย่างที่จําเป็นต้องมีเพื่อชัยชนะ

224
00:11:43,494 --> 00:11:46,579
เราต้องมีครูฝึกที่ดี คนขี่ที่ดี

225
00:11:46,580 --> 00:11:47,998
และม้าที่ดี

226
00:11:48,666 --> 00:11:51,543
และเหนือสิ่งอื่นใด

227
00:11:51,544 --> 00:11:53,045
ต้องใช้เงินเยอะ

228
00:11:54,922 --> 00:11:57,341
มีเหตุผลมันถูกเรียกว่ากีฬาของราชา

229
00:11:57,842 --> 00:12:00,969
การไปแข่งที่ยุโรปจําเป็นสําหรับทุกคน

230
00:12:00,970 --> 00:12:02,554
ในกีฬาขี่ม้านานาชาติ

231
00:12:02,555 --> 00:12:06,307
ค่าขนส่งไปกลับต่อการแข่งหนึ่งรายการ
อยู่ที่ 25,000 เหรียญ

232
00:12:06,308 --> 00:12:10,395
และนั่นไม่รวมค่าช่าง
ข้าวของและค่าธรรมเนียมการแข่ง

233
00:12:10,396 --> 00:12:13,314
กลับมาที่นี่ ถ้าคุณมีรถพ่วงม้า
และรถบรรทุกเป็นของตัวเอง

234
00:12:13,315 --> 00:12:15,942
ตระเตรียมรถบรรทุกดีๆ
ก็ 125,000 เหรียญแล้ว

235
00:12:15,943 --> 00:12:18,820
และเกือกม้า ม้าต้องเปลี่ยนมันทุกสี่สัปดาห์

236
00:12:18,821 --> 00:12:20,906
ราคา 500 หรือ 700 ดอลลาร์

237
00:12:21,407 --> 00:12:22,907
เราพูดว่า

238
00:12:22,908 --> 00:12:25,660
"อ๋อ มันเป็นม้าราคาถูก" "เท่าไร" "ห้าหมื่น"

239
00:12:25,661 --> 00:12:27,371
ค่าใช้จ่ายสูงจนน่าตกตะลึง

240
00:12:30,499 --> 00:12:34,962
เจย์ทีเป็นม้าที่ผมซื้อในปี 2006

241
00:12:36,088 --> 00:12:38,883
และมันเป็นนักกีฬาที่น่าทึ่ง

242
00:12:39,925 --> 00:12:41,844
มันเป็นม้าที่ภรรยาเก่าผมและผมเป็นเจ้าของ

243
00:12:42,636 --> 00:12:44,971
และเราตกลงกัน

244
00:12:44,972 --> 00:12:48,684
ผมจะขี่ม้าเป็นการส่วนตัว แข่งขี่ม้า

245
00:12:49,310 --> 00:12:50,770
และขายม้าด้วย

246
00:12:52,438 --> 00:12:53,272
เจเจ

247
00:12:55,775 --> 00:12:57,193
ไงจ๊ะ เด็กดี

248
00:12:57,693 --> 00:13:02,238
เป็นเรื่องธรรมดามากสําหรับเรา
ในฐานะครูฝึกม้า

249
00:13:02,239 --> 00:13:06,618
ในการให้คนขี่ที่เก่งน้อยกว่าขี่ม้าที่เก่งกว่า

250
00:13:06,619 --> 00:13:08,745
เป็นครั้งคราว

251
00:13:08,746 --> 00:13:11,039
ให้พวกเขาขี่ม้า ให้รู้สึกถึงบางอย่าง

252
00:13:11,040 --> 00:13:14,209
ให้รู้สึกนิดหน่อยว่าอนาคตควรจะรู้สึกยังไง

253
00:13:14,210 --> 00:13:15,544
และทิศทางไปทางไหน

254
00:13:16,045 --> 00:13:18,171
จัสติน ฮาร์ดินทําแบบนั้นกับเจย์ที

255
00:13:18,172 --> 00:13:20,341
เขาให้เธอขึ้นหลังม้าและให้เธอขี่มัน

256
00:13:21,008 --> 00:13:22,759
จัสตินบอกว่า "เรามีม้าตัวนี้

257
00:13:22,760 --> 00:13:24,969
และเราคิดว่าคุณต้องชอบมันแน่"

258
00:13:24,970 --> 00:13:26,471
"ผมแค่อยากให้คุณลองขี่มันดู"

259
00:13:26,472 --> 00:13:29,349
"เราไม่ยอมให้ทุกคนขี่ม้าตัวนี้
เพราะพูดตามตรง

260
00:13:29,350 --> 00:13:31,811
มันอาจจะยากหน่อย"

261
00:13:32,645 --> 00:13:34,354
และนาทีแรกที่ฉันขึ้นหลังมัน

262
00:13:34,355 --> 00:13:36,981
พวกเขาบอกว่า "ระวังตัวก็พอ ไม่เป็นไรหรอก"

263
00:13:36,982 --> 00:13:39,400
ฉันขึ้นหลังมัน รู้สึกน่าทึ่งมาก

264
00:13:39,401 --> 00:13:42,946
เหมือนลูกบอลแห่งพลังงาน

265
00:13:42,947 --> 00:13:45,241
ยกสูงขึ้นใต้ลําตัว

266
00:13:46,033 --> 00:13:49,161
และฉันก็รู้สึกว่า
"ใช่เลย สักวันม้าตัวนี้จะเป็นของฉัน"

267
00:13:49,954 --> 00:13:51,038
เด็กดี

268
00:13:52,164 --> 00:13:53,623
เทียบกับม้าของเธอแล้ว

269
00:13:53,624 --> 00:13:57,294
ม้าของเธอคือโตโยต้า โคโรลา

270
00:13:58,879 --> 00:14:00,589
เจย์ทีคือรถคอร์เวตต์

271
00:14:01,715 --> 00:14:05,552
เราให้เธอขับคอร์เวตต์หนึ่งครั้ง

272
00:14:05,553 --> 00:14:09,181
และน่าเศร้าที่มันทําให้ทุกอย่างพังพินาศ

273
00:14:10,641 --> 00:14:13,060
หักเลี้ยวแล้วตรงข้ามสนามไปเลย

274
00:14:14,311 --> 00:14:15,937
สองวันหลังจากขี่ม้า

275
00:14:15,938 --> 00:14:20,442
ลอเรนโพสต์บางอย่างในอินเทอร์เน็ต
วิดีโอที่เธอขี่ม้าของผม

276
00:14:21,026 --> 00:14:22,945
เจเจ เจย์ที

277
00:14:23,445 --> 00:14:25,446
ร็อบ คุณดูตัวเล็กมากเวลาอยู่ข้างมัน

278
00:14:25,447 --> 00:14:28,659
จากนั้นในเดือนกรกฎาคม ปี 2018

279
00:14:29,285 --> 00:14:32,161
ลอเรน คานาเรคก็ลงแข่งด้วยม้าของผม

280
00:14:32,162 --> 00:14:35,707
เธอเช่าคอร์เวตต์เปิดประทุนมาจากเฮิรตซ์

281
00:14:35,708 --> 00:14:38,377
จากนั้นก็ตัดสินใจว่ามันเป็นของเธอไปตลอดชีวิต

282
00:14:39,336 --> 00:14:43,756
ที่จริง เธอบังคับม้าของผม
เพื่อจุดประสงค์ของเธอเอง

283
00:14:43,757 --> 00:14:46,426
และมันก็เป็นหายนะ

284
00:14:46,427 --> 00:14:48,344
(เจย์ที ลงทะเบียนม้าตลอดชีพ)

285
00:14:48,345 --> 00:14:50,222
(ลอเรน เชย์ คานาเรค)

286
00:14:50,723 --> 00:14:54,018
เธอลดคุณค่าของมันและมันเป็นเรื่องที่รับไม่ได้

287
00:14:55,811 --> 00:14:58,564
ผมบอกพวกเขาว่า "คุณเอาม้าตัวนี้ไปแข่งไม่ได้"

288
00:14:59,064 --> 00:15:02,692
และพวกเขามาตามหาผมในคอกม้า

289
00:15:02,693 --> 00:15:05,445
ตะโกนใส่ผมและทําทุกอย่าง

290
00:15:05,446 --> 00:15:06,822
ผมกลัวพวกเขามาก

291
00:15:07,323 --> 00:15:10,326
ผมปอดแหกน่ะ เข้าใจไหม
ผมไม่เคยทะเลาะกับใครมาก่อน

292
00:15:10,826 --> 00:15:13,036
และในขณะเดียวกัน พวกเขาก็ข่มขู่ผม

293
00:15:13,037 --> 00:15:15,038
คนเป็นพ่อส่งข้อความมาให้ผมมากมายว่า

294
00:15:15,039 --> 00:15:17,624
"ผมจะทําให้คุณล้มละลาย เอาคุณไปขึ้นศาล"

295
00:15:17,625 --> 00:15:19,083
"ผมจะทําลายคุณ" ทั้งหมดนี่

296
00:15:19,084 --> 00:15:21,669
ผมแบบว่า เห็นค่าทนายลอยมาอีกแล้ว

297
00:15:21,670 --> 00:15:24,923
ผมหย่าและมีค่าทนายต้องจ่าย

298
00:15:24,924 --> 00:15:28,886
ผมตื่นตระหนกว่าจะถูกอัด ถูกฟ้อง

299
00:15:29,386 --> 00:15:30,387
ผมเลยยอมจํานน

300
00:15:30,888 --> 00:15:33,641
ผมถูกข่มขู่ กดดัน

301
00:15:34,141 --> 00:15:37,977
ถูกบีบคั้นให้ขายม้าของผม
ในราคาถูกอย่างกับให้ฟรี

302
00:15:37,978 --> 00:15:39,646
การถูกบูลลี่ให้ขายม้า

303
00:15:39,647 --> 00:15:43,149
เป็นเรื่องโป้ปดที่สุดที่ฉันเคยได้ยินมาตลอดชีวิต

304
00:15:43,150 --> 00:15:44,944
โอเคนะ จบ

305
00:15:46,111 --> 00:15:50,198
ฉันกําลังจะไปแข่งในรายการที่ไมเคิลฝึกฉันมา

306
00:15:50,199 --> 00:15:54,619
และร็อบบอกฉันว่าเจย์ที
ถูกเอาตัวออกไปจากรถพ่วง

307
00:15:54,620 --> 00:15:56,496
และไมเคิลบอกว่ามันไปแข่งไม่ได้

308
00:15:56,497 --> 00:15:59,916
ฉันเลยรีบวิ่งไปที่ออฟฟิศทันที

309
00:15:59,917 --> 00:16:02,460
ฉันถามไมเคิลว่า "เกิดอะไรขึ้นกับเจย์ที"

310
00:16:02,461 --> 00:16:04,379
"ทําไมมันถึงไม่อยู่ในรถพ่วงนั่น"

311
00:16:04,380 --> 00:16:06,339
เขาตื่นตระหนก สติแตก

312
00:16:06,340 --> 00:16:08,174
ฉันไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนั้นเลย

313
00:16:08,175 --> 00:16:11,469
เขาแค่บอกฉันว่า "เจย์ทีไปแข่งรายการนี้ไม่ได้"

314
00:16:11,470 --> 00:16:14,055
เขาต้องขายม้าตัวนี้ให้เร็วที่สุด

315
00:16:14,056 --> 00:16:16,557
ฉันก็แบบ "ทําไม เกิดอะไรขึ้น"

316
00:16:16,558 --> 00:16:18,394
แล้วเขาก็พูดว่า "เพราะเรื่องหย่าน่ะ"

317
00:16:19,269 --> 00:16:21,188
ฉันก็บอกว่า "ให้ฉันซื้อมันเลยสิ"

318
00:16:21,772 --> 00:16:23,272
"มันจะช่วยอะไรได้ไหม"

319
00:16:23,273 --> 00:16:25,442
แล้วจู่ๆ เขาก็สงบลง

320
00:16:25,943 --> 00:16:28,319
เขามีความสุขมากที่ได้รับเช็ค

321
00:16:28,320 --> 00:16:29,488
ม้าเป็นของฉัน

322
00:16:30,322 --> 00:16:31,532
ทุกอย่างลงตัว

323
00:16:32,324 --> 00:16:33,951
หรือนั่นคือสิ่งที่ฉันคิดแหละนะ

324
00:16:34,618 --> 00:16:35,536
อ้าว ไง

325
00:16:38,789 --> 00:16:39,957
เด็กดี เจย์

326
00:16:41,041 --> 00:16:42,959
- พามันไป ใส่สายรัดหรือยัง
- ใส่แล้ว

327
00:16:42,960 --> 00:16:44,168
- แน่นพอไหม
- แน่น

328
00:16:44,169 --> 00:16:46,462
หยุด พระเจ้า ร็อบ

329
00:16:46,463 --> 00:16:49,215
- อะไร
- หยุดเถอะ ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น

330
00:16:49,216 --> 00:16:50,383
- เดี๋ยว
- หยุด เย็นไว้

331
00:16:50,384 --> 00:16:51,968
- ให้ผมดึงคุณ...
- ปล่อยมัน

332
00:16:51,969 --> 00:16:54,805
ฉันพูดว่าไง ปล่อยบังเหียน หยุด ใจเย็น เจ้าหนู

333
00:16:57,850 --> 00:16:58,683
ร็อบ

334
00:16:58,684 --> 00:17:00,226
- ไง
- ฉันต้องใช้แส้

335
00:17:00,227 --> 00:17:01,310
ดูโต๊ะนั่นสิ

336
00:17:01,311 --> 00:17:04,064
ฉันดูอะไรไม่ได้ ฉันต้องการแส้เดี๋ยวนี้

337
00:17:05,399 --> 00:17:07,984
ใจเย็น โอ้โฮ มันพยศหนักเลย

338
00:17:07,985 --> 00:17:10,696
- เอาละ มีสมาธิ เอาใหม่
- แย่ชะมัด

339
00:17:12,489 --> 00:17:16,326
เราไม่ได้ระบุระดับของเธอ
ในฐานะนักกีฬาอย่างจริงๆ จังๆ

340
00:17:16,827 --> 00:17:17,953
ผมเทียบมันกับเบสบอล

341
00:17:19,663 --> 00:17:22,833
{\an8}ผมเคยเล่นให้ทีมระดับเวิลด์ซีรีส์

342
00:17:23,876 --> 00:17:27,336
{\an8}แมรี่ แฮสคินส์ เกรย์และจัสติน ฮาร์ดินเป็นผู้เล่น

343
00:17:27,337 --> 00:17:30,631
ของทีมทริปเปิลเอในไมเนอร์ลีกเบสบอล

344
00:17:30,632 --> 00:17:36,304
พร้อมจะเข้าสู่เมเจอร์ลีกในฐานะผู้เล่นใหม่

345
00:17:36,305 --> 00:17:37,305
เข้าใจผมไหม

346
00:17:37,306 --> 00:17:40,142
ลอเรน คานาเรคอยู่ระดับ...

347
00:17:43,520 --> 00:17:46,147
ลิตเติ้ลลีกอายุเก้าขวบ

348
00:17:46,148 --> 00:17:49,401
โขยกเปลี่ยนขา ช้าไป ฉันจะเอาใหม่

349
00:17:50,277 --> 00:17:51,819
ร็อบ ตอนนี้เลย เข้าใจไหม

350
00:17:51,820 --> 00:17:53,529
- ฮะ ช้าหน่อย
- หกนาฬิกา 30 นาที

351
00:17:53,530 --> 00:17:56,616
ใจเย็น เจ้าหนู ร็อบ ฟังฉันอยู่หรือเปล่า

352
00:17:56,617 --> 00:17:57,700
- ร็อบ
- ฟัง ไป

353
00:17:57,701 --> 00:17:59,994
- ฟังฉันอยู่หรือเปล่า
- ให้ตาย ผมก็กําลังคุยนี่ไง

354
00:17:59,995 --> 00:18:02,538
หยาบคายจัง ฉันถามคุณอยู่นะ
รู้อะไรไหม ช่างเถอะ

355
00:18:02,539 --> 00:18:04,083
ตอนนี้คุณไม่ได้เลือกแล้ว

356
00:18:04,875 --> 00:18:07,795
ผมสอนนักกีฬาโอลิมปิก ไม่ใช่นักกีฬาระดับสอง

357
00:18:08,837 --> 00:18:12,298
ในช่วงเวลานั้น มีช่วงเวลาที่
แมรี่ แฮสคินส์สอนลอเรน

358
00:18:12,299 --> 00:18:16,094
แมรี่ แฮสคินส์ในความคิดฉัน เป็นคนโง่ที่สุด

359
00:18:16,095 --> 00:18:18,805
และไม่รู้เรื่องขี่ม้าที่สุด

360
00:18:18,806 --> 00:18:22,517
ณ จุดหนึ่ง ผมก็เริ่มได้รับข้อความจากลอเรน

361
00:18:22,518 --> 00:18:25,353
ว่าทีมงานของพวกเขาทํางานไม่ดี

362
00:18:25,354 --> 00:18:27,939
และแฟนของไมเคิล แมรี่ แฮสคินส์ก็เป็นคนที่

363
00:18:27,940 --> 00:18:30,192
ยุยงให้พวกเขาทํางานไม่ดี

364
00:18:32,277 --> 00:18:35,613
เดือนเมษายน ผมไปพบปะกับร็อบและลอเรน

365
00:18:35,614 --> 00:18:37,949
และแฟนของไมเคิล แมรี่ แฮสคินส์

366
00:18:37,950 --> 00:18:40,785
ลอเรนเริ่มโวยวายเกี่ยวกับ
สิ่งที่ทุกคนไม่ทําให้เธอ

367
00:18:40,786 --> 00:18:44,747
และแมรี่ แฮสคินส์ก็พูดกับเธอว่า
"คุณไม่โผล่มาขี่ม้าด้วยซ้ํา

368
00:18:44,748 --> 00:18:46,916
เพราะงั้นอย่ามาพูดสิ่งที่คนอื่นไม่ทําให้คุณ"

369
00:18:46,917 --> 00:18:47,959
"คุณต้องขยัน"

370
00:18:47,960 --> 00:18:50,294
นั่นทําให้สาวๆ พวกนี้เริ่มตะโกนใส่กัน

371
00:18:50,295 --> 00:18:52,797
โจนาธานกับกู๊ดวินพยายามควบคุมลอเรน

372
00:18:52,798 --> 00:18:55,091
และผมพยายามควบคุมแมรี่ แฮสคินส์

373
00:18:55,092 --> 00:18:58,219
และในการพบปะครั้งนั้น แมรี่ แฮสคินส์พูดคําว่า

374
00:18:58,220 --> 00:18:59,595
"พวกคุณทุกคนต้องไปซะ"

375
00:18:59,596 --> 00:19:03,141
ไมเคิลพูดกับแมรี่ แฮสคินส์ว่า
"หุบปากไปเลย แมรี่ แฮสคินส์"

376
00:19:03,142 --> 00:19:04,517
"ผมมีข้อตกลงกับคนพวกนี้"

377
00:19:04,518 --> 00:19:08,771
"หุบปากไปเลย" ผมไม่เคยพูดแบบนั้น
กับผู้หญิงสักคนในชีวิต

378
00:19:08,772 --> 00:19:13,401
{\an8}เขาปล่อยให้แฟนรอดจากเรื่องนี้ไปได้

379
00:19:13,402 --> 00:19:16,988
{\an8}แทนที่จะพูดกับแฟนของเขาว่า
"ฟังนะ หยุดทําตัวบ้าบอได้แล้ว"

380
00:19:16,989 --> 00:19:21,200
ตลอดเวลาที่เกิดเรื่อง
ไมเคิลพยายามก่อกองทรายหลายกอง

381
00:19:21,201 --> 00:19:24,329
จนในที่สุดมันก็ถล่มลงมา

382
00:19:26,039 --> 00:19:29,333
โรส มองไปทางซ้ายสิ
ขาหลังข้างขวาบวมหรือเปล่า

383
00:19:29,334 --> 00:19:31,837
กะพริบตาหนึ่งครั้งถ้าใช่ สองถ้าไม่ใช่

384
00:19:34,631 --> 00:19:36,175
เอาละ กลับกันได้แล้ว

385
00:19:39,469 --> 00:19:42,973
{\an8}ฉันเจอไมเคิลในปี 2018

386
00:19:43,640 --> 00:19:47,477
ลูกสาวฉันลงทะเบียนฝึกบังคับม้ากับเขา

387
00:19:52,024 --> 00:19:53,941
คนรักม้าเป็นคนประหลาดๆ

388
00:19:53,942 --> 00:19:57,320
และมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะเจอลูกค้ามากความ

389
00:19:57,321 --> 00:19:58,696
ใช่ มันติดอยู่

390
00:19:58,697 --> 00:20:03,284
รู้ไหม เรามักจะไม่สนใจมัน

391
00:20:03,285 --> 00:20:05,787
เพราะมันเป็นธรรมชาติของธุรกิจ

392
00:20:07,831 --> 00:20:11,959
ครั้งแรกที่ฉันเจอลอเรน
คือที่รายการแข่งม้าในสนามม้านิวเจอร์ซีย์

393
00:20:11,960 --> 00:20:14,253
เด็กดี ใช่ แกเป็นเด็กดี

394
00:20:14,254 --> 00:20:16,048
ทันทีที่เจอเธอ

395
00:20:16,924 --> 00:20:18,800
ฉันก็รู้ว่าเธอมีบางอย่างผิดปกติ

396
00:20:20,219 --> 00:20:22,512
ร็อบ เกิดบ้าอะไรขึ้นกับกระเป๋าใบนี้

397
00:20:23,138 --> 00:20:26,599
ร็อบ ฉันว่าเรายังไม่ได้ใช้
บังเหียนที่ไม่มีเหล็กปากอันนี้นะ

398
00:20:26,600 --> 00:20:27,851
ร็อบ

399
00:20:28,435 --> 00:20:29,852
ร็อบ ได้ยินฉันไหม

400
00:20:29,853 --> 00:20:33,982
พลังของเธอช่างบ้าคลั่ง

401
00:20:34,608 --> 00:20:38,486
จนฉันไมเกรนขึ้นจริงๆ
และต้องเดินหนีเธอเลยละ

402
00:20:38,487 --> 00:20:44,200
มันกวนใจและทําให้ฉันสติกระเจิงมากเลยค่ะ

403
00:20:44,201 --> 00:20:45,369
ฝันร้ายสุดๆ

404
00:20:49,122 --> 00:20:52,501
{\an8}(ไอคานาเรค
ล็อกอิน)

405
00:20:53,585 --> 00:20:58,464
(ซุนวู: ศิลปะแห่งสงครามศตวรรษที่หก
ถึง: ภาคีรบ หลีกเลี่ยงสงคราม)

406
00:20:58,465 --> 00:21:03,803
{\an8}(หากเลี่ยงสงครามไม่ได้
งั้นนักรบผู้ชนะก็ต้องชนะก่อน)

407
00:21:03,804 --> 00:21:05,930
{\an8}(จากนั้นจึงเข้าสู่สงคราม)

408
00:21:05,931 --> 00:21:07,348
(โพสต์)

409
00:21:07,349 --> 00:21:10,142
ที่ฮอว์ธอร์น ฮิลล์เกิดความตึงเครียดสูง

410
00:21:10,143 --> 00:21:12,895
ระหว่างลอเรนกับแมรี่ แฮสคินส์

411
00:21:12,896 --> 00:21:17,733
ลอเรนเรียกร้องและยืนกรานในบางเรื่อง

412
00:21:17,734 --> 00:21:20,279
มันอลหม่านมากค่ะ

413
00:21:21,321 --> 00:21:24,533
(อสูร ยังไม่เจออสูรที่หลับใหลอยู่ในตัวฉัน)

414
00:21:25,993 --> 00:21:27,702
เธอเป็นเพื่อนฉันในเฟซบุ๊ก

415
00:21:27,703 --> 00:21:32,207
ฉันเลยเห็นโพสต์ของเธอตอนที่เธอโพสต์มัน

416
00:21:33,667 --> 00:21:37,545
(ได้เวลาทําสงครามแล้ว)

417
00:21:37,546 --> 00:21:40,131
(ใครก็ตามที่เตะอสูรที่พักผ่อนอยู่ซ้ําๆ)

418
00:21:40,132 --> 00:21:41,841
{\an8}(จะปลุกมันให้ตื่นในที่สุด)

419
00:21:41,842 --> 00:21:44,385
เราปฏิเสธลูกค้าเรื่องมากทุกคนไม่ได้

420
00:21:44,386 --> 00:21:47,180
แต่เมื่ออะไรๆ เริ่มล้ําเส้น

421
00:21:48,056 --> 00:21:50,517
จากเรื่องมากเป็นอันตราย...

422
00:21:51,977 --> 00:21:54,603
ข้อความจํานวนมากของเธอ
เปรียบเทียบกับหมากรุก

423
00:21:54,604 --> 00:21:56,939
"ราชาถูกจับและถูกฆ่า"

424
00:21:56,940 --> 00:22:00,568
"ราชินีต้องถูกสังเวยเพื่อปกป้องปราสาท"

425
00:22:00,569 --> 00:22:02,988
"ปราสาทกําลังพังทลาย"

426
00:22:04,156 --> 00:22:08,076
ใครมีเวลาหรือมีพลังโพสต์อะไรแบบนี้กัน

427
00:22:10,329 --> 00:22:11,704
ในชุมชนเดรสสาจ

428
00:22:11,705 --> 00:22:16,250
ผู้คนเห็นสิ่งที่เธอพูดและมันทําให้พวกเขาหลอน

429
00:22:16,251 --> 00:22:18,127
สิ่งที่ฉันเขียน

430
00:22:18,128 --> 00:22:21,005
เป็นการทําให้เขาตระหนักรู้ถึงปัญหา

431
00:22:21,006 --> 00:22:23,257
ว่าเขากําลังถูกแฟนชักจูง

432
00:22:23,258 --> 00:22:26,218
เธอทําให้ฉันไม่สามารถขี่ม้าที่โรงนาได้

433
00:22:26,219 --> 00:22:28,804
ผมเป็นคนที่รับผิดชอบ

434
00:22:28,805 --> 00:22:31,807
ผมมีสาวๆ น่ารักที่มาเรียนกับผม

435
00:22:31,808 --> 00:22:34,643
และคนแก่และเด็กๆ

436
00:22:34,644 --> 00:22:37,313
ลูกสาวของลาร่าอายุ 16 เธออยู่กับผม

437
00:22:37,314 --> 00:22:39,315
ผมรับผิดชอบเธอ

438
00:22:39,316 --> 00:22:43,195
ฉันกังวลสุดๆ
เกี่ยวกับสถานการณ์ที่ฮอว์ธอร์น ฮิลล์

439
00:22:46,406 --> 00:22:48,616
(ฉันกล้าหาญ ฉันถูกทําให้เจ็บช้ํา)

440
00:22:48,617 --> 00:22:50,117
(ฉันคือคนที่ควรจะเป็น)

441
00:22:50,118 --> 00:22:51,577
(ฉันเป็นแบบนี้)

442
00:22:51,578 --> 00:22:55,039
(ระวังนะ เพราะฉันมาแล้ว)

443
00:22:55,040 --> 00:22:58,125
ผู้หญิงสองคนนี้เป็นปรปักษ์กัน

444
00:22:58,126 --> 00:23:00,836
มันอาจไม่ง่ายที่อยู่ตรงกลาง
ระหว่างลูกค้าคนสําคัญ

445
00:23:00,837 --> 00:23:02,797
และแฟน

446
00:23:02,798 --> 00:23:06,635
แต่ไมเคิลต้องจัดการหรือหาทางแก้ปัญหาสักอย่าง

447
00:23:09,721 --> 00:23:11,014
แบบนี้ไม่ได้การแล้ว

448
00:23:11,515 --> 00:23:15,684
คุณจะพูดเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับเรา
ลงอินเทอร์เน็ตไม่ได้

449
00:23:15,685 --> 00:23:20,731
เขาลงมาเพื่อตะโกนใส่ฉันเลยแหละค่ะ

450
00:23:20,732 --> 00:23:22,483
คิดว่าตัวเองเป็นใคร

451
00:23:22,484 --> 00:23:26,112
ฉันจะเป็นคนไร้ตัวตนในกีฬานี้
เขาจะโทรไปแค่ครั้งเดียว

452
00:23:26,113 --> 00:23:28,448
อาชีพของฉันจะจบเห่

453
00:23:29,783 --> 00:23:35,163
เขามาเพื่อทําให้เห็นว่าใครคุมกีฬานี้

454
00:23:36,415 --> 00:23:38,291
ใครเป็นคนคุมโรงนาของเขา

455
00:23:39,126 --> 00:23:42,795
ใครคือคนจัดการ ใครคือคนที่มีอิทธิพล

456
00:23:42,796 --> 00:23:44,840
และพวกเขาทําอะไรได้บ้าง

457
00:23:45,966 --> 00:23:47,217
ในโลกของม้า

458
00:23:48,427 --> 00:23:53,014
ชื่อเสียงสําคัญต่อความสําเร็จของคุณ

459
00:23:54,558 --> 00:23:58,145
ชื่อเสียงเป็นสิ่งที่ต้องหามา ไม่ได้มีใครมามอบให้

460
00:24:00,021 --> 00:24:03,150
ทั้งชีวิตของฉันหมุนรอบเรื่องนี้เรื่องเดียว

461
00:24:05,277 --> 00:24:08,989
ถ้าเขาบอกว่า "ผมจะโทรไปกริ๊งเดียว
และทําลายอาชีพคุณ"

462
00:24:09,781 --> 00:24:11,533
ฉันจะมองมันเป็นเรื่องเล็กๆ ไม่ได้

463
00:24:12,492 --> 00:24:17,121
เพราะเพื่อนของไมเคิล
มีอิทธิพลในการคัดค้านไม่ให้เข้าร่วม

464
00:24:17,122 --> 00:24:18,915
ทําให้ฉันโดนแบนจากกีฬานี้ได้จริงๆ

465
00:24:19,416 --> 00:24:23,377
ชีวิตฉัน ความเป็นอยู่ฉัน
และอาชีพนักกีฬาแข่งม้าของฉัน

466
00:24:23,378 --> 00:24:25,130
ตกอยู่ในอันตราย

467
00:24:26,173 --> 00:24:28,215
ฉันคิดว่า "งั้นฆ่าฉันไปเลยเถอะ"

468
00:24:28,216 --> 00:24:30,759
ฉันอาจไม่ได้คิดจริงๆ ว่า "ฉันอยากตาย"

469
00:24:30,760 --> 00:24:33,012
แต่คิดว่า "แค่ทําให้มันจบๆ

470
00:24:33,013 --> 00:24:33,972
และฆ่าฉันไปเลย"

471
00:24:34,723 --> 00:24:37,558
(ยับยั้งชั่งใจ อีกแค่นิดเดียว)

472
00:24:37,559 --> 00:24:42,563
ลอเรน คานาเรคเริ่มทําตัวแปลกๆ
และไม่มั่นคงมาก

473
00:24:42,564 --> 00:24:45,609
เวลาตีสอง 45 หรือตีสาม

474
00:24:46,276 --> 00:24:51,155
เธอขึ้นไปบนต้นไม้หลังคอกม้า

475
00:24:51,156 --> 00:24:53,741
และโพสต์ข้อความกํากวมในโซเชียลมีเดีย

476
00:24:53,742 --> 00:24:55,659
ลอเรนไม่ได้โจมตี

477
00:24:55,660 --> 00:24:57,161
ลอเรนเป็นฝ่ายตั้งรับ

478
00:24:57,162 --> 00:24:59,497
ด้วยโพสต์เฟซบุ๊กบอกว่า "นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น"

479
00:24:59,498 --> 00:25:01,874
ไมเคิลมีเพื่อนมีอิทธิพลมากมาย

480
00:25:01,875 --> 00:25:03,542
อดีตนักกีฬาโอลิมปิกเพียบ

481
00:25:03,543 --> 00:25:06,879
และลอเรนก็แค่โพสต์เฟซบุ๊กว่าเกิดอะไรขึ้น

482
00:25:06,880 --> 00:25:08,632
เธอส่งข้อความสู่สาธารณะ

483
00:25:09,216 --> 00:25:12,259
(กรกฎาคม 2019
หนึ่งเดือนก่อนเกิดเหตุ)

484
00:25:12,260 --> 00:25:14,553
สายด่วน 911 361 ขอที่อยู่ด้วยครับ

485
00:25:14,554 --> 00:25:17,431
ผมทําในสิ่งที่ควรทํา

486
00:25:17,432 --> 00:25:19,892
สิ่งที่เราถูกสอนมาตั้งแต่เป็นเด็ก ใช่ไหมครับ

487
00:25:19,893 --> 00:25:20,936
โทรหาเจ้าหน้าที่

488
00:25:21,645 --> 00:25:25,898
ผมอยากให้เจ้าหน้าที่ตํารวจ
มาควบคุมคนพวกนี้ให้ได้สติ

489
00:25:25,899 --> 00:25:27,733
และไม่คุกคามเราครับ

490
00:25:27,734 --> 00:25:29,610
เราเป็นคนดี

491
00:25:29,611 --> 00:25:31,820
- โอเค
- เรื่องเลวร้ายมาก

492
00:25:31,821 --> 00:25:33,656
พวกเขาเป็นภัยต่อสังคม

493
00:25:33,657 --> 00:25:36,910
ถ้าผมต้องขอคําสั่งห้ามคืนนี้ ผมก็จะทํา

494
00:25:37,410 --> 00:25:39,912
นี่คือสงครามและมันจะต้องถูกจัดการเดี๋ยวนี้

495
00:25:39,913 --> 00:25:42,666
ผมทนคนพวกนี้มาพอแล้ว
ผมอยากให้พวกเขาไปซะ

496
00:25:43,959 --> 00:25:45,585
มันเป็นข้อพิพาททางแพ่ง

497
00:25:46,127 --> 00:25:50,756
เขาใช้ตํารวจเป็นอาวุธ
ในสิ่งที่พวกเขาทําไม่ได้ด้วยซ้ํา

498
00:25:50,757 --> 00:25:53,008
ตํารวจบอกเขาด้วยว่า "หยุดโทรหาเราสักที"

499
00:25:53,009 --> 00:25:55,678
"เราประนีประนอม
ข้อพิพาททางแพ่งของคุณให้ไม่ได้"

500
00:25:55,679 --> 00:25:58,514
ลอเรนอยู่ในโรงนาและได้ยินเสียงกระซิบว่า

501
00:25:58,515 --> 00:26:02,476
จะให้คนมาซ้อมพวกเขาหรืออะไรทํานองนั้น

502
00:26:02,477 --> 00:26:03,561
และกังวล

503
00:26:03,562 --> 00:26:05,145
ผมคุยกับลอเรนแล้วบอกว่า

504
00:26:05,146 --> 00:26:07,773
"พ่อว่าเราควรหาเครื่องบันทึกเสียงสักอย่าง"

505
00:26:07,774 --> 00:26:09,775
(ไมเคิล บาริโซนและแมรี่ แฮสคินส์ เกรย์)

506
00:26:09,776 --> 00:26:12,653
แมรี่ แฮสคินส์ ฟังนะ
ตํารวจอยากปัดความรับผิดชอบ

507
00:26:12,654 --> 00:26:15,406
เขาบอกว่ามันเป็นเรื่องทางแพ่ง
นี่คือเรื่องทางแพ่ง

508
00:26:15,407 --> 00:26:18,826
ฉันถึงได้บอกตลอดไงว่าคุณต้องโทรไปเรื่อยๆ

509
00:26:18,827 --> 00:26:23,163
เพราะคุณต้องกดดันกรมตํารวจ

510
00:26:23,164 --> 00:26:25,792
- เธอใช้วิธีเดิมๆ
- เธอต้องได้รับบทเรียน

511
00:26:29,212 --> 00:26:32,548
เราทําแบบนี้เพราะคิดว่า
จะเกิดอาชญากรรมเกิดขึ้น

512
00:26:32,549 --> 00:26:34,383
และถ้ามันเกิดขึ้นจริง

513
00:26:34,384 --> 00:26:35,968
เราก็อยากมีหลักฐาน

514
00:26:35,969 --> 00:26:38,554
ว่าพวกเขากําลังวางแผนก่ออาชญากรรมนั้น

515
00:26:38,555 --> 00:26:40,431
(สิงหาคม 2019
หนึ่งสัปดาห์ก่อนเกิดเหตุ)

516
00:26:40,432 --> 00:26:42,224
ผมจะ... ผมจะจัดการเอง

517
00:26:42,225 --> 00:26:44,351
เธอต้องถูกแบนจากเคาน์ตี้นี้

518
00:26:44,352 --> 00:26:47,187
ไม่มีใครแบนใครจากกีฬาขี่ม้าตลอดชีวิตได้หรอก

519
00:26:47,188 --> 00:26:48,564
ยกเว้นเซฟสปอร์ต นั่นแหละ

520
00:26:48,565 --> 00:26:50,650
- ใช่
- และพวกเขาให้...

521
00:26:51,526 --> 00:26:54,528
(ฉันถูกผู้ชายสูง 192 ซม.
รังแกจนถึงจุดที่ฉันกลัว)

522
00:26:54,529 --> 00:26:57,406
(มันซับซ้อนมาก ฉันไม่แน่ใจว่าจะพูดอะไรได้)

523
00:26:57,407 --> 00:27:00,159
(แต่ดูเหมือนนี่คือเหตุผลเซฟสปอร์ตถูกก่อตั้งขึ้น)

524
00:27:00,160 --> 00:27:01,661
(โพสต์)

525
00:27:03,913 --> 00:27:07,291
เราโทรหาตํารวจแล้วบอกว่า
"สวัสดีค่ะ ฉันมีเรื่องจะแจ้งความ"

526
00:27:07,292 --> 00:27:10,502
"มีคนข่มขู่ว่าจะไล่ไม่ให้ฉันเล่นกีฬาที่รัก"

527
00:27:10,503 --> 00:27:13,339
"ช่วยจับพวกเขาด้วย"
ตํารวจไม่ได้มีหน้าที่แบบนั้น

528
00:27:13,340 --> 00:27:16,383
หน้าที่ของเซฟสปอร์ตคือทําให้แน่ใจ

529
00:27:16,384 --> 00:27:22,807
ว่าคนที่มีอิทธิพลแบบนั้น
จะไม่ได้รับอนุญาตให้ทําเรื่องแบบนั้นเด็ดขาด

530
00:27:24,017 --> 00:27:26,394
มีปัญหาใหญ่ในกีฬาขี่ม้า

531
00:27:27,354 --> 00:27:30,690
ครูฝึกหลายคนถูกแบนตลอดชีวิตโดยเซฟสปอร์ต

532
00:27:31,691 --> 00:27:35,194
สิ่งที่ไมเคิลกลัวที่สุด
คือการที่ไม่สามารถแข่งในกีฬานี้ได้

533
00:27:35,195 --> 00:27:36,862
(รายงานข้อกังวล)

534
00:27:36,863 --> 00:27:40,909
ฉันโทรไปที่สายด่วน
และรายงานเขาไปที่เซฟสปอร์ต

535
00:27:41,910 --> 00:27:46,247
รายงานเกี่ยวกับการกลั่นแกล้ง
คุกคามและใช้อํานาจโดยมิชอบ

536
00:27:47,749 --> 00:27:51,835
แต่ตอนนั้นคนสัมภาษณ์ถามฉันตลอดว่า

537
00:27:51,836 --> 00:27:53,796
"มีผู้เยาว์อยู่ในที่ดินไหม"

538
00:27:53,797 --> 00:27:55,924
"พวกเขาอยู่ที่ไหน ทําอะไร"

539
00:27:57,676 --> 00:28:01,513
ผมได้ยินเสียงรถกระบะ
และมันก็ขับเข้ามาจอดอยู่หน้าคอกม้า

540
00:28:02,013 --> 00:28:05,392
ลอเรน คานาเรคกําลังคุยโทรศัพท์และเดินมา

541
00:28:06,976 --> 00:28:09,603
"ฉันจะทําทุกอย่างที่ทําได้

542
00:28:09,604 --> 00:28:14,109
เพื่อทําลายทุกอย่าง
ที่แมรี่ แฮสคินส์รักหรือสําคัญกับเธอ"

543
00:28:15,694 --> 00:28:18,279
แมรี่ แฮสคินส์มีลูกเล็กๆ สองคน

544
00:28:18,780 --> 00:28:21,073
และผมปฏิบัติกับพวกเขาเหมือนเป็นลูกของผม

545
00:28:21,074 --> 00:28:24,369
เธอบอกว่า "ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี
ที่จะให้ลูกๆ อยู่ใกล้คนพวกนี้

546
00:28:25,245 --> 00:28:27,788
(บันทึกของไมเคิล บาริโซน
และแมรี่ แฮสคินส์ เกรย์)

547
00:28:27,789 --> 00:28:29,456
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ผมจะ...

548
00:28:29,457 --> 00:28:31,792
- รู้อะไรไหม คุณ...
- คุณพูดเรื่อง...

549
00:28:31,793 --> 00:28:34,921
คุณพูดเรื่องจะไปจากที่นี่เมื่อสองสามวันก่อนแล้ว

550
00:28:35,922 --> 00:28:37,674
ฉันจะไม่ทิ้งคุณไป ไมเคิล

551
00:28:38,174 --> 00:28:39,341
ฉันจะไม่ทิ้งคุณ

552
00:28:39,342 --> 00:28:41,469
เราคุยกันเรื่องนี้

553
00:28:41,970 --> 00:28:45,640
จากนั้นก็จะได้ข้อความเสียดสี
เหมือนพวกเขารู้ว่าผมพูดอะไร

554
00:28:47,892 --> 00:28:49,185
ลอเรนบอกผมว่า

555
00:28:50,270 --> 00:28:55,024
"ทีนี้คุณก็รู้แล้วว่าผู้หญิงน่ารักนั่นจะไม่ทิ้งคุณไป"

556
00:28:55,900 --> 00:28:59,404
ผมบอกแมรี่ว่า
"ผมค่อนข้างแน่ใจว่าเราถูกดักฟัง"

557
00:29:00,905 --> 00:29:01,990
"และไม่รู้ว่าโดนยังไง"

558
00:29:03,491 --> 00:29:04,992
"พวกเขาได้ยินเราได้ยังไง"

559
00:29:04,993 --> 00:29:08,412
"มีใครแฮคโทรศัพท์หรือเปล่า
โทรศัพท์จัสตินเหรอ อย่าคุยโทรศัพท์"

560
00:29:08,413 --> 00:29:10,372
"พวกเขาจะศึกษาพฤติกรรมผมเหรอ"

561
00:29:10,373 --> 00:29:12,000
ทําไมต้องทําแบบนี้ด้วย

562
00:29:13,668 --> 00:29:17,964
ผมเริ่มคิดว่ากําแพงมีหูและความมืดมีดวงตา

563
00:29:19,924 --> 00:29:21,176
ผมเจอโพสต์นี้

564
00:29:21,926 --> 00:29:23,761
และตระหนักได้ว่าตอนนั้น

565
00:29:23,762 --> 00:29:27,306
ลอเรน คานาเรคจะทําให้เห็นว่า
เธอกําลังทําอะไรอยู่

566
00:29:27,307 --> 00:29:31,477
เธอต้องบอกใครสักคน
ถึงสิ่งเลวร้ายที่เธอทําลงไป

567
00:29:31,478 --> 00:29:33,646
หรือสิ่งเลวร้ายที่เธอจะทํา

568
00:29:34,439 --> 00:29:35,814
และเธอบอกว่า...

569
00:29:35,815 --> 00:29:39,735
เราได้อ่านเรื่องความสุขและวันที่ทุกอย่างงดงาม

570
00:29:39,736 --> 00:29:41,529
จากนั้นเธอก็พูดว่า

571
00:29:42,030 --> 00:29:45,365
"แต่ตรงกันข้ามกับที่คุณโรเจอร์สพูด

572
00:29:45,366 --> 00:29:49,328
ทุกวันในละแวกบ้านไม่ได้สวยงามเสมอไป"

573
00:29:49,329 --> 00:29:52,290
"บางครั้งเพื่อนบ้านก็มืดมน

574
00:29:53,458 --> 00:29:57,337
และพวกเขาใช้อุปกรณ์บันทึกแอบสอดแนม

575
00:29:57,879 --> 00:30:02,175
ซึ่งวันหนึ่งพวกเขาจะใช้มันทําลายชีวิตคุณ"

576
00:30:03,051 --> 00:30:07,095
(สี่วันก่อนเกิดเหตุ)

577
00:30:07,096 --> 00:30:10,224
เมื่อคืนมีคนส่งข้อความมาหาผมว่า...

578
00:30:10,225 --> 00:30:12,684
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาแอบฟังผมคุย

579
00:30:12,685 --> 00:30:15,813
ในตึกอีกหลังของผมที่เราทุกคนนั่งพักผ่อนกันอยู่

580
00:30:15,814 --> 00:30:17,147
เหมือนเราเป็นตัวประกัน

581
00:30:17,148 --> 00:30:19,150
พวกเขาโทรไปหาตํารวจอีกครั้ง

582
00:30:21,069 --> 00:30:24,197
มันดูท่าไม่ดีเลย เราถูกล้อมอยู่ที่นี่

583
00:30:24,697 --> 00:30:28,700
เราสะกดรอยตามพวกเขา คุกคามพวกเขา
คุณเห็นพวกเราไหม

584
00:30:28,701 --> 00:30:31,078
ถ้าพวกเขามาที่นี่ ผมไม่รู้จะทํายังไง

585
00:30:31,079 --> 00:30:33,540
- มีอาวุธมาเกี่ยวหรือถูกพูดถึงไหมครับ
- ไม่

586
00:30:34,123 --> 00:30:35,791
(สามวันก่อนเกิดเหตุ)

587
00:30:35,792 --> 00:30:38,836
ตํารวจถูกเรียกมาเรื่องล่วงละเมิดอะไรสักอย่าง

588
00:30:38,837 --> 00:30:40,712
{\an8}ซึ่งฉันไม่ได้อยู่ในโรงนาด้วยซ้ํา

589
00:30:40,713 --> 00:30:42,881
{\an8}แต่ฉันตัดสินใจแล้วว่าต้องอัดมันเก็บไว้

590
00:30:42,882 --> 00:30:44,467
{\an8}ฉันก็เลยอัด

591
00:30:45,176 --> 00:30:47,262
{\an8}อยู่ตรงนี้ อย่าเดินหนีเชียว

592
00:30:47,762 --> 00:30:49,596
{\an8}ก็ได้ครับ อย่าไปยุ่งกับพวกเขา เข้าใจไหม

593
00:30:49,597 --> 00:30:51,099
{\an8}เปล่า ผมคุยกับเพื่อนผม

594
00:30:51,641 --> 00:30:55,310
{\an8}รูธ ค็อกซ์เป็นลูกค้าที่เป็นเพื่อนเรา

595
00:30:55,311 --> 00:30:58,565
{\an8}เธอเป็นหุ้นส่วนม้าสองสามตัวของแมรี่ แฮสคินส์

596
00:31:00,483 --> 00:31:03,902
รูธ ค็อกซ์กําลังมาจากนอร์ทแคโรไลนา

597
00:31:03,903 --> 00:31:05,697
คืนวันที่ 2 สิงหาคม

598
00:31:07,156 --> 00:31:10,826
ผมถามรูธว่า "คุณเอาปืนมาหรือเปล่า"

599
00:31:10,827 --> 00:31:14,914
เพราะผมรู้ว่าเธอพกปืนพกขนาดเก้ามม.

600
00:31:15,498 --> 00:31:16,582
เธอบอกว่า "เอามาสิ"

601
00:31:16,583 --> 00:31:19,793
ผมบอกว่า "ไปเอามันมา มันต้องอยู่ในเซฟ
ข้างนอกไม่ปลอดภัย"

602
00:31:19,794 --> 00:31:22,297
"ตํารวจบอกผมว่าอย่าทิ้งอะไรไว้ในรถ"

603
00:31:24,048 --> 00:31:25,174
เธอเอามันเข้ามา

604
00:31:26,467 --> 00:31:29,387
เข้าไปในห้องทํางานผม
แล้วเราก็เอามันไปใส่ในตู้เซฟ

605
00:31:31,389 --> 00:31:34,516
เรื่องนี้กําลังบานปลายและเริ่มควบคุมไม่ได้

606
00:31:34,517 --> 00:31:38,103
และผมเอาแต่โทรหาสหพันธ์
โทรหาตํารวจ โทรหาทนาย

607
00:31:38,104 --> 00:31:40,648
และพูดว่า "ควบคุมเรื่องนี้สักที"

608
00:31:42,275 --> 00:31:44,276
มันเกินจะควบคุมได้

609
00:31:44,277 --> 00:31:46,904
คืนวันที่ 2 สิงหาคม
เช้ามืดของวันที่ 3 สิงหาคม

610
00:31:46,905 --> 00:31:50,157
เธอออกไปอยู่ท่ามกลางต้นไม้
เดินวนรอบคอกม้าตอนกลางคืน

611
00:31:50,158 --> 00:31:51,825
มารู้ทีหลังว่าแต่งตัวเหมือนนินจา

612
00:31:51,826 --> 00:31:54,244
ผมอยู่ในโหมดตื่นตระหนกสุดขีด

613
00:31:54,245 --> 00:31:56,413
ว่าจะเกิดเรื่องบ้าๆ อะไรขึ้น

614
00:31:56,414 --> 00:31:58,999
พวกเขาจะฆ่าใครหรือเผาโรงนานี้หรือเปล่า

615
00:31:59,000 --> 00:32:00,334
จะเกิดอะไรขึ้น

616
00:32:00,335 --> 00:32:02,294
คนพวกนี้เป็นบ้า พวกเขาสะกดรอยตามเรา

617
00:32:02,295 --> 00:32:04,254
พวกเขา<i>...</i> พวกเขารังควานเรา

618
00:32:04,255 --> 00:32:06,965
- เมื่อคืนมีโพสต์ในเฟซบุ๊ก
- เดี๋ยวครับ

619
00:32:06,966 --> 00:32:09,968
มันคือโพสต์เฟซบุ๊กก่อกวนที่เกิดขึ้นอยู่ตอนนี้ใช่ไหม

620
00:32:09,969 --> 00:32:11,303
เมื่อคืนครับ

621
00:32:11,304 --> 00:32:13,513
"ทุกคนควรกังวล"

622
00:32:13,514 --> 00:32:16,767
<i>"</i> ฉันไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น
กับสิ่งที่บุคลิกอื่นๆ ของฉันทํา

623
00:32:16,768 --> 00:32:18,018
เมื่อพวกเขาถูกข่มขู่"

624
00:32:18,019 --> 00:32:19,353
มันบ้าสุดๆ

625
00:32:19,354 --> 00:32:20,771
ผมมีครอบครัวนะ

626
00:32:20,772 --> 00:32:23,483
ผมพยายามทําทุกอย่างให้ถูกต้อง

627
00:32:24,651 --> 00:32:25,485
ทุกอย่าง

628
00:32:26,235 --> 00:32:27,653
ผมร้องขอความช่วยเหลือ

629
00:32:27,654 --> 00:32:29,656
เรากลัวว่าชีวิตจะเป็นอันตราย

630
00:32:30,281 --> 00:32:31,782
มาที่นี่และแก้ไขมันซะ

631
00:32:31,783 --> 00:32:34,034
นั่นคือสิ่งที่พลเมืองที่มีความรับผิดชอบทํา

632
00:32:34,035 --> 00:32:36,663
และพวกเขาบอกให้ผมไปลงนรกซะ

633
00:32:37,372 --> 00:32:40,375
นี่เป็นครั้งที่สามแล้วและผมไม่สบายใจเลย

634
00:32:41,417 --> 00:32:45,588
ผมใช้ชีวิตในชุมชนของผมที่ผมสร้างขึ้นมา

635
00:32:49,133 --> 00:32:52,052
มีคนมามีคนไป เราได้เพื่อนใหม่
จัดปาร์ตี้คริสต์มาส

636
00:32:52,053 --> 00:32:53,261
งานเลี้ยงขอบคุณพระเจ้า

637
00:32:53,262 --> 00:32:57,349
ผมเคยเอาฟืนใส่ในเตาเผา
และดูลาบราดอร์นอนหลับอยู่ข้างหน้าได้

638
00:32:57,350 --> 00:32:59,643
ผมเคยออกไปตัดฟืนด้วยตัวเองได้

639
00:32:59,644 --> 00:33:00,895
มันออกจะดี

640
00:33:01,396 --> 00:33:03,522
จากนั้นคนเร่ร่อนพวกนี้ก็เข้ามา

641
00:33:03,523 --> 00:33:06,108
ผมเรียกพวกเขาว่าผู้ก่อการร้าย
นั่นแหละสิ่งที่เกิดขึ้น

642
00:33:06,109 --> 00:33:07,777
ก่อเหตุ 11 ก.ย. ย่อมๆ กับผม

643
00:33:10,697 --> 00:33:12,115
ผมจะเอาชีวิตของผมคืนมา

644
00:33:17,620 --> 00:33:20,580
(7 สิงหาคม 2019
คืนที่เกิดเหตุ)

645
00:33:20,581 --> 00:33:24,002
ผมยืนอยู่ตรงลานบ้าน
และมองรถตู้สีเทาคันนี้ขับเข้ามา

646
00:33:26,504 --> 00:33:29,047
มันเข้าไปจอดในลานบ้าน ข้างๆ ผม

647
00:33:29,048 --> 00:33:30,925
และมีผู้หญิงผมดํา

648
00:33:31,801 --> 00:33:35,763
เธอพูดว่า "ฉันมาจากองค์กรคุ้มครองเด็ก"

649
00:33:38,516 --> 00:33:41,309
เธออยากคุย
เราเข้าไปในออฟฟิศผม เอาเก้าอี้สองตัวมาให้

650
00:33:41,310 --> 00:33:43,979
ผมไปนั่งที่เก้าอี้ เธอกับแมรี่ แฮสคินส์นั่งลง

651
00:33:43,980 --> 00:33:46,899
"คุณบาริโซน คุณไม่ต้องอยู่นี่ก็ได้
ฉันต้องคุยกับคุณเกรย์" ปิดประตู

652
00:33:47,483 --> 00:33:49,527
และผมยืนอยู่ในห้องชมรม

653
00:33:50,611 --> 00:33:54,782
สาบานได้ว่าผมยืนอยู่ตรงนั้น
และได้ยินคําว่า "การล่วงละเมิดทางเพศ"

654
00:33:55,658 --> 00:34:01,455
และผมจําได้ว่าร่างกายผม
เดือดขึ้นเป็นพันๆ องศา

655
00:34:01,456 --> 00:34:04,332
เหมือนยิงเครื่องพ่นไฟท่วมตัวผม

656
00:34:04,333 --> 00:34:06,918
เหงื่อไหลและแสบร้อน
ไปทุกตารางนิ้วในร่างกายผม

657
00:34:06,919 --> 00:34:10,172
ผมจําได้ว่ารู้สึกเหมือนมีคนเอาเชือก
มาผูกคล้องคอผมแล้วดึงให้แน่น

658
00:34:10,173 --> 00:34:12,132
และผมหายใจไม่ออก แบบว่า...

659
00:34:12,133 --> 00:34:15,052
และผมจําได้ว่าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
"ฉันจะโทรหาใคร"

660
00:34:15,053 --> 00:34:18,055
"ฉันจะโทรแจ้งตํารวจ ไม่
พวกเขาไม่ช่วยหรอก ไม่มีใครช่วยได้"

661
00:34:18,056 --> 00:34:20,891
ผมจําได้ว่าตัวเองหมุนไปมาและไฟก็พึ่บพั่บไปมา

662
00:34:20,892 --> 00:34:23,101
จากนั้นผมก็เสียการทรงตัวและล้มปึง

663
00:34:23,102 --> 00:34:26,856
และผมจําได้ว่าตัวเองเสียสมดุล
ทุกอย่างมืดสนิท จากนั้นมันก็จบลง

664
00:34:37,075 --> 00:34:40,244
ฉันเริ่มได้ยินเสียงก้อนกรวด

665
00:34:40,995 --> 00:34:42,955
ตอนแรกเสียงเบาๆ

666
00:34:43,831 --> 00:34:45,833
จากนั้นก็ดังขึ้นเรื่อยๆ

667
00:34:46,334 --> 00:34:50,463
ฉันเลยวิ่งขึ้นบันไดทันที แล้วตามร็อบมา

668
00:34:52,006 --> 00:34:53,341
ไมเคิลมาที่นี่

669
00:34:54,258 --> 00:34:55,926
ฉันไม่รู้ว่าเขามาทําไม ฉัน...

670
00:34:55,927 --> 00:34:59,639
เราไม่ได้คุยกันเลยมาสองสามวันแล้ว

671
00:35:01,349 --> 00:35:04,768
ร็อบเดินออกมาจากชานบ้านสองก้าว

672
00:35:04,769 --> 00:35:07,813
เขาพูดว่า "ไมเคิล คุณต้องการอะไร"

673
00:35:07,814 --> 00:35:11,484
แล้วไมเคิลก็พูดว่า
"เราจะจบเรื่องนี้ยังไง ผมไม่ต้องการสงคราม"

674
00:35:13,486 --> 00:35:15,113
ฉันเลยเดินไปหาเขา

675
00:35:15,947 --> 00:35:20,326
และเขาก็แค่จ้องฉัน

676
00:35:22,036 --> 00:35:23,913
มีบางอย่างผิดปกติ

677
00:35:25,123 --> 00:35:28,500
และทันใดนั้น ไมเคิลก็ชักปืนออกมา

678
00:35:28,501 --> 00:35:30,878
ยิงใส่ฉัน ปังๆ

679
00:35:31,671 --> 00:35:34,464
- สายด่วน 911 ขอที่อยู่<i>...</i>
- ฉันถูกยิงที่หัวใจ

680
00:35:34,465 --> 00:35:36,800
- โอเค
- เลขที่ 411 เวสต์มิลล์ไดรฟ์

681
00:35:36,801 --> 00:35:38,802
- เลขที่ 411 เวสต์มิลล์ไดรฟ์
- คุณคะ

682
00:35:38,803 --> 00:35:40,470
ฉันเสียเลือดมาก

683
00:35:40,471 --> 00:35:42,306
ไมเคิล บาริโซนยิงฉัน

684
00:35:43,391 --> 00:35:45,101
หยุดขยับสักทีสิวะ

685
00:35:45,643 --> 00:35:47,436
บอกว่าอย่าขยับ

686
00:35:48,020 --> 00:35:49,521
- ฮัลโหล
- คุณคะ

687
00:35:49,522 --> 00:35:51,273
รถพยาบาลกําลังมาหรือเปล่า

688
00:35:51,274 --> 00:35:54,026
เจ้าหน้าที่ตํารวจกําลังไปค่ะ ตกลงไหม

689
00:35:59,157 --> 00:36:00,783
ผมกําลังตรวจสภาพการจราจร

690
00:36:01,576 --> 00:36:04,244
{\an8}ระหว่างที่ตรวจตรา เราได้รับแจ้งเหตุมือปืน

691
00:36:04,245 --> 00:36:05,788
{\an8}ที่เลขที่ 411 ถนนเวสต์มิลล์

692
00:36:06,831 --> 00:36:08,373
มันตึงเครียดมาก

693
00:36:08,374 --> 00:36:11,877
และเจ้าหน้าที่ที่ถูกส่งตัวไปไม่ได้รับข้อมูลเท่าไร

694
00:36:11,878 --> 00:36:15,088
ตอนที่เริ่มขับเข้าไปตรงทางเข้า
ผมเปิดประตูฝั่งคนขับ

695
00:36:15,089 --> 00:36:16,966
ควักปืนออกมา

696
00:36:18,217 --> 00:36:21,553
ถ้าขยับ ฉันจะฆ่าแก

697
00:36:21,554 --> 00:36:23,471
- เข้าใจไหม
- ฉันถูกยิง

698
00:36:23,472 --> 00:36:25,016
เข้าใจไหม

699
00:36:25,516 --> 00:36:29,186
ผมเห็นผู้ชายคนนึงคว่ําหน้าลงกับพื้น
และผู้ชายอีกคนอยู่บนหลังเขา

700
00:36:29,187 --> 00:36:30,145
คว่ําหน้าลงด้วย

701
00:36:30,146 --> 00:36:32,397
และผู้หญิงอยู่ทางซ้ายห่างออกไปไม่กี่ฟุต

702
00:36:32,398 --> 00:36:34,025
{\an8}ที่ถูกยิง

703
00:36:34,525 --> 00:36:36,277
ผมตะโกนว่า "มือปืนอยู่ไหน"

704
00:36:36,861 --> 00:36:38,612
เขาคือคนที่ยิงเธอ

705
00:36:38,613 --> 00:36:39,779
คนนี้

706
00:36:39,780 --> 00:36:41,073
ปืนอยู่ใต้ตัวเขา

707
00:36:41,574 --> 00:36:44,618
ผมพลิกตัวคุณบาริโซนขึ้นมา
มือเขาเปิดอยู่ใต้ตัวเขา

708
00:36:44,619 --> 00:36:48,371
{\an8}และมีปืนพกขนาดเก้ามม.ที่มีคันค้างสไลด์

709
00:36:48,372 --> 00:36:49,665
{\an8}ข้างมือเขา

710
00:36:50,166 --> 00:36:51,458
{\an8}ผมยึดอาวุธมา

711
00:36:51,459 --> 00:36:54,378
แล้วก็หันมาสนใจคุณคานาเรค

712
00:36:56,464 --> 00:36:57,423
แผ่นปิดแผลหน้าอก

713
00:36:57,924 --> 00:36:59,341
เอาแผ่นปิดแผลหน้าอกมา

714
00:36:59,342 --> 00:37:00,760
คุณถูกยิงแค่นัดเดียวเหรอ

715
00:37:04,055 --> 00:37:07,098
เธอตัวซีดมาก ไม่ค่อยพูดเท่าไร

716
00:37:07,099 --> 00:37:08,808
เธอพูดว่า "ช่วยด้วย" สองสามครั้ง

717
00:37:08,809 --> 00:37:12,437
ดูจากลักษณะภายนอกแล้ว มีโอกาสสูงที่เธอ

718
00:37:12,438 --> 00:37:14,649
จะไม่รอดจากอาการบาดเจ็บ

719
00:37:18,277 --> 00:37:21,739
เมื่อเจ้าหน้าที่มาถึงที่เกิดเหตุเพิ่มเติม
เราแยกตัวคุณบาริโซนออกมา

720
00:37:23,866 --> 00:37:26,702
เราให้เขานั่งพิงรถพ่วงจัดสวน

721
00:37:27,203 --> 00:37:28,788
รอพบแพทย์

722
00:37:29,705 --> 00:37:32,123
ระหว่างที่นั่งอยู่ตรงนั้น หลังพิงกับรถพ่วง

723
00:37:32,124 --> 00:37:34,542
เขาเอาแต่มองเหม่อไปที่ไกลๆ

724
00:37:34,543 --> 00:37:38,172
และพูดซ้ําๆ ว่า "ผมเคยมีชีวิตที่ดี" สามครั้ง

725
00:37:43,803 --> 00:37:47,098
ผมมาถึงโรงพยาบาลและไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

726
00:37:48,015 --> 00:37:49,975
หมอบางคนเข้ามาบอกว่า

727
00:37:49,976 --> 00:37:52,686
"เราทําให้ความดันเธอกลับมาไม่ได้ เราต้อง..."

728
00:37:52,687 --> 00:37:54,521
ผมลืมไปว่าเขาพูดอะไรเป๊ะๆ

729
00:37:54,522 --> 00:37:58,566
แต่เราต้องพาเธอไปผ่าตัด
และให้ทีมแพทย์ฉุกเฉินทํางานทันที

730
00:37:58,567 --> 00:38:00,527
และตอนนี้เราก็รู้แล้วว่ามันร้ายแรง

731
00:38:00,528 --> 00:38:02,988
ผมคิดว่ามันเกิดขึ้นในวันพุธ

732
00:38:02,989 --> 00:38:06,033
และเราก็ได้เห็นเธอ เธอมี...

733
00:38:09,870 --> 00:38:14,125
มีท่อมากมายในปากเธอ จมูกเธอ
กับผ้าพันแผลแล้วก็...

734
00:38:16,043 --> 00:38:18,629
เราไม่รู้ว่าเธอจะรอดไหม

735
00:38:21,590 --> 00:38:23,175
ฉันลืมตาขึ้นมา

736
00:38:25,386 --> 00:38:28,764
ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ไม่รู้เลย

737
00:38:29,640 --> 00:38:35,520
ฉันเห็นท่อออกมาจากช่องท้องด้านซ้าย

738
00:38:35,521 --> 00:38:37,355
และฉันเห็นเครื่องจักร

739
00:38:37,356 --> 00:38:39,150
ฉันเห็นเครื่องจักรอยู่ทั่วไปหมด

740
00:38:39,650 --> 00:38:41,444
นั่นคือตอนที่ฉันเริ่มคิดว่า

741
00:38:42,028 --> 00:38:46,614
"บางทีฉันอาจไม่ได้อยู่ที่กึ่งกลาง
ระหว่างนรกหรือสวรรค์"

742
00:38:46,615 --> 00:38:50,745
"บางทีฉันอาจอยู่ในโรงพยาบาล
แต่ทําไมฉันจําอะไรไม่ได้เลย"

743
00:38:51,329 --> 00:38:55,249
"ทําไมฉันถึงจําไม่ได้ว่า...
ทําไมฉันถึงจําไม่ได้ว่ามาที่นี่ได้ยังไง"

744
00:38:56,167 --> 00:38:58,294
แม่ฉันเดินยิ้มเข้ามา

745
00:38:59,253 --> 00:39:01,630
แม่บอกว่า "ลูกผ่าตัดมา"

746
00:39:02,757 --> 00:39:06,635
"ลูกเพิ่งตื่นและที่ผ่านมาลูกอยู่ในอาการโคม่า"

747
00:39:07,178 --> 00:39:08,636
"และหมอกําลังเข้ามา"

748
00:39:08,637 --> 00:39:14,018
แล้วฉันก็ค่อยๆ จําเรื่องที่เกิดขึ้นได้ทีละน้อยค่ะ

749
00:39:15,394 --> 00:39:18,980
ฉันแทบรอขึ้นศาล
เพื่อให้การถึงสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ไหวแล้ว

750
00:39:18,981 --> 00:39:20,899
คดีนี้คลี่คลายได้ง่ายมาก

751
00:39:20,900 --> 00:39:22,735
จะมีอะไรผิดพลาดได้

752
00:39:25,321 --> 00:39:28,406
นักกีฬาโอลิมปิกสหรัฐฯ
ถูกกล่าวหาว่าพยายามฆ่า

753
00:39:28,407 --> 00:39:30,992
เขาเป็นสมาชิกทีมโอลิมปิกปักกิ่ง 2008

754
00:39:30,993 --> 00:39:34,996
และเป็นนักกีฬาขี่ม้านานาชาติประจําปี 2009

755
00:39:34,997 --> 00:39:37,833
ตํารวจบอกว่าเหตุการณ์นี้
ยังอยู่ในระหว่างการสืบสวน

756
00:39:39,960 --> 00:39:41,253
ผมตื่นขึ้นมา

757
00:39:42,296 --> 00:39:45,173
และจําได้ว่ามองไปที่แขนตัวเอง

758
00:39:45,174 --> 00:39:49,512
และมันถูกห่อด้วยอะไรบางอย่าง
ตั้งแต่ไหล่ลงมาถึงมือ

759
00:39:50,012 --> 00:39:52,807
ผมงอแขนไม่ได้ ผมมองมันและพูดว่า "อะไรวะ"

760
00:39:54,642 --> 00:39:55,768
"ผมอยากได้ทนาย"

761
00:39:59,355 --> 00:40:02,400
{\an8}ผมว่าผมเก่งที่สุดในสิ่งที่ผมทํา

762
00:40:03,484 --> 00:40:05,610
ผมไม่โฆษณา

763
00:40:05,611 --> 00:40:07,571
ผมไม่มีเว็บไซต์

764
00:40:08,280 --> 00:40:14,412
ผมมีแค่ 43 ปีแห่งการทุ่มเทหัวใจ
และจิตวิญญาณลงไปในแต่ละคดี

765
00:40:15,287 --> 00:40:18,164
มันครอบงําจิตใจของผม จิตวิญญาณของผม

766
00:40:18,165 --> 00:40:21,793
และผมให้ทุกอย่างที่มี

767
00:40:21,794 --> 00:40:26,966
เพราะทุกครั้งที่ผมทําคดี
ชีวิตของใครบางคนจะอยู่ในกํามือผม

768
00:40:28,968 --> 00:40:31,386
ผมเดินทางไปเรือนจํามอร์ริสเคาน์ตี้

769
00:40:31,387 --> 00:40:34,140
และถูกให้เข้าไปอยู่ในห้อง

770
00:40:35,391 --> 00:40:38,269
แล้วจู่ๆ ประตูก็เปิดออก

771
00:40:38,853 --> 00:40:41,522
และไมเคิลก็เดินเข้ามา

772
00:40:42,898 --> 00:40:44,107
เขาบอกผมว่า

773
00:40:44,108 --> 00:40:46,068
ผมจําไม่ได้ว่าอยู่ในที่เกิดเหตุ

774
00:40:46,569 --> 00:40:51,448
มีคนทําลายชีวิตผมและพวกเขาตั้งใจทํา

775
00:40:51,449 --> 00:40:55,743
ตอนแรกผมไม่แน่ใจว่าเชื่อเขา

776
00:40:55,744 --> 00:41:00,833
แต่เขาเริ่มบอกผมเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้
ลอเรน คานาเรค

777
00:41:01,584 --> 00:41:04,002
เธอเริ่มโจมตีผมในเฟซบุ๊ก

778
00:41:04,003 --> 00:41:06,629
และมันคือการโจมตีที่ไม่ลดละ

779
00:41:06,630 --> 00:41:10,341
เธอพูดเรื่อง "ราชาต้องตาย
ราชินีต้องตาย อาวุธพร้อมแล้ว"

780
00:41:10,342 --> 00:41:12,135
คนประเภทไหนที่ดักฟังคนอื่นแบบนี้

781
00:41:12,136 --> 00:41:14,138
คุณคิดจะทําอะไรกับเรา

782
00:41:15,222 --> 00:41:18,641
ผมโทรหาทุกคนตั้งแต่สหพันธ์ขี่ม้าไปจนถึงตํารวจ

783
00:41:18,642 --> 00:41:20,685
ถามหาผู้กํากับ ถามหานักสืบ

784
00:41:20,686 --> 00:41:21,728
อีเมล โทรศัพท์

785
00:41:21,729 --> 00:41:23,730
กรมตํารวจวอชิงตันทาวน์ชิป

786
00:41:23,731 --> 00:41:27,234
ผมจําเบอร์ได้ขึ้นใจเลย 908-876-3232

787
00:41:28,444 --> 00:41:32,238
ในการตัดสินกลยุทธ์ว่าความคดีของไมเคิล

788
00:41:32,239 --> 00:41:38,370
ชัดเจนว่าข้อต่อสู้ทางจิตวิทยา
คือสิ่งที่ผมต้องเอามาพิจารณา

789
00:41:39,246 --> 00:41:42,540
แค่ไม่กี่เปอร์เซ็นต์
ของจําเลยที่กระทําผิดทั้งหมด

790
00:41:42,541 --> 00:41:44,584
ชนะจากการใช้ข้อต่อสู้เรื่องความวิกลจริต

791
00:41:44,585 --> 00:41:47,504
ข้อต่อสู้เรื่องความวิกลจริต
ข้ออ้างว่าขณะเกิดเหตุ

792
00:41:47,505 --> 00:41:50,048
จําเลยไม่รู้ว่าการกระทํามีความผิด

793
00:41:50,049 --> 00:41:52,759
อันเป็นผลจากโรคทางจิต
หรือความบกพร่องขั้นรุนแรง

794
00:41:52,760 --> 00:41:57,222
{\an8}ถูกนํามาใช้เพียงแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์
ของคดีอาชญากรรมทั้งหมดในประเทศนี้

795
00:41:57,223 --> 00:42:00,683
{\an8}เจฟฟรีย์ ดาห์เมอร์ พยายามให้การว่า
มีความวิกลจริตและคณะลูกขุนปฏิเสธมัน

796
00:42:00,684 --> 00:42:03,645
{\an8}แม้เขาจะยอมรับว่ากินเนื้อเหยื่อของเขา

797
00:42:03,646 --> 00:42:05,522
จอห์น เวย์น เกซี่ฆ่าเด็ก 33 คน

798
00:42:05,523 --> 00:42:08,483
คณะลูกขุนปฏิเสธที่จะยอมรับ
ข้อต่อสู้เรื่องความวิกลจริตของเกซี่

799
00:42:08,484 --> 00:42:11,402
{\an8}ทําไมข้อต่อสู้เรื่องความวิกลจริต
แทบไม่ประสบความสําเร็จ

800
00:42:11,403 --> 00:42:14,365
{\an8}อาจเป็นเพราะมันไม่น่าเชื่อถือเลยมั้งคะ

801
00:42:15,282 --> 00:42:18,744
{\an8}คริส ไดนิงเกอร์คือมันสมองด้านกฎหมายของทีม

802
00:42:19,245 --> 00:42:21,621
{\an8}พื้นฐานของข้อต่อสู้เรื่องความวิกลจริต

803
00:42:21,622 --> 00:42:24,707
คือคุณมีโรคทางจิตหรือความบกพร่อง

804
00:42:24,708 --> 00:42:26,417
ขณะที่ลงมือ

805
00:42:26,418 --> 00:42:29,254
อันทําให้คุณไม่สามารถรู้ผิดชอบ

806
00:42:29,255 --> 00:42:31,130
หรือควบคุมพฤติกรรมตัวเองได้

807
00:42:31,131 --> 00:42:37,554
จุดยืนของเราคือลอเรน คานาเรค
ทําให้ไมเคิล บาริโซนเป็นบ้า

808
00:42:37,555 --> 00:42:40,014
ตอนเกิดเหตุยิง

809
00:42:40,015 --> 00:42:42,684
ไมเคิลมีอาการหลงผิด

810
00:42:42,685 --> 00:42:46,896
ดังนั้นจึงไม่ต้องรับผิดชอบการกระทําของเขา

811
00:42:46,897 --> 00:42:49,524
{\an8}กลยุทธ์หายาก ข้อต่อสู้เรื่องความวิกลจริต

812
00:42:49,525 --> 00:42:53,528
{\an8}เขาอ้างว่าลอเรนใช้โซเชียลมีเดีย
กดดันให้เขาถึงจุดแตกหัก

813
00:42:53,529 --> 00:42:56,489
{\an8}จู่ๆ ผู้ชายอายุ50 ก็มีอาการป่วยทางจิต

814
00:42:56,490 --> 00:42:59,242
{\an8}ณ จุดนี้ของชีวิตซึ่งดูไม่น่าเป็นไปได้เลย

815
00:42:59,243 --> 00:43:02,537
{\an8}เขากําลังเผชิญโทษจําคุกสูงสุด 60 ปี

816
00:43:02,538 --> 00:43:04,497
{\an8}ใครจะรับทําคดีแบบนี้

817
00:43:04,498 --> 00:43:07,750
ใครจะว่าความให้จําเลยในคดีแบบนี้

818
00:43:07,751 --> 00:43:10,545
ผมเชื่อว่าผมทําได้

819
00:43:10,546 --> 00:43:13,881
(การแถลงเปิดคดี
วันที่ 28 มีนาคม 2022)

820
00:43:13,882 --> 00:43:18,094
{\an8}ขอบคุณครับ คณะลูกขุน
เราพร้อมจะเริ่มการพิจารณาคดีแล้ว

821
00:43:18,095 --> 00:43:20,097
{\an8}เริ่มจากการแถลงเปิดคดี

822
00:43:20,598 --> 00:43:22,266
โอเค กองถ่ายเงียบๆ หน่อย

823
00:43:23,058 --> 00:43:27,729
{\an8}ไม่มีทางใดที่จะอธิบายความกดดัน
ความรุนแรงที่รู้สึกได้

824
00:43:27,730 --> 00:43:29,606
{\an8}เราเดินเข้าไปในห้องพิจารณาคดี

825
00:43:29,607 --> 00:43:34,611
{\an8}และผู้พิพากษาบอกผมว่า
ได้เวลาผมแถลงเปิดคดีแล้ว

826
00:43:34,612 --> 00:43:39,074
ช่วงเวลานั้นไม่เหมือน
ช่วงเวลาอื่นในชีวิตผมเลยครับ

827
00:43:39,783 --> 00:43:42,494
ผมยืนขึ้น เดินไปที่คณะลูกขุน

828
00:43:43,412 --> 00:43:46,248
และพูดคําแรกออกมา

829
00:43:48,292 --> 00:43:50,960
"ช่วยด้วย ผมกําลัง...

830
00:43:50,961 --> 00:43:52,879
"กลัวว่าชีวิตจะเป็นอันตาย"

831
00:43:52,880 --> 00:43:54,214
"ใครบางคน..."

832
00:43:55,049 --> 00:43:58,093
"ใครก็ได้ ช่วยผมที"

833
00:43:59,553 --> 00:44:03,515
{\an8}นั่นคือเสียงร้องขอความช่วยเหลือ
จากไมเคิล บาริโซน

834
00:44:05,392 --> 00:44:06,851
มันคือโศกนาฏกรรม

835
00:44:06,852 --> 00:44:11,106
โศกนาฏกรรมที่ลอเรน คาราเรคถูกยิงในวันนั้น

836
00:44:11,899 --> 00:44:13,150
แต่ถึงกระนั้น

837
00:44:13,817 --> 00:44:15,735
ก็มีอีกหนึ่งโศกนาฏกรรม

838
00:44:15,736 --> 00:44:20,783
เรื่องราวโศกนาฏกรรมของไมเคิล บาริโซน

839
00:44:21,408 --> 00:44:25,204
มนุษย์ทุกคนมีจุดที่หมดความอดทน

840
00:44:26,747 --> 00:44:29,708
สิ่งที่เกี่ยวข้องกับคดีนี้จริงๆ

841
00:44:30,417 --> 00:44:33,920
คือการที่ลอเรน คานาเรคและแฟนของเธอ

842
00:44:33,921 --> 00:44:40,469
วางแผนทําลายชายคนนี้และทําให้เขาเป็นบ้า

843
00:44:41,345 --> 00:44:42,971
เอาละ ขอบคุณครับ คุณบิลิงคัส

844
00:44:43,472 --> 00:44:44,682
{\an8}คุณเชลฮอร์น

845
00:44:45,974 --> 00:44:48,394
ผมต้องเล่นใหญ่กว่านี้ไหมครับ

846
00:44:49,019 --> 00:44:49,977
{\an8}ผมคริส เชลฮอร์น

847
00:44:49,978 --> 00:44:53,773
{\an8}ผมเป็นผู้ช่วยอัยการ
ที่สํานักงานอัยการมอร์ริสเคาน์ตี้

848
00:44:53,774 --> 00:44:59,570
ส่วนหนึ่งของหน้าที่อัยการ
คือการว่าความแทนเหยื่ออาชญากรรม

849
00:44:59,571 --> 00:45:02,908
และหวังว่าจะ
หาความยุติธรรมให้พวกเขาได้ในศาล

850
00:45:03,867 --> 00:45:04,784
อรุณสวัสดิ์ครับ

851
00:45:04,785 --> 00:45:08,621
ขอบคุณทุกคนอีกครั้งที่มาวันนี้
และทําหน้าที่ในคณะลูกขุน

852
00:45:08,622 --> 00:45:12,291
แน่นอนว่าการแถลงเปิดคดีเป็นสิ่งที่กดดันมาก

853
00:45:12,292 --> 00:45:15,211
คุณต้องทําให้คณะลูกขุนเชื่อใจ

854
00:45:15,212 --> 00:45:18,715
แต่ก็ต้องชักจูงในสิ่งที่กําลังบอกพวกเขาได้ด้วย

855
00:45:18,716 --> 00:45:22,301
เราอยู่ที่นี่ในการพิจารณาคดีนี้
เพราะการตัดสินใจของจําเลย

856
00:45:22,302 --> 00:45:24,554
ในวันที่ 7 สิงหาคม 2019

857
00:45:24,555 --> 00:45:26,473
เขาเลือกที่จะเอาปืน

858
00:45:27,099 --> 00:45:29,559
เล็งไปที่ลอเรนและเหนี่ยวไกสองครั้ง

859
00:45:29,560 --> 00:45:32,645
จากนั้นหันมันไปหาร็อบและเหนี่ยวไกอีกครั้ง

860
00:45:32,646 --> 00:45:35,398
เรารู้ว่าเราได้เตรียมพร้อม

861
00:45:35,399 --> 00:45:39,193
และมีทฤษฎีเชื่อมโยงถึงสิ่งที่เกิดขึ้น

862
00:45:39,194 --> 00:45:41,237
การยิงเกิดขึ้นเพราะอะไรและเกิดขึ้นเมื่อไหร่

863
00:45:41,238 --> 00:45:44,700
เกิดอะไรขึ้นระหว่างคนพวกนี้ซึ่งนําไปสู่การยิง

864
00:45:45,284 --> 00:45:48,077
ชายคนนี้ จําเลยคือคนที่ถูกพิจารณาคดี

865
00:45:48,078 --> 00:45:50,329
คุณจะได้ยินในสิ่งที่ไม่ชอบ

866
00:45:50,330 --> 00:45:54,334
เกี่ยวกับลอเรน ร็อบ แมรี่ แฮสคินส์หรือคนอื่นๆ

867
00:45:55,002 --> 00:45:58,546
แต่ไม่มีอะไรที่ทําให้การยิง
สมควรแก่เหตุขึ้นมาเลย

868
00:45:58,547 --> 00:46:00,006
ผมดูข้อกล่าวหา

869
00:46:00,007 --> 00:46:03,509
เพื่อให้แน่ใจว่าเรามีหลักฐานมากพอ
เสนอให้คณะลูกขุน

870
00:46:03,510 --> 00:46:06,012
เห็นว่ามันเป็นอาชญากรรมอย่างไม่มีข้อสงสัย

871
00:46:06,013 --> 00:46:09,057
เรารู้สึกว่าเรามีหลักฐานมากพอที่จะพิสูจน์ได้

872
00:46:11,185 --> 00:46:13,060
(ข้อต่อสู้)

873
00:46:13,061 --> 00:46:15,646
ในการว่าความข้อต่อสู้เรื่องความวิกลจริต

874
00:46:15,647 --> 00:46:17,857
เราต้องมีผู้เชี่ยวชาญ

875
00:46:17,858 --> 00:46:21,486
จิตแพทย์ที่ประเมินลูกความของเรา

876
00:46:21,487 --> 00:46:25,783
การวินิจฉัยของเขา
จะต้องตรงตามนิยามของกฎหมาย

877
00:46:26,575 --> 00:46:27,658
เรียกพยานคนต่อไปครับ

878
00:46:27,659 --> 00:46:31,204
ฝ่ายจําเลยเรียกดร.สตีเวน ซิมริง

879
00:46:31,205 --> 00:46:35,416
สิ่งที่ผมพยายามจะพิสูจน์
คือลอเรน คานาเรคมีแผน

880
00:46:35,417 --> 00:46:38,045
ทําลายไมเคิล บาริโซน

881
00:46:38,629 --> 00:46:41,547
{\an8}คุณหมอ คุณมีความเห็นยังไง

882
00:46:41,548 --> 00:46:45,384
{\an8}ที่สรุปความได้จากการพิจารณาทุกอย่างครับ

883
00:46:45,385 --> 00:46:49,055
ในความคิดเห็นของผม
ผมวินิจฉัยคุณบาริโซนได้สองอาการ

884
00:46:49,056 --> 00:46:52,558
อาการแรกคือโรคจิตหลงผิด

885
00:46:52,559 --> 00:46:57,231
และอาการที่สองคือสภาวะซึมเศร้าเรื้อรัง

886
00:46:57,981 --> 00:46:59,774
หมอซิมริงเห็นด้วย

887
00:46:59,775 --> 00:47:06,656
และเขาก็รู้สึกว่าไมเคิล บาริโซน
ถูกลอเรน คานาเรคต้อนให้หมดความอดทน

888
00:47:06,657 --> 00:47:09,951
และเขาไม่ต้องรับผิดชอบต่อการกระทําของเขา

889
00:47:09,952 --> 00:47:11,702
เมื่อคุณมีอาการของโรคจิตหลงผิด

890
00:47:11,703 --> 00:47:14,413
ใครก็พูดให้คุณเลิกเชื่อในความเชื่อผิดๆ ไม่ได้

891
00:47:14,414 --> 00:47:16,958
ใจความหลักของความเชื่อผิดๆ

892
00:47:16,959 --> 00:47:20,753
คือลอเรน คานาเรคตั้งใจจะกําจัดเขา

893
00:47:20,754 --> 00:47:22,713
และเขาทําทุกอย่างที่ทําได้

894
00:47:22,714 --> 00:47:26,509
เพื่อพยายามปกป้องตัวเองจากอาการหลงผิดนี้

895
00:47:26,510 --> 00:47:29,178
เมื่อพูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง

896
00:47:29,179 --> 00:47:32,682
เขาไม่สามารถให้รายละเอียดใดๆ กับคุณ...

897
00:47:32,683 --> 00:47:36,395
ถูกต้อง เขาไม่ได้บอกรายละเอียดผม
และไม่ได้บอกรายละเอียดกับตํารวจ

898
00:47:37,062 --> 00:47:39,856
เขาแยกแยะความแตกต่าง
ระหว่างความผิดชอบชั่วดีได้ไหม

899
00:47:39,857 --> 00:47:42,150
ณ เวลาเกิดเหตุ ไม่ครับ เขาไม่รู้

900
00:47:43,569 --> 00:47:46,696
ไมเคิล บาริโซนไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

901
00:47:46,697 --> 00:47:48,323
ยากสําหรับคณะลูกขุนที่จะเข้าใจครับ

902
00:47:48,991 --> 00:47:52,243
คนเราระเบิดอารมณ์
จนจําอะไรไม่ได้เลยได้ด้วยเหรอ

903
00:47:52,244 --> 00:47:55,037
เรามีความเห็นของหมอบอกว่าเขาสติแตก

904
00:47:55,038 --> 00:47:56,497
เราเริ่มนําเสนอหลักฐาน

905
00:47:56,498 --> 00:48:01,295
ของคนที่เห็นไมเคิลแสดง
ความแตกสลายทางจิตใจออกมาทางร่างกาย

906
00:48:02,045 --> 00:48:04,797
{\an8}คุณเคยเห็นไมเคิลสติแตก

907
00:48:04,798 --> 00:48:08,594
ตอนเห็นโพสต์โซเชียลมีเดียพวกนั้นไหม

908
00:48:09,928 --> 00:48:13,807
เขาเริ่มหวาดกลัวขึ้นเรื่อยๆ

909
00:48:14,308 --> 00:48:17,852
เริ่มสั่นคลอน ตื่นตระหนก ตื่นตระหนกสุดขีด

910
00:48:17,853 --> 00:48:20,855
ช่วยอธิบายได้ไหมว่าคุณสังเกต

911
00:48:20,856 --> 00:48:23,774
เห็นอะไรเมื่อสองสามวันสุดท้าย

912
00:48:23,775 --> 00:48:25,193
ก่อนเกิดเหตุยิง

913
00:48:25,819 --> 00:48:28,572
{\an8}ผมคงบอกว่าเขาแทบจะ
อยู่ในภาวะเกือบเป็นอัมพาต

914
00:48:29,406 --> 00:48:31,366
{\an8}ไม่ได้นอน ไม่ได้กิน

915
00:48:33,702 --> 00:48:35,412
สายตาของเขาดูว่างเปล่า

916
00:48:37,956 --> 00:48:41,293
ทุกการพิจารณาคดีมีขึ้นมีลง

917
00:48:42,169 --> 00:48:45,254
แต่ละวันคือการต่อสู้ที่แยกจากกัน

918
00:48:45,255 --> 00:48:47,966
สิ่งเดียวที่สําคัญในตอนจบ

919
00:48:48,467 --> 00:48:51,136
คือการชนะสงคราม

920
00:48:54,640 --> 00:48:56,307
รัฐเรียกลอเรน คานาเรค

921
00:48:56,308 --> 00:48:58,017
เอาละ ลอเรน คานาเรค

922
00:48:58,018 --> 00:48:59,810
คุณจะสาบานต่อพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์

923
00:48:59,811 --> 00:49:02,396
ว่าคําให้การของคุณเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้จะ...

924
00:49:02,397 --> 00:49:04,774
การไต่สวนเริ่มต้นขึ้น ในกรณีปกติ

925
00:49:04,775 --> 00:49:06,776
มักจะมีแฟ้มจํานวนไม่มาก

926
00:49:06,777 --> 00:49:12,491
แต่คดีนี้มีแฟ้มดีวีดี 30 ถึง 40 แผ่น

927
00:49:13,200 --> 00:49:16,119
มีข้อความจํานวนมหาศาล

928
00:49:17,162 --> 00:49:18,955
บัญชีเฟซบุ๊กของลอเรน คานาเรค

929
00:49:18,956 --> 00:49:21,708
รวม 19,800 หน้า

930
00:49:22,542 --> 00:49:25,169
{\an8}เอาละ ถามค้าน คุณบิลิงคัส

931
00:49:25,170 --> 00:49:27,589
{\an8}- สวัสดีตอนบ่าย คุณคานาเรค
- สวัสดีตอนบ่ายค่ะ

932
00:49:28,590 --> 00:49:30,717
เกี่ยวกับบัญชีเฟซบุ๊กของคุณ

933
00:49:32,010 --> 00:49:34,513
คุณโพสต์ทุกวันใช่ไหม

934
00:49:35,263 --> 00:49:36,098
ใช่ค่ะ

935
00:49:36,598 --> 00:49:40,226
ผมใช้เวลามากกว่าร้อยชั่วโมง

936
00:49:40,227 --> 00:49:42,812
ในการอ่านโพสต์ในโซเชียลมีเดียของเธอทั้งหมด

937
00:49:42,813 --> 00:49:45,315
ผมรู้สึกว่าตัวเองทําลายเธอได้

938
00:49:46,483 --> 00:49:48,818
"คนทําบ้านแตกมักจะเป็นคนทําบ้านแตกเสมอ"

939
00:49:48,819 --> 00:49:52,780
"เธอมันก็แค่ตลาดล่าง พร้อมลุยแล้ว"

940
00:49:52,781 --> 00:49:54,115
คุณพูดอย่างนั้นใช่ไหมครับ

941
00:49:54,116 --> 00:49:57,618
- อาจจะ
- "ได้เวลาออกรบแล้ว"

942
00:49:57,619 --> 00:50:00,371
กลับไปที่โพสต์เมื่อกี้เรื่อง...

943
00:50:00,372 --> 00:50:02,332
- ผมไปต่อแล้วครับ ยังมีอีกเยอะ
- โอเค

944
00:50:03,083 --> 00:50:04,710
สิ่งที่เอ็ดกับผมพยายามจะทํา

945
00:50:05,293 --> 00:50:08,713
คือการดึงความจริงที่พวกเขาพยายามปกปิด

946
00:50:08,714 --> 00:50:10,173
ออกมาจากปากพยาน

947
00:50:10,757 --> 00:50:14,635
จําได้ไหมว่าคุณพูดว่า "ราชาจะถูกฆ่า

948
00:50:14,636 --> 00:50:16,804
ราชินีจะถูกสังเวย"

949
00:50:16,805 --> 00:50:19,849
ไม่รู้สิ บอกตามตรง ฉันพูดถึงเกมหมากรุก

950
00:50:19,850 --> 00:50:21,851
และมันอาจเป็นการเปรียบเทียบแต่...

951
00:50:21,852 --> 00:50:23,602
แต่มันคือการเปรียบเทียบ

952
00:50:23,603 --> 00:50:26,230
ไมเคิล บาริโซนและแมรี่ แฮสคินส์ถูกไหม

953
00:50:26,231 --> 00:50:27,274
แน่นอนที่สุดค่ะ

954
00:50:27,774 --> 00:50:30,568
สิ่งที่ลอเรน คานาเรคทํา

955
00:50:30,569 --> 00:50:35,573
มากพอที่จะทําให้ทุกคนเป็นบ้า

956
00:50:35,574 --> 00:50:37,992
คุณได้พูดคําพูดทํานองว่า

957
00:50:37,993 --> 00:50:42,621
"นี่ฉันเอง ระวังนะ เพราะฉันมาแล้ว"
หรือเปล่า

958
00:50:42,622 --> 00:50:44,331
ฉันก็ตอบว่า "ใช่"

959
00:50:44,332 --> 00:50:45,708
นี่ฉันเอง

960
00:50:45,709 --> 00:50:47,960
ระวังนะ เพราะฉันมาแล้ว

961
00:50:47,961 --> 00:50:51,465
ฉันคิดว่ามันเป็นโพสต์จากเรื่องโชว์แมนบันลือโลก

962
00:50:53,258 --> 00:50:56,093
เขาเล่นสกปรกมากในการเอาบางอย่าง

963
00:50:56,094 --> 00:51:00,139
ที่เห็นได้ชัดว่าไม่เกี่ยวกับการฆาตกรรม

964
00:51:00,140 --> 00:51:02,267
การต่อสู้หรือความเป็นปฏิปักษ์มาใช้

965
00:51:04,102 --> 00:51:05,812
ผมจําเรื่องแบบนั้นไม่ได้เลย

966
00:51:07,397 --> 00:51:11,609
ผมแค่เอาสิ่งที่ผมคิดว่า
เป็นประโยชน์ต่อคณะลูกขุนมาใช้

967
00:51:11,610 --> 00:51:15,822
หลังจากที่ผมเอาเอกสารมากมาย

968
00:51:16,406 --> 00:51:19,617
ที่ชี้ชัดว่าเธอพูดอย่างนั้นหรืออย่างนี้ออกมา

969
00:51:19,618 --> 00:51:22,037
ผมก็ถามคําถามนั้นกับเธอ

970
00:51:22,621 --> 00:51:26,792
คุณวางแผนทําลายไมเคิล บาริโซนไหม

971
00:51:28,585 --> 00:51:29,711
ณ จุดหนึ่ง ใช่ค่ะ

972
00:51:31,296 --> 00:51:35,133
ทันทีที่เธอพูดแบบนั้น ผมก็คิดว่าเกมจบแล้วครับ

973
00:51:36,259 --> 00:51:38,469
ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
วันนี้เราจะพักกันก่อน

974
00:51:38,470 --> 00:51:40,305
กรุณาอย่าพูดคุยเรื่องคดี

975
00:51:40,889 --> 00:51:43,141
ลงจากแท่นได้ครับ คุณผู้หญิง เชิญรอข้างนอก

976
00:51:43,725 --> 00:51:45,476
ด้วยคําถามและคําตอบแบบนั้น

977
00:51:45,477 --> 00:51:47,311
เราจะสัมผัสได้จริงๆ ว่า

978
00:51:47,312 --> 00:51:50,397
มีความพยายามร่วมกันในการทําลายเขา

979
00:51:50,398 --> 00:51:54,819
บิลิงคัสใช้คําที่ฉันตีความไปอีกแบบ

980
00:51:54,820 --> 00:51:56,905
ในใจฉัน ฉันคิดว่า

981
00:51:57,447 --> 00:52:02,785
สิ่งที่เขาทําคือรังควานฉัน
รังแกฉันและพยายามทําลายชีวิตฉัน

982
00:52:02,786 --> 00:52:05,955
ฉันไม่อยากให้เขาถูกทําลาย
ฉันอยากให้เขาหยุด

983
00:52:05,956 --> 00:52:08,041
ไมเคิล บาริโซน

984
00:52:09,751 --> 00:52:13,255
ถูกต้อนให้หมดความอดทน

985
00:52:13,839 --> 00:52:16,091
โดยลอเรน คานาเรค

986
00:52:17,884 --> 00:52:20,637
เลวร้ายสุดๆ

987
00:52:22,097 --> 00:52:26,183
คุณเชลฮอร์น รัฐมีพยานหลักฐาน
มาหักล้างไหมครับ

988
00:52:26,184 --> 00:52:27,102
ครับ ท่าน

989
00:52:27,853 --> 00:52:31,064
ทฤษฎีของเราในการพิจารณาคดี
คือเราไม่สามารถยิงใครได้

990
00:52:31,982 --> 00:52:35,568
และไมเคิล บาริโซนเลือกครั้งสําคัญ

991
00:52:35,569 --> 00:52:38,279
ในการลงมือเพื่อฆ่าลอเรน คานาเรค

992
00:52:38,280 --> 00:52:40,115
และนั่นคือจุดประสงค์ของเขา

993
00:52:41,908 --> 00:52:43,868
รัฐจะเบิกตัวดร.หลุยส์ ชเลซิงเกอร์ครับ

994
00:52:43,869 --> 00:52:45,828
เอาละ ดร.ชเลซิงเกอร์

995
00:52:45,829 --> 00:52:47,121
ในคดีนี้

996
00:52:47,122 --> 00:52:48,998
{\an8}จากการวินิจฉัยไมเคิล บาริโซน

997
00:52:48,999 --> 00:52:51,167
{\an8}คุณเจอหลักฐานใดๆ
เกี่ยวกับโรคจิตหลงผิดหรือไม่

998
00:52:51,168 --> 00:52:54,712
{\an8}ไม่ครับ ผมไม่เจอหลักฐานอะไรเลย

999
00:52:54,713 --> 00:52:58,966
ดร.ชเลซิงเกอร์ไม่ได้วินิจฉัยว่า
เขาเป็นโรคจิตหลงผิด

1000
00:52:58,967 --> 00:53:01,385
ไม่เจอหลักฐานใดๆ ของอาการหลงผิดในคดีนี้

1001
00:53:01,386 --> 00:53:04,263
ผมคิดว่านี่เป็นการแกล้งความจําเสื่อม

1002
00:53:04,264 --> 00:53:09,018
เขาอ้างว่าเขาจํา
แค่พฤติกรรมอาชญากรรมไม่ได้เท่านั้น

1003
00:53:09,019 --> 00:53:12,063
ความทรงจําอย่างอื่นของเขา
ยอดเยี่ยมมาก ล้อเล่นหรือเปล่า

1004
00:53:13,356 --> 00:53:16,025
ถ้าเราความจําดีเหมือนเขา

1005
00:53:16,026 --> 00:53:19,862
และสิ่งเดียวที่เราลืมคือความผิดทางอาญา

1006
00:53:19,863 --> 00:53:21,156
ถือว่าเป็นสัญญาณเตือนแล้ว

1007
00:53:22,824 --> 00:53:25,659
พวกนั้นทําให้เขาเป็นเหมือน
นักกีฬาโอลิมปิกผู้ยิ่งใหญ่

1008
00:53:25,660 --> 00:53:26,995
ที่กลายมาเป็นคนจิตตก

1009
00:53:27,871 --> 00:53:29,079
"ทําไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ"

1010
00:53:29,080 --> 00:53:31,207
"ต้องเป็นเพราะคนพวกนั้นแน่น"

1011
00:53:31,208 --> 00:53:33,876
"เพราะตอนที่เรารู้จักเขา เขาเป็นแบบนี้"

1012
00:53:33,877 --> 00:53:35,837
"และตอนนี้เขาเป็นแบบนี้"

1013
00:53:36,880 --> 00:53:40,591
เขาเป็นเหมือนคนจอมปลอม
มองหาตอนที่ลูกขุนอยู่ที่นั่น

1014
00:53:40,592 --> 00:53:42,718
เพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะดูบ้าเป็นพิเศษ

1015
00:53:42,719 --> 00:53:46,264
และเมื่อคณะลูกขุนไม่อยู่ เขาก็จดบันทึก

1016
00:53:46,848 --> 00:53:50,392
มีจุดหนึ่งในการพิจารณาคดี
ที่เรากําลังพูดถึงโพสต์ทวิตเตอร์

1017
00:53:50,393 --> 00:53:52,102
ไมเคิลโพสต์ว่า

1018
00:53:52,103 --> 00:53:54,939
"พอได้เข้าโอลิมปิก เราก็มีอิทธิพลมากมาย"

1019
00:53:54,940 --> 00:53:57,775
"ฉันจะทําทุกอย่างที่อยากทํา"
ทําให้เห็นว่าคนคนนี้...

1020
00:53:57,776 --> 00:54:00,569
เขาบอกว่า "ฉันจะทําทุกอย่างที่อยากทํา"
ในทวิตเตอร์เหรอ

1021
00:54:00,570 --> 00:54:04,365
อะไรทํานองนั้น
ฉันหยิบข้อความแนวๆ นั้นส่วนใหญ่มาพูดใหม่

1022
00:54:04,366 --> 00:54:08,577
เข้าใจไหมคะ แบบว่าเปลี่ยนนิดหน่อยน่ะ แต่ใช่

1023
00:54:08,578 --> 00:54:11,331
เขาได้รับข้อความที่ไมเคิลยื่นให้เขา

1024
00:54:12,040 --> 00:54:16,086
ไมเคิลคนบ้าที่นั่งอยู่ตรงนั้น
เอาหัวโขกโต๊ะ แบบว่า...

1025
00:54:16,795 --> 00:54:18,420
ทําหน้าทําตาสารพัด

1026
00:54:18,421 --> 00:54:21,423
แต่มีสามัญสํานึกมากพอ

1027
00:54:21,424 --> 00:54:24,803
และเห็นได้ชัดว่ายังอยู่ในความจริงมากพอ

1028
00:54:25,303 --> 00:54:28,514
ที่จะเขียนโน้ตให้ทนายของเขาว่า

1029
00:54:28,515 --> 00:54:29,807
"อย่าลืมพูดเรื่องนั้นล่ะ"

1030
00:54:29,808 --> 00:54:31,850
คุณจะแปลกใจไหม

1031
00:54:31,851 --> 00:54:35,187
ถ้ารู้ว่าไมเคิล บาริโซนไม่มีบัญชีทวิตเตอร์

1032
00:54:35,188 --> 00:54:37,899
เขาไม่ได้ยังบ้าอยู่ เขาไม่ได้เป็นอย่างนั้น

1033
00:54:38,900 --> 00:54:40,944
เขาอ้างว่าตัวเองบ้าแค่ตอนนั้น

1034
00:54:41,444 --> 00:54:43,363
ทําไมยังทําตัวเหมือนคนบ้าอีกล่ะ

1035
00:54:44,322 --> 00:54:46,157
คุณเห็นคุณบาริโซนในศาลไหม

1036
00:54:46,741 --> 00:54:49,868
ผมว่า... ผมว่านั่นคือไมเคิล
คนที่นั่งข้างทนายของเขา

1037
00:54:49,869 --> 00:54:52,663
แต่เขาดูต่างไปจากตอนที่ผมเจอเขา

1038
00:54:52,664 --> 00:54:55,958
ตอนที่ผมเจอเขา
เขาสะอาดสะอ้าน ดูเป็นผู้เป็นคน

1039
00:54:55,959 --> 00:54:58,377
และตอนนี้เขาดู... ผมยาวกระเซอะกระเซิง ผม...

1040
00:54:58,378 --> 00:55:00,296
ตอนที่ผมเจอเขา เขาไม่ได้เป็นแบบนั้น

1041
00:55:00,297 --> 00:55:02,589
นี่คือการแสดง คุณกําลังรับชมละคร

1042
00:55:02,590 --> 00:55:04,758
ถ้าไม่ฉลาดพอที่จะดูออก

1043
00:55:04,759 --> 00:55:07,512
คุณไม่ควรอยู่ในคณะลูกขุน จบ

1044
00:55:08,555 --> 00:55:13,642
ผมคิดว่าหนึ่งในความท้าทายของคดีนี้คือ
พวกเขาทํางานด้วยกัน

1045
00:55:13,643 --> 00:55:16,061
พวกเขาอาศัยอยู่ในที่ดินผืนเดียวกัน

1046
00:55:16,062 --> 00:55:19,107
พวกเขาอาจมีเป้าหมายต่างกัน

1047
00:55:19,733 --> 00:55:23,235
เมื่อถึงจุดหนึ่ง ไมเคิล บาริโซนส่งข้อความหาคุณ

1048
00:55:23,236 --> 00:55:27,365
บอกว่าเขาจะทําบางอย่างให้พวกเขา
อยู่อย่างทุกข์ทรมานหรือเปล่า

1049
00:55:28,158 --> 00:55:30,326
"ผมจะทําให้พวกเขาเสียใจที่อยู่ที่นี่

1050
00:55:30,327 --> 00:55:32,578
จนต้องอ้อนวอนขอไปที่อื่น"

1051
00:55:32,579 --> 00:55:35,290
"คอยดูนะ ผมเก่งเรื่องแบบนี้มาก"

1052
00:55:35,957 --> 00:55:37,000
ใช่ ค่ะ

1053
00:55:37,876 --> 00:55:40,919
ลอเรนทําให้ไมเคิลเป็นบ้า

1054
00:55:40,920 --> 00:55:43,881
เพราะเธอพูดเรื่องร้ายๆ เกี่ยวกับเขา

1055
00:55:43,882 --> 00:55:45,966
และรายงานเขากับเซฟสปอร์ต

1056
00:55:45,967 --> 00:55:50,637
และในขณะเดียวกัน
ไมเคิล บาริโซนและแมรี่ แฮสคินส์

1057
00:55:50,638 --> 00:55:52,307
ก็ทําแบบเดียวกันกับลอเรน

1058
00:55:53,141 --> 00:55:54,016
{\an8}(ไมเคิล บาริโซน)

1059
00:55:54,017 --> 00:55:56,769
{\an8}(ผมต้องการทุกคนที่เคยถูกทําลาย)

1060
00:55:56,770 --> 00:55:59,813
{\an8}(โดยลอเรน ร็อบและพ่อของลอเรน...
ชาวไร่ สัตวแพทย์ ครูฝึก)

1061
00:55:59,814 --> 00:56:00,898
{\an8}(ทุกคนเลย)

1062
00:56:00,899 --> 00:56:03,359
(ผมจะทําให้เธอถูกแบน
ในฐานะนักกีฬาไปตลอดชีวิต)

1063
00:56:03,360 --> 00:56:05,944
ณ จุดหนึ่ง คุณหรือจําเลย

1064
00:56:05,945 --> 00:56:10,115
ร้องเรียนโดยตรงถึงสหพันธ์ขี่ม้าสหรัฐฯ
เรื่องลอเรน คานาเรคใช่ไหมครับ

1065
00:56:10,116 --> 00:56:11,200
ใช่ค่ะ

1066
00:56:11,201 --> 00:56:14,495
ข้อโต้แย้งของเราต่อคณะลูกขุน
คือพฤติกรรมหลายๆ อย่างของเขา

1067
00:56:14,496 --> 00:56:17,206
ไม่สอดคล้องกับคนที่หวาดกลัว

1068
00:56:17,207 --> 00:56:22,044
{\an8}เขาให้ทนายส่งหนังสือแจ้งขับไล่ปลอมๆ
เพื่อทําให้เธอกลัว

1069
00:56:22,045 --> 00:56:25,298
ไมเคิลไม่อยากเริ่มขับไล่เธอจริงๆ

1070
00:56:25,965 --> 00:56:29,635
เขาอยากทําให้เธอกลัวจนหนีไปเอง เพราะงั้น...

1071
00:56:29,636 --> 00:56:33,597
เหตุผลที่เราไม่ไปเพราะเราไปไม่ได้

1072
00:56:33,598 --> 00:56:37,309
เพราะพวกเขาโทรไปหาโรงนาต่างๆ
และพูดจาเสียหายเกี่ยวกับเรา

1073
00:56:37,310 --> 00:56:40,729
โรงนาที่กําลังจะเอาม้าฉันไป จู่ๆ ก็ไม่เอา

1074
00:56:40,730 --> 00:56:45,025
ไมเคิล บาริโซนแค่ไม่อยากพูดกับลอเรนว่า

1075
00:56:45,026 --> 00:56:47,528
"ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ คุณต้องไป"

1076
00:56:47,529 --> 00:56:53,450
กลับกัน เขาใช้วิธีอ้อมค้อมทุกทาง
ในการทําให้เธอไป

1077
00:56:53,451 --> 00:56:56,413
และเมื่อมันไม่ได้ผล เขาจึงหันไปพึ่งความรุนแรง

1078
00:56:58,998 --> 00:57:01,709
มีทฤษฎีต่างๆ กันในการชําระความ

1079
00:57:02,627 --> 00:57:05,380
บางคดีก็ดราม่าตั้งแต่ต้น

1080
00:57:07,590 --> 00:57:10,426
บางคดีก็ค่อยๆ เพิ่มความดราม่าไปจนจบ

1081
00:57:10,427 --> 00:57:13,345
กรุณาบอกชื่อและสะกดนามสกุลของคุณ
เพื่อบันทึกด้วยค่ะ

1082
00:57:13,346 --> 00:57:16,640
รูธ พินนิกซ์ ค็อกซ์
นามสกุลฉันสะกดว่าซี โอ เอ็กซ์

1083
00:57:16,641 --> 00:57:17,599
ขอบคุณค่ะ

1084
00:57:17,600 --> 00:57:19,643
- คุณค็อกซ์ เชิญนั่งครับ
- ขอบคุณค่ะ

1085
00:57:19,644 --> 00:57:22,229
เอาละ พูดเสียงดังให้เราได้ยิน...

1086
00:57:22,230 --> 00:57:25,858
{\an8}ดร.ค็อกซ์เป็นเจ้าของม้าร่วมกัน
กับแมรี่ แฮสคินส์ เกรย์

1087
00:57:25,859 --> 00:57:27,985
{\an8}ที่ถูกฝึกกับแมรี่ แฮสคินส์

1088
00:57:27,986 --> 00:57:31,321
และได้รับการฝึกที่ที่ดินโดยไมเคิล บาริโซน

1089
00:57:31,322 --> 00:57:34,199
ในวันที่ 4 สิงหาคม คุณได้คุย

1090
00:57:34,200 --> 00:57:36,952
กับจําเลยในคอกม้าในที่ดินนั่นหรือไม่

1091
00:57:36,953 --> 00:57:39,413
- ค่ะ ท่าน คุยค่ะ
- เขาขออะไรคุณหรือเปล่า

1092
00:57:39,414 --> 00:57:41,415
- ค่ะ ท่าน
- เขาขออะไรคุณ

1093
00:57:41,416 --> 00:57:44,710
เขาอยากเห็นปืนที่ฉันมีในรถ

1094
00:57:44,711 --> 00:57:46,879
จําได้ไหมว่าเป็นปืนประเภทไหน

1095
00:57:46,880 --> 00:57:49,674
ปืนรูเกอร์เก้ามม.ค่ะ

1096
00:57:50,341 --> 00:57:53,218
ตอนที่ให้ปืนเขาไปในตอนนั้น
คุณกังวลอะไรไหมครับ

1097
00:57:53,219 --> 00:57:56,054
ตอนนั้นไม่เลยค่ะ ท่าน

1098
00:57:56,055 --> 00:57:58,140
ดร.ค็อกซ์ให้ปืนกับเขา

1099
00:57:58,141 --> 00:58:00,185
มันไม่ได้ใส่กระสุน มันอยู่ในกล่อง

1100
00:58:01,686 --> 00:58:04,606
ไมเคิล บาริโซนเอาปืนมา
ใส่เข้าไปในตู้เซฟปืนของเขา

1101
00:58:06,149 --> 00:58:08,860
และนั่นคือสามวันก่อนเกิดเหตุยิง

1102
00:58:09,777 --> 00:58:13,614
ซึ่งบ่งชี้ว่ามีคนวางแผนฆาตกรรม

1103
00:58:13,615 --> 00:58:15,408
หรือเตรียมการฆาตกรรม

1104
00:58:17,452 --> 00:58:20,163
มันไม่ใช่การตัดสินใจฉับพลัน

1105
00:58:21,331 --> 00:58:23,082
แต่มีจุดวิกฤติครับ

1106
00:58:24,334 --> 00:58:26,001
มันไม่ได้เกิดจากอาการหลงผิด

1107
00:58:26,002 --> 00:58:30,339
แต่เป็นการตอบโต้ของทั้งสองฝ่าย
เพื่อให้ได้สิ่งที่พวกเขาต้องการ

1108
00:58:30,340 --> 00:58:32,508
และจุดวิกฤตินั้นก็มาถึงในวันที่ 7 สิงหาคม

1109
00:58:32,509 --> 00:58:36,261
เมื่อนักสังคมสงเคราะห์จากกรมคุ้มครองเด็ก

1110
00:58:36,262 --> 00:58:37,889
มาถึงที่ฟาร์ม

1111
00:58:39,265 --> 00:58:42,726
{\an8}ไม่กี่นาทีต่อมา ไมเคิล บาริโซนก็ขึ้นรถ

1112
00:58:42,727 --> 00:58:45,103
{\an8}และขับไป 800 เมตรเพื่อเผชิญหน้ากับลอเรน

1113
00:58:45,104 --> 00:58:49,776
โดยที่ไม่เคยรู้หรือเข้าใจเลยว่า
ทําไมนักสังคมสงเคราะห์คนนั้นถึงไปที่นั่น

1114
00:58:50,360 --> 00:58:53,278
คุณไปหาไมเคิล บาริโซนโดยเฉพาะใช่ไหมครับ

1115
00:58:53,279 --> 00:58:54,197
เปล่าค่ะ

1116
00:58:54,781 --> 00:58:57,199
นักสังคมสงเคราะห์ถูกส่งตัวไปที่นั่น

1117
00:58:57,200 --> 00:58:59,785
เพราะมีการร้องเรียน
ถึงการละเลยจากเซฟสปอร์ต

1118
00:58:59,786 --> 00:59:04,706
ว่ามีความเป็นไปได้ที่
แมรี่ แฮสคินส์ละเลยลูกๆ ของเธอ

1119
00:59:04,707 --> 00:59:06,041
{\an8}ตอนที่ฉันรายงาน

1120
00:59:06,042 --> 00:59:08,877
{\an8}เซฟสปอร์ตถามฉันตลอดว่า
"มีผู้เยาว์อยู่ที่นั่นไหม"

1121
00:59:08,878 --> 00:59:10,754
ฉันไม่ใช่นักคุ้มครองเด็กและไม่มีลูก

1122
00:59:10,755 --> 00:59:13,006
ฉันเลยไม่รู้ว่าพวกเขาคิดยังไงกับเรื่องนี้

1123
00:59:13,007 --> 00:59:14,091
หรือทําไมมันถึงสําคัญ

1124
00:59:14,092 --> 00:59:16,760
ฉันรายงานเรื่องที่เขาทําอยู่

1125
00:59:16,761 --> 00:59:21,683
แค่เรื่องการคุกคาม
การข่มเหงรังแกและใช้อํานาจในทางที่ผิดเท่านั้น

1126
00:59:22,684 --> 00:59:26,853
ขณะที่แมรี่ แฮสคินส์กับนักสังคมสงเคราะห์
คุยกันเป็นการส่วนตัว

1127
00:59:26,854 --> 00:59:28,981
เขาเข้าไปขัดจังหวะสามครั้ง

1128
00:59:28,982 --> 00:59:31,400
และครั้งที่สามคือตอนที่เขาบอกพวกเธอว่า

1129
00:59:31,401 --> 00:59:33,319
เขาต้องการใช้ออฟฟิศ

1130
00:59:33,945 --> 00:59:36,572
ตู้เซฟปืนอยู่ในออฟฟิศนั่น

1131
00:59:36,573 --> 00:59:41,326
ผู้เชี่ยวชาญของเขาให้การว่า
"เขาจําได้ว่าเอาปืนมา

1132
00:59:41,327 --> 00:59:44,496
ใส่กระสุน จากนั้นก็ขับรถไปเผชิญหน้ากับเธอ"

1133
00:59:44,497 --> 00:59:46,915
คุณจําได้ว่าเมื่อถึงจุดหนึ่ง

1134
00:59:46,916 --> 00:59:49,418
ตอนที่คุณสัมภาษณ์ไมเคิล บาริโซน

1135
00:59:49,419 --> 00:59:51,253
เขาบอกคุณว่าเขาจําได้ว่า

1136
00:59:51,254 --> 00:59:54,673
เอาปืนออกมาจากตู้เซฟ
ก่อนที่จะไปที่บ้านหลังนั้นเหรอครับ

1137
00:59:54,674 --> 00:59:57,134
- ครับ
- คุณยอมรับว่ามันไม่อยู่ในรายงานของคุณ

1138
00:59:57,135 --> 01:00:00,137
ผมจะไม่ตรวจดู
และทําให้คณะลูกขุนเสียเวลาหรอก

1139
01:00:00,138 --> 01:00:01,889
ผมจะเห็นด้วยกับสิ่งที่คุณพูด

1140
01:00:02,390 --> 01:00:05,892
เขาตัดสินใจอย่างมีสติในการเข้าไปในออฟฟิศ

1141
01:00:05,893 --> 01:00:08,353
เอาปืนของเขามา ใส่กระสุน

1142
01:00:08,354 --> 01:00:10,440
เอาใส่ไว้ในกระเป๋า ซ่อนไว้

1143
01:00:11,024 --> 01:00:15,820
และไปที่นั่นโดยที่รู้ว่านี่คือจุดจบ

1144
01:00:21,409 --> 01:00:24,244
เช้านี้เราจะจัดรายการยาวๆ

1145
01:00:24,245 --> 01:00:25,746
ในเรื่องการแถลงปิดคดี

1146
01:00:25,747 --> 01:00:28,333
การพิจารณาคดีไมเคิล บาริโซน
ในข้อหาพยายามฆ่า

1147
01:00:29,667 --> 01:00:31,377
เอาละ ให้คณะลูกขุนเข้ามาได้ครับ

1148
01:00:33,087 --> 01:00:35,172
ผมเชื่อมต่อกับคณะลูกขุนได้

1149
01:00:35,173 --> 01:00:39,092
ผมคิดว่าพวกเขาชื่นชมความกระตือรือร้นของผม

1150
01:00:39,093 --> 01:00:41,595
เขาสร้างเรื่องที่ดีกว่านี้ได้น่า

1151
01:00:41,596 --> 01:00:43,722
"คานาเรคมีปืน ผมยิงเธอ"

1152
01:00:43,723 --> 01:00:46,016
"ผมโดนอัดจนเละ"

1153
01:00:46,017 --> 01:00:49,561
การพูดว่า "ผมจําไม่ได้"
ไม่ได้ช่วยอะไรเขาเลย

1154
01:00:49,562 --> 01:00:55,275
พวกเขาเชื่อว่าผมเชื่อว่าไมเคิล บาริโซนไม่ผิด

1155
01:00:55,276 --> 01:00:57,944
ผมไม่มีประโยคเด็ดที่น่าจดจําให้พวกคุณ

1156
01:00:57,945 --> 01:00:59,739
ผมจะไม่ร้องไห้

1157
01:01:00,281 --> 01:01:03,992
ผมแค่จะขอให้พวกคุณพิจารณา
ตามความจริงและใช้กฎหมายครับ

1158
01:01:03,993 --> 01:01:06,203
เมื่อถึงเวลาแถลงปิดคดี

1159
01:01:06,204 --> 01:01:10,749
ผมขอให้พวกเขาพิจารณาหลักฐาน
ที่เราให้พวกเขาและตัดสินว่าจําเลยมีความผิด

1160
01:01:10,750 --> 01:01:13,001
{\an8}ว่าพวกเขาเชื่อในสิ่งที่เรานําเสนอ

1161
01:01:13,002 --> 01:01:16,546
แค่ดูจากข้อเท็จจริงที่ว่าจําเลยใช้อาวุธร้ายแรง

1162
01:01:16,547 --> 01:01:20,551
เราก็อนุมานได้แล้วว่า
จุดประสงค์ของเขาคือการพรากชีวิต

1163
01:01:21,135 --> 01:01:24,388
เขารู้แน่ชัดตอนเปิดตู้เซฟแล้วเอาปืนนั่นไป

1164
01:01:24,389 --> 01:01:27,224
ว่าตัวเองกําลังจะทําอะไร

1165
01:01:27,225 --> 01:01:31,562
สิ่งที่ลอเรน คานาเรคทํากับเขานั้นเลวร้ายมาก

1166
01:01:32,897 --> 01:01:33,939
เลวร้าย

1167
01:01:33,940 --> 01:01:39,945
ใครจะทําเกินขอบเขต
เหมือนที่ลอเรน คานาเรคและโรเบิร์ต กู๊ดวินทํา

1168
01:01:39,946 --> 01:01:42,239
คุณบิลิงคัสพูดเรื่องนั้นเกี่ยวกับลอเรน คานาเรค

1169
01:01:42,240 --> 01:01:44,491
ซ้ําแล้วซ้ําเล่า

1170
01:01:44,492 --> 01:01:45,659
"ใครจะทําเรื่องแบบนี้"

1171
01:01:45,660 --> 01:01:47,828
{\an8}จําเลยเองก็ทํา

1172
01:01:47,829 --> 01:01:50,872
ไม่ต่างจากที่เธอทําเลยแม้แต่น้อย

1173
01:01:50,873 --> 01:01:54,836
ไมเคิล บาริโซนเป็นบ้าในช่วงเวลาที่เกิดเหตุ

1174
01:01:55,586 --> 01:01:58,505
เขามีอาการผิดปกติทางจิต

1175
01:01:58,506 --> 01:02:01,675
ไม่มีโรคความจําเสื่อมใดที่คนเราจะลืม

1176
01:02:01,676 --> 01:02:04,219
แค่ช่วงเวลาที่พวกเขาทําผิดกฎหมาย

1177
01:02:04,220 --> 01:02:06,471
จนกระทั่งลงมือเสร็จเท่านั้น

1178
01:02:06,472 --> 01:02:09,683
พวกเขามีแผนที่จะทําลายไมเคิล บาริโซน

1179
01:02:09,684 --> 01:02:12,269
อย่าให้พวกเขาหลอกใช้คุณ

1180
01:02:12,270 --> 01:02:15,689
ผมขอให้คุณไม่ตัดสิน

1181
01:02:15,690 --> 01:02:19,234
โดยตั้งอยู่บนความเห็นใจ
ความขยะแขยงหรืออารมณ์

1182
01:02:19,235 --> 01:02:22,280
ให้ไมเคิล บาริโซนพ้นผิด

1183
01:02:23,030 --> 01:02:27,076
นั่นคือสิ่งที่ถูกต้องและยุติธรรม

1184
01:02:28,202 --> 01:02:30,036
(การพิพากษา)

1185
01:02:30,037 --> 01:02:32,622
เรามีข่าวด่วนจากนิวเจอร์ซีย์มาแจ้งทุกคน

1186
01:02:32,623 --> 01:02:34,374
เพราะคําพิพากษาออกมาแล้วค่ะ

1187
01:02:34,375 --> 01:02:36,918
คําพิพากษาคดีพยายามฆ่าของอดีตนักกีฬาโอลิมปิก

1188
01:02:36,919 --> 01:02:38,712
ไมเคิล บาริโซนถูกประกาศแล้วครับ

1189
01:02:38,713 --> 01:02:41,174
{\an8}คําพิพากษาไมเคิล บาริโซนออกมาแล้วค่ะ

1190
01:02:42,175 --> 01:02:44,177
คณะลูกขุนออกไปหลายวันแล้ว

1191
01:02:44,927 --> 01:02:48,013
ความกดดันเพิ่มขึ้นอีกครั้ง

1192
01:02:48,014 --> 01:02:50,808
เราไม่มีทางรู้ว่าคณะลูกขุนจะทําอะไร

1193
01:02:52,143 --> 01:02:53,852
อย่างที่ผมบอกเหยื่อเกือบทุกคน

1194
01:02:53,853 --> 01:02:56,688
ผมรู้สึกมั่นใจมากในหลักฐานที่เรามี

1195
01:02:56,689 --> 01:03:01,611
แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้เมื่อคดีเข้าสู่การพิจารณา

1196
01:03:02,320 --> 01:03:03,862
เอาละ ทนาย คุณบาริโซน

1197
01:03:03,863 --> 01:03:05,989
{\an8}คณะลูกขุนส่งข้อความมาประมาณสิบนาทีที่แล้ว

1198
01:03:05,990 --> 01:03:09,118
{\an8}ว่าอันที่จริงแล้ว พวกเขาได้คําตัดสินของคดีนี้แล้ว

1199
01:03:10,286 --> 01:03:13,122
{\an8}ผมเชื่อว่าไมเคิลอาจหัวใจวายได้จริงๆ

1200
01:03:14,624 --> 01:03:16,125
ฉันเข้าไปอยู่ในห้องไม่ได้ด้วยซ้ํา

1201
01:03:16,626 --> 01:03:20,128
ฉันออกมาและนั่งอยู่บนบันได

1202
01:03:20,129 --> 01:03:21,756
เอามือกุมหัวไว้

1203
01:03:23,925 --> 01:03:27,845
ไม่ว่าจะคดีไหนก็ตาม วินาทีที่คําตัดสินมาถึง
จะเกิดความตึงเครียดสูงมาก

1204
01:03:28,429 --> 01:03:31,264
และมีแต่จะแย่ลงเมื่อลูกขุน
เดินเข้าไปในห้องพิจารณาคดี

1205
01:03:31,265 --> 01:03:35,770
และชะตากรรมของคดีอยู่ในมือพวกเขาจริงๆ

1206
01:03:37,647 --> 01:03:38,940
เชิญทุกคนนั่งได้

1207
01:03:42,527 --> 01:03:45,071
{\an8}เอาละ คุณโฟร์แมน กรุณาลุกขึ้นด้วยครับ

1208
01:03:47,031 --> 01:03:51,159
คุณโฟร์แมน คณะลูกขุนเห็นพ้องต้องกัน
ในคําตัดสินคดีนี้หรือไม่

1209
01:03:51,160 --> 01:03:52,494
ใช่ครับ

1210
01:03:52,495 --> 01:03:56,248
ในข้อหาที่หนึ่ง พยายามฆ่าลอเรน คานาเรค

1211
01:03:56,249 --> 01:03:57,499
คําตัดสินของคุณคืออะไร

1212
01:03:57,500 --> 01:03:59,836
ไม่มีความผิดเพราะเหตุวิกลจริต

1213
01:04:03,506 --> 01:04:05,842
ในข้อหาที่สอง...

1214
01:04:07,718 --> 01:04:09,845
ผมจําครั้งสุดท้ายที่ได้ยินคําพิพากษาว่า

1215
01:04:09,846 --> 01:04:12,390
"ไม่มีความผิดเพราะเหตุวิกลจริต" ไม่ได้แล้ว

1216
01:04:13,641 --> 01:04:15,016
มันไม่ใช่ความวิกลจริตชั่วคราว

1217
01:04:15,017 --> 01:04:18,228
ถ้าเขาเป็นบ้าชั่วคราว
ทําไมเขาถึงมานั่งในห้องพิจารณาคดี

1218
01:04:18,229 --> 01:04:19,980
และดูเหมือนเป็นคนบ้าทุกวันด้วย

1219
01:04:19,981 --> 01:04:21,898
เขาทําเพราะเขาแสดง

1220
01:04:21,899 --> 01:04:24,402
และคณะลูกขุนเชื่อเขา เชื่อสุดตัว เชื่อไม่ยั้ง

1221
01:04:25,111 --> 01:04:26,570
มีการคาดเดากันมากมาย

1222
01:04:26,571 --> 01:04:28,947
ความคิดที่ว่าเขาแสดงออกแบบนี้น่ะครับ

1223
01:04:28,948 --> 01:04:32,117
แต่ผมคิดว่า... มันคงเป็นการแสดง
ระดับรางวัลออสการ์เลยแหละ

1224
01:04:32,118 --> 01:04:34,453
ถ้าจะแสดงแบบนั้นไปได้ตั้งแปดชั่วโมง

1225
01:04:36,414 --> 01:04:39,207
ผู้คนพูดกันว่า "นั่นเป็นการแสดง"

1226
01:04:39,208 --> 01:04:42,711
"คุณให้เขาทําตัวแบบนี้ ให้เขาทําตัวแบบนั้น"

1227
01:04:42,712 --> 01:04:46,507
ไปตายซะ ผมไม่เคยทําแบบนั้น

1228
01:04:47,967 --> 01:04:52,013
มันคืออารมณ์ดิบของมนุษย์

1229
01:04:54,307 --> 01:04:57,142
พวกเขาประกาศคําพิพากษาออกลําโพง

1230
01:04:57,143 --> 01:04:59,519
ที่การแข่งขันในฟลอริดา

1231
01:04:59,520 --> 01:05:02,731
ผู้คนในงานทั้งส่งเสียงเชียร์ ทั้งร้องไห้

1232
01:05:02,732 --> 01:05:05,275
แฮชแท็กปลดปล่อยไมเคิล

1233
01:05:05,276 --> 01:05:09,237
คนส่งข้อความมาหาฉันบอกว่า
"พระเจ้า คุณต้องอ่านคอมเมนต์นะ"

1234
01:05:09,238 --> 01:05:12,490
และพวกเขาก็ส่งภาพหน้าจอมาให้ฉัน

1235
01:05:12,491 --> 01:05:15,995
น้อยคนนักที่จะสนับสนุนเธอ

1236
01:05:16,704 --> 01:05:19,414
เอาละ คณะลูกขุน คุณได้ยินคําพิพากษา

1237
01:05:19,415 --> 01:05:21,959
ตามที่หัวหน้าคณะรายงานแล้ว

1238
01:05:22,752 --> 01:05:26,088
{\an8}ตอนนี้จําเลย
คุณบาริโซนจะถูกส่งตัวเข้ารับการกักกัน

1239
01:05:27,256 --> 01:05:28,841
เราไม่สามารถยิงใครได้

1240
01:05:29,425 --> 01:05:32,720
และผมคิดว่านั่นยังคงเป็นจริง

1241
01:05:33,346 --> 01:05:35,389
จากมุมมองที่มีอารยธรรม

1242
01:05:36,140 --> 01:05:37,934
ต่อให้คุณไม่ชอบลอเรนก็เถอะ

1243
01:05:38,559 --> 01:05:40,645
ต่อให้คุณไม่ชอบสิ่งที่เธอทําก็เถอะ

1244
01:05:41,145 --> 01:05:43,730
มันแค่ยากสําหรับผมจริงๆ ที่จะเข้าใจ

1245
01:05:43,731 --> 01:05:47,068
คนที่คิดว่ายิงเธอก็ได้ไม่เป็นไร

1246
01:05:47,652 --> 01:05:51,029
เมื่อคนเราถึงจุดแตกหัก เราไม่ฆ่าใคร

1247
01:05:51,030 --> 01:05:53,698
เราลาออกจากงาน หย่ากับภรรยา

1248
01:05:53,699 --> 01:05:56,076
ส่งลูกออกจากบ้าน ย้ายบ้านข้ามประเทศ

1249
01:05:56,077 --> 01:06:00,164
โลกรู้ว่าเราไม่ฆ่าคนเพราะเราไม่พอใจพวกเขา

1250
01:06:02,541 --> 01:06:04,542
(คําตัดสินว่าไม่ผิดด้วยเหตุของความวิกลจริต)

1251
01:06:04,543 --> 01:06:06,461
(ไม่ได้หมายความว่าจําเลยเป็นผู้บริสุทธิ์)

1252
01:06:06,462 --> 01:06:09,297
(แต่มันกําหนดว่า
ความเจ็บป่วยทางจิตหรือความบกพร่อง)

1253
01:06:09,298 --> 01:06:11,592
(ทําให้เขาหรือเธอ
ไม่มีความรับผิดชอบทางอาญา)

1254
01:06:13,886 --> 01:06:18,015
(หนึ่งปีต่อมา)

1255
01:06:19,350 --> 01:06:21,059
ในที่สุด อิสรภาพ

1256
01:06:21,060 --> 01:06:22,435
ความยุติธรรม

1257
01:06:22,436 --> 01:06:24,229
ในที่สุด แด่ทุกคน

1258
01:06:24,230 --> 01:06:26,648
ไมเคิล บาริโซนเป็นอิสระแล้ว

1259
01:06:26,649 --> 01:06:28,025
ยะฮู้!

1260
01:06:31,320 --> 01:06:32,320
- ขอบคุณ
- เอาละ

1261
01:06:32,321 --> 01:06:34,198
- กลับบ้านไปกอด...
- ผมจะไปเมา

1262
01:06:34,699 --> 01:06:35,700
ผมไม่เอาด้วย

1263
01:06:36,951 --> 01:06:39,996
หลังจากที่พ้นผิดเพราะความวิกลจริต

1264
01:06:40,621 --> 01:06:43,707
ไมเคิลถูกส่งตัวเข้าสถาบันจิตเวช

1265
01:06:43,708 --> 01:06:47,293
หมอทําการประเมินอย่างละเอียด

1266
01:06:47,294 --> 01:06:51,881
และตัดสินว่าเขาไม่ได้มีความบกพร่องทางจิต

1267
01:06:51,882 --> 01:06:54,802
และควรได้รับการปล่อยตัวคืนสู่ชุมชน

1268
01:06:59,306 --> 01:07:02,893
ฉันไปที่การพิจารณาคดีทุกวัน

1269
01:07:03,519 --> 01:07:05,603
เรื่องราวทุกอย่างทําให้ความสัมพันธ์เราพัฒนา

1270
01:07:05,604 --> 01:07:09,482
และเราก็มีใจให้กัน

1271
01:07:09,483 --> 01:07:13,778
คําตัดสินเป็นที่น่าโล่งอกมากค่ะ

1272
01:07:13,779 --> 01:07:16,866
เพราะฉันรู้ว่าเราจะมีอนาคตร่วมกัน

1273
01:07:23,205 --> 01:07:27,167
ผมมานั่งตรงนี้เพราะมีคนบอกว่า
"นี่ไม่ใช่ความผิดเขา เขาแตกสลาย"

1274
01:07:27,168 --> 01:07:30,170
ไม่ว่าผมจะทําอะไรผิดหรือไม่ได้ทําอะไรผิด

1275
01:07:30,171 --> 01:07:31,629
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม

1276
01:07:31,630 --> 01:07:33,798
ผมได้รับโอกาสให้ใช้ชีวิตใหม่แล้ว

1277
01:07:33,799 --> 01:07:35,092
และผมอยากใช้มันอย่างดี

1278
01:07:38,804 --> 01:07:39,930
หยุด

1279
01:07:41,182 --> 01:07:42,183
ขอบใจ

1280
01:07:42,933 --> 01:07:44,310
โอเค เดินได้

1281
01:07:46,854 --> 01:07:48,647
คุณฟื้นตัวจากเรื่องนี้ได้ยังไง

1282
01:07:49,148 --> 01:07:51,816
มันเป็นการเดินทางที่ยาวนาน

1283
01:07:51,817 --> 01:07:56,489
การเดินทางยาวนาน
และยากลําบากที่ไม่มีวันจบสิ้น

1284
01:07:58,407 --> 01:08:02,369
เมื่อกระสุนสองนัดทําให้ปอดคุณพังทลาย

1285
01:08:03,579 --> 01:08:07,333
ร่างกายคุณจะไม่มีวันเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง

1286
01:08:09,043 --> 01:08:14,256
ฉันไม่คิดว่าไมเคิล บาริโซนบ้าแม้แต่นิดเดียว

1287
01:08:15,216 --> 01:08:18,051
เกิดเรื่องเลวร้ายมากขึ้นที่นี่

1288
01:08:18,052 --> 01:08:21,054
ผมคิดว่าทุกคนที่เกี่ยวข้องมีโอกาส

1289
01:08:21,055 --> 01:08:23,431
ที่จะเริ่มพยายามใช้ชีวิตของพวกเขาอีกครั้ง

1290
01:08:23,432 --> 01:08:26,768
คนพูดว่า "ไมเคิล คุณได้ชีวิตคืนมาแล้ว"
โน่นนี่นั่น เปล่าเลย

1291
01:08:26,769 --> 01:08:30,563
ผมสูญเสียไปมหาศาล
และผมได้กลับคืนมามากมาย

1292
01:08:30,564 --> 01:08:34,901
แต่มันก็ยังคงเป็นความบอบช้ํา เป็นการตีตรา

1293
01:08:34,902 --> 01:08:37,987
เรื่องราวนี้จะติดตัวผมไปตลอดชีวิต

1294
01:08:37,988 --> 01:08:39,198
ฉันอยากให้คุณดูนี่

1295
01:08:39,698 --> 01:08:41,825
เราพิมพ์ทุกอย่างออกมา ทุกอย่างเลย

1296
01:08:41,826 --> 01:08:43,910
เอกสารสองเทระไบต์ถูกพิมพ์ออกมา

1297
01:08:43,911 --> 01:08:47,205
ไม่รู้ว่าครบหรือเปล่า
แต่พวกมันเป็นข้อความสําคัญ

1298
01:08:47,206 --> 01:08:50,250
นี่คือข้อความที่พิมพ์ออกมาทั้งหมด

1299
01:08:50,251 --> 01:08:53,211
อย่าหลุดเข้าไปอยู่ในวังวนโง่ๆ ของคนพวกนั้น

1300
01:08:53,212 --> 01:08:56,132
ถ้าคุณอยากให้ผมเอาหลักฐานมาให้ดู ผมก็ยินดี

1301
01:09:01,011 --> 01:09:04,264
มีคนบอกผมครั้งแล้วครั้งเล่าว่า
"ไมเคิล ทิ้งเรื่องนี้ไว้ข้างหลังน่า"

1302
01:09:04,265 --> 01:09:06,099
ผมไม่ได้รับอนุญาตให้ทิ้งเรื่องนี้ไว้

1303
01:09:06,100 --> 01:09:08,476
นี่คือสคริปต์ถอดเสียงสี่นาที

1304
01:09:08,477 --> 01:09:11,020
แค่กองนี้ก็มีเป็นร้อยๆ หน้าแล้ว

1305
01:09:11,021 --> 01:09:13,398
ร็อบ ดร.ฮัสซันอยู่ไหน...

1306
01:09:13,399 --> 01:09:16,109
ใครที่ไหนจะรอดจากเรื่องพวกนี้ได้

1307
01:09:16,110 --> 01:09:21,197
ผมเป็นคนเคารพกฎหมาย
ที่ไม่เคยมีปัญหาในชีวิตเลย

1308
01:09:21,198 --> 01:09:23,533
- โพสต์หน้าแล้วหน้าเล่า...
- ไมเคิล เรา...

1309
01:09:23,534 --> 01:09:25,410
ดื่มนี่สิ ใจเย็นๆ

1310
01:09:25,411 --> 01:09:26,578
เราไม่เป็นไรน่า

1311
01:09:26,579 --> 01:09:29,122
เขาคิดว่าฉันจะเผาโรงนาทิ้งเหรอ

1312
01:09:29,123 --> 01:09:31,583
ไร้สาระน่า ฉันไม่ปกป้องตัวเองจากโพสต์

1313
01:09:31,584 --> 01:09:33,084
ที่เขามโนขึ้นมาเองหรอก...

1314
01:09:33,085 --> 01:09:37,839
เหลือเชื่อจริงๆ ที่คณะลูกขุนตัดสินแบบนี้

1315
01:09:37,840 --> 01:09:39,757
เธอต้องดูมันซ้ําแล้วซ้ําอีก

1316
01:09:39,758 --> 01:09:42,218
ผมอยากให้เธอเลิกดูมากกว่า
เพราะมันเจ็บปวดมาก

1317
01:09:42,219 --> 01:09:45,471
ลอเรน คานาเรคนั่งบนแท่นในห้องพิจารณาคดี

1318
01:09:45,472 --> 01:09:50,102
แล้วเธอก็พูดว่า "ฉันวางแผนทําลายชีวิตเขา"

1319
01:09:50,769 --> 01:09:53,771
ลอเรน คุณพยายามทําลายชีวิตผมและคุณล้มเหลว

1320
01:09:53,772 --> 01:09:58,276
ถ้าผมไปแข่งโอลิมปิก
หรือแข่งชิงแชมป์โลกจริงๆ

1321
01:09:58,277 --> 01:10:01,529
ผมจะกลับมาได้อย่างยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์

1322
01:10:01,530 --> 01:10:03,865
- ไมเคิล บาริโซน
- ไมเคิล บาริโซน

1323
01:10:03,866 --> 01:10:04,867
ไมเคิล บาริโซน

1324
01:10:05,910 --> 01:10:07,619
และนั่นคือเป้าหมายของผม

1325
01:10:07,620 --> 01:10:10,830
ฉันไม่ใช่คนประเภทที่จะ
ไปนั่งร้องไห้แงตรงมุมห้อง

1326
01:10:10,831 --> 01:10:14,752
ไม่ว่าจะยังไง ฉันก็จะเล่นกีฬานี้ต่อไป

1327
01:10:15,252 --> 01:10:17,838
และถ้าอยากให้ฉันเลิก คุณก็จะต้องฆ่าฉัน

1328
01:10:18,422 --> 01:10:19,548
เหมือนที่ไมเคิลพยายามทํา

1329
01:10:20,674 --> 01:10:23,718
(ไมเคิลและลอเรนแบ่งปัน
เอกสารเพิ่มเติมจํานวนมากกับโปรดิวเซอร์)

1330
01:10:23,719 --> 01:10:25,303
(เรื่องความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดขึ้น)

1331
01:10:25,304 --> 01:10:28,933
(แมรี่ แฮสคินส์ เกรย์และจัสติน ฮาร์ดิน
ไม่ตอบสนองต่อการขอสัมภาษณ์)

1332
01:10:29,725 --> 01:10:33,144
(วันที่ 15 ธ.ค. 2025 ไมเคิล บาริโซน
ถูกสั่งห้ามจากเซฟสปอร์ตอย่างถาวร)

1333
01:10:33,145 --> 01:10:36,689
(จากการเข้าร่วมการแข่งขัน
ของสมาพันธ์กีฬาขี่ม้าแห่งสหรัฐอเมริกา)

1334
01:10:36,690 --> 01:10:40,109
(เซฟสปอร์ตระบุว่าความผิดคือ
การล่วงละเมิดทางเพศ ประพฤติผิดทางอารมณ์)

1335
01:10:40,110 --> 01:10:42,154
(ละเมิดนโยบาย/ข้อบังคับ โดยยื่นอุทธรณ์ได้)

1336
01:10:42,655 --> 01:10:45,657
(ตัวแทนไมเคิล บาริโซนแถลงว่า
"ในการสั่งห้ามลงแข่งตลอดชีวิต)

1337
01:10:45,658 --> 01:10:49,077
(เซฟสปอร์ตได้ละเมิดทั้งสิทธิ
ตามรัฐธรรมนูญและสิทธิพลเมืองของไมเคิล)

1338
01:10:49,078 --> 01:10:51,204
(เช่นเดียวกับที่ทํากับนักกีฬาอเมริกันนับไม่ถ้วน)

1339
01:10:51,205 --> 01:10:53,289
(เราจะยื่นอุทธรณ์กับการตัดสินที่ผิดพลาดนี้)

1340
01:10:53,290 --> 01:10:55,291
(และพิสูจน์ความบริสุทธิ์เพื่อทวงสิทธิ์ในวงการ)

1341
01:10:55,292 --> 01:10:58,294
(ซึ่งรวมถึงกระบวนการอนุญาโตตุลาการ
และการยื่นฟ้องต่อศาลแพ่ง")

1342
01:10:58,295 --> 01:11:01,589
(เมื่อถามถึงความคิดเห็น
เรื่องการสั่งห้ามบาริโซนของเซฟสปอร์ต)

1343
01:11:01,590 --> 01:11:03,549
(จอน คานาเรคตอบสนองว่า)

1344
01:11:03,550 --> 01:11:07,262
("ไมเคิล บาริโซนพยายามฆ่าลูกสาวผม
ด้วยการยิงเธอที่หน้าอกในระยะประชิด)

1345
01:11:07,263 --> 01:11:12,226
(เธอใส่เครื่องช่วยหายใจอยู่ไอซียูเป็นเดือน
ไม่มีผู้หญิงคนไหนสมควรโดนเช่นนั้น")

1346
01:11:53,017 --> 01:11:58,022
คําบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง