THE MALDIVES INDIAN OCEAN
Bata pa lang ako, pangarap ko nang makapunta sa Maldives.
I AM GEORGINA
'Yong dagat…
'Yong kulay niya parang 'yong nasa mga pelikula.
Nagbibigay ng liwanag, enerhiya. Napakaganda.
Para kang lumulutang. Dala-dala ka ng hangin.
Para akong maliit na bagay na nasa Indian Ocean.
Nagustuhan ko siya.
Tingnan natin kung may pating.
'Yong may mga pating ang pinakaayaw ko sa Maldives.
Natatakot ako!
Natakot talaga ako.
-Sino kasama ko? -Hindi ako.
Pagod na ako. 'Yong legs ko parang…
Pag nababasa ako, puro pating lang ang naiisip ko.
'Yong huling araw ko na 29 ako, kinakain ako ng pating.
Hindi lang ako takot. Kinikilabutan ako pag naiisip ko.
Puro pating ang nakikita ko, seryoso. Kahit bato, pating ang tingin ko.
Sabi nila, "Vegetarian ang mga pating dito."
Anong klaseng pating ang vegetarian?
Hindi.
Hindi ko 'to kaya.
Tingnan mo, may nakita ako do'n. Malaki siya.
-May mga pating do'n. -Okay.
Pating 'yon. Pating na baby, pero pating pa rin.
At kung nandiyan ang nanay at nakitang may tao malapit sa anak niya,
baka atakihin kayo?
Nakakatakot. Di ko talaga gusto mag-kayak.
Ang totoo, na-stranded ako
Ayoko ring magpatangay sa agos.
Di ako tumatalon mula sa mga bangka.
Diyan tumatambay ang mga pating!
Dito banda!
Nang makita ko si Sergio at Serpiente, nag-aalala ako sa anak kong nasa gitna
na ang kayak pinapasok ng tubig.
Sergio!
Teka.
Oh! Ang drama.
CR7
Paraiso para sa 'kin ang Maldives.
Isang lugar para magpahinga…
at magsaya kasama ng pamilya mo.
Ma, nakita ko si Nemo,
at nakakita ako ng malaking pagong!
Natuwa talaga ang mga bata na lumangoy kasama ng mga pagong.
May pagong!
Sinabayan kong lumangoy.
Pangarap mo ba 'yon?
-Pangarap kong makakita ng pating. -Nagawa mo.
-Uy! Wag 'yon! -Ako rin.
Nagustuhan ng mga bata.
Pero gusto naman nila kahit ano.
Ang galing ninyong lumangoy.
Sige. Pareho, mas malayo.
Habang nasa Maldives, nag-shoot ako para sa Vogue Mexico
kung ano'ng nasa bag ko
Di ko maintindihan.
Maraming sinasabi ang bag ng babae tungkol sa kanya.
Hi, Vogue.
Ako si Georgina Rodríguez.
At ipapakita ko ang laman ng bag ko.
Gio, wag mong tigasan ang katawan mo.
Wag masyado.
-Wag maupo nang maayos? -Wag masyado.
Sa training ko kay Soraya kahapon inaayos namin ang posture ko,
tapos ngayon ikaw naman, isusumbong kita sa kanya.
Ganito ka makipag-usap sa camera.
Medyo.
-Okay 'yong audio? -Magsalita ka, Gio, para marinig ka.
Uy, matigas ang ulo.
-Kumusta ang tunog? -Mayabang.
Okay. Maayos.
-Tahimik na. -Cell phone n'yo!
Greetings ni Gio.
Hi, Vogue. Ako si Georgina Rodríguez, at ipapakita ko ang nasa bag ko.
-Magsasalita ka nang matagal. -Teka.
Pag 'yang bag ko natapunan…
Uminom ako sa bote, pero salamat.
-Salamat, Ramón! -Salamat sa pag-asikaso!
Ang bait niya.
Tara. Di tayo pwedeng tumigil.
Ang gulo at nakakatawa 'yong pag-shoot do'n sa bag.
Three, two, one. Quiet na, please. Ano'ng sabi ng bag mo tungkol sa 'yo?
Sabi ng bag ko, isa akong babaeng nagpaplano.
Charger ko. Di ko dala. Meron ako lagi no'n
-Pwedeng pakikuha? -Low-batt, pero…
Kunin mo 'yong iPhone charger! 'Yan!
'Yong may "Gio" na nakasulat.
Three, two, one. Ano'ng meron sa bag mo na magugulat kami?
Magugulat kayo sa ilan, pero ang pinaka…
Ulitin mo 'yong tanong.
Ano kaya? Ano?
Ano'ng meron sa bag mo na magugulat kami?
Marami akong pwedeng ikagulat ninyo!
-Quiet. Sige. -Halimbawa, chocolate bars.
Okay, Ramón, pare.
Nakakainis.
Nagmamadali kami kasi gumagabi na.
At dahil sa mga istorbo, nag-aalala kami na baka dumilim na.
Halimbawa, ngayon…
May mga gummies ako.
Sarado pa dahil 'yong maliliit na daga sa bahay
di pa binubuksan,
kaya buo pa.
Ang Rimmel ko…
Wag na ang Rimmel. Ibang brand 'yan.
Nakita mo 'yon, Ramón?
Lahat naman tayo tumutulong.
Diyos ko, ano'ng nangyayari sa inyo?
Importante itong dalawang kasabihan na ito sa 'kin…
Una…
I-silent mo 'yang phone. Naririnig siya.
-Kanino? -Hindi sa 'kin.
-Hindi ko alam. -Sa 'yo 'to, di ba?
Ang totoo, mamahalin mo siya. Pero iba si Ramón.
Tara, tara na. Sige, habang maliwanag pa. Tara.
Marami akong gamit. Halimbawa, may slime ako.
May rosaryo ako.
Dala ko rin 'yong unang designer wallet ko
na binili ko noong nagtrabaho ako sa Prada.
Pula kasi maswerte raw ito sabi no'ng Asian na customer.
-Meron din akong… -Nakakainis 'yong Jet Ski.
…ribbon ng Our Lady of the Pillar na bigay ng kaibigan ko.
Abandonado ang islang 'to, ha? Walang tao.
Ginagawa niya 'yong gusto niya.
Nino-nominate ko ang kaibigan kong si Eva Longoria na ipakita ang laman ng bag niya.
Ayos!
-Magpaalam ka. "Salamat, Vogue." -Salamat, Vogue.
Kindat ka o flying kiss, tapos okay na.
Puro kang pang-iistorbo.
Tapos ikaw 'tong gusto perfect lahat.
Wag mong kainin ang candy ko.
Okay. Totoo.
Ramón, umalis ka kaya muna?
Magtrabaho ka sa malayo.
Para di mo na huhulaan kung kanino 'yong tumutunog na telepono.
'Yong sa nag-iisang nagtatrabaho.
Ayaw nila sa 'kin.
Ayaw nila sa 'kin dito.
-Sige na, please. -Kumusta sa Vogue.
Sige na.
At bukod pa sa kaguluhang 'yon, nagalit pa si Ramón.
Sa pinakapangit na oras.
Maraming salamat, Vogue, sa pagkakataong ipakita sa inyo
ang lahat ng nasa bag ko.
Sana nagustuhan n'yo.
Magkita-kita tayo ulit.
Hanggang sa susunod.
-Ang galing. -Ayos!
-Salamat, Ramón! -Sige!
Mahal namin ang isa't isa, pero minsan, nag-aaway kami dahil sa stress.
-Ramón. -Nagalit talaga siya.
-Tawagan ko ba si Ramón? -Wag na. Tumawag ako. Ibinaba niya.
Nakakaloka.
Ewan ko. Baka may gumugulo sa isip niya.
Titingnan ko kung ano'ng problema.
Parang, nagtatrabaho ako. Hindi, nagtatrabaho tayo.
Nakakaabala siya. Nagmamadali tayo. Palubog na 'yong araw.
-Kailangan niya mag-isip. -Ang sabi, "Aalis na ako. Wala akong pake.
Sa totoo lang, ang hirap niyang kasama. Parang…
Oo. Kung gusto mo ng kalmado, wag…
Minsan mahal niya kami, pero…
-Mabuti siyang ama. -Mas maraming pangit sa maganda.
Kausapin mo siya, Gio.
-'Yon na ba? -Oo.
Ang arte niya.
Nasaan siya?
-Villa ni Ramón. -Oo, ito 'yon.
Ito?
Ayun 'yong sumbrero niya.
-Ito na. Ayun 'yong sumbrero niya. -Okay
-Di sumasagot. -Nagtatrabaho tayo.
Tapos nag-iikot tayo dahil nagalit 'yong prinsipe.
-Teka. May naririnig ako! -Alam ba ninyong private ito?
-Alam namin 'yon, Ramón. -Nasaan ka?
Di mo gugustuhing makaaway si Ramón.
Queen! 'Yang damit, binili ko 'yan kay Junior.
May pagkama-pride talaga ako.
Gusto kong mas makinig sila sa 'kin.
Ramón, nilayasan mo ako nang galit ka.
"Aalis na ako. Wala akong pake sa Netflix at Maldives."
Iniistress mo 'ko.
Mahilig din kaming mag-away.
Para kaming mag-asawa pero di 'yong talagang mag-asawa.
Dapat mas mabait ka sa 'kin
kasi kung hindi, hindi nila ako rerespetuhin.
Dude, inaasar ka lang namin.
Pero heto na nga kami, sa mga away namin.
Ano ba'ng nangyari?
Basta, 'yong sa kanina, "Ewan ko," parang…
-Alam mo, ayoko na pangit ang gawa. -Oo, pero sinasabi naming…
Palubog na ang araw. Mahirap magsimula ulit. Wala na ang araw.
Minsan gusto kong gumamit ka ng mas magandang salita para sa isang bagay.
Pero mas maayos na 'yong ginagawa ko kaysa sa sinasabi mo.
-Well… -'Yong timing mo…
at 'yong paraan mo, di laging 'yon ang tama.
Para sa isang taong prangka,
medyo sensitive ako.
Sabi ko, "Magtrabaho ka sa malayo" kasi masyado kang intense.
Kilala kita, Ramón. Ilang taon na.
Kapag ganyan ka, sinasabi ko, "Magtrabaho sa malayo o magkape ka."
Kilala namin ang isa't isa.
At importante rin 'yon, di ba?
May mga message ako mula Mexico. "Ganito dapat, gano'n dapat."
Pag may sinasabi ako, may dahilan 'yon.
Hindi dahil nag-iimbento lang ako.
Minsan pag puro trabaho at wala masyadong pahinga,
mas nagiging iritable ka.
Pero nangyari na 'yon.
Isang palaro sa Torrevieja.
Ako, sa palaro?
Wow, ang kumpleto nito, ha?
Naisip namin 'yong palaro
pagkatapos ng session kay Soraya sa Saudi Arabia.
Pinag-usapan namin 'yong Maldives at training.
-Takot akong makalaban si Soraya. -Seryoso?
Wag kayong nagpaplano!
Bhe, hindi pantay ang talino sa grupong ito.
-Sasabihin namin ang totoo… -Tungkol sa Maldives!
Ang gusto niyong malaman. 'Yong mga sekreto sa palaro.
Three, two, one!
-Go! -Go!
Hila! Papunta pa lang ang hirap na.
Una, 'yong grupo pa lang magulo na.
Tama. Gusto namin si Soraya. At ako 'yong napili…
-Nakuha mo si Soraya. -Oo.
Hilahin ninyo!
Hila!
-Hindi ka humihila! -Hila!
Hindi ka humihila!
Sa lakas ng tawa ko, hindi ko man lang ako…
Hindi nga ako makahawak sa tali.
-Hilahin n'yo pababa! -Patay na ako!
Akala ko mananalo ako, at sa unang challenge. Boom!
Sa buhangin.
Tara na!
Bye, darlings.
-Ano'ng nangyari? -Di naman ako humila. Ramón, pare!
Ako lang 'yong humihila. Ano ba kayo?
Nagsimula lang sa biruan, parang "Mag palaro tayo."
"Masasayang laro."
Magiging parang The Hunger Games pala. Diyos ko.
Dadanak ang dugo, bhe.
Soraya versus Serpiente.
-Ano'ng gagawin ko? -Palakpakan sila.
-Itulak mo siya palabas. -Tama.
Sabi ko, "Ibibigay ko ang lahat."
-Ingat ka! -Sige, Serpiente! Go!
Hawakan mo siya.
Wag mo siyang bibitawan!
Saka, kay Serpiente, madali lang sa 'kin.
Kaya mo 'yan, Serpiente!
Go! Malapit na! Kapit lang!
Kapit lang!
-Lumabas ka rito! -Yay!
-Ang galing mo! -Hindi pa ito tapos.
Sige, lumabas ka sa bilog.
Ikaw ang gusto kong makalaban. Tara na.
Ayaw ko sanang sumali do'n sa palaro.
LABAN NG PINAKA-ASTIG GEORGINA VS RAMON
Ako'y isang…
Seryosong negosyante.
Ang ganda ng buwan, ano?
-Uy, dahan-dahan! -Dahan-dahan lang!
Di ko sinabing "Three, two, one." Di 'yan counted.
Handa si Ramón! Ginalingan niya talaga!
Sabik na sabik ka, ha?
Sa tingin mo gusto kong gumulong sa buhangin?
-Talunin mo! -Mahina siya!
-'Yon na! Atras! -Go! Atras, Gio!
Sige!
Kung masaktan ko siya,
di makakapagtrabaho si Georgina ng mga dalawang buwan.
Malaking pera 'yon.
Paatras, out na siya.
Hoy!
-Naunang lumabas si Ramón. -Tabla.
Naunang lumabas si Ramón.
Hinayaan ko siyang manalo.
Ramón.
Sobrang saya,
na mapalabas si Ramón sa bilog.
Pinapanalo ko siya dahil siya ang boss.
-Nilampaso kita. -Nanalo siya
Anyway…
Ano? Ano'ng gagawin ko?
Kukuha ka pa ng isa?
Parang palabas 'yong palaro, sa totoo lang.
Soraya! Mahuhulog 'yan!
Takeshi's Castle, para sa 'kin.
Taas ang kamay! Taas!
Ano'ng ginagawa mo? Sige lang.
-Ano'ng ginagawa n'yo? -Out ka na!
Ano'ng lasa ng pagkatalo?
Chill lang naman ako.
Ang mahalaga, masaya kami.
Ngayon na!
Panalo.
Helen, bilis!
-Sige, Sergio! -Helen!
Naging Squid Game nga din.
May mga nabulunan. Grabe 'yong laban.
Muntik na akong malason ng harina.
Pagsubsob ko sa harina, para akong, "Whoa!"
-"Para akong nagmimina ng ginto." -Tawang-tawa ako.
Mga olives 'yon.
-Kinakain niya na parang cake. -Ikaw na.
Ayoko. May celiac ako.
Sa tingin ko nanalo kaming lahat
kasi binigay namin lahat ng makakaya namin.
Masaya kaming lahat.
At lahat kami may dahilan para manalo.
Ang i-celebrate ang 30th birthday ko sa Maldives
ay gusto ko na talaga noon pa man,
at sabi ko ngayong taon, gagawin ko.
Ngayong nasa Arabia kami, limang oras na lang ang layo namin.
Tingnan mo 'yong ginawa nila. Ang ganda.
Mula pagkabata, paiba-iba ko sini-celebrate ang birthday ko.
May relaxed, may mag-isa.
Kami lang ng partner ko.
'Yong iba kasama ang mga anak at partner ko.
'Yong iba mga kaibigan lang.
Halika rito, Gio, may regalo kami sa 'yo!
Happy birthday to you!
Happy birthday, dear Gio!
Happy birthday to you!
-Gusto ko 'to! -Ngayon…
Happy birthday…
Salamat, mahal ko.
Nagpapasalamat ako sa Diyos para sa birthday na kasama ang mga mahal sa buhay
at para sa buhay na pangarap ko.
Ingat, kids!
-Hindi ko alam. -Hiwain mo na.
Siya ay, "Gusto ko 'yong birthday na may four-tier cake."
-Diinan mo pa. -Madali lang.
Sige pa.
Kung kakainin natin 'yang buong cake, mabubusog na tayo.
Okay na 'yan.
-Whoa. -Ay, grabe…
Napaka-OA niya.
-Sponge cake. Yummy. -May cream.
'Yon ang gusto namin sa kanya.
Sinurprise ako ng mga kaibigan ko ng regalo.
-Yeah! -Woo-hoo!
Ayos!
-Seryoso ka ba? -Oo, gintong rosaryo 'yan.
Wow. Wala pa akong gold nito.
Gusto ko ito.
Gusto ko dahil di kinakalawang ang ginto.
Lagi ko itong dala.
-Nagawa natin. -Oo.
Dapat kilala mo ako para magawa 'to, at kilalang-kilala mo ako.
At lagi n'yong nagagawa.
Ang ganda!
Madilim na, pero ang ganda ng detalye niyan.
Oo. At ang ganda ng mukha. Kahit ang ilong.
Mahilig talaga ako sa rebulto ng Birhen, mga rosaryo.
Nagiging panatag ako at ramdam ko ang Diyos.
Hawakan ko na muna.
Grabe, Ramón!
-Wow. -Ang tahimik mo Ramón, ha?
At mahilig siya sa Bottega.
-Gusto ko ito. -Ang cool.
-Wallet. Kasi sabi mo… -Nagdadala ng pera.
Swerte sa pera ang pula. Kaya.
Para malagyan ng pera.
Kung nilagyan mo ngayon, may pera na.
-Salamat, guys. -Salamat.
-Okay, toast tayo. -Para sa 'yo.
-Toast para kay Giorgi. -Cheers kay Giorgi.
-Para sa ating lahat. -Sa 30 pang taon.
Sa pagbabago ng edad.
Tamang-tama dahil kilalang-kilala nila ako.
At gusto ko rin na iniisip nila 'yong talagang nagpapasaya sa 'kin
at pwedeng ika-surprise ko.
Cheers para sa beer at sa mga kakulitan!
Ayan, ayan!
Napaka-bongga!
Pinapakita n'yo ang pagpapasalamat n'yo sa pagtrato sa 'kin nang maayos.
Kaya, salamat sa pagsama sa 'kin. Mahal ko kayo.
At mahal ka namin.
-May sasabihin ako, pero di ko kaya. -Ramón.
-Magsalita ka, Soraya. -Di ko kaya.
-Sino'ng mas seryoso?
Naiiyak na si Soraya.
-Emotional siya. -Soraya.
Matapang siya. Palaban siya.
Napakabuting ina. Isang kaibigan.
-At… -Oo.
Ayos!
-Ang ganda. -Totoo 'yon.
Pag sinabi ko lahat ng naiisip ko sa kanya,
sa tingin ko
walang maniniwala sa 'kin.
Alam mo 'yon…
pagmamahal at dedikasyon sa mga bagay-bagay ang hatid niya.
Kung lahat lang ay gaya ni Georgina.
Kailangan mo lang siyang makilala.
-May sinehan daw do'n? -Oo daw.
SANA MASAYA KA SA BIRTHDAY MO, GEORGINA
-Helen, ang ganda. Sinehan! -Ang galing! Surprise!
Diyos ko!
Hi, guys! Gio!
Happy birthday, mahal!
Bella, flying kiss kay Mama! Batiin mo siya! Flying kiss!
Enjoy, guys!
Mahal na mahal kayo ni Papa! Gio, I love you!
Flying kiss kay Mama! Bye!
Parati kong inaasahan ang mga bulaklak tuwing birthday ko.
Kasi ganoon din ako tuwing birthday niya.
Pero noong araw na 'yon, wala pang nadating na bulaklak.
Sabi ko, "May oras pa naman." At dumating na nga.
Binago ng Maldives ang buhay ko.
Naisip ko ang nakaraan, kasalukuyan at hinaharap.
Nagpapasalamat ako sa kung ano ako ngayon.
Sa magandang pamilyang meron ako at sa mga kaibigan ko.
GIO
RIYADH, SAUDI ARABIA TAHANAN NG PAMILYA
Naghahanap ako ng teacher
na magtuturo sa 'kin ng English.
Pero ang hirap. Gusto ko 'yong may connection kami.
Gupitin ba natin lahat ng kuko?
-Iklian ko ba? -Oo.
-Maikling maikli. -Wag masyadong maikli.
-Maikli, pero…
Okay, sige.
Matagal ako magpa-manicure at pedicure.
Kaya sinasabay ko 'yong English class ko o inaayos ko ang mga shoot ko.
Teka, tatawagan ko 'yong teacher ko.
Para hindi lang masasayang ang oras ko sa mga paa at kamay ko.
Magkatunog siya!
Para hindi lang masasayang ang oras ko sa mga paa at kamay ko.
Hello.
Di ko kaya.
Di ko kayang mabuhay.
Ah. Di ako mabubuhay
nang hindi maayos ang mga kuko ko.
Pinatanggal ko ngayon
kasi dapat maayos siya sa 29.
Sige, ano'ng inaabangan mo?
Um…
Nahihirapan akong bumuo ng pangungusap.
Malawak ang bokabularyo ko
kaso nahihirapan akong bumuo ng pangungusap.
Umaasa akong…
inimbitahan ko ang mga kaibigan ko…
para…
Gumala sa Paris.
Para gumala sa Paris.
Maganda 'yan.
Para matuto akong makipag-usap sa English
kailangan sa isip ko pa lang naka-English na.
At para makapag-isip sa English
kailangan ko pang paglaanan ito ng oras…
Pero sinusubukan ko pa rin…
Itong dalawang linggo, naghahanda na ako para sa una kong…
…runway.
Ayos 'yan.
Excited na ako.
Oo, nakaka-excite nga 'yan.
Natutuwa ako sa klase ko.
Minsan nagsasalita lang ako.
Minsan naman may mga pinapagawa.
'Yon.
Pero kilala na niya ako, alam na niya kung paano ako tuturuan.
May ginawa ka ba noong Valentine's Day?
Nagbreakfast lang kami ng boyfriend ko kasi may laro siya.
May binigay siyang regalo. Napakaganda.
Para sa 'kin, araw-araw ay Valentine's day
dahil punong-puno ako ng pagmamahal.
-Napaka-romantic mo. -Oo.
Maganda 'yan.
Mas gumaling na ako mag-English ngayon.
Pero kailangan ko pa ng practice, kasi kulang ang isang oras.
Okay. Salamat.
-Sige. Salamat. -Bukas ulit. Bye.
-Bye. -Bye.
Sorry, di ako nagsasalita…
Sorry Di ako magaling mag-English.
Pero 50-50 ako mag-English.
Bago mag-Pasko,
tumawag si Guram, designer ng Vetements,
at napag-usapan namin 'yong sa paglakad ko sa runway sa Paris
sa Fashion Week.
Mula noon, sobrang excited na 'ko. Excited na ko para do'n.
In one, two, three, four.
Ikembot po paatras. Five, six.
Imbis na ituro mo, itataas lang natin ang mga kamay.
Nasa Arabia ako.
Nakarinig ako ng bachata,
at di siya mawala sa isip ko.
Kaya minessage ko si Leo, teacher ko,
sabi ko, "May bakante ka? Makakapunta ka ba?"
Ikot, baba ang braso.
Five, six, seven.
Iikot naman tayo.
-One, two, three. -Ganito?
Dahil may Vetements fashion show ako sa Paris,
sabi ko, "Kailangan kong sumayaw para kumalma ako
at maidugtong ang babaeng Gio at Latinang Gio."
Seven. Atras.
Two, three, four, pabalik.
Six, seven, kamay, eight, at basic.
Parang na-reset ako
at naramdaman ko ang pagkababae ko
na kilala ko at gusto ko.
Naihahayag ko ang sarili ko sa pagsasayaw.
Nagiging si Georgina ako.
Parang isang tao na kailangan
ng kalikasan para mabuhay.
Gano'n ang sayaw sa 'kin.
Pupunta tayo sa mall.
Mahilig kami magplano.
Puro din kami tawa sa trabaho.
Pero paborito namin 'yong kasama ang mga bata.
Napapasaya ka noon.
May malaking picture ako sa Guess dito.
Talaga?
-Tingnan mo 'yon. -Sino 'yan?
-'Yon oh. -'Yon.
Alana, sasakyan natin 'yon.
Alin diyan?
Kinikilabutan ako.
-Halika. -Mama, pwede akong sumakay?
Ang ganda ng mga mall dito
na puntahan kasama ng pamilya mo.
Kumpleto rito. Pwede makipag-date, gumala kasama ang mga kaibigan mo…
Ramona, halika na!
Wag kang mamamatay.
-Nakakatakot. -Wag kang mamamatay.
-Kinakabahan sila. -Diyos ko. Humanda na tayo!
Naku!
-Walang hawakan. -Ah, hi?
Nakakatakot 'to.
-Okay. -Si Mama!
Pag may problema, gawin daw 'to.
-Hay, nakakakaba! -Ramona, ang saya, di ba?
Nakakabaliw noong lumilipad kami.
-Pinakamalala ko na 'tong ginawa. -Pinakamalala…
-Isa sa pinakapangit, di ba? -Pinakapangit mismo.
Para kang lumulutang, 'yong para kang nasa NASA…
Parang nasa kalawakan. Sa buwan.
Wala kang kontrol sa katawan mo.
Buti na lang at di sumakay ang mga bata.
Gio!
-Ano? -Sabihan mong wag nilang iikutin!
-Sige. -Sabihan mo sila!
Safe ba 'to?
Pangit 'yong experience ko sa rides no'ng bata ako,
sobrang sama kaya di ko na inulit pa.
Sobrang pangit. Para akong na-trauma.
-Diyos ko, pinagsisisihan ko na 'to. -Whoa.
Paano tayo nakarating dito?
Umiikot na siya!
-Kalahati pa lang 'yan. -Ba't ko ba ginagawa 'to?
-Mas lalakas pa ba? -Bakit?
Siyempre mukhang masaya.
Noong nakita ko sabi ko, "Subukan natin."
Tapos hilong-hilo na ako.
Di ko siya marerekomenda, sa totoo lang.
Serpiente!
Patigilin n'yo na!
Ayoko na!
Bakit?
MADRID SPAIN
Magandang araw.
Good morning.
Tulad ng mabuting Latina, magiging cover ako ng Vogue Mexico.
-Hello. -Kumusta?
Para makilala pa ako ng mga Latino.
Dahil pinagod kita nitong mga nakaraan,
may surprise ako sa 'yo.
Talaga?
Puro covers ang ginagawa natin pero sa Mexico 'to…
-Gutom na ako. -Halika.
-Gazpacho ba 'yan? -Wag muna 'yan.
-Ibahin naman natin. -Oh.
-Doon. -Wow!
-Ginawan kita ng Mexican corner. -Diyos ko.
-Ano sa tingin mo? -Gusto ko 'to.
Buti wala 'yong mga bata kung hindi…
Para makapag-meryenda ka.
-Wag masyado bago ka mag-picture. -Baliw.
Sinasabi ni Ramón, "magkontrol ka."
Tapos pagdating ko sa shoot,
hahandaan niya ako ng puro matatamis.
Ano ba talaga?
Kakain ba ako o hindi, Ramoncín?
Sige, pag-usapan natin. Kailangan nating…
Gusto ko pa ng ham.
Portugal, check. Ngayon naman, Vogue Mexico & Latin America.
Napaka-busy kong tao.
Kaya sinusulit ko lahat ng oras ko.
Sa break ko ako nakikipagmeeting.
'Yong brand ng lingerie na nabanggit ko. Ipapakilala kita.
Busy talaga ako. Sa set ako nakikipag-meeting.
Sa tuwing may shoot siya,
doon ko pinapapunta ang mga kliyente
para magtagpo sila.
Eva, Marta, kumusta?
-Kumusta ka? -Nice to meet you,
-Salamat. -Walang anuman.
Pasensiya na pinapunta ko kayo rito sa set.
Ayos lang. Salamat sa pag-imbita sa 'min.
Gusto niya ang brand n'yo.
Kaya kung magkakasundo tayo…
Akma ka sa mga paniniwala namin at sa gusto naming iparating sa mga tao.
Mabuting tao ka rin.
Dahil kailangan namin ng ambassador na…
'Yong nasa akin na lahat.
Tama.
-Tama. -Mismo.
-Di ba? -Oo.
Napakanatural mo lang. Pinapahalagahan mo ang pamilya mo.
At vain ako.
Sexy at nagwoworkout ako.
Gusto ko ang fitness.
Maliban ngayon, pinuno nila ng candy ang dressing room ko.
Pero di ako madalas kumain ng matatamis.
Buweno.
May malalaki rin kaming brand,
pero karamihan family brands kasi gusto namin di masyadong pormal.
Nakita mo na siyang mag-ayos sa umaga?
Oo, sa umaga. Ang tagal nga niya.
Fan pala ng I Am Georgina ang anak ng kaibigan ng boss ko at ina-idol niya ako.
-Hi. -Nahihiya siya.
-Kumusta ka? -Hi.
Hi. Salamat sa pagpunta.
Napanood mo raw 'yong I Am Georgina
at hinahangaan mo ang pamilya ko.
-May regalo ako sa 'yo. -Ang ganda. Salamat.
Napanood mo buong show?
Oo? Nagustuhan mo ba?
Excited siya. Hindi nga siya nakatulog.
-Di pa yan pumasok sa school ngayon. -Maswerte ka ngayon.
-Napakaswerte. -Mas mahalaga 'to.
Mas mahalaga na maging masaya ka
at mag-aral kang maigi.
Sabi ng papa mo, mabait at magaling ka raw sa school.
'Yong nagkita kami at nahalikan ko siya…
'Yon daw ang pinakamasayang araw ng buhay niya.
Panoorin ba natin sila? Gusto mong makita?
Kung gusto mo ng candy…
Gusto ko 'yong nagiging parte ako ng gano'ng special moment.
Ang haba ng buhok niya.
Gusto ko rin ng gano'n pero ayokong umabot hanggang lapag.
Gusto mo 'yon? Sige.
ICON NGAYON GEORGINA RODRIGUEZ
-Ang ganda ng bahay, noh? -Oo.
-Kumusta? Hi. -Ayos lang.
-Ang unang music video mo. -Oo.
-Ano'ng masasabi mo sa kanta? -Maganda.
Alam mo na agad?
-Oo. Ang lakas ng dating. -Ayos.
-"Energía Bacana." -Salamat. Sisikat 'to.
-Oo. -Maraming salamat.
Di ko maisip na mapapasama ako sa isang music video,
pero sabi ng kaibigan ko na producer din ng I Am Georgina,
"Gio, may ginagawa akong bagong Yatra video."
"Pwede ka bang sumama sa video?"
Sabi ko, "Basta pwede ako, sige."
Okay, quiet na please.
And action!
Nagsalin ng Subtitle: Miles Zafe