Black Cake' te daha önce.
B ve B.
Size ailesi ve geçmişi olmayan bir kızın hikâyesini anlattım.
Ama tabii ki bu benim hikâyem değil.
Ne yapıyorsunuz?
Hayır! Lütfen!
Sence babam, her şeyi bilmek ister miydi?
Bir yanlışlık olmalı. Ben evlatlık değilim.
Eleanor öz annenizdi.
Bilmek isteyebileceğimi düşünmediniz mi?
Gio'ya babasıyla ilgili tüm gerçekleri anlatmamanla aynı sebepten dolayı
biz de sana bazı şeyleri söylemedik.
Irkçılığı tek başıma alt edemem.
Gereğini yapmıyor gibisin.
Bana ihtiyacın var Benny.
Bir yerlere gelme fırsatın vardı ama bunu mahvettin.
En azından benimleyken biriydin!
Ben hikâyemin sonuna geldim.
Geride cevaplanmamış bir sürü soru bıraktığımın farkındayım.
Özellikle de düğünümle ilgili.
Küçük Adam'ı annem öldürmedi.
Bu delilik.
Baş şüphelin olan kızım öldü. Dosya kapandı.
Dosya hâlâ açık. O hiçbir zaman tek şüpheli değildi.
Annesinin kızlık soyadını kullanarak yurt dışına kaçtı.
Sırlarla dolu bir hayat yaşamak istemezsin.
Hepimizin sırları var.
Polisler Küçük Adam'ı kimin zehirlediğini bildiklerini düşünüyor.
O geceyle ilgili hiçbir şeyin kolay olmadığını anlamaya çalışın.
Ama sonunda bunun yapılması gerekiyordu.
Pearl!
Pearl.
Mathilda, buradayım.
Nefes al.
Ikın.
Başardın.
Bir daha.
Başardın.
Kızın oldu.
Şu saçlara bak.
Simsiyah ve dümdüz, tıpkı babası gibi.
Buradayım.
Annen burada.
Tatlı Coventina'm benim.
Coventina mı?
Su tanrıçası demek.
Pearl,
ona göz kulak olacağına inandığım tek kişi sensin.
Hep göz kulak olacağım.
Vaftiz annesi olarak?
Onur duyarım.
Kötü ve şeytani ruhları uzak tutar.
Şuna bakar mısın?
Muskat meyvesi.
Biraz ezeceğim ve iyi gelsin diye karnına süreceğim.
Bu muskat değil. Daha yakından baksana.
Tanrım, manşinel meyvesi.
Zehirlidir.
Özür dilerim.
SİYAH PASTA
Yardım edeyim mi anne?
Hayır, gerek yok.
Bu yaptığım son pasta.
Tek başıma yapmalıyım.
Lütfen.
Peki öyleyse.
Teşekkürler.
Anne.
Bu yıl için.
Sen bir lütufsun.
Kenara kay. Bak, katlaman gerekirken sen karıştırıyorsun.
Bana bırak.
Hadi.
Bana ihtiyacın olursa yukarıdayım.
Byron?
Umarım bir gün bunu kendi çocuklarınla da yaparsın.
Keşke burada olup onlara öğretebilseydim ama
bu hep senin olacak.
Bu senin mirasın.
Ona sıkıca tutun.
B ve B, dondurucuda küçük, siyah bir pasta sizi bekliyor.
Sakın atmayın.
Hep beraber oturun ve zamanı gelince paylaşın.
Zamanını bileceksiniz.
Sevgiler, anneniz.
Tamam.
Hazır mısın?
Bu da ne?
Annemle babam Jamaika'dayken.
Ne kadar da gençlermiş.
Diğer kız kim?
"Benedetta 'Bunny' Pringle."
Benedetta, Bunny'nin gerçek ismiydi.
Annem bana en iyi arkadaşının ismini koymuş.
Bu pastayı yapmasına ben yardım etmiştim.
Bunu nasıl kaçırdım?
İkimiz de çok şey kaçırdık.
Sanırım bunları sizden saklamak için çok çabalamış.
Evet.
Sakıncası yoksa otele dönmek istiyorum.
Birkaç telefon görüşmesi yapmalıyım.
Şimdi gidemezsin.
Buraya geldiğimden beri telefonuma bakamadım.
Kendimi biraz daha göstermezsem
ailemin kayıp ihbarı yapmasından korkuyorum.
Tamam ama lütfen veda etmeden gitme.
Cenazede görüşürüz.
Seni geçireyim.
Hoşça kal.
Selam.
Etta Pringle sadece başarılı bir kız değil,
aynı zamanda yüzerek dünyayı da fethetti.
Benedetta "Bunny" Pringle, aslında Etta Pringle.
Şu ünlü yüzücü.
Annem eskiden ona takıntılıydı, hatırlıyor musun?
Evet, hatırlıyorum.
Jamaikalı diye gurur duyuyor sanıyordum.
Kingston'daki ilk liman yarışını kazandıktan sonra
Etta büyüleyici uzun mesafe yüzüşüyle rekorlar kırdı.
Dünyada Manş Denizi'ni, Şili'de Macellan Boğazı'nı yüzerek geçen
ve Sibirya kıyısındaki buzlu sularda yüzen ilk siyahi kadın oldu.
Fakat hâlâ yavaşlama belirtisi göstermiyor.
Annem Etta'yı izliyormuş.
Tıpkı babamın beni izlediği gibi.
BUNNY İÇİN
LUCY ETTA P'YE SEVGİLERLE
- İyi okumalar. - Teşekkürler Bayan Pringle.
Pekâlâ, sırada kim var?
UZAKLARA GİDERKEN, ETTA PRINGLE
Selam Bunny.
UZAKLARA GİDERKEN ETTA PRINGLE
Tanrım.
Bunca yıl Covey'nin o tren kazasında öldüğünü sanıyordum.
Hiç anlamıyorum.
Benim kariyerimi takip ediyormuş ama neden hiç iletişime geçmedi?
Son mesajında
düğün gecesi olanlarla ilgili gerçekleri bilen
tek bir kişi olduğunu söyledi.
Sizce Küçük Adam'ı o mu öldürdü?
Onu suçlamıyorum
ama bize tüm bunları anlatıp neden bu konuyu
es geçtiğini anlamıyoruz.
Kendince sebepleri olmalı, muhtemelen ikinizi de korumak istedi.
Peki ya babamız?
- Sizce o yapmış olabilir mi? - Bilmiyorum.
Kayıtta bir şey söylemediyse
sizin de bilmenizi istememiş olmalı.
Ama bilmemiz gerek.
Umurumda değil.
Küçük Adam'a olanlarla ilgilenmediğim için çok özür dilerim.
50 yıl boyunca en iyi dostumun öldüğünü sandım.
Bilmek istediğim, hayatta kaldığını bana söylemeden
hayatına nasıl devam edebildiği.
Annemizden kendiniz dinleyin.
BUNNY İÇİN
Mesajı dinledikten sonra evimize gelir misiniz?
Cenazeden sonra da konuşuruz.
Hayır. Katılmayacağım.
Tüm bunları geride bırakmak için çok mücadele ettim.
Çok üzgünüm, gitmeliyim.
- Bayan Pringle, lütfen... - Benny, bırak gitsin.
Annemin hikâyesinin böyle bitmesine izin veremeyiz.
Başka seçeneğimiz yok.
Etta konuşmak istemiyorsa
belki de cenazeden sonra Jamaika'ya gitmeliyiz.
Jamaika mı?
- Ne yapacağız? - Sorular soracağız.
Düğün hakkında, büyükannemiz ve büyükbabamız hakkında.
- Mathilda ortadan kayboldu. - Evet.
Ama ya yeni bir hayata başladıysa?
Ya daha fazla çocuk yaptıysa?
Dünyada bir ailemiz olup olmadığını bilmek istemiyor musun?
Şu anda sadece bir tane yeni aile üyesiyle başa çıkabilirim Ben.
Bilmediğimiz o kadar çok şey var ki.
Ve asla bilemeyeceğimiz şeyler de var.
Sevgili Bunny, nereden başlasam?
Sen de çok iyi biliyorsun ki anlatılmamış hikâyeler, hem saklandığında
hem de açığa çıkarıldığında insanların hayatlarını şekillendirir.
Seni haberlerden takip etmenin ne kadar güzel bir his olduğunu anlatamam.
Daha önce seninle kaç kez iletişime geçmek istediğimi bir bilsen...
Senden son bir iyilik istediğim için lütfen beni affet.
Mesele çocuklarım.
Biraz yüzün gülse olmaz mı?
Sadece... Bana bir bak.
Çok güzel görünüyorsun.
Güzel derken aslında tuhaf demek istiyorsun.
Hadi ama. Bu seni güldürmüyorsa başka ne yapabilirim bilmiyorum.
Yapabileceğin bir şey yok Bunny.
Adadan gidebileceğimizi düşünerek aptallık ettik.
Biz kızız.
Nasıl yürümemiz ve yüzmemiz gerektiğini, kimi sevmemiz gerektiğini onlar söylüyor.
Bir şeylerin bizim için farklı olacağını nasıl düşünebildik ki?
Çünkü biz farklıyız.
Eskiden böyle düşünürdüm.
Ben hâlâ öyle düşünüyorum.
Çünkü senin için hâlâ umut var Bunny.
Seneye liman yarışlarında yüzeceksin
ve sonra da yüzme bursu alıp egzotik bir ülkeye gideceksin.
Yapacağına söz ver.
Söz.
Sen de yanımda olacaksın.
Hayır.
Ben Küçük Adam'la olacağım.
Kes şunu.
Baban halledecek.
Nereden biliyorsun?
Çünkü hep bir yolunu buldu.
Değil mi?
Çünkü seni seviyor.
Gel.
Nerede kaldın?
Burada ne işin var?
Tekrar soruyorum.
Bu düğün planlama saçmalıkları sırasında neredeydin?
Covey'nin istediği gibi uzak durdum.
Ama fazla uzak durdun.
Covey babasının düğünü durdurmanın bir yolunu bulacağına hâlâ inanıyor
ama ikimiz de bulamayacağını biliyoruz.
Peki ne yapacaksın?
Ben mi?
Üniversiteye gideceğimi biliyorsun.
Demek onu terk ediyorsun. Tıpkı annesi gibi.
Şimdi de babası gibi davranıyorsun. Öyle mi?
Ne yapmamı isterdin?
Küçük Adam ikimizi de öldürecek. İstediğin bu mu?
Düğünden sonra onu bir daha görmeyeceğiz.
- İstediğin bu mu? - Tabii ki hayır.
Öyleyse onu nasıl bırakabilirsin?
- Onu sevdiğini sanıyordum. - Seviyorum zaten.
Kanıtla o zaman.
Daha önce yazdığın şu anma konuşmasını yapmayı düşünmüyorsun, değil mi?
Ne dememi istiyorsun?
Bilmiyorum.
Covey olarak yaşadığı hayatla ilgili...
...gerçek kişiliğini onurlandıracak bir şey.
Ve Mabel'a sahip çıkacak bir şey.
Dünyasını tepetaklak etmeden Mabel'a sahip çıkamayız.
Yani oraya çıkıp annem ve babam gibi yalanlar mı söyleyeceksin?
- Annemin istediği bu değildi. - Ama öyle.
Bunu planlamaya o yardım etti Ben.
Bu Eleanor'un cenazesi, Covey'nin değil.
Bu yüzden sonuna kadar gidip
dünyaya sunmayı seçtiği hayatı onurlandırmalıyım.
Gerçekler bizde kalsın.
Birkaç güne eve dönerim. Gelince yatılı okul konusunu konuşabiliriz
ama şimdi zamanı değil.
Ne zaman öyleyse anne?
Sürekli uçak seyahatlerin ve etkinliklerin var.
Bir ülkeden girip diğerinden çıkıyorsun.
Neredesin bu arada?
Kaliforniya'dayım.
Amerika'da mısın? Neden ki?
Kitap turnem için burada birkaç yere uğramamız gerek.
Daha iptal etmediler mi?
- Giovanni. - Şaka yapıyorum.
Ama neden bana söylemedin? Veda etmeden gittin.
Haklısın. Özür dilerim.
Büyükannen ve büyükbabanla işler biraz kızıştı.
Ne olduğunu söyleyecek misin?
Önemli bir şey yok, gerçekten. Sana anlattığımda muhtemelen güleceksin.
Sen hiç merak etme. Tamam mı?
Birkaç gün sonra eve döndüğümde sana her şeyi anlatırım.
- Tamam mı tatlım? - Tamam. Keyfin bilir.
Tamam, seni seviyorum. Hoşça kal.
Seninki gelmiş.
Ben Mabel'ı bulayım. Orada görüşürüz.
Tamam.
Selam.
Geldiğin için sağ ol.
Elbette. Onu sevdiğimi biliyorsun.
Yaptığın etkileyici konuşmayla ilgili acaba annen ne derdi?
- Duydun demek. - Herkes paylaşmış.
Seninle gurur duyuyorum.
O panelde öyle konuşmamın bir sebebi de
senin bana söylediğin şeylerdi.
Hadi. Anlat.
Birkaç gün sonra konuşuruz.
- Annenin cenazesinde bu konuyu... - Hayır.
- ...açmak hiç istemem. - Beklemek istemiyorum.
- Şimdi zamanı değil. - Lynette.
Bir kez daha benden öylece uzaklaşmana izin vermeyeceğim.
Söyle artık.
Hamileyim.
Tamam mı? Illinois'dayken öğrendim
ve sana söylemek istedim ama o sırada annen vefat etmişti.
Sonra kayıtlar ve Benny çıktı.
Üzgünüm.
Hayır.
Bebeğimiz olacak.
Bu harika bir haber.
Öyle mi?
O da ne demek?
En son ne zaman çocuk sahibi olmayı konuştuk?
İkimizi hep çocuklarla hayal etmiştim.
Ebeveynliği hayal etmekle gerçekten yaşamak aynı şey değil.
Lynette, bunun farkındayım.
Ben kendi hayatımı bir çocukla hayal edemiyorum.
Ne diyorsun?
Çocuk istemiyor musun?
Yoksa benden mi çocuğun olsun istemiyorsun?
Bilmiyorum.
Peki...
...bunca yıldır ne yapıyorduk?
Evcilik mi oynadık sadece?
Haksızlık bu.
Öyleyse ben bir gelecek inşa ettiğimizi düşünürken
sen neden bambaşka bir yerdeydin?
Belki de kendini inandırdığın bir hikâyeydi bu.
- Hikâye demek. - Ya da belki ikimizin de
kendimizi inandırdığımız bir hikâye.
Bilmiyorum.
Kesin olarak istediğimi söylersem yalan söylemiş olurum.
Özür dilerim.
YÜKSELEN YILDIZ #BİRAZDAN TAKİPTE KALIN.
Açık tabut beklemiyordum.
Neden bu kadar arkadayım sanıyorsun?
- Tanrım. Seni görmek güzel. - Seni de öyle.
Çok üzgünüm.
Babamın cenazesine gitmeye cesaret edememiştim bile.
Ama işte inatçı kızları olarak kanlı canlı buradayım.
Benim de kocamın cenazesine gitmem yasaklanmıştı.
Aslında ailesinin onun için verdiği töreni kastediyorum. Yani...
- Ben kazandım. - Kocan mı?
Özür dilerim. Öldüğünden haberim yoktu.
Önemli değil. 16 yıl önceydi.
Daha Gio'ya hamileydim.
Babasıyla hiç tanışmadı mı?
Maalesef, hayır.
Ailesi neden cenazesine gitmeni yasakladı?
Bu başka bir günün hikâyesi.
- Ben gidiyorum. - Ne?
Bıktım artık.
Neden bıktın?
Yalan söylemekten.
Sen haklıydın.
Bunu yapamam.
Günaydın.
- Günaydın. - Günaydın.
Eleanor Bennett, doğduğu gün Eleanor...
Douglas ve...
Her birimiz Eleanor Bennett'ı...
...farklı şekillerde tanıdık.
Anne.
Gönüllü.
Arkadaş.
Ve hayat arkadaşı.
Karım öldüğünde,
onunla birlikte yok olmak istediğimi hatırlıyorum.
Sonra Eleanor aradı ve bana şöyle dedi,
"Kimliğin olayı şu ki Charles..."
Charles.
"...aile geçmişin ayrı, kendini nasıl gördüğün ayrı
ve başkalarının sende gördükleri apayrı şeyler."
Tanrım...
Bana bakışını özleyeceğim.
Fikrini değiştirdin demek?
Annen ısrar etti.
Eminim ki etmiştir.
Öldüğünü söylediğinde o kadar şaşırdım ki
ne zaman öldüğünü sormayı unuttum.
Dokuz gün önce.
Hazırlanmak için aylarım vardı.
Bugüne kadar hazırlandığımı sanıyordum.
Hiç tanımadığın biri için nasıl yas tutarsın?
Sadece annem için değil.
Babam başkalarını kötü gösteren bir babaydı.
Eskiden olmak istediğimi zannettiğim bir babaydı.
Ama şimdi...
...bunlar gerçek miydi, merak ediyorum.
Ona çok benziyorsun.
Annene tapardı.
Biliyorum.
Bu hâlâ doğru olduğunu bildiğim tek şey.
Birbirlerini nasıl bulabilmişler?
Anlattıkları hikâyeye göre annem Londra'da işlek bir caddede bayılmış.
- Babam da ona yardım etmek için koşmuş. - Evet.
Annemin beyaz atlı şövalyesi.
Bunun bir masal olduğunu bilmeliydim.
Diğer her şey gibi bir yalandı.
Kızgın olmanı anlıyorum.
Herkes farklı şekilde yas tutar.
Sen nasıl başa çıktın?
Yıllar önce öldüğünü duyduğunda.
Onu düşünmeyi bıraktım. Buna mecburdum.
Ortada ne bir ceset vardı...
...ne mezar...
...ne de hayatının bir kutlaması.
Yani hiç yas tutmadın.
Annen baban Karayip geleneği olan dokuz geceyi sana hiç anlattı mı?
Ölenler için ölümden sonraki dokuzuncu gecede yapılan bir ritüeldir.
Bizim yöntemimizle bir anma töreni.
Annenle babanın cenazeleri, Eleanor ve Bert'e veda etmenin bir yolu olsaydı
bir dokuzuncu gece töreni düzenleyip Covey ve Gibbs'e veda etmek,
hepimize iyi gelebilir.
Tamam, ver şunu.
Bunun için hazır olmalısın. Hem zihnen hem de bedenen.
Dokuzuncu geceyi doğru yapmanın tek yolu bu.
Bizim ne yapmamız gerekiyordu?
Dinlemiyor muydun?
Covey'nin şeytani gölge ruhunu serbest bırakmalıyız.
Doğru, evet. Elbette. Evet.
Dalga geçmeyin. Hepimiz Jamaikalıyız, değil mi?
Sanırım öyleyiz, evet.
İnsanın üç parçadan oluştuğuna inanırız. Vücut, ruh ve kötü ruh.
Şeytani gölge ruh, bedende kalır.
Dokuz gece sonra bedenden çıkmazsa sonsuza dek orada kalabilir
ve geride kalan ailesine kötü şans getirir.
Bu ruhu serbest bırakmak için dokuzuncu gece ritüeli yapılır.
Geleneksel bir dokuzuncu gece olmayacak
ama yemek yiyip hikâyeler anlatacağız ve sonra da arka tarafta ateş yakıp
Covey ve Gibbs'in geçmişinden hatıraları yakacağız.
Onları pişmanlıklarından ve hatalarından arındıracağız.
Tamam. Sanırım yavaş yavaş anlıyorum.
Ama annemin kayıtlarında ne dediğini bize bir gün anlatacak mısın?
O benimle Covey'nin arasında.
Ama sana öyle davrandığı için
- pişman olduğunu söyledi mi? - Bana mı?
Evet, ona ondan hoşlandığını söylemiştin
ve o da seni reddetmişti.
Bunu hiç atlatamadı.
Evet. Bu doğru, bana zarar verdi ama bunu telafi etti.
Nasıl?
Çalıntı bir motosikletle evime gelip
beni gezintiye çıkarmıştı.
Büyükbabanız horoz dövüşlerinde kazanmıştı ve sarhoş olup bayılmıştı.
O uyanmadan önce beni gezintiye çıkarmak istedi.
Bir barış teklifiydi.
Bugün seni susturduğum için üzgünüm.
Bunu söylemek zor, biliyorum.
Beni susturmakta haklıydın.
Bir kızın başka bir kızdan hoşlanması tehlikeli.
Değil mi?
Bunny, tehlikeliydi derken yanlıştı demek istemedim.
Bu da ne demek?
Bilmiyorum.
Olmadığın biri gibi davranman gerektiğini düşünmeni istemiyorum.
Bana karşı değil.
Diğer herkese karşı...
...öyle mi davranmalıyım?
Bilmiyorum.
- Keşke cevabı biliyor olsam ama... - Sorun değil.
Bunu konuşmak zorunda değiliz. Ben...
Hiçbir şey söylememeliydim.
Açıkçası ne söylediğimi ben de bilmiyorum. Ben...
Sadece ne hissettiğimi biliyorum.
- Ne hissediyorsun? - Korkuyorum.
Parmaklarımı şıklatıp dünyayı senin için daha iyi bir yer yapamam.
Ama güvenli yapmak için elimden geleni yapacağım.
En azından bunu yapabilirim
çünkü sen hep benimdin.
Anneniz çok badireler atlattı.
Hayatı boyunca birçok acı ve kayıp yaşadı
ama birçok iyi yanı da vardı.
Olağanüstü bir kadındı.
Yaşadığım yerde, kendim gibi olmama izin verecek Covey gibi başka kimse yoktu.
Anneniz Londra'ya gittiğinde tek başıma yapabilir miydim bilmiyordum.
Ama o gitmeseydi ben hâlâ sonsuza dek onun gölgesinde kalabilirdim.
Çünkü orada saklanmak daha kolay.
Ben senin gölgene saklandım.
Ve kız arkadaşım Joanie'ye.
Ve Steve'e.
Saklanman gerekmesinden nefret ediyorum.
Uzun bir süre boyunca bana inanan tek kişi Steve oldu.
Hayır.
O böyle düşünmeni istiyordu.
Biz sana hep inandık Ben.
Galiba kendime inanmayı öğrenmem gerek.
Annem gittikten sonra tıpkı senin yaptığın gibi Etta.
Tanrım, keşke bana senden bahsetseydi.
Herhâlde bu kaçmamı engellerdi.
Size benden bahsetmiş olsaydı
önceki hayatına dair her şeyi anlatması gerekecekti.
Ya hep ya hiç.
Eminim benim annem ve babam da aynı şekilde hissetmiştir.
Bunun bitmesini istemiyorum.
Neyin bitmesini istemiyorsun?
Burada hepimizin bir arada olması.
İşlerinize, kendi ailelerinize geri döneceksiniz
- ve yine sadece ben kalacağım. - Hayır.
- Bitmeyecek. - Hayır, yalnız olmayacaksın.
İster Roma'da ister Londra'da olayım, ben hep yanında olacağım.
Hepimiz yanında olacağız.
Senin sanatın ve müziğin var.
Ben bundan mı ibaretim? Sanatım ve müziğim mi?
Çünkü öyleyse boku yemişim demektir.
Yıllardır partnerim olmadan yeni bir şey yaratmadım.
Denediğim zaman, "Bu türevsel bir çalışma. Daha hazır değil." diyorum.
Taklitçilik sendromu. Bu hepimizde var.
Evet ama seninki sana engel olmuyor.
Ünlü bir yemek gurusu olmuşsun.
İptal edilmenin eşiğindeyim.
Ta ki tüm dünyaya siyahi olduğunu söyleyene dek.
Sonra bir gün biri seni oynadığı için Oscar kazanacak.
Mabel, sana takılıyoruz.
Ama ben bir sahtekârım.
Oğluma buraya neden geldiğimi bile söyleyemedim.
Ona söylediğim ilk yalan da değil.
Ya da en kötüsü.
Ona babasıyla ve nasıl tanıştığımızla ilgili gerçeği söylersem bana bir daha
asla güvenmez diye korkuyorum.
Tıpkı senin evlatlık olduğunu öğrenmen gibi.
- Gio da başkasından mı öğrensin? - Tabii ki hayır.
Ama en güvendiğin insanların
sana yalan söylediğini öğrenince
tam olarak asla anlamadığın şeyleri tekrar zihninde canlandırıyorsun
ve yıllar boyunca söylediğin yalanları düşünmeye başlıyorsun.
Her şey yer değiştiriyor ve geri itemiyorsun.
Çok ürkütücü.
Mabel.
Senin sırrın, kötü ruhun.
Er ya da geç, onu serbest bırakmalısın.
Kötü ruhumu serbest bırakmaya hazır değilim.
Ben hazırım.
Benim kötü ruhum Steve.
Ama onu çoktan serbest bıraktın.
Hayır.
- Sen paneldeyken yanıma geldi. - Ne?
- Koruma emrini mi çiğnedi? - Ne yapacağımı bilemedim.
Ya polisi ya da beni aramalıydın.
Affedersin ama sen de bana her şeyi anlatmıyorsun.
Lynette'le ya da işinle ilgili neler olduğunu anlatmadın.
Sana terfi mevzusunu sorduğumda da yalan söyledin.
Aynı şey değil.
Nasıl aynı şey değil?
Hayır. Kesin şunu lütfen.
Sırların omuzlarınıza getirdiği yükü görmüyor musunuz?
Serbest bırakmamız gereken sadece anne ve babanız değil.
Kendinizi de bırakın.
Yoksa hepiniz aynısını çocuklarınıza yaparsınız.
Kendimden biliyorum.
Bu yükü 50 yıldır taşıyorum.
Covey'nin Gibbs'le bir hayat kurduğunu,
kendi hayatını çizdiğini
ve yapabileceğine inandığım her şeyi başardığını öğrenmek
içimde var olduğunu bile bilmediğim hisleri canlandırdı.
Covey'nin düğününün olduğu gece
üçümüzün yaptığı seçimlerle ilgili hisler.
Anne babanızla ilgili hislerinizi değiştirmeni istemiyorum
ve özellikle de babanızla ilgili olanlar.
Ama hepimiz için çok zor bir durumdu.
Ama artık size tüm hikâyeyi anlatma vakti geldi.
Düğünden iki hafta önce...
...babanızın yanına gittim.
Bunu durduracak bir plan yapması için ona yalvardım.
Düğün günü nihayet gelmişti.
Gelin süitine girdiğimde Covey'nin gitmiş olması için
içimden dua ettim.
Ama onu bulamadım.
Covey'yi gördün mü?
O da ne?
Gel.
Manşinel meyvesi.
Öz suyu zehirlidir.
Anlamıyorum.
Covey'nin çıkış bileti.
Damat bu gece için balayı süitini ayırttı.
Düğün töreninden sonra
yeni evlilere kutlama içkisi gönderilecek.
Küçük Adam içkiyi yudumlayacak, uykuya dalacak ve bir daha uyanmayacak.
Ne?
Covey'yi onunla birlikte balayı süitine gönderemeyiz.
Ne yapacağını biliyorsun.
Törende ona bolca şarap içiririz.
Böylece körkütük sarhoş olur.
Peki ya körkütük sarhoş olmazsa?
Daha iyi bir planın var mı?
Bunu iyice düşündüm.
Tek yolu bu.
Onu oradan nasıl çıkaracağız?
Şarap süite gönderildiğinde bekleyeceğim.
Covey'nin Londra'ya gitmesi için ihtiyacı olan her şeyi bir çantaya koydum.
Kalacağı yer bile ayarlandı.
Ama onu bu adadan güvenli bir şekilde çıkarmak için
ona bunların hiçbirini söylememeliyiz.
Küçük Adam bir terslik olduğunu sezerse işimiz biter.
Giyin yoksa geç kalacaksın.
O zamanlar bize sorunların çözümü için erkeklere güvenmek gerektiği öğretilirdi.
Gibbs'e güveniyordum ama Pearl veya Covey'ye söyleyemedim.
Kimseye söyleyemedim.
Gibbs daha iyi bir planla gelene kadar ona ayak uydurmalıydım.
Sadece...
...bırak aklın uzaklara gitsin.
O günü atlatması için başka ne diyeceğimi bilemedim
ama tavsiyemin sonuçlarını görünce hemen pişman oldum.
Hanımlar ve beyler, karıma.
En iyi arkadaşım ortadan kayboluyordu, rol yapıyordu,
gerçek hislerini ve gerçek benliğini gömüyordu.
Bu his çok tanıdıktı ve zaman daralıyordu.
Gece ilerledikçe Gibbs'i bekleyemediğimi fark ettim.
Covey'yi ne kadar sevse de onu kurtarmak için bir yolu yoktu.
Ama benim vardı.
O zamanlar güvenlik kamerası yoktu.
Masum rolü yaptığın sürece insanlar size inanırdı.
Ben de öyle yaptım.
Ve hiç arkama bakmadım.
Terk edilmiş hissetmesin diye onu babasının yaptığını düşündürerek
Londra'ya göndermiştim.
Benim yaptığımı biliyor olmalıydı.
Bu yüzden mesafesini korudu.
Seni korumak için.
O geceyi Pearl dışında hiç kimseye anlatmadım.
Bir insanın canını aldım.
Ve ben...
...bunu 50 yıl boyunca hiç kabul etmedim.
Ama sizler, doğru şeyi yaptığımın canlı kanıtlarısınız.
Covey de hayatta olup
hepimizi bir arada görseydi
rüya gibi olurdu.
Keşke cenazede ona veda etme fırsatım varken edebilseydim.
Ben de.
Sadece...
Hazır değildim.
Hiçbirimiz değildik.
Artık hazır olduğumuza göre belki de veda edebiliriz.
Ne oldu?
Devam edeceksek bilmen gereken bir şey var.
O gece senin düğünündeydim.
Senin için gelmiştim Covey.
İhtiyacın olan kahraman olabileceğimi düşünmüştüm.
Küçük Adam'ı atlatmanın bir yolunu bulamadım.
Ben de doğaçlama yapmaya karar verdim.
Seni alıp kaçırmak için tek başına olduğun
doğru anı yakalamayı bekledim.
Ama...
...sonra seni öptüğünü gördüm.
Sen de gülümsedin.
Bensiz devam etmeye karar vermenden korktum.
Hayır.
Gibbs, anlamıyorsun.
Ben hayatta kalmak için rol yapıyordum.
Tek yapabildiğim buydu.
Artık bunu anlıyorum.
Gerçekten.
O zamanlar korkağın tekiydim.
Özür dilerim.
Seni affediyorum.
Hayatımıza devam edeceksek sen de kendini affetmelisin.
Anne...
Ben buradayım.
Ellerimiz aynı.
O tarafta görüşürüz Covey.
Selam millet.
Bir süredir bir şey paylaşmıyordum ama işte buradayım.
Bu büyükannem Mathilda Brown için,
her neredeysen.
Bir şarkı söyle
Uzun sürmez
Doğru söyle
Birkaç kez
Yüce Tanrım
Çılgınca dans etmedim mi?
Her şeyimi verdim
Saatimi verdim
Zincirimi verdim
Sahip olduğum her şeyi verdim
Yüce Tanrım
Çılgınca dans etmedim mi?
Her şeyimi verdim
Doktor Bennett,
enstitüde ırk ayrımcılığına
ilk kez ne zaman maruz kaldığınızı anlatır mısınız?
Hayatımdaki her şeyi
Yüce Tanrım
Çılgınca dans etmedim mi?
Her şeyimi verdim
Sandalyemi verdim
Yatağımı verdim
Başımı koyacak yerim bile yok
Yüce Tanrım
Çılgınca dans etmedim mi?
Her şeyimi verdim
Mabel, bilmeni istediğim çok şey var.
Yıllar boyunca keşke sana öğretseydim dediğim o kadar şey var ki.
Hayatım boyunca kendi annemin başına ne geldiğini merak edip durdum.
Öz babanın adı dâhil, bildiğim her şeyi senin de bilmeni istiyorum.
Ama seni uyarmalıyım. İnsanlar zarar görebilir.
Bu işlerin çalkantılı, modern dünyamızda nasıl vuku bulduğunu gördün.
Ama baban da hikâyenin bir parçası.
Bu bilgiyle ne yapacağın sana kalmış.
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Tunca