Dr. Cotter.
Hann deyr. Hún deyr. Mamma deyr.
Ég dey. Allir deyja.
Ég vil ekki… Ég mun…
Hann vill ekki tala við mig
eða svara mér eða neitt.
Hann segir bara þetta.
Já. Ég sé um þetta.
Takk, Dan.
Hún deyr. Mamma deyr. Ég dey. Allir deyja.
Enginn skiptir máli. Þau skipta ekki máli. Mamma skiptir ekki máli.
Ég skipti ekki máli. Ekkert skiptir máli.
Ég skipti ekki máli. Hann deyr. Hún deyr.
Hann deyr. Ég dey. Allir deyja.
Enginn skiptir máli. Þau skipta ekki máli.
Allir deyja. Ég dey. Enginn skiptir máli.
Þau skipta ekki máli.
Mamma skiptir ekki máli. Ég skipti ekki máli.
Ég mun… Ég mun… Ég mun…
Hún mun… Hún mun… Allir… Ég mun…
Ég skipti ekki máli. Ég mun…
Sæll, Carl.
Hvað er að í dag?
Ég er að deyja.
Nei.
Ég held ekki.
Ég held að þetta sé oflætiskast.
Ekki…
Ekki segja það.
Þú veist það ekki.
Ég finn það allt í kring, kreista mig.
Ég er hræddur.
Carl, ég veit að þér finnst þetta raunverulegt
en það getur ekki sært þig.
Ég lofa því.
Hann deyr. Hún deyr. Mamma deyr. Ég dey.
Allir deyja. Enginn skiptir máli.
Heyrðu, Wanda.
Ég legg Carl Renken inn í nokkra daga. Hann er meinlaus.
Lítið til hans á nokkurra tíma fresti.
-Ekkert mál. -Takk.
Dr. Desai var að leita að þér.
Þakka þér fyrir.
Nei! Nei! Ekki!
Þið skiljið ekki! Ég get ekki farið þangað inn! Nei!
Nei, ekki gera það!
Kom inn.
Sendirðu sjúkling að nafni…
Sarah Marquet, á legudeild í gær?
Já, hún glímir við fíknivanda og oflæti
og hefur farið inn og út af bráðadeild.
Rose, hún er ótryggð.
En hún þarfnast meðferðar.
Stjórnin reiðist ef ég nota okkar fé
í innlagnir sjúklinga.
Stjórninni ætti ekki að vera svona skítsama um starf okkar.
Ég dreg dómgreind þína ekki í efa
en varaðu mig við þessu næst.
-Allt í lagi? -Já.
Fyrirgefðu þetta.
Ekki hefurðu verið hérna síðan á næturvaktinni?
Dr. Cotter.
Laura Weaver, 26 ára doktorsnemi.
Lögreglan tók hana vegna óláta.
-Kom með sjúkrabíl. -Saga um geðsjúkdóma?
Ekkert skráð en lögreglan sendi skýrslu
vegna annars nýlegs atviks.
Hvað var það?
Prófessor í háskólanum barði sig til bana með hamri.
Hún var yfirheyrð sem eina vitnið.
Með hamri?
Sæl.
Laura?
Ég heiti dr. Cotter og er þerapisti.
Viltu fá þér sæti?
Allt í lagi.
Þú ert stressuð.
Það er í lagi.
Ég vil bara spjalla við þig.
Þetta er öruggur staður.
Ekki fyrir mig.
Af hverju segirðu það?
Komdu og sestu hérna.
Vinsamlegast.
Ég spyr þig spurninga sem gætu virst heimskulegar.
Hvaða vikudagur er í dag?
Fimmtudagur.
Í hvaða mánuði?
Október. Ég er ekki biluð.
-Enginn segir það. -Þú verður að skilja…
Ég er doktorsnemi. Ég er ekki sturluð.
Andaðu rólega og segðu mér hvað er í gangi.
Ég sé eitthvað.
Enginn annar sér þetta.
Ég veit að það hljómar geðveikislega.
En þetta er eitthvað… Ég get ekki útskýrt það.
Hvað sérðu?
Það lítur út eins og fólk en er ekki manneskja.
Ég skil þig ekki alveg.
Það lítur út eins og mismunandi fólk.
Stundum þykist það vera einhver sem ég þekki.
Stundum er það einhver ókunnugur.
Stundum eins og afi sem dó fyrir framan mig þegar ég var sjö ára.
En það er allt það sama.
Það er eins og…
Eins og það noti andlit annarra eins og grímur.
Allt í lagi. Sérðu það hérna núna?
Hvað gerist þegar þú sérð það?
Það brosir til mín.
En ekki vinalega.
Það er versta bros sem ég hef séð.
Þegar ég sé það finn ég hræðilega tilfinningu
eins og eitthvað skelfilegt muni gerast.
Ég hef aldrei fundið fyrir slíkum ótta.
Laura, hefur þú eða einhver í ættinni
fengið ofskynjanir?
Ekki ofskynjanir. Þetta er raunverulegt
og gerir mér ýmislegt.
Það lætur hluti gerast.
Það hefur heltekið líf mitt og huga
og það segir mér ýmislegt.
Það sagði mér að í dag…
Þetta er dagurinn sem ég…
Þetta er allt í lagi.
Allt í lagi.
Ég veit að þetta virðist alveg ótrúlega raunverulegt.
Stundum þegar þyrmir yfir okkur
eða við lendum í áfalli getur hugurinn…
Þú hlustar ekki á mig.
Guð minn góður.
Ég drepst og enginn hlustar á mig.
Allt í lagi, Laura.
Guð minn góður.
Þetta er í lagi, Laura.
Viltu líta á mig?
Allt í lagi.
Líttu á mig.
Guð minn góður. Nei!
Nei! Það er hérna!
-Farðu! -Allt í lagi.
-Við erum einar. -Nei!
-Hér er enginn annar. -Nei!
Nei!
Guð minn góður.
Neyðarástand á stofu 2. Sendið starfsfólk.
Flýtið ykkur.
Laura?
Hafði fröken Weaver komið áður hingað?
Nei.
Var hún dæmigerður sjúklingur?
Þetta er bráðageðdeild.
Hér er ekkert dæmigert.
Einmitt. En var hún klikkhaus?
Hvað segirðu, klikkhaus?
Við viljum fá álit þitt á hugarástandi hennar.
Hún gæti hafa verið í alvarlegu geðrofi í kjölfar áfalls.
Hún var með ofsóknaróra.
Hvers konar óra?
Hún var sannfærð um að eitthvað illt ásótti hana.
Je minn.
Við þurfum að hafa samband við fjölskylduna
og reyna að útskýra hvað gerðist.
Við leitum að hverju sem er til að skilja þetta betur.
Geturðu sagt okkur eitthvað meira sem gæti hjálpað?
Áður en hún dó…
þá brosti hún.
Já, hún hefur greinilega verið snælduvitlaus.
Rose.
Mín sök. Brá þér svona?
Ég heyrði þig ekki koma. Fjandinn.
-Hæ. -Hæ.
Hæ.
Hvað er að?
Ekkert. Fyrirgefðu.
Eitthvað er að.
Sjúklingur dó í dag.
Minn sjúklingur.
Nú?
Komdu hingað.
Mig tekur það sárt.
Það gerðist fyrir framan mig.
Það var agalegt.
Mér þykir það leitt. Hvað get ég gert?
Þetta er góð byrjun.
Ættum við að sleppa matnum í kvöld?
Við getum það ekki.
Holly réð barnfóstru
og hún verður óþolandi ef við förum ekki.
Nei, verður Holly óþolandi?
Heyrðu.
Viltu tala við mig um þreytu?
Jackson er í fyrsta bekk svo ég vakna alltaf klukkan sex
til að útbúa morgunmat og nesti.
Guð má vita hvaða ólífræna rusl þau fá í mötuneytinu.
Síðan skutla ég honum
og hef varla tíma fyrir útréttingar.
Ég hef ekki farið í Pilates vikum saman.
-Líkaminn er í ruglinu. -Ekki satt
Svo sæki ég hann í skólann
og skutla honum á fótboltaæfingu,
í sund, karate eða leiklist.
Hann er byrjaður að læra spænsku.
Virku dagarnir eru ómögulegir.
Komið þið ekki á laugardaginn?
Hvað segirðu?
Hvað er á laugardaginn?
-Var þetta brandari? -Vá.
Rose, sjö ára afmælisveisla Jacksons. Ég sagði þér það fimm sinnum.
Ég þarf að vinna.
-En þetta er laugardagur. -Ég vinn á laugardögum.
Þú þarft að komast frá þessum ógeðslega spítala
-og í einkageirann. -Ógeðslega?
-Ekki segja það. -Í venjulega vinnu.
Það hlýtur að vera nóg af geðsjúklingum
sem borga þér fyrir aðstoðina.
Takk fyrir þitt innlegg, Greg. Fallegt af þér.
Til hvers að vera læknir ef þú verður ekki moldrík?
Ertu ekki að grínast?
Rose dýrkar læknisstarfið og myndi sinna því ókeypis.
Talandi um sóun á tekjumöguleikum.
-Seljum helvítis húsið. -Ekki ræða það núna.
Skil þig ekki. Það er bara þarna.
Við ólumst upp í þessu húsi.
Þetta er algjör hjallur. Fáum borgað fyrir jörðina.
Getið þið ekki haldið kjafti?
Vá.
Þakka þér fyrir.
Kærar þakkir.
Ég hef hlakkað til matarins.
KERFI Á VERÐI - NÆTURSTILLING
Er allt í lagi?
Já.
Góðan daginn, læknir.
Góðan daginn.
Heyrðu, sjúklingurinn í gær, Laura Weaver…
Lögreglan sendi skýrslu vegna annars atviks
sem hún tengdist.
-Geturðu sent mér hana? -Sjálfsagt, læknir.
Svo átti ég að hitta Jane Park.
Já, hún reytti hár sitt í nótt
og gleypti það.
Þau eru að dæla upp úr henni.
Fjandinn.
Rose.
-Hvað ertu… -Ég fór í útkall í nágrenninu.
Mér datt í hug að…
Við töluðum ekkert saman í gær nema um þetta mál.
Ég vil að þú vitir að þegar útkallið barst
vissi ég ekki að það tengdist þér.
Afsakaðu ef það var skrýtið.
Þetta er starfið þitt. Ég skil.
Hvernig hefur þér liðið?
Því komstu, Joel?
Eins og ég sagði var ég í nágrenninu.
Mér datt í hug…
að athuga með þig.
Það sem gerðist í gær getur reynst fólki erfitt.
Takk fyrir, en þú þarft ekki að hafa auga með mér.
Einmitt.
Nei, ég meina… Fyrirgefðu.
Ég þarf að fara að vinna.
-Já. -Við sjáumst.
Veistu ekki að hún er trúlofuð?
Jú.
Ég er á lausu.
LÖGREGLAN Í NEWARK VITNASKÝRSLA
Muñoz gekk að Weaver með klaufhamar í hendi
og barði sig svo til dauða
Muñoz brosti til hennar
-Halló. -Hæ.
Fyrirgefðu þetta í gærkvöldi.
Ég hefði ekki átt að tuða í þér.
Nei, ég…
Ég ætti að biðjast afsökunar.
Ég hef átt erfitt.
Ég var ekki mjög skemmtileg.
Ef þú kemst ekki í afmæli frænda þíns
skaltu samt gefa honum gjöf.
Ef þig vantar hugmynd er hann hrifinn af rafmagnslestum.
Einmitt.
Þú hljómar undarlega. Er allt í lagi?
Já, það er allt í fína.
Sæll, Carl.
Hvernig líður þér í dag?
Carl.
Carl?
Hún deyr. Ég dey.
-Allir deyja. -Líttu á mig.
Þú deyrð.
Þú deyrð. Þú deyrð.
-Þú deyrð. -Hjálp!
Hjálp, sjúklingurinn er 5150!
Bindið hann niður!
Nei! Nei!
Nei!
Nei! Nei! Nei!
Nei! Nei!
Nei!
Hann var árásargjarn.
Hann sturlaðist.
Carl Renken hefur margoft leitað hjálpar hérna
en hann hefur aldrei sýnt af sér minnstu árásarhneigð.
-Heldurðu að ég ljúgi? -Auðvitað ekki.
En í gær svipti sjúklingur sig lífi á hræðilegan hátt fyrir framan þig.
Getur verið að þegar þú hafir talið Carl hættulegan sjálfum sér
hafi hugur þinn brugðist við því?
Ég gæti hafa mistúlkað aðstæður og brugðist of harkalega við.
Allt í lagi.
Svona verður þetta.
Þú tekur vikuleyfi á launum.
Morgan, það er óþarfi.
Þú hefur unnið 80 tíma vinnuviku mánuðum saman.
Ég óttast að þú sért vansvefta.
Við hjálpum ekki sjúklingunum nema okkar andlega heilsa sé í lagi.
Það er deildinni fyrir bestu
að þú notir viku til að ná áttum.
Jafnaðu þig og komdu einbeittari til baka.
Trevor - Fastur í vinnunni.
Vonandi áttirðu betri dag í dag
Andskotinn!
-Halló? -Þetta er Öryggisstöðin.
Gæti ég fengið nafn og leyniorð?
Rose Cotter.
Akapúlkó.
Kerfið á dyrunum fór í gang.
Já, bakdyrnar á húsinu eru opnar.
Ertu ein í húsinu, fröken?
Já.
Ertu alveg viss?
Hvað segirðu?
Hleyptirðu ekki einhverju inn, Rose?
Líttu fyrir aftan þig.
Fjandinn.
Halló?
Þetta er Öryggisstöðin.
Gæti ég fengið nafn og leyniorð?
Við leituðum inni og úti en fundum ekki neitt.
Hvað með bakdyrnar?
Voru þær kannski illa læstar síðast þegar þú lokaðir?
Ég veit það ekki. Kannski.
Engar áhyggjur. Kerfin fara oft í gang að ástæðulausu.
Hringdu ef eitthvað kemur upp á.
Allt í lagi.
Góða kvöldið, herra.
Góða kvöldið.
Hvað gerðist?
Skeggi?
Skeggi.
Af hverju settirðu kerfið á vörð?
Ég man ekki eftir því.
Ég hlýt að hafa gert það óvart.
Óvart?
Fyrirgefðu.
Hausinn á mér hefur verið í undarlegri móðu í allan dag.
Það gerðist svolítið skrýtið í vinnunni
og yfirmaðurinn lætur mig taka…
Fyrirgefðu.
-Það er allt í lagi. -Ertu viss?
Allt í fína. Ég var bara pirruð.
Allt í lagi.
Viltu reyna að finna Skeggja?
Ég hef hvergi séð hann.
Já.
Rose, braustu annað glas?
Skeggi?
Komdu, kisi.
Gerðu það.
Skeggi.
Það lítur út eins og mismunandi fólk.
Stundum þykist það vera einhver sem ég þekki.
Stundum er það einhver ókunnugur.
Stundum eins og afi sem dó fyrir framan mig þegar ég var sjö ára.
En það er allt það sama.
Það brosir til mín. En ekki vinalega.
Það er versta bros sem ég hef séð.
Þegar ég sé það finn ég hræðilega tilfinningu
eins og eitthvað skelfilegt muni gerast.
Guð minn góður! Nei!
Nei! Það er hérna! Ekki!
Farðu! Nei, ekki!
Neyðarástand á stofu 2. Sendið starfsfólk. Flýtið ykkur.
Laura?
Rose.
Laura?
Rose!
Rose?
Róleg, Rose! Róaðu þig!
Hver fjandinn! Leggðu hnífinn frá þér!
Rose!
Sæl.
Rose?
Þetta er óvænt heimsókn.
Það var ekki blóðið.
Það var…
andlitið á henni.
Svipurinn á henni.
Hvernig leið þér?
Ég fann fyrir ofsahræðslu.
Varnarleysi.
Sektarkennd.
Sektarkennd?
Hún var sjúklingurinn minn.
Þjökuð ung kona sem þú hafðir þekkt í tíu mínútur.
Já, ég bara…
Ég festist alveg í þessu.
Ég get ekki hætt að hugsa um það.
Gæti ástæða þess að þú festist í þessu
tengst sjálfsvígi móður þinnar?
Kennirðu sjálfri þér enn um það?
Það…
Ég reyni alls ekki að draga upp þann hluta ævi minnar núna.
Um hvað viltu þá tala?
Ég vonaði að þú gætir skrifað upp á Risperdal.
Alveg síðan ég…
lenti í þessu hef ég…
séð hluti…
og heyrt hluti.
Það eru eflaust einkenni áfallastreitu.
Forðumst sjálfsgreiningar.
Hvað hefurðu séð eða heyrt?
Bergmál af því sem kom fyrir sjúklinginn.
Þetta eru skammvinn augnablik með streitutengdum ofskynjunum.
En þegar það gerist virðist það svo…
áþreifanlegt og óþægilegt.
Rose, ég get ekki séð að þú sért haldin hugvillu eða röskun.
Og alls ekki geðtruflun.
Ég tel að þessi reynsla með sjúklingi þínum
hafi kynt undir gömlum kvíða í bland við streitu og svefnleysi.
Þú ert með sár sem hafa aldrei gróið að fullu.
Kannski gróa þau aldrei alveg. Það er eðli áfalla.
En þú getur lært að hafa stjórn á þessu.
Hefurðu tekið á móti sjúklingum
á meðan þú glímir við þetta?
-Nei, ég er í stuttu leyfi. -Gott.
Ég myndi ráðleggja þér að gera eitthvað allt annað.
Hvað sem getur leitt hugann frá því sem veldur þér streitu.
Ég held að það sé líka gagnlegt
að þú byrjir aftur að koma reglulega til mín.
Auðvitað.
En hvað segirðu um Risperdal? Bara, þú veist…
Tölum saman í næstu viku áður en við íhugum lyfjagjöf.
Þangað til geturðu alltaf hringt.
Auðvitað.
Ég bað um hvítvínsblöndu. Jesús minn.
-Guð, þú komst. -Hæ, óvænt ánægja.
Gakktu í bæinn.
Þurftirðu ekki að vinna?
-Ég tók mér frí… -Ég tek þetta.
Greg, hvað ertu að gera? Þú áttir ekki að sækja þetta strax.
Jesús.
Ég þarf að temja eiginmannsfíflið.
Vísið systur minni á fullorðinsveitingarnar.
Góssið er í eldhúsinu. Komdu.
Bíddu, ert þú ekki þerapistinn?
Það er rétt.
Frábært. Má ég spyrja þig ráða?
Hann á afmæli í dag
Hann á afmæli…
Þetta er svo svalt.
Gracias, Harper. Gracias, mamma Harpers.
Frá Rose frænku.
Opnaðu hann!
Rífðu pappírinn!
Hvað fékkstu, elskan?
Nei…
-Guð minn góður. -Nei, Skeggi.
-Hver fjandinn er að þér? -Þetta er ekki að gerast.
SKEGGI
Nei, ég lofa að ég gerði þetta ekki.
Það var ekki ég. Ég sver það.
Þið verðið að trúa mér. Gerið það.
Trúið mér, andskotinn hafi það.
Hvað í andskotanum ertu? Láttu mig í friði!
Þið sjáið hana. Það hlýtur að vera.
Segðu mér að þú sjáir hana, Holly.
Gerðu það.
-Hæ, Rose. -Andskotinn.
Ég heyrði af þér á bráðamóttöku
og vildi kanna hvernig þér liði.
Mér líður vel.
Þetta var bara slys. Takk.
Þau sögðu að þú hefðir fengið kvíðakast.
Rose, ég hef áhyggjur af þér.
Ég segi þetta sem vinur,
en þú ættir að tala við einhvern.
Leitarðu til einhvers þessa dagana?
Rose, heyrirðu í mér?
VERKJAKVARÐI Enginn sársauki
Bíddu.
Ég þarf að segja þér svolítið.
Þú verður að vita að ég er ekki klikkuð.
-Allt í lagi. -Allt í lagi.
Eitthvað er að koma fyrir mig.
Það verður erfitt fyrir þig að trúa þessu.
Kannski ættum við að fara inn.
Bíddu. Hlustaðu á mig!
Fyrirgefðu.
Mér þykir þetta leitt.
Jæja…
Eitthvað ógnar mér.
Einhvers konar illur andi eða orka.
Ég veit ekki alveg hvað þetta er en…
ég held að það hafi drepið sjúklinginn.
Hún lýsti upplifun sinni af því nákvæmlega sama áður en hún dó.
Nú hefur þetta fest sig við mig.
Og…
Ég er svo hrædd um að eitthvað slæmt muni gerast.
Þú verður að segja eitthvað.
Hvað viltu að ég segi?
Ég vil að þú trúir mér.
Þú ert að tala um helvítis draug.
Nei, þetta er ekki…
Þetta er ekki draugur.
Þetta er eitthvað annað.
Allt í lagi.
Fyrirgefðu.
Ég get þetta ekki.
Ég get þetta ekki núna.
Nei, Trevor.
Bíddu. Ekki ganga burt frá mér.
Ég þarfnast þín. Þú hlustar ekki á mig.
Rose, hvernig í andskotanum á ég að svara þessu núna?
Heyrirðu í þér? Þú hljómar eins og klikkhaus.
Ég er ekki klikkuð!
Fyrirgefðu. Fyrirgefðu.
Er þetta ekki arfgengt?
Hvað?
Geðsjúkdómar.
Þú getur erft þá frá foreldri. Ég las mér til um það.
Því lastu þér til um það?
Vegna þess…
að ég vildi vita hvað gæti hugsanlega beðið mín alla ævi.
Er það svona ósanngjarnt?
Ég er farinn inn.
Nei. Gerðu það, Trevor. Ég er í hættu!
Rose.
-Drapstu Skeggja? -Nei.
Nei, það var ekki ég.
Hvað kom þá fyrir hann?
Það var þetta… fyrirbæri.
Trevor, gerðu það.
Gerðu það.
VITNASKÝRSLA VITNI: LAURA WEAVER
Gabriel Muñoz í St. Agatha-háskólanum
Gabriel Muñoz St. Agatha-háskóli
Prófessor sviptir sig lífi
Prófessor fremur sjálfsvíg fyrir framan nemanda
Rose.
Komdu hingað.
Rose.
Elskan mín…
Gerðu það, hjálpaðu mér.
-Mamma gerði mistök. -Nei, nei.
Nei, nei, nei.
Rose!
-Farðu varlega. Ertu biluð? -Fyrirgefðu.
Frú Muñoz?
Fyrst tók ég eftir örlitlum breytingum á honum.
Síðan gerðist þetta svo hratt.
Hann var á nálum.
Ofsóknaróður.
Hann vaknaði um miðjar nætur, öskrandi.
Ég hafði aldrei heyrt hann öskra.
Loks hætti hann alveg að sofa.
Ég kom að honum í samræðum við sjálfan sig.
Hann sá ofsjónir.
Gerði undarlega hluti sem hann mundi ekki eftir.
Einn morguninn var hann farinn.
Þá um kvöldið hringdi lögreglan og tilkynnti mér um andlát hans.
Ég átti að bera kennsl á líkið.
Andlitið á honum.
Eftir 25 ára hjónaband
er þetta sterkasta minningin sem ég á um hann.
Ég samhryggist þér.
Lýsti Gabriel einhvern tíma þessu sem hann sá?
Ég skal sýna þér.
Ég ætti að taka þær allar niður
en ég þoli ekki að vera hérna.
Þetta er það sem Gabriel sagðist sjá.
Hann sagði að það reyndi að komast inn í hann.
Þetta er bróðir Gabriels.
Hann lést af slysförum.
Fyrir 20 árum.
Gabriel jafnaði sig aldrei á því.
Hve lengi stóð þetta yfir?
Síðan hann kom heim
frá þessari fjandans árlegu ráðstefnu.
Vegna þess að hann sá hræðilegu konuna drepa sig.
Enginn fjallar um það.
Varð hann vitni að sjálfsvígi?
Já.
-Ég hélt að þú vissir það. -Hvað hét hún?
Ég man það ekki. Ég get fundið nafnið.
Sagði hann…
af hverju þetta gerðist?
Fann hann einhverja útskýringu á þessu?
Hvers konar blaðakona ertu?
Frú Muñoz, maðurinn þinn var ekki geðveikur.
Það sem hann sá
er raunverulegt. Ég hef séð það.
-Ert þú eitthvað geðbiluð? -Ha?
Einhver sjúk ofstækiskona? Hvernig dirfistu?
Nei, ég bið þig.
Það sem kom fyrir hann kemur nú fyrir mig.
Út úr mínu húsi. Snáfaðu héðan.
Segðu mér bara nafnið á konunni.
Drullaðu þér héðan út!
Andskotinn. Fjandinn.
Já?
Hæ.
Gakktu í bæinn.
Þú hefur loksins losað þig við ljóta gula sófann.
Já.
Hvað er títt?
Þú komst varla til að spjalla
miðað við kuldalega viðmótið um daginn.
Mig vantar greiða.
Þú mátt ekkert spyrja um þetta.
Frábært. Lof mér að heyra.
Sko, fyrir níu dögum
svipti Gabriel Muñoz sig lífi.
Ég þarf að vita hvort hann hafi tengst öðrum lögreglumálum nýlega.
Geturðu kannað það? Hérna, fyrir mig?
Er þér alvara?
Eini frídagurinn. Farðu niður á stöð.
Joel, gerðu það.
Þá það.
Fjandinn hafi það.
Jæja, hvert var aftur nafnið?
Gabriel Muñoz.
Hér er skýrslan um andlát hans.
En hér er annað atvik á skrá viku fyrr
frá öðru umdæmi.
Hvað gerðist?
Hann vitnaði í máli.
Kona svipti sig lífi á hótelinu hans.
Allt í lagi. Hvað hét þessi kona?
Angela Powell.
Hún var fasteignasali.
Hvað er þetta?
-Andskotinn. -Hvað?
Mynd af vettvangi.
-Má ég sjá? -Nei.
-Lof mér að sjá. -Nei.
Ekki skoða þetta. Þetta er sönnunargagn.
Eða láttu bara vaða.
Fjandinn sjálfur.
Ég varaði þig við.
Allt í lagi.
Leitaðu aftur, en nú að hennar nafni.
Þessarar Angelu.
Viltu segja mér hvað er á seyði?
Þú sagðist ekki spyrja að neinu.
Nei, þú sagðir að ég mætti það ekki.
Joel, ég þarf aðstoð þína.
Allt í lagi?
Gerðu það.
Hún kom við sögu í máli fjórum dögum fyrir andlátið.
Skrýtin tilviljun. Hún varð líka vitni að sjálfsvígi.
Hvað er þetta? Myndband?
Myndefni úr öryggismyndavél.
-Kveiktu á þessu. -Það er að hlaðast.
Hvað í andskotanum er þetta?
Dagurinn var alveg ágætur.
-Geturðu spólað til baka? -Í alvöru?
Spólaðu til baka, Joel.
Stoppaðu þarna.
Brosir hann?
Rose, hvaða fólk er þetta?
Ég verð að fara.
Hvert ertu að fara?
Hvert ertu að fara? Hvað er í gangi?
-Ég er svo ringlaður. -Einn greiða enn?
Áttu prentara?
Trevor. Ertu heima, Trevor?
Hæ.
Sæl, Rose.
Hvað er þetta? Hvað er hún að gera hér?
Ég vildi kanna líðan þína.
Ég spurði unnusta minn.
Ég hringdi í hana.
Hvers vegna?
Því að þú hefur ekki verið með öllum mjalla.
-Ekki… -Ég vissi ekki hvað ég gæti gert.
Ertu ekki að grínast?
Ég leitaði til þín. Þess sem ég ætti að treysta best af öllum
og sagðist vera alveg dauðhrædd.
Og ég þarfnaðist þín.
Þú heyrðir ekki orð sem ég sagði.
Því heldurðu að ég hafi hringt í hana?
-Ég reyni bara að hjálpa þér. -Nei.
Þú reynir bara að losna við að taka á þessu máli.
Þú ert sáttur þegar allt er auðvelt og þægilegt
en Guð forði því að hlutirnir verði alvarlegir eða dálítið erfiðir.
Og þú bara…
Þá hugsarðu hvernig það rústar fullkomna lífsplaninu þínu.
-Ertu að tala í alvöru? -Já.
Því erum við saman ef þú hugsar svona?
-Ég veit það ekki. -Því róum við okkur ekki?
Því lætur þú ekki bara eins og heima hjá þér?
Rose, ertu virkilega að fara?
-Greg. -Hvað ertu að gera hér?
-Ég þarf að tala við Holly. -Það er slæm hugmynd.
Hvar er helvítis systir mín? Holly!
Talarðu svona við mig?
Holly, má ég tala við þig?
-Nei. -Má ég tala við þig?
Það er ekki ráðlegt.
-Allt í fína. -Holly.
-Drullaðu þér inn. -Mér finnst ekki… Þá það.
Jesús minn.
Allt í lagi.
Hvernig líður þér?
Augun í mér hafa galopnast.
Það hvílir bölvun á mér.
Eða ég flæktist í bölvun.
Frá sjúklingi.
Það hvíldi bölvun á henni, sem færðist yfir á mig þegar hún dó.
Nú er einhver vera að ógna mér.
-Einhver vera? -Það var hún sem drap Skeggja.
Hún var í veislunni í gær en þú sást hana ekki.
Enginn sá hana, nema ég.
Jesús minn.
Holly, ég veit að þetta er ótrúlegt.
Ég átti erfitt með að trúa þessu í fyrstu.
En sjáðu þetta. Sjáðu.
Guð, Rose. Af hverju ertu með þetta?
Þetta hefur komið fyrir fleiri.
-Þau eru öll dáin. -Rose.
Holly, ég verð næst.
Bölvanir eru ekki til.
Þú ert að fá einhvers konar…
taugaáfall.
Hvað segirðu? Nei, Holly.
Þú hlustar ekki.
-Þú hlustar ekki. -Rose.
Þetta er það sem kom fyrir mömmu.
Þú hljómar alveg eins og hún.
Hvað veist þú um það?
-Hvað segirðu? -Þú fórst þegar henni versnaði.
Hvar varst þú þegar hún dó?
Þú veist ekki hvað þú segir.
Ég var eldri og fékk það versta af geðveiki hennar.
Ég varð að fara að heiman. Það var eina leiðin til að lifa af.
En mér þykir svo leitt…
að hafa skilið þig eina eftir og að þú hafir fundið hana.
Ég veit að það fór illa með þig og…
Það er ósanngjarnt og ég vildi geta breytt því.
En ég hef reynt að horfa fram á veginn
og snúa baki við þessu rugli.
En þú vilt ekki horfast í augu við það
að mamma hafi sturlast og drepið sig.
Þú lætur það skilgreina þig og refsar mér fyrir að neita því.
Fyrirgefðu að ég skuli hjálpa öðrum
frekar en að vera helvítis heimavinnandi foreldrafélagsmamma
sem lifir í eigin sjálfhverfu og sjálfumglöðu búbblu.
-Jæja. -Af hverju sagði ég þetta?
Veistu hvað? Ég ætla ekki að standa í þessu með þér.
Jackson er í algjöru áfalli eftir þig.
Ég vil ekki sjá þig í þessu ástandi.
Andskotinn.
Holly?
Andskotinn! Andskotinn!
Andskotinn!
Andskotans djöfull!
Joel?
Því sagðirðu mér ekki að sjúklingurinn væri tengdur hinum?
-Hvað? -Ég hélt áfram að grafa.
Þessi mál og þetta mynstur? Þetta nær lengra aftur.
Ég fann 20 mál og 19 fórnarlömb sjálfsvíga
og bein tengsl á milli þeirra.
Það sem fólkið hefur gert sér, Rose. Fjandinn hafi það.
Þú sagðir 20 mál en 19 sjálfsvíg.
Eitt málið ruglar mynstrinu. Endurskoðandi, Robert Talley.
Viðskiptafélagi drap sig í návist hans
og fjórum dögum síðar
drap Talley ókunnuga konu
algjörlega upp úr þurru.
En hlustaðu nú, viku síðar
framdi lykilvitnið í því máli sjálfsvíg.
Mynstrið hélt áfram.
-Er hann á lífi? -Já.
Í varðhaldi í Altoona.
Ég verð að tala við hann.
-Þú þarft að segja eitthvað. -Ég geri það.
Bara… bara…
Gefðu mér smástund. Jesús.
Ég hélt að þú segðir að þetta væri
sjálfsvígshópur eða fjárkúgunarbrella.
-Ég meina… þetta? -Heyrðu, Joel.
Allt í lagi.
Leggjum til hliðar þann möguleika
að einhvers konar illt yfirskilvitlegt afl sé til.
En þú segir að þetta stökkvi
manna á milli og fái þá til að drepa sig?
Kannski eru þetta ekki sjálfsvíg.
Hvað áttu við?
Stúlkan sem ég hitti var dauðhrædd en ekki í sjálfsvígshug.
En á endanum gjörbreyttist hún.
Það var eins og sú sem ég hafði talað við væri farin.
Eitthvað annað hafði tekið völdin.
Svolítið eins og náunginn.
-Á myndbandinu úr öryggismyndavélinni. -Já, nákvæmlega.
Guð minn góður. Hver andskotinn!
Í þessum málum sem þú fannst,
hversu langt leið á milli dauðsfalla?
Ekkert þeirra lifði lengur en í viku.
Sum þeirra náðu aðeins fjórum dögum.
Þetta var fjórði dagurinn minn.
Heyrðu.
Það sem kom fyrir þau kemur ekki fyrir þig.
Ég lofa því.
Vörður að hliði þrjú.
-Takk fyrir. -Hleypið þeim í gegn.
BANNAÐ AÐ TALA
Ég skulda þér, Doug.
Ykkar heppni að hann hafi rekið alla lögmennina sína.
Vitið þið hvað hann gerði?
Dr. Cotter vinnur að sálfræðimati
í svipaðri rannsókn.
Talley er alveg snarvitlaus.
Gangi ykkur vel.
Þið fáið aðeins tíu mínútur.
Ég gat ekki betur án dómsúrskurðar.
Þakka þér fyrir.
SNERTING BÖNNUÐ Í HEIMSÓKNUM
Herra Talley, ég heiti dr. Rose Cotter
og ég var að vona að þú vildir svara nokkrum spurningum um…
Engar fleiri spurningar. Ég játaði.
Mér er sama um það sem þú ert sakaður um.
En ég vil fá að heyra um upplifanir þínar
dagana áður en þetta gerðist.
Ég er að sinna sjúklingi.
Ungri konu.
Fyrir fjórum dögum svipti maður sig lífi fyrir framan hana.
Síðan þá hefur hún séð eitthvað.
Eitthvað sem þykist vera annað fólk.
Maðurinn sem hún sá fyrirfara sér
sagðist hafa séð það nákvæmlega sama.
Hvað í andskotanum viltu mér?
-Hvað er þetta? -Ég veit það ekki.
Ég veit það ekki.
Því létust allir aðrir sem sáu þetta en þú ert enn á lífi?
Hvers vegna? Gerðu það.
Herra Talley, þú getur hjálpað henni.
Gerðu það.
Sendu lögguna fram.
Ekki séns, félagi.
Sendu hann fram og ég segi þér allt sem ég veit.
Joel, gerðu það.
Ég verð hérna frammi.
Ég reyndi að rannsaka allt sem ég fann um þetta.
Það hafa verið fleiri keðjur.
Ég fann eina í Brasilíu fyrir nokkrum árum.
Þar slapp maður undan keðjunni
með því að drepa nágranna og færa þetta yfir á konuna hans.
Sjúklingurinn þinn deyr
nema hún drepi einhvern.
Það er eina leiðin til að losna.
Eina leiðin.
Hún þarf að finna vitni til að taka við þessu
því þetta dreifir sér með áföllum.
Það gefur þessu styrk. Áföllin.
Hún þarf að gera það almennilega.
Segðu henni að nota einhvers konar vopn.
Eins subbulegt og hún getur…
Ég get ekki framið morð!
Þú?
Ert þú með þetta?
Nei, hvers vegna í andskotanum komstu hingað?
Ég tek ekki aftur við þessu.
-Komdu þér burt! -Fyrirgefðu.
Komið henni burt héðan!
Heyrðu.
Heyrðu, bíddu.
-Hvað gerðist? -Ekki neitt.
Hvað sagði hann?
Ekki neitt.
Ekki neitt?
Hann er snargeðveikur, Joel.
Dr. Madeline Northcott Þerapisti
Trevor - Halló? Hvar ertu?
Ræðum málin… ertu heima?
Andskotinn.
Hvað ertu að gera hér?
Afsakaðu fyrirsátina í gær.
-Það var röng nálgun. Fyrirgefðu. -Já.
-Þú ættir að fara. -Rose.
Við vitum báðar að ég þarf að tilkynna það
ef þú stofnar þér eða öðrum í hættu.
Sannfærðu mig um að það stafi ekki hætta af þér.
Trevor minntist eitthvað á drauga.
Ég talaði aldrei um drauga.
Illar verur þá. Yfirskilvitlegar.
Ég játaði fyrir honum að ég sæi eitthvað.
Það sama og ég sagði þér.
En það er hætt núna. Allt í lagi? Þetta var bara streita og svefnleysi.
Ég treysti honum fyrir þessu en það voru mistök.
Það er allt og sumt.
Er þá allt í góðu núna?
Hvernig líður þér í dag?
Leyfðu mér að hugsa…
Unnusti minn heldur að ég sé klikkuð.
Systir mín lokaði algjörlega á mig.
Og núna…
kemur fyrrverandi þerapistinn minn í óvæntar heimsóknir
til að passa að ég ógni engum.
Annars hef ég það bara mjög gott.
Ættirðu ekki að svara?
Hvað?
Rose, þetta er Madeline.
Ég hef reynt að hringja í allan dag.
Ég hef áhyggjur af því hvernig þetta fór í gær.
-Rose, ertu þarna? -Nei.
Halló?
-Nei. -Rose?
Nei. Nei.
Alveg að koma að þessu, Rose.
Hvað í andskotanum ertu?
Gerðu það.
Nei, nei.
Nei.
Dr. Cotter.
Ertu ekki í leyfi?
Ég þarf að sækja svolítið á skrifstofuna.
Carl. Sæll.
-Nei, nei. -Allt í lagi.
Nei, nei, nei.
-Allt í lagi. -Guð.
Nei, nei, nei.
-Vertu rólegur. -Nei!
Grjóthaltu kjafti.
Róaðu þig. Allt í lagi?
Rose.
Hvað ertu að gera hér?
Ég veit það ekki.
Þú mátt ekki umgangast sjúklingana.
Andskotinn! Rose!
Andskotinn!
Rose, hvað ertu að gera hérna?
Ekkert.
Ég veit það ekki.
Ég veit ekki af hverju…
Eigum við að fara inn og ræða málin?
Nei, það er…
Það er óöruggt.
Rose, þú ættir ekki að vera ein núna.
Ég þarf að vera ein.
Ég þarf… Ég þarf að vera ein.
Fyrirgefðu. Ég verð að fara.
Rose, þú ættir ekki að fara neitt.
Bíddu róleg. Ég ætla aðeins að hringja.
Rose, ekki fara héðan.
Bíddu, gerðu það.
Ekki fara neitt. Bíddu bara.
Rose. Bíddu, Rose!
Joel.
Það er lýst eftir þér og þú ert sögð hættuleg.
Hvað gerðist?
-Ég fann lausn. -Nú?
Þetta þarf að láta fórnarlömbin flytja sig áfram til að lifa
en ef enginn er nálægt getur þetta hvergi farið.
Á meðan ég er ein svipti ég það því sem það þarfnast.
Það er ekkert vit í því. Ætlarðu að forðast aðra að eilífu?
Ég ætla ekki að flýja lengur.
Ég verð að horfast í augu við þetta.
Rose, ég kem til þín. Hvar ertu?
ROSE 10 ÁRA
Rose.
Elskan mín…
Gerðu það, hjálpaðu mér.
Mamma gerði mistök.
Sæktu símann.
Hringdu eftir aðstoð.
Rose!
Rose.
Allt í lagi, elskan.
Komdu hingað.
Mér þykir þetta svo leitt.
Ég hef ekki verið góð mamma.
Ég vil vera það og ég reyni mitt besta
en stundum verður þetta allt mér um megn.
Það er eitthvað hræðilegt hið innra með mér.
-Ég hata sjálfa mig. -Hættu þessu.
Skammastu þín fyrir mig?
Nei.
Því léstu mig þá deyja?
-Því bjargaðirðu mér ekki? -Það var ekki mín sök.
-Þú gast leitað aðstoðar. -Hættu þessu.
-Þú gerðir það ekki. -Hættu.
-Þú vildir að ég dæi. -Ég var hrædd við þig.
Ég var tíu ára gömul…
og þú varst skrímsli.
Ég veit að það er ósanngjarnt. Þú…
Þú þurftir hjálp.
En ég gat ekki hjálpað þér.
Ég hef borið sektina með mér…
alla ævi mína.
Nú verð ég að sleppa takinu.
Ég verð að sleppa takinu.
Þetta er ekki raunverulegt.
En, Rose…
hugur þinn gerir það raunverulegt.
Hvað ertu?
Því gerirðu mér þetta?
Af því að hugur þinn…
er svo freistandi.
Þú sleppur ekki undan eigin huga, Rose.
Þetta er…
Þetta er minn hugur.
Þú sleppur ekki þaðan heldur.
Rose!
Fjandinn sjálfur.
Ertu ómeidd?
-Má ég koma inn í smástund? -Já, auðvitað.
Hvar varstu?
Fyrirgefðu.
Fyrirgefðu að ég skyldi draga þig í sturlaða ruglið mitt.
Meiri hluta ævinnar
hef ég óttast það að hleypa fólki of nálægt mér
vegna þess að ég óttaðist…
allt sem það myndi sjá ef það horfði vel.
Þess vegna reisti ég múra og hélt öðrum í fjarlægð.
En síðan…
kynntist ég þér
og fann múrana hrynja til grunna.
Og ég var skíthrædd við það.
Þannig að…
ég varð eigingjörn og það var ósanngjarnt gagnvart þér.
Mér þykir það svo ofsalega leitt.
Ég er eigingjörn að spyrja að þessu
en heldurðu…
að ég mætti vera hérna og bara…
bara sofa?
Gætirðu…
verið hjá mér á meðan ég sef?
Vinsamlegast.
Já, auðvitað verð ég hjá þér.
Ég verð hjá þér að eilífu.
Nei.
Nei, nei, nei.
Nei, nei.
Nei.
Rose.
Nei, nei, nei!
Rose!
Rose, opnaðu dyrnar!
Opnaðu dyrnar.
Rose!
Rose.
Nei!
-Nei! -Andskotinn.
Bíddu, ég er að koma!
Nei!
Rose!
Nei!
Rose.
Rose?
Íslenskur texti: Jóhann Axel Andersen