Schiet op. Breng hem hier.
De baas gaat vandaag terug.
Vooruit.
-Sunny? -Firoz?
-Sunny. -Gaat het?
Ze hebben me verrot geslagen.
-Ben je in orde? -Ja.
-Heb je iets gedaan? -Nee. Jij?
Nee. Ik zat video's te kijken.
Wees stil. Er komt iemand aan.
De kunstenaar.
Wiens werk is dit?
Eerlijk gezegd,
hebben we de foto van de eerlijkste man ter wereld gedrukt
op het oneerlijkste voorwerp ter wereld.
Hoe kwamen we erbij?
FAKES
HOOFDSTUK 1: KUNSTENAAR
ELK PORTRET IN VIJF MINUTEN SLECHTS 500 ROEPIES
Wauw.
Bedankt, meneer.
-Zo cool. -Ja.
Is deze Van Gogh van jou?
Ja, meneer.
Ik kan amper het verschil zien. Het is te goed.
-Bedankt. -Hoeveel vraag je?
Zesduizend roepies.
Daar krijg ik het origineel voor. Geef me een deal.
Het is 1000 roepies waard.
Er is talent nodig om een echte kopie te maken.
Een exacte replica.
Kom op. Het blijft nep.
Als ik het ophang, zal men dan denken dat het echt is?
Als u zich een schilderij van 10.000.000 kunt veroorloven wel, meneer.
Mijn laatste bod is duizend. Graag of niet.
Mensen weten niets van kunst.
Zet de handtekening van een beroemde schilder erop en iedereen wil het.
Dat is wat ik doe.
Sommigen zijn gespecialiseerd in landschappen, portretten of stillevens.
Sommigen in moderne kunst, olieverf, aquarellen of schetsen.
Ik ben expert in alles. Ik maak overal kopieën van.
Ik heb geen andere keuze.
Als de schilder niet beroemd is, koopt niemand het.
Mijn opa is een geweldige kunstenaar. Hij heeft veel originelen gemaakt.
Hij is goed.
Maar niet beroemd.
Maar hij kan op iets anders terugvallen. Zijn Kranti.
KRANTI
Hij houdt er zielsveel van. Nog meer dan van mij.
Hé, Firoz. Hoe is het?
Opa zoekt je.
Hij wordt niet wakker. Laat hem slapen.
Word wakker. Breng deze daarheen.
Laat hem niet zo hard werken. Hij gaat dood zo.
Rustig. We hebben tijd zat.
De nieuwe exemplaren zijn er.
Heb je een schilderij verkocht?
De uitgave van deze week ziet er fantastisch uit.
Helaas vinden alleen wij dat. Kijk daar. Niemand koopt nog tijdschriften.
Schroothandelaren maken een fortuin.
-Is opa boven? -Ja.
Luister. Breng hem alsjeblieft naar huis.
Hij laat ons 15 uur werken.
Waarom klaag je zo veel?
Laat hem met rust. Blijven werken houdt hem gezond.
-Anders zou hij bedlegerig zijn. -Nee, maar wij wel.
Gebruik zo nodig slaappillen, maar breng hem naar huis.
-Alsof dat zou kunnen. -Sunny...
Maak dit af, Sunny.
Ik weet niet waarom mijn handen trillen vandaag.
Hoe vond je het nieuwe nummer?
Geweldig, opa.
Onzin. Je hebt het niet gelezen.
Ik ben hier elke dag. Ik weet wat erin staat.
Dat is het probleem met jouw generatie.
Jullie zien veel, horen veel,
maar jullie begrijpen niets.
Post de artikelen online, dan kijken jongeren ernaar.
Het verkoopt niet online en je wilt een online editie.
We moeten de massa wakker schudden. Ik wil Kranti naar de mensen brengen.
Misschien op andere manieren dan op papier.
Ik kan hard werken. Ik wilde alleen dat iemand me de weg zou wijzen.
Hier.
Men zegt: 'We kunnen onze vrienden kiezen, maar niet onze familie.'
Firoz is mijn vriend.
Maar deze drukkerij uit vervlogen tijden is mijn familie.
Hoe erg ik het ook haat, ik zit er voor het leven aan vast.
Opa begon dit tijdschrift om onze samenleving te stimuleren.
Het personeel deelt de ideologie van opa.
-Hebben jullie huiswerk? -Ja.
Terwijl normale kinderen na school speelden,
verkochten wij Kranti's.
En niemand kocht het.
Koop er een.
Opa zegt dat Kranti de wereld zal veranderen.
Maar dan moeten mensen het eerst lezen.
De mensen die het kopen, lezen het niet eens.
-Hou de wacht. -Toe maar.
We stopten ons spaargeld in zijn la.
Hij heeft nooit ontdekt waar het geld vandaan kwam.
-Twee Pepsi. -Nee, één.
Besparen we hier ook?
120 roepies, min vijf voor de frisdrank, is 115 roepies.
We moeten 500 per dag zien te verdienen.
-Te veel. Maak er 100 van. -We maken er 250 van.
-In hoeveel dagen zijn we dan... -Miljonairs?
Nee. Miljardairs.
Over 109,75 jaar zijn we miljardairs.
Is er ooit iemand rijk geworden van sparen?
Als kinderen waren we altijd in de drukkerij.
Vijfentwintig?
Ik hield van opa's schilderijen en Firoz hield van de drukmachines.
Opa leerde mij schilderen
en oom leerde Firoz drukken.
Een jaar lang hadden we het zo zwaar dat we overleefden op broodjes.
Dag en nacht broodjes.
We hadden alleen maar broodjes.
Een leven van broodjes.
Lang zal hij leven
Snij het aan.
Er zit tenminste gekonfijt fruit in.
Wat was ons leven geworden? Niets meer dan een broodje.
Moet je zien. 25.000 roepies waard.
Nee. Minstens 50.000.
Kijk. Die is minstens een lakh waard.
100.000 ROEPIES
-75.000 roepies. -20.000 roepies.
20.000 ROEPIES
50.000 roepies.
50.000 ROEPIES
Die is ook een lakh.
300.000 ROEPIES
Eén crore.
10.000.000 ROEPIES
Als je blut bent, zie je alleen maar geld.
Hoe kun je zo knap zijn?
Je ziet mijn inspanningen niet.
Wat doe je met nieuwjaar?
Mijn vrienden organiseren een feest in Club Velocity. Daar ga ik heen.
-Ik neem je mee. -Geen zorgen. Het is te duur.
Schat, ik moet echt gaan.
Oké?
Denk je dat ik Club Velocity niet kan betalen?
Dat zei ik niet, Sunny.
Ik zei alleen dat het duur is.
Wat is er met je vandaag?
Prima. Als je met mij wilt feesten,
gaan we allebei naar Club Velocity.
-Goed. -Beloof het.
Ik moet nu echt gaan.
Stap over vijf minuten uit. Oké?
En leg de sleutels op de band.
Dag.
Hé. Motors mogen hier niet parkeren.
Ja. Ik ga al.
-Ik ging net weg. -Mooi. Hoepel op.
Sorry. Ik slipte.
Wat zie je in haar? Ze zijn allemaal hetzelfde.
Een arme vriend is prima, maar de man moet rijk zijn.
Ze aaien een straathond, maar kopen alleen een shih tzu.
Ze geeft je een knuffel, maar laat je niet toe in haar kringen.
Wees aardiger. Je kraakt alleen maar anderen af.
En ze is mijn vriendin.
Vriendin? Alleen op een parkeerplaats.
Als ze jou echt als haar vriend ziet,
waarom ken je haar vrienden dan niet?
Niemand anders vertelt je de bittere waarheid.
-En ik zal je nog iets vertellen. -Vertel.
Je wilt alleen bij haar zijn omdat ze te hoog gegrepen is.
Denk je dat ik je niet ken?
Luister.
Laat het los, man.
Verspil ons geld niet aan rijke meiden.
Wij raken blut en haar boeit het niet. Snap je dat niet?
Ik heb het beloofd.
We verdienen het geld volgend jaar terug. Hoe duur kan het zijn?
Het is 27.000 per stel. Maar jullie zijn geen stel.
Voor vrijgezellen is het 27.000 per persoon.
27.000 roepies?
-27.000 roepies. -Je hoeft het niet te vertalen.
Wacht even.
Waarom zo duur?
Deze locatie organiseert zeer grote feesten.
Dus 27.000 roepies.
Vergeet die enorme prijzen. Kun je ons korting geven?
Ik heb een idee. Ga weg, koop een paar flessen drank,
hang wat lichtjes op op een terras, zet muziek op
en feest met vrienden van je eigen klasse. Vast leuk. Nu wegwezen.
Kuldeep. Kuldeep Sharma.
Hoeveel verdien je?
Zou jij voor dit feest
zelf een kaartje kunnen kopen?
Nee, toch?
Wij proberen het.
Ga jij over klasse praten?
Mensen met slippers zijn niet toegestaan.
Nu wegwezen, voor ik jullie sla.
Rot op. Op een dag koop ik dit hotel.
-Idioot. Kom. -Gooi ze eruit.
-Kom op. -Schop ze eruit.
Laten we gaan.
Voel je je goed na die vernedering? Weg is onze waardigheid.
Zien we er echt zo arm uit?
En waarom draag je slippers? Heb je geen schoenen?
-Geef m'n slippers de schuld. -Ja.
Want rijke mensen dragen ze niet. Als ik rijk ben, dans ik met deze.
Je zult het zien.
GELUKKIG NIEUWJAAR
Shit.
Verdomme.
Ik ben zo terug.
Hoi, Ananya.
-Hoi. -Je ziet er mooi uit.
Bedankt.
Kom mee. Die jongens gaan los.
Zet goede muziek op.
Iets vrolijks.
Ananya.
-Bedankt. -Geen dank.
Je ziet er echt mooi uit.
Bedankt.
Ik kom eigenlijk alleen even gedag zeggen.
Oké...
Weet je nog dat ik over dat feest vertelde?
-Ja, natuurlijk. Club Velocity. -Ja.
Er waren geen kaartjes.
-Wat? -Ja.
Vreemd. Waarom heb je me niet gebeld? Had me gebeld.
Ik had je moeten bellen.
Ja.
Kun je even chillen?
Alleen jij en ik.
We kunnen ergens anders heen.
-Is dat Nikhil? -Ja. Hij komt me ophalen.
-Wat een auto. -Een BMW.
Dat is geen BMW, maar een Audi Q7.
Die is één crore waard.
-Ja. -Dat klopt, man.
-Zal ik met je meelopen? -Nee. Geen zorgen.
Chill jij maar met je vrienden. Ik zie je snel. Oké?
Gelukkig nieuwjaar. Dag.
Dag.
-Doe voorzichtig. -Bedankt.
De komende drie maanden maak je Picasso, Van Gogh,
Da Vinci, hun familie en vrienden na en verkoopt die schilderijen.
Dan heb je net genoeg voor dat feest.
Wat doet het ertoe?
Dan is het feest al voorbij.
-Het leven... -Niet weer een levensles.
Als je zo gaat praten, wordt het deprimerend. Hou op.
Sorry.
Maar het is waar.
Respect ligt buiten het bereik van mensen uit de middenklasse zoals wij.
We krijgen geen respect.
We betalen belasting, sparen een beetje,
beheersen uitgaven met creditcards,
gaan leningen aan en nemen er nog een om de eerste af te betalen.
Bijna ons hele leven betalen we leningen af.
Om gediplomeerd te zijn een studielening.
Als je een baan krijgt, om te reizen of voor een motor.
Als je promotie krijgt, een auto.
Dan de gestoordste lening. Raad eens.
Welke lening?
Een huwelijkslening. Huwelijken duren niet, termijnen wel.
Dan de allergrootste. Hypotheek.
Dan eindig je op straat om hem te betalen.
Dan die verdomde kinderen.
Hun studieleningen, die en die lening.
Je krijgt een hartaanval en je leven is voorbij.
Dan komen verzekeringsagenten de weduwe vertellen:
'Mevrouw, u hebt zeven jaar geleden niet betaald,
'dus er wordt niet uitbetaald.'
Verzekering opgezegd. Verdomme.
Daarom worden baby's huilend geboren. Ze weten dat ze genaaid gaan worden.
We zijn de meerderheid,
maar niemand geeft iets om ons.
We zijn geen middenklasse,
-we zijn middelvingerklasse. -Wat?
-Middelvingerklasse. -Tien, negen, acht,
zeven, zes, vijf, vier, drie,
twee, één... Gelukkig nieuwjaar.
Gelukkig nieuwjaar.
Weer een jaar overleefd.
Gelukkig nieuwjaar.
Nog een paar jaar zwoegen.
Ik heb je toen geholpen, dus ik dacht...
Het is goed. Ik snap wat je bedoelt, maar ik wil het toch proberen.
Doe voorzichtig.
Waarom werkt er niemand?
-Oom Yasir? -De inners kwamen opdagen.
-Ratanlal? -Met zijn zoon.
-Wat wilden ze? -Binnen een maand betaald worden.
We zijn verdoemd.
Hallo. Kan ik de baas spreken?
Hij ook?
Zie je dat? Hij belt iedereen die ons geld schuldig is.
De helft is dood en de andere helft was zo wanhopig
dat ze van ons moesten lenen.
Ze waren in nood, dus ik heb ze geholpen.
En ik wilde ze niet vragen het terug te betalen.
Er moet een uitweg zijn.
Ik had grote plannen.
Ik wilde dat Kranti een revolutie teweegbracht in het land.
En wat is er gebeurd? Ik stuurde Kranti een ravijn in.
Ik denk dat het voorbij is, knul.
Je had al die tijd gelijk.
Niemand geeft iets om deze eeuwenoude wijsheid.
Opa, het komt goed.
Nee. Ik red me wel.
Maar zij? Ze hebben hun leven verspild door mij te volgen.
Maak de machines klaar. Ik schrijf mijn laatste artikel.
Het allerlaatste.
Jij praat over opa en ik focus op Kranti.
Praat over de strijd, dan doe ik de nalatenschap.
-Ik heb ook een speech. -Wacht even.
Ze kennen en respecteren opa. Als we eerlijk zijn, zijn ze het eens.
Alsjeblieft. 'Eerlijk zijn'? Echt? Laat mij het woord doen.
Breng ze thee.
Meneer Ratanlal, u hebt deze weg met ons bewandeld.
In goede en slechte tijden...
Drink je thee op.
Meneer Ratanlal, u hebt deze weg met ons bewandeld.
In goede en slechte tijden stond u Kranti bij.
Daar danken wij u voor.
U kent Kranti, de publicatie.
Maar wist u dat Kranti niet alleen een drukkerij is,
maar een potentieel nationaal erfgoed?
Ik vertel u de geschiedenis.
Kranti werd in 1975 opgericht door meneer Madhav...
We weten het.
Kom ter zake.
Het punt is dat we achterlopen met de betaling.
U bent erg geduldig geweest en daar zijn we dankbaar voor.
Ik begrijp het. Maar geduld heeft grenzen.
Pap en je opa zijn vrienden. Uit goede wil hebben we niks gezegd.
Maar de waarheid is dat Kranti voorbij is.
Het gaat niet alleen om Kranti.
Het gaat om opa, meneer. Kranti is alles voor hem.
-Neem het hem niet af. -We nemen niets af.
De drukkerij was al aan ons verpand.
Zelfs als we de deadline verlengen, wat doe je dan?
Jullie kunnen de schuld nooit terugbetalen.
Ashirwad, ik zal orde op zaken stellen bij de drukkerij.
Wat doe jij ook alweer?
Ik ben kunstenaar.
Kunstenaar. Mijn hemel. Zelfs dieven kunnen ons terugbetalen,
maar een kunstenaar niet.
Pap zei altijd tegen je opa:
'Revoluties kunnen wachten. Regel eerst je rantsoenen.'
Word niet te emotioneel en compliceer je leven niet.
Opa hielp uw vader om emotionele redenen
dit bedrijf op te zetten.
Uw familie is het hem verschuldigd.
Kunt u hem niet meer tijd geven?
Alstublieft?
Emotie is de vloek van hun generatie.
Ik geef jullie een maand. Punt.
Duidelijk?
Rijken hebben een systeem
waarin armen leningen blijven betalen
en zij van de rente profiteren.
We hebben een revolutie nodig om dit systeem te veranderen.
HET BOS IS MOOI, DONKER EN DIEP.
IK HEB BELOFTES GEDAAN. EEN LANGE WEG VOOR IK SLAAP...
Het verschil tussen opstanden en revoluties
is dat opstanden worden verloren
en revoluties worden gewonnen.
Want de waarheid is dat geschiedenis wordt geschreven door overwinnaars.
Dus zal Kranti tot de opstanden van deze wereld worden gerekend.
We weten niet of we ooit terugkeren,
maar we hopen dat je de vlam van de revolutie in je levend houdt.
Altijd.
Moet ik met Anees praten?
-Nee. Betrek hem hier niet bij. -Wie kan ons dan helpen?
Hij had geweldige ideeën om ons uit problemen te redden.
Hij moet die ideeën zelf houden. Als hij naar buiten komt, wordt hij gearresteerd.
Geweldige ideeën.
Hoeveel hebben we gespaard?
Tel alles op.
Hoeveel staat er op je rekening?
Ik heb het al opgeteld. Nog meer?
Ik verkoop de motor.
En de mijne. Maar dat levert niet veel op.
En?
We verkopen al mijn schilderijen tegelijk.
Hoe?
Ken je Hitesh? We verkopen ze aan hem.
Nee. Hij betaalt groothandelstarieven.
Er is geen tijd om een ander te vinden. Ik schilder er nog 50 en verkoop die ook.
We gaan ervan uit dat je er 50 maakt en dat we ze verkopen.
-Ik kan geld van vrienden lenen. -Oké.
HET ZIJN ALLEMAAL DIEVEN
Wat is het totaal nu?
Net genoeg om de deuren te kopen.
Laten we met Anees praten. We hebben geen andere keuze.
Doe wat je wilt.
-Hoe is het, Rozie? -Goed bezig.
Klootzak.
Niet hier, anders zijn we er geweest.
-Je ziet er goed uit. -Ik heb een reputatie hoog te houden.
Kom binnen. Blijf niet buiten staan.
Hoe is het met Sunny?
Ongerust over de drukkerij.
Geen zorgen. We regelen het voor opa.
We zullen Kranti redden. Toch, opa?
Hij zit diep in de shit als hij jouw hulp vraagt.
Let niet op hem. Ga zitten.
Jullie zijn zo getalenteerd. Hoe is het zover gekomen?
In slechte tijden moet je doen wat je kunt.
Hier.
Ik heb een plan.
Ik heb een vriend, Sketch Manja.
-Sketch wat? -Manja.
Hou op. Kom zitten.
-Wie is hij? -Manja. Dat zei ik net.
-Wie is hij? -Een talent.
-Hoe heet je, schat? -Waarom?
Ga maar. Praat niet met dit tuig.
Is je hele familie gek?
Het zijn koningen van vervalsing.
Ze vervalsen van alles.
Binnen een week na de uitgave hebben ze de eerste kopie klaar.
Hij is een boef, maar hij is jouw man.
Hé, Manja.
Manja.
Waar ben je geweest?
Manja, mijn beste vriend Firoz.
Ik heb een vriend.
Zijn vervalsingen zijn beter dan de originelen.
Ik wil hem ontmoeten.
Voor deze business is talent nodig. Ik heb een goeie nodig.
Goed? Hij is de beste.
-Ik heb nooit een betere gezien. -Hij is ook snel.
Breng je beste werken en ik zorg voor de beste prijs.
Het gaat ons om kwantiteit.
-Kwantiteit. -Kop dicht.
Hoe meer je werkt, hoe meer werk je krijgt.
Oké.
Tot gauw.
Als iemand verdrinkt, probeert hij te grijpen wat hij kan.
Hij zwaait met z'n armen.
Zoals wanneer je zes runs van de laatste bal wilt.
Er is geen goede of foute slag.
Je slaat gewoon.
Het is zes of totale ondergang.
We hebben een kans.
We praten met Anees en maken een deal met Manja
met 20, nee 30% winst.
Anees is onze vriend. Hij regelt het. Ik reken het uit.
Als we het ontwerp niet verkopen en voor onderaanneming gaan,
raad eens hoe snel we ons doel bereiken.
Niet in dit leven.
Laten we het proberen. Het is een geweldig plan.
Een stapel papieren vervalsen voor deze krant.
Wat bedoel je?
Laten we direct geld drukken.
Ben je gek?
Serieus? Wil je valse biljetten maken? Dat is illegaal.
Weet je wel hoe het moet?
We eindigen in de bak in plaats van Kranti te redden.
Weet je nog wat opa zei?
'Laat het systeem niet over je heersen. Beheers het systeem.'
Dat is niet wat hij bedoelde. Hij bedoelde...
Dat is wat ik heb begrepen.
Wat is je plan?
Eén voor één biljetten schilderen?
Wie is de ontwerpexpert?
Ik.
Wie is de drukexpert?
Jij.
En wie heeft er een drukpers?
Wij.
We hebben ons leven in de drukkerij doorgebracht.
Deze biljetten worden door mensen gemaakt.
We gaan wat geld maken.
In november 2016
werden biljetten van 500 en 1000 roepie gedemonetiseerd
en werd de Mahatma Gandhi-serie gelanceerd met nieuwe beveiligingsfuncties.
Gandhi's portret in het midden met een watermerk aan de zijkant.
Een van kleur veranderende draad.
Rechtsonder '500 roepie'
en andere kenmerken.
Geen makkelijke klus.
Die uitvoeren is...
Waardeloos.
Maar niet onmogelijk.
De eerste stap voor geld vervalsen is het ontwerp.
Ik ben altijd goed geweest in ontwerpen.
Mijn belangrijkste les op school was dat om succesvol te zijn,
je alles uit je hoofd leert of het systeem omzeilt.
De nieuwe biljetten hebben meer lijnen en details.
Er staan microletters op Gandhi's kraag.
Zelfs hoge resolutie-scanners kunnen ze niet exact namaken.
De lijnen zijn over elkaar heen gelegd.
Dat heet... Moiré-effect.
Daar heb je een kunstenaar voor nodig.
De volgende stap is drukken.
Firoz kent inkt en linten beter dan de pers zelf.
En voor wat we niet weten, hebben we internet.
Voor het printen is een hoofdkleurstof nodig, die moeilijk te maken is.
Eerst kopieer je.
Dan fixeer je het.
Dan is er wrijving.
Daarna behandel je het.
Bakken.
Schoonmaken.
En dan, magie.
Nu begint het drukken.
Helaas doet onze miezerige pers maar één kleur tegelijk.
We moeten dus vier keer drukken.
Drukken.
Schoonmaken.
Veranderen. Herhalen.
Drukken, schoonmaken, veranderen, herhalen.
De volgende stap is snijden.
Een machine zou het makkelijker hebben gemaakt.
Maar onze obsessie met geld verdienen, verdoofde onze pijnlijke handen.
De belangrijkste beveiliging is de beveiligingsstrip.
Wie wist dat een strook glitter van tien roepie een biljet van 500 kon worden?
Ongelofelijk, hè?
Dan de serienummers.
De cijfers zijn niet even groot, maar Firoz heeft voor alles een oplossing.
Eindelijk hebben we het perfecte biljet.
Of niet.
Wat denk je?
Geef me de thee.
Wat doe je?
Geef me een halve fles.
Wacht hier.
Wat wil je? Kom.
Wat wil je?
Een Citra, alstublieft.
Hé, ik heb niets gedaan.
Laat hem los.
-Zeg... -Kom, Firoz. We gaan.
Sta op. Rennen.
Pak hem.
Hé.
Laat die klootzakken niet ontsnappen. Pak ze.
-Erachter aan. -Kom snel.
Hier.
-Deze kant op. -Waar ga je heen? Deze kant op.
Shit. Een hond.
Achteruit.
Ik ken karate. Ik sla je in elkaar.
Ik sla je verrot.
Snel.
Stop. Deze kant op.
Schiet op. Ze zijn daar.
-Hierheen. -Pak ze. Daar.
Wat doe je? Kom hier.
Verdomme.
Kijk naar de werkloosheid in dit land.
Ze weten niet eens waarom ze ons achtervolgen.
Verdomde idioten.
Dat was een stom idee. We zijn eikels.
We dachten dat het makkelijk zou zijn. Wat biljetten drukken.
Opa zei altijd:
'Een klein foutje scheidt kunst van afval.'
Ik ben kunstenaar. Ik kan geen afval maken.
Ik maak een beter biljet.
Wat?
Ik maak een beter biljet.
-Bilal. -Alles is klaar, baas.
Ze doen goed werk.
Zelfs met twee zendingen per week
verdienen we makkelijk 150 crores in drie maanden.
Waarom loop je heen en weer? Heb je het koud of ben je bang?
Nee. Niets. Ik ben in orde.
Drink iets. Dat zal je kalmeren.
Het is gezond.
-Echt, meneer? -Zeker.
Nee. Ik kan niet drinken in diensttijd.
-Zeker weten? -Ja, meneer.
Is hij boos op me?
Het was een proef.
Hij zou je neergeschoten hebben. Wees voorzichtig.
Wat is dit voor onzin?
Ik heb een berichtengroep gemaakt om beter te coördineren.
Ik zal hem verwijderen.
Laat maar.
Het doelwit gaat naar het hotel.
We gaan.
Hallo?
Oké.
We moeten gaan.
Sorry, meneer. Ik zal hem verwijderen.
-Suparn, blijf hier met een team. -Oké.
-Wees alert. Iedereen. -Ja, meneer.
Dit gebied is gedekt.
-Rishi, vanaf die kant. -Volg mij.
-ID bevestigd? -Ja. Het is Mansoor Dalal
met Bilal Qureshi.
-Wie is hij? -Zijn rechterhand.
Alles klaar?
Jij gaat deze kant op. Wij nemen het terras.
Kom op.
Shekhar.
Jullie moeten gaan. Kom op. Ga.
Handen omhoog.
Het is afgelopen, Mansoor.
Pak hem.
Ja, meneer.
-Verspreiden. Deze kant op. -Zit stil.
-Hoi, Mansoor. -Stil.
Michael.
Verdomme. Die klootzakken hebben een nepgeldfabriek.
Rustig, jongens.
Hij is mijn vriend.
Ze drukken Indiase valuta in het Midden-Oosten, verpakken het in Nepal
en distribueren het in India.
-Echte globalisering, toch? -Correct.
-Maar dit valt buiten je jurisdictie. -Wat?
Juri...
Mijn Engels is niet geweldig en dat wil je inwrijven, hè?
Jurisdi...
Buiten je gebied.
Daarom zijn zij mee.
Hoe is het?
Bedriegen jullie ons, klootzakken?
Je bent dikker geworden, maar nog hetzelfde. Macho.
Jij ziet er ook goed uit.
-Hoelang kennen we elkaar? -Zes jaar en zeven maanden.
Ik dacht dat alleen ik dat bijhield.
Wat kan ik zeggen? Jij bent mijn enige slechte gewoonte.
Enige slechte gewoonte? Eén?
Je hebt er heel veel.
Wat?
Hoe kun je nog leven, Michael?
Ik heb je leven verpest en de overheid maakte het erger.
Ik dacht dat je...
-Hé. -Shekhar.
Shekhar?
Een nieuwe partner?
Hoe kan ik sterven?
Jij bent mijn drijfveer. Weet je waarom?
Ik wil je ooit vermoorden.
En als je naar me kijkt met een kogel in je lijf,
heb ik een speciale uitdrukking voor je.
Verdomde...
Ik heb je echt gemist. Verdwijn niet weer zomaar.
-Het zal niet meer gebeuren. -Rustig. Weg met dat wapen.
Eén misser en het wordt een puinhoop.
Het zal geen misser zijn.
Beweeg niet. Je gaat toch dood.
Het is aan je te zien.
Je bent een lijk in wording.
Genoeg van je onzin.
Genoeg. Arresteer ze.
-Kom op. -We gaan.
Haal de wagens. Snel.
Wat?
Bukken.
Pas op, meneer.
Laat me los.
Michael, klootzak.
Hufter.
Aslam, haal me hier weg.
Rennen, klootzak.
Pak de motor.
Mijn god.
Kom op. Wegwezen.
Ik heb Mansoor gevonden.
-Waar is hij? -Vlak voor me.
Op de markt.
Wat gebeurt er?
Geef antwoord, Suparn.
Ben je oké?
Niet oké.
Mansoor.
Nu wel.
Mansoor.
Hé...
Verdomme...
Agent uitgeschakeld.
Meld jullie bij de markt.
Begrepen.
Hier, eet dit op.
Ik heb de pers geleegd.
Opa zal niets van dit fiasco horen.
Sluit je ogen.
-Waarom? -Doe het.
Hou dit vast.
-Wat moet ik doen? -Welke is vals?
Ben je hier nog mee bezig?
Deze.
-Je snapt het, toch? -Wat?
Het is het papier.
We gebruiken verkeerd papier.
Het moet er echt uitzien.
Uiteraard.
Maar het belangrijkste is dat het echt aanvoelt.
En dat kan alleen met het juiste papier.
Verkeerd papier, verkeerd biljet.
Stuur al uw papierstalen, alstublieft.
250 micron, 60 tot 90.
Moet ik het opschrijven?
Alles tussen 70 en 90 is voldoende.
Hoeveel micron dik is de 80? Nee, 1000 is niet goed.
Hé, Firoz.
Kijk dit eens.
Te dun.
Voel nu.
Verdomme.
Hoe gaan we het doen?
We bleken het papier eerst.
Dan drukken we elke zijde op verschillende vellen.
Zal dat werken?
Het zal perfect werken.
We perforeren de voorkant voor de zilveren strip
en voegen beide kanten samen.
Een geweldig idee.
Maar er is nog een probleem.
-Wat? -OVI.
-Optisch variabele inkt. -Wat kunnen we doen?
Metallic lak?
Kunnen we die mengen met gewone inkt?
-Zal dat werken? -Dat creëert de kleurverandering.
En de krakerigheid?
Lak?
Een laklaag maakt het krakerig.
Verbluffend.
-En het laatste detail? -Thee.
Precies.
Waarom ben ik altijd de zondebok?
Het is jouw creatie. Jij moet het testen.
Oké. Niet zeuren.
Hou mijn hand maar vast.
Kom op.
-Ik neem zwarte bessen. -Mooi. Bedankt.
-Hou me vast. -Het is druk. We komen later terug.
Klaar. Hou vast.
Een Citra, graag.
Wiens werk is dit?
Dit is van jou, hè?
Ik vraag het voor de laatste keer. Wie heeft dit gemaakt?
Ik. Ik zei al dat ik het heb gemaakt.
-Wie is je leverancier? -Die hebben we niet.
We doen alles zelf.
Schiet hem neer.
Wat? Verdomme.
-Wacht. Nee. -Hij is onschuldig.
-Waarom ik? -Schiet hem niet neer.
-Nee. -Firoz.
-Nee. Laat me gaan. -Sta stil, klootzak.
-Nee. -Rustig, idioot.
Hou op.
Hoe kan ik schieten als je beweegt?
Schiet me niet neer.
-Nee. -Sta stil.
Nee.
Ondertiteld door: AC
Creatief supervisor Bianca van der Meulen