SERIAL NETFLIX
O Boże!
Serio?
Wysłałem ci zdjęcie twarzy, żebyś nie musiała tak reagować.
Przepraszam. Na żywo jest okropna,
jak Ellen DeGeneres.
Będziesz jak z okładki, gdy skończę. A teraz siadaj.
Mam coś, co poprawi ci humor.
Oto nasz czek z pokaźną prowizją za mieszkanie Claire!
O ja cię.
Spójrz na te cudne zera. Dzięki nim mamy niezłą sumkę.
Wykorzystam tę forsę jako zaliczkę, by wykupić połowę mieszkania od Colina.
Poważnie?
Kiedy rozmawialiście?
Pogadamy dziś na ślubie.
Ma trafić na sprzedaż pół roku po naszym rozstaniu,
ale bardzo chcę tu zostać.
Mimo wszystko uwielbiam to miejsce. To mój dom.
No jasne. Zawsze miałeś tę bliznę nad okiem?
Nie, to pamiątka po narciarskim weekendzie dla gejów.
Wygląda seksownie?
Jasne.
Powinienem pozwać Billy’ego.
Po tylu miesiącach Colin będzie mnie oglądał w takim stanie.
Pewnie będzie z tym przystojnym architektem.
Skąd wiesz? Pytałeś Jonathanów?
Jego pewnie też zaprosili z osobą towarzyszącą.
Po zdjęciach z Miami widać, że to coś poważnego.
- Przykro mi. - Dzięki.
Zacząłem medytować z aplikacją.
Chyba osiągnąłem spokój.
- Dobrze. - Tak.
Nic na to nie poradzę. Muszę…
- odpuścić. - Dokładnie.
Jezu! Możesz to naprawić?
Wyglądam jak po Czarnobylu!
Widzę, że naprawdę wyluzowałeś.
Przyjaciel Kaia powiedział mi, że Kai odnalazł ojca przez 23andMe.
Facet mieszka w Nowym Jorku, a Kai planuje się z nim spotkać.
Rany, przeszłaś prosto do rzeczy.
Dałam ci się wygadać i przyszła kolej na mnie.
Rozumiem. Jak się czujesz?
Dziwnie.
To facet, z którym spotkałam się na jedną noc 26 lat temu
w Amsterdamie, Berlinie lub Rzymie.
Przez te wszystkie lata byłam sama z Kaiem,
a on teraz nagle chce mieć tatę?
Nie pamiętasz żadnego z tych facetów?
Zanim wyzwiesz mnie od dziwek, pamiętasz swoich kochasiów z młodości?
Wycofuję pytanie.
Nie mogę się doczekać rozmowy z nim,
ale nie chcę naciskać.
Słusznie. Powie ci w swoim czasie.
To jak z coming outem. Nie można do niego zmuszać.
Britanny Blumberg zrobiła to zmieszanemu 15-latkowi,
tylko dlatego, że znał słowa „Express Yourself”.
Dobrze wyglądam?
Tak, ale unikaj słońca i ustawiaj się z drugiego profilu.
Cześć wam.
Pamiętacie Wyatta z urodzin Colina?
Mało pamiętam z tamtego wieczoru, ale miło cię znów widzieć.
Ciebie też.
Przykro mi, że wy…
Jakoś daję radę. Dawno go nie widziałem. Ostatnio było słabo.
Denerwuję się. Wyglądam jak w makijażu?
Boże. Wypij to i się uspokój.
- Billy ma więcej tapety. - Przyszedłem prosto ze studia.
Poprawiałeś się w aucie.
Powinniśmy porozmawiać o tym, co dorośli robią na osobności.
Tak trzymaj, Wyatt. Ktoś musi mu utrzeć nosa.
Muszę do toalety. Wiecie, gdzie jest?
Na górze. Pokażę ci.
Zabawny dżentelmen ze skórą jak pupcia niemowlaka.
Co w nim widzisz, Billy?
Zapowiada się na pierwszą drugą randkę.
Dawno już na takiej nie byłem.
Myślałem o nim.
Zadzwonił, więc go zaprosiłem.
Bardzo go lubię, Mikey.
Zastosuję stare dobre sztuczki.
Wspaniale, Billy.
Patrząc na ciebie, to faktycznie muszą być wiekowe.
Nie widziałem go. Chyba jeszcze nie przyszedł.
Za ciszę przed burzą.
Jest Stanley.
Co mu jest? Wygląda na smutnego.
Jak zawsze na ślubach.
Za każdym razem, gdy słyszy „tak”,
przypomina mu się, że on „nie”.
Jak się masz, kochanie?
Ja…
Cóż…
Nie smuć się z powodu ślubu. Jonathanowie się odnaleźli.
Jest nadzieja dla wszystkich. Masz jeszcze mnóstwo czasu.
Dziękuję za protekcjonalny sentyment. Nie martwię się o ślub.
Co do czasu, to też nie jestem pewien.
Rano zadzwonił do mnie mój lekarz.
- W sobotę? - Ma wyniki badań.
Jest…
niedobrze.
Przerażasz mnie. O co chodzi?
Mam…
raka piersi.
- Co? - Jaja sobie robi.
Chciałbym.
O Boże.
- Nie mogę uwierzyć. - Ja też.
Ale to prawda. Mam raka piersi w pierwszym stadium.
Jesteś facetem.
Zawsze byłeś facetem?
Przepraszam.
Wykryli go wcześnie,
ale muszę iść do lekarza w poniedziałek, żeby omówić leczenie.
Przyjdziesz? Potrzebuję dodatkowej pary uszu.
Boję się, że połowę przegapię.
Oczywiście. Nie przejmuj się. Wszystko będzie dobrze.
Tak się mówi, gdy nie wiadomo, czy będzie dobrze.
Nie patrz.
Jest Colin.
I ten seksowny architekt.
Idź się przywitać. Miej to za sobą.
Ma rację. Będzie dobrze.
Ojej.
Zaraz wracam.
Skąd masz tego raka cycka?
Cześć, Colin.
Witaj, jestem Michael, jego były.
Wyglądam jak po bójce w barze, ale upiłem się na gejowskim weekendzie.
Przyjaciele, którzy mnie odprowadzali,
upuścili mnie na twarz. Miło mi.
Cześć. Jestem Craig. A to moja żona, Janet.
- Żona? - Nie dałeś mi dojść do słowa.
Myślałem, że to twój nowy chłopak,
ten architekt.
Widziałem wasze zdjęcia z Miami.
To nie jest mój chłopak.
Po pierwsze, spotykałem się z nim, bo akurat był w Miami.
Po drugie, nie przypomina Craiga.
Craig, Janet, Colin.
Po trzecie, nie zrobiłbym tego. Przyprowadziłeś kogoś?
Nie. Chciałem, żebyś czuł się komfortowo
i żeby nie było dziwnie.
Wybacz, że tak się wkurzyłem o psa.
Moja matka nazwała mnie jęczącym skurczybykiem.
To gdybyś się zastanawiał, po czyjej stronie stanęła.
Nie szkodzi. Mogłem to lepiej rozegrać.
Narobił mi do mokasynów od Prady.
Niefajnie, że poprawiło mi to humor, ale cóż poradzę.
Proszę o zajęcie miejsc. Ceremonia zaraz się zacznie.
- No to do zobaczenia. - Dobrze.
Drodzy przyjaciele, członkowie rodziny i bliscy.
Spotykamy się dziś, by uczcić ślub Jonathana i Jonathana.
Dwie połówki łączą się, by razem wieść długie, szczęśliwe życie.
Wszystko gra.
Jonathanie, w zdrowiu i chorobie, póki śmierć was nie rozłączy?
- Tak. - A ty, Jonathanie?
Tak.
A teraz obrączki.
Symbolizują wasze oddanie
oraz to, że jesteście rodziną.
Mój przyjacielu.
- Moje serce. - Na zawsze.
Mazeł tow!
Ogłaszam was małżeństwem.
Możecie się pocałować.
Tylko 1% mężczyzn choruje na raka piersi.
Nie marzyłem, by być w tym gronie.
Trzy lata temu miałam pietra tuż po liftingu piersi.
Dałam osiem tysi, żeby je podnieść, a oni znaleźli jakieś dziwne komórki.
Ponaświetlali to gówno i wszystko wróciło do normy.
Ty też wyzdrowiejesz.
Ten stopień jest podatny na leczenie. Przeżywalność wynosi prawie 90%.
Student medycyny na uniwersytecie Columbia.
On też będzie lekarzem?
Czyli to oficjalne.
Boga nie ma.
Taki fajny chłopak. Co ty z nim robisz?
Co nie?
Szaleję za nim. Powiedziałbym, że jestem starą duszą.
Nie mów Billy’emu. Jesteś na granicy.
Rozmawiałeś z Colinem o mieszkaniu?
Miałem zamiar, ale zaczęła się ceremonia.
Dosiądę się. Jego stolik jest pusty.
Tak w ogóle, to można się z nim witać.
Odbył już karę.
Łagodzę jego wyrok.
- Poważnie? - Tak.
Wściekanie się jest zbyt męczące.
Przysuń się. Jestem dumna.
Powiedziałeś coś nie tak? Gdzie wszyscy?
Siedzisz z przyjaciółmi.
Ja mam stolik dla singli.
Pewnie robią lody w łazience.
Nawet nie tknęli jedzenia.
Przynajmniej weźmiesz do domu kwiaty.
Pewien nerwowy sprzedawca butów ma na nie oko.
Chociaż to może być ujmujący tik.
Brzmi obiecująco.
W każdym razie jest taka mała sprawa…
Matka Jonathana z Portoryka chce wznieść toast!
Po pierwsze, jestem zachwycona,
że po 12 latach, jednym dziecku
i sześciu podróżach na Mykonos, które mogły być miesiącem miodowym,
chłopcy w końcu sformalizowali związek!
Jako gorliwa katoliczka
nie wiem, czy ich życie w grzechu to największy problem.
Gejowski żart.
Ale chcę gorąco podziękować
ich przyjaciołom, Michaelowi i Colinowi,
którzy siedzą o tam,
że się rozstali.
Mój syn wystraszył się i postanowił poślubić Żyda Jonathana,
widząc, jak łatwo związek może się skończyć.
I to bez widocznej groźby rozstania!
- Nasza przyjemność. - Tak jest.
Na zdrowie!
Zdrowie.
Trochę nieoczekiwanej uwagi. Dzięki, podchmielona Tereso.
Przynajmniej ktoś na tym skorzystał.
Zawsze myślałem, że jeśli weźmiemy ślub,
będziemy tylko we dwóch.
Bez przejścia ślubnym kobiercem i imprezy. Tylko my sami.
Dobrze, że nie wyszło.
Jeśli miałoby się tak skończyć,
to małżeństwo nie uchroniłoby cię przed byciem nieszczęśliwym.
Nie wiem, czy byłem nieszczęśliwy.
Spędziliśmy razem kawał życia.
Wszystko było takie pewne.
Nie godziłem się z tym, że moja historia została napisana.
Zabawne, że mnie to pocieszało.
Twój kryzys wieku średniego spowodował, że mam teraz swój.
- Nie chciałem… - Nie szkodzi.
Chcę, żebyś był szczęśliwy. Naprawdę.
Teraz obaj piszemy swoje historie.
Dzięki.
Życzę ci szczęścia.
Dzięki.
O czym chcesz rozmawiać?
Doceniam to, że spłacasz połowę kredytu.
Chcesz sprzedać mieszkanie,
ale właśnie dostałem dużą prowizję.
Chcę cię spłacić
i zostać w mieszkaniu.
Rozumiem, że chcesz zostać w mieszkaniu.
Inwestycyjny mózg każe mi pomyśleć, czy to dobry ruch.
- Mogę się zastanowić? - Jasne.
Patrzcie, kto wrócił na imprezkę.
Zostawię was.
Tęskniłeś?
Co to za szalony toast?
Już chciałam udać, że się dławię kością z kurczaka.
Ale musiałabym wziąć go do ust, a próbowaliście go?
Słabiuśki ten catering.
Nie ma sprawy. Odbyliśmy miłą rozmowę bez dramatów.
On chce się zastanowić, czy mogę go spłacić.
Dlaczego? O czym tu myśleć?
„Inwestycja, dobry ruch, bla, bla, bla”.
Witamy gości weselnych!
- Cześć. - Dobrze się bawicie?
Cieszę się, że świętujecie z nami ten dzień.
Najbliżsi i najdrożsi przyjaciele.
I gość Billy’ego. Cześć.
Jestem Wyatt. Poznaliśmy się u Colina.
Moje gratulacje.
Gdyby nie Colin i Michael…
Serio? Twoja mama już to ogłosiła.
Może to wcale nie takie romantyczne.
Skąd się znacie?
Zarywaliśmy do faceta, który nas obu olał.
Zaczęliśmy rozmawiać, a pod koniec wieczoru się zakochaliśmy.
Zostawcie miejsce na tort.
Są tacy szczęśliwi.
Dwóch odrzuconych spiknęło się jak w bajce.
Po 12 latach biorą ślub, żeby się prawnie usidlić.
Jesteś taki wredny!
Pod tą twardą skorupą kryje się mięciutkie wnętrze.
Dokładnie odwrotnie niż to, co wyczuwam w mojej piersi.
Smacznego!
Dziękuję.
Suzanne, pięknie wyglądasz.
Przepraszam. Musiałam.
Dziękuję. Chodź i uściśnij mnie.
Dalej!
Tęskniłam za tobą.
Ja za tobą też. Nie wiedziałem, czy chcesz…
- Rozumiem. - To dobrze.
Zakaz został zniesiony, więc nie ma problemu.
Co u ciebie?
Dobrze. Tak.
Adaptuję się.
Dziwnie się dziś czuję. Jedną nogą wracam do dawnego życia.
Ale miło wszystkich zobaczyć. Co u Kaia?
Kai odnalazł swojego ojca i planuje się z nim spotkać.
Nie wie, że ja wiem.
- Powiesz mu? - Tak, ale nie chcę skupiać się na sobie.
Czasem musimy podjąć bezinteresowną decyzję,
lepszą dla osoby, którą kochamy,
lub kochaliśmy, niż dla nas samych.
- Masz na myśli Michaela i mieszkanie. - Patrz, jak szybko łapiesz!
Odkąd je kupiliśmy, mieszkanie zyskało 40% na wartości.
Logicznie byłoby je sprzedać i podzielić się zyskiem.
Osiągnęlibyśmy wartość rynkową.
Dzięki za wykład na temat finansów. Słuchaj, Colin.
Kocham cię, ale zrobiłeś Michaelowi świństwo.
Możesz zrobić coś miłego.
Wyobrażałem sobie, że zamieszkają tam obcy ludzie.
Michael pewnie pozna kogoś nowego.
To dziwne uczucie.
Kochanie…
to twoja sprawka.
Cześć, Billy.
Danny Weaver.
Znamy się?
Zeszłe lato na Wyspie Ognia? Taniec herbaciany?
Bzykaliśmy się w twoim domu.
Prawda. Tak. Cześć, Danny.
Było fajnie.
To prawda.
Mogę dać ci swój numer, jeśli chcesz się spotkać.
Poproszę.
Do zobaczenia. Oby.
Nie do wiary.
Wziąłeś numer tego gościa na moich oczach?
Nie wiedziałem, że tam jesteś.
Co za brak szacunku.
Podrywasz kelnera, będąc tu ze mną.
Tak postąpiłby małolat. Ty dobijasz pięćdziesiątki. Dorośnij.
Spokojnie.
Zaczynało mi na tobie zależeć.
Ostrzegali mnie, że tylko się bawisz.
Że mimo wieku uważasz się za przystojniaka.
Mówiłem im, że jest coś więcej.
Widzę, że mieli rację.
Daj spokój.
Dla ciebie liczy się tylko twój interes.
Jesteś zwykłym, płytkim, narcystycznym gejem.
Fuj.
Wyatt, proszę.
Boże.
Kai, co słychać?
Trey powiedział, że wiesz
o moim tacie.
Tak.
Całkowicie cię popieram, cokolwiek postanowisz.
Mamy się spotkać o 20.30 w L’Express.
Nie mogłem się zdecydować.
Chciałem podjąć tę decyzję sam.
Rozumiem. Czekaj, 20.30 to niedługo. Lepiej już idź.
- Napisałem mu, że nie idę. - Co?
Czemu nie?
Ty jesteś moją rodziną. Mam wszystko.
Nie jesteś ciekaw?
Jeszcze bardziej mi to namiesza.
Nie potrzebuję kolejnych problemów.
Poza tym, zabierasz tlenu za dwoje rodziców.
Sarkazm to chyba masz po nim.
Jak zareagował na twoją nieobecność?
Powiedział, że poczeka dwie godziny.
Ale nie idę.
Załatw kawałek gejowskiego tortu.
Zaraz się najaram zielska, to będę głodny.
Jasne, kochanie.
Czemu nie idę z tobą do lekarza?
Co?
Poprosiłeś Michaela, a nie mnie.
W gabinecie będę w rozsypce i nie usłyszę wszystkiego.
Jeśli lekarz nie ma 25 lat i gołej klaty, też nic nie usłyszysz.
Będziesz scrollował Grindra.
- To nieprawda. - Przepraszam.
To było niegrzeczne.
Ponoć jesteś na Tinderze.
Naprawdę tak o mnie myślisz?
Że kim jestem? Płytkim narcyzem?
Tego nie powiedziałem.
Nie w ten sposób.
Kochanie,
wiesz, że cię kocham,
ale jesteś, jaki jesteś.
Jedną z twoich zalet jest to, że przynajmniej jesteś szczery.
Chcę iść z tobą do lekarza.
Czemu tak ci zależy?
I gdzie Wyatt?
Kocham cię, Stanley.
Cokolwiek się stanie, jestem z tobą.
Czemu czuję, że to ja pocieszam ciebie?
Dajesz!
Kogo my tu mamy? Wiesz, że to parkiet?
Mogę dołączyć?
Zróbcie miejsce! Wall Street będzie tańczył!
- Spójrzcie tylko! Jestem pod wrażeniem. - Dlaczego?
Zwykle tylko podpierasz ściany.
Nagle zostałeś królem parkietu?
Co się stało? No tak, schudłeś 75 kilo.
Chciałem spędzić z wami czas.
To miłe.
Zatańcz z moim kuzynem Phillipem. Podobasz mu się.
To nasza piosenka!
Miłej zabawy!
Czemu ze mną tańczysz? Kuzyn Phillip ślini się na ciebie.
Dał mi już swój numer.
Dostanę 10% zniżki w sklepie z butami.
Zawsze to jakiś zysk.
O rety.
Ludzie już o nas plotkują.
O tak.
Przez pięć minut będziemy odskocznią od ich nudnego życia.
Ciesz się chwilą sławy.
- Masz makijaż? - Nie!
- Co? - Tak.
Może chciałem trochę zatuszować szkody,
żeby lepiej wyglądać na spotkaniu z tobą i twoim chłopakiem.
Dobrze, że tego uniknąłem. Pominąwszy Craiga.
Dobrze wyglądasz.
Mój nowy chłopak byłby zazdrosny.
Jeśli tego chcesz, możesz mnie spłacić.
Chcę. Dziękuję.
Wyglądasz świetnie. Inaczej.
Nie to, że wcześniej nie…
- Rozumiem. - Dobrze.
Trochę się zmieniłem.
Jakżeby inaczej?
Prawda.
Pożegnam się i będę leciał.
Dzięki za ostrzeżenie, że wychodzisz.
Racja.
Miło było cię widzieć. Naprawdę.
- Ciebie też. - Tak.
Ładnie pachniesz. Jak zawsze.
- Trzymaj się, przystojniaku. - Ty też, przystojniejszy.
Idzie.
Co to, kurwa, za taniec?
- Co się tam odwaliło? - Wracacie do siebie?
Oczywiście, że nie. Poszaleliście?
Miło było was zobaczyć w tej odsłonie.
Było miło. Możemy zostać przyjaciółmi.
Nie teraz, ale kiedyś.
Naprawdę? Co się stało?
Nie wiem. Już nie bolało jak kiedyś.
Wydaje się, że krwawienie ustało.
A co z mieszkaniem?
Mogę zostać.
Próbowałeś tortu?
- Bezglutenowy. Ohyda! - Jak kurczak z polewą.
- O której masz tego lekarza? - O 12.00. Billy też idzie.
Naprawdę? Fajnie. Gdzie Wyatt?
Wszystko spieprzyłem.
Wygrałam. Wyskakujcie z kasy.
- Przyjmowaliście zakłady? - Ja tak.
- Polubiłem go. - Mówiłam.
- Wszyscy go polubili. - Czemu go nie ma?
Bo ktoś nie wie, jak należy traktować mężczyznę.
KONTAKTY
SKASUJ KONTAKT
WSKAŹNIKI PRZEŻYCIA RAKA PIERSI U MĘŻCZYZN ROKOWANIA
Przepraszam.
Możemy wrócić do centrum? Chcę się dostać do L’Express.
Dzięki.
O Boże.
Jezu Chryste! Aleś mnie wystraszył!
Co tu robisz?
Chyba…
Chyba popełniłem błąd.
Napisy: Agata Martelińska