Wieloletni burmistrz Gotham Don Mitchell Jr.,
został dziś w nocy zamordowany.
...twardo zwalczał narkotyki...
Salvatore Maroni, znany mafioso, winny.
Falcone jest ścigany i wydano nakaz aresztowania...
To już drugie takie morderstwo.
Tym razem zabójca się przyznał.
Z OSTATNIEJ CHWILI
Podajemy najnowsze wiadomości.
Według niepotwierdzonych informacji
wzdłuż miejskiej opaski brzegowej doszło do serii wybuchów.
LICZNE OFIARY WYBUCHÓW
Na żywo obserwujemy,
jak Batman ratuje zagrożonych utonięciem ludzi
i pomaga im się dostać
na dach Gotham Square Garden.
Odbudujemy!
BURMISTRZ-ELEKT REÁL
Nie tylko nasze miasto,
ale też naszą wiarę w Gotham.
Minął tydzień, odkąd terrorysta znany jako Człowiek-Zagadka
wysadził opaskę.
Ofiar przybywa i mieszkańcy
domagają się od władz wyjaśnień.
Bogatsze dzielnice oszczędzono.
Największe straty poniosły
ubogie rejony miasta, zwłaszcza Crown Point.
Trwają zamieszki i plądrowanie sklepów.
Do tego dochodzi brak narkotyków
i wojny gangów. W mieście wrze.
Śmierć szefa mafii, Carmine’a Falcone,
zastrzelonego przed Górą Lodową, utrudni przywracanie porządku w mieście,
gdyż na szczycie przestępczego świata Gotham zabrakło przywódcy.
Miejsce ojca ma ponoć zająć syn, Alberto Falcone,
który, jak wiadomo, zmaga się z problemem alkoholowym.
ALBERTO FALCONE RZĄDZI
Trzęsienie ziemi na szczytach władzy to też powód do zmartwień
dla członków organizacji,
którzy obawiają się o przyszłość najsłynniejszej rodziny mafijnej Gotham.
GÓRA LODOWA
KASYNO GOTHAM
Pięknie. Naprawdę pięknie.
Widzę, że czujesz się jak w domu.
Jesteś tu, Alberto.
I dobrze. Będzie bliżej.
Co ty pieprzysz?
Błyskotki są twoje.
Ojciec powiedział jasno.
Część chłopaków to cholerne sępy.
Pomyślałem, że wyświadczę ci przysługę. Wesprę cię...
na nowej pozycji.
Gratuluję.
Szkoda, że w takich okolicznościach.
Carmine...
był...
wielkim człowiekiem.
Musisz wejść w jego buty.
Ale nie za duże.
Na ciebie w sam raz.
Masz mnie za idiotę, zachłanny kutasie?
- Ojciec nie żyje od tygodnia... - Al!
Wszystko gra?
Jeśli chcesz, mamy zakitrany towar.
Nie po to przyszedłem.
- Wiadomo. - Nie kapujesz.
Wszyscy patrzą na mnie,
a ja nagrałem interes i...
Nie mogę. Muszę trzeźwo kombinować.
Wiadomo, szefie,
że to wielka presja.
Ale jesteś w końcu kopany Alberto Falcone,
król podziemia Gotham.
Trzeba to uczcić.
Słuchaj.
Nie tykasz kropli i słusznie,
ale wóda się nie liczy. Zgoda?
Co to za interes? Może pomogę?
Wiesz, co w tobie lubię, Oz?
Jesteś, kim jesteś, i nigdy się nie zmienisz.
Taki mój urok.
Właśnie tak!
- Dobra rzecz. - Wiem.
Ale po pewnym czasie
zaczynasz szukać czegoś innego. Mocniejszego.
Czyli co, chcesz poprawić formułę?
Nie mówię o keczupie do frytek,
tylko zrewolucjonizowaniu gry!
Kurwa! Widzę, jak się ślinisz.
Dobra.
Masz dziewczynę,
przystojniaku?
Bierz.
Tylko siedź cicho.
Viti i reszta nie może zwąchać,
że wprowadzam nowy narkotyk.
Dzięki, szefie. Jesteś...
bardzo hojny.
Staruszek mówił, że dobry z ciebie żołnierz. Dlatego cię lubił.
Wiedział też, że podbierasz forsę.
Ale w porządku. Nigdy nie wziąłeś tyle, żeby staruszek się przejął.
Wiedział, ile znaczą dla ciebie błyskotki.
Jak cię kręcą.
To było dobre dla interesu.
Carmine Falcone był mistrzem kija i marchewki.
Widzisz, co tu mam?
Sygnet ojca. Nieźle.
Nie zawsze był jego. Kiedyś nosił go Salvatore.
- Maroni? - To było trofeum staruszka.
Tak pluł im w gęby.
To symbol władzy, nie?
Chcesz przymierzyć?
Nie. Jest twój.
Wiem.
Jak myślisz,
mogę być tak dobry jak on?
Tak szanowany?
Jak ojciec?
Pewnie, szefie.
Jeśli chcesz.
Są różne rodzaje władzy.
Jako dzieciak
znałem takiego gangstera. Stara szkoła.
Rex Calabrese.
To była szycha. Przynajmniej w okolicy.
Pomagał ludziom.
Jeśli ktoś chorował, szukał lekarza,
jak zalegałeś z czynszem, pożyczał.
Znał wszystkie imiona.
Miał je w głowie.
Gdy widział cię na ulicy, wołał i pytał, co słychać.
Zależało mu.
Gdy miałem 14 lat, wykitował na serce.
Z cygarem w ręce.
W mojej dzielnicy urządzili na jego cześć paradę.
Kopaną paradę.
Nic wymyślnego, zwykły gest.
Dowód uczucia, tego, ile znaczył.
Wyobrażasz sobie,
że tak cię pamiętają, czczą?
Co ty chrzanisz?
Chcesz, żebym był jak jakiś podrzędny dupek?
- Nie w tym sensie. - Bo co?
Łatwiej ci będzie mnie okraść?
A może to ty chcesz taki być?
Nie.
Tak, cholera!
To twoje marzenie!
Jakie to słodkie! I żałosne.
Naprawdę myślisz, że ludzie pokochają twoją głupią gębę
i będą wykrzykiwać na ulicach twoje zasrane imię?
"Oswald Cobb! Pamiętacie go? Co za facet!”
Co za cipa.
Kurwa!
PINGWIN
Dam radę!
Odkręcaj!
Sukinsyny!
Spadamy! Znikamy stąd!
- Wiej! - W mordę!
Czekaj! Nie! Proszę!
- Biegiem! - Proszę!
Nie próbuj uciekać!
Wybacz!
Przepraszam!
Stój tu, kutasino! Mnie chcesz okraść?!
Zamknij gębę!
Będziesz mi tu wrzeszczał?
Zadarłeś ze złym typem w bardzo złą noc!
Proszę! Proszę!
Nie! Proszę!
- Proszę! - Jezu, wyluzuj!
Co tu mamy?
Victor Aguilar.
Dowód zabieram.
Idź. Tam.
Najpierw głowa.
Pieprzona stopa!
Spójrz na mnie. Daleko uciekniesz?
Ten śmieć mnie znieważył.
- Chcesz zrobić to samo? - Nie!
Nie. Bo teraz siedzimy w tym razem.
A to znaczy, że jesteś mój.
Patrz, co przez was zrobiłem.
Masz mnie słuchać.
Bo zamorduję ciebie i wszystkich, na których ci zależy.
- Jasne? - Tak.
Pięknie. Już mi lepiej, a tobie?
Tak.
Dobra.
Chciałeś wóz, to prowadzisz.
Wskakuj.
Tu w lewo.
Dobra.
Pieprzony drań.
I proszę.
18 PONIEDZIAŁEK DOSTAWA
Co teraz, łajzo?
Mam...?
Co ty na to?
Odświeżacz powietrza.
"Wodny raj".
Czujesz? Niezły, co?
Tak, niezły.
Wiem.
Tower Avenue 194.
PRAWO JAZDY
Stara czynszówka.
Też jestem z Eastside,
ale nie z Crown Point. Dalej od portu.
Byłeś kiedyś w sklepiku na rogu?
Obok Coin-O-Matic.
U Buddy'ego?
Jasne!
Dalej sprzedają Slush Puppy?
Chyba tak.
Latem ja i bracia chodziliśmy tam codziennie.
I mieszaliśmy smaki.
Też tak robisz?
Żałuj.
Ale bardzo chciałbym to zrobić.
W przyszłości.
W lewo.
- Zabawimy się, tatku? - Ładny wózek, tatusiu!
Przewieziesz mnie?
Co z ciałem? Może leżeć?
A co, twoi kumple je gwizdną?
Zamknij się, młody. Brawo!
Moje panie!
Dobrze was widzieć.
Nowiutki. Widziałeś, kotku?
Oz,
kotku, wszystko gra?
Pewnie.
Kto to?
Jesteś sama?
Nie chcę ci zawracać gitary w robocie,
ale potrzebuję alibi.
Najlepiej na całą noc.
Musiała być niezła zabawa.
Poważnie, Eve. Poratujesz?
- Po 22:00, nie wcześniej. - Dobra.
Pasuje.
Dzięki, mała. Zadzwonię.
Głodny? Ja tak.
Porąbana noc.
Proszę o ekstra pikle i dają dwa.
Czyli norma to jeden?
Bez sensu!
Chcesz ode mnie?
Że niby pikla?
Dotkniętego twoimi ustami? Nie!
Cholera! Widziałeś?
A gdybyś razem z kumplami przyszedł tutaj, zamiast mnie okradać?
Nie miałbyś kłopotów.
Jaki był plan? Chciałeś opylić moje felgi?
Klepiesz biedę i stać cię na taki brak ambicji?
Serio?
Zgaś, bo tracimy czas.
Tu dobrze.
Na trzy.
Albo lepiej od razu.
Chwila, wodzu.
Spójrz, jaki ładny wchód słońca za tobą.
No już.
Nie rób tego, proszę.
Czekaj!
Nie!
Czekaj! Stój!
Paliłeś kiedyś?
Masz.
To Alberto Falcone,
nowy... były nowy szef rodziny Falcone.
Właśnie. Dlatego najlepiej cię stuknąć
i dopakować do kufra.
NIe! Nie musisz.
Takie są fakty, Vic.
Nie! Czekaj! Chwila! Nie możesz.
Pomogę ci.
Cokolwiek robisz!
- Pomogę! - Po co mi ktoś taki?
Mam ambicję.
I nie jestem stratą czasu.
Mogę ci pomóc w tym, co robisz.
We wszystkim! Jasne?
Po prostu...
daj mi szansę.
- Daj mi ją! - Dobra, wyluzuj.
Może i warto cię zatrzymać. Na chwilę.
Zobaczymy.
Ale jeden wyskok, a wypatroszę cię jak rybę.
- Jasne?! - Tak.
- Kapujesz? - Tak!
Dobra.
A teraz stul dziób,
bo chcę obejrzeć wschód słońca.
Nie mamy dużo czasu.
Niedługo muszę być w robocie. Dzień jak co dzień.
Umyj się w zlewie.
Niczego nie ruszaj, bo poznam.
Tylko spójrz,
co ten szaleniec zrobił.
Chodź, Nick. Weź długopis i kopertę.
Co jest?
Wyślij do radnego Hady'ego.
To wielki fan Belli Réal.
Tak.
Lubi krzyczeć, jaki jest dobry,
a wpakował się w długi u Carmine'a.
Ach te nasze przywary!
BĄDŹMY KUMPLAMI
Dobra.
Ma się dowiedzieć, że to ode mnie. Młody!
Jak idzie, doktorku?
Odzyskaliśmy 30% produktu.
Może być skażony,
bo łowiliśmy go w ściekach.
Zakraplacze i tak kupią.
- Jasne. - Dajmy im, co chcą.
- Dawaj go. - A to co?
- Kto to zrobił? - Dopadł go Gang z Odessy.
Albo ci z Burnley, nie wiem.
Zabrali mu cały towar.
Ja pierdolę!
Każdy cwaniak próbuje przekraczać granice.
- Straszne. - Oz!
- Co? - Rodzina.
- Do ciebie. - Dobra.
- Dajcie go na tył. - Jazda. Bierzcie go.
- Idziemy. - Będzie dobrze. Chodź.
Chodź.
Tak?
Co to właściwie znaczy, że wzywają?
Wszystko.
Ale myślisz, że wiedzą?
Chryste! Czy ja mam kryształową kulę?
To taka pokazówka.
Szychy wzywają człowieka, bo chcą się czuć ważne.
Dlatego zgrywam płotkę,
poprawiam im humor i wracam do roboty.
To nasz.
POWIAT BRISTOL
W mordę!
Jeśli stamtąd nie wyjdę...
Nic mi nie będzie. Ani tobie.
Zgrywam się, mody! Siedź tu.
I szukaj poczucia humoru, bo gdzieś musi być.
Chłopcy.
Johnny, Milos...
Siadaj.
To pewnie ważne, skoro mnie ściągacie.
Choć nie narzekam.
Jakieś święto czy co?
Zamykamy fabrykę.
Przenosimy działalność do Robbinsville.
Chwila.
Że jak?
Tam jest dużo mniej glin.
I dużo mniej klientów.
Wiecie, ile forsy przynoszą chłopcy?
Nie możecie mi zwinąć biznesu.
To nasz biznes.
I nasi ludzie. Zapomniałeś, że pracujesz dla rodziny?
Konsolidujemy interes.
Większość zapasów zalało.
Wcale nie. Odzyskaliśmy 70%.
Nieważne. A policja namierza. Szuka.
Wszyscy wiedzą, że oberwaliśmy,
- a wy chcecie wiać? - Jezu!
Chrońmy swoje, bo wyjdziemy na słabych!
- Nie ty decydujesz. - Maroniemu
i reszcie wręczacie klucze do królestwa!
- Nie kapujesz? - Nie chcemy wojny gangów!
Milos pyta przez grzeczność,
bo jest grzeczny, ale ja nie jestem.
Zrobisz, co każemy.
Możesz iść.
Chwila.
A jeśli to załatwię?
W tym wszystkim zawsze chodzi o forsę.
Może i nie do końca się zgadzamy,
może mnie nie lubicie, spoko, nie każdy musi,
ale przynoszę forsę. I czekam na dostawę.
Nie chwalę się, ale dużą.
Zrewolucjonizujemy rynek prochów.
- Jaką dostawę? - Na szczegóły za wcześnie,
ale to zupełna nowość.
Coś, dzięki czemu wyjdziemy poza krople.
Wy macie tylko zgarniać zyski.
Ja będę nadzorować.
Dajcie mi kilku ludzi i fabrykę.
Czyli co? Tak?
Dołącz, Sofia.
Nie chcę przeszkadzać.
- Pamiętasz córkę Carmine'a? - Tak.
Sofia. Myślałem, że dalej jesteś...
- W Arkham? - Właśnie.
Nie.
Zostałam wyleczona.
Pytaliście go o mojego brata?
- Ustaliliśmy... - Gadałeś z Alberto?
- Proszę, Sofia. - Al?
Wyszedł wczoraj bez ochroniarzy i nie wrócił.
Wystarczy.
Nie będę zawracał gitary.
Żebyście mogli...
To co, pogadamy o tym?
Zwijaj interes.
Masz 48 godzin.
Zrobione. Wszystko dla rodziny.
Dobrze cię widzieć.
Pieprzone dupki!
Oz.
Zaczekaj.
Nie odpowiedziałeś.
Widziałeś Alberto?
Racja. Nie.
To teraz szef, zajęty człowiek...
Nic mu nie jest.
Powiedzieli to samo.
Milos i Johnny? Oni wiedzą.
Cóż...
Wracam do roboty.
Twój?
Ten? Tak.
Fioletowy.
- Dyskretny. - Właściwie śliwkowy.
Skóra w standardzie.
Naprawdę ci się poprawiło.
A to co?
Gnojki chciały mi rąbnąć felgi.
Spudłowałem, ale załapali.
Powinniśmy nadrobić zaległości.
Chodźmy coś zjeść.
- Teraz? - Tak.
Znam niezły lokal.
Kolejne martini, trzy oliwki. Ty też?
- To razy dwa. - Natychmiast.
Trochę sztywna ta knajpa,
ale jako dzieci przychodziliśmy tu z ojcem.
Płacił, żebyśmy nie trzymali łokci na stole.
Kto ci teraz zabroni?
Właśnie.
Zastanawiają się, czy to naprawdę ja?
Ja bym to robiła.
Pomylona morderczyni na wolności? Wcina sałatkę?
Jak nazwała mnie Gazette?
Katem?
Strażnicy kazali mi czytać artykuły, poznawać te wszystkie historie.
Nie byłam posłuszną córką.
Zdenerwowany?
Ja?
Nie chcę cię denerwować.
Pewnie myślisz inaczej, ale nie winię cię.
Gdybyś nie poszedł do mojego ojca...
Nie dał ci wyboru.
Jasne, ale mogłem coś zrobić.
Przestań. Tatuś nie żyje,
a my jesteśmy...
wolni!
Alberto powiedział, że jedzie do twojego klubu
po rzeczy ze skrytki.
Też chciałam, ale chroni mnie
i powiedział, żebym została.
To wszystko element jego planu. Naszej wspólnej tajemnicy.
A dzisiaj słuchałam,
jak mówisz o rewolucji na rynku prochów
i coś mi nie grało.
Skąd wiesz o jego planie?
I dlaczego sprzedajesz go jako swój?
To takie bezczelne,
że musisz być albo beznadziejnie głupi,
albo pewny siebie, że nie wróci i nie upomni się o swoje.
Dlatego pytam jeszcze raz.
Wiesz, gdzie jest mój brat?
Posłuchaj,
jestem dupkiem.
Ale zaskoczyłaś mnie.
Słucham?
Al nie mówił, że wróciłaś
i że wchodzisz w to z nami.
Obojgu nam nic nie mówił, nie wiem dlaczego.
Ale masz rację. Zaufał mi, a ja szczekam.
Dałem ciała.
Wstawisz się za mną?
Nie chcę ci robić kłopotu, ale...
Był tak podjarany,
że działam i nie czekam,
aż on skończy balować.
W końcu dostawa za kilka dni.
Balować?
Al jest uzależniony.
Od kropli,
wódy i hazardu,
pewnie też od seksu.
Nie pierwszy raz znika,
ale zawsze wracał.
Słuchaj,
gdyby był w moim klubie,
wiedziałbym. Ja topiłem smutki z moją Eve.
Jeśli ci to ulży, możemy jechać,
obadać klub.
Wątpię, czy coś znajdziemy, ale spróbujmy.
Przynajmniej się uspokoisz.
Nie, masz rację.
Pewnie mi odbija.
Zostańmy i cieszmy się posiłkiem.
Bardzo mi się to przyda.
Znajdzie się.
Na pewno.
Następnym razem moja kolej.
Nie doceniają cię, Oz,
ale ja zawsze wiedziałam, że stać cię na więcej.
Dokąd idziemy?
Mamy... kłopoty?
Skanuj kod. Poznaj twarz Gotham.
- Skanuj. - Spierdalaj.
Irving Grove. Stacja Irving Grove.
Stacja Irving Grove.
To twój?
Wsiadaj.
Nigdy nikogo tu nie zabrałem.
- Piśnij słowo... - A wypatroszysz mnie jak rybę.
Aż zdechniesz.
I się zachowuj.
Tutaj.
- Czekaj. - Dobra.
A wy czego?
Jak to?
Ja do ciebie, księżniczko!
Przystojniak z ciebie.
- Dziękuję. - Poprawię.
Zamknij oczy.
- Dla ciebie. - Co?
Powiem kiedy.
Co? Coś ty zrobił?
Nie zgadniesz.
- Zamknęłam. - Dobrze.
Otwórz.
To za wiele, Oswaldzie.
- To... - Nie.
Pasuje ci, mamo.
- Dzięki, kotku. - Proszę.
Nie wierzę. Miałeś dziś przyjechać?
- To już niedziela? - Nie.
Nie, mamo. To wyjątkowa okazja.
Wyjeżdżamy z miasta.
Na wakacje.
Wiesz, że nienawidzę latać.
Samochodem.
Pojedziemy?
Kto pojedzie? Ty?
- Mamo! - Co?
Czemu tabletki są w wannie?
Biorę codziennie.
A wanna?
Chłopcy się kąpali i nie chcieli wyjść.
Co?
Nic. Weź leki teraz.
- Na wszelki wypadek. - Dobra!
Ale wzięłam!
Stoją przy...
Oswald!
Tu ktoś jest! Wynocha!
- Jestem... - Kto to?
Coś za jeden? Mów!
- Mamo, to Vic. - Wynoś się!
Pomoże mi opiekować się tobą,
jeśli trzeba będzie coś ogarnąć.
- Vic? - Tak.
Pielęgniarz?
- Tak jakby. - Nie.
Zna się.
Wyjaśnię w aucie.
Dobra.
Tu masz wodę.
Połknij dwie i jedziemy.
Proszę.
Kiedy przestałeś mnie szanować?
- Co? - Chcesz się wykpić naszyjnikiem?
Przychodzisz i ględzisz o okazji?
- Mamo... - Wychowałam sobie kłamcę?
- Tak? - Nie.
To co zrobiłeś? Mów.
Co zrobiłeś?
Ja...
Mów.
Zastrzeliłem...
Alberto Falcone.
Nie żyje.
Nie jesteś bezpieczna. Rozumiesz?
Sofia wyszła z Arkham i wie.
Albo się dowie.
Czemu go zabiłeś?
Nie mam na to czasu, mamo!
Dobra.
Bo się ze mnie śmiał.
Jasne?
- Możemy jechać? - Śmiał się?
To był impuls, jasne?
Próbuję o ciebie zadbać!
- Przestań. - Nie mogę!
Nie mogę ryzykować!
- Jeśli coś mi się stanie... - Cicho.
Słyszysz swoje słowa?
- Tak. - Są słabe!
To gadka mięczaka.
Spójrz na mnie!
Tym właśnie się stałeś? Małą, słabą cipką?
Nie.
Właśnie.
Bo jesteś mój.
Mój silny, wielki byk. Pamiętaj.
Chodź tu.
Nie rozumiesz?
To nie był impuls, co zrobiłeś, a instynkt.
Zastrzeliłeś tego obszczanego ćpunka, bo chciałeś.
Po prostu.
Jesteś już tak blisko wszystkiego,
co próbowałeś osiągnąć.
Chcesz uciec? Schować się?! Nie.
To miasto ma być twoje, kotku.
Co zrobisz, żeby je zdobyć?
Ale dziewoja!
Co za Mame?
Nieważne, młody.
I właśnie o to biega.
Zwykły kozioł ofiarny.
To trudna rola, ale najważniejsza.
Nie zgadzaj się, jeśli nie dasz rady.
Sam nie wiem, Oz.
Nigdy czegoś takiego nie robiłem.
Cóż,
Posłuchaj.
Znam te czynszówki,
w których mieszkałeś.
Tam nic nie ocalało.
Nie wiem, czy miałeś w nich rodzinę,
ale przetrwałeś.
Stoisz tu.
Byłem tam, gdzie ty.
Słyszałeś mamę.
To...
jedna z tych chwil. Zadaj sobie pytanie,
jakiego życia pragniesz.
Chcesz być nikim, kraść felgi, biedować...
czy chcesz czegoś więcej?
Widziałeś, jak żyją Falcone.
Wyobrażasz sobie tam siebie?
W rezydencji ze służbą?
Nie doceniają tego, bo zawsze to mieli.
Nigdy głodni. Wszystkiego potąd.
Nie to co my.
Ten świat nie jest dla takich jak my.
Dlatego musimy sobie brać, co chcemy.
Bez walki nikt nam nie da.
Mogłem cię zabić,
skrócić ci cierpienia, ale nie zabiłem.
Bo potrzebujesz takiego jak ja.
A ja muszę wiedzieć,
bez ściemy,
czy mogę na ciebie liczyć.
Tak. Dam radę.
Dam.
Pewnie, że dasz.
Myślisz, że zatrudniłbym byle pętaka? Nie!
Dobra, leć.
Znikaj. Czekaj na telefon.
GOŚĆ
Sal.
To nie mój stolik.
Przyszedłem wszystko wyprostować.
Skończyłem z Falcone.
Chcę pracować dla ciebie i twojej rodziny.
Naprawdę mnie zaskoczyłeś, Oz.
Myślałem, że lubisz żreć im z dup.
Chcesz ciskać kamieniami?
Dobra.
Ale z mojego punktu widzenia, i z twojego też,
powinieneś mnie chociaż wysłuchać.
Nie obraź się, ale u nich
decyzje podejmują starcy,
którzy zapomnieli, jak to jest brudzić sobie ręce.
I dlatego wynajmują takich jak ja.
To znaczy, że mam dostęp do ulicy:
kropli, dilerów, chemików, wszystkiego.
Za kilka dni Falcone zrobią coś naprawdę głupiego.
Zwiną operację narkotykową
wartą miliony i przeniosą się
do jakiejś zapomnianej dziury w Gotham.
Do przejęcia będzie spora część interesu.
Jak myślisz, kto odpowiada za transport?
Mogę dać twojej ekipie cynk.
Wejdziecie i gwizdniecie wszystko.
Wyjdę na ofiarę
i podzielimy się wypłatą.
Niby łatwa robota,
ale to moi ludzie się napracują.
Zemsta nigdy nie jest prosta.
Co powiesz, Sal?
Nie tęsknisz za tym?
Za szacunkiem?
To właśnie ukradł ci Carmine.
Wredny drań.
Obu nas wykiwał.
Tego nie zmienimy,
ale on nie żyje,
a ja tu jestem i proponuję ci okazję życia.
To zresztą dopiero początek.
Wiem więcej, niż ludziom się zdaje.
Będę podwójnym agentem.
Ty i ja od środka rozpieprzymy tym żłobom imperium.
Czego naprawdę chcesz?
Powiedziałem. Jak to?
Wiem, kim i czym jesteś.
Nie pracuję z ludźmi, których można kupić.
Myślisz, że zapomniałem, ile razy właziłeś nam w dupska,
a potem nas dymałeś? Tak myślisz?
Gliny zgarniają ci towar
i nic o tym nie wiesz?
Spieprzaj stąd.
Rozumiem, że jesteś zły.
Zaufanie przychodzi z czasem,
ale to nie byle co.
Wiesz, że kto ma krople, ten ma ulice.
To może wrócę za kilka dni...
Nie chcę oglądać twojej gęby.
Na pewno się dogadamy.
Dobrze wyglądasz.
- Spierdalaj. - Pomyśl.
Zapomniałbym.
To chyba twój.
Skąd go masz?
Carmine nosił jak swój!
Falcone.
Chwalili się tym, co ci zrobili.
Ale jak trafił do ciebie?
Może mnie nie doceniasz?
Cześć. Tu Victor.
- Zostaw wiadomość. - Kurwa!
- I co? - Pusto.
W mordę.
Jazda.
Szybko!
Jazda!
Niech cię szlag, Vic!
- W mordę! - Cześć. Tu Victor.
- Cholera! - Zostaw wiadomość.
Niech cię szlag, Vic!
Kurwa!
FEMA CENTRUM ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO
Idziemy.
Biegiem!
Wyłaź!
Chodź tu!
Jebany!
SZKOŁY PUBLICZNE GOTHAM
Kurwa!
Okropne uczucie, prawda?
Gdy nie ma się za czym schować.
Strażnicy w Arkham rozbierali nas każdego ranka.
Upokarzali.
Zmieniali w przedmiot.
Ale po pewnym czasie przestałam się przejmować, bo i tak
nic już ze mnie nie zostało.
Ale mój brat?
Odwiedzał mnie co tydzień.
I co tydzień mówił, że coś jednak zostało
i pomoże mi o to walczyć.
Zastanawiam się, jak mnie widzisz.
Czy jestem dla ciebie czymś więcej niż przedmiotem do zabawy.
Miałeś rację. Co do klubu i loftu.
Były czyste.
Ale na zewnątrz...
Cóż,
minusem jazdy śliwkowym wozem jest to, że trudno go zapomnieć.
Ciebie też, skoro strzelasz do dzieciaków na ulicy.
Ten tu twierdzi,
że wszystko to działo się tej nocy,
której zaginął Alberto.
Ja tam nie wiem.
Co powiesz?
Myślisz, że go znam?
Nie znam!
Wierzysz gnojkowi, a nie mnie?
Czyli to on kłamie?
- Tak! - Nie ty?
Tak, kurwa!
- Dobra. - Czekaj!
Tego chciałeś.
Prawda? Żebym okazała się godna reputacji.
Świetnie umiesz wykręcać się z kłopotów,
choćby ktoś inny miał przez to stracić życie.
Zwłaszcza wtedy. Zgadza się?
A ty czego? Co robisz?!
Mojego ojca już nie ma.
Nie nagrodzi cię
wymyślnymi garniturkami
- i głupimi autami. - Sofia.
Ani klubem, który pozwalał ci traktować jak własny.
Sofia...
Jesteśmy już tylko my.
Dlatego pomyśl, naprawdę pomyśl.
Czy mi odbiło?
A może coś mi się wydaje?
Powiedz. Powiedz,
że reaguję zbyt emocjonalnie,
że mam bujną wyobraźnię
i nie powinnam traktować różnych rzeczy tak osobiście.
Ale najpierw...
powiedz mi, że on żyje.
Pani Falcone, proszę.
Co to, kurwa, jest?
ZEMSTA
O w mordę.
SLUSH PUPPIE
Dobrze się spisałeś, młody.
Dzięki.
Ale powiedz,
co się stało?
Mieliśmy plan.
Zgodziliśmy się,
że najlepsza będzie sama głowa
- i paluszek na dokładkę. - Tak.
A było całe ciało z odciętym paluchem.
To mi trąci... malizną.
Wiem. Słuchaj,
chciałem i myślałem, że mogę.
Ale jak przyszło co do czego,
zacząłem kombinować, czy ciąć z przodu, od gardła,
a potem pomyślałem, że od kręgosłupa,
zacząłem sobie wyobrażać i...
Dobra! W porządku. Zapomnij.
Masz zadatki,
a Sofia dostała wiadomość.
Sal obnosi się z sygnetem
i Maroni będą musieli beknąć.
I to się liczy.
To Sal nie wie?
Myślałem, że...
Chryste, wyluzuj!
Wrócili do gry.
Jeśli Sal ma żal, to w dupę z nim!
Nie potrzebuję jego ani reszty.
Od teraz koniec ze szczypaniem się.
Krople to przeszłość.
Przejmę tę cholerną dostawę,
a potem całe miasto.
A ty ze mną.
Serio?
Zasłużyłeś.
W sumie dałeś radę.
Tacy jak my muszą się trzymać razem.
Lepsza, nie? Gdy pomieszasz smaki.
Dobra.
Nie dobra, lepsza. Najlepsza, kurwa!
Tekst polski: Wojtek Stybliński