Kapıya bırak ve git!
LIDIA POËT'İN HUKUK MÜCADELESİ
Nitti'yi öldüren sizi de öldürebilirdi. Neden yetkilileri uyarmadınız?
Carlo Pancaldi'nin ölümünden sonra davayı kapattınız.
Niye onları uyaralım ki?
Cesedi kaçta buldunuz?
Altı civarı.
Evet.
Ondan önce
birinin arabamıza bindiğini gördük.
Tetikçiydi herhâlde.
Profesyonel olduğunu nereden çıkardın?
Bir kez ateş etti, direkt alnından vurdu.
Amatör değil.
Onunla buluşacağımı nereden biliyordu?
Bilmiyorum.
Neden bahsediyorsunuz acaba?
Nitti, Brusaferro'nun gizli belgelerini satmış.
İçlerindeki bilgiyi benimle paylaşacağına söz vermişti.
O yüzden buradayız.
Ama biri randevuya bizden önce geldi.
Bu belgelere ne oldu peki?
Antika bir kitabın içindeler.
Aziz Augustine'in İtiraflar'ının 17. yüzyıl baskısı.
Atilla'nın evinde aradık ama bulamadık.
Şahane.
Suç mahallini de bozdunuz. Bravo, tebrik ederim.
Acaba yetkilileri niye uyarmadık?
Yeter Jacopo.
Haklı.
Evet, haklı.
Doğru şeyi yaptığımızı sandık.
Ama yanlış yaptınız Lidia.
Gecenin bir yarısı Jacopo ile beraber Belvedere del Vitozzi'de ne işin vardı?
Şu hep var mıydı ya?
-Ne? -Şuradaki garabet şey.
Eski Schwarzenberg fabrikasına ait bir sarkaçlı saat o.
-Tüm İtalya'da sadece sekiz tane var. -Çok şükür.
Senatör Cravero'nun armağanıydı.
-Cevap verecek misin? -Gözlem yeri orası.
Ne mi yapıyordum? Tepeden Torino'yu seyrediyordum.
-Çok güzel. -Harika.
-Beraber gidelim. -Tabii.
-Süper. -Gideriz tabii.
Peki.
Lidia.
Canım kardeşim.
Evet.
Senin için parlamentoya aday oldum.
Biliyorum.
Gastrit oldum.
Üzgünüm. Haklısın.
Biriyle buluşmaya gitmiştik.
Umudumuz
Attila Brusaferro cinayetini açıklığa kavuşturmaktı.
Bu gidişle senin cinayetini de soruştururuz.
Saçmalama.
Avukat bey? Senatör Cravero telefonda.
Sonuçlar çıkmış.
Günaydın Senatör.
Anlıyorum.
Teşekkürler.
Evet?
25.231 oy.
Yani?
Kazandım.
Kadehler!
-Güzel. -İlk kadeh sizin.
Buyurun. Pardon.
Sen bu satırları okurken Lidia, ben çoktan gitmiş olacağım.
Bu vedanın aptalca olduğunu biliyorum
ama ben de aptalım.
Belki o açıdan Roma bana iyi gelir.
Sevgiler, Jacopo.
Herkes nerede?
İş arıyorlardır umarım. Kapatıyoruz.
Nasıl yani?
Bay Costa teklifimi epey heyecanla karşıladı diyorum.
Birkaç güne Roma'ya taşınıyorum.
Yeni bir sosyalist gazete çıkaracağım.
Sana söylemeyi, seni de dahil etmeyi düşündüm.
Almayayım, sağ ol.
Peki ya kardeşim?
Soruşturma falan ne olacak?
Cesare, Nitti öldü.
Savcı soruşturma başlattı.
Bırakalım huzur içinde soruştursunlar.
Elimizden geleni yaptık. Savcılığa güvenmekten başka şansımız yok.
Konu bu yani.
Ne?
Kıskandın mı?
Savcıyı mı kıskandın?
-Kıskandın mı? -Ne alakası var şimdi?
-Nitti'nin katilini arayabiliriz. -Aradık.
-Aramadık. -Aradık.
-Şimdi arayabiliriz. -Her yolu denedik.
Bundan sonrası artık savcıya kalmış. Onun işine karışamayız.
-Cesare, hiçbir şey… -Peki, yeter. Anlıyorum.
Rahat rahat soruştursunlar, peki.
Sürücünün adını ya da faytonun tipini hatırlamıyorum.
Yanımda genç bir hanım vardı
ve meslektaşınız bizi Belvedere Vitozzi'ye götürdü.
Yardımcı olursanız…
Genç hanım şuradaki mi?
Hep burnunu sokuyorsun.
Anlamadım.
Yok, bir şey demedim.
Tabii ki. Anlıyorum, istisna yapamazsınız
ama şu an üzerimde yok.
İ-sterseniz ücreti hesaplayın, gidince… -Lidia!
Ne yapıyorsun burada? Enrico'nun zaferini kutluyorsunuz sandım.
Yok, hayır.
Aynı şeyi düşünmüşüz.
Nasıl yani?
Kırk sent borç verir misin?
Ne için, sorabilir miyim?
Bay Giovanni'yle konuşuyorduk da.
Dün bizi Belvedere'de bıraktıktan sonra arkadaşımızı şehir dışına çıkarmış.
Kırk sente bizi yanına götürürmüş ama bende para yok.
İki kişiyseniz 50 olur.
Elli.
Onda var.
Pardon, sizi içeri kim aldı?
-Burası hâlâ benim evim. -Hâlâ da bir suç mahalli.
Arama yapıyoruz.
Kitabı arıyorsanız boşa zaman harcıyorsunuz.
Tabii ki.
Çabanızı sorgulamak gibi olmasın Bay Brusaferro
ama yetkililer de bir bakmasın mı?
Buyurun.
Teğmen Galli, her yeri arayın.
Kitap evdeyse onu bulmalıyız.
Devam edin.
Dayın hiçbir şey demeden öylesine sana mı verdi?
Bu notu bırakmış.
"Yeğenim, bunu istediğin kişi olmak için kullan."
Villamızı sattığında ona düşen payın yarısı bu.
Doğrusu çok hoş bir hediye.
Babam hepsini zorla geri verdirtir.
Ben babanla konuşurum.
Dayının o parayı sana vermesine engel olamaz.
-Parayı ne yapacaksın peki? -Paolo'yla konuşmalıyım.
Tabii ki. Aile olmak üzeresiniz.
Benim güzel aşkım!
Ne diyeceğim, tahmin edemezsin.
Seni Adalet Bakanı yaptılar.
Abartmayalım da. Niye ki? İhtimal veriyor musun buna?
Ne bileyim Enrico? Konuşsana.
Senatör Cravero aradı.
Beni doğrudan Başbakan Depretis ile tanıştırmak istiyor.
Yarın Torino'da olacak.
Gala yemeğinden önce burada ufak bir resepsiyon vermek istiyor.
-Burada mı? -Evet.
Sıcak çikolata yaparız dedim. Ne dersin?
Olmaz baba. Adam 190 yaşında. Hazımsızlık yapar.
Marianna, lütfen saygısızlık etme.
Albertina? Sıcak çikolata için malzeme var mı?
Chocolat chaud pour le président!
Evlendiğinizde de böyle miydi?
Aynen hem de.
İlk bakışta âşık oldum.
Senin Paolo'ya olduğun gibi.
Aynen. İlk bakışta.
HAN
Selamlar.
-Merhaba. -Merhaba.
Konyak?
Bizde sadece şarap var. Ya da grappa.
Grappa. Nebbiolo'dan mı?
İki grappa. Çok iyi olur.
Dört sent.
Elbette.
Beni sevdi.
Pardon, boş odanız var mı, yoksa sadece içki mi satıyorsunuz?
Kayıp mı oldunuz?
-Hayır. Tam da olmamız gereken yerdeyiz. -Evet.
Sadece bir odamız var.
Geceliği bir liret.
Çamaşır yıkatacaksanız bir liret, on sent.
Cimriliğin canı cehenneme. Al bakalım.
Kayıt için imzalamamız gereken bir defter falan da var mı?
Gelin.
Plan ne?
Burada bir şey yok.
Ne sandınız? Atilla'nın, kitabı duvara sakladığını mı?
O baca hep kapalı mıydı?
Hiç kullanmadık.
İtiraflar.
İkinci cilt.
Jacopo.
Très bien.
-Tetikçi burada kalmış. İyi. -Evet.
Burada kaldıysa şehirde yaşamadığını biliyoruz.
Tüh, kartvizit bıraksaydı keşke.
Bir savcı öldürmek kaça patlar, adama sorardım.
Tamam. Affedersin.
Ciddi olduğunu bilmiyordum.
Ciddi mi, ben bile bilmiyorum ki. Ama bana kendimi yetersiz hissettirmiyor.
Kim sana kendini yetersiz hissettiriyor?
Hadi, gidelim.
Asla araba bulamayız canım.
Kötü haber için üzgünüm
ama yarın sabaha kadar yetersiz hissetmeye devam edeceksin.
Evet.
Görümcem her kaybolduğunda panikleseydik kalp krizinden giderdik.
Açıkçası kazanmanızı hiç beklemiyordum avukat bey.
Depretis'in bu ülkede hâlâ tutulduğu aşikâr.
Milletime hizmet edebileceğim için çok mutluyum sadece.
Roma'dayken kuzenimle tanışmalısınız.
-Geleceğinizi söyledim. -Tabii.
Marianna, iyi misin?
Tarih yaklaşıyor ya, biraz gergin, değil mi?
Canım, biraz öteki odaya geçelim hadi.
Hayır.
Bir şey diyeceğim.
Paolo…
…sen harika birisin.
Seni gördüğüm andan itibaren sana âşığım.
Hâlâ da öyleyim.
Ama seninle evlenemem.
Neden?
Bunu yapamazsın.
-Dük, lütfen, sırası değil. -Rica ederim.
-Bu şımarıklığa göz mü yumalım? -Baba, lütfen. Marianna.
Kızınızla konuşun. Bu konuyu çözün.
-Şu an böyle şeylerin sırası değil. -Merak etmeyin. Konuyla ilgileneceğiz.
Hayır. Marianna kararsızlığını dile getirebilir.
Düğün gününde bile.
Hayatım, otur.
Bir şey yap.
Evlenmek zorunda olmadığını biliyorsun.
Bir şey fikrini değiştirdiyse söylemen gerek.
Hanımefendi, ne diyorsunuz?
Şımarıklık ediyor, görmüyor musunuz?
Biraz kibar olalım lütfen.
Evimizde bizimle böyle konuşamazsınız.
-Yeter. Ben gidiyorum. -Gidin.
Hatırlatayım, kocam bir meclis üyesi!
Seçildim ama daha göreve başlamadım.
Aynen.
Ama karımın söylediklerine katılıyorum.
Öyle olsun.
Paolo.
Birkaç güne Roma'ya taşınıyorum.
Bir gazete çıkarma fikriyle
Bay Costa'ya gittim.
O da
kabul mü etti?
Adını bile beğendi.
Çekiç.
Ne güzel.
Sana söylemek istedim.
Sağ ol. Senin…
Senin adına sevindim.
En iyisini hak ediyorsun.
Bir grappayı hak ettim.
Niye kadını böyle bir yere getirdin?
Ne?
Onu tanımıyorsun.
O beni getirdi.
Kodamanın tekiyle evli ama onu sevmiyor.
Ben de onu bırakamıyorum.
Kocasından kurtulmanın bir yolunu bulabiliriz belki dedik.
Bu yüzden buradayız.
Biriyle mi buluşacaktınız?
Bir adam.
Bizi derdimizden kurtaracak
biri.
Anlamışsındır.
Adı Guilio'ymuş. Burada buluşacaktık.
Ama bizimle kafa buluyordu herhâlde.
Adı Mario.
Giulio değil.
LIDIA'YA
Sevgili Lidia,
Sadece gönülden bir veda mektubu yazmayı çok isterdim
ama kafamdaki görüntülerden bir türlü kurtulamıyorum.
İlk tanıştığımız gece babanın portresine fırlattığın o bardak.
-Sen kimsin? -Ben Jacopo Barberis.
Marquis de Clermont'u beklerken Dargène'in dolabında saklanmamız.
İddiaya var mısın?
Birlikte benim bisikletime binmemiz.
Senin pencere kenarında oturman.
Gece yarısı mutfağımda olman.
Sen bu satırları okurken sevgili Lidia, ben çoktan gitmiş olacağım.
Bu vedanın aptalca olduğunu biliyorum
ama ben de aptalım.
Belki o açıdan Roma bana iyi gelir.
Sevgiler, Jacopo.
Sen…
Hancıyı mı baştan çıkardın?
Tetikçimizin adı Mario Garrone.
Grugliasco'da yaşıyor.
Ormanda bir çiftlik evinde.
Yetkili makamlara haber verme vakti geldi.
Evet.
İyi misin?
İkinize de özür borçluyum.
Özellikle de sana Barberis.
Arkadaşın Brusaferro'nun elinde muazzam bir bilgi hazinesi varmış.
Nerede buldun?
İyi saklanmıştı.
Çeşitli banka hesaplarına yatırılan yüklü meblağların makbuzları bunlar.
"15 Mart" diye gizli bir görevle ilgili.
Yolsuzluk mu?
Mümkün ama emin olmak için
hesap sahipleri kim, onu öğrenmemiz gerek.
Tabii.
Bunlardan biri kesin Juvara'nın.
Zamana ihtiyacımız var.
Yargıç Genovesi'ye onlarca talep gönderdim bile.
Bak.
Buradan buraya kadar.
Bir tane daha.
Şuna bak.
Kayıp ihbarında bulunalım mı?
Henüz çok erken.
Ne yapalım o zaman?
Hiçbir şey yapamam.
Başbakan Depretis'i de boğazımda bir düğümle karşılarım artık.
Keşke ölmüş olsa diyeceğim. Yoksa benim elimde kalacak.
Halamdan ses var mı?
Henüz yok canım.
En ummadığımız anda döner, görürsünüz. Sağı solu belli olmaz onun.
Bir şeyler yemek ister misin?
Çok aç değilim.
Sana bir şey sorabilir miyim Marianna?
Korkma.
-Lorenzo'yla evlenmek istemiyorum. -Korkmuyordum ki.
Halamla konuştuğumdan beri düşünüyorum.
Bu konuda da bir şey demese şaşardım.
Amcam istediğin kişi olmalısın diye yazdığında da öyle.
O kişi kim, hiç bilmediğimi fark ettim.
Yalnız kalmaya ihtiyacım var.
Bir amacım, bir yeteneğim, bir hırsım var mı, anlamak için.
Beraber anlarız hayatım.
Onu diyorum işte. Tek başıma anlamak istiyorum.
Tek başına Teresa.
-Dikkat et! -Çekil!
-Eğil! -Aşağı!
-Geri dön. -Onunla konuşayım.
Hayır. Onu tutuklayıp sorguya çekeyim. Sonra konuşursun.
Dikkat et!
Ateş etme! Onu canlı istiyorum. Ateş etme!
-İyi misin? -Evet.
Yaralandın mı?
Kaybedecek bir şeyi olmadığını sanıyor.
-Onunla konuşmama… -Lidia, Tanrı aşkına, git buradan.
Onu hiç tanımıyorsun.
Lidia!
-Bırak beni! -Lidia!
Konuş benimle Garrone.
İstersen beni şu anda öldürebilirsin ama inan, kendini hâlâ kurtarabilirsin.
Para için adam öldürdün, değil mi?
Ölünce o parayı ne yapacaksın?
Patronların seni korur mu sanıyorsun?
Bence asıl senin bize ihtiyacın var.
İçeri gireyim, konuşalım.
Silahı kaldırsak olur mu?
Olmaz mı? Peki.
Nitti'yi öldürmen için sana kimin para verdiğini söylersen…
…savcılık bunu pişmanlık göstergesi sayar.
Mahkemede ceza indirimi ister.
O andan itibaren de
canına kastetmeye kalkanlardan seni korur.
Çok zahmetli bir şahitsin. Bunu biliyorsun.
Korunmaya ihtiyacım yok.
Bence var.
Yoksa beni içeri almazdın.
Değil mi?
Tek bir kişi yok.
Tanımadığınız bir sürü insan var.
Ama içlerinden biri Antonio Juvara, değil mi?
Ve…
…örtbas etmeye çalıştığı skandal neydi?
Benimle konuşmazsan sana yardım edemem.
15 Mart Operasyonu nedir?
Neyin tarihi o?
Mart 15 mi? Bilmem.
Ne bu? Sınav falan mı?
Hayır hanımefendi.
Darbe.
Darbe mi?
Aynen.
Torino'ya hoş geldiniz Başbakanım.
Benim için bir zevk Senatör.
Depretis bu akşam yemeğe davetliydi. Senatör Cravero'nun evinde.
Evi havaya uçuracaklar.
O nedir? Kim istedi?
-Torino Bankası'ndan senatöre hediye. -Harika. Hediyeler şimdiden başladı.
Suçu anarşistlere yıkacaklar.
Şuraya koyun. Akşam içeriz.
Ve iktidarı ele geçirecekler.
Yetişeceğiz Lidia.
Merak etme.
Filippo. Teşekkürler.
-Başbakan yanında değil mi? -Enrico Poët'in evine gönderdim.
Tanışmalarını istedim.
Ama yemekte tanışırlardı zaten.
Yemek demişken
her şey yolunda, değil mi?
Evet.
Savcı Bey.
-Orduyu mu getirdiniz? -Maalesef misafir olarak gelmedim.
Ne oluyor?
Eve patlayıcı yerleştirildiğinden şüphe ediyoruz.
-Ne? -Evimizde patlayıcı mı varmış?
Derhâl çıkmanızı isteyeceğim. Evi tahliye etmeliyiz.
Bu konuda çok tedbirli olacağız.
Lütfen.
Yanlış alarm olmalı.
Hadi.
Tadına bakar mısınız? Sevdiğiniz gibi yoğun oldu.
Kardeşinize üzüldüğünüzü görmek beni kahrediyor avukat bey.
-Yoksa sayın hâkim mi diyeyim? -Abartma Albertina. Avukat yeterli.
Geldi!
-Geldi! -Geldi!
Evet.
Herkes yerine.
Albertina, kapı.
-Marianna, yemek odasında bekle. -Tamam.
Git! Dik dur!
Tamam!
Teresa, yanıma.
Daima.
Her şey güzel olacak.
Sayın Başbakan. Şeref verdiniz.
O şeref bana ait avukat bey.
Bu karım Teresa.
Başbakanım.
Buyurun lütfen.
-Bu da kızım Marianna. -Memnun oldum Başbakanım.
İyi akşamlar.
Lütfen oturun.
Mis gibi bir şey kokuyor. Ne o?
İnisiyatifimi kullanıp sıcak çikolata hazırlattım.
Hazımsızlıktan öleyim mi istiyorsunuz?
Yarım saat sonra gala yemeği var.
Doğru. Hafif bir şey olsun o zaman.
-Çay içelim. -Hemen.
Affedersiniz, senatörle konuşmam lazım.
Üzgünüm hanımefendi ama savcının kesin emri var.
Jacopo, sen de bir şey söyle lütfen.
Lidia, ne diyeyim? Okuyorum.
Bir darbenin muhasebe notlarını okumamıştım hiç.
-Ben de. -Peki.
Üç yıldır planlıyorlarmış. Otel odalarına, lüks restoranlara,
arabaya servet ödemişler.
İki Arap atı! Kim bilir onları ne yaptılar?
Ne ararsan var!
Bir tane Schwarzenberg, birtakım lüks şaraplar.
-Masraflar fahiş. -Ne?
Müthiş şaraplar!
Yok, ondan önceki.
Schwarzenberg, çok pahalı, nadir bir sarkaçlı saat.
-Tüm İtalya'da on tane falan var. -Sekiz tane.
Sekiz, on, neyse ne. Sen nereden biliyorsun?
Schwarzenberg fabrikasına ait.
Lidia?
Senatör Cravero'nun armağanıydı.
Kendinizi kadın ayrımcılığıyla savaşmaya adamanız ilham verici.
Kocam fikrini söyler.
Özgürlük ve ilericilik yanlıları size oy verirdi.
"Lidia Poët'e en yakın kişi kim?" dedik biz de.
-Nihayet bitti. -Bitti mi? Daha yeni başladı.
Attila Brusaferro cinayetten iki gün önce kocanla buluşmuş.
Öldürülen gazetecinin davasını soruşturuyormuşsunuz.
Onları boş verin, sizi de rahat bırakmazlar.
O pislik Enrico'ya bir Schwarzenberg verdi.
Juvara'yla çalışıyor.
Jacopo, hemen gitmeliyiz. Koş. Koşsana be!
Tamam, geldim!
Kız kardeşinizi de görmeyi umuyordum.
Son konuşmamız gerçekten büyüleyiciydi.
Kız kardeşim geleceğinizi bilmiyordu.
Kısa bir tatil yapıyor.
Yürüyüş yapmaya bayılır.
Valle Germanasca, Val Chisone.
Poët, Piedmont'taki en eski soyadlardan.
Gerçi "Poèt" diye okunması gerekiyor da…
-Enrico! -Albertina!
-İşte geldi. -Albertina!
-İşte. Kız kardeşim. -Val Chisone'deydi hani?
-Yok. -Zamanlaması müthiştir.
-Belli ki… -Enrico, çok şükür.
-Herkes çıksın! -Lidia!
-Lütfen… -Tehlikedesiniz!
…Sayın Başbakanımızla tanış.
Başbakanım, vakit yok. Biri sizi öldürmek istiyor.
O saat her an patlayabilir.
Ne? O Schwarzenber Senatör Cravero'nun hediyesi.
-Aynen! -Senatör Cravero bir komplonun parçası!
Yardım et.
Bu rezillik için sizden özür dilerim.
Kız kardeşim son zamanlarda çok fazla stres altında…
-Hadi. -Ne yapıyorsunuz? Bırakın onu.
Çekil Enrico! Bırak! Git!
-Uyuzluk yapmasana ya! -Özür dilerim Başbakanım.
-Enrico! Bize güven! -Saatimi rahat bırak!
-Enrico! -Bırak!
-Sen bırak! -Güven bize!
-Hadi! Bir, iki, üç! -Bırak! Çok üzgünüm!
En azından bomba olmadığı anlaşıldı.
Senatör Cravero'ya da boşu boşuna…
-Poët! -Herkes iyi mi?
Aklını mı kaçırdın?
-Sen baba? -İyiyim.
Anne?
Hanımefendi.
Ne diyordun?
İyi misin?
-Evet, sen? -İyiyim.
Size hayatımı borçluyum hanımefendi.
Hepimiz öyle.
Canıma kastedildiği duyulursa
halk adına büyük şok olur, lütfen anlayın.
Bu olayı gizli tutacağınıza söz verin.
Elbette.
Peki…
Senatör Cravero'ya ne olacak?
Skandal yaratmadan onu cezalandırmanın bir yolunu buluruz.
Avukat bey, zahmet olmazsa
bana söz verdiğiniz şu sıcak çikolatadan alayım.
Hayhay.
Sıcak çikolata.
Pour tout le monde.
Evet.
"Dört ya da beşinci sayfada okuyacağınız üzere
Senatör Cravero, Bay Juvara ve diğer bazı siyasi parti üyeleriyle
bir yolsuzluk skandalına karışmış bulunmaktadır.
Ayrıca Cravero kendi rızasıyla istifasını vermiştir.
Ayrıca bunu okur okumaz unutacaksınız.
Sadece bizim gazetemizde
katıksız gerçeği ön sayfada okursunuz.
Cravero, Torino Bankası'nın buyruğunda
Başbakan Agostino Depretis'e karşı komplo kurmuştur.
Arkadaşımız Atilla Brusaferro'nun inadı,
savcı Pierluigi Fourneau'nun dürüstlüğü
ve en çok da avukat Lidia Poët'in zekâsı sayesinde
bu komplo engellenmiş oldu.
Umarız ki
avukat hanım da yakında mücadele edilecek bir sorundan ziyade
örnek alınacak bir kişi olarak kabul edilir."
Bay Barberis, çok üzgünüm.
Tüm matbaa malzemelerine el konulması için emir aldım.
Çok üzgünüm.
Peki.
Onu kendim öldürmeliydim.
Tutuklanmadan önce.
Şakasını bile yapma Anna.
Geleceğe odaklanmaya çalış.
Bir geleceğim var mı ki?
Bence var.
Hatta
doğrusunu söylemek gerekirse
Montecitorio'da danışmanım olmandan büyük şeref duyarım.
Neden gülüyorsun?
Bana mı diyorsun?
Seni neredeyse hava uçuracakken?
Ne diyorsun? Suçlu sen değilsin ki.
Aksine, sen bana ilk inanan kişi oldun,
sayende yeteneklerimi keşfettim.
Bunu unutamam.
Sen olmasaydın buralara gelemezdim.
Bize büyük bir fırsat verildi.
Adaletsiz kanunu değiştirebilir ve bu ülkeyi ileriye götürebiliriz.
Bunu becerememek, engellediğimiz suçtan çok daha büyük bir hainlik olur.
Bu sefer duygusallaşmadın bile.
Bu bir evet mi?
Şimdilik
bir teşekkür olsun.
Ve…
Söz, düşüneceğim.
Hem de iyice.
Karar verdin.
Enrico'yla Roma'ya mı gidiyorsun?
Düşündüm.
Ama burada bir hukuk şirketim var…
Tabii.
Tek sebep bu mu?
Senin için kalıyorum mu diyeyim?
-Benim için mi? -Evet.
Yani,
bunu isterdim. Evet.
Pala bıyığını çok özlerdim, o kesin.
Sağ ol Lidia.
Ne için?
Teşekkür ederim.
Nereye gidiyorsun?
Sorabilir miyim Savcı Bey?
Fikrinizi ne değiştirdi?
Dünyanın en eski cevabı doktor.
Bir kadın.
Bu kadının ameliyattan haberi var mı?
Bu dostluk benim için çok değerli
ama ona yük olmasını istemiyorum.
Affedersiniz.
Jacopo!
Lidia.
Kondüktör kalkışa beş dakika olduğunu söyledi.
-Ne oldu? -Hiç. Seninle konuşmam lazım.
Sorun nedir?
Seni bekleyen bir gazete ve yeni bir hayat olduğunu biliyorum.
Senin adına seviniyorum da.
Tanıştığımızdan beri katettiğin yolu da takdir ediyorum.
Ve…
Ben de senin adına mutluyum da anlamadım…
Hayır, konu o değil.
Gitmeni önemsemediğim izlenimini vermiş olabilirim sana.
Ama bu doğru değil. Hatta…
Lidia,
ne oldu?
Seni özlüyorum Jacopo.
Yanımda değilken seni özlüyorum.
Ama birlikteyken de,
neden bilmiyorum
ama yetersiz hissediyorum, buna kızınca da seni itiyorum.
Sonra seni yine özlüyorum, çok sinir, sonsuz bir döngüye giriyorum.
Lidia, tamam. Anlıyorum.
Ama vedalar moralimi bozuyor.
O yüzden ne kadar acı olsa da
rica ediyorum,
in.
İn.
Canım yanıyor ama.
Biliyorum Lidia. Benim de yanıyor.
-Hoşça kal. -Hoşça kal.
-Kendine iyi bak! Güle güle! -Güle güle!
Yine gelin!
İyi yolculuklar!
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün