SERIAL NETFLIX
Możesz zwolnić, chojraku?
Manhattan Magazine uznał mnie za jednego z 50 najbardziej pożądanych singli,
a ciebie nie.
Zdążyłeś to już powtórzyć ze sto razy.
Będziesz na imprezie? Zaproszono innych homo.
Mógłbyś zgarnąć jakiegoś singla.
Stanley tam będzie?
Nie.
Jest piątek.
Zamówił gdzieś stolik dla singla.
Pamiętasz?
Jeśli zacznę wychodzić do nowych restauracji w piątki
i wrzucać foty, jak samotnie popijam drinka,
przypomnij mi, że mam fiuta.
Umowa stoi.
Pozwól, że spytam.
Kiedy skończycie się żreć jak nastolatki?
Żreć? On mnie zdradził.
Poszedłbyś na kolację u Colina tydzień po tym, jak mnie rzucił?
- Nie! - Cóż…
Tylko częściowo z lojalności wobec ciebie.
Facet był nudziarzem.
- Sru! - Zawsze tak myślałeś?
Koniec tej dyskusji. Po prostu wpadnij.
Mam dużo pracy i lunch z mamą.
Powiem jej, że Colin odszedł.
Cholera. Uwielbiała go, co nie?
Za wygląd i pieniądze. Takie to głębokie uczucie.
Stawiam stówę, że była na tej imprezie.
Czekaj.
Ta sałatka była przereklamowana.
The Times kadzi kucharzowi za jego wersję sałatki nicejskiej,
potem człowiek idzie ją skosztować
i okazuje się, że to żaden rarytas, zwykła sałatka z tuńczykiem.
Ty to zawsze musisz się czepiać.
Wyluzuj, kochanie. Nie chciałam cię wkurzyć.
Co się z tobą dzieje?
Cały dzień odpowiadasz półsłówkami i jesteś wredny.
Zrobiłam ci coś?
Wybacz. Nie chodzi o ciebie.
Chcę ci coś powiedzieć i to trudniejsze, niż myślałem.
Colin odszedł.
Jak to?
Zostawił mnie.
Wyszedł,
zabierając graty i rzucił mnie w wiadomości.
To niemożliwe.
Na imprezie urodzinowej byliście tacy zakochani.
Coś ty zrobił?
Zdradziłeś go?
Oczywiście, że nie!
To się nie trzyma kupy! Zastanów się.
Zrobiłeś coś, co go odepchnęło?
No nie, wierz mi. Zadaję sobie to samo pytanie.
Byłoby miło, gdyby własna matka od tego nie zaczynała.
Nie musisz wpadać w histerię.
Michael! Tu na dole!
Mamo?
O Boże. Jesteś cała?
Żyję!
Ale rozczarowałeś mnie!
Ale…
Wypisali ją?
Poobijała się, ale nic jej nie jest.
Ma tatę. Później sprawdzę, co z nią.
W kuchni jest kącik śniadaniowy i spiżarnia.
Masakra.
Wcześnie wróciła.
Uwaga na ściany, bo będziecie się tłumaczyć Claire.
Nie chcę, żeby urwała mi jaja. Dziękuję.
- Ale niespodzianka! - Dla nas wszystkich.
Witaj, Michael.
Cześć.
Claire kupiła pracę Sayre’a Gomeza.
Chciałem nadzorować jej instalację.
Skoro musisz.
On cierpi, zrozum.
Wiem, ale mamy już po niemal 50 lat.
A nie świętowaliśmy twojej 50 dwa lata temu?
Daj spokój, Suzanne. Zaokrągliłem w dół.
Lepiej pokaż mi swoje prawo jazdy.
Przyjaźnimy się od 20 lat.
Wiem, że jest ci teraz trudno,
ale nawet ze mną nie pogadasz?
Gdy ktoś cię zdradzi, możesz nie chcieć z nim rozmawiać.
Weź przestań.
„Zdrada” to za duże słowo. Pozwól, że ci wyja…
Jestem w trakcie prezentacji.
Mocno wyperfumowane.
Tak mi przykro.
Nie, jest super. Oddzwonię.
Mamy ofertę.
Naprawdę? Od kogo? Czekaj.
Nieważne! Od kogoś z dnia otwartego.
Ciut poniżej naszej ceny, ale przekonamy Claire.
Myślisz? O rany. Tego mi trzeba. Tak się cieszę!
Ja też! Aż mnie zaświerzbiło.
Widzisz, co napisała? Mówi, że już idzie.
Mam nadzieję, że przyjmie ofertę.
Przypomnienie o opłacie za alkohol na imprezę Colina.
Aż dziwne, że nikt nie umarł od takiej ilości.
Myślę, że powinien się dołożyć.
Powiedz mu, że potrzebujesz kasy.
Chętnie bym to zrobił.
Tylko jak to zrobić, żeby nie wyjść na frajera.
Tak. „Odchodzisz? To dawaj połowę kasy”.
- Hej. - O rany!
Czemu tak podskoczyliście na mój widok?
Aż mi się przypomniało, jak dzieci były małe.
Wybacz. Jesteśmy podekscytowani,
bo dostaliśmy świetną ofertę.
- Lekko poniżej ceny, ale… - Nie.
Nie?
Nie zgodzę się na niższą cenę.
Nie dam temu opasłemu lowelasowi
tak szybko zacząć nowe życie.
Tak. Roztył się jeszcze bardziej.
Kto by pomyślał, że wyrwie instruktorkę pilatesu
i jeszcze bardziej się spasie?
- Ale… - Wiedziałam.
Posłuchaj.
Rozumiem, ale to jedyna oferta po dziesiątkach prezentacji.
Możliwe, że cena wywoławcza jest zbyt wygórowana
jak na tę okolicę.
Dla mnie to nonsens.
Odbyliśmy wiele prezentacji,
a dostaliśmy tylko tę ofertę.
W tym budynku poszło jedno mieszkanie za tę cenę.
Jasne, rozumiem.
Ale nie będę wywracać życia do góry nogami,
skoro odpowiedni kupiec może się jeszcze pojawić.
Mam czas.
Niby gdzie mam pójść?
Święta racja.
Możliwe, że trzymasz się dawnego życia,
bo trudno sobie wyobrazić nowe.
Może pokażemy ci kilka mieszkań,
żebyś sobie wyobraziła, jak wspaniałe może być dalsze życie?
Pomoże ci odpuścić emocjonalnie.
Umawialiśmy się na takie porady?
Ja to rozumiem.
Gdy myślę o Gwiazdce bez Colina,
to ogarnia mnie strach.
Ale on pozwalał wieszać tylko białe lampki na choince.
Dlatego w tym roku wybiorę takie kolory, jakie lubię.
Chodzi o to, że gdy wyobrażam sobie, że życie bez niego może być fajne,
czuję się lepiej.
Tak, to ma sens.
Pomożemy ci zacząć wszystko od nowa.
W zupełnie innym miejscu, bez złych wspomnień.
Może w centrum?
W centrum to są restauracje. Tam się nie mieszka.
No coś ty, Claire, zmień myślenie.
Już cię widzę w seksownym lofcie, jak żyjesz sobie pełnią życia.
Nie byłoby fajnie, gdyby każdy róg
nie przypominał ci miejsc, gdzie bywałaś z chorobliwie otyłym byłym?
W twoich ustach to brzmi fajnie.
Znam jedno miejsce, które ci się spodoba.
Możemy tam pójść po południu.
Myślę, że dam radę. Jestem wolna o 17.00.
Świetnie.
Zamówmy coś.
Nie zjem tu. Jedzenie jest okropne.
Cześć, to ja!
Jestem u pokoju.
Mike?
- Chodź do kuchni! - Chcę sprawdzić, co u mamy.
Czekaj. Mike. Mikey!
Twój tata chciał cię ostrzec, że tu jestem.
Pewnie tak. Cześć.
Cześć.
Wybacz, Colin.
Dopiero dziś dowiedzieliśmy się, co się między wami stało.
Pożaliłaś się Colinowi, że upadłaś, żeby tu przyszedł?
Nie, przyszedł sam, dziękuję.
Jestem w rodzinnej grupie. Przeczytałem.
Widziałem apetyczne zdjęcia sałatek.
Były w porządku.
Chcę się upewnić, że wszystko gra.
Doceniam to. Cudowny gest z twojej strony.
Kiedyś też się rozstaliśmy na jakiś czas.
Ben sypiał z sekretarką.
- Ja nie… - Mamo.
Przestań tak mówić.
Chciałem mieć trochę przestrzeni.
Między nogami innej kobiety.
Nie szkodzi. Pogodziliśmy się!
Takie rzeczy się zdarzają i szybko się o nich zapomina.
Powinienem już iść.
Cieszę się, że wszystko gra.
- Miło było cię widzieć. - Ciebie też. Chyba.
Jeszcze nie wiem.
- Odzywaj się. - Do zobaczenia!
„Ciebie też, chyba?” Oszalałeś?
- Ale… - Wciąż mu na tobie zależy.
- Idź i to napraw! - Nie powiedział mi, dlaczego odszedł.
My ci nie powiemy, durniu. Leć!
Colin? Hej!
Ja tylko…
Chciałem przeprosić za głupie pożegnanie.
- Nie wiem, jak się zachować. - Ja też.
Pocieszyłeś mnie.
Dzięki za troskę o mamę. To miłe.
Nie ma sprawy. Spędziłem z twoją rodziną 17 lat.
Wciąż będę o nich pamiętał.
Mama to jedna z pięciu kobiet, które widziały mnie nago.
O Boże.
W tym upiornym domu na Jersey Shore, który wynajęła siostra.
Wciąż mam ciarki. Twoja mama wpadła na mnie pod prysznicem.
Akurat wpadła! Wiedziała, że tam jesteś.
Jak praca? Podobno rynek ma się dobrze.
Pewnie.
Tak jakby.
Tak jakby?
Potrzebujesz czegoś?
Nie.
Zapowiada się niezły interes.
Super. Nie martwię się. Jesteś najlepszy.
Muszę już iść.
Pies nie wychodził od kilku godzin.
Pies?
Żartujesz. Masz psa?
Możemy zakończyć tamtym miłym akcentem?
W takim razie nie mów mi, że masz psa.
Zawsze o tym marzyłem,
a ty nigdy nie chciałeś.
Kupiłeś też fotel z podnóżkiem, czy to wciąż gejowski banał?
A kolendra? Posmakowała ci?
Jak zwykle aż kipisz od emocji.
Tak? Kipię od emocji?
Lepiej mów, czemu odszedłeś.
Nie teraz. I nie będziesz na mnie krzyczał.
Nie krzyczę, tylko nie rozumiem.
Tak brzmię, gdy nie rozumiem!
A fotel z podnóżkiem to klasyka!
Wybacz spóźnienie.
Luz. Claire jest na górze.
Chciała zostać sama w mieszkaniu.
Albo mnie nie znosi, albo robi kupę.
Przecież kochasz snobistyczne dowcipy o kupach.
Wpadłem u mamy na Colina. Kupił psa.
- Co? Po tym, jak… - No.
Ciągle powtarzał, że… Opuszczam jego fanklub.
Nie ma tragedii. Widoki są, nie powiem.
Ma seksowny sznyt. Młoda i piękna Claire by to lubiła.
- No weź. - Jesteś piękna.
Mówię o powodzeniu.
Wiesz, o czym mówię.
Rozwódka w średnim wieku ląduje w centrum, bo chce być modna?
IMPREZA MANHATTAN MAGAZINE. DAWAJ!
Będą gadać.
Nie będą. Kontynuujmy tę rozmowę
na gali 50 najbardziej pożądanych singli.
- To niedaleko. - Mogę się najpierw przebrać?
- Nie. - Nie.
- Dziękuję. - Chwila.
Mało nalali.
- O tak. - Nie osądzam.
To Billy. Powiem mu, że przyszliśmy.
Nie.
Zaplanowaliście to, żebym przyjęła ofertę?
Mam się umówić z kawalerem. Pokażecie mi, że życie się nie kończy.
Chcemy, żebyś dobrze się bawiła.
Jak to śpiewają i piszą w książkach,
do życia nie trzeba faceta.
I dobrze. Do rozwiedzionej matki w średnim wieku nie ma kolejek.
No właśnie.
Jest kolejka, ale bardziej paląca niż do życia w luksusie.
Masz dzieci?
Dziwne. Myślałam, że jesteś sama.
Nie w tym smutnym sensie, tylko niezależna.
Dzięki za wyjaśnienie.
I mam syna, Kaia. Ma 25 lat.
A mąż?
Nie mam męża. Jeździłam z plecakiem po Europie
i świetnie się bawiłam.
Tak, że hej.
To znaczy?
Ojcem Kaia jest jeden z trzech facetów, których nie umiałam odszukać w 1997.
O Boże!
Twoje życie przypomina ten okropny film o ABBA.
Tyle że w moim życiu są czarni.
Skumałaś.
Tak lepiej. Dziękuję!
- Hej! - Hej.
Moi drodzy, to jest Michael.
- Hej. - Cześć.
Mój długoletni przyjaciel.
Od niedawna jest do wzięcia. Może wam się poszczęści.
Ja już go brałem.
Lata temu, jak byliśmy gówniarzami.
Jak jego obecne zdobycze.
Nie mówiłeś, że jest uroczy i zabawny.
Dawaj, dawaj. Michael, to Alex.
On też jest na liście singli.
Fajnie. Gratulacje.
Alex prowadzi podcast o zmianach klimatu
pod kątem osób LGBTQ.
Nazywa się „Kontrola Emisji”.
Fajnie, co?
Tak, zabawne.
Co się stało, że jesteś wolny?
Mój partner rzucił mnie w swoje 50. urodziny
na imprezie, którą wciąż spłacam.
Cholera. Naprawdę?
Wybacz, że podsłuchałem. Ostro.
Owszem, ale nie chcemy poruszać tego tematu, prawda?
Wpadłem dziś na niego
i dowiedziałem się, że kupił sobie psa.
Dasz wiarę? Marzyłem o nim, ale on się nie zgadzał.
Teraz jest sam i pędzi do domu, żeby go wyprowadzić.
- Jezu. - Bezdusznik.
Naprawdę to robimy?
Wiesz co?
Pierce Brosnan podrywał mnie w pierwszej klasie na Heathrow.
A ja głupia postanowiłam być wierna.
Mogłaś go zaliczyć.
Nieraz to sobie wyobrażałam,
gdy mój mąż niczym Jabba zgniatał mnie swoim cielskiem.
O Boże!
No wiesz.
To zabawne.
To prawda.
Tak jak ty.
Myślałam, że mnie nie lubisz.
Jestem oziębła względem ludzi, którzy dla mnie pracują.
Względem rodziny i przyjaciół też.
Stanley nie pisnął o tej kolacji. Dopuścił się wielkiej zdrady!
A jak!
Przykro mi, to okropne.
Dziękuję. Cieszę się, że mnie rozumiecie.
Oczywiście.
Jesteś uroczy, masz dobrą pracę. Dasz radę.
Wiesz, czego ci trzeba?
Przestań rozmyślać i rozerwij się.
Z normalną parą wolną od chorób wenerycznych.
Parą?
To nie jesteście singlami?
Nie, Luis i ja jesteśmy razem od lat.
Ale singiel jest lepszy dla marki.
Jesteśmy singlami w związku.
Co ty na to?
Może wyliżemy dziś twoje rany
i humor ci się poprawi?
Nie chcemy, żebyś się smucił.
Proponujecie mi trójkąt na pocieszenie?
Współczujemy ci.
No tak.
Spasuję.
Nie jestem w nastroju na seks z litości.
Życzę wam powodzenia i dziękuję.
Byłem na imprezie, na której zerwali.
Coś okropnego.
Wszystkim nam było ciężko.
Dajesz!
- Dobrze się bawicie. - A jak.
Chyba już czas na mnie!
Dobranoc.
Bardzo wam dziękuję.
Tego mi było trzeba.
- Wrócisz sama? - Tak.
Dobra.
Naprawdę myślicie, że to najlepsza cena?
Według nas to uczciwa oferta.
Właśnie. Na tym rynku?
Zrozumiałam.
Ufam wam.
Podpiszę papiery i działamy.
- Poważnie? - Serio?
Naprzód, skurwiele.
Tak!
- Udało się! Jak to możliwe? - Wiesz, że umiem zaczarować!
Dziękuję, kurczaczki!
Zaraz wrócę!
Jasna cholera!
Drag queen to nasz terapeuta.
Każdy orze, jak może.
Doktorze Sweeny.
Witaj, Michael.
Informuję, że Colin zostawił mnie zaraz po naszej sesji.
Po tej, która według pana
była pierwszym krokiem do zakochania się.
Przykro mi, że cierpisz.
Ale nie jestem wróżką. Jestem terapeutą.
Może jest pan lepszą drag queen.
Wykonawcą dragu,
który musi wrócić na scenę za 15 minut.
Daj sobie na wstrzymanie z tym rozwodowym jęczeniem.
Co za profesjonalny sposób
na rozmowę z byłym pacjentem.
Teraz nie jestem terapeutą.
Jestem Panną Farsą.
Mogę ci powiedzieć, co zechcę,
gdy zaczniesz krytykować moją pracę,
w której jestem ekspertem.
Czyżby? Z nami coś ci nie wyszło.
Wiesz, co się stało podczas tamtej sesji?
Usłyszałeś to, co chciałeś,
czyli swoje własne jojdanie.
Wyssałeś całe powietrze.
Nie pozwoliłeś partnerowi mówić.
Może to był wasz problem.
Ja zrobiłem swoją robotę.
Mogę pogadać z dr. Sweenym? Panna Farsa jest wredna.
Nie skończyłem.
Przestań szukać odpowiedzi. Przestań szukać winnych.
Nie ma go. Daj mu odejść.
Chcesz kogoś kochać?
Kochaj siebie.
Kochaj ludzi, którzy chcą być przy tobie.
I zabieraj te swoje dramaty z dala ode mnie.
Słyszałaś?
Ciężko nie słyszeć.
Wszystko gra?
Nie.
Mam dość tego uczucia, że coś ze mną nie tak.
Nie wiem, jak przez to przejść.
No jasne, kochanie. Nikt nie wie.
Colin był też częścią naszego świata.
Próbujemy jak najlepiej ułożyć sobie życie bez niego.
Co? Jesteś na mnie zły?
Nie.
Tylko…
Dziękuję, że wciąż chcesz przy mnie być.
Muszę lecieć.
Daj to kolesiowi na końcu baru.
- Jasne. - Dzięki.
Od tamtego gościa.
Wiedziałeś o psie?
Przykro mi.
Nie chciałem ci mówić.
Pewnie.
Cała ta historia z psem jest dziwna.
Nagle zechciał mieć psa?
Nie rozumiem, co się z nim dzieje.
Jakby ktoś nacisnął jakiś guzik.
Tak.
Poszedłem na tę kolację, myśląc naiwnie,
że jakoś to rozgryzę.
Dowiem się czegoś, co wyjaśni jego postępowanie.
Poznam powód.
Dla mnie?
Oczywiście, że tak.
Przepraszam, Stanley. To nie na ciebie się wściekam.
Wiem.
Może nigdy nie poznam odpowiedzi. Muszę się z tym pogodzić.
Poza tym w tym wszystkim jest sporo mojej winy.
Odpycham ludzi, bo aż kipię od emocji.
- Wysysam powietrze… - Nie rób tego.
Nie obwiniaj się.
Nie idź tą drogą. To nic dobrego.
Zrozumiałeś?
Nie jest tak źle?
Czy mógłbyś się trochę opanować? Jasne.
Ale jesteś osobą, która zasługuje na miłość.
Kropka.
Dziękuję, przyjacielu.
Weź.
- Wypiłem już trzy. - Chętnie.
MAMA JUŻ MI LEPIEJ!
UWIELBIAM VICODIN I WINO!
COLIN OPUŚCIŁ KONWERSACJĘ PIĄTEK, 21.57
Napisy: Agata Martelińska