Актуелниот градоначалник на Готам со четири мандати, Дон Мичел Џуниор,
синоќа беше пронајден убиен во неговиот дом...
...за неговата војна против дрогата кога со полицијата...
...апсењето на озлогласениот мафијашки криминалец, Салваторе Марони...
...дека налог за апсењето на Фалконе, кој е осомничен дека е вмешан...
...второ убиство од висок профил во исто толку ноќи.
Овој пат убиецот се огласи.
УДАРНА ВЕСТ
Го прекинуваме известувањето за изборите со ударна вест.
Добиваме непотврдени извештаи
за серија експлозии покрај градскиот морски ѕид.
ЕКСПЛОЗИИ НА МОРСКИОТ ЅИД
Одиме во живо
и го гледаме одмаздникот Бетмен на врвот на Готам Сквер Гарден
како помага да се спасат животите на стотици повредени жртви
по разорните експлозии на морскиот ѕид на градот.
Ќе обновиме.
ГРАДОНАЧАЛНИЧКАТА РЕAЛ
Но, не само нашиот град.
Заедно ќе научиме повторно да веруваме во Готам.
Помина една недела откако терористот познат како Гатанката
го разнесе морскиот ѕид на Готам.
Додека бројот на жртвите расте,
жителите на Готам бараат одговори од надлежните.
Додека побогатите предградија беа поштедени,
најсиромашните населби во Готам се најтешко погодени, особено во Краун Поинт.
Грабежите и немирите станаа секојдневие.
Во комбинација со недостигот на недозволени дроги
и зголеменото војување на бандите, градот достигна точка на вриење.
Убиството на долгогодишниот мафијашки бос, Кармајн Фалконе, пред “Ледениот брег“
ги искомплицира напорите да се врати редот,
создавајќи вакуум во моќта на подземјето на Готам.
Се шират гласини дека синот на Кармајн, Алберто Фалконе,
ќе го заземе местото на татко му, и покрај неговите јавни битки со алкохолот.
АЛБЕРТО ФАЛКОНЕ ПРЕЗЕМА КОНТРОЛА
По оваа смена во раководството, инсајдерите се грижат за својата иднина
во организацијата Фалконе
и се прашуваат што ќе се случи со најозлогласената фамилија на Готам.
ЛЕДЕН БРЕГ
КАЗИНО ВО ГОТАМ
Баш убаво, убаво.
Гледам си се раскомотил.
Еј. Алберто, дојде.
Добро. Не мора да патувам.
Што зборуваш?
Овој накит ти припаѓа тебе.
Татко ти јасно кажа.
Некои од момците имаат лепливи прсти.
Затоа помислив да ти помогнам, во знак на поддршка за...
твојата нова позиција.
Па, честитки.
Само, камо да беше под поинакви околности.
Кармајн...
Тој беше...
Беше голем човек.
Треба да му дораснеш.
Но, не многу.
Мислам, малку да му дораснеш.
Мислиш дека сум идиот, алчно шило?
Татко ми е мртов една недела. - Еј, Ал.
Добро си?
Зашто чуваме резерва на мансардата ако сакаш.
Не дојдов за тоа.
Се разбира. Само кажав. - Не разбираш.
Сега сите ме гледаат.
Ја почнав зделкава и...
Не можам. Морам да играм разумно.
Во право си, шефе.
Не знам под каков притисок си.
Но, ти си Алберто Фалконе.
Новиот газда на Готам.
Тоа треба да го славиме.
И слушај.
Браво што веќе не земаш од Капките.
Но алкохолот не се брои. Нели?
Значи, со оваа нова зделка, можеби можам да помогнам.
Знаеш што најмногу ми се допаѓа кај тебе, Оз?
Таков си каков што си и не можеш да се смениш дури и да сакаш.
Затоа сум забавен, нели?
Да. Продолжи.
Ова срање е добро. - Добро.
Но, по некое време, стануваш љубопитен.
Мора да има нешто друго. Нови височини.
Па, што ќе правиш? Ќе ја измениш формулата?
Не додаваме кечап на помфрит.
Зборувам за револуција во играта.
Заеби. Види како се лигавиш.
Добро.
Имаш девојка?
Згоден тип како тебе?
Еве.
Само молчи.
Вити и момците не смеат да знаат што правам
додека новава дрога не застане на нозе.
Фала, шефе.
Баш си дарежлив.
Тато велеше дека си добар војник. Тоа најмногу му се допаѓаше кај тебе.
Но, знаеше и дека си валкан војник кој дрпа од кајмакот.
Паметно играш. Никогаш не земаше премногу за да му пречи на тато.
Тато знаеше колку ти значи да добиеш дел.
Како се чувствуваш.
И тоа беше добро за бизнисот.
Кармајн Фалконе беше мајстор за морковот и стапот.
Гледаш што ставив?
Прстенот на татко ти. Фино.
Не беше отсекогаш негов. Порано беше на Салваторе.
Салваторе Марони? - Го носеше како трофеј.
Последното “еби се“.
Ова е моќ, така?
Сакаш да го пробаш?
Не. Твој е.
Да.
Не знам.
Мислиш дека можам да бидам добар како него?
Да добијам почит како него?
Татко ти?
Секако, шефе.
Ако сакаш.
Но, има секакви видови моќ.
Кога бев дете,
имаше еден гангстер, вистински тип од стар ков.
Рекс Калабрезе.
Голема ѕверка беше. Барем во моето маало.
Им помагаше на луѓето.
Ако некој од твоето семејство е болен, ќе ти најдеше лекар.
Немаш за кирија? Ти даваше готовина.
Ги знаеше имињата на сите.
Не знам како ги памтеше сите, но...
Ќе те видеше на улица, ќе те викнеше, ќе прашаше како си.
Како да го мисли тоа.
Кога имав 14 години, имаше срцев удар и умре.
Со пура в рака.
А моето маало, во негова чест направи парада.
Проклета парада.
Не беше фенси, но беше убав гест.
Покажувањето љубов, за тоа колку им значеше.
Можеш да замислиш?
Така да те паметат? Почитуваат?
Што е ова?
Сакаш да бидам небитен шупак?
Не, не мислев... - За што?
За полесно да го земеш она што е мое?
Или ова е за тебе? Тоа што ти го сакаш.
Не.
Срање, тоа е.
Ова е твојот сон.
Ама слатко. И толку патетично.
Стварно мислиш дека луѓето ќе парадираат со твоето глупаво лице
и ќе маршираат по улица, извикувајќи ти го името?
"Освалд Коб! Се сеќавате на него? Каков тип."
Каква кучка.
О, еб...
ПИНГВИН
Полека. Можам.
Побрзај. Само сврти го.
Еј! Копилиња едни!
Оди, оди! Да бегаме! Ајде!
Бегај! - Срање!
Дечко. Не, чекај, чекај. Добро.
Оди! - Те молам, те молам.
Да не си избегал!
Извини.
Извини. Не.
Не мрдај, мочко еден! Сакаш да крадеш од мене?
Еј! - Ќути, ебате!
Ќе викнеш пак? Сакаш да викаш?
Се зезате со погрешен човек во погрешна ноќ.
Те молам, те молам.
Немој, те молам.
Те молам, немој... - Аман. Диши малку.
Што имаме овде?
Виктор Агилар.
Ќе ти ја земам личната карта.
Оди. Натаму.
Прво главата.
Ебана нога! Бестрага.
Погледни ме. Што мислиш, до кај ќе бегаш?
Ова ѓубре не ме почитуваше.
Сакаш да не ме почитуваш, Вик? - Не.
Не. Затоа што јас и ти, сега сме заедно во ова.
Што значи, мој си.
Види што ме натера да направам.
Ќе правиш сѐ што ќе кажам.
Или ќе те убијам, тебе и сите што ти се мили.
Разбра? - Да.
Супер. Сега ми е подобро. Тебе подобро ти е?
Да.
Добро.
Ако толку многу ја сакаш мојата кола, можеш да возиш.
Ајде.
Сврти лево овде.
Добро.
Ебан кретен.
Еве го.
18, ПОНЕДЕЛНИК ИСПОРАКА
Види се, гомно едно.
Треба да...?
Што мислиш за ова?
Освежувач на воздухот.
“Аква рај“.
Мирисаш? Убаво е, а?
Убаво е. Да.
Да, убаво е.
Авенија Тауер 194.
ГОТАМ ВОЗАЧКА ДОЗВОЛА
Старата зграда на 6-та.
И јас сум од источниот дел.
Не од Краун Поинт. Подалеку од пристаништето.
Си бил во дуќанот на ќошот?
До “Коин-о-матик“?
“Кај Бади“?
Да, “Кај Бади“. Леле.
Уште ги продаваат оние “Слаш папи“?
Мислам да.
Со браќата во лето одевме таму секој ден.
Ги мешавме вкусовите за “самоубиство“.
Си мешал вкусови?
Многу си пропуштил.
Но, знаеш, баш би сакал.
Знаеш, во иднина.
Сврти лево овде.
Здраво, тато. Ќе дојдеш со нас? - Тато, убава кола!
Може да ме провозиш?
А телото? Безбедно е на улица?
Зошто, твоите другари да не го украдат?
Направи ми услуга, дете. Затвори ја устата.
Дами. - Еј, Оз.
Кој е ова? - Здраво.
Ганц ново е. Ти се допаѓа, душо?
Оз.
Душо, сѐ е во ред?
Да, да.
Кој ти е пријателот?
Сама си?
Не сакам да ти се мешам во работата,
но ми треба алиби.
Идеално, за цела ноќ.
Лудо сме се забавувале.
Сериозен сум, Ив. Можеш да ми помогнеш?
Во секое време по 10. Но не пред. - Добро.
Одговара.
Фала, кукло. Ќе ти се јавам.
Гладен си? Јас сум. Одиме.
Глупава ноќ.
Побарав екстра краставички и ми даваат две?
Нормална количина е една?
Нема никаква логика.
Сакаш од моите?
Од твоите краставички?
Таа што ја допре со валканата уста? Не, дете. Боже.
Срање. Види го она.
Овде да дојдеше со другарите место да крадете од мене.
Немаше да имаш проблеми.
Што планиравте? Да ги продадете на отпад за некоја пара?
Имаш долар, дете. Како можеш да мислиш на ситно?
Без амбиција.
Изгасни го огнот. Губиме време.
Добро, овде.
На три.
Само дигни.
Чекај, шефе.
Има убаво изгрејсонце зад тебе. Види го.
Ајде.
Те молам, немој. Не.
Чекај.
Не, не.
Еј, еј! Чекај!
Си пробал ова?
Еве.
Се вика Алберто Фалконе.
Тој е новиот... Беше новиот бос на бандата Фалконе.
Да. Значи, вака, најпаметно е да те убијам
и да те пикнам во багажникот.
Не, не. Не мора да...
Факт е, Вик. Едноставно, тоа е.
Не, не. Чекај, чекај! Не можеш.
Можам да ти помагам.
Знаеш, со сѐ што ти треба.
Можам да ти помагам. - Да? Како?
Имам амбиција.
И не сум бадијалџија.
Не сум. Можам да ти помагам со сѐ што треба.
Што и да ти треба. Што и да е.
Само...
Ми треба шанса.
Ми треба шанса! - Добро, смири се.
Па, можеби ќе ми користи да те задржам. Засега.
Да видам дали е така.
Но, ако само еднаш ме изневериш, ќе те расчеречам.
Разбра? - Да, да.
Добро.
А сега, молчи.
Сакам да го гледам изгрејсонцето.
Немаме многу време.
Морам да одам на работа наскоро, зашто денов е како и секој друг.
Измиј се на мијалникот.
Ако пипнеш нешто, ќе знам.
Види го ова.
Што направи тој ебан лудак.
Ник, дојди. Донеси пенкало и плик.
Што има?
Однеси го ова кај советникот Хејди.
Голем обожавател е на Бела Реал.
Да.
Се рекламира како еден од добрите,
но има сериозни долгови кон Кармајн.
Сите си имаме пороци.
ДА БИДЕМЕ ДРУГАРИ
Добро.
Нека знае дека е од мене. Ајде, дете.
Док, како оди?
Па, вративме околу 30% од производот.
Постои ризик од контаминација.
Поголемиот дел од Капките го собраа од канализациска вода.
Тоа нема да ги спречи Дропхедс да го купат.
Не. -Да му го дадеме на народот тоа што го сака.
Внеси го внатре. - Што е тоа?
Мајки, што се случи? - Го нападна бандата на Одеса можеби,
или Барнли Таун. Не знам, се случи брзо. Но, сѐ му зедоа.
Што, ебате? Копиле едно. - Да.
Сега секој шупак ќе испробува до кај може да оди.
Лудо е. - Освалд. Оз.
Што? - Фамилијата е.
Те бараат. - Добро.
Внеси го одзади. - Да го кренеме човекот.
Ајде. - Ќе биде добро. Ајде, другар.
Ајде.
Да.
Па, што значи тоа? Да те викнат?
Сѐ може да значи.
Но, дали мислиш дека знаат?
Аман, дете. Дали држам ебана кристална топка?
Од мува слон прават.
Девет од десет пати сакаат да се сретнат лице в лице за да се чувствуваат големи.
Затоа се правам мал.
Тие се чувствуваат подобро, а јас се враќам на работа.
Овде сме.
ОПШТИНА БРИСТОЛ
Леле.
Слушај, ако не излезам...
Не, ќе бидам добро. Ќе бидеш добро. Ќе биде добро.
Те зафркавам, дете. Само седи тука.
Побарај си ја смислата за хумор. Мора да е тука некаде.
Дечки.
Џони. Милош.
Седни.
Многу помпа и околности, штом вака доаѓам овде.
Не дека се жалам.
Па, имаме нешто за славење?
Решивме да ја затвориме фабриката.
Ќе ги преместиме сите операции во Робинсвил.
Чекај.
Што зборуваш?
Помирно е во Робинсвил.
Да, и нема толку многу работа.
Знаете колку пари носат моите момци?
Ова е моја операција. Не можете тукутака да ја затворите.
Не. Ова е наша операција.
И наши момци. Ти работиш за Фамилијата. Заборави?
Оз, се консолидираме.
Најголем дел од залихите се оштетија во поплавата.
Не е точно. Вративме 70% од производот.
Не е важно. Полицијата кружи. На мета сме.
Банди грабаат. - Да. Има крв во водата, знаеме.
Се повлекувате? - Боже.
Ако не го заштитиме нашето, изгледаме слаби.
Не одлучуваш ти. - Му ги даваш на Марони или некој полош
клучевите од кралството!
Не сфаќаш, Џони? - Не ни треба војна на банди!
Милош те замоли да бидеш учтив.
Затоа што тој е учтив човек. Јас не сум.
Ќе послушаш.
Можеш да си одиш.
Чекај малку.
Што ако можам да го поправам ова.
На крајот на краиштата, сѐ се врти околу парите.
Можеби не гледаме на секоја ситница.
Можеби не ти се допаѓам. Нема проблем, ќе ме засакаш.
Но, ти заработувам пари. И добив информација дека доаѓа пратка.
Не сакам да преувеличувам, но голема е.
Има потенцијал да го револуционизира бизнисот со дрога.
Каква пратка? - Уште не можам да ги откријам деталите.
Не, не, ганц ново е.
Ќе ни помогне да се прошириме од Капките.
А вие само треба да седите и да ги собирате наградите.
Ќе ја надгледувам целата работа.
Ќе користам дел од луѓето. Ќе го изнесувам од фабриката.
Дали тоа беше “да“?
Софија, те молам, придружи ни се.
Не сакав да прекинувам.
Оз, се сеќаваш на ќерката на Кармајн? - Да, да.
Софија. Мислев дека уште си во...
Аркам? - Да.
Не.
Се рехабилитирав.
Го прашавте за брат ми?
Нели се договоривме... - Се слушна со Алберто?
Софија, те молам. - Ал?
Излезе синоќа без телохранители и не се врати дома.
Софија, доста е.
Подобро да се повлечам.
За да...
Па, ќе зборуваме пак за ова?
Заврши ја.
Имаш 48 часа.
Ќе ја завршам. Сѐ што ѝ помага на Фамилијата.
И фино што те видов.
Ебани шупаци.
Оз.
Момент.
Не ми одговори.
Го виде Алберто?
А, да. Не, не.
Сега е бос, па затоа е зафатен човек.
Сигурно е добро.
И тие го кажаа истото.
Милош и Џони? Па, тие би знаеле.
Па...
Да се вратам на работа.
Твоја е?
Оваа? Да.
Виолетова.
Многу суптилно. - Поточно, модра е.
И кожните седишта се стандардни.
Навистина се искачи во светот, нели?
Што се случило овде?
Пред некој ден едни дечишта пробаа да ми ги украдат бандажите.
Не ги фатив, но сфатија.
Одамна не сме се виделе, јас и ти.
Ај да каснеме нешто.
Сега? - Сега.
Знам едно место.
Уште едно “валкано“ мартини. Три маслинки. Сакаш уште едно?
Всушност, донеси две. - Веднаш.
Малку е задушливо за мој вкус.
Татко ми нѐ носеше овде со Алберто кога бевме деца.
Ни плаќаше да не ги ставаме лактите на маса.
Кој те спречува сега, а?
Ете така.
Мислиш, се прашуваат дали навистина сум јас?
Па, јас би.
Психо убиец што се шета слободен? Јаде салата?
Како ме нарече весникот?
“Џелат“?
Стражарите инсистираа да ги прочитам сите статии, сите приказни.
Камо да бев послушна ќерка.
Вознемирен си, Оз?
Вознемирен?
Не сакам да се вознемируваш од мене.
И покрај тоа што можеби го мислиш, не те обвинувам.
Да не отидеше кај татко ми...
Не ти остави никаков избор.
Да, секако, но можев да направам нешто...
Да не одиме таму. Тато е мртов.
А ние сме...
нескротливи.
Алберто ми кажа дека ќе оди во твојот клуб синоќа,
на мансардата на татко ми.
Инсистирав да дојдам, но сакаше да ме заштити.
Не сакаше да излезам од дома.
Сето тоа беше дел од планот што го спремаше. Тоа ни беше заедничка тајна.
Но, денес,
те слушам како зборуваш за револуција во бизнисот со дрога
и нешто не штима.
Од каде знаеш за неговиот план?
И зошто го изнесе како твој?
Знаеш, толку е дрско...
што или мора да си заслепувачки глуп
или ептен самоуверен дека нема да се појави за да го врати.
Затоа пак ќе те прашам.
Знаеш каде е брат ми?
Слушај, Софија.
Јас сум шупак.
Но ти си изненадувањето овде.
Молам?
Ал не ми кажа дека си се вратила.
Или дека си со нас во работава.
Да. И на двајцата не ни кажува, а не знам зошто.
Но, во право си. Алберто ми веруваше. И мојата глупава уста...
Знаеш, зафркнав.
Можеби можеш да ме одбраниш?
Не сакам да те оптоварувам, но...
Беше толку страстен за планот,
па помислив нема зошто да не кажам,
додека тој се пијанчи.
Пратката пристигнува за неколку дена.
Како тоа “се пијанчи“?
Ал е зависник, душо.
Капките му се слаба страна.
И алкохолот. И коцкањето.
А сигурен сум и сексот.
Затоа, да. Не му е првпат да го снема.
Но, секогаш се враќа.
Види,
и да беше во мојот клуб, немаше да знам.
Синоќа барав утеха за мојата тага кај мојата пријателка. Ив.
Ако сакаш, ајде да одиме кај неа.
Ќе прочешламе сѐ.
Тешко да се појави нешто, но вреди да се проба.
Знаеш, колку да се смириш.
Не, Оз. Во право си.
Веројатно само сум луда.
Да останеме и да уживаме во јадењето.
Добро би ми дошло.
Ќе се појави, Софија.
Сигурен сум.
Фала за ручекот. Следен пат јас честам.
Знаеш, Оз, луѓето те потценуваат. Но јас не.
Отсекогаш знаев дека си способен за повеќе.
Каде одиме?
Дали...? Дали сме во неволја?
Скенирајте го кодот. Видете го вистинското лице на Готам.
Скенирајте го кодот. - Губи се.
Ирвинг Гроув. Станица Ирвинг Гроув.
Станица Ирвинг Гроув.
Твоја е?
Влези.
Никогаш не сум довел некого овде.
Ако кажеш некому... - Да, ќе ме расчеречиш.
Додека не искрвавиш до смрт.
И внимавај на манирите.
Еве.
Не мрдај. - Добро.
Што правиш овде?
Како тоа, што правам овде?
Дојдов да те видам. Принцезо.
Згодно изгледаш.
Благодарам. - Да те наместам.
Замижи. - Да го исправам.
Ти донесов нешто. Дојди. - Што си направил?
Ќе ти кажам кога.
Што? Што си направил? - Никогаш нема да...
Да го откопчам. Мижи.
Мижам. - Добро.
И... отвори ги очите.
Освалд, премногу е.
Не е. - Не.
Совршено. Ти стои, мамо.
Фала, душо. - Нема на што.
Ова е лудо. Чекај, чекај. Те очекував денес?
Не е недела, нели? Не зедов... - Не...
Не, не, мамо. Посебна прилика е.
Ќе го напуштиме градот на некое време.
Знаеш, ќе одиме на мал одмор.
Одмор? Каде? Знаеш дека мразам да летам.
Ќе возиме.
Ќе возиме?
Кој ќе вози? Ти ќе возиш?
Мамо! - Што?
Што бара ова во кадата? Апчињата ти се уништени.
Не, ги земам секое утро со појадок.
Кадата е полна.
Момчињата си играа таму. Не сакаа да излезат.
Што?
Ништо. А, да ги испиеш лековите сега?
Само да сме сигурни. - Добро.
Ги зедов.
Апчињата се до...
Освалд!
Некој е тука. Излези од мојата куќа!
Здраво, јас сум... - Кој е ова?
Не... - Кој си ти? Што?
Мамо, извини. Ова е Вик. - Што? Излези!
Ќе се грижи за тебе.
Само во случај да имам работа додека нѐ нема.
Вик? - Да.
Медицинска сестра е?
Еден вид. - Не, не сум.
Има слични квалитети.
Ќе ти објаснам повеќе во кола. Добро?
Добро.
Мамо, еве ти вода.
Земи ги овие две апчиња и да одиме, важи?
Ете така. Добро?
Ќе ми кажеш што направив за да ја изгубам твојата почит?
Што зборуваш? - Сакаш да се искупиш со ѓердан.
И глупости за итна посебна прилика.
Мамо. - Ги воспитав ли моите синови да ме лажат?
Така ли е? - Не.
Па, тогаш, што направи? Што направи?
Ајде. Што направи?
Јас...
Што направи?
Пукав...
во Алберто Фалконе.
Мртов е.
Овде не е безбедно за тебе. Разбираш?
Софија Фалконе излезе од Аркам и знае.
Или ако не знае, ќе дознае.
Зошто пукаше во него?
Аман, мамо. Немој сега, важи?
Добро.
Ми се смееше.
Добро?
Сега, може да одиме? - Ти се смеел?
Беше импулсивно, глупаво. Тоа сакаш да го чуеш?
Сакам да се погрижам за тебе.
Престани. - Не смеам да ризикувам. Само мене ме имаш.
Ако нешто ми се случи... - Доста зборуваш!
Се слушаш што зборуваш?
Да. - Колку слабо звучиш?
Како мало лигле?
Погледни ме.
Тоа ли си ти, Освалд? Слабо лигле?
Не.
Така е.
Затоа што ти си мој.
Ти си моето големо, силно бикче. Никогаш не заборавај.
Дојди.
Зар не гледаш, мило?
Тоа што го направи не било импулсивно. Било инстинктивно.
Го застрела тој мочан наркоман затоа што така сакаше.
Ете така.
Сега си толку блиску
да имаш сѐ што сакаш, сѐ што заслужуваш.
Сакаш да бегаш? Да се криеш? Не.
Овој град треба да биде твој, душо.
Што ќе направиш за да го земеш?
Леле, женскава.
Која е Мејм?
Нема врска, дете.
Тоа е работата.
Таа е само жртвено јагне.
Не е лесно, но твојата улога во ова е најважна.
Затоа, не прифаќај ако не сакаш.
Не знам, Оз. Не знам дали сум...
Никогаш не сум направил вакво нешто.
Па...
Слушај, Вик.
Зградата во која живееш...
Знам дека ја нема.
Ништо на 6-тата не остана.
Не знам дали си имал семејство или твои луѓе таму...
Но, ти се спаси.
Стоиш тука.
Сум бил на твое место.
И ја слушна мајка ми.
Мислам, ова...
Ова е еден од оние моменти кога треба да се прашаш:
“Каков живот сакам?“
Сакаш по цели денови да мислиш на ситници, крадење бандажи?
Или сакаш повеќе?
Виде како живеат Фалконе.
Можеш да замислиш да живееш така? Во замок.
Слугинки и батлери и сѐ.
Не ни знаат што имаат зашто отсекогаш го имале.
Никогаш гладни. Родени сити.
Ние не.
Светот не е изграден за момци како нас.
Затоа мора да го земеме она што ќе одлучиме дека е наше.
Зашто никој нема да ни го даде. Не без борба.
Можев да те убијам.
Можев да ти ги скратам маките, но не го направив тоа.
Зашто ти треба тип како мене, Вик.
Но морам да знам.
Без глупости.
Да сметам на тебе дека ќе завршиш работа?
Да, можам да го направам тоа.
Можам.
Знам дека можеш.
Што мислиш? Дека најмувам ашлаци од улица? Не.
Добро, оди.
Бегај. Телефонот нека ти е вклучен.
ПОСЕТИТЕЛ
Сал.
Тоа не е моја маса.
Сал, дојдов да ги исправам работите.
Завршив со Фалконе.
Ти ги нудам моите услуги тебе и на твојата Фамилија.
Баш ме изненади, Оз. Навистина.
Зашто мислев дека сакаш да јадеш од задникот на Фалконе.
Сакаш да фрлаш камења.
Добро.
Но, гледај каде седам јас, а каде ти.
Мислам дека не си во позиција да не ме слушнеш.
Како што гледам, главешините на Фалконе
се еден куп старци кои, иако ги почитувам,
не се сеќаваат како е да си ги извалкаш рацете.
За тоа најмуваат луѓе како мене.
Значи, имам директен пристап до играта на земја.
Зборувам за Капките, дилерите, хемичарите. За целата работа.
Следните неколку дена, Фалконе ќе направат нешто многу глупо.
Ќе ја затворат најголемата операција со Капките. Зборувам за милиони долари.
Се селат во некој збутан дел од Готам.
Огромен дел од нивниот бизнис ќе биде зрел за преземање.
Погоди кој е задолжен за селењето.
Можам да ти дадам сѐ што ти треба,
за твоите само да влезат и да го украдат целиот комплет.
Ќе играм жртва.
Ќе го поделиме пленот.
Звучи едноставно.
Но, моите момци ја вршат целата тешка работа.
Да, одмаздата не е лесна.
Ајде, Сал.
Зар не ти фали?
Почит?
Баш тоа ти го украде Кармајн, нели?
Беше валкан стаорец.
Нѐ изигра и двајцата.
Тоа не може да се смени.
Но, сега е мртов.
А јас сум тука. И ти нудам животна шанса.
А ова сега е само почеток.
Знам многу повеќе одошто другите мислат.
Ќе продолжам да играм двоен агент.
Јас и ти можеме да им ја урнеме ебаната империја од внатре.
Што навистина бараш, Оз?
Само што ти кажав. Што сакаш да кажеш?
Знам кој си. Знам што си.
Не работам со луѓе чија лојалност се продава.
Мислиш заборавив колку пати ми се лигавеше мене и на моите момци
само за да се свртиш против нас и да нѐ заебеш?
Огромна количина дрога ти слетува пред нос
и немаш врска со тоа?
Оди еби се.
Види, гледам дека си вознемирен.
Довербата бара време.
Но, ова не се глупости.
Тој што ги контролира Капките, ги контролира улиците. Знаеш дека е така.
Затоа, ќе се вратам за неколку дена...
Не сакам да ти го видам суратот.
...да видиме дали ќе се договориме.
Фино што те видов. Изгледаш добро.
Еби се. - Размисли, Сал.
За малку ќе заборавив.
Ова не е твое?
Од каде ти е?
Кармајн. Го носеше како свој.
Фалконе.
Со години се фалат со тоа што ти го направија.
Но, како тоа ти да го имаш?
Можеби сум повеќе од тоа што мислиш.
Што има? Овде Виктор.
Остави порака. - Ебате.
Еј, што е работата? - Нем никој дома.
Срање.
Оди.
Ајде, да одиме.
Одиме!
Ајде, Вик.
Срање. - Што има? Овде Виктор.
Срање! - Остави порака.
Аман, Вик!
Ебате!
ФЕМА / ДРЖАВЕН ЦЕНТАР ЗА ОБНОВА ПО КАТАСТРОФИ
Одиме.
Оди, оди!
Излегувај!
Дојди.
Ебате...
ДРЖАВНИ УЧИЛИШТА НА ГОТАМ СИТИ
Ебате!
Страшно чувство. Нели?
Нема зад што да се скриеш.
Чуварите во Аркам нѐ соблекуваа секое утро.
Какво понижување.
Да те претворат во предмет.
Но, по некое време, почнав да мислам: "Па, што?"
И онака ништо не остана.
Но брат ми?
Брат ми ме посетуваше секоја недела.
И секоја недела велеше дека останало нешто
и дека ќе ми помогне да се борам да го задржам тоа.
Само се прашувам како ме гледаш, Оз.
Дали сум нешто повеќе од предмет со кој си играш.
Но имаше право, за клубот и за мансардата.
Сѐ беше чисто.
Но надвор?
Па...
Негативната страна на возењето модра кола е што многу тешко се заборава.
А и ти, кога пукаш во куп деца на улица.
А ова...
вели дека сѐ се случило...
ноќта кога Алберто исчезна.
Не знам.
Што ќе кажеш?
Мислиш го знам детево?
Не го знам ова дете.
Зар му веруваш на некој тинејџер?
Значи, велиш дека тој лаже?
Да! - Не ти?
Да! Ебате, да!
Добро. - Не, чекај.
Тоа го сакаше.
Нели? Мојот углед да ми претходи?
Многу те бидува да се извлечеш со зборување.
Дури и по цена на туѓ живот.
Особено тогаш. Нели?
Што правиш? Што правиш?!
Татко ми веќе не е тука
за да те награди...
со фенси костуми...
и глупави коли... - Софија.
...и клуб за кој ти дозволува да веруваш дека е твој.
Софија...
Сега сме само јас и ти.
Затоа сакам да размислиш. Сакам навистина да размислиш.
Дали сум луда?
Сѐ е во мојата глава?
Кажи ми. Кажи ми.
Кажи ми дека сум премногу емотивна
и дека имам преактивна имагинација
и дека не треба да ги сфаќам работите толку лично.
Но, прво...
кажи ми дека е жив.
Г-а Фалконе, ве молам.
Што е ова?
ОДМАЗДА
Срање.
СЛАШ ПАПИ
Добро направи, дете.
Фала.
Морам да прашам...
Што се случи?
Направивме план. Ти беше таму.
Нели се согласивме?
Ќе беше најпоетски само главата.
А малото прсте, како јаготка одозгора.
Наместо тоа, целото тело е таму, само малото прсте е исечено.
Се чувствуваше... па, мало.
Да, нели? Види, јас...
Сакав. И мислев дека можам.
Но кога стигнав до тоа, помислив:
“Дали да почнам од напред, а потоа душникот?“
Но, кога дојдов до грлото, помислив: “Дали да сечам одзади?“
И го замислувам 'рбетот...
Добро, добро. Знаеш што? Добро е.
Имаш за учење.
Барем Софија ја доби пораката.
Сал го носи прстенот низ Блекгејт,
па Марони немаат избор, освен да ја земат заслугата.
Тоа е важно.
Чекај, Сал не знае?
Мислев дека целата работа...
Аман, Вик, опушти се.
Ги вративме Марони во игра. Ако Сал има проблем со тоа, еби го.
Не ми треба. Ниту еден од нив не ми треба.
Отсега, нема веќе играње на сигурно.
Капките се минато.
Ќе го добијам она што е во пратката.
Ќе го водам овој проклет град.
И сакам да се вклучиш.
Навистина?
Да, заслужи.
Па, во најголем дел.
А момците како нас, мора да се држиме заедно.
Подобро е, нели? Ајде. Кога ги мешаш вкусовите?
Да, добро е. - Да.
Не само што е добро, подобро е. Најдобро е.
Превод: Sandra Avrosievska