Utzi dena kanpoan eta ospa!
Nitti hil zuenak zu ere hil zintzaketen. Zergatik ez zenieten aginteei abisatu?
Carlo Pancaldi hil eta gero, kasua artxibatu zenuen.
Zertarako abisatu?
- Ze ordutan aurkitu zenuten gorpua? - Seiak inguru.
Bai.
Aurretik, ikusi genuen
norbait gure gurdian sartzen.
Sikarioa ziurrenik.
Zerk pentsarazten dizu sikarioa dela, Lidia?
Behin bakarrik tiratu zuen, bekokira.
Ez da afizionatua.
Nola jakin zuen elkartzekoak ginela?
Ez dakit.
Jakin daiteke zertaz ari zareten?
Nittik ezkutuko dokumentuak saldu zizkion Brusaferrori.
Edukia azalduko zidala agindu zidan. Horretara etorri ginen.
Baina norbait heldu zen gu baino lehenago.
Eta zer gertatu zen dokumentuoi?
Liburu arraro baten barruan daude.
San Agustinen Aitormenen XVII. mendeko alea.
Attilaren etxean bilatu genuen, baina alferrik.
Zoragarri.
Eta krimen eszena hondatu duzue. Zorionak.
Zergatik ez genien aginteei abisatu?
Nahikoa da, Jacopo.
Zuzen dago.
Bai, zuzen dago.
- Zuzen jokatzen genuelakoan geunden. - Baina oker jokatu zenuten.
Zer zenbiltzan gau erdian Jacoporekin
Belvedere del Vitozzin?
Beti izan dugu hori?
- Zer? - Gauza izugarri hori.
Gauza "izugarri" hori Schwarzenberg pendulu-erlojua da.
- Zortzi bakarrik daude Italia osoan. - Eskerrak.
Cravero senatariak oparitu dit borondate oneko keinu gisa.
- Erantzungo didazu? - Miradore bat da.
Zer nenbilen? Turingo bistak miresten.
- Bikain. - Apartak dira.
- Joan beharko genuke. - Noski.
- Zoragarria. - Joango gara.
Lidia.
Arreba maitea.
Bai.
Zugatik Parlamentura aurkeztu naiz.
Badakit.
Gastritisa eragin dit.
Barka. Zuzen zaude.
Norbaitekin elkartzekoak ginen.
Espero genuen
Attila Brusaferro hiltzeko arrazoia desestaliko genuela.
Martxa honetan zure hilketa ikertuko dut laster.
Ahoberoa.
Abokatu, Cravero senatariak deitu du.
Emaitzak heldu dira.
Egun on, senatari.
Ulertzen dut.
Eskerrik asko.
Eta?
25 321 boto.
Beraz?
Irabazi dut.
Topa egin dezagun!
- Ondo. - Lehen kopa zuretzat.
Tori. Barka.
Lerro hauek irakurtzean, Lidia maitea, urrun egongo naiz jada.
Badakit agur hau inozoa dela, baina baita ni ere.
Eta beharbada Erromak mesede egingo dit zentzu horretan.
Adeitasunez, Jacopo.
Non daude guztiak?
Lan bila, espero dut. Itxi dugu.
Zer diozu?
Costa jaunari izugarri gustatu zaiola nire proposamena.
Eta laster Erromara joango naizela.
Egunkari sozialista sortzera.
Kontatuko nizun, sartu nahi bazenuen.
Ez, milesker.
Eta nire anaia?
Ikerketa eta hori guztia?
Cesare, Nitti hilda dago.
Fiskalak ikerketa ireki du.
Zuhurrena bakean ikertzen uztea da.
Ahal duguna egin dugu. Orain fiskalarekin fidatu behar dugu.
A. Eta kito.
Zer?
Bekaitz zara? Fiskalaren bekaitz?
- Hori da? - Zer zerikusi du?
- Nittiren hiltzailea bila genezake. - Bilatu dugu.
- Ez, ba. - Baietz.
- Guk bila dezakegu. - Jo eta ke bilatu dugu.
Orain fiskalaren esku dago. Ezin diogu eragotzi.
- Cesare, ez da… - Lasai, Jacopo. Ulertzen dut.
Bakean iker dezatela.
Ez dut gogoratzen ez gidariaren izena ez gurdiaren itxura.
Andereño batekin nenbilen,
eta Belvedere del Vitozzira eraman gintuzten.
Lagundu ahal badidazu…
Horko andereño hori?
Beti sudurra sartzen.
Zer?
Ez, ez dut ezer esan.
Ulertzen dut ezin duzula salbuespenik egin, baina orain ez daramat.
Guztizkoa kalkulatu zenezake eta heltzean…
Lidia!
Zer zabiltza hemen? Ez zaude Enricoren garaipena ospatzen ari?
A, ez.
Ideia bera izan omen dugu.
Zein?
Berrogei zentimo mailegatuko?
Jakin dezaket zertarako?
Tira, Giovanni jaunak esan dit atzo,
Belvederen utzi eta gero, gure laguna hiritik kanpo eraman zuela.
Eta 40 zentimoan eramango gaitu. Baina ez daramat dirurik.
Bi bazarete, 50.
Berrogeita hamar.
Berak badu.
Nork eman dizu sartzeko baimena?
- Nire etxea da oraindik. - Eta krimen eszena oraindik.
Miatzen ari gara.
Aitormenak bilatzen baduzue, denbora galtzen duzue.
A, noski.
Ez dut zure ahaleginaz dudatu nahi, jauna,
baina justiziak ere bilatu beharko luke, ezta?
- Aurrera. - Galli tenientea, izan zorrotza.
Liburua hemen badago, aurkitu behar dugu.
Ekin.
Osabak ezer esan gabe eman dizu?
Ohar hau utzi dit.
"Iloba, baliatu ezazu nahi duzun hori bilakatzeko".
Gure etxea saltzean jaso zuen diruaren erdia da.
Opari zoragarria, egia esanda.
Aitak bueltatzera behartuko nau.
Zure aitarekin hitz egingo dut.
Osabak oparitu nahi badizu, ezin dio eragotzi.
- Badakizu zertan erabiliko duzun? - Paolorekin hitz egin behar dut.
Noski. Familia bihurtzear zaudete.
Ene maitea!
Ezetz asmatu zer esango dudan.
Justizia ministroa izango zara.
Ez pasatu. Zergatik? Gerta litekeela uste duzu?
Ez dakit, Enrico. Zer gertatu da?
Cravero senatariak deitu berri dit.
Depretis presidentea aurkeztu nahi dit zuzenean.
Bihar Turinen egongo da,
eta gala afari aurretik, bilera txiki bat nahi du hemen.
- Hemen? - Bai.
Chocolat chaud bururatu zait. Zer deritzozue?
Ez, aita. 190 urte ditu. Indigestioa eragingo diozu.
Marianna, ez izan lotsagabea.
Albertina? Chocolat chaud egiteko dena dugu?
Chocolat chaud presidentearentzat!
Horrelakoa zen ezkondu zinetenean?
Berdin-berdina. Lehen begi-kolpean maitemindu nintzen.
Zu Paolorekin bezala.
Berdin-berdin. Lehen begi-kolpean.
OSTATUA
Kaixo.
- Kaixo. - Kaixo.
Koñaka?
Hemen ardoa baino ez dugu. Edo grappa.
Grappa. Nebbiolozkoa?
Bi grappa. Horrekin nahikoa da.
Lau zentimo.
Jakina.
Gogoko nau.
Barka, oherik badago edo taberna baino ez da?
Galdu zarete?
Ez. Leku egokian gaude, hain zuzen.
Bai.
Gela bakarra dugu.
Lira bat gaueko.
Lira bat eta hamar zentimo bokatarekin.
Pikutara. Tori.
Eta akaso sinatu behar dugu ostalari-erregistroren batean?
Zatozte.
Planik badugu?
Ezer ez, fiskal.
Zer espero zenuen? Attilak liburua hormetan ezkutatzea?
Tximinia hori zigilatuta egon da beti?
Inoiz ez dugu erabili.
Aitormenak.
Bigarren liburukia.
Jacopo.
Oso ondo.
- Sikarioak hemen egin zuen lo. - Bai.
Hemen geratu bazen, badakigu ez dela hirian bizi.
Lastima txartel bat ez utzi izana.
Galdetu niezaiokeen zenbat balio duen fiskal bat hiltzea.
A, bale. Barka.
Ez nekien horren serioa zenik.
Ez dakit serioa den.
Baina ez nau desegoki sentiarazten.
Zergatik? Nork sentiarazten zaitu desegoki?
Tira, goazen.
Ez dugu gurdirik aurkituko, maitea.
Sentitzen dut esatea
desegoki sentitzen jarraituko duzula gutxienez bihar goizera arte.
Bai.
Izutuko bagina nire ezkonahizpa desagertzen den bakoitzean,
hipertentsioak jota hilko ginatekeen.
Egia esan, ez nuen uste irabaziko zenuenik, abokatu.
Argi dago Depretisek herrialdearen ustea duela oraindik.
Pozik nago nazioa zerbitzatzeko aukera izateagatik.
Erromara joatean, nire lehengusua ezagutu behar duzu.
- Zain egoteko idatzi diot. - Noski.
Marianna, ondo zaude?
Pixka bat urduri dago ezkontzaren data gertu egonda, ezta?
Laztana, goazen beste gelara, bale?
Ez.
Zerbait esan behar dut.
Paolo…
zoragarria zara.
Eta maiteminduta egon naiz ikusi zintuztedan unetik.
Oraindik nago, inoiz baino gehiago.
Baina ezin naiz zurekin ezkondu.
Zergatik?
Ezin duzu hau egin.
- Duke, ez da une egokia. - Abokatu, mesedez.
Apeta hau onartuko dugu?
Aita, mesedez. Marianna.
Hitz egin zure alabarekin. Konpondu.
Ez da zalantzetarako unea.
Ez kezkatu. Arduratuko gara.
Ez, Enrico. Zalantzak adierazteko eskubidea du.
Ezkontza-egunean ere.
Eseri, laztana.
Egin zerbait.
Badakizu ez duzula ezkondu behar.
Zerbaitek iritziz aldarazi badizu, esan eta kito.
Andrea, zer diozu?
Gaizki hazitako neskatoa dirudi!
- Neurtu itzazu hitzak. -Ez horrela hitz egin gure etxean.
- Nahikoa da. Ni banoa. - Atera.
Gogoraraziko dizuet nire senarra diputatua dela.
Hautatu naute, baina teknikoki oraindik ez naiz hasi.
Hain zuzen.
Baina bat nator guztiz nire emaztearekin.
Oso ondo.
Paolo.
Erromara joango naiz laster.
Costa jaunari proposatu diot
egunkari baterako ideia.
Eta
onartu du?
Izena ere gustatu zaio.
Mailua.
Ederra.
Kontatu nahi nizun.
Eskertzen dizut.
Pozten naiz.
Onena merezi duzu.
Grappa bat irabazi dut.
Zergatik ekarri duzu andereñoa honelako lekura?
Zer?
Ez duzu ezagutzen.
Berak ekarri nau.
Ur handiko arrain baten emaztea da, baina ez du maite.
Eta nik ezin dut ahaztu.
Uste genuen senarraz libratzeko modua aurkitu genuela.
Horregatik etorri gara.
Norbaitekin elkartzekoak zineten?
Gizon bat
libra zitekeen gure…
arazoaz.
Ulertzen duzu, ezta?
Giulio deitzen omen zen, eta hemen elkartzekoak ginen.
Baina badirudi ziria sartu digula.
Mario du izena.
Ez Giulio.
LIDIARENTZAT
Lidia maitea:
Agur zintzoa idatzi nahiko nuke,
baina irudiak bakarrik dakarzkit gogora.
Zure aitaren erretratura bota zenuen edalontzia
ezagutu zintudan gauean.
- Nor zara? - Jacopo Barberis.
Dargèneko armairua, non ezkutatu ginen Clermonteko markesaren zain.
Apustua egingo dugu?
Zu eta biok nire bizikletan.
Edo zu leiho-ertzean eserita.
Zu nire sukaldean gauerdian.
Lerro hauek irakurtzean, Lidia maitea, urrun egongo naiz jada.
Badakit agur hau inozoa dela, baina baita ni ere.
Eta beharbada Erromak mesede egingo dit zentzu horretan.
Adeitasunez, Jacopo.
Zer…
Zer zenbiltzan, ostalaria liluratzen?
Gure sikarioak Mario Garrone du izena.
Grugliascon bizi da,
basoko etxola batean.
Uste dut heldu dela dagozkion aginteei abisatzeko unea.
Bai.
Ondo zaude?
Barka zor dizuet.
Batez ere zuri, Barberis.
Zuen lagun Brusaferrok informazio-altxor bat eskuratu zuen.
Non aurkitu zenuen?
Ondo ezkutatua zegoen.
Paper hauek zenbait banku-kontutan egindako gordailuen frogagiriak dira,
eta "Martxoak 15" izeneko isileko misio bati dagozkie.
Saldukeria?
Bai, agian, baina ziurtatzeko,
jakin behar dugu noren kontuak diren.
Noski.
Bat Juvarak egin zuen, ziurrenik.
Denbora behar dugu.
Baina Genovesi epaileari eskakizuna egin diot jada.
Begira.
Hemendik honaino.
Eta beste bat.
Begira honi.
Desagerpena salatu beharko genuke?
Goizegi da oraindik.
Eta zer egingo dugu?
Ezin dut ezer egin.
Presidentea larritasun honekin hartzea besterik ez.
Ia-ia espero dut hilda egotea. Bestela, akabatuko dut.
Izebaren berririk?
Oraindik ez.
Espero ez dugunean agertuko da. Ezin da aurretik sumatu.
Zerbait jan nahi duzu, laztana?
Ez naiz oso gose.
Marianna, galdera bat egin diezazuket?
Ez kezkatu.
- Ez naiz Lorenzorekin ezkonduko. - Ez nengoen kezkatuta.
Pentsatzen ibili naiz izebarekin hitz egin nuenetik.
Bitxia egiten zitzaidan iritzirik ez izatea.
Osabak ere, nahi dudana izan behar dudala idatzi zuenean.
Jabetu naiz ez dakidala nor izan nahi dudan.
Bakarrik egon behar dut.
Bokaziorik, gaitasunik, nahirik ote dudan jakiteko.
Elkarrekin bilatuko dugu.
Hori da kontua. Neure kabuz bilatu nahi dut.
Bere kabuz, Teresa.
- Kontuz! - Ez gerturatu!
- Makurtu! - Makurtu!
- Atzera. - Utzi hitz egiten.
Ez. Atxilotuko dugu,
eta galdekatu eta gero hitz egin diezaiokezu.
Adi!
Ez tiratu! Bizirik nahi dut. Ez tiratu!
- Ondo zaude? - Bai.
Min hartu duzu?
Uste du ez duela ezer galtzerik.
- Hitz egiten uzten badidazue… - Lidia, jarri salbu.
Ez duzu ondo ezagutzen.
Lidia!
- Askatu! - Lidia!
Hitz egidazu, Garrone.
Nahi baduzu, hil nazakezu, baina oraindik zeure burua salba dezakezu.
Diruagatik hil zenuen, ezta?
Zertarako balioko dizu hilda zaudenean?
Uste duzu nagusiek babestuko zaituztela?
Uste dut guk zu baino gehiago behar gaituzula.
Utzi sartzen hitz egiteko.
Pistola urrundu zenezake?
Ez? Bale.
Esaten badidazu nork ordaindu zizun Nitti hiltzeko,
fiskalak damu-zantzutzat hartuko du.
Zigorra murrizteko eskatuko du.
Eta ordutik, hil nahi zaituen inorengandik babestuko zaitu.
Badakizu oso lekuko deserosoa zarela.
Ez dut babesik behar.
Uste dut baietz.
Bestela, ez nindukezun sartzen utziko.
Ezta?
Ez da pertsona bakarra, asko baizik, eta ez ditut denak ezagutzen.
Baina bat Antonio Juvara da, ezta?
Eta…
zer estali nahi zuen hain egozgarria zena?
Ezin dizut lagundu hitz egiten ez badidazu.
Zer da Martxoak 15 operazioa?
Datak ezer esaten dizu?
Martxoko Idusak? Ez dakit.
Zer da hau, azterketa?
Ez, andereño.
Estatu-kolpea.
Estatu-kolpea?
Hain zuzen.
Ongi etorri Turinera, presidente.
Plazera da beti, senatari.
Depretis afaltzera gonbidatu dute gaur Cravero senatariaren etxean.
Lehertuko dute.
Zer da hau? Nork eskatu du?
Senatariarentzat Turingo Bankuaren partez.
Bikain, opariekin jada.
Anarkistei leporatuko diete.
Jarri hor. Gaur edango dugu.
Eta boterea eskuratuko.
Garaiz helduko gara.
Ez kezkatu.
Filippo. Milesker.
- Presidentea ez dago zurekin? - Enrico Poëten etxera bidali dut.
Elkar ezagutu dezaten.
Afarian ezagutuko ziren.
Afariari buruz,
ondo dago dena, ezta?
Bai.
Fiskala.
- Armada ekarri duzu? - Zoritxarrez, ez nator gonbidatu gisa.
Zer gertatzen da?
Lehergailu bat ezkutatu dutela sinesteko arrazoiak ditugu.
- Zer? - Lehergailu bat? Gure etxean?
Etxetik berehala ateratzeko eskatu behar dizuet.
Zuhurtasun handienaz jardungo dugu.
Mesedez.
Alarma faltsua izango da.
Mugi.
Txokolatea probatu nahi duzu? Lodia dago, gogoko duzun erara.
Min ematen dit zure arrebagatik hain larri ikustea, abokatu.
Edo nahiago duzu "jauna"?
Ez pasatu, Albertina. Abokatu ondo dago.
Heldu da!
- Heldu da! - Heldu da!
Ados.
Zuen lekuetara.
Albertina, atea.
- Marianna, itxaron jangelan. - Bai.
Tira! Atonduta!
Bai!
Zu nirekin.
Beti.
Ondo aterako da dena.
Presidente. Ohore handia da.
Ohorea nirea da, abokatu.
Hau nire emaztea, Teresa.
Presidente.
Hemendik.
- Hau nire alaba da, Marianna. - Plazera da, presidente.
Arratsalde on.
Eseri, mesedez.
A zer usain ona. Zer da?
Chocolat chaud prestarazteko askatasuna hartu dut.
Indigestioak jota hiltzea nahi duzu?
Afaria ordu erdi barru da.
Noski. Zerbait arinagoa, beraz.
- Tea hartuko dugu. - Berehala.
Barka, senatariarekin hitz egin behar dut.
Barka, andereño, baina fiskala zorrotza izan da.
- Jacopo, esan zerbait, mesedez. - Zer esango dizut? Irakurtzen ari naiz.
Inoiz ez ditut estatu-kolpe baterako finantza-oharrak irakurri.
Ezta nik ere.
Hiru urtez antolatu dute, dirutza gastatu dute hoteletan,
luxuzko jatetxeetan, gurdi batean.
Bi arabiar zaldi! Auskalo zer egingo zuten haiekin.
Denetarik!
Schwarzenberg bat eta ardo finak ere badaude.
- Neurriz gaineko kostua da! - Zer?
Ardo bikainak!
Ez, aurretik.
Schwarzenberg, penduluzko erloju garestia.
Italian hamar egongo dira.
Ez, zortzi bakarrik.
Zortzi, hamar, bost axola. Nola dakizu?
- Schwarzenberg pendulu-erlojua da. - Lidia?
Cravero senatariak oparitu dit borondate oneko keinu gisa.
Emakumeen aldeko konpromisoa inspiragarria da.
Nire senarra zintzoa da.
Aurrerapenaren zaleek zure alde bozkatuko lukete.
Beraz, pentsatu genuen nor den Lidia Poëten pertsona hurbilena.
- Amaitu da azkenean. - Amaitu? Hasi berria da eta.
CRAVERO SENATARIA
Zure senarrarekin bildu zen hil baino bi egun lehenago.
Hildako kazetariaz arduratzen omen zara.
Utzi bilatzeari edo zuen bila ere etorriko dira.
Putakume horrek Schwarzenberg bat oparitu zion Enricori.
Juvararekin dabil.
Jacopo, bizkor ibili behar dugu. Bizkor, arraioa!
Bale, goazen!
Zure arreba ikustea espero nuen.
Gure azken elkarrizketa liluragarria izan zen.
Nire arrebak ez zekien etorriko zinela.
Oporretan joan da.
Paseo luzeak gogoko ditu.
Valle Germanascan, Val Chisonen.
Badakizu Poët abizena Piemonteko zaharrenetakoa dela?
"Poèt" ahoskatu beharko litzateke, baina tira.
- Enrico! - Albertina!
- Hor dago. - Albertina!
- Horra nire arreba. - Ez omen zegoen Val Chisonen?
- Ez. - Beti une egokian.
- Argi dago… - Eskerrak.
- Atera behar duzue! - Lidia!
- Agurtu… - Arriskuan zaudete!
Agurtu presidente ohoragarria.
Presidente, ez dago denborarik. Hil nahi zaituzte.
Erloju hori edozein unetan leher daiteke.
Zer? Schwarzenberg hori Cravero senatariaren oparia da.
- Hain zuzen! - Senataria konspirazioaren parte da!
Lagundu.
Barka jarrera lotsagarri honengatik.
Nire arrebak larritasun emozional handia sufritu du azkenaldian…
- Tira. - Zer zabiltzate? Utzi hori bakean!
Enrico, kendu erditik!
- Ez izan gogaikarria! - Barka, presidente.
- Enrico, fida zaitez! - Utzi nire erlojua!
- Enrico! - Uzteko!
- Fidatzeko!
- Bat, bi eta hiru! - Askatzeko! Sentitzen dut!
Gutxienez egiaztatu dugu ez zegoela bonbarik
eta Cravero senatariaren izena arrazoirik gabe belztu…
- Poët! - Ondo zaudete denok?
Erotu zara?
- Aita? - Ondo nago.
Ama?
Andrea.
Zer esaten ari zinen?
Ondo zaude?
- Bai, eta zu? - Bai.
Bizitza zor omen dizut, andereño.
Ez bakarrik nik.
Mesedez, ulertu astinduko litzaketela
nire aurkako atentatua egin dutela entzunda.
Agindu iezadazue isilean mantenduko duzuela.
Jakina.
Eta… zer gertatuko zaio Cravero senatariari?
Zalaparta eragin gabe zigortzeko modua aurkituko dugu.
Abokatu, ez bazaizu axola,
hartuko nuke agindu didazun chocolat chaud.
Jakina.
Chocolat chaud.
Denontzat.
Bai.
"Egunkarietan irakurriko duzue, laugarren edo bosgarren orrialdean,
saldukeria eskandalu txiki batean harrapatu dutela Cravero senataria,
Juvara jauna eta zenbait alderdiko beste politikarirekin batera.
Irakurriko duzu, baita ere, Craverok borondatez dimititu zuela.
Eta, irakurri orduko,
ahaztuko duzue.
Gure egunkarian bakarrik
irakurriko duzue, lehen orrialdean, egia osoa.
Craverok, Turingo Bankuaren aginduz,
Agostino Depretis presidentearen aurka konspiratu zuen.
Konspirazioa zapuztu zen
Attila Brusaferro gure lagunaren irmotasunari,
Pierluigi Fourneau fiskalaren zintzotasunari
eta, batez ere, Lidia Poët abokatuaren azkartasunari esker,
zeina espero dugun
laster etsenplu bihurtuko dela
borrokatu beharreko anomalia baino".
Barberis jauna, sentitzen dut.
Inprimatze-material guztia konfiskatzeko agindua jaso dut.
Sentitzen dut.
Bai.
Nik neuk hil beharko nukeen.
Atxilotu aurretik.
Ez esan hori ezta txantxetan ere.
Saiatu etorkizunean zentratzen.
Zuk uste etorkizuna dudala?
Noski baietz.
Izan ere,
egia esanda, esan behar dizut
ohorea litzatekeela nire laguntzailea izango bazina.
Zergatik egiten duzu barre?
Niri eskatzen didazu?
Zu ia-ia leherrarazi eta gero?
Zer diozu? Ez da zure errua.
Alderantziz, nigan sinetsi zuen lehena izan zinen,
zenbait dohain nituela aurkitzen lagundu zidana.
Ezin dut hori ahaztu.
Zure laguntza gabe, galduta sentituko nintzateke.
Aukera paregabea dugu
lege bidegabe bat aldatu eta herrialdea aurrerarazteko.
Ez egitea are krimen itzelagoa litzateke
zapuztu duguna baino.
Oraingoan ez zara hunkitu eta!
Hori baiezkoa da?
Esan dezagun oraingoz…
milesker dela.
Eta…
Eta pentsatuko dudala.
Arreta handiz.
Erabaki duzu.
Erromara joango zara?
Pentsatu dut.
Baina abokatu-langela bat dugu hemen, beraz…
Noski.
Arrazoi bakarra da?
Zugatik geratu naizela esatea nahi duzu?
- Nigatik? - Bai.
Tira,
gustatuko litzaidake.
Benetan sentituko nuke zure schnauzer bibotea.
Milesker, Lidia.
Zergatik?
Milesker.
Nora zoaz?
Galde diezazuket, fiskal,
zerk aldarazi dizun iritziz?
Munduko erantzun zaharrena, doktore.
Emakume batek.
Eta emakume honek badaki operazioaz?
Adiskidetasun garrantzitsua da,
baina ez dut larritu nahi.
Barka.
Jacopo!
Lidia.
Gidariak esan dit bost minutu dudala.
- Zer da? - Ezer ez. Zurekin hitz egin behar dut.
Zertaz?
Badakit egunkari berria eta bizitza berria dituzula zain,
eta zugatik pozten naiz.
Eta hunkitzen nau ikusteak ze urrun heldu zaren ezagutu zintudanetik.
Eta…
Ni ere zugatik pozten naiz, baina ez dut ulertzen…
Ez, hori ez da kontua.
Agian eman nizun zure partida axola ez zitzaidan itxura.
Baina ez da egia. Izan ere…
Lidia,
zer da?
Zure falta sentitzen dut.
Elkarrekin ez gaudenean sentitzen dut.
Baina elkarrekin gaudenean,
ez dakit zergatik,
baina desegoki sentitzen naiz eta urrunarazten zaitut,
eta berriz sentitzen dut zure falta eta ziklo amaigabean sartzen naiz.
Lasai, Lidia. Ulertzen dut.
Baina agurrek deprimitzen naute.
Beraz, samingarria izan arren,
mesedez,
jaitsi zaitez.
Jaitsi.
Arraioa, oso mingarria da.
Badakit, Lidia. Niretzat ere bai.
- Agur. - Agur.
- Agur, ondo ibili! Agur! - Agur! Berdin! Agur!
Bueltatu laster!
Bidaia ona izan!
Azpitituluak: Naiara Bitorika