‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪"จบเพลงระบำพลัน
‪จะคอยดูหล่อนอยู่ไหน
‪แล้วต้องมือหล่อน
‪น้อยพลอยให้มือเราเลิดได้
‪เคยรักแล้วหรือใจเมื่อก่อนนี้
‪เถียงเถิดตา
‪เพราะยังมิเคยเห็นงามจริง
‪จนคืนนี้นา"
‪เพราะอย่างนั้นโรมิโอและจูเลียต ‪จึงเป็นเรื่องราวความรักที่ทั้งโรแมนติก
‪และน่าเศร้าสลดที่สุดที่เคยมีมา
‪ใครมีคำถามไหม
‪จ้ะ ซินดี้
‪ไปให้อาหารงูได้ยังคะ
‪ได้จ้ะ
‪เสร็จแล้วต้องอ่านหนังสือกันนะจ๊ะ
‪เร็วเข้าๆ
‪ชีวิตคือการแข่งขัน
‪เด็กๆ ชอบโรมิโอและจูเลียตไหม
‪ดูเหมือนเชคสเปียร์จะสู้น้องงูไม่ได้น่ะสิ
‪ขอบใจนะที่พยายามเปิดโลกกว้างให้เด็กๆ
‪แต่ถ้าละครไม่มีหนอนผีเสื้อน้อยแสนหิว ‪เด็กไม่ฟังแน่
‪เด็กๆ อยากรู้ว่าพักร้อนฉันจะทำอะไร
‪และถ้าฉันจะพูดถึงเวโรนา ‪ก็อดใจไม่พูดถึงโรมิโอและจูเลียตไม่ได้
‪เชอะ แค่สั่งพิซซ่า ‪เธอก็ยังต้องพูดถึงโรมิโอกับจูเลียต
‪พูดไงดีล่ะ ก็คนมันคลั่งไคล้
‪จ้ะ เหมือนเคธี่ เบตส์ใน "อ่านแล้วคลั่ง" น่ะสิ
‪ไหนๆ ก็พูดถึงทริปนั้นแล้ว
‪พอดีมีเรื่องเล็กๆ อยากจะขอ
‪- ไม่รับฝากบีทริซหรอกนะ ‪- ไม่ได้จะฝากกลับบ้าน
‪ดี เพราะนี่ไม่ชอบงู
‪แค่ช่วยให้อาหารให้ที
‪- ให้อาหารเหรอ ‪- ใช่
‪ให้อะไรเป็นอาหาร
‪หนู
‪- ขอผ่าน ‪- มันแช่แข็งแล้ว
‪- ไม่เห็นดีขึ้น ‪- นะ แค่อาทิตย์เดียวเอง
‪- ไม่ไหวมั้ง ‪- แล้วก็นะ
‪เอากลับบ้านไปด้วย เพราะน้องจะซึมเศร้า…
‪โอเค ก็ได้
‪- แต่เธอติดหนี้ฉันแล้วนะ ‪- จะพาไปทำเล็บ
‪- ร้านเกาหลีนะ ‪- ได้เลย
‪อะเคร นี่แค่ตอบตกลง ‪เพราะในที่สุดเธอก็จะไปเวโรนาหรอกนะ
‪วางแผนทริปนี้มาตั้งหลายปีแล้ว
‪ฉันดีใจมากเลยที่รอ ‪ตอนนี้มีคนไปด้วยกันซะที
‪จะไม่แปลกใจเลยถ้าแบรนด้อนขอแต่งงานที่นั่น
‪คิดงั้นเหรอ
‪คิดสิ เขารู้ว่าทริปนี้สำคัญแค่ไหนกับเธอ
‪จะหมั้นทั้งทีก็ต้องไปที่นครแห่งความรักสิ
‪พักนี้เขาก็ทำตัวแปลกๆ อยู่นะ
‪เหมือนที่เชคสเปียร์กล่าวไว้
‪"หากหมายปองหญิงใดไว้ ‪รีบให้ไว สวมแหวนทันที"
‪นั่นมันเนื้อเพลงบียอนเซ่ไหม
‪ว่าที่คู่หมั้น
‪ก็เลยคิดว่า
‪หาร้านอาหารน่าลองจากออนไลน์ไปทำไม เนอะ
‪ฉันเลยเขียนไปหาซิลวิโอ้…
‪ซิลวิโอ้นี่ใครนะ
‪- เจ้าบ้านเฮาส์แอนด์โฮสต์ของเรา ‪- โอเค
‪ใช่ แล้วเขาทำรายการพวกร้านไม่ค่อยแมส
‪ที่มีแต่คนท้องที่ที่รู้จัก
‪ตอนนี้เราจะได้มี ‪ประสบการณ์ของแท้แบบชาวอิตาลี
‪ไม่ใช่ไปกินร้านดักนักท่องเที่ยว
‪- เจ๋ง ‪- เหมือนในเมืองจะมีเทศกาลไวน์ครั้งใหญ่ด้วย
‪ดังนั้นร้านอาหารเต็มเร็วมาก
‪ฉันจองมื้อเที่ยงและดินเนอร์ ‪ตอนเราอยู่เวโรนาให้ครบทุกวันแล้ว
‪- อะไร จองทั้งหมด 14 มื้อเหรอ ‪- ใช่
‪ทำไมล่ะ
‪- คิดว่าควรจองมื้อเช้าด้วยเหรอ ‪- ผม…
‪เพราะฉันคิดว่าเราน่าจะกินมื้อเช้าที่วิลล่า
‪จะได้ไม่ต้องไปนั่งรอบิลจนเสี่ยงไปทัวร์ไม่ทัน
‪ทัวร์อะไร
‪ทัวร์ทั้งหมด!
‪โอเค
‪- เคลือบกระดาษซะด้วย ‪- ใช่
‪ฉันคิดว่าเราควรเริ่มจาก ‪บ้านของจูเลียตเป็นที่แรก
‪สิบโมงถึงเที่ยงครึ่ง
‪ตามด้วยทัวร์คลับของจูเลียตตอนเที่ยง 45
‪ที่ที่เราจะ ตั้งใจฟังนะ
‪ฟังอยู่
‪ดูเลขาอาสาสมัครนั่งตอบ
‪จดหมายรักที่จ่าหน้าว่า "จูเลียตที่รัก"
‪เดี๋ยว นี่กราฟวงกลมเหรอ
‪ก็ใช่ไง คงไม่ทำกราฟแท่งหรอก
‪เราสองคน… เที่ยวตามอารมณ์ดีไหม
‪(เวลายืดหยุ่น 7%)
‪- เยี่ยม ‪- แล้วไม่ต้องห่วง นี่แค่ของเวโรนา
‪มีแผนการเดินทางแยกต่างหาก ‪สำหรับวันเที่ยวชิมไวน์ที่บาร์โดลิโน
‪จูลี่…
‪ฉันคิดด้วยนะว่าแทนที่จะเช่ารถ
‪นั่งรถไฟน่าจะประหยัดเวลากว่าเยอะ
‪- มันไม่เวิร์ก ‪- เวิร์กสิ
‪คนงานรถไฟเลิกประท้วงกันแล้ว ‪ฉันจองตั๋วฟาสต์พาสสองใบไว้เรียบร้อย
‪จะได้ขึ้นไปลงที่ไหนก็ได้ตลอดทั้งอาทิตย์
‪ไม่ นี่มันไม่เวิร์ก
‪จูลี่
‪คุณวิเศษมาก
‪วิเศษสุดๆ และช่วงเวลาที่เราได้มีร่วมกัน
‪คือว่ามัน…
‪ช่าง…
‪- วิเศษเหรอ ‪- ใช่เลย
‪แต่ผมคงต้องขอเวลาไปคิดดูก่อน
‪เพราะความสัมพันธ์เราข้ามขั้นเร็วมาก
‪- เราคบกันสี่ปีแล้วนะ ‪- โห
‪นานขนาดนั้นเชียว
‪ไงครับ คืนนี้เป็นไงกันบ้าง
‪ขอต้อนรับสู่ลาซอร์เต้
‪ผมชื่อเบลค เป็นบริกรของคุณค่ำคืนนี้
‪เห็นว่ามีเครื่องดื่มกันแล้ว ‪อยากฟังเมนูพิเศษหรือเปล่า
‪ฉันกำลังโดนเท
‪งั้นไปหยิบขนมปังให้นะ
‪แล้วเวโรนาล่ะ
‪ผมว่าคุณควรไปนะ
‪ยังไงนี่ก็เป็นทริปของคุณอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
‪แล้วเมื่อกลับมา ค่อยดูว่าเราเป็นไงกัน
‪ฉันรู้อยู่แล้วว่าเป็นไง เพราะงั้น…
‪(วิลล่าสุดโรแมนติก ‪มองเห็นระเบียงของจูเลียตด้วย!)
‪(เจ้าบ้าน ซิลวิโอ้ ดีแอนเจโล่)
‪- สวัสดี ‪- ไงจูลส์
‪อาการเป็นไง
‪ก็เหมือนครั้งที่แล้วที่เธอโทรมาถาม
‪เมื่อห้านาทีก่อน
‪ก็เป็นห่วงนี่นา
‪- อาการอกหักคือแย่ที่สุดแล้ว ‪- ใช่
‪หนักแค่ไหน
‪ให้คะแนนจากหนึ่งถึงอะเดล
‪ฉันทำใจได้ พูดจริงๆ
‪- โทรหาได้ตลอดนะ ‪- รู้น่า
‪รักนะ
‪รักมากกว่า
‪บาย
‪แบรนด้อนเทนาง จ่ายค่าแพ้พนันมาเลย
‪(เว็บแปล ‪ลามอเรโทรวาอูนาเวีย)
‪(รักมีหนทางของมัน)
‪(ยืนยัน!)
‪ยินดีต้อนรับสู่สถานบินนานาชาติมินนีแอโพลิส
‪กรุณาฟังข้อความแจ้งเตือนสำคัญ…
‪(เวโรนา เที่ยวบินดีเลย์)
‪ไม่เป็นไร
‪โปรดทราบ สายการบินอามอเรขอเรียก ‪ผู้โดยสารเที่ยวบิน 816 ไปเวโรนาขึ้นเครื่อง
‪เที่ยวบินเรา!
‪(ทริปเที่ยวเวโรนาของจูลี่)
‪โทษที
‪ดูเหมือนเราสองคนจะถูกหวยซะแล้ว
‪(อิตาเลียเป็นประเทศของคู่รัก)
‪แท็กซี่
‪แท็กซี่ ทางนี้ค่ะ
‪แท็กซี่!
‪คุณผู้หญิง
‪อูเบอร์เหรอ
‪ผมชื่ออูแบร์โต้
‪ถือว่าใกล้เคียง
‪- มาอิตาลีครั้งแรกเหรอคนสวย ‪- ใช่
‪และหวังว่าทริปนี้จะไม่จบแค่ที่สนามบิน
‪มาจากไหนเหรอครับ
‪- มินนีแอโพลิส ‪- มินิเนเปิลส์
‪ไม่ใช่ มินนีแอโพลิส
‪ใช่ มินิเนเปิลส์
‪- มินินาโปลี ใช่ไหม ‪- เออ รับมุกก็ได้
‪โอเค เรียกมินิเนเปิลส์ไปเลย
‪อูแบร์โต้!
‪ระวังรถ!
‪ขับดีๆ!
‪ชิมแคนโนลี่หน่อยไหมคนสวย
‪- ช่วยมองถนนหน่อยได้ไหม ‪- แม่ผมทำเองกับมือเลยนะ
‪อูแบร์โต้!
‪สูตรเด็ดของแม่ผมเลยนะ ‪แคนโนลี่ที่อร่อยที่สุดในเวเนโต
‪เคล็ดลับคือใส่ริคอตต้า
‪ขอบใจ
‪ลาก่อนจ้ะคนสวย
‪(ที่ที่ท่านกำลังจะไปพัก…)
‪ไม่แปลกใจสักนิด
‪ขอทางหน่อย
‪นี่ขอทาง
‪ใจเย็นๆ นะ น้องแมวใจดี
‪- คุณพระช่วย ‪- คุณเป็นใคร
‪- ถามได้ ‪- เข้ามาทำอะไร
‪ขอโทษนะ บ้าไปแล้วเหรอ ‪จู่ๆ ก็เดินดุ่มเข้ามาเลย
‪เดี๋ยวนะ ให้ตายเถอะ…
‪ไม่ใช่นะ ฉันเช่าวิลล่านี้ทั้งอาทิตย์
‪ดู หลักฐานชัดเจน เห็นไหม
‪จูลี่ ฮัตตัน เฮาส์แอนด์โฮสต์
‪รหัสยืนยัน เอชแซดสี่อาร์บีหก
‪วิลล่าสุดโรแมนติก
‪วันที่ 9 เมษายนถึง 16 เมษายน
‪ยินดีที่ได้รู้จัก ชาร์ลี เฟล็ตเชอร์
‪เวเคย์แอนด์สเตย์
‪รหัสยืนยัน สองหนึ่งสี่ทีอาร์เอสพี
‪วิลล่าสุดโรแมนติก
‪วันที่ 8 เมษายนถึง 15 เมษายน
‪โอเค เห็นได้ชัดว่าระบบจองคุณมีปัญหา
‪เสียใจด้วยนะ
‪ฉันเพิ่งบินมาจากมินนีแอโพลิส
‪วันนี้เพลียสุดๆ
‪เพราะงั้นกรุณาออกไปจากวิลล่า
‪จนกว่าเราจะจัดการเรื่องนี้ได้ จะดีมากเลย
‪โอเค ได้สิ
‪ขอเวลาสองสามนาที
‪ผมจะเก็บของแล้วไป
‪ขอบคุณ
‪ที่อินเดียนาโพลิสไม่รู้จักคำว่า "ประชด" สินะ
‪มินนีแอโพลิส
‪เหมือนกันแหละ
‪โอเค ฉันจะโทรหาซิลวิโอ้ ‪จะได้ตกลงเรื่องนี้ให้รู้เรื่อง
‪แล้วอธิบายให้เขารับรู้ว่าคุณทำพลาดแล้ว
‪ได้ เดี๋ยวสิ ‪ทำไมถึงมั่นใจว่าผมเป็นฝ่ายพลาดล่ะ
‪ก็ฉันไม่ได้พลาด
‪- รู้ได้ไง ‪- ฉันไม่เคยพลาด
‪ไม่ได้จะอวยว่าตัวเองเพอร์เฟกต์ ‪ฉันก็แค่… ระมัดระวังมาก
‪ดูเป็นคนสนุกนะเนี่ย
‪อย่างน้อยก็ไม่ได้นุ่งกางเกงใน ‪เปียกไวน์คีอานติละกัน
‪ไวน์บาโรโลหรอก
‪ของดีด้วย
‪บองจัวร์โน ผมซิลวิโอ้ ดีแอนเจโล่
‪กรุณาฝากข้อความแล้วผมจะโทรกลับทันที
‪ลาก่อน
‪สวัสดีค่ะซิลวิโอ้ นี่จูลี่ ฮัตตันนะคะ
‪คือว่าฉันจองวิลล่าของคุณทั้งอาทิตย์
‪แต่ที่นี่มีผู้ชายนิสัยเสีย ‪แต่หุ่นฟิตปัง ชื่อชาร์ลี เฟล็ตเชอร์
‪มาอ้างว่าเขาเช่าวิลล่าแห่งนี้
‪ในช่วงเวลาเดียวกัน
‪ช่วยโทรกลับทันทีที่ได้รับข้อความนะคะ
‪แบบนั้นจะดีมากเลย
‪รู้เรื่องยัง
‪ฉันฝากข้อความไว้แล้ว ‪แต่มั่นใจว่าเขาจะโทรกลับทันที
‪อะไร
‪เพิ่งมาอิตาลีครั้งแรกสินะ
‪ใช่ แล้วไง
‪ชาวอิตาลีมักจะทำอะไรแบบสบายๆ
‪ถ้าซิลวิโอ้โทรมาหาก่อนหมดอาทิตย์นี้ก็โชคดีละ
‪ที่จริงผมเช่าวิลล่านี้จากเขามาหกปีแล้ว
‪ยังไม่เคยเจอกันสักครั้ง
‪ดังนั้นผมว่าคุณควรรีบขึ้นเครื่องกลับมิชิแกนซะ
‪- มินนิโซตา ‪- อีกครั้ง เหมือนกันแหละ
‪แล้วเลื่อนวันเข้าพักใหม่
‪เลื่อนงั้นเหรอ
‪ฉันรอทริปนี้มาทั้งชีวิต
‪แถวนี้มันต้องมีโรงแรมสิ
‪- มี แต่เต็มหมดแล้วเพราะวินิตาลี ‪- วินิตาลี
‪- งานแสดงสินค้าไวน์ครั้งใหญ่ที่สุดในยุโรป ‪- อืม
‪แล้วถ้าไม่ได้จองโรงแรมไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว
‪ตามคำของชาวอิตาลี ‪คุณก็ "เนลลาเมร์ดา" แปลว่า…
‪เออ รู้ว่าเมร์ดาแปลว่าขี้
‪- โอเค อือ ‪- ขอบใจ
‪จะตายไหม ถ้าขอให้เห็นอกเห็นใจกันสักนิด
‪อาทิตย์ที่แล้วเห็นใจใครไปแล้ว
‪น่าประทับใจมากเลย เสียใจด้วยที่คุณอดเห็น
‪ฉันต้องนอน โอเคนะ
‪ฉันจำเป็นต้องนอน
‪นี่ตื่นมา 22 ชั่วโมงแล้ว…
‪นิทานน่าฟังมาก อยากรู้ตอนจบแล้ว
‪- แต่ขอกลับไปใช้ชีวิตนะ ‪- ขอนอนคืนเดียวได้มะ
‪ขอร้อง อยู่แค่ถึงเช้า ‪จนกว่าจะได้คุยกับซิลวิโอ้ก่อน
‪ฉันไม่มีที่ไปแล้ว ไม่มีเลยจริงๆ
‪นะ
‪ก็ได้
‪ขอบคุณ
‪แต่แค่ยอมเพราะคุณน่าสมเพชหรอก
‪ว่าแต่ไปหาเสื้อแจ็คเก็ตอุจาดตาตัวนี้มาจากไหน
‪- กิฟต์ชอปที่สนามบิน ‪- ว่าแล้วเชียว
‪โอเค ห้องนอนอยู่ไหน
‪วิลล่ามีห้องนอนห้องเดียว
‪คุณจะนอน
‪บนโซฟา
‪ขอต้อนรับสู่วิลล่าสุดโรแมนติก
‪บาย
‪บองจัวร์โน ซิลวิโอ้
‪เป็นไงบ้าง
‪บองจัวร์โน ซิลวิโอ้
‪ไง จิโอวานนี่
‪บองจัวร์โน
‪ผมซิลวิโอ้ ดีแอนเจโล่จากเฮาส์แอนด์โฮสต์
‪ผมเอาของขวัญมากมาย ‪จากตลาดสดในพื้นที่มาฝาก
‪ชีสปาร์มิจิอาโน
‪โปรชูตโต
‪น้ำมันมะกอก
‪ชาร์ลี!
‪- บองจัวร์โน ซิลวิโอ้ ‪- บองจัวร์โน ชาร์ลี
‪ไหนบอกไม่เคยเจอกันมาก่อน
‪อ้อ โกหกน่ะ แค่อยากไล่คุณไปให้พ้นๆ หน้า
‪ซิลวิโอ้แวะมาหาบ่อย
‪ซินญอรา ทำไมถึงนอนกับพื้นล่ะ
‪ลุกสิครับ
‪ขอบคุณ
‪ซินญอราฮัตตัน ผมขอยินดีต้อนรับคุณสู่เวโรนา
‪นครแห่งความรัก
‪- อือ ‪- เกรงว่าจะเปลืองน้ำลายเปล่ากับคนนี้
‪เธอเย็นชา
‪- ไม่จริง ‪- จริง
‪เหมือนเจลาโต
‪ฉันไม่เย็นชาเหมือนเจลาโตซะหน่อย
‪แค่ไม่พอใจที่จองซ้อน
‪ซึ่งฉันมั่นใจว่าซิลวิโอ้จะเคลียร์ให้เราแล้ว
‪แน่นอน
‪เพราะงั้นกรุณาอธิบาย
‪ให้คุณเฟล็ตเชอร์เข้าใจทีว่า ‪ฉันเช่าวิลล่าสุดโรแมนติกทั้งอาทิตย์
‪ด้วยความยินดี
‪ขอบคุณ
‪ซินญอร์เฟล็ตเชอร์
‪ซินญอราฮัตตันได้เช่าวิลล่าแห่งนี้ทั้งสัปดาห์
‪ครับ งั้นช่วยอธิบายให้คุณฮัตตันเข้าใจ
‪ว่าผมได้เช่าวิลล่าสุดโรแมนติกจนถึงวันศุกร์
‪แน่นอน
‪ขอบคุณ
‪ซินญอราฮัตตัน
‪ผมเกรงว่าซินญอร์เฟล็ตเชอร์ ‪ก็ได้เช่าวิลล่าแห่งนี้ด้วยเช่นกัน…
‪ไม่
‪เกิดอะไรขึ้น
‪มีเรื่องผิดพลาดน่ะครับ
‪โซเฟียภรรยาผมเป็นคนดูแล ‪ลิสติ้งในเว็บเฮาส์แอนด์โฮสต์
‪เธอไม่เคยทำพลาดมาก่อน
‪ไม่เคยเลยแม้แต่ครั้งเดียว
‪- แต่กิ๊กผม… ‪- อ้าวเฮ้ย
‪เป็นคนดูแลวิลล่าในเว็บเวเคย์แอนด์สเตย์
‪เป็นคนไม่ค่อยฉลาด
‪เห็นไหม ผิดพลาด
‪ผิดพลาดงั้นเหรอ
‪น่าเสียดายเนอะที่ภรรยา ‪กับกิ๊กคุณเข้าใจอะไรไม่ตรงกัน
‪ใช่ แต่คำถามคือเราจะจัดการยังไง
‪คุณน่าจะ
‪แบ่งห้องกันนะ
‪ในที่สุดเราก็เห็นตรงกันสักเรื่อง
‪- ไม่ได้ ‪- ผมลดราคาให้
‪ฉันไม่อยากได้ส่วนลด
‪ฉันอยากได้วิลล่า
‪ไม่อยากแบ่งใคร
‪โดยเฉพาะกับพี่บิ๊กฟุตคนนี้
‪- เธอพูดถูก ‪- ขอบใจ
‪ต้องยกให้เธอเลย ‪เพราะยังไงเธอก็ยกเองไม่ถึง
‪นี่มันฝันร้ายชัดๆ
‪หรือว่าเป็นบุพเพสันนิวาส
‪เหมือนที่ผมใส่ไว้ในลิสติ้ง…
‪"ลามอเรโทรวาอูนาเวีย"
‪"รักมีหนทางของมัน"
‪ใกล้เคียงบทนั้นจากเรื่องจูราสสิคพาร์คมาก
‪ขโมยวลีเด็ดมาจากจูราสสิคพาร์คเหรอ
‪เปล่านะ
‪ทำอะไรไม่ได้เลยเหรอคะ
‪ศรัทธาหน่อยสิ ซินญอราฮัตตัน
‪ที่เวโรนา ทุกอย่างจะจบดีเสมอ
‪เออ ไปถามโรมิโอกับจูเลียตดูสิ
‪แล้วอย่าลืมให้คะแนนห้าดาว ‪ทางเว็บเฮาส์แอนด์โฮสต์นะครับ
‪ห้า
‪พักผ่อนให้สนุก ลาก่อน
‪ห้าดาวเนี่ยนะ
‪ก็เขาอุตส่าห์ซื้อแฮมโปรชุตโตชั้นดีมาฝาก
‪ให้ตาย
‪ฟังนะ ก่อนจะเขื่อนแตก ขอเตือนไว้ก่อนเลย
‪ผมเป็นคนอังกฤษ
‪รับไม่ได้กับการแสดงอารมณ์โจ่งแจ้ง
‪- โอเค ‪- เพราะงั้นจะแนะนำอะไรให้
‪โอเค
‪กลั้นเอาไว้
‪ความรู้สึกที่มีน่ะ
‪เอาไปใส่ไว้ในกล่อง
‪- โอเค ‪- แล้วกดลงไปลึกๆ
‪- เก็บกดลึกๆ เลย ‪- โยนทิ้งไปเลย
‪ไม่ไหว
‪เก๊าขอโต้ด
‪- ภาษาคนเหรอนั่น ‪- ขอโทษ
‪เห็นแบบนี้แล้วอึดอัดกันทั้งคู่เลย
‪ยิ่งทำให้ทุกอย่างแย่…
‪- ขอโต้ดจริมๆ ‪- เสียงอู้อี้อีก
‪ไม่อู้อี้นะ
‪อู้อี้มาก
‪- ไม่อู้อี้ซะหน่อย ‪- โอเค
‪โอเค ก็ได้ ฟังนะ
‪เรา
‪บ…
‪แบ่งกันได้
‪- จริงนะ ‪- อืม จริงๆ
‪นี่ ฟังนะ คือ… เอ้า
‪เช็ดน้ำมูกซะ ‪เลอะเสื้อแจ็คเก็ตจากสนามบินหมดแล้ว
‪ยังไงส่วนใหญ่ผมจะไปอยู่ที่วินิตาลีอยู่แล้ว
‪แล้วถ้าโชคดี เราคงไม่ต้องเจอหน้ากันเลย
‪โอเค งั้นเราจะแบ่งห้องยังไงดี
‪ก็แบ่งคนละครึ่ง
‪คุณอยู่ในวิลล่าฝั่งของคุณ
‪ผมจะอยู่ฝั่งผม
‪ก็ได้
‪ชาร์ลี
‪ว่าไง
‪ขอบคุณนะ
‪เออ แค่นี้เอง
‪แค่อย่าลืมกดชักโครกสองครั้งนะ
‪วิลล่านี้สร้างในศตวรรษที่ 16 ‪ท่อประปาน่าจะยังอันเดิม
‪(วันที่ 1 ‪บ้านของจูเลียต 10 โมงเช้า)
‪แย่แล้ว
‪โทษที
‪ขอทาง
‪(ทัวร์เมืองเวโรนา 11,30 น.)
‪ชิบเป๋ง
‪ขอทางค่ะ โทษที
‪นี่ สวัสดี ทางนี้!
‪รอก่อนสิ!
‪หยุดก่อน!
‪ไม่นะ
‪ก็ได้!
‪เข้าใจแล้ว!
‪(ทริปเที่ยวเวโรนาของจูลี่)
‪- หวัดดี ‪- ไง
‪มันพัง
‪ที่นี่ไม่มีแอร์เหรอ
‪ไม่มี มีแต่พัดลม
‪ก็ได้
‪อ๋อใช่ พัดลมก็พัง
‪(แบรนด้อน ‪ข้อความเสียง)
‪เฮ้อ
‪มีอะไรเหรอ
‪เปล่า ชีวิตดี๊ดี
‪แฟนโทรมาเหรอ
‪ฉันไม่มีแฟน
‪จบนะ
‪เขาบอกเลิกก่อนมาเวโรนาใช่ไหมล่ะ
‪เปล่านะ นั่น…
‪ไม่ใกล้เคียงสักนิด
‪อยากได้คำแนะนำไหม
‪ไม่ แต่จะแนะนำอยู่ดีสินะ
‪ธรรมชาติของผู้ชายมักอยากได้อะไรที่เกินเอื้อม
‪เพราะงั้นบล็อกเบอร์เขา ลบข้อความทิ้ง
‪แล้วพอเขาเห็นว่าคุณไม่แคร์แล้ว
‪จะคลานกลับมาหาเอง
‪จดไว้ในไดอารี่เลยสิ
‪นี่มันบันทึกย่ะ และฉันไม่แคร์
‪มันจบแล้ว
‪แต่ก็ไม่ใช่เรื่องของคุณแต่แรกไหม
‪ดี เพราะถ้ายอมกลับไปหาแฟนเก่า
‪ก็เหมือนกับอาบน้ำแล้วใส่กางเกงในสกปรก
‪ยี้
‪บางครั้งความจริงก็น่ายี้
‪(ลบ)
‪ถ้าเชี่ยวชาญเรื่องความสัมพันธ์นัก ‪ทำไมถึงมาเที่ยวนครแห่งความรักคนเดียวล่ะ
‪บอกแล้วไง มาทำงาน
‪ต้องรายงานหัวหน้าที่ลอนดอน
‪ว่าเราอยากซื้อสิทธิ์ ‪เป็นเจ้าเดียวที่ขายไวน์ตัวไหนในอังกฤษ
‪นี่ทำอาชีพดื่มไวน์เหรอ
‪เปล่า คือก็ใช่แหละ ส่วนนึงของงาน
‪แต่เชื่อเถอะ ไวน์คือธุรกิจ
‪ถ้าเลือกผิดตัว
‪บริษัทจะขาดทุนหลายล้านปอนด์
‪แล้วแก้วนั้นว่าไง
‪ฟูลบอดี้
‪แต่แทนนินยังแรงไป
‪บวกกับยังมีความเป็นกรดสูงเกินไป
‪ต้องรออีกสามถึงห้าปีถึงจะกินได้
‪งั้นก็ไม่ดีสินะ
‪ไม่ใช่ มันดีมาก
‪ตามไม่ทัน
‪ก็… โอเค นี่นะ
‪โรงบ่มไวน์แห่งนี้เป็นไร่องุ่นเล็กๆ ‪บนเขาในเขตวัลโปลิเชลลา
‪กำลังดิ้นไม่ให้เจ๊ง
‪ถ้าเรารุกแรง
‪ก็สามารถเหมาไวน์ปีนั้นในราคาส่ง
‪ก่อนที่คู่แข่งจะมีโอกาสเสนอราคาซะอีก
‪อย่างที่บอกไป นี่เป็นธุรกิจ
‪แต่คุณพูดถึงไวน์อยู่นะ ความหลงใหลไปไหนหมด
‪ทุกคนชูความหลงใหลเกินไปละ
‪เหมือนโรมิโอกับจูเลียตข้างนอก
‪เดาว่าคงไม่เคยทัวร์สินะ
‪บ้านของจูเลียตน่ะเหรอ
‪- ใช่ ‪- ไม่
‪แปลว่าเช่าวิลล่านี้มาหกปีซ้อนแล้ว
‪แต่ไม่เคยเดินข้ามลานไปอีกฝั่งเหรอ
‪ไม่เคย
‪โอเค กระเป๋าฉันอยู่ไหนนะ
‪น่าจะมาส่งวันนี้แล้วไหม
‪เบื่อเสื้อ "อิตาเลียเป็นประเทศของคู่รัก" ‪แล้วเหรอ
‪น่าจะถึงเวลากลับไปที่สนามบิน
‪แล้วซื้อเสื้อยืด "หอเอนพิซซ่า" แล้วมั้ง
‪- อะไร ‪- เปล่า
‪ไม่ต้องมาเปล่า มีอะไรก็พูดมา
‪(เส้นทางพาสต้าไม่มีที่สิ้นสุด)
‪นี่แค่ปล่อยมุกเห่ย
‪เชอะ ยังไงก็ร้อนอยู่แล้ว
‪ในนี้ร้อนอย่างกับเตาอบ
‪- ทำอะไร ‪- อยากสูดอากาศบริสุทธิ์ จะว่าไหม
‪- อย่าเปิดนะ! ‪- ทำไม
‪ไล่ออกไป!
‪หวัดดีจ้ะ
‪ชิ่วๆ
‪ไป๊
‪ไป๊ ออกไป
‪มานี่มา ชิ่วๆ มา
‪โอเค ชิ่วๆ
‪โอเค
‪หมดละ
‪จบ
‪ว้าย
‪คุณพระช่วย
‪ฉันขอโทษ ไม่รู้ว่าคุณแพ้แมว
‪ตอนนี้รู้แล้ว
‪ลานนั้นมีแมวยั้วเยี้ยเต็มไปหมด
‪แล้วพวกคนท้องถิ่นก็ปล่อยให้แมวครองเมือง ‪เหมือนวัวครองนิวเดลี
‪ขอโทษจริงๆ นะ ฉันไม่รู้…
‪ฟังนะ อยู่ฝั่งของคุณไป
‪แล้วอย่าเปิดหน้าต่าง
‪ขอแค่นั้น
‪แล้วก็อย่ามาขวางทางผม จะได้ไม่เผลอเหยียบ
‪ว่าไงนะ
‪นี่แบ่งห้องเหรอ
‪ใช่ ก็ไม่เชิงแบ่งห้องหรอก ‪ฉันต้องมานอนที่โซฟา
‪เขาตัวใหญ่สองเท่าของฉันเลย
‪กินพื้นที่ไปครึ่งห้อง
‪หน้าตาเป็นไง
‪ไปสนอะไรกับหน้าตาเขา
‪ฉันสน
‪ฉันกำลังป้อนสจ๊วต ลิตเติ้ลให้ปีศาจผิวเลื่อมกิน
‪ขอเรื่องเบี่ยงเบนความสนใจ
‪วัฏจักรชีวิตเนอะ
‪ธอร์
‪โทษที ไงนะ
‪ใช่ เขาหน้าตาเหมือน… ธอร์
‪แบบว่าเป็นเทพเจ้าสายฟ้าเลยเหรอ
‪ไม่เห็นจะแย่เท่าไรเลยนะเธอ
‪- เชื่อเถอะ ตัวจริงไม่ได้ดีอย่างที่คิด ‪- ก็ไม่แน่นะ
‪เธอกับเขาอยู่ในนครแห่งความรัก ‪อาจลงเอยเหมือนโรมิโอกับจูเลียตก็ได้
‪ฆ่าตัวตายคู่น่ะเหรอ
‪เรื่องจบงั้นเหรอ
‪เขาเป็นคนที่หยุมหยิบ ‪ขี้ประชดที่สุดที่ชีวิตนี้เคยเจอมาเลย
‪เขามีความสุขก็ต่อเมื่อฉันทุกข์
‪เหมือนเขาเกลียดฉันโดยไม่มีเหตุผล
‪งั้นก็หาเหตุผลให้สิ
‪- อะไร ‪- หาเหตุผลให้เขาเกลียดสิ
‪สิ่งแรกที่เราสอนนักเรียนป.สามคืออะไร
‪ใจดีและแบ่งปัน
‪แต่ถ้าไม่ทำตาม เราจะทำไงจ๊ะ
‪จะให้ฉันจับเขาไปนั่งในมุมห้องเหรอ
‪- ฉันอยากให้เธอส่งเขากลับบ้าน ‪- แล้วมันต้องทำไง
‪ไม่ได้จะว่านะจูลส์
‪แต่เธอถนัดเรื่องทำให้ผู้ชายหนีอยู่แล้ว
‪- หลอกด่ากันชัดๆ ‪- เธอมันสเปรย์ไล่ผู้ชัดๆ
‪ถ้าเราไปแคมป์กัน ‪เดี๋ยวจะเอาเธอไปตั้งไว้แทนยากันยุง
‪- หนุ่มๆ จะได้ไม่มากวนใจ ‪- ไม่ต้องขยี้
‪แต่ฉันต้องทำยังไง
‪ทุกคนล้วนมีจุดอ่อนเป็นของตัวเอง
‪จุดที่โดนปุ๊บตายปั๊บ
‪ของฉันคือโคมไฟดำ
‪เธอแค่ต้องหาจุดอ่อนเขาให้เจอ
‪ฉันเพิ่งจะรู้จักเขาเอง จะให้หา…
‪มีอะไร
‪- เปล่า ‪- จูลส์
‪ทำไม่ได้หรอก
‪ทำได้สิ แค่ต้องพับนิสัยชาวมินนิโซตาใจดีเก็บก่อน
‪เหมือนแม่มิเชล โอบามากล่าวไว้
‪"ถ้าเขาถ่อยมา เราจะขุดหลุมรอ"
‪- ไม่ใช่มั้ง ‪- ฟังนะ
‪ตั้งแต่ฉันรู้จักเธอ
‪เธอก็ถูกผู้ชายหักอกและรังแกมาตลอด
‪ถึงเวลาที่ต้องเลิกยอมให้พวกแบรนด้อน
‪กับพวกชาร์ลีของโลกควบคุมชีวิตเธอได้แล้ว
‪จริงด้วย
‪ชาร์ลี เฟล็ตเชอร์
‪จบแน่
‪ชอบนางคนนี้จัง อย่าหายไปไหนนะ
‪บองจัวร์โน
‪- นี่ค่ะ ‪- ครับ
‪อือ
‪- สองยูโร ‪- เอาอีก
‪- สี่ยูโร ‪- เอาอีก
‪ขอหมดตะกร้าเลยละกัน
‪นั่นแหละ
‪เยี่ยม
‪ขอบคุณค่ะ
‪เจริญอาหารกันนะจ๊ะ
‪บองจัวร์โน ชาร์ลี
‪บองจัวร์โน จูลี่
‪แล้วนี่
‪โมโหไหม
‪ไม่
‪แค่คิดอยู่
‪นึกว่าผมจะย้ายออกจากวิลล่าผม ‪แค่เพราะเจอแมวสองสามตัวใช่ไหมล่ะ
‪นี่วิลล่าฉันต่างหาก
‪แล้วถ้าจะพูดให้ถูก มีแมวเข้ามาประมาณ 20 ตัว
‪เรื่องนั้นน่ะ
‪ล่อแมวฝูงใหญ่เข้าไปในห้องนอนผมได้ไง
‪มะกอกเขียว
‪- ไงนะ ‪- ถามอากู๋สิ
‪"แมวชอบกินมะกอกเขียว
‪เพราะมีสารไอโซพรีนอยด์
‪ซึ่งเป็นสารเคมีที่คล้ายคลึงกับ ‪ส่วนประกอบในใบกัญชาแมว"
‪ใช่แล้ว
‪ยายฉันมีแมวสามตัวกับต้นมะกอกหนึ่งต้น
‪สมัยเด็กๆ เห็นแมวคลั่งมะกอกบ่อยมาก
‪ประทับใจนะเนี่ย
‪แปลว่าจะยอมไปแล้วใช่ไหม
‪โธ่ จูลี่
‪จูลี่
‪เกรงว่าคุณเพิ่งเปิดศึกที่ไม่วันชนะได้น่ะสิ
‪ลืมทายาตรงนั้นแน่ะ
‪ไปส่องดูไป
‪งั้นก็ได้
‪นี่อะไร
‪ชาวโรมันโบราณจะดื่มให้ศัตรูก่อนออกรบ
‪เขาถือว่าถ้าไม่ให้เกียรติศัตรูแล้วจะโชคร้าย
‪โอเค
‪อินบ็อคกาอัลลูโป
‪แปลว่าอะไร
‪คำว่า "โชคดี" ของชาวอิตาลี
‪แต่แปลตรงตัวเป็น
‪"เข้าปากหมาป่า"
‪วันนี้ขอให้โชคดี
‪ขอบใจ
‪โชคดีแน่
‪อย่ามั่นใจนักเลย
‪นั่นของจูลี่ ฮัตตันใช่ไหมครับ
‪ใช่ ฮัตตัน
‪ขออภัยด้วย แต่ว่าคุณฮัตตันไปแล้ว
‪ใช่ กลับอเมริกาไปแล้ว
‪ไม่ เธอให้ที่อยู่นี้มา
‪เห็นไหม นี่ลายเซ็น
‪- ใช่ ถูกต้อง ‪- ใช่
‪น่าสงสาร จู่ๆ เธอก็ประสาทขึ้นมา
‪ใช่ ต้องพาไปส่งโรงพยาบาลบ้าเลย
‪มานิโคมิโอเหรอ
‪ใช่แล้วครับ
‪ไปมานิโคมิโอ
‪เพราะงั้นจูลี่คงไม่ต้องใช้เสื้อผ้าของเธอแล้ว
‪เพราะจากนี้ไปจะใส่แต่เอี๊ยมคนบ้า
‪กับรองเท้าไม่มีเชือกผูก
‪คุณพระคุณเจ้าช่วย
‪ใช่ แต่เธอสั่งเสียไว้ว่า ‪ให้เอาของที่เหลือไปบริจาค
‪ให้องค์กรการกุศลเด็กท้องถิ่น
‪โอเค
‪ขอบคุณ
‪มานิโคมิโอเชียว
‪เดี๋ยว อะไรนะ
‪เอาเสื้อผ้าฉันไปให้เด็กกำพร้าเหรอ
‪ใช่ครับซินญอรา
‪ฉันตัวเล็กขนาดนั้นเลยเหรอ
‪แต่ฉันไม่เข้าใจ ‪เอาของฉันไปให้บ้านเด็กกำพร้าทำไม
‪มีคนบอกเราว่าคุณถูกพาไปมานิโคมิโอ
‪- มานิโคมิโอเหรอ ‪- ใช่
‪- เข้าใจละ ‪- รูมเมตคุณบอก
‪อ๋อเหรอ มันบอกเหรอ
‪เขาบอกว่าคุณอยากให้เรา ‪เอาเสื้อผ้าไปบริจาคสถานเด็กกำพร้า
‪เขาพูดไว้เจาะจงมาก
‪ขอบคุณ
‪ยินดีครับ
‪ก็ได้ ชาร์ลี
‪อยากเจอนังบ้าใช่ไหม
‪แม่จะบ้าให้ดู
‪ทำไมไขไม่ได้
‪ฉลาดซะจริงๆ
‪จูลี่
‪ง่ายจะตาย
‪ไม่นะ!
‪ตาย ผิดพลาดอย่างแรง
‪ตายแล้ว
‪โดดไม่พ้นแฮะ
‪ตายแล้ว
‪จูลี่!
‪ช่วยด้วย
‪- อยู่ไหมเนี่ย ‪- ดูเขาสิ
‪ไม่!
‪พรอนโตโพลิเซีย
‪สวัสดีค่ะ
‪รู้ภาษาอังกฤษไหม
‪- ครับ ‪- ไม่!
‪ดิฉันอยากแจ้งความโจรงัดบ้านค่ะ
‪หยุด!
‪อย่าขยับ!
‪อย่ายิง!
‪ผมเป็นคนอังกฤษ!
‪คนอังกฤษเหรอ
‪เฟล็ตเชอร์
‪ขอบคุณ
‪ยินดี
‪ว่าไงคนปะกิด
‪เพี้ยนไปแล้วสินะ
‪แต่เขาเหมือนมิสเตอร์บีนมากกว่านะ
‪- "ผมเป็นคนอังกฤษ" ลาก่อนนะคนปะกิด ‪- "ผมเป็นคนอังกฤษ"
‪ลาก่อน ราตรีสวัสดิ์
‪(ดาลิดา ‪แบงแบงอิลมีโอมาโลเซ)
‪แมวงี่เง่าเอ๊ย!
‪สวัสดียามค่ำ
‪ไป…
‪ตาย
‪เป็นอะไรไปเหรอชาร์ลี
‪ก็
‪ฉันต้องนั่งในคุกอยู่หลายชั่วโมง
‪กับจูเซปเป้ขี้เซา
‪กับคนที่บรรยายได้แค่ว่า ‪เหมือนซานต้าฆาตกรต่อเนื่อง
‪- นี่แค่เกริ่นๆ เองนะ ‪- แย่จัง
‪เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‪เรื่องมันตลกดี
‪ดูเหมือนจะมีใครบางคน
‪เปลี่ยนล็อกของวิลล่าเรา
‪แล้ว
‪พอฉันปีนเข้าทางระเบียง
‪ก็มีคนโทรไปแจ้งตำรวจว่ามีโจรงัดบ้าน
‪แย่จังเลย
‪เนอะ
‪แย่มากจริงๆ
‪ซิลวิโอ้เปลี่ยนล็อกเมื่อเช้านี้
‪เหมือนมันจะค้างหรืออะไรนี่แหละ
‪ใช่
‪หรืออะไรนี่แหละ
‪เขาเล่าให้ฉันฟังแล้ว
‪ตอนที่ให้กุญแจดอกใหม่ไขวิลล่ามา
‪ดูเหมือนช่วงนี้นายจะซวยซ้ำซวยซ้อนนะ
‪ถ้าอยากย้ายออกจากวิลล่า ฉันไม่ว่าหรอกนะ
‪จูลี่เอ๋ย
‪มาไม้เดิมจนจับทางได้ละ
‪คิดจริงๆ เหรอ
‪ว่าฉันจะออกจากวิลล่าของฉันไป
‪แค่เพราะแพ้ขนแมวและติดคุกแป๊บเดียว
‪คิดนะ
‪เพราะฉันเล่นงี้ได้ทั้งอาทิตย์
‪เธอล่ะไหวไหม
‪ฝันดีนะ
‪แมวบ้า
‪- ที่รัก ‪- อะไร
‪ตายแล้ว ใช่จริงๆ ด้วย จูลี่!
‪รู้จักกันเหรอ
‪อย่ายอมแพ้กับความรักนะ
‪- ใช่ คุณดีไปสำหรับเขา ‪- อะไร
‪ไม่จริง
‪(จูลี่)
‪(ไดอารี่ที่รัก)
‪(จูลี่สู้ๆ! รักนะจุ๊บๆ)
‪(แบรนด้อนห่วยแตก)
‪(ทำงี้ได้ไงวะ!) (จูลี่ ทิ้งแบรนด้อนเหอะ แย่)
‪ทำงี้ได้ไง
‪ขอโทษนะ แต่เตือนแล้ว
‪อีกอย่าง เอาจดหมายไปแป๊ะ ‪บนกำแพงจูเลียตทำให้โชคดีไม่ใช่เหรอ
‪จดหมายรักย่ะ
‪ไม่ใช่ไดอารี่ของฉัน
‪ว่าแล้วว่าเป็นไดอารี่
‪เล่นงี้ถ่อยมาก
‪ต่อให้ตามมาตรฐานนาย
‪อือ
‪รู้ตัว
‪ขอโทษนะ
‪มาไม้ไหนล่ะเนี่ย
‪ไม่มีไม้ไหนทั้งนั้น
‪ฉันทำแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว
‪ไอ้สงครามของเรานี่น่ะ มัน…
‪- เหนื่อยใช่ไหม ‪- ใช่
‪- สุดๆ ‪- งั้นจะยอมแพ้ไหม
‪ไม่
‪ฉันขอสงบศึก
‪ทำไมจู่ๆ ก็เปลี่ยนใจล่ะ
‪ก็ปรากฏว่า
‪คนที่มีแววเป็นลูกค้าเราคนนึง ‪รู้เรื่องที่ฉันถูกจับเมื่อคืนนี้
‪แล้วแปลกมากเลย
‪ที่กลายเป็นว่าคนเขาไม่ค่อยจะอยาก ‪ทำธุรกิจกับอาชญากรสักเท่าไร
‪- ไม่นะ ‪- ใช่
‪ไม่ต้องบอกก็รู้นะว่า ‪ตอนนี้สำนักงานในลอนดอนไม่พอใจฉันเท่าไร
‪แล้วถ้าทำข้อตกลงกับคาร์โล คารูโซ่ไม่สำเร็จ
‪ก็น่าจะถูกไล่ออก
‪ชาร์ลี ขอโทษจริงๆ นะ
‪อืม
‪ก็นะ
‪ปกติเวลาเครียด
‪ฉันจะยกเวตเพื่อระบายอารมณ์
‪คงเครียดบ่อยสินะ
‪เธอไม่รู้เลย
‪เวลายกเวตไม่ได้ ก็ทำอาหารแทน
‪กลิ่นหอมน่ากินมาก
‪ฉันกำลังทำเมนูดังของเวโรนา
‪พาสติสซาดาเดคาวัล
‪ฉันเชื่อว่าถ้าเราอยากดื่มด่ำกับวัฒนธรรมที่ไหน
‪ก็ควรกินเหมือนคนท้องที่
‪ฉันก็ชอบบอก…
‪คิดเหมือนกันเลย
‪กินด้วยกันไหมล่ะ
‪นี่ เวลาทำอาหารโฮมเมดแบบนี้ ‪มันต้องกินกับญาติสนิทมิตรสหาย
‪ไม่ใช่กินคนเดียว
‪นี่เราเป็นมิตรกันแล้วเหรอ
‪เกือบๆ เป็นมิตรกัน
‪เริ่มต้นแบบนั้นดีกว่า
‪แล้วจะกินด้วยไหม
‪ได้ แต่ขออาบน้ำก่อน
‪วิเศษสุด
‪- ขอบใจ ‪- ยินดี
‪- หอมน่ากินสุดๆ ‪- ขอบใจ
‪เดี๋ยว
‪ถามจริง
‪ปลอดภัยไว้ก่อน
‪"อย่าริอาจต่อสู้กับชาวซิซิลีหากเดิมพันด้วยชีวิต"
‪- บทจาก… ‪- เจ้าหญิงมงกุฎทอง
‪- ใช่ ‪- อือ รู้แล้ว
‪แน่ใจนะ
‪อร่อยไหม
‪ก็ไม่ใช่ยาพิษนะ
‪แถมอร่อย
‪- ทานให้อร่อย ‪- ทานให้อร่อย
‪- ชาร์ลี นี่มันรสเลิศมาก ‪- ขอบใจ
‪เลือกอาชีพผิดมั้งเนี่ย
‪- งั้นเหรอ ‪- ฟันธง
‪น่าจะไปเรียนทำอาหาร
‪แค่จานนี้ก็ได้ดาวมิชลินไปแล้วดวงนึง
‪อย่างที่บอกไปแล้ว
‪พาสติสซาดาเดคาวัลเป็นเมนูดังของเวโรนา
‪แล้วมันคืออะไรเหรอ
‪ชื่อก็บอกแล้วไหม
‪ฉันรู้ศัพท์อิตาลีน้อยน่ะ
‪น่าเสียดาย
‪โบราณเขาว่าไว้ว่าไงนะ
‪"หากได้รู้อีกภาษา ‪ก็เปรียบเหมือนได้มีวิญญาณอีกดวง"
‪ชาร์ลี
‪อะไรเหรอจูลี่
‪พาสติสซาดาเดคาวัลคืออะไร
‪ม้า
‪หมักไวน์
‪คืองี้นะ เคล็ดลับมันอยู่ที่ไวน์
‪เชฟรุ่นใหม่หลายๆ คน ‪จะใช้ไวน์คีอานติในการหมัก
‪แต่เชฟตัวจริง
‪รู้ว่าต้องใช้อมาโรโนเดลลาวัลโพลิเชลล่า
‪ถึงจะสามารถชูรส…
‪เนื้อม้า
‪นี่เอาม้ามาให้ฉันกินเหรอ
‪ก็เข้าเมืองตาหลิ่วนี่นา
‪นี่มันเมืองเวโรนา!
‪อย่ายุกยิกสิ
‪พาสต้า
‪อย่านะ
‪อย่าขว้างชีสนมแพะ
‪ไอ้ผู้ชายปีศาจ!
‪ก็เธอทำฉันติดคุก!
‪นายเอากระเป๋าเดินทางฉันไปแจก
‪อีกแล้วเหรอเนี่ย
‪เป็นบ้าอะไรของคุณ
‪เราฉลองโรมิโอกับจูเลียต
‪ไม่ใช่บ้านมอนตาคิวกับคาปุเล็ต
‪- ครับผม ‪- เข้าใจแล้ว
‪ถ้าผมเห็นหน้าพวกคุณคนใดคนนึงอีก ‪ได้ไปค้างคืนในวิลล่าผมแน่
‪ไม่โรแมนติกแน่นอน
‪เขาหมายถึงคุก
‪เออ รู้แล้ว
‪เข้าใจ๊
‪ชัดเจนแจ่มแจ้ง
‪ค่ะ เข้าใจ
‪พาสติสซาดาเดคาวัล
‪- พาสติสซาดาเดคาวัลเหรอ ‪- ใช่
‪เยี่ยมมาก
‪ขอบคุณครับ
‪โอเค
‪ไม่เอา ไม่
‪ไม่เอาแน่นอน
‪ทำอะไรอีกล่ะเนี่ย
‪กำลังหาไวน์ที่เข้ากับคำขอโทษของฉันไง
‪เจอแล้ว
‪เอ้า ลองชิมดู
‪แล้วไวน์นี้ต้องคู่กับอะไร
‪ลาบราดอร์รีทรีฟเวอร์เหรอ
‪โอเค
‪ขอพูดให้เข้าใจ
‪สองอย่างชัดนะ
‪ก่อนอื่นเลย พาสติสซาดาเดคาวัล
‪เป็นเมนูคลาสสิกที่โด่งดังของเวโรนาจริงๆ
‪เจริญ
‪และประการที่สอง
‪เมื่อหมักกับไวน์อมาโรเน
‪เห็ดพอร์โทเบลโลจะมีรสชาติเหมือนเนื้อมาก
‪- ใส่เห็ดแทนเนื้อเหรอ ‪- ใช่
‪แต่รู้ไว้นะว่าส่วนผสมอื่นในนั้นเป็นของแท้…
‪นายบอกว่าฉันกินเนื้อม้า
‪ใช่
‪- ควรละอายใจนะนาย ‪- อือ ควรเนอะ
‪แต่ไม่รู้สึกสินะ
‪ไม่
‪ฟังนะ ถ้าพอช่วยได้
‪ฉันขอโทษอย่างสุดซึ้งจริงๆ
‪ไม่ใช่เรื่องเนื้อม้าเทียมเท่านั้นนะ
‪หรือไดอารี่
‪หรือกระเป๋าเดินทาง
‪แต่ขอโทษที่ทำสันดานเสียน่ารำคาญมาตลอด
‪แล้วอยากบอกให้รู้ว่าปกติไม่ใช่คนแบบนี้
‪แต่ถ้าพูดตรงๆ เลยนะ
‪ฉันก็เป็นคนแบบนี้บ่อยมากแหละ
‪ซึ่งก็แปลว่า…
‪นายมันสันดานเสีย
‪- ใช่ ฉันสันดานเสีย ‪- นิดนึง
‪- ไม่เคยรู้มาก่อนเลย ‪- ฉันรู้อยู่แล้ว
‪แล้วไวน์นี้ต้องดื่มคู่กับอะไร
‪ไวน์นี้เข้ากันได้ดีมาก
‪กับไวน์ขวดที่อร่อยกว่า ซึ่งเราดื่มไปหมดแล้ว
‪มันไม่ดีเท่าไร แต่ก็ไม่จำเป็นต้องดีเลิศ
‪- ยังไงก็เมา ‪- ใช่
‪แค่นี้ก็ถูกใจละ
‪หวังว่าพรุ่งนี้จะไม่ต้องรีบทำงานแต่เช้านะ
‪อืม ที่จริงฉันว่างจนถึงหนึ่งทุ่ม
‪งานเลี้ยงต้อนรับที่ไร่องุ่น ‪ในวัลโปลิเชลลาที่ฉันเล่าให้ฟังน่ะ
‪เพราะงั้นก็มีเวลาให้หายเมาค้าง
‪ชาร์ลี
‪ว่าไง
‪ขอบใจนะ
‪ที่ไม่ได้เอาม้าให้กินจริงๆ เหรอ
‪นั่นด้วย แล้วก็ที่ยอมแบ่งวิลล่า
‪ฉันว่าลึกๆ แล้วนายก็เป็นคนใช้ได้ ‪ไม่ต้องห่วง จะไม่ไปบอกใคร
‪- ขอบใจ ‪- อืม
‪แล้วก็คิดว่านายแอบโรแมนติกด้วย
‪โอเค งานนี้ฮาแน่
‪ฉันแอบโรแมนติกยังไงไม่ทราบ
‪โอเค
‪นายจะไปพักที่ไหนก็ได้ในเวโรนา
‪แต่ทุกปีกลับเลือกที่จะมาพักที่นี่
‪ที่วิลล่าสุดโรแมนติก
‪ใช่ ก็บอกแล้วไงว่ามันใกล้วินิตาลี
‪ไม่เห็นจะใกล้เท่าไร
‪ฉันดูแล้ว
‪นายชอบกำแพงจดหมายรักและล็อกคู่รัก
‪กับพวกคนโรแมนติกเว่อร์ ‪ที่เดินทางมาแสวงบุญ
‪ตรงระเบียงซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง
‪รู้ใช่ไหมเขาเพิ่งทำระเบียงนั้น
‪เมื่อยุค 1930 เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว
‪และเชคสเปียร์ไม่เคยย่างเท้ามาเวโรนาด้วยซ้ำ
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‪อือ ที่จริงแล้วข่าวดีเลย
‪เดวิน พนักงานขายเราคนนึง ‪ภรรยาเขากำลังจะคลอด
‪ห้องของเขาที่โรงแรมดูทอร์รีก็เลยว่างขึ้นมา
‪ใช่
‪งั้นคงแปลว่าคืนนี้คุณได้นอนเตียงแล้ว
‪แน่ใจนะ
‪แน่ใจสิ มั่นใจเลย
‪โรงแรมดูทอร์รีหรูที่สุดในเมืองนี้
‪และจากที่รู้มา ที่นั่นปลอดแมว
‪สงครามชิงวิลล่าสิ้นสุดลงแล้ว
‪จูลี่ เธอเป็นคู่แข่งที่แน่มาก
‪ขอบใจ
‪รู้อะไรไหม
‪ฉันว่าฉันจะคิดถึงมัน
‪ไม่เคยสนุกเท่านี้มาก่อนในเวโรนา
‪หรือที่ไหนก็ตาม
‪เหมือนกัน
‪ฉันเป็นคนที่วางแผนทุกอย่างไว้มาตลอด
‪แต่สองสามวันมานี้แผนพังหมด ‪ควบคุมอะไรไม่ได้สักอย่าง
‪ที่จริงแล้วมัน…
‪เยี่ยมไปเลยเนอะ
‪ใช่
‪เพี้ยนเนอะ
‪ถ้างั้นเธอก็คงเพี้ยนพอๆ กับฉัน
‪รู้ไหมชาร์ลี
‪นายมีข้อเสียเยอะมาก
‪เยอะจริงๆ
‪แต่ว่า
‪ก็เป็นคนเจ๋งเหมือนกัน
‪งั้นก็แย่แต่เยี่ยมเหรอ
‪ใช่ คำนั้นเลย
‪- เหรอ ‪- แย่แต่เยี่ยม
‪เธอก็เหมือนกัน
‪แด่การเป็นคนแย่แต่เยี่ยม
‪นำเข้าไวน์
‪งานนายฟังดูน่าสนุกมากเลย
‪ใช่ จริงด้วยสินะ
‪แต่ว่าฉันต้องคุยโทรศัพท์เกือบตลอดทั้งวัน
‪อยู่ในคอกทำงานเล็กๆ
‪ตั้งชื่อให้ว่าโลงศพซ้อมตาย
‪ที่จริงแล้วอาชีพนี้บดบี้กำลังใจกันสุดๆ
‪แต่มันทำให้ฉันได้ชิมไวน์เลิศรสที่สุดในโลก
‪ก็ถือว่ามีข้อดี
‪แล้วนายจะทำอะไร
‪หมายความว่าไง
‪จะทำอะไร ชาร์ลี
‪ถ้าเลือกอะไรก็ได้
‪โอเค
‪ฉันจะไปซื้อไร่องุ่นสักที่
‪แถวๆ ทัสคานี
‪ไม่ต้องหรูมาก
‪ที่เล็กๆ
‪โอเค
‪แต่มันจะเป็นของฉันเอง
‪แล้วทำไมไม่ซื้อซะเลยล่ะ
‪ไม่
‪เป็นการลงทุนที่แย่
‪และฉันเป็นคนไม่ชอบความเสี่ยง
‪แล้วเธอล่ะ
‪จะทำอะไร
‪อะไร ก็ทำอยู่เนี่ย
‪ฝันอยากเป็น ‪ครูสอนภาษาอังกฤษเด็กป.สามเหรอ
‪ใช่
‪ฉันชอบสอนเด็กๆ
‪ฉันชอบสีหน้าของพวกเขา
‪ตอนได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
‪ฉันชอบที่พวกเขาจะตื่นเต้น ‪เวลาได้ฟังเรื่องราวที่โดนใจ
‪นั่นแหละ
‪ฉันรักงานที่ทำอยู่
‪นี่ทิ้งเงินไปเฉยๆ เลยนะ
‪รู้ตัวใช่ไหม
‪ก็อาจใช่
‪หรืออาจไม่ใช่
‪แล้วอธิษฐานขออะไร
‪- บอกได้ที่ไหน ‪- บอกมาเถอะน่า
‪ก็ได้
‪แต่นายต้องไปทำอย่างนึงกับฉันก่อน
‪ให้ทำอะไร
‪เป็นเรื่องเซอร์ไพรส์
‪- ฟังแล้วไม่ชอบเลยแฮะ ‪- ไว้ใจฉันเถอะน่า
‪อย่ามาเร่งสิ
‪เถอะน่า
‪คิดดูสิว่ามันน่าจะมีเชื้อโรคเยอะแค่ไหน
‪ทำซะทีเถอะน่า
‪มันลามกเกินไป
‪มันเป็นธรรมเนียม
‪ต้องจับหน้าอกข้างขวา ‪แล้วอธิษฐานให้สมหวังในความรัก
‪และถ้าเป็นคนโรแมนติกจริงๆ ‪วิญญาณจูเลียตจะทำให้มันเป็นจริง
‪- จูเลียตอายุ 13 นะ ‪- เลิกพูดให้ประหลาดได้ไหม
‪อะไร มันประหลาดอยู่แล้ว
‪ทำไปเถอะน่า
‪เออ
‪- ขอโทษนะ ‪- ประหลาดละ
‪เย็นจัง
‪มาสิ ตาเธอแล้ว
‪- ไม่อยากแต๊ะอั๋งคนเดียว ‪- ก็ได้
‪นายต้องอธิษฐานสิ
‪ก็ได้
‪อืม
‪อธิษฐานไปแล้ว
‪เหมือนกัน
‪แล้ว…
‪ยังจะไปโรงแรมอยู่ไหม
‪ฉันดึก
‪แล้วนี่ก็เมาแล้ว
‪เดี๋ยวนะ
‪ขอนอนโซฟานะ ถ้าไม่ว่าอะไร
‪ยังไงก็เหมาะสมดี
‪ราตรีสวัสดิ์ ชาร์ลี
‪ราตรีสวัสดิ์
‪จูเลียต
‪อรุณสวัสดิ์
‪บ้าเอ๊ย ตะโกนทำไม
‪เอ้า
‪ดื่มคาปูชิโน่สิ
‪จะได้รู้สึกดีขึ้น
‪ขอบใจ
‪ให้ตายสิ
‪ตกแต่งซะเสียบรรยากาศ
‪ไป
‪เรามีแผนด้วยกัน
‪เดี๋ยว หมายความว่าไง
‪- แผนอะไร ‪- นี่เป็นวันแรกของนายในเวโรนา
‪โอเค พูดงี้หมายความว่าไง
‪นายมาที่นี่ตั้งหกครั้ง แต่ไม่เคยชมเมืองเลย
‪ต้องไปทัวร์แล้ว
‪และฉันจะเป็นไกด์นำเที่ยวให้
‪โอเค
‪แล้ววินิตาลีล่ะ
‪ก็นายบอกว่าว่างจนถึง ‪งานเลี้ยงต้อนรับที่บาร์โดลิโนคืนนี้
‪ซึ่งอยู่ระหว่างทางกลับจากทะเลสาบการ์ดา ‪ที่เราต้องไปดูกันให้ได้
‪เพราะงั้นเราจะไปถึงหนึ่งทุ่มตรง
‪เราเหรอ
‪ฉันไม่ยอมพลาดโอกาส ‪ได้ไปเห็นไร่องุ่นของแท้หรอกนะ
‪ก็ได้ เอาสิ
‪ไปทัวร์เวโรนากัน
‪ขออาบน้ำได้ไหม
‪- อาบน้ำก็ดีนะ ‪- โอเค
‪นี่อะไร โรงงานนรกฉบับอิตาลีเหรอ
‪พวกเขาคือเลขาของจูเลียต
‪พวกเขาได้รับจดหมายรักกว่า 15,000 ฉบับต่อปี
‪แต่ละฉบับจ่าหน้าว่า "จูเลียตที่รัก"
‪และพวกเขาจะตอบทุกฉบับ
‪ไม่เข้าใจ
‪ใครที่ไหนจะอยากเขียนจดหมายทั้งวันทุกวัน
‪แทนตัวละครสาวที่ตายไป 700 ปีแล้วไปทำไม
‪เพราะรักใช่ไหม
‪นายยังพอมีหวังนะเฟล็ตเชอร์
‪มีพี่น้องผู้ชายห้าคนเหรอ
‪ส่วนเธอเป็นลูกโทน
‪มันเป็นยังไง
‪พ่อแม่ฉันรักอะไรจริงจังมาก
‪คลั่งไคล้กันสุดๆ
‪ทุกเวลามันแบบ…
‪หวานแหวว
‪น่าอาย
‪อธิบายซิ
‪พ่อแม่ดูดปากกันไม่หยุด
‪อะไร น่ารักจะตายไป
‪และน่าขยะแขยงด้วย
‪มันทำให้ฉันตั้งมาตรฐานไว้สูงเกินเอื้อม
‪แต่ฉันมั่นใจว่าถ้ารอนานพอ
‪พรหมลิขิตให้ฉันต้องมีชีวิตที่โรแมนติก
‪โอเค
‪จะบอกอะไรให้นะ
‪พรหมลิขิต
‪เป็นเรื่องเพ้อฝัน
‪ที่ทำให้คนเข้าใจผิดกันสุดๆ
‪กรุณาอธิบาย
‪โอเค สมมุติว่า
‪ฉันไปเจอผู้หญิงคนนึง
‪ที่เวโรนา
‪และเราตกหลุมรักกันหัวปักหัวปำ
‪เธอจะบอกว่ามันเป็นพรหมลิขิตใช่ไหม
‪ใช่
‪โอเค งั้นก็แปลว่าฉันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเลย
‪ผลลัพธ์ถูกกำหนดไว้แล้ว ถูกต้องไหม
‪ก็นั่นแหละพรหมลิขิต
‪ถ้างั้นมันโรแมนติกตรงไหนล่ะ
‪เพราะเมื่อเราไม่มีสิทธิ์เลือกเองแล้ว
‪ก็ไม่ต่างจากหุ่นเชิดของจักรวาล
‪ที่ถูกบังคับให้ใช้ชีวิตที่ถูกกำหนดไว้แล้ว
‪แต่ถ้าโลกนี้มี
‪ผู้หญิงสี่พันล้านคน
‪แล้วฉันเลือกคนนึงที่คิดว่าดีที่สุด…
‪นั่นสิ
‪ถึงจะโรแมนติก
‪ใช่
‪รถไปทะเลสาบการ์ดามาแล้ว
‪เรียกอูเบอร์เหรอ
‪ดีกว่านั้นอีก
‪จะตายไหมเนี่ย
‪นายต้องลองจริงๆ นะ
‪ใช่แล้วชาร์ลี สูตรเด็ดของแม่ผม
‪- แม่ผมเอง ‪- อูแบร์โต้!
‪เคล็ดลับคือใส่ริคอตต้า
‪โอเค ฉันเล่าเรื่องพ่อแม่
‪กับการแสดงความรักที่น่าอายให้ฟังแล้ว
‪พ่อแม่นายล่ะ
‪พ่อแม่ฉันก็ทั่วๆ ไป
‪เกลียดขี้หน้ากัน
‪ก็ไม่จริงหรอก
‪พ่อรักแม่
‪ที่จริงแล้วก็คลั่งไคล้แม่มากเลย
‪แม่สวย
‪ใครๆ ก็ชอบชมแบบนั้น
‪แต่ก็ตลกดีนะ
‪ฉันรู้สึกว่าพ่อเหมือนคนสิ้นหวังมาก
‪กลัวเสียแม่ไปสุดๆ
‪แล้วเสียไปไหม
‪อืม
‪แม่ทิ้งพ่อ
‪และจนถึงวันนี้
‪ฉันไม่รู้ว่าพ่อคิดถูกเสมอมา
‪หรือแม่แค่เบื่อ ‪ที่พ่อคอยระแวงว่าจะถูกทิ้งอยู่นั่นแหละ
‪เหมือนพ่อทำให้แม่ทิ้งไปจริงๆ
‪ฉันจึงได้เรียนรู้ว่าอำนาจในทุกความสัมพันธ์
‪อยู่ในมือคนที่แคร์น้อยกว่า
‪คิดแบบนั้นเศร้านะ
‪ก็คงเศร้าจริงอย่างว่า
‪ขอต้อนรับสู่คฤหาสน์คารูโซ่
‪- อลังการงานสร้างมาก ‪- ใช่ แต่อย่าหลงกลเชียวนะ
‪คาร์โล คารูโซ่มีหนี้บานตะไท
‪น่าสงสารจัง ขอให้รอดนะ
‪เออ เธอคงลืมไปแล้วสินะว่าเรามากันทำไม
‪เขาอยู่นั่น
‪- นั่นเจ้าของเหรอ ‪- ใช่
‪เทพเรื่องบ่มไวน์
‪แต่ห่วยแตกเรื่องธุรกิจ
‪ซินญอร์เฟล็ตเชอร์
‪ขอตัวนะครับ
‪ไง คาร์โล
‪- สวัสดียามค่ำ ‪- สวัสดียามค่ำ
‪คาร์โล นี่จูลี่ เพื่อนผมเอง
‪- สวัสดีครับซินญอรา ‪- สวัสดีค่ะ
‪- ไร่องุ่นของคุณสวยมาก ‪- ขอบคุณครับ
‪ค่าดูแลรักษาก็แพงด้วย
‪เรากำลังดิ้นรนหาเงินมาหมุน
‪อย่างที่บอกเขาแล้ว
‪เราต้องขึ้นราคา ไม่งั้นก็ต้องเลิกจ้างพนักงาน
‪ได้พิจารณาข้อเสนอหรือยังล่ะครับ
‪หัวหน้าผมอยากได้คำตอบภายในวันพรุ่งนี้
‪ไม่งั้นจะให้ผมไปหามาร์โก้ เพทรูเชลลี่แทน
‪อมาโรเนของเพทรูเชลลี ‪ไม่ถึงขั้นซูเปรีโอเรด็อกด้วยซ้ำ
‪ใช่ ฟังนะคาร์โล ผมเห็นด้วย
‪แต่เรายื่นข้อเสนอให้คุณ
‪ตกลงไหม
‪เฟล็ตเชอร์
‪อ้าว ผมต้องไปทักทายหน่อยแล้ว
‪ครับ และผมจะพาจูลี่ทัวร์ ถ้า…
‪ค่ะ
‪- ขอบคุณครับ ‪- ยินดี
‪ขออภัยที่พูดแบบนี้ แต่แฟนคุณจ้องเอาเปรียบคน
‪ค่ะ แต่เขาไม่ใช่แฟนฉัน
‪ขำอะไร
‪เปล่า ก็แค่บางครั้งเรามักจะรู้เป็นคนสุดท้าย
‪เชิญ
‪ไร่องุ่นนี้เป็นของครอบครัวผม ‪มาเกือบ 800 ปีแล้ว
‪ที่นี่เราเกิดมาพร้อมองุ่นในสายเลือด
‪ผมเป็นแค่ชาวสวน จูลี่
‪ผมแค่อยากคงมรดกนี้เอาไว้
‪ดื่มเพื่อโชคลาภ ‪พระเจ้าเป็นพยานว่าผมต้องใช้มัน
‪อร่อยใช่ไหม
‪รสเลิศ
‪คุณอาจคิดว่านี่รสเลิศ ‪แต่ชาร์ลีคิดว่ามันมีค่าแค่ 18 ยูโร
‪อะไรนะ บ้าไปแล้ว
‪ใช่ ผมไม่รู้จะทำยังไงดี
‪ผมเลือกทางเลือกที่ปลอดภัยแล้วรับข้อตกลงก็ได้
‪หรือไม่ก็เสี่ยงทุกอย่าง
‪แล้วทำตามที่ใจสั่ง
‪ถ้าฉันได้เรียนรู้อะไรตั้งแต่มาที่เวโรนาละก็
‪นั่นคือ "ลามอเรโทรวาอูนาเวีย"
‪ผมดีใจเสมอที่ได้เจอยอดฝีมือรุ่นเก่าในงานแบบนี้
‪ขอบใจชาร์ลี
‪เจอกันปีหน้า
‪ขอบคุณครับ เจอกันปีหน้า
‪งดงามใช่ไหมครับ
‪ค่ะ น่าทึ่งมาก
‪อยู่ตรงนี้นี่เอง นึกว่าแอบหนีไปด้วยกันซะแล้ว
‪คาร์โลให้ฉันชิมไวน์อมาโรเนของเขา
‪อร่อยใช่ไหมล่ะ
‪เหนือชั้นมาก
‪คงไม่ถึงกับขนาดนั้นหรอกมั้ง
‪ไม่ เหนือชั้น
‪จูลี่ คุณได้จุดไฟในใจผม
‪อมาโรเนของผมเยี่ยมที่สุดในเวโรนา ‪ไม่สิ เยี่ยมที่สุดในเวเนโต
‪- คาร์โล อย่าหลงตัวเองสิ ‪- ไม่
‪จูลี่ ขอบคุณนะครับ
‪- ชาร์ลี ‪- ครับ
‪- ผมไม่ตกลง ‪- ไม่…
‪- ลาก่อน ‪- เดี๋ยวสิ
‪อะไร
‪ใช่
‪ไปบอกอะไรเขา
‪ฉันแค่บอกความจริง
‪ทำงั้นทำไม แต่ว่า…
‪เวร หัวหน้าควันออกหูแน่
‪มองในแง่ดีสิ ‪อย่างน้อยนายก็ไม่ได้เอาเปรียบเขา
‪รู้สึกดีไหมล่ะ
‪เออ
‪- อยากจะเต้นรำกันไหม ‪- เต้นรำเหรอ
‪อยากสิ
‪ฉันทำไม่ได้
‪ก็ได้
‪ขอโทษนะ ก็แค่…
‪ไม่ต้องอธิบายหรอก
‪ไม่เป็นไร
‪โอเค จูลี่ คืองี้นะ
‪เซอร์ไพรส์!
‪แคสซี่
‪อุ๊ยตาย อยากให้เห็นหน้าตัวเองจังเลย
‪มาทำอะไรที่นี่
‪ก็อยากแวะมาหา ‪ระหว่างทางไปปารีส เซอร์ไพรส์ไหม
‪เข้ามาในนี้ได้ไง
‪แค่ปีนเข้าทางระเบียง ใครก็ทำได้
‪ฉันแคสซี่ ชื่ออะไรคะ
‪จูลี่
‪สวัสดี
‪ซิลวิโอ้จองวิลล่าซ้อน เราเลยต้องแบ่งห้องกัน
‪แย่จัง
‪คือแบบ ว้ายตาย อย่างฮา
‪ใช่
‪ชาร์ลีคงเล่าเรื่องฉันให้ฟังแล้วสินะ
‪- ที่จริงเรา… ‪- เราพักความสัมพันธ์กัน
‪คุณใช้คำนั้นตอนไปนิวยอร์กไม่บอกผม
‪- นั่นมันตั้งนานแล้ว ‪- เมื่อสองอาทิตย์ก่อน
‪งั้นก็ไม่นาน ช่างมันเถอะ
‪ความจริงคือฉันกับชาร์ลีเจอเรื่องดราม่ามาเยอะ
‪คบๆ เลิกๆ
‪เราหมั้นกันแล้ว
‪สวยใช่ไหมล่ะ
‪ยินดีด้วย… ที่หมั้นกัน
‪เพราะงั้นตอนนี้มีเพื่อนร่วมห้องคนที่สามแล้ว
‪ที่จริงชาร์ลีกำลังจะย้ายออกไป
‪ใช่
‪ภรรยาของเดวินคลอด
‪เลยจะย้ายไปอยู่ห้องเขาที่ดูทอร์รี
‪ดูทอร์รี
‪โรงแรมดีสุดในเวโรนา
‪ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าชาร์ลีมาเช่ารังหนูนี่
‪ปีแล้วปีเล่าทำไม
‪คุณน่าจะแวะมาดื่มด้วยกันนะคะ
‪ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ต้องรีบไปขึ้นรถทัวร์แต่เช้า
‪อุ๊ยตาย
‪รถทัวร์เหรอ
‪น่าเอ็นดูจังเลย
‪ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‪เช่นกัน
‪ลาก่อนชาร์ลี
‪รถทัวร์เนี่ยนะ นึกสภาพสิ
‪ชาร์ลี
‪จูลี่
‪จูลี่ เดี๋ยว
‪- เดี๋ยวสิ ‪- อะไร
‪สาบานเลยว่าฉันกะจะบอกเธออยู่แล้ว
‪ฟังนะ ความสัมพันธ์เรามันซับซ้อน
‪นายไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น
‪ทั้งสัปดาห์นี้
‪มันไม่ได้มีความหมายซะหน่อย
‪เธอปากไม่ตรงกับใจ
‪นายไม่รู้ว่าใจฉันคิดอะไร
‪นายไม่รู้จักฉันเลยสักนิด
‪จูลี่ อย่าทำแบบนี้
‪ฉันไม่อยากคุยกับนายอีกแล้ว
‪อย่าโทรหา อย่าส่งข้อความให้
‪ครั้งต่อไปที่มือถือนายเงียบ ฉันเองที่เงียบใส่
‪ตอนคิดในหัวมันฟังดูดีย่ะ
‪(โรงแรมดูทอร์รี)
‪เออ เอาไปให้หมด
‪- ขอบคุณครับซินญอร์ ‪- ขอบคุณ
‪อย่างนี้สิถึงจะถูกใจ
‪ชาร์ลี จองมื้อค่ำสำหรับคืนพรุ่งนี้ให้หน่อยสิ
‪ชาร์ลี
‪จองมื้อค่ำ เดอะยาร์ด
‪อือ ได้ แน่นอน
‪ชวนเพื่อนร่วมห้องไปด้วยก็ได้นะ
‪เธอคงไม่ไปหรอก
‪ฉันว่าเธออาจแอบชอบคุณด้วยนะ
‪น่าสงสาร
‪อย่างกับลูกหมาโหยหาความรัก
‪นี่มันโปรเซคโกนี่นา
‪ผมสั่งแชมเปญขึ้นมาที่ห้องให้ได้นะ
‪ไม่เป็นไร ฉันจะไปแช่อ่าง
‪ขอโทษนะ
‪วันนี้ไม่มีมะกอกจะให้
‪ชาร์ลี
‪ว่าไงจูลี่
‪แบรนด้อน
‪คือฉัน…
‪ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณมาที่นี่ ‪ไหนบอกว่าต้องการพื้นที่
‪ก็ผม…
‪ผมได้พื้นที่ไปแล้ว
‪แล้วพอได้สมใจ
‪ผมกลับอยากให้คุณมาเติมเต็มมัน
‪จูลี่ ผมกลัวขึ้นมาเอง
‪ผมกลัว ก็เลยทำตัวโง่
‪พูดต่อซิ
‪กำลังไปได้สวย
‪พอได้มีเวลาคิดอะไรดูแล้ว
‪ทุกอย่างก็กระจ่างชัดขึ้นมา
‪มันมีเหตุผล
‪พ่อแม่ผมเอ็นดูคุณ น้องผมชอบคุณมาก
‪ทุกคนที่ทำงานถามถึงไม่เลิก
‪"จูลี่อยู่ไหน จูลี่เป็นไงบ้าง"
‪แล้วคุณล่ะ
‪- อะไร ‪- แล้วคุณล่ะแบรนด้อน
‪รู้สึกยังไงเรื่องความสัมพันธ์เรา
‪ผมก็มาหาแล้วไม่ใช่เหรอ
‪(วินิตาลี)
‪สารแทนนินแน่นไปหน่อยนะ
‪เดี๋ยวก็จางลงเอง ในสองปีนี้แหละ
‪งั้นเราอาจเจอกันอีกในสองปี
‪- ขอบคุณ ‪- ขอบคุณ รู้นะว่าต้องติดต่อยังไง
‪ครับ
‪จูลี่ คุณพูดถูกตั้งแต่แรก
‪คือแบบ เวโรนามันเหมือนมีมนตร์สะกดเลย
‪เราอยู่ไหนเนี่ย
‪อ๋อ ที่นี่เป็นอันดับหนึ่งในเว็บทริปแอดไวเซอร์
‪คุณต้องชอบแน่ๆ
‪ไงครับ
‪เปรโนตาซอเน่
‪ขออภัย…
‪ได้จองไว้ไหม
‪ครับ ไม่ได้จองไว้เลย
‪ขออภัยค่ะซินญอร์ ค่ำนี้โต๊ะเต็มแล้ว
‪ไม่นี่ ผมเห็นมีโต๊ะว่างอยู่ตรงเฉลียง
‪ขอโต๊ะแถวนั้นได้ไหม
‪อย่างที่บอกไปแล้ว เต็มหมด
‪คุณน่าจะไปลองชิมพวกร้านสตรีตฟู้ดดูนะคะ
‪ไม่เป็นไร ขอบคุณค่ะ
‪จูลี่เหรอ
‪ซวยแล้ว
‪อุ๊ยตาย
‪- ไม่อยากจะเชื่อเลย ‪- ไง
‪แล้วนี่ใครเหรอ
‪นี่คือ…
‪แบรนด้อนของฉัน
‪เรียกสั้นๆ ว่าแบรนด้อนก็ได้
‪- เขาไม่เชื่อแน่เลย ‪- ช่วยด้วย
‪ทายสิว่าใครมา
‪จูลี่กับแบรนด้อน
‪เนี่ยนะแบรนด้อน
‪ใช่
‪คุณล่ะ
‪นี่ชาร์ลี
‪ส่วนฉันแคสซี่ ทานมื้อค่ำกันหรือยังคะ
‪ยังเลย เขาบอกว่าไม่มีโต๊ะว่าง
‪ใช่ งั้นก็…
‪มาร่วมโต๊ะเราสิ
‪- ไม่ ‪- ไม่
‪งี่เง่าน่า โต๊ะเรานั่งได้สี่ ‪แต่เรามากันสองคน
‪- ไม่ถือสาจริงๆ เหรอ ‪- มาเลย
‪นั่งสิ
‪โอเค
‪แล้วรู้จักกันยังไงเหรอ
‪ชาร์ลีกับจูลี่ต้องแบ่งวิลล่าอยู่ด้วยกัน
‪อย่างฮาเลยเนอะ
‪อะไร ทำไมไม่เห็นบอกผม
‪นึกภาพออกไหม
‪ต้องอยู่กับคนแปลกหน้าตลอดทั้งอาทิตย์
‪- นึกไม่ออก ‪- ไม่น่าจะมีอะไรแย่ไปกว่านี้แล้ว
‪อยากดูเมนูไวน์ไหมครับ
‪- อยาก ‪- อยาก
‪มีคนคอแห้งนะเนี่ย
‪ก็เลยมาเซอร์ไพรส์เหรอ
‪ใช่แล้ว เหมือนคุณเลย
‪อุ๊ยตาย บ้าไปเลยเนอะชาร์ลี
‪แบรนด้อนก็มาเซอร์ไพรส์จูลี่
‪แถวนี้มีเรื่องเซอร์ไพรส์เยอะมาก
‪ใช่ เหมือนพวกคนที่ ‪อาบน้ำเสร็จแล้วใส่ชุดชั้นในสกปรก
‪ทำงานอะไรเหรอแบรนด้อน
‪ผมเป็นอัยการเขตของเมืองเซนต์พอล
‪อัยการเชียวเหรอ ‪น่าประทับใจจัง จริงไหมชาร์ลี
‪งานจริงไม่น่าตื่นเต้นเท่าชื่อเลย
‪เก้าสิบเปอร์เซ็นต์มีแต่ทำเอกสาร
‪ชาร์ลีก็เหมือนกัน ใช่ไหมคะที่รัก
‪เขาทำงานให้ผู้นำเข้าไวน์ ‪รายใหญ่ที่สุดในลอนดอน
‪นั่นแหละงานที่ผมอยากได้
‪ได้ดื่มไวน์ตลอดทั้งวัน
‪แต่เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ ‪นั่งอยู่ในคอกเล็กๆ น่าเศร้าที่เขาเรียก…
‪เรียกว่าอะไรนะ
‪โลงศพซ้อมตาย
‪ใช่เลย
‪แล้วคุณล่ะ ทำงานอะไรคะจูลี่
‪ครูสอนเด็กป.สาม
‪อุ๊ยตาย น่ารักจังเลย
‪ป.สามนี่กี่ขวบนะ
‪ห้าเหรอ
‪ไม่ใช่ นั่นมันเด็กอนุบาล
‪เด็กป.สามอายุแปดถึงเก้าขวบ
‪งั้นก็ไม่ค่อยน่ารักแล้วเนอะ
‪เป็นวัยที่น่าอึดอัดมากกว่า
‪ฟันก็หลอ
‪แต่ก็น่าจะมีเด็กน่ารักปนอยู่บ้างนะ
‪ก็น่ารักอยู่แล้วมะ
‪รินไวน์แบบนั้นไม่ได้นะ โอเค…
‪ไวน์มันต้องได้หายใจ ต้องใช้ออกซิเจน
‪ถ้าเกิด… เอางี้
‪ก็ได้ ตามใจ เทให้หมดเลย
‪ทำไมจะไม่ได้ แบบนั้นก็ดี
‪จูลี่สู้ๆ
‪- รับอะไรอีกไหมครับ ‪- รับ
‪ขอไวน์อีกขวด กับหลอดดูด
‪เธอล้อเล่น
‪เธอเอาจริง
‪แคสซี่
‪คุณทำงานอะไร
‪ไม่ต้อง ขอทายนะ เป็นนางแบบ
‪เมื่อก่อนเป็นนางแบบ
‪ไม่แปลกใจเลย
‪แต่พวกรันเวย์กับแฟชั่นชั้นสูงมันน่าเบื่อสุดๆ
‪ฉันเลยหันมาสร้างสรรค์ดีไซน์ของตัวเองแทน
‪เราจะเปิดตัวไลน์ใหม่ ‪ที่ปารีสแฟชั่นโชว์สุดสัปดาห์นี้
‪บริษัทเราเพิ่งก่อตั้งได้สองสามปี ‪ก็เลยยังเรียนรู้อะไรอยู่
‪แต่ถ้าโชคดี ปีหน้าหวังว่าจะกำไรแล้ว
‪แคสซี่ถ่อมตัวไปงั้น
‪ที่จริงเดือนที่แล้วได้ลงนิตยสารโว้กด้วย
‪ยินดีด้วยครับ
‪โว้กออสเตรเลียน่ะ
‪สุดยอด มีโว้กของออสเตรเลียด้วยเหรอ
‪แหม ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย
‪ใหญ่สิครับ
‪เห็นได้ชัดว่าคุณ…
‪เก่งจริงจังไม่จิงโจ้
‪แบรนด้อนก็ถ่อมตัวเกินไปเหมือนกัน
‪เขาเป็นอัยการเขตอายุน้อยสุด ‪ในประวัติศาสตร์เมืองแฝด
‪อายุน้อยสุดอันดับสอง
‪แถมยังเป็นดาวอเมริกันฟุตบอลสมัยเรียนมหาลัย
‪- โกเฟอร์สู้ๆ ‪- และ…
‪เขา…
‪ขับรถออดี้
‪- ยินดีด้วยกับแบรนด้อน ‪- ยินดีด้วยนะแบรนด้อน
‪- ครับ ‪- นึกว่าเป็นพวกขับวอลโว่ซะอีก
‪- ยินดีด้วยกับแบรนด้อน ‪- ดีจัง
‪ขอโทษนะคะ จูลี่ใช่ไหมคะ
‪บอกแล้วว่าใช่แน่ๆ
‪ขออภัยที่มาขัดจังหวะ
‪เราแค่อยากบอกว่า ‪คุณเป็นแรงบันดาลใจให้พวกเรา
‪ฉันเองก็เพิ่งเลิกกับแฟน และมันเจ็บมากจริงๆ
‪แต่พอได้อ่านไดอารี่คุณบนกำแพงจูเลียต ‪มันเหมือนคุณพูดกับฉันโดยตรง
‪ถ้าคุณยังไม่ยอมแพ้กับความรัก ฉันก็เช่นกัน
‪ดีจัง
‪แล้วแบรนด้อนห่วยแตก
‪- ไงนะ ‪- ห่วยบรมห่วย
‪เรื่องมันยาว
‪- เข้มแข็งไว้นะจูลี่ ‪- เพื่อเราทุกคน
‪- สู้ๆ ‪- บาย
‪- พวกเขาพูดเรื่องอะไรเหรอ ‪- พูดถึงผมเหรอ
‪- รู้จักคุณได้ไง ‪- แล้วผมห่วยยังไง
‪- หลอดมาช่วยไว้ทันเวลา ‪- คุณพระช่วย
‪อินบ็อคกาอัลลูโป
‪ไม่
‪- คือมัน… ‪- โอเค
‪โอเค น่าจะคิวเรากลับบ้านกันละ
‪ไม่ เรามา… ดี
‪ยินดีมากที่ได้กินมื้อค่ำกับคุณสองคน
‪เราจะไปก่อนนะ
‪- แคสซี่ โชคดีกับงานแฟชั่นครับ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪โชคดี… โชคดีกับคนนั้นนะ
‪โอเค ไป
‪ไม่แย่แต่เยี่ยมแล้วสินะ
‪คุณพระคุณเจ้า
‪เธอเพี้ยนสุดๆ
‪ใช่
‪ใช่แล้ว
‪ฉันเมานิดนึง
‪รู้ ไม่เป็นไร ผมพยุงให้
‪โอเค
‪นั่นใช่ไหม
‪ข้างหลังเรา
‪ใช่
‪ตรงนั้นแหละที่จูเลียตออกมาเรียกโรมิโอ
‪เธอพูดว่าอะไรนะ
‪บอกไปคงขำ
‪ไม่ขำ
‪ผมสัญญา
‪"โรมิโอ
‪โรมิโอ…
‪ท่านอยู่แห่งหนใด โรมิโอ
‪ตัดขาดจากบิดา…
‪และแปลงนามเสียเป็นไร
‪หรือถ้ายอมมิได้
‪ขอเพียงปฏิญาณรัก"
‪เวโรนาน่าเบื่อ
‪แคสซี่
‪ผมพอแล้ว
‪แล้วทีรามิสุที่ฉันสั่งไปล่ะ
‪ไม่ใช่
‪ผมพอกันที
‪เดี๋ยว นี่พูดจริงเหรอ
‪ใช่
‪- ผมขอโทษ ‪- ไม่ ฉันสิขอโทษ
‪คุณเนี่ยนะเป็นฝ่ายบอกเลิกฉัน
‪ช็อคมาก รู้
‪ไม่เห็นมีเหตุผล
‪คุณหาผู้หญิงแบบฉันอีกไม่ได้หรอกชาร์ลี
‪นั่นแหละที่ต้องการ
‪ฉันจะบอกทุกคนว่าฉันเป็นคนเท
‪ว่าฉันตัดสินใจเลิกเอง
‪เอาสิ ใครจะกล้าไม่เชื่อ
‪ว่าฉันเบื่อคุณ
‪แล้วอยากคบคนที่น่าตื่นเต้นกว่า
‪แล้วงานผมก็ตันแล้ว ‪แถมผมอารมณ์เสียอยู่ตลอดเวลา
‪- ข้ออ้างดี ‪- อยากได้อีกไหม ยังมีอีกเยอะ
‪ไม่ต้อง ที่เหลือฉันจัดการเอง ขอบใจ
‪โอเค
‪แล้ว… ตอนนี้คุณเอาไงล่ะ
‪ผมคิดว่าจะไปซื้อที่ดินแปลงเล็กๆ ที่ทัสคานี
‪ทำไวน์
‪เสียเงินหมดตัวแต่มีความสุขในชีวิตซะที
‪งั้น…
‪โชคดีนะชาร์ลี
‪ต้องใช้โชคแน่ๆ
‪โอเคบาย
‪จูลี่
‪พวกแมวงี่เง่าเอ๊ย
‪จูลี่ ฮัตตัน แต่งงานกับผมนะครับ
‪แบรนด้อน
‪ครับจูลี่
‪คิดว่าฉันเพี้ยนไหม
‪อะไร
‪ถ้าคิดก็ไม่ว่าหรอกนะ
‪ทุกคนก็เพี้ยนในแบบฉบับของตัวเองกันหมด
‪เราแค่ต้องหาคนที่เพี้ยนในแบบที่เข้ากับเราได้
‪- อืม ‪- เข้าใจที่สื่อมะ
‪อือ
‪ไม่
‪ขอโทษนะจูลี่
‪ผมไม่เข้าใจว่าคุณพูดถึงอะไร
‪ใช่
‪ฉันรู้
‪ผมนึกว่าคุณต้องการแบบนี้
‪เหมือนกัน
‪ไม่นะ ผมทำอะไรผิด
‪คุณไม่ได้ทำอะไรเลย
‪ฉันต่างหากที่ทำ
‪("หลุมผีหรือ ไม่ ยอดปราสาทนะทรามวัย)
‪(ที่นี้จูเลียตไสย)
‪(และความงามหล่อนบันดาล ‪อุโมงค์นี้ให้เป็นที่สง่าสว่างฉาน")
‪แคสซี่
‪แบรนด้อน
‪อุ๊ยตาย
‪- ไงคะ ‪- ไงครับ
‪เป็นไงบ้าง จูลี่ไปไหนล่ะ
‪- เราเลิกกันแล้ว ‪- ล้อเล่นน่า
‪ไม่ใช่แค่นั้น
‪เมื่อคืนผมขอเธอแต่งงาน ‪แต่เธอปฏิเสธเอาดื้อๆ เลย
‪เธอถามผมว่าคิดว่าเธอเพี้ยนไหม
‪เพราะงั้นผมน่าจะเป็นคนที่ ‪น่าสมเพชที่สุดในเวโรนาแล้ว
‪ฉันรับคำท้า
‪อะไร
‪ล้อเล่นน่า
‪นครแห่งความรักกับผีน่ะสิ
‪ชาร์ลีปล่อยผู้หญิงแบบคุณหลุดมือไปได้ไง
‪เนอะ ฉันเป็นดอกฟ้าชัดๆ
‪ดอกอวกาศเลยด้วยซ้ำ
‪ฉันกำลังจะดื่มอะไรสักหน่อยก่อนไปสนามบิน
‪มาดื่มด้วยกันไหมคะ
‪เอาสิ อยากสุดๆ
‪ดี
‪โอเค
‪อย่างที่เขาว่ากัน
‪อย่าร้องไห้เพราะมันเกิดขึ้น ‪แต่จงยิ้มเพราะมันจบแล้ว
‪รับอะไรดีคะ
‪โปรเซคโกสองที่ครับ
‪ชาร์ลี
‪- ชาร์ลี ‪- ไงครับซิลวิโอ้
‪เป็นไง
‪แล้ว
‪เป็นไงบ้างที่มาพักที่วิลล่าสุดโรแมนติกปีนี้
‪วิเศษมาก
‪บอกแล้วไง พรหมลิขิต
‪ครับ
‪เกรงว่าจะไม่ใช่
‪แฟนจูลี่เข้าเมืองมาหาเมื่อวานนี้
‪แล้วพวกเขาหมั้นกันเมื่อคืน
‪- เสียใจด้วย ‪- เออ
‪แล้วตอนนี้เอาไง
‪หมายความว่าไง
‪ชาร์ลี ไม่ได้เรียนรู้อะไร ‪ที่วิลล่าสุดโรแมนติกเลยเหรอ
‪ลามอเรโทรวาอูนาเวีย
‪จะไปแล้วใช่ไหม
‪ใช่ อูแบร์โต้
‪แล้วเป็นยังไงบ้าง
‪เวโรนาเป็นไปตามที่หวังไว้ไหม
‪มากกว่านั้นอีก
‪ฉัน…
‪ฉันลืมของ
‪โอเค
‪"อ้า พูดอีกคำ เทพธิดา"
‪ชาร์ลี
‪"หล่อนปรากฏ
‪ในราตรีหมดจด
‪อยู่สูงเกินกว่าหัวฉัน
‪เหมือนเทพธิดาอันลงมาจากแดนสวรรค์
‪ยามเธอระเห็จตรงข้ามเมฆลอยละล่องมา
‪และลีละลิ่วในนภากาศประหลาดตา"
‪มาทำไมเหรอ
‪ฉันเลิกกับแคสซี่แล้ว
‪ปรากฏว่าตกหลุมรักกับคนอื่นซะนี่
‪คืองี้นะ
‪ฉันว่าเราคิดถูกทั้งคู่
‪ฉันว่าพรหมลิขิตมีจริง
‪แต่ว่า…
‪เราก็ต้องเลือกที่จะรับมันเอาไว้
‪และฉันเลือกเธอ จูลี่
‪ทำไมล่ะ
‪เพราะฉันคิดถึงตอนที่ได้หัวเราะกับเธอ
‪ฉันคิดถึงศึกเถียงกับเธอ
‪ฉันคิดถึงตอนได้กินเนื้อม้าปลอมกับเธอมาก
‪แล้ว…
‪ฉันรู้ว่าเธอหมั้นแล้ว
‪เมื่อคืนนี้เห็นแล้ว
‪และฉันรู้ว่าคงมาสายเกินไป
‪แต่…
‪ถ้าเธอไม่รู้สึกเหมือนกัน งั้น…
‪นี่น่าจะเป็นโศกนาฏกรรม ‪ที่น่าเศร้ายิ่งกว่าโรมิโอกับจูเลียตอีก
‪ความเพี้ยนของเขาเข้ากับฉันไม่ได้
‪ซิลวิโอ้พูดถูก
‪ใช่
‪- รักมีหนทางของมัน ‪- รักมีหนทางของมัน
‪แต่ฉันรู้อะไรอย่าง
‪เขาได้ห้าดาวแน่นอน
‪เยี่ยมไปเลยคนสวย
‪คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล